ေရစက္မကုန္ေသးသေရြ႕(၁၄)
ကိုခ်စ္ရဲ႕လီးကို အာသာေျပရံု ခပ္ျမန္ျမန္ေလးစုပ္ေပးၿပီးေတာ့ ညအိပ္၀တ္စံု ေဘာင္းဘီ႐ွည္နဲ႔အတြင္းခံကို ေပါင္လယ္ေလာက္ထိလိပ္ေလ်ွာၿပီး ကိုခ်စ္လီးထိပ္ကို ျဖဴေလးအဖုတ္ထိကပ္ကာ ခပ္ျဖည္းျဖည္းထိုင္ခ်သည္။
ကိုခ်စ္ကေတာ့ အိပ္ယာေပၚမွာ ဇိမ္ခံရင္း ဖုန္းကလိေနတယ္။
ျဖဴေလးလည္း လွဲေနတဲ့ကိုခ်စ္ေပၚမွာ တက္ခြၿပီး ခပ္ျမန္ျမန္ ေဆာင့္ေပးေနရတယ္။
ကိုခ်စ္ကို တစ္ခ်ီၿပီးေအာင္ အလိုးခံၿပီးမွ အေပၚျပန္တက္လို႔ရမယ္။
အခ်ိန္ကသိပ္မရ ကိုႀကီးကို အိမ္သာသြားဦးမယ္ေျပာၿပီး အိပ္ယာထဲက ခဏထြက္လာခဲ့တာေလ။
ေထာင္မတ္ေနတဲ့လီးႀကီးက တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ သားအိမ္ထိလာလာေထာက္တယ္။
ညပိုင္း လူေျခတိတ္ခ်ိန္ဆိုေတာ့ ေစာက္ပတ္ထဲ လီး၀င္သံက တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ နား႐ွက္စရာေကာင္းလွသည္။
အသံက်ယ္လြန္းရင္ ကိုႀကီးၾကားသြားမွာစိုးလို႔ ထိန္းၿပီးေဆာင့္ေပးေနရတယ္။
ျဖဴေလးကသာ တရား၀င္ လင္ေယာက်္ားကို အိပ္ယာထဲမွာပစ္ၿပီး သူ႔ဆီမွာ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ လာျပီးအလိုးခံေနရတာ ကိုခ်စ္ကေတာ့ ဇိမ္ခံရင္း ဖုန္းသံုးေတာင္မပ်က္လို႔ စိတ္တိုမိသည္။
"ကိုခ်စ္ ..စိတ္မပါလည္း ျဖဴေလးျပန္ေတာ့မယ္"
လီးႀကီးကို အဖုတ္ထဲက ခ်ြတ္ေအာင္ျပင္ေတာ့
"အာ..မိန္းမကလည္း လက္ကဖုန္းသံုးေနေပမယ့္ လီးက အဖုတ္အရသာကိုသိေနပါတယ္ ေဆာင့္ေဆာင့္ မိန္းမ ကိုခ်စ္ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား"
"ဟုတ္တယ္ေလ ဒီမွာေတာ့လင္ကိုပစ္ၿပီး ႐ွင့္ဆီကို ေအာက္က် ေနာက္က် လာအလိုးခံေနရတာ ႐ွင္ကစိတ္မပါသလိုနဲ႔"
"အာ..ေသာက္စကား မမ်ားစမ္းနဲ႔ ေဆာင့္စရာ႐ွိတာေဆာင့္.."
ကိုခ်စ္နဲ႔ဖက္ၿပီးမေျပာခ်င္ေတာ့ ခိုးစားလာတာၾကာေတာ့ ႐ိုးအီလာတာလား တန္ဖိုးမထားေတာ့တာလားမသိ ျဖဴေလးကို အႏိူင္ယူခ်င္လာသည္။
ေအးေလ ငါကလည္း တန္ဖိုးမဲ့တဲ့ ေဖာက္ျပန္တဲ့ မိန္းမယုတ္ပဲ တန္ဖိုးအထားမခံရတာမဆန္းပါဘူး ။
ေတြးရင္း ၀မ္းနည္းလာကာမ်က္ရည္က်မိတယ္။ ဖင္ႀကီး ႂကြႂကြၿပီး ေဆာင့္ေပးေနရတာေတာ့ မရပ္မိဘူး။
ျမန္ျမန္ၿပီးေအာင္ အဖုတ္နဲ႔ လီးကိုညႇစ္လိုက္ ႏွဲ႔ၿပီးေဆာင့္လိုက္ စေကာ၀ိုင္းေပးလိုက္လုပ္ေပးေနရတယ္။
ၿပီးခါနီးေတာ့ ကိုခ်စ္က ေအာက္ကေန ပင့္ေဆာင့္လာၿပီး အဖုတ္ထဲအရည္ေတြ ပန္းထုတ္တယ္။
ကိုခ်စ္ေပၚမွာ ခဏမွိန္းေနၿပီးေတာ့ ဂေဟဆက္ေနတဲ့လီးနဲ႔ အဖုတ္ကို ဆြဲခြၽတ္ၿပီး ေဘးကပုဆိုးနဲ႔ လီးေပၚက အရည္ေတြ ကိုသန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ေပးရတယ္။
အရည္ေတြေျပာင္ေအာင္သုတ္ေပးၿပီးေတာ့မွ
"ျဖဴေလးျပန္ေတာ့မယ္ ကိုႀကီးကိုခဏလို့ေျပာခဲ့တာ"
"ေနဦး လီးက ေစးကပ္ကပ္ျဖစ္တယ္ ပါစပ္နဲ႔ သန္႔႐ွင္းသြားဦး"
လီးကို ပါးစပ္နဲ႔ငံုၿပီး သန္႔႐ွင္းေပးရတယ္၊ လတံတစ္ေလ်ွာက္နဲ႔ ဒစ္ဖူးကို လ်ွာနဲ႔ရက္ကာ သန္႔႐ွင္းေပးၿပီးေတာ့ ကိုခ်စ္က တံေတြး ေတြရႊဲေနတဲ့ လီးကို ေျပာင္ေအာင္ ျဖဴေလးပါးနဲ႔ ဘယ္ျပန္ညာျပန္ သုတ္ပစ္တယ္။
ၿပီးမွ ေျခေထာက္နဲ႔ ကန္ထုတ္ရင္း
"သြားေတာ့ "
၀မ္းနည္းစိတ္ေၾကာင့္ ျဖဴေလးရင္ထဲ လိႈက္တက္လာတယ္။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္အဆင့္ေရာက္ေနၿပီမွန္းမသ္ိေတာ့ ၊ ကလန္ကဆန္ေျပာၿပီး ျပသနာျဖစ္ရင္ ျဖဴေလးက အ႐ႈံးဘက္က ျဖဴေလးပဲနစ္နာမွာ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုး႐ွိေအာင္မေနရင္ တန္ဖိုးမဲ့သြားတတ္တာ တန္ဖိုးမထားၾကေတာ့တာ ဓမၼတာ ပဲမလား။
မ်က္ရည္သုတ္ၿပီး အိမ္ေပၚတက္လာခဲ့သည္။ အိပ္ယာေရာက္ေတာ့ ကိုႀကီးကအိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီ ။
ကိုႀကီးရင္ခြင္ထဲတိုး၀င္ရင္းဖက္ထားမိတယ္။ မ်က္ရည္က က်လာျပန္ၿပီ။
မွားမွန္းသိလို႔ ရပ္ခ်င္ရင္ေတာင္ တခ်ိဳ႕အရာေတြက ရပ္တန္႔ဖို႔ခက္သည္။
အားလံုးကေမာက္ကမေတြ ျဖစ္ၿပီး ပိုဆိုးသြားမွာစိုးရိမ္ရသည္။
မိုးခါးေရမွန္းသိေပမယ့္ ေ႐ွာင္မရေတာ့လို႔ ဒါကိုပဲ ႀကိတ္မိွတ္ေသာက္သံုးေနရသူေတြ ေလာကႀကီးမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား႐ွိလိမ့္မလဲ။
ကိုလူေအး က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ေဆးရံုတက္လိုက္ရသည္။ကိုထြန္ဦးနဲ႔ မစိန္ေမတို႔ကလည္းအိမ္ျပန္ေရာက္ေနၿပီ။
သ်ွားလဲ့ျဖဴ ကေဆးရံုမွာ ႏွစ္ရက္ေလာက္ အိပ္ေရးပ်က္ခံေစာင့္ၿပီးၿပီမို႔ အိမ္ျပန္နားခိုင္းလို႔ အိမ္ကိုေရာက္ေနတာျဖစ္သည္။
ေဆးရံုမွာေစာင့္က်န္ခဲ့တာက ကိုထြန္းဦးတို႔ လင္မယားနဲ႔ ကိုလူေအးရဲ႕၀မ္းကြဲညီမ(ငစိုးအေမ)တို႔ျဖစ္သည္။
သ်ွားလဲ့ျဖဴ တစ္ေရးေလာက္အိပ္ၿပီး ဗိုက္ဆာလို႔ေအာက္ဆင္းလာခ်ိန္မွာ ဦးခ်စ္ႏိူင္ က ဆန္စက္ကေန အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေနတယ္။
မလုပ္ရတာၾကာၿပီမို႔ တစ္ခ်ီေလာက္ဆြဲဖို႔ေျပာေတာ့ ျဖဴေလးျငင္းပါေသးတယ္။
ကိုယ့္ေယာက်္ားေဆးရံုေရာက္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီေလာက္မမိုက္သင့့္ဘူးထင္လို႔ေလ။
ဦးခ်စ္ႏိူင္ရဲ႕ တတြတ္တြတ္ေတာင္းဆိုမႈကို ၾကာ႐ွည္မျငင္းႏိူင္ေတာ့ပဲ ခြင့္ျပဳေပးလိုက္ရတာေပါ့။
ျဖဴေလးကိုထိုင္ခံုမွာ ေလးဖက္ေထာက္ကုန္းခိုင္းၿပီး တစ္ေၾကာင္းဆြဲတယ္။
အာသာမေျပေသးဘူးဆိုလို႔ သ႔ူေပၚတက္ၿပီး တစ္ခ်ီၿပီးေအာင္ ျမင္းစီးေပးလိုက္ရေသးတယ္။
ႏွစ္ခ်ီခံၿပီးလို႔ ထိုင္ခံုေပၚထိုင္ေနတဲ့ ဦးခ်စ္ႏိူင္ရဲ႕ လီးႀကီးကို ၾကမ္းျပင္မွာ ဒးူေထာက္ကာစုပ္ေပးေနတုန္း ျဖဴေလးအေဖ ဦးထြန္းဦးနဲ႔ ရြာသားႏွစ္ေယာက္ေရာက္လာၿပီး ပက္ပင္းမိေတာ့တာပဲ။
ေခြးမသားက ထိုင္ခံုေပၚမွာ မ်က္စိမိွတ္ၿပီး ဇိမ္ခံေနတယ္။ ေခြးသမီးက ဖင္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ ကိုယ့္ေယာက်္ားရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔မွ ေတာ္သလင္းဇာတ္ခင္းၿပီး လီစုပ္ေပးေနတာ။
ကိုထြန္းဦးတစ္ေယာက္ ႐ွက္စိတ္ေရာ ေဒါသစိတ္ပါအထြတ္အထိပ္ေရာက္သြားၿပီး ခ်စ္ႏိူင္ကို ဆြဲထိုးေနတာဘယ္ႏွစ္ခ်က္မွန္းမသိ။
ခ်စ္ႏိူ္င္ရဲ႕မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးဖူးေရာင္ၿပီး ေသြးခ်င္းရဲေနၿပီ။ သမီးကို လည္း ဆံပင္ေတြဆြဲ ပါးေတြ႐ိုက္ နရင္းေတြအုပ္သည္။
ရြာသားႏွစ္ေယာက္ကလည္း မေနသာေတာ့ပဲဆြဲရေတာ့သည္။
ရပ္ရြာလူႀကီးေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီး႐ွင္းဖို႔အၾကံဳျပဳၾကတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ကိုလူေအးသိလို႔မျဖစ္ေသး ေဆးရံုဆင္းမွ ေျဖးေျဖးခ်င္းအသိေပးရမယ္။
ျပသနာျဖစ္တဲ့ညမွာပဲ အဲဒီရြာကေန ခ်စ္ႏိူင္နဲ႔ သ်ွားလဲ့ျဖဴတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားသည္။
ေခြးသမီးက ေခြးဇာတ္ခင္းၿပီး မိဘမ်က္ႏွာ အိုးမည္းသုတ္သြားသည္။
ကိုထြန္းဦးေတာ့ႏွစ္ေယာက္လံုးကို ေတြ႔တဲ့ေနရာမွာသတ္မယ္လို႔က်ိန္းေနသည္။
သတင္းကလည္းတစ္ရြာလံုးျပန္႔ေနၿပီ။ ကိုထြန္းေအးတို႔ မစိန္ေမတို႔ ရြာကို ဘယ္လို မ်က္ႏွာျပရမွန္းမသိ။
ဒီအေၾကာင္းမသိေသးတာက ေဆးရံုေပၚမွာ မက်န္းမာေသးတဲ့ ကိုလူေအးတစ္ေယာက္သာ ၊ သူ႔ခ်စ္ဇနီး ေပၚမလာလို႔ တဖြဖြေမးေနသည္
ခ်စ္ႏိူင္နဲ႔သ်ွားလဲ့ျဖဴတို႔ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ကိုေရာက္ေနၾကသည္။
တစ္လေလာက္႐ွိေနၿပီဆိုေတာ့ ပါလာတဲ့ေငြေတြလည္း ကုန္သေလာက္႐ွိၿပီ။
ခ်စ္ႏိူင္ကလည္း ဘာအလုပ္မွမလုပ္ေသး ၊ ခုေတာ့ပါလာတဲ့ လက္၀တ္ပစၥည္းတခ်ိဳ႕ ေပါင္ႏံွေရာင္ခ်ရေတာ့မဲ့ပံု ျဖစ္ေနၿပီ။
"ကိုခ်စ္ အလုပ္ေလး ဘာေလးလည္း လုပ္ဖို႔စဥ္းစားဦး "
"ေအးပါ ျဖဴေလးရယ္ ကိုခ်စ္လည္း႐ွာေနပါတယ္ အလုပ္ၾကမ္းေတြခ်ည္းျဖစ္ေနလို႔"
"အလုပ္ၾကမ္းလည္းလုပ္သင့္လုပ္ရမွာပဲ ကိုခ်စ္ကိုအားကိုးၿပီးလိုက္လာတာေနာ္ အိမ္တစ္ေဆာင္ မီးတစ္ေျပာင္မထားႏိူင္ရင္ေတာင္ ၀မ္း၀ေအာင္ေတာ့ ႐ွာေကြၽးႏိူင္ရမယ္"
"ေအးပါျဖဴေလးရယ္ ကိုခ်စ္ႀကိဳးစားပါ့မယ္ မငတ္ေစရဘူး ဟုတ္ၿပီလား ကဲပါ ခုမအိပ္ခင္ေလး စလိုက္ရေအာင္"
"ဟင္း ...ဒါပဲတတ္တယ္"
"ကဲပါ မိန္းမရယ္ ထ.. ထ..လီးစုပ္ေပးဦး"
"ေတာ္ၿပီ ..ကိုခ်စ္ရာ ဒီညစိတ္မပါဘူး လုပ္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဘာသာတက္လုပ္ၿပီးအိပ္ေတာ့ ထရမွာပ်င္းတယ္"
"လုပ္ပါ..မိန္းမရယ္ ေယာက်္ားကိုမခ်စ္ဘူးလား ထ ...ထ...လိမၼာတယ္ စုပ္ေပးစမ္း"
"ေျပာၿပီးသားေနာ္ကိုခ်စ္ ..စိတ္မပါဘူး ပ်င္းတယ္လို႔"
ခ်စ္ႏိူင္ကထထိုင္ၿပီး တေစာင္းအိပ္ေနတဲ့ ျဖဴေလးကို ပက္လက္ျဖစ္သြားေအာင္ဆြဲျပင္လိုက္တယ္။
ျဖဴေလးရဲ႕ လည္ပင္းကို ဒူးေထာက္ခြၿပီး လီးကို ႏႈတ္ခမ္းေတြေပၚတင္လိုက္တယ္။
"ဟ...ဒီအေပါက္က ဟစမ္း"
ပါးစပ္ကို လီးနဲ႔ ခပ္ဆတ္ဆတ္႐ိုက္ရင္း ပါးစပ္ ဟခိုင္းေနတာ။
ပါးစပ္ဟေပးေတာ့ ႏူးဆြမေနေတာ့ ပဲ ပါးစပ္ကို အဖုတ္လိုးသလို အားရပါးရလိုးေနေတာ့သည္။
ခဏၾကာေတာ့ သုတ္ရည္ေတြကို ပါးစပ္ထဲ ပန္းထည့္လိုက္တာေၾကာင့္ မသီးေအာင္ ႀကိဳးစား ၿမိဳခ်ရသည္။
ျဖဴေလးက္ို ေမွာက္ခံုအေနအထားေနေစၿပီး ဖင္ေနာက္တည့္တည့္မွာ ေနရာယူကာ သူ႔ေပါင္ေတြေပၚ ျဖဴေလးေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းတင္ၿပီး အဖုတ္ထဲ လီးထည့္ကာ ေညႇာင့္လိုးေနျပန္တယ္။
10မိနစ္ေလာက္ ေဆာင့္လိုးၿပီးေတာ့ ျဖဴေလးဖင္ေပၚ အရည္ေတြ ပန္းထုတ္ၿပီး ေဘးမွာေျခပစ္လက္ပစ္လွဲကာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။
ျဖဴေလးလည္း မအိပ္ခင္ထၿပီး ကိုယ္လက္သန္႔႐ွင္းရတယ္။
ကိုခ်စ္နဲ႔ လုပ္ရတာ အရင္လိုရင္ဖိုစိတ္လႈပ္႐ွားမႈမ႐ွိေတာ့ ၊ ၀တၱရားေက်သာ ခံေပးေနရၿပီး ခိုးစားရတုန္းကလို စိတ္ပါလက္ပါမ႐ွိ။
ျဖစ္ႏိူင္ရင္ ကိုႀကီးဆီ ျပန္ၿပီး အျပစ္ေတြ ခြင့္လႊတ္ေပးဖို႔ေတာင္းပန္ကာ အရင္လို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျပန္ေနခ်င္သည္။
ခုခ်ိန္မွေတာ့ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိူင္ေတာ့တာမို႔ ကိုယ္တူးခဲ့တဲ့မိုက္တြင္း ရဲရဲႀကီး ခုန္ဆင္းရေတာ့မယ္။
အေဖနဲ႔ အေမကလည္း သူတို႔ရဲ႕သမီးအျဖစ္ အသ္ိအမွတ္ျပဳေတာ့မွာမဟုတ္ ၊ တစ္ရြာလံုးလည္း ျဖဴေလးကို ရြံ႐ွာကဲ့ရဲ႕ၾကမည္။
ကိုႀကီးေရာ က်န္မာေရးမွ ျပန္ေကာင္းပါစ ။
ခုအေျခအေနက ဆုပ္လဲစူး စားလဲ႐ူး ျဖစ္ေနၿပီ။
ကိုခ်စ္ကေတာ့ အိပ္ယာေပၚမွာ ဇိမ္ခံရင္း ဖုန္းကလိေနတယ္။
ျဖဴေလးလည္း လွဲေနတဲ့ကိုခ်စ္ေပၚမွာ တက္ခြၿပီး ခပ္ျမန္ျမန္ ေဆာင့္ေပးေနရတယ္။
ကိုခ်စ္ကို တစ္ခ်ီၿပီးေအာင္ အလိုးခံၿပီးမွ အေပၚျပန္တက္လို႔ရမယ္။
အခ်ိန္ကသိပ္မရ ကိုႀကီးကို အိမ္သာသြားဦးမယ္ေျပာၿပီး အိပ္ယာထဲက ခဏထြက္လာခဲ့တာေလ။
ေထာင္မတ္ေနတဲ့လီးႀကီးက တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ သားအိမ္ထိလာလာေထာက္တယ္။
ညပိုင္း လူေျခတိတ္ခ်ိန္ဆိုေတာ့ ေစာက္ပတ္ထဲ လီး၀င္သံက တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ နား႐ွက္စရာေကာင္းလွသည္။
အသံက်ယ္လြန္းရင္ ကိုႀကီးၾကားသြားမွာစိုးလို႔ ထိန္းၿပီးေဆာင့္ေပးေနရတယ္။
ျဖဴေလးကသာ တရား၀င္ လင္ေယာက်္ားကို အိပ္ယာထဲမွာပစ္ၿပီး သူ႔ဆီမွာ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ လာျပီးအလိုးခံေနရတာ ကိုခ်စ္ကေတာ့ ဇိမ္ခံရင္း ဖုန္းသံုးေတာင္မပ်က္လို႔ စိတ္တိုမိသည္။
"ကိုခ်စ္ ..စိတ္မပါလည္း ျဖဴေလးျပန္ေတာ့မယ္"
လီးႀကီးကို အဖုတ္ထဲက ခ်ြတ္ေအာင္ျပင္ေတာ့
"အာ..မိန္းမကလည္း လက္ကဖုန္းသံုးေနေပမယ့္ လီးက အဖုတ္အရသာကိုသိေနပါတယ္ ေဆာင့္ေဆာင့္ မိန္းမ ကိုခ်စ္ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား"
"ဟုတ္တယ္ေလ ဒီမွာေတာ့လင္ကိုပစ္ၿပီး ႐ွင့္ဆီကို ေအာက္က် ေနာက္က် လာအလိုးခံေနရတာ ႐ွင္ကစိတ္မပါသလိုနဲ႔"
"အာ..ေသာက္စကား မမ်ားစမ္းနဲ႔ ေဆာင့္စရာ႐ွိတာေဆာင့္.."
ကိုခ်စ္နဲ႔ဖက္ၿပီးမေျပာခ်င္ေတာ့ ခိုးစားလာတာၾကာေတာ့ ႐ိုးအီလာတာလား တန္ဖိုးမထားေတာ့တာလားမသိ ျဖဴေလးကို အႏိူင္ယူခ်င္လာသည္။
ေအးေလ ငါကလည္း တန္ဖိုးမဲ့တဲ့ ေဖာက္ျပန္တဲ့ မိန္းမယုတ္ပဲ တန္ဖိုးအထားမခံရတာမဆန္းပါဘူး ။
ေတြးရင္း ၀မ္းနည္းလာကာမ်က္ရည္က်မိတယ္။ ဖင္ႀကီး ႂကြႂကြၿပီး ေဆာင့္ေပးေနရတာေတာ့ မရပ္မိဘူး။
ျမန္ျမန္ၿပီးေအာင္ အဖုတ္နဲ႔ လီးကိုညႇစ္လိုက္ ႏွဲ႔ၿပီးေဆာင့္လိုက္ စေကာ၀ိုင္းေပးလိုက္လုပ္ေပးေနရတယ္။
ၿပီးခါနီးေတာ့ ကိုခ်စ္က ေအာက္ကေန ပင့္ေဆာင့္လာၿပီး အဖုတ္ထဲအရည္ေတြ ပန္းထုတ္တယ္။
ကိုခ်စ္ေပၚမွာ ခဏမွိန္းေနၿပီးေတာ့ ဂေဟဆက္ေနတဲ့လီးနဲ႔ အဖုတ္ကို ဆြဲခြၽတ္ၿပီး ေဘးကပုဆိုးနဲ႔ လီးေပၚက အရည္ေတြ ကိုသန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ေပးရတယ္။
အရည္ေတြေျပာင္ေအာင္သုတ္ေပးၿပီးေတာ့မွ
"ျဖဴေလးျပန္ေတာ့မယ္ ကိုႀကီးကိုခဏလို့ေျပာခဲ့တာ"
"ေနဦး လီးက ေစးကပ္ကပ္ျဖစ္တယ္ ပါစပ္နဲ႔ သန္႔႐ွင္းသြားဦး"
လီးကို ပါးစပ္နဲ႔ငံုၿပီး သန္႔႐ွင္းေပးရတယ္၊ လတံတစ္ေလ်ွာက္နဲ႔ ဒစ္ဖူးကို လ်ွာနဲ႔ရက္ကာ သန္႔႐ွင္းေပးၿပီးေတာ့ ကိုခ်စ္က တံေတြး ေတြရႊဲေနတဲ့ လီးကို ေျပာင္ေအာင္ ျဖဴေလးပါးနဲ႔ ဘယ္ျပန္ညာျပန္ သုတ္ပစ္တယ္။
ၿပီးမွ ေျခေထာက္နဲ႔ ကန္ထုတ္ရင္း
"သြားေတာ့ "
၀မ္းနည္းစိတ္ေၾကာင့္ ျဖဴေလးရင္ထဲ လိႈက္တက္လာတယ္။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္အဆင့္ေရာက္ေနၿပီမွန္းမသ္ိေတာ့ ၊ ကလန္ကဆန္ေျပာၿပီး ျပသနာျဖစ္ရင္ ျဖဴေလးက အ႐ႈံးဘက္က ျဖဴေလးပဲနစ္နာမွာ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုး႐ွိေအာင္မေနရင္ တန္ဖိုးမဲ့သြားတတ္တာ တန္ဖိုးမထားၾကေတာ့တာ ဓမၼတာ ပဲမလား။
မ်က္ရည္သုတ္ၿပီး အိမ္ေပၚတက္လာခဲ့သည္။ အိပ္ယာေရာက္ေတာ့ ကိုႀကီးကအိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီ ။
ကိုႀကီးရင္ခြင္ထဲတိုး၀င္ရင္းဖက္ထားမိတယ္။ မ်က္ရည္က က်လာျပန္ၿပီ။
မွားမွန္းသိလို႔ ရပ္ခ်င္ရင္ေတာင္ တခ်ိဳ႕အရာေတြက ရပ္တန္႔ဖို႔ခက္သည္။
အားလံုးကေမာက္ကမေတြ ျဖစ္ၿပီး ပိုဆိုးသြားမွာစိုးရိမ္ရသည္။
မိုးခါးေရမွန္းသိေပမယ့္ ေ႐ွာင္မရေတာ့လို႔ ဒါကိုပဲ ႀကိတ္မိွတ္ေသာက္သံုးေနရသူေတြ ေလာကႀကီးမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား႐ွိလိမ့္မလဲ။
ကိုလူေအး က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ေဆးရံုတက္လိုက္ရသည္။ကိုထြန္ဦးနဲ႔ မစိန္ေမတို႔ကလည္းအိမ္ျပန္ေရာက္ေနၿပီ။
သ်ွားလဲ့ျဖဴ ကေဆးရံုမွာ ႏွစ္ရက္ေလာက္ အိပ္ေရးပ်က္ခံေစာင့္ၿပီးၿပီမို႔ အိမ္ျပန္နားခိုင္းလို႔ အိမ္ကိုေရာက္ေနတာျဖစ္သည္။
ေဆးရံုမွာေစာင့္က်န္ခဲ့တာက ကိုထြန္းဦးတို႔ လင္မယားနဲ႔ ကိုလူေအးရဲ႕၀မ္းကြဲညီမ(ငစိုးအေမ)တို႔ျဖစ္သည္။
သ်ွားလဲ့ျဖဴ တစ္ေရးေလာက္အိပ္ၿပီး ဗိုက္ဆာလို႔ေအာက္ဆင္းလာခ်ိန္မွာ ဦးခ်စ္ႏိူင္ က ဆန္စက္ကေန အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေနတယ္။
မလုပ္ရတာၾကာၿပီမို႔ တစ္ခ်ီေလာက္ဆြဲဖို႔ေျပာေတာ့ ျဖဴေလးျငင္းပါေသးတယ္။
ကိုယ့္ေယာက်္ားေဆးရံုေရာက္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီေလာက္မမိုက္သင့့္ဘူးထင္လို႔ေလ။
ဦးခ်စ္ႏိူင္ရဲ႕ တတြတ္တြတ္ေတာင္းဆိုမႈကို ၾကာ႐ွည္မျငင္းႏိူင္ေတာ့ပဲ ခြင့္ျပဳေပးလိုက္ရတာေပါ့။
ျဖဴေလးကိုထိုင္ခံုမွာ ေလးဖက္ေထာက္ကုန္းခိုင္းၿပီး တစ္ေၾကာင္းဆြဲတယ္။
အာသာမေျပေသးဘူးဆိုလို႔ သ႔ူေပၚတက္ၿပီး တစ္ခ်ီၿပီးေအာင္ ျမင္းစီးေပးလိုက္ရေသးတယ္။
ႏွစ္ခ်ီခံၿပီးလို႔ ထိုင္ခံုေပၚထိုင္ေနတဲ့ ဦးခ်စ္ႏိူင္ရဲ႕ လီးႀကီးကို ၾကမ္းျပင္မွာ ဒးူေထာက္ကာစုပ္ေပးေနတုန္း ျဖဴေလးအေဖ ဦးထြန္းဦးနဲ႔ ရြာသားႏွစ္ေယာက္ေရာက္လာၿပီး ပက္ပင္းမိေတာ့တာပဲ။
ေခြးမသားက ထိုင္ခံုေပၚမွာ မ်က္စိမိွတ္ၿပီး ဇိမ္ခံေနတယ္။ ေခြးသမီးက ဖင္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ ကိုယ့္ေယာက်္ားရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔မွ ေတာ္သလင္းဇာတ္ခင္းၿပီး လီစုပ္ေပးေနတာ။
ကိုထြန္းဦးတစ္ေယာက္ ႐ွက္စိတ္ေရာ ေဒါသစိတ္ပါအထြတ္အထိပ္ေရာက္သြားၿပီး ခ်စ္ႏိူင္ကို ဆြဲထိုးေနတာဘယ္ႏွစ္ခ်က္မွန္းမသိ။
ခ်စ္ႏိူ္င္ရဲ႕မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးဖူးေရာင္ၿပီး ေသြးခ်င္းရဲေနၿပီ။ သမီးကို လည္း ဆံပင္ေတြဆြဲ ပါးေတြ႐ိုက္ နရင္းေတြအုပ္သည္။
ရြာသားႏွစ္ေယာက္ကလည္း မေနသာေတာ့ပဲဆြဲရေတာ့သည္။
ရပ္ရြာလူႀကီးေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီး႐ွင္းဖို႔အၾကံဳျပဳၾကတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ကိုလူေအးသိလို႔မျဖစ္ေသး ေဆးရံုဆင္းမွ ေျဖးေျဖးခ်င္းအသိေပးရမယ္။
ျပသနာျဖစ္တဲ့ညမွာပဲ အဲဒီရြာကေန ခ်စ္ႏိူင္နဲ႔ သ်ွားလဲ့ျဖဴတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားသည္။
ေခြးသမီးက ေခြးဇာတ္ခင္းၿပီး မိဘမ်က္ႏွာ အိုးမည္းသုတ္သြားသည္။
ကိုထြန္းဦးေတာ့ႏွစ္ေယာက္လံုးကို ေတြ႔တဲ့ေနရာမွာသတ္မယ္လို႔က်ိန္းေနသည္။
သတင္းကလည္းတစ္ရြာလံုးျပန္႔ေနၿပီ။ ကိုထြန္းေအးတို႔ မစိန္ေမတို႔ ရြာကို ဘယ္လို မ်က္ႏွာျပရမွန္းမသိ။
ဒီအေၾကာင္းမသိေသးတာက ေဆးရံုေပၚမွာ မက်န္းမာေသးတဲ့ ကိုလူေအးတစ္ေယာက္သာ ၊ သူ႔ခ်စ္ဇနီး ေပၚမလာလို႔ တဖြဖြေမးေနသည္
ခ်စ္ႏိူင္နဲ႔သ်ွားလဲ့ျဖဴတို႔ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ကိုေရာက္ေနၾကသည္။
တစ္လေလာက္႐ွိေနၿပီဆိုေတာ့ ပါလာတဲ့ေငြေတြလည္း ကုန္သေလာက္႐ွိၿပီ။
ခ်စ္ႏိူင္ကလည္း ဘာအလုပ္မွမလုပ္ေသး ၊ ခုေတာ့ပါလာတဲ့ လက္၀တ္ပစၥည္းတခ်ိဳ႕ ေပါင္ႏံွေရာင္ခ်ရေတာ့မဲ့ပံု ျဖစ္ေနၿပီ။
"ကိုခ်စ္ အလုပ္ေလး ဘာေလးလည္း လုပ္ဖို႔စဥ္းစားဦး "
"ေအးပါ ျဖဴေလးရယ္ ကိုခ်စ္လည္း႐ွာေနပါတယ္ အလုပ္ၾကမ္းေတြခ်ည္းျဖစ္ေနလို႔"
"အလုပ္ၾကမ္းလည္းလုပ္သင့္လုပ္ရမွာပဲ ကိုခ်စ္ကိုအားကိုးၿပီးလိုက္လာတာေနာ္ အိမ္တစ္ေဆာင္ မီးတစ္ေျပာင္မထားႏိူင္ရင္ေတာင္ ၀မ္း၀ေအာင္ေတာ့ ႐ွာေကြၽးႏိူင္ရမယ္"
"ေအးပါျဖဴေလးရယ္ ကိုခ်စ္ႀကိဳးစားပါ့မယ္ မငတ္ေစရဘူး ဟုတ္ၿပီလား ကဲပါ ခုမအိပ္ခင္ေလး စလိုက္ရေအာင္"
"ဟင္း ...ဒါပဲတတ္တယ္"
"ကဲပါ မိန္းမရယ္ ထ.. ထ..လီးစုပ္ေပးဦး"
"ေတာ္ၿပီ ..ကိုခ်စ္ရာ ဒီညစိတ္မပါဘူး လုပ္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဘာသာတက္လုပ္ၿပီးအိပ္ေတာ့ ထရမွာပ်င္းတယ္"
"လုပ္ပါ..မိန္းမရယ္ ေယာက်္ားကိုမခ်စ္ဘူးလား ထ ...ထ...လိမၼာတယ္ စုပ္ေပးစမ္း"
"ေျပာၿပီးသားေနာ္ကိုခ်စ္ ..စိတ္မပါဘူး ပ်င္းတယ္လို႔"
ခ်စ္ႏိူင္ကထထိုင္ၿပီး တေစာင္းအိပ္ေနတဲ့ ျဖဴေလးကို ပက္လက္ျဖစ္သြားေအာင္ဆြဲျပင္လိုက္တယ္။
ျဖဴေလးရဲ႕ လည္ပင္းကို ဒူးေထာက္ခြၿပီး လီးကို ႏႈတ္ခမ္းေတြေပၚတင္လိုက္တယ္။
"ဟ...ဒီအေပါက္က ဟစမ္း"
ပါးစပ္ကို လီးနဲ႔ ခပ္ဆတ္ဆတ္႐ိုက္ရင္း ပါးစပ္ ဟခိုင္းေနတာ။
ပါးစပ္ဟေပးေတာ့ ႏူးဆြမေနေတာ့ ပဲ ပါးစပ္ကို အဖုတ္လိုးသလို အားရပါးရလိုးေနေတာ့သည္။
ခဏၾကာေတာ့ သုတ္ရည္ေတြကို ပါးစပ္ထဲ ပန္းထည့္လိုက္တာေၾကာင့္ မသီးေအာင္ ႀကိဳးစား ၿမိဳခ်ရသည္။
ျဖဴေလးက္ို ေမွာက္ခံုအေနအထားေနေစၿပီး ဖင္ေနာက္တည့္တည့္မွာ ေနရာယူကာ သူ႔ေပါင္ေတြေပၚ ျဖဴေလးေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းတင္ၿပီး အဖုတ္ထဲ လီးထည့္ကာ ေညႇာင့္လိုးေနျပန္တယ္။
10မိနစ္ေလာက္ ေဆာင့္လိုးၿပီးေတာ့ ျဖဴေလးဖင္ေပၚ အရည္ေတြ ပန္းထုတ္ၿပီး ေဘးမွာေျခပစ္လက္ပစ္လွဲကာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။
ျဖဴေလးလည္း မအိပ္ခင္ထၿပီး ကိုယ္လက္သန္႔႐ွင္းရတယ္။
ကိုခ်စ္နဲ႔ လုပ္ရတာ အရင္လိုရင္ဖိုစိတ္လႈပ္႐ွားမႈမ႐ွိေတာ့ ၊ ၀တၱရားေက်သာ ခံေပးေနရၿပီး ခိုးစားရတုန္းကလို စိတ္ပါလက္ပါမ႐ွိ။
ျဖစ္ႏိူင္ရင္ ကိုႀကီးဆီ ျပန္ၿပီး အျပစ္ေတြ ခြင့္လႊတ္ေပးဖို႔ေတာင္းပန္ကာ အရင္လို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျပန္ေနခ်င္သည္။
ခုခ်ိန္မွေတာ့ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိူင္ေတာ့တာမို႔ ကိုယ္တူးခဲ့တဲ့မိုက္တြင္း ရဲရဲႀကီး ခုန္ဆင္းရေတာ့မယ္။
အေဖနဲ႔ အေမကလည္း သူတို႔ရဲ႕သမီးအျဖစ္ အသ္ိအမွတ္ျပဳေတာ့မွာမဟုတ္ ၊ တစ္ရြာလံုးလည္း ျဖဴေလးကို ရြံ႐ွာကဲ့ရဲ႕ၾကမည္။
ကိုႀကီးေရာ က်န္မာေရးမွ ျပန္ေကာင္းပါစ ။
ခုအေျခအေနက ဆုပ္လဲစူး စားလဲ႐ူး ျဖစ္ေနၿပီ။