လစ္လပ္ေနတဲ့ တီေလး ကြက္လပ္(၃)
လစ္လပ္ေနတဲ့ တီေလး ကြက္လပ္ - ၃
ျမသာ တိတ္တခိုးမွာ ေရးခဲ့သည္။
╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬
တခုေသာ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ျဖစ္ေလသည္။
ဗညားသည္ တီေလးဆုျမတ္ အခန္းထဲ တံခါးဖြင့္ဝင္၍ တီေလး၏ ဝတ္ပီးသား ပင္တီေလးမ်ားကို ရွာေဖြေလသည္။
ဟုိးတေလာဆီက သူအိပ္မက္ထဲတြင္ တီေလးအား ခါးမွကိုင္ေဆာင့္ကာ အားရပါးရလိုးေနရသည္ဟု အိပ္မက္မက္ေလသည္။ အိပ္မက္ထဲတြင္ တီေလးေစာက္ဖုတ္ထဲသို႔ လေရမ်ားထဲ့ကာ ၿပီးဆုံးသည္အထိ မက္ေလသည္။ တကယ္လဲ အျပင္မွာ လေရမ်ားထြက္ေနေလသည္။
သူသည္ ေပပြေနေသာ လေရမ်ားကို အိမ္သာသို႔သြားေဆးၿပီး အျပန္တြင္ တီေလးအခန္းဆီမွ ညီးညဴ သံသဲ့သဲ့ေလး ၾကားလိုက္ရေလသည္။
ဗညားမွာ လက္တေလာ အိပ္မက္ထဲတြင္လည္း လိုးရသည္ဟု ျမင္မက္ထားသည္ျဖစ္ရာ စိတ္ထဲတြင္ တီေလးကို ျမင္လိုစိတ္လဲ ျပင္းျပေနေသာေၾကာင့္ အခန္းတံခါးအသာဟကာ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ေလသည္။
ျမင္ရေသာ ျမင္ကြင္းမွာ ဗညားအဖို႔ ၾကည့္မဝရႈမဝေသာျမင္ကြင္းပါေပ။ တီေလးဆုျမတ္တေယာက္ အဝတ္မပါ ကိုယ္တုံးလုံးျဖင့္ ေပါင္ၾကားထဲ လက္ႏႈိက္၍ ေစာက္စိကို ပြတ္ကာ အသာေျဖရင္း ဖီးတက္ေနေလသည္။
တီေလးရဲ႕ မိေမြးတိုင္း ဖေမြးတိုင္း တုံးလုံးအေနအထားကိုေတြ႔ရေတာ့ စိတ္ေတြ တအားလွဳပ္ရွားကာ လီေတာင္လာေလသည္။
တီေလးသည္ ျဖဴ ေဖြးေတာင့္တင္း စိုေျပေခ်ာလွတဲ့ မိန္းမတေယာက္ ျဖစ္သည့္အတိုင္း အခ်ိဳးအဆက္က သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အခ်ိဳးက်ကာေျပျပစ္ေလသည္။ ခါးေသးေသး ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္ ေပါင္တန္သြယ္သြယ္ေတြက ျဖဴ စြြပ္၀င္းဖန္႔ေနသည္။ ေပါင္ၾကားဂြဆံုက ေစာက္ပတ္ႀကီးမွာလည္း အေမႊးလံုး၀မရွိ ရိတ္ထားပုံရေလသည္။ တီေလးကား "တဟင္းဟင္း" ၿငီးလ်က္ ပြတ္ေကာင္းေနေလသည္။ ဗညားမွာ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ လီးကို ပုဆိုးေပၚမွ ကိုင္ကာ တီေလး၏ အလွအပႏွင့္ စိတ္ထကာဖီးေနေသာ ျမင္ကြင္းကိုၾကည့္ရင္း ဂြင္းထုပါေလေတာ့သည္။ သိပ္ၾကာၾကာမထုလိုက္ရပါ တီေလး၏ အလွအပမ်ားၾကားယစ္မူးစြာနစ္ေျမာရင္ သူေနာက္ထပ္တခ်ီ လေရထြက္ကာ ၿပီးခဲ့ရပါသည္။ အခ်ိန္ကိုက္စြာပင္ တီေလးေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္းမွ ေစာက္ေရျဖဴ ျဖဴ မ်ားစိမ့္ထြက္လာခ်ိန္တြင္ တီေလးကိုယ္ေလးမွာ တြန္႔ခနဲ႔တြန္႔ခနဲ႔ျဖစ္သြာပုံကို ၾကည့္ရင္း တီေလးလဲၿပီးသြားၿပီကို သူသိလိုက္ရသျဖင့္ အခန္းတံခါးေစ့ကာ ထြက္လာခဲ့ပါေတာ့သည္။
ေနာက္ေန႔မနက္ပဲ တီေလးက မနက္ျဖန္ ျပင္ဦးလြင္တြင္ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ ရႈိးပြဲရွိသျဖင့္ သြားၾကည့္လိုေၾကာင္းေျပာသျဖင့္ သူလဲ သေဘာတူလိုက္ေလသည္။
ေနာက္တေန႔ေရာက္ေသာ္…။
ဗညား ဧည့္ခန္းထဲတြင္ ထိုင္ေစာင့္ေနေလသည္။ ျပင္ဦးလြင္တက္ရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနေလၿပီ။ တီေလးဆုျမတ္ အဝတ္အစားလဲၿပီးပါက သြားရုံပင္ျဖစ္ေလသည္။ ခနအၾကာ တီေလးထြက္လာေတာ့ ဗညားမွာ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္ကာ ေငးၾကည့္မိေလသည္။
ဂ်င္းေဘာင္းဘီဝတ္ကာ အေပၚမွ လယ္သာအက်ႌရွည္ထပ္ဝတ္ထားၿပီး ဆံပင္ေတြကို စုစည္းထားေသာတီေလးမွာ ေကာင္းဘြိဳင္မေလးတေယာက္ႏွင့္ တူေလသည္။ ေဒါက္ပါေသာ သားေရေျခနင္းစီးထား၍လည္း ပို၍ ဆက္ဆီျဖစ္ေနေလသည္။ အထူးသျဖင့္ တီေလးဝတ္ထားေသာ လယ္သာအက်ႌမွာ ရွားေရာင္အေျပာင္ျဖစ္ကာ ကုတ္တင္ေဆးအုပ္ထားေသာေၾကာင့္ လက္ေနေလသည္။ ဗညားမွာ ထိုကဲ့သို႔အက်ႌဝတ္ထားေသာ မိန္းမမ်ိဳးဆိုပိုဖီလာသည္ျဖစ္ေခ်ရာ တီေလးဆုျမတ္အား ရမၼက္ခိုးမ်ားေဝေနေသာ အၾကည့္ရိုင္းေတြနဲ႔ ျပစ္မွားေနမိေလသည္။ အခုေနမ်ား ဂ်င္းေဘာင္းဘီခြ်တ္ကာ ဘာဂ်ာဆြဲလိုက္ရပါက အီစိမ့္ေနမွာဟုလည္း ေတြးမိေလသည္။
"ဟဲ့ ဘာၾကည့္ေနတာလဲ သြားမယ္ေလ လူကိုမျမင္ဖူးတာက်ေနတာပဲ"
"ဟုတ္ ဟုတ္ တီေလး တီေလးက ခါတိုင္းထက္လွေနလို႔ပါ"
"ေအာ ခါတိုင္းေတာ့မလွဘူးေပါ့ ဟလား"
"ခါတိုင္းလဲလပါတယ္ ခုဟာက ပပဝတီေတာင္ တီေလးေလာက္မလွဘူး"
"သြား လွ်ာ အရိုးမရွိတိုင္း ကဲ လာ သြားၾကစို႔"
ဆိုင္ကယ္ေပၚတက္၍ ေမာင္းထြက္ခဲ့ေလသည္။ ျပင္ဦးလြင္-မႏၲေလးလမ္းေပၚ ေရာက္ေသာအခါ တီေလးက
" သား ဆိုင္ကယ္ ခနရပ္ဦး"
ဟုဆိုသျဖင့္ ဆိုင္ကယ္ရပ္ေပးလိုက္ေလသည္။ တီေလးက တေစာင္းထိုင္ေနရာမွ ခြထိုင္ကာ သူ႔ခါးကို ဖက္လိုက္ေလသည္။ ထို႔အျပင္ မ်က္မွန္ပါ တပ္လိုက္သျဖင့္ ေလးဆယ္ေက်ာ္တီေလးမွာ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ ျပန္ငယ္သြားေလသည္။ သူကပုဆိုးႏွင့္ ရွပ္လက္ရွည္ဝတ္ထားကာ တီေလးကာ ေဟာ့ေရွာ့ဒီဇိုင္းႏွင့္ ေျပာင္းျပန္ေတာ့ျဖစ္ေနၿပီ ဟုေတြးကာ ဗညားတေယာက္ ၿပဳံးလိုက္မိေသးသည္။ ျမိဳ႕ဝင္ဘီးခြန္ေကာက္ေသာဂိတ္ေက်ာၿပီးတာနဲ႔ ဗညားက ဆိုင္ကယ္ကို စပိတင္ေမာင္ေလေတာ့သည္။ တီေလးကလည္း ဆိုင္ကယ္ေပၚက ျပဳတ္က်မွာ စိုးလို႕ သူ႕ခါးကို တင္းတင္းဖက္လာသည္။ တီေလးရဲ႕ မႀကီးမေသး ခြ်န္ေကာ့ေနေသာ ႏို႔တစုံက သူ႔ေက်ာျပင္ ကိုလာဖိမိေနသည္။ တီေလး၏ ႏို႔သီးေခါင္း ေကာ့ခြ်န္ခြ်န္ေလးေတြက သူ႕ေက်ာျပင္ကို ထိုးေနသလို ခံစားေနမိေလသည္။ ဗညားမွာ ပူပူေႏြးေႏြး တီေလး၏ ဖီးတက္ေနပုံကိုျမင္ထားသည္ျဖစ္ေခ်ရာ တီေလး၏ အဝတ္မပါေသာ ကိုယ္တုံးလုံးပုံကို ျမင္ေယာင္မိရင္း ပုဆိုးထဲမွ ဖြားဖက္ေတာ္က ေဒါသထြက္ကာ မာန္ေထာင္လာေလသည္။
ဆုျမတ္မွာ ဗညားက ျမန္ျမန္ေမာင္းေတာ့ ခါးကို အားရပါးရစုံဖက္ထားရေလသည္။ လမ္းေကာင္းေသာ္လည္း ကုန္တင္ကားႀကီးမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာေသာ လမ္းအခ်ိဳင့္မ်ားျဖတ္လွ်င္ ဆိုင္ကယ္က ရုတ္တရက္နိမ့္ဆင္းကာ ေျမာက္လိုက္ က်လိုက္ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုသို႔ေသာအခါဝယ္ သူမ ႏို႔ေတြကို ဗညားေက်ာျပင္က ဖိကာ ဆုပ္နယ္ေနသလို ခံစားရၿပီး ႏို႔သီးေခါင္းေတြက ေထာင္ထလာေလသည္။ဆုျမတ္သည္ ႏို႔သီးေခါင္းႏွင့္ပါတ္သက္၍ ခံစားမႈျပင္းထန္ေသာ မိန္းမျဖစ္ကာ ဗညားေက်ာျပင္ႏွင့္ မိတ္ဆက္လာေသာအခါ ကာမစိတ္မ်ား ႏိုးထလာကာ ေစာက္ပတ္ဆီမွ ေစာက္ေရၾကည္မ်ား စီးက်လာေလသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ေစာက္ေရထြက္ႏိုင္သည္ကို ႀကိဳ ျမင္ေသာေၾကာင့္ ပင္တီတြင္ ဂြမ္းခံထား သျဖင့္သာ ေတာ္ပါေသးသည္။ ႏို႔မို႔ ျပင္ဦးလြင္ေရာက္တာႏွင့္ ေစာက္ေရရႊဲရႊဲစိုကာ အခက္ေတြ႔ရမွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ေလသည္။
ျပင္ဦးလြင္ေရာက္ေသာ္ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ ဆိုင္တဆိုင္တြင္ ဝင္စားၾကေလသည္။ ဗညားက အျမန္ၿပီးေအာင္စားေလသည္။ စားၿပီးေနာက္ သူ႔ေရွ႕တြင္ရွိေနေသာ လွခ်င္တိုင္းလွေနသည့္ ခ်စ္လွစြာေသာ တီေလးအား အားမနာတမ္း တစိမ့္စိမ့္ ၾကည့္ကာ မ်က္စိစားပြဲထိုင္ေနေလသည္။ တီေလးက သတိျပဳမိပုံရေသာ္လည္း မသိခ်င္ေယာင္ဆာင္ကာ စားေသာက္ေနေလသည္။ စာေသာက္ၿပီး၍ ေငြရွင္းကာ ကန္ေတာ္ႀကီးသို႔ ထြက္ခဲ့ေလသည္။
သူက တျခားေနရာမ်ားသို႔ လည္ပတ္ဦးမည္လားဟု ေမးေသာ္လည္း ရႈိးပြဲၾကည့္ရန္သာစိတ္ဝင္စားေသာ တီေလးက ကန္ေတာ္ႀကီးသို႔သာ သြားရန္ေျပာေလသည္။
ကန္ေတာ္ႀကီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဗညားသည္ လက္မွတ္ဝယ္ယူကာ တီေလးလက္ကို ဆြဲ၍ ဝင္ခဲ့ေလသည္။
ရႈိးပြဲက စေနၿပီျဖစ္ေလသည္။ ခုံမဲ့ရႈိးျဖစ္ကာ မတ္တပ္ရပ္ၾကည့္ရၿပီး နာမည္ႀကီးအဆိုေတာ္မ်ားပါ၍လည္း လူစည္ကားကာ လူၾကပ္လွေပသည္။
"သားတီေလးကိုဖက္ထားေနာ္ လူၾကပ္ပီးတိုးေနရတယ္"
"ဟုတ္တီေလး သားဖက္ထားပါ့မယ္"
ဗညားကား ရလာသည့္အခြင့္အေရးကို မလြတ္တမ္းအသုံးခ်ကာ တီေလးကို ရင္ခြင္ထဲထဲ့ကာ အင္မတန္စို႔ခ်င္လွေသာ တီေလး၏ ႏို႔အစုံအား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္အုပ္ကိုင္ထားေလသည္။ တီေလးက သူ႔ရင္ခြင္ထဲေရာက္ေနသလို သူ၏ ဝင္သက္ထြက္သက္ေလေလးက တီေလး၏ လည္ပင္းဆီသို႔ရိုက္ခတ္ေနေလသည္။ လက္ႏွစ္ဖက္သာ ဆန္႔တန္းလိုက္ပါက တိုက္တန္းနစ္ကားထဲကလိုျဖစ္ေပေတာ့မည္။ တီေလႏို႔ကို ကိုင္ထားရသည္ဆိုေသာ အသိေၾကာင့္ စိတ္လႈပ္ရွားကာ ဖြားဖက္ေတာ္ႀကီးက ေဒါသထြက္လာေခ်ရာ တီေလး၏ ဖင္ၾကားသို႔ ကြက္တိေထာက္မိေနေလသည္။ လူတိုးသည္ကို အခြင့္ေကာင္းယူ၍ ဗညားက တီေလးကိုယ္လုံးေလးအားဆြဲကပ္လိုက္ရာ သူ၏ဖြားဖက္ေတာ္လီးႀကီးကား တီေလး၏ဖင္ၾကားသို႔ အေျမွာင္းလိုက္ဝင္ေနေလေတာ့သည္။ ရိႈးပြဲၾကည့္ရင္း လက္ကိုမသိမသာျဖစ္ညွစ္ေပးသလို ခါးကိုမသိမသာ ေရွ႕တိုးေနာက္ငင္လုပ္ေပးေနရာ တီေလးဆုျမတ္အတြက္ အကိုင္ခံအေထာက္ခံရရင္း ၾကည့္ရေသာ ရႈိးပြဲတပြဲျဖစ္ေလေတာ့သည္။
ယခုလည္း ထိုအရာမ်ားကို စားၿမဳံ႕ျပန္စဥ္းစားရင္ စိတ္ထလာေသာေၾကာင့္ ဗညားသည္ တီေလးအျပင္သြားေနခိုက္ တီေလးပင္တီရူရင္းထုရန္ တီေလးအခန္းထဲသို႔ဝင္လာေလသည္။ ကံမေကာင္းရွာေသာ ဗညားသည္ တီေလးပင္တီရွာေနတုန္းမွာပဲ အိမ္ေရွ႕မွ တံခါးဖြင့္သံၾကားလိုက္ရေလသည္။ တီေလး ျပန္လာၿပီျဖစ္ရာ ဗညားလည္း စဥ္းစားမေနေတာ့ပဲ ကုတင္ေျခရင္းမွာ တီေလး ခြ်တ္ထားေသာ ပင္တီေလးကို ေတြ႔တာနဲ႔ ေကာက္ယူကာ သူ႔အက်ႌရင္ဘတ္ထဲကို ထဲ့ၿပီး ထြက္လာခဲ့ေလသည္။
သူ႔အခန္းထဲသို႔ ေရာက္ေသာအခါ တီေလးဝင္လာေသာေျခသံကို ၾကားလိုက္ရေလသည္။ တီေလးပင္တီေလးကို ျဖန္႔ကာ ဂြၾကားေနရာေလးကို ရွဴ လိုက္ေလသည္။ စူးခနဲ႔ ဝင္လာေသာ တီေလးရဲ႕ ေပါင္ၾကားဂြဆံုက အနံ႔ကိုရေတာ့ ကာမေသြးဆိုးေတြ တအား ထလာကာ ေျဖာင္းခနဲ႔ ေထာင္ထလာေသာ ဖြားဖက္ေတာ္ကို စုတ္ကိုင္ကာ ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ကစားရင္း တီေလး၏ ကိုယ္တုံးလုံးနဲ႔ ဖီးတက္ေနပုံအား မ်က္စိထဲတြင္ ေဖာ္ၾကည့္ေနမိေလေတာ့သည္။
………………………………………………
ဗညားတေယာက္ ညစာစားၿပီး မအိပ္ခင္ ကုတင္ေပၚမွာ ပက္လက္အိပ္ရင္း ဝထၳဳ ဖတ္ေနတုန္း တီေလး အခန္းထဲသို႔ ၀င္လာေလသည္။ ဗညားက ရုတ္တရက္မို႔ အံ့အားသင့္ကာ ၾကည့္ေနစဥ္မွာပင္
"သားနဲ႔ တီေလး ေျပာစရာ ရွိလို႔"
တီေလးက ကုတင္ေဘးမွာရပ္ကာ သူ႔ကို ၿပဳံးၾကည့္ရင္း ေျပာေလသည္။ ခါးစည္းႀကိဳးနဲ႔ ည၀တ္အက်ႌပါးပါး ၀တ္ကာ ေလသံတိုးတိုးေလးနဲ႔ ပန္းႏုေရာင္ စိုေတာက္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို လႈပ္ရုံသာေျပာေနေသာ တီေလးသည္ အရမ္းခ်စ္စရာေကာင္းေနပါသည္။
"ဟုတ္ တီေလး"
"သားက တီေလးကို အရင္လိုမဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္"
"ဗ်ာ တီေလးမဟုတ္ရပါဘူး"
"သား တီေလးကို မညာပါနဲ႔ကြယ္ တီေလး သိတယ္ သားရဲ႕မ်က္လံုးေတြ အျပဳအမူေတြက အရင္နဲ႔ မတူေတာ့ဘူးေလ ဟင္း…ဟင္း…"
ဗညား အလန္႔တၾကား တီေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တီေလးက ကုတင္ေစာင္းမွာ တင္ပုလႊဲ ၀င္ထိုင္ရင္း သူ႔ကို ၿပဳံးၾကည့္ေနေလသည္။
"ဟုတ္ ဟုတ္ ပါတယ္ တီေလး သားကို စိတ္ဆိုးလားဟင္"
"စိတ္ဆိုးရင္ မင္းေလးကို တီေလးက ခုလိုလာေျပာမေနဘူး သားကို တီေလး တခု ေတာင္းပန္ခ်င္တယ္ တီေလး ဆႏၵကို လိုက္ေလ်ာေပးေနာ္"
"တီေလး စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ေစရပါမယ္ သားမွားတာရွိလဲ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ"
"မွားတာကေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ေလး အခန္းထဲ ပိုင္စိုးပိုင္နင္းလာၿပီး တီေလး ပင္တီေတြရွဴ ပီးေတာ့ မင္းယူသြားတဲ့ ပင္တီတထည္ျပန္ေပးပါ"
တီေလးက ၿပဳံးစိၿပဳံးစိနဲ႔ ၾကည့္ရင္း ေျပာေနပုံအရ စိတ္ဆိုးေနပုံမရေၾကာင္း ဗညားရိပ္မိေလသည္။
ေခါင္းအံုးေအာက္က တီေလးရဲ႕ ပင္တီေလးကို ရွက္ရွက္နဲ႔ ျပန္ထုတ္ေပးလိုက္ေလသည္။ တီေလးက
"ေနာင္ကို တီေလးမသိပဲ အဲ့လို မယူပါနဲ႔ တီေလးမႀကိဳက္ဖူး အခုတီေလး မႀကိဳက္တာလုပ္ထားေတာ့ သားမွာ အျပစ္ရွိေနတယ္ တီေလးေပးတဲ့အျပစ္ကို ခံမွာလား"
ဗညားနဖူးကို လက္သီးဆုတ္ေလးနဲ႔ မနာေအာင္ထုရင္းေမးလိုက္ေလသည္။ ဗညားမွာ ပုတ္သင္ညိဳ အရႈံးေပးရေလာက္ေအာက္ ေခါင္းျငိမ့္ရင္း ေျဖလိုက္ေလသည္။
"ဟုတ္ တီေလး သားခံပါ့မယ္"
"လာ တီေလး အခန္းကို လိုက္ခဲ့"
တီေလးရဲ႕ေခၚသံက တိုးတိုးေလးဆိုေသာ္လည္း သူအတြက္ေတာ့ ရင္တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ကာ ၾကက္သီးေမႊးညင္းေတြပါထသြားေလသည္။
"ဟုတ္ တီေလး"
တီေလးက ေရွ႕မွသြားေလရာ သူက ေနာက္ကေန လိုက္ေလသည္။ တီေလးရဲ႕တင္ပါးလွလွေလးေတြ တလုံးျခင္း တုန္ခါေနတာကို ၾကည့္ရင္း စိတ္ထလာေလသည္။
အခန္းထဲကို ေရာက္တဲ့အခိ်န္မွာ တီေလးက အခန္းတံခါးကို ဂ်က္ခ်လိုက္သည္။
"သား ကုတင္ေဘးကို လာ"
ဗညား ခုတင္ေဘးကိုေရာက္ေတာ့ တီေလးက ပင္တီကို ခြ်တ္ကာ ကမ္းေပးလိုက္ရင္း
"ေရာ့ ဒါဝတ္ပီးသား ပင္တီ ေန႔လည္ကထဲက မခြ်တ္ရေသးတာ ရွဴ စမ္း"
ဟုေျပာေလသည္။ ဗညားက တီေလးမ်က္ႏွာကို မ်က္လုံးျခင္းဆုံေအာင္ စိုက္ၾကည့္ရင္း ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ တီေလးပင္တီကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးရွဴ လိုက္ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေအာက္က ဖြားဖက္ေတာ္ကလည္း ေထာင္ထလာေလသည္။ သူ႔ေပါင္ၾကားကို တီေလးလက္တဖက္ေရာက္လာကာ တင္းေထာင္ေနေသာ သူ႔လီးႀကီးကိုစမ္းကာ
"ဟင္ လီးကလည္း ေတာင္တာျမန္တာ ပင္တီေပၚက ေစာက္ပတ္အနံ႔ကို မင္းႀကိဳက္တယ္ ဟုတ္တယ္မလား"
"ဟုတ္ တီေလး သားအရမ္းႀကိဳက္ပါတယ္"
"ဘယ္သူ႔ ေစာက္ပတ္အနံ႔ႀကိဳက္တာလဲ ေျပာစမ္း"
ဟု ေျပာလည္းေျပာ တီေလး လီးကိုင္ထားေသာ လက္က လီကို စုတ္ကိုင္ရင္း လက္မျဖင့္ လီးထိပ္ေခါင္းကို ေဝ့ဝိုက္ကာ ပြတ္ေပးေနေလသည္။
ဗညားမွာ ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထကာ တကိုယ္လုံး နတ္ပူးသလိုတုန္ေနရင္း
"တီ တီ တီေလး ေစာက္ပတ္"
ဟုေျဖလိုက္ေလသည္။
"စပူရွပ္တဲ့ ေစာက္ပတ္ရွဴ ေကာင္ဆိုးေလး အဝတ္ေတြအကုန္ခြ်တ္ ပက္လက္အိပ္ မ်က္စိမွိတ္ထားစမ္း"
ဗညား တုံးလုံးခြ်တ္ကာ ခုတင္ေဘးက ေကာ္ေဇာခင္းထားေသာ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ မ်က္စိမွိတ္ေနလိုက္ေလသည္။ မ်က္စိနည္းနည္းေလး ဖြင့္ကာခိုးၾကည့္ေတာ့ တီေလးက အဝတ္ေတြခြ်တ္ေနေလသည္။
တီေလး၏ ကိုယ္တုံးလုံးအလွအပမ်ားကို ၾကည့္ေနစဥ္မွာ တီေလးက သူ႔မ်က္ႏွာေပၚ ခြထိုင္လိုက္ေလရာ တီေလး၏ ေစာက္ပတ္လွလွေလးက သူ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ လက္ႏွစ္လံုးေလာက္ အကြာမွာ ေရာက္ေနေလသည္။
"စပူရွပ္ခ်င္တဲ့လူဆိုးေလး အခု ေစာက္ပတ္အစစ္ ရွဴ စမ္း"
ဗညားလည္း နီညိဳညဳိအကြဲေၾကာင္းေလးကို ရွဴ လိုက္ေလသည္ ။ ရွဴ ေနရုံျဖင့္ အားမရပဲ ေခါင္းေထာင္ကာ လွ်ာနဲ႔ယက္လိုက္ေလသည္။ ေစာက္ေမႊး တပင္မွ မရွိေအာင္ ရိပ္သင္ထားကာ ညီးစို႔စို႔အနံ႔ေလးသင္းေနေသာ တီေလးေစာက္ပတ္ကို အငမ္းမရ ယက္ေလသည္။ ေစာက္စိကိုလဲ လွ်ာျဖင့္ ထိုးဆြေပးေလသည္။
တီေလး ပါးစပ္မွ ၿငီးသံ သဲ့သဲ့ေလးထြက္လာကာ သူမ်က္ႏွာေပၚ ေစာက္ပတ္ျဖင့္ ဖိထားကာ တီေလးလက္တဖက္က သူ႔လီးကိုကိုင္၍ စုတ္ေပးပါေတာ့သည္။ တူဝရီး ၂ေယာက္ အျပန္အလွန္ ဆစ္စတိႏိုင္းပုံစံျဖင့္ အႏိုင္မခံ အရႈံးမေပး အျပိဳင္ျပဳစုၾကေလေတာ့သည္။
အတန္ငယ္ၾကာေသာအခါ သူ႔လီးထဲမွ လေရမ်ား တီေလး ပါးစပ္ထဲသို႔ ပန္းထဲ့မိသလို တီေလး ေစာက္ေရမ်ားကိုလည္း တဂြတ္ဂြတ္ေသာက္ၿမိဳမိေလသည္။
သူ႔လေရေတြေပေနေသာ တီေလးႏႈတ္ခမ္းကို နမ္းလိုက္ေတာ့ တီေလးကလဲ ျပန္နမ္းေလသည္။ အနမ္းရွည္ႀကီး အဆုံးမွာေတာ့ တီေလးက
"သားအခန္းျပန္အိပ္ေတာ့ေနာ္"
"အာတီေလးကလဲ သားက တီေလးနဲ႔ အတူတူ အိပ္ခ်င္တာကို"
"အိပ္ခ်င္တာရပါတယ္ သားကတိ တခုေပးမွ အိပ္ခြင့္ျပဳမယ္"
"ဘာကတိလဲ တီေလး"
"တီေလးကို မလိုးပါဘူးဆိုတဲ့ကတိ တီေလးအိပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ဇြတ္မလိုးရဘူး တီေလးသားနဲ႔ မႈတ္ေပးစုပ္ေပးမယ္ လိုးခြင့္ေတာ့ မေပးႏိုင္ဘူး"
"အာ တီေလစ ညစ္တာ သားကို ညစ္တာ"
"ေတာ္စမ္း ဗညား အလိုလိုက္ေတာ့ အမိုက္ေစာ္ကားတာလား မင္းနဲ႔ငါ အေဒၚရင္းတူရင္းေတြ ဒီေလာက္ျဖစ္တာေတာင္ မေကာင္းဘူး လိုးဖို႔ ငါလုံးဝခြင့္မျပဳဘူး မင္းပဲေျပာေတာ့ တီေလးစိတ္တိုင္းက်ပါဆို"
"ဟာ ကြ်တ္ တီးေလးကလဲ"
"ဘာမွထပ္မေျပာနဲ႔ေတာ့ ဘယ္မွာအိပ္မွာလဲ"
ဗညားမွာ စိတ္ဆိုးရအခက္ ေပ်ာ္ရလည္းအခက္ျဖစ္ကာ ပိုင္ႏိုင္စြာ ခပ္တည္တည္ျဖင့္ေျပာေနေသာ တီေလးအား ဆြဲဖက္ခါ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကို စုပ္နမ္းလိုက္ပါေတာ့သည္။
………………………………………………
ဆက္ပါဦးမည္။
ျမသာ တိတ္တခိုးမွာ ေရးခဲ့သည္။
╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬
တခုေသာ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ျဖစ္ေလသည္။
ဗညားသည္ တီေလးဆုျမတ္ အခန္းထဲ တံခါးဖြင့္ဝင္၍ တီေလး၏ ဝတ္ပီးသား ပင္တီေလးမ်ားကို ရွာေဖြေလသည္။
ဟုိးတေလာဆီက သူအိပ္မက္ထဲတြင္ တီေလးအား ခါးမွကိုင္ေဆာင့္ကာ အားရပါးရလိုးေနရသည္ဟု အိပ္မက္မက္ေလသည္။ အိပ္မက္ထဲတြင္ တီေလးေစာက္ဖုတ္ထဲသို႔ လေရမ်ားထဲ့ကာ ၿပီးဆုံးသည္အထိ မက္ေလသည္။ တကယ္လဲ အျပင္မွာ လေရမ်ားထြက္ေနေလသည္။
သူသည္ ေပပြေနေသာ လေရမ်ားကို အိမ္သာသို႔သြားေဆးၿပီး အျပန္တြင္ တီေလးအခန္းဆီမွ ညီးညဴ သံသဲ့သဲ့ေလး ၾကားလိုက္ရေလသည္။
ဗညားမွာ လက္တေလာ အိပ္မက္ထဲတြင္လည္း လိုးရသည္ဟု ျမင္မက္ထားသည္ျဖစ္ရာ စိတ္ထဲတြင္ တီေလးကို ျမင္လိုစိတ္လဲ ျပင္းျပေနေသာေၾကာင့္ အခန္းတံခါးအသာဟကာ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ေလသည္။
ျမင္ရေသာ ျမင္ကြင္းမွာ ဗညားအဖို႔ ၾကည့္မဝရႈမဝေသာျမင္ကြင္းပါေပ။ တီေလးဆုျမတ္တေယာက္ အဝတ္မပါ ကိုယ္တုံးလုံးျဖင့္ ေပါင္ၾကားထဲ လက္ႏႈိက္၍ ေစာက္စိကို ပြတ္ကာ အသာေျဖရင္း ဖီးတက္ေနေလသည္။
တီေလးရဲ႕ မိေမြးတိုင္း ဖေမြးတိုင္း တုံးလုံးအေနအထားကိုေတြ႔ရေတာ့ စိတ္ေတြ တအားလွဳပ္ရွားကာ လီေတာင္လာေလသည္။
တီေလးသည္ ျဖဴ ေဖြးေတာင့္တင္း စိုေျပေခ်ာလွတဲ့ မိန္းမတေယာက္ ျဖစ္သည့္အတိုင္း အခ်ိဳးအဆက္က သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အခ်ိဳးက်ကာေျပျပစ္ေလသည္။ ခါးေသးေသး ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္ ေပါင္တန္သြယ္သြယ္ေတြက ျဖဴ စြြပ္၀င္းဖန္႔ေနသည္။ ေပါင္ၾကားဂြဆံုက ေစာက္ပတ္ႀကီးမွာလည္း အေမႊးလံုး၀မရွိ ရိတ္ထားပုံရေလသည္။ တီေလးကား "တဟင္းဟင္း" ၿငီးလ်က္ ပြတ္ေကာင္းေနေလသည္။ ဗညားမွာ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ လီးကို ပုဆိုးေပၚမွ ကိုင္ကာ တီေလး၏ အလွအပႏွင့္ စိတ္ထကာဖီးေနေသာ ျမင္ကြင္းကိုၾကည့္ရင္း ဂြင္းထုပါေလေတာ့သည္။ သိပ္ၾကာၾကာမထုလိုက္ရပါ တီေလး၏ အလွအပမ်ားၾကားယစ္မူးစြာနစ္ေျမာရင္ သူေနာက္ထပ္တခ်ီ လေရထြက္ကာ ၿပီးခဲ့ရပါသည္။ အခ်ိန္ကိုက္စြာပင္ တီေလးေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္းမွ ေစာက္ေရျဖဴ ျဖဴ မ်ားစိမ့္ထြက္လာခ်ိန္တြင္ တီေလးကိုယ္ေလးမွာ တြန္႔ခနဲ႔တြန္႔ခနဲ႔ျဖစ္သြာပုံကို ၾကည့္ရင္း တီေလးလဲၿပီးသြားၿပီကို သူသိလိုက္ရသျဖင့္ အခန္းတံခါးေစ့ကာ ထြက္လာခဲ့ပါေတာ့သည္။
ေနာက္ေန႔မနက္ပဲ တီေလးက မနက္ျဖန္ ျပင္ဦးလြင္တြင္ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ ရႈိးပြဲရွိသျဖင့္ သြားၾကည့္လိုေၾကာင္းေျပာသျဖင့္ သူလဲ သေဘာတူလိုက္ေလသည္။
ေနာက္တေန႔ေရာက္ေသာ္…။
ဗညား ဧည့္ခန္းထဲတြင္ ထိုင္ေစာင့္ေနေလသည္။ ျပင္ဦးလြင္တက္ရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနေလၿပီ။ တီေလးဆုျမတ္ အဝတ္အစားလဲၿပီးပါက သြားရုံပင္ျဖစ္ေလသည္။ ခနအၾကာ တီေလးထြက္လာေတာ့ ဗညားမွာ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္ကာ ေငးၾကည့္မိေလသည္။
ဂ်င္းေဘာင္းဘီဝတ္ကာ အေပၚမွ လယ္သာအက်ႌရွည္ထပ္ဝတ္ထားၿပီး ဆံပင္ေတြကို စုစည္းထားေသာတီေလးမွာ ေကာင္းဘြိဳင္မေလးတေယာက္ႏွင့္ တူေလသည္။ ေဒါက္ပါေသာ သားေရေျခနင္းစီးထား၍လည္း ပို၍ ဆက္ဆီျဖစ္ေနေလသည္။ အထူးသျဖင့္ တီေလးဝတ္ထားေသာ လယ္သာအက်ႌမွာ ရွားေရာင္အေျပာင္ျဖစ္ကာ ကုတ္တင္ေဆးအုပ္ထားေသာေၾကာင့္ လက္ေနေလသည္။ ဗညားမွာ ထိုကဲ့သို႔အက်ႌဝတ္ထားေသာ မိန္းမမ်ိဳးဆိုပိုဖီလာသည္ျဖစ္ေခ်ရာ တီေလးဆုျမတ္အား ရမၼက္ခိုးမ်ားေဝေနေသာ အၾကည့္ရိုင္းေတြနဲ႔ ျပစ္မွားေနမိေလသည္။ အခုေနမ်ား ဂ်င္းေဘာင္းဘီခြ်တ္ကာ ဘာဂ်ာဆြဲလိုက္ရပါက အီစိမ့္ေနမွာဟုလည္း ေတြးမိေလသည္။
"ဟဲ့ ဘာၾကည့္ေနတာလဲ သြားမယ္ေလ လူကိုမျမင္ဖူးတာက်ေနတာပဲ"
"ဟုတ္ ဟုတ္ တီေလး တီေလးက ခါတိုင္းထက္လွေနလို႔ပါ"
"ေအာ ခါတိုင္းေတာ့မလွဘူးေပါ့ ဟလား"
"ခါတိုင္းလဲလပါတယ္ ခုဟာက ပပဝတီေတာင္ တီေလးေလာက္မလွဘူး"
"သြား လွ်ာ အရိုးမရွိတိုင္း ကဲ လာ သြားၾကစို႔"
ဆိုင္ကယ္ေပၚတက္၍ ေမာင္းထြက္ခဲ့ေလသည္။ ျပင္ဦးလြင္-မႏၲေလးလမ္းေပၚ ေရာက္ေသာအခါ တီေလးက
" သား ဆိုင္ကယ္ ခနရပ္ဦး"
ဟုဆိုသျဖင့္ ဆိုင္ကယ္ရပ္ေပးလိုက္ေလသည္။ တီေလးက တေစာင္းထိုင္ေနရာမွ ခြထိုင္ကာ သူ႔ခါးကို ဖက္လိုက္ေလသည္။ ထို႔အျပင္ မ်က္မွန္ပါ တပ္လိုက္သျဖင့္ ေလးဆယ္ေက်ာ္တီေလးမွာ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ ျပန္ငယ္သြားေလသည္။ သူကပုဆိုးႏွင့္ ရွပ္လက္ရွည္ဝတ္ထားကာ တီေလးကာ ေဟာ့ေရွာ့ဒီဇိုင္းႏွင့္ ေျပာင္းျပန္ေတာ့ျဖစ္ေနၿပီ ဟုေတြးကာ ဗညားတေယာက္ ၿပဳံးလိုက္မိေသးသည္။ ျမိဳ႕ဝင္ဘီးခြန္ေကာက္ေသာဂိတ္ေက်ာၿပီးတာနဲ႔ ဗညားက ဆိုင္ကယ္ကို စပိတင္ေမာင္ေလေတာ့သည္။ တီေလးကလည္း ဆိုင္ကယ္ေပၚက ျပဳတ္က်မွာ စိုးလို႕ သူ႕ခါးကို တင္းတင္းဖက္လာသည္။ တီေလးရဲ႕ မႀကီးမေသး ခြ်န္ေကာ့ေနေသာ ႏို႔တစုံက သူ႔ေက်ာျပင္ ကိုလာဖိမိေနသည္။ တီေလး၏ ႏို႔သီးေခါင္း ေကာ့ခြ်န္ခြ်န္ေလးေတြက သူ႕ေက်ာျပင္ကို ထိုးေနသလို ခံစားေနမိေလသည္။ ဗညားမွာ ပူပူေႏြးေႏြး တီေလး၏ ဖီးတက္ေနပုံကိုျမင္ထားသည္ျဖစ္ေခ်ရာ တီေလး၏ အဝတ္မပါေသာ ကိုယ္တုံးလုံးပုံကို ျမင္ေယာင္မိရင္း ပုဆိုးထဲမွ ဖြားဖက္ေတာ္က ေဒါသထြက္ကာ မာန္ေထာင္လာေလသည္။
ဆုျမတ္မွာ ဗညားက ျမန္ျမန္ေမာင္းေတာ့ ခါးကို အားရပါးရစုံဖက္ထားရေလသည္။ လမ္းေကာင္းေသာ္လည္း ကုန္တင္ကားႀကီးမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာေသာ လမ္းအခ်ိဳင့္မ်ားျဖတ္လွ်င္ ဆိုင္ကယ္က ရုတ္တရက္နိမ့္ဆင္းကာ ေျမာက္လိုက္ က်လိုက္ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုသို႔ေသာအခါဝယ္ သူမ ႏို႔ေတြကို ဗညားေက်ာျပင္က ဖိကာ ဆုပ္နယ္ေနသလို ခံစားရၿပီး ႏို႔သီးေခါင္းေတြက ေထာင္ထလာေလသည္။ဆုျမတ္သည္ ႏို႔သီးေခါင္းႏွင့္ပါတ္သက္၍ ခံစားမႈျပင္းထန္ေသာ မိန္းမျဖစ္ကာ ဗညားေက်ာျပင္ႏွင့္ မိတ္ဆက္လာေသာအခါ ကာမစိတ္မ်ား ႏိုးထလာကာ ေစာက္ပတ္ဆီမွ ေစာက္ေရၾကည္မ်ား စီးက်လာေလသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ေစာက္ေရထြက္ႏိုင္သည္ကို ႀကိဳ ျမင္ေသာေၾကာင့္ ပင္တီတြင္ ဂြမ္းခံထား သျဖင့္သာ ေတာ္ပါေသးသည္။ ႏို႔မို႔ ျပင္ဦးလြင္ေရာက္တာႏွင့္ ေစာက္ေရရႊဲရႊဲစိုကာ အခက္ေတြ႔ရမွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ေလသည္။
ျပင္ဦးလြင္ေရာက္ေသာ္ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ ဆိုင္တဆိုင္တြင္ ဝင္စားၾကေလသည္။ ဗညားက အျမန္ၿပီးေအာင္စားေလသည္။ စားၿပီးေနာက္ သူ႔ေရွ႕တြင္ရွိေနေသာ လွခ်င္တိုင္းလွေနသည့္ ခ်စ္လွစြာေသာ တီေလးအား အားမနာတမ္း တစိမ့္စိမ့္ ၾကည့္ကာ မ်က္စိစားပြဲထိုင္ေနေလသည္။ တီေလးက သတိျပဳမိပုံရေသာ္လည္း မသိခ်င္ေယာင္ဆာင္ကာ စားေသာက္ေနေလသည္။ စာေသာက္ၿပီး၍ ေငြရွင္းကာ ကန္ေတာ္ႀကီးသို႔ ထြက္ခဲ့ေလသည္။
သူက တျခားေနရာမ်ားသို႔ လည္ပတ္ဦးမည္လားဟု ေမးေသာ္လည္း ရႈိးပြဲၾကည့္ရန္သာစိတ္ဝင္စားေသာ တီေလးက ကန္ေတာ္ႀကီးသို႔သာ သြားရန္ေျပာေလသည္။
ကန္ေတာ္ႀကီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဗညားသည္ လက္မွတ္ဝယ္ယူကာ တီေလးလက္ကို ဆြဲ၍ ဝင္ခဲ့ေလသည္။
ရႈိးပြဲက စေနၿပီျဖစ္ေလသည္။ ခုံမဲ့ရႈိးျဖစ္ကာ မတ္တပ္ရပ္ၾကည့္ရၿပီး နာမည္ႀကီးအဆိုေတာ္မ်ားပါ၍လည္း လူစည္ကားကာ လူၾကပ္လွေပသည္။
"သားတီေလးကိုဖက္ထားေနာ္ လူၾကပ္ပီးတိုးေနရတယ္"
"ဟုတ္တီေလး သားဖက္ထားပါ့မယ္"
ဗညားကား ရလာသည့္အခြင့္အေရးကို မလြတ္တမ္းအသုံးခ်ကာ တီေလးကို ရင္ခြင္ထဲထဲ့ကာ အင္မတန္စို႔ခ်င္လွေသာ တီေလး၏ ႏို႔အစုံအား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္အုပ္ကိုင္ထားေလသည္။ တီေလးက သူ႔ရင္ခြင္ထဲေရာက္ေနသလို သူ၏ ဝင္သက္ထြက္သက္ေလေလးက တီေလး၏ လည္ပင္းဆီသို႔ရိုက္ခတ္ေနေလသည္။ လက္ႏွစ္ဖက္သာ ဆန္႔တန္းလိုက္ပါက တိုက္တန္းနစ္ကားထဲကလိုျဖစ္ေပေတာ့မည္။ တီေလႏို႔ကို ကိုင္ထားရသည္ဆိုေသာ အသိေၾကာင့္ စိတ္လႈပ္ရွားကာ ဖြားဖက္ေတာ္ႀကီးက ေဒါသထြက္လာေခ်ရာ တီေလး၏ ဖင္ၾကားသို႔ ကြက္တိေထာက္မိေနေလသည္။ လူတိုးသည္ကို အခြင့္ေကာင္းယူ၍ ဗညားက တီေလးကိုယ္လုံးေလးအားဆြဲကပ္လိုက္ရာ သူ၏ဖြားဖက္ေတာ္လီးႀကီးကား တီေလး၏ဖင္ၾကားသို႔ အေျမွာင္းလိုက္ဝင္ေနေလေတာ့သည္။ ရိႈးပြဲၾကည့္ရင္း လက္ကိုမသိမသာျဖစ္ညွစ္ေပးသလို ခါးကိုမသိမသာ ေရွ႕တိုးေနာက္ငင္လုပ္ေပးေနရာ တီေလးဆုျမတ္အတြက္ အကိုင္ခံအေထာက္ခံရရင္း ၾကည့္ရေသာ ရႈိးပြဲတပြဲျဖစ္ေလေတာ့သည္။
ယခုလည္း ထိုအရာမ်ားကို စားၿမဳံ႕ျပန္စဥ္းစားရင္ စိတ္ထလာေသာေၾကာင့္ ဗညားသည္ တီေလးအျပင္သြားေနခိုက္ တီေလးပင္တီရူရင္းထုရန္ တီေလးအခန္းထဲသို႔ဝင္လာေလသည္။ ကံမေကာင္းရွာေသာ ဗညားသည္ တီေလးပင္တီရွာေနတုန္းမွာပဲ အိမ္ေရွ႕မွ တံခါးဖြင့္သံၾကားလိုက္ရေလသည္။ တီေလး ျပန္လာၿပီျဖစ္ရာ ဗညားလည္း စဥ္းစားမေနေတာ့ပဲ ကုတင္ေျခရင္းမွာ တီေလး ခြ်တ္ထားေသာ ပင္တီေလးကို ေတြ႔တာနဲ႔ ေကာက္ယူကာ သူ႔အက်ႌရင္ဘတ္ထဲကို ထဲ့ၿပီး ထြက္လာခဲ့ေလသည္။
သူ႔အခန္းထဲသို႔ ေရာက္ေသာအခါ တီေလးဝင္လာေသာေျခသံကို ၾကားလိုက္ရေလသည္။ တီေလးပင္တီေလးကို ျဖန္႔ကာ ဂြၾကားေနရာေလးကို ရွဴ လိုက္ေလသည္။ စူးခနဲ႔ ဝင္လာေသာ တီေလးရဲ႕ ေပါင္ၾကားဂြဆံုက အနံ႔ကိုရေတာ့ ကာမေသြးဆိုးေတြ တအား ထလာကာ ေျဖာင္းခနဲ႔ ေထာင္ထလာေသာ ဖြားဖက္ေတာ္ကို စုတ္ကိုင္ကာ ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ကစားရင္း တီေလး၏ ကိုယ္တုံးလုံးနဲ႔ ဖီးတက္ေနပုံအား မ်က္စိထဲတြင္ ေဖာ္ၾကည့္ေနမိေလေတာ့သည္။
………………………………………………
ဗညားတေယာက္ ညစာစားၿပီး မအိပ္ခင္ ကုတင္ေပၚမွာ ပက္လက္အိပ္ရင္း ဝထၳဳ ဖတ္ေနတုန္း တီေလး အခန္းထဲသို႔ ၀င္လာေလသည္။ ဗညားက ရုတ္တရက္မို႔ အံ့အားသင့္ကာ ၾကည့္ေနစဥ္မွာပင္
"သားနဲ႔ တီေလး ေျပာစရာ ရွိလို႔"
တီေလးက ကုတင္ေဘးမွာရပ္ကာ သူ႔ကို ၿပဳံးၾကည့္ရင္း ေျပာေလသည္။ ခါးစည္းႀကိဳးနဲ႔ ည၀တ္အက်ႌပါးပါး ၀တ္ကာ ေလသံတိုးတိုးေလးနဲ႔ ပန္းႏုေရာင္ စိုေတာက္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို လႈပ္ရုံသာေျပာေနေသာ တီေလးသည္ အရမ္းခ်စ္စရာေကာင္းေနပါသည္။
"ဟုတ္ တီေလး"
"သားက တီေလးကို အရင္လိုမဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္"
"ဗ်ာ တီေလးမဟုတ္ရပါဘူး"
"သား တီေလးကို မညာပါနဲ႔ကြယ္ တီေလး သိတယ္ သားရဲ႕မ်က္လံုးေတြ အျပဳအမူေတြက အရင္နဲ႔ မတူေတာ့ဘူးေလ ဟင္း…ဟင္း…"
ဗညား အလန္႔တၾကား တီေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တီေလးက ကုတင္ေစာင္းမွာ တင္ပုလႊဲ ၀င္ထိုင္ရင္း သူ႔ကို ၿပဳံးၾကည့္ေနေလသည္။
"ဟုတ္ ဟုတ္ ပါတယ္ တီေလး သားကို စိတ္ဆိုးလားဟင္"
"စိတ္ဆိုးရင္ မင္းေလးကို တီေလးက ခုလိုလာေျပာမေနဘူး သားကို တီေလး တခု ေတာင္းပန္ခ်င္တယ္ တီေလး ဆႏၵကို လိုက္ေလ်ာေပးေနာ္"
"တီေလး စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ေစရပါမယ္ သားမွားတာရွိလဲ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ"
"မွားတာကေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ေလး အခန္းထဲ ပိုင္စိုးပိုင္နင္းလာၿပီး တီေလး ပင္တီေတြရွဴ ပီးေတာ့ မင္းယူသြားတဲ့ ပင္တီတထည္ျပန္ေပးပါ"
တီေလးက ၿပဳံးစိၿပဳံးစိနဲ႔ ၾကည့္ရင္း ေျပာေနပုံအရ စိတ္ဆိုးေနပုံမရေၾကာင္း ဗညားရိပ္မိေလသည္။
ေခါင္းအံုးေအာက္က တီေလးရဲ႕ ပင္တီေလးကို ရွက္ရွက္နဲ႔ ျပန္ထုတ္ေပးလိုက္ေလသည္။ တီေလးက
"ေနာင္ကို တီေလးမသိပဲ အဲ့လို မယူပါနဲ႔ တီေလးမႀကိဳက္ဖူး အခုတီေလး မႀကိဳက္တာလုပ္ထားေတာ့ သားမွာ အျပစ္ရွိေနတယ္ တီေလးေပးတဲ့အျပစ္ကို ခံမွာလား"
ဗညားနဖူးကို လက္သီးဆုတ္ေလးနဲ႔ မနာေအာင္ထုရင္းေမးလိုက္ေလသည္။ ဗညားမွာ ပုတ္သင္ညိဳ အရႈံးေပးရေလာက္ေအာက္ ေခါင္းျငိမ့္ရင္း ေျဖလိုက္ေလသည္။
"ဟုတ္ တီေလး သားခံပါ့မယ္"
"လာ တီေလး အခန္းကို လိုက္ခဲ့"
တီေလးရဲ႕ေခၚသံက တိုးတိုးေလးဆိုေသာ္လည္း သူအတြက္ေတာ့ ရင္တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ကာ ၾကက္သီးေမႊးညင္းေတြပါထသြားေလသည္။
"ဟုတ္ တီေလး"
တီေလးက ေရွ႕မွသြားေလရာ သူက ေနာက္ကေန လိုက္ေလသည္။ တီေလးရဲ႕တင္ပါးလွလွေလးေတြ တလုံးျခင္း တုန္ခါေနတာကို ၾကည့္ရင္း စိတ္ထလာေလသည္။
အခန္းထဲကို ေရာက္တဲ့အခိ်န္မွာ တီေလးက အခန္းတံခါးကို ဂ်က္ခ်လိုက္သည္။
"သား ကုတင္ေဘးကို လာ"
ဗညား ခုတင္ေဘးကိုေရာက္ေတာ့ တီေလးက ပင္တီကို ခြ်တ္ကာ ကမ္းေပးလိုက္ရင္း
"ေရာ့ ဒါဝတ္ပီးသား ပင္တီ ေန႔လည္ကထဲက မခြ်တ္ရေသးတာ ရွဴ စမ္း"
ဟုေျပာေလသည္။ ဗညားက တီေလးမ်က္ႏွာကို မ်က္လုံးျခင္းဆုံေအာင္ စိုက္ၾကည့္ရင္း ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ တီေလးပင္တီကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးရွဴ လိုက္ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေအာက္က ဖြားဖက္ေတာ္ကလည္း ေထာင္ထလာေလသည္။ သူ႔ေပါင္ၾကားကို တီေလးလက္တဖက္ေရာက္လာကာ တင္းေထာင္ေနေသာ သူ႔လီးႀကီးကိုစမ္းကာ
"ဟင္ လီးကလည္း ေတာင္တာျမန္တာ ပင္တီေပၚက ေစာက္ပတ္အနံ႔ကို မင္းႀကိဳက္တယ္ ဟုတ္တယ္မလား"
"ဟုတ္ တီေလး သားအရမ္းႀကိဳက္ပါတယ္"
"ဘယ္သူ႔ ေစာက္ပတ္အနံ႔ႀကိဳက္တာလဲ ေျပာစမ္း"
ဟု ေျပာလည္းေျပာ တီေလး လီးကိုင္ထားေသာ လက္က လီကို စုတ္ကိုင္ရင္း လက္မျဖင့္ လီးထိပ္ေခါင္းကို ေဝ့ဝိုက္ကာ ပြတ္ေပးေနေလသည္။
ဗညားမွာ ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထကာ တကိုယ္လုံး နတ္ပူးသလိုတုန္ေနရင္း
"တီ တီ တီေလး ေစာက္ပတ္"
ဟုေျဖလိုက္ေလသည္။
"စပူရွပ္တဲ့ ေစာက္ပတ္ရွဴ ေကာင္ဆိုးေလး အဝတ္ေတြအကုန္ခြ်တ္ ပက္လက္အိပ္ မ်က္စိမွိတ္ထားစမ္း"
ဗညား တုံးလုံးခြ်တ္ကာ ခုတင္ေဘးက ေကာ္ေဇာခင္းထားေသာ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ မ်က္စိမွိတ္ေနလိုက္ေလသည္။ မ်က္စိနည္းနည္းေလး ဖြင့္ကာခိုးၾကည့္ေတာ့ တီေလးက အဝတ္ေတြခြ်တ္ေနေလသည္။
တီေလး၏ ကိုယ္တုံးလုံးအလွအပမ်ားကို ၾကည့္ေနစဥ္မွာ တီေလးက သူ႔မ်က္ႏွာေပၚ ခြထိုင္လိုက္ေလရာ တီေလး၏ ေစာက္ပတ္လွလွေလးက သူ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ လက္ႏွစ္လံုးေလာက္ အကြာမွာ ေရာက္ေနေလသည္။
"စပူရွပ္ခ်င္တဲ့လူဆိုးေလး အခု ေစာက္ပတ္အစစ္ ရွဴ စမ္း"
ဗညားလည္း နီညိဳညဳိအကြဲေၾကာင္းေလးကို ရွဴ လိုက္ေလသည္ ။ ရွဴ ေနရုံျဖင့္ အားမရပဲ ေခါင္းေထာင္ကာ လွ်ာနဲ႔ယက္လိုက္ေလသည္။ ေစာက္ေမႊး တပင္မွ မရွိေအာင္ ရိပ္သင္ထားကာ ညီးစို႔စို႔အနံ႔ေလးသင္းေနေသာ တီေလးေစာက္ပတ္ကို အငမ္းမရ ယက္ေလသည္။ ေစာက္စိကိုလဲ လွ်ာျဖင့္ ထိုးဆြေပးေလသည္။
တီေလး ပါးစပ္မွ ၿငီးသံ သဲ့သဲ့ေလးထြက္လာကာ သူမ်က္ႏွာေပၚ ေစာက္ပတ္ျဖင့္ ဖိထားကာ တီေလးလက္တဖက္က သူ႔လီးကိုကိုင္၍ စုတ္ေပးပါေတာ့သည္။ တူဝရီး ၂ေယာက္ အျပန္အလွန္ ဆစ္စတိႏိုင္းပုံစံျဖင့္ အႏိုင္မခံ အရႈံးမေပး အျပိဳင္ျပဳစုၾကေလေတာ့သည္။
အတန္ငယ္ၾကာေသာအခါ သူ႔လီးထဲမွ လေရမ်ား တီေလး ပါးစပ္ထဲသို႔ ပန္းထဲ့မိသလို တီေလး ေစာက္ေရမ်ားကိုလည္း တဂြတ္ဂြတ္ေသာက္ၿမိဳမိေလသည္။
သူ႔လေရေတြေပေနေသာ တီေလးႏႈတ္ခမ္းကို နမ္းလိုက္ေတာ့ တီေလးကလဲ ျပန္နမ္းေလသည္။ အနမ္းရွည္ႀကီး အဆုံးမွာေတာ့ တီေလးက
"သားအခန္းျပန္အိပ္ေတာ့ေနာ္"
"အာတီေလးကလဲ သားက တီေလးနဲ႔ အတူတူ အိပ္ခ်င္တာကို"
"အိပ္ခ်င္တာရပါတယ္ သားကတိ တခုေပးမွ အိပ္ခြင့္ျပဳမယ္"
"ဘာကတိလဲ တီေလး"
"တီေလးကို မလိုးပါဘူးဆိုတဲ့ကတိ တီေလးအိပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ဇြတ္မလိုးရဘူး တီေလးသားနဲ႔ မႈတ္ေပးစုပ္ေပးမယ္ လိုးခြင့္ေတာ့ မေပးႏိုင္ဘူး"
"အာ တီေလစ ညစ္တာ သားကို ညစ္တာ"
"ေတာ္စမ္း ဗညား အလိုလိုက္ေတာ့ အမိုက္ေစာ္ကားတာလား မင္းနဲ႔ငါ အေဒၚရင္းတူရင္းေတြ ဒီေလာက္ျဖစ္တာေတာင္ မေကာင္းဘူး လိုးဖို႔ ငါလုံးဝခြင့္မျပဳဘူး မင္းပဲေျပာေတာ့ တီေလးစိတ္တိုင္းက်ပါဆို"
"ဟာ ကြ်တ္ တီးေလးကလဲ"
"ဘာမွထပ္မေျပာနဲ႔ေတာ့ ဘယ္မွာအိပ္မွာလဲ"
ဗညားမွာ စိတ္ဆိုးရအခက္ ေပ်ာ္ရလည္းအခက္ျဖစ္ကာ ပိုင္ႏိုင္စြာ ခပ္တည္တည္ျဖင့္ေျပာေနေသာ တီေလးအား ဆြဲဖက္ခါ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကို စုပ္နမ္းလိုက္ပါေတာ့သည္။
………………………………………………
ဆက္ပါဦးမည္။