ေရစက္မကုန္ေသးသေရြ႕(၇)
ကိုႀကီးက အေဖာ္ရေအာင္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေခၚထားေပးမယ္ေျပာေပမယ့္ အလုပ္႐ႈပ္ခ်ိန္မို႔ ရြာထဲမွာအားတဲ့သူသိပ္မ႐ွိဘူး။
ငါးႏွစ္သာ႐ွိေသးတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကိုေခၚထားေပးတယ္။
သူ႔မိဘေတြ မနက္လယ္ထဲသြားရင္ ထားပစ္ခဲ့ၿပီး အိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ ျပန္ေခၚသြားေလ့႐ွိတယ္။
ေကာင္ေလးက ငယ္ေသးေတာ့ ဘာမွအားကိုးလို႔မရ သူ႔ကို သိပ္မေဆာ့ဖို႔ ထိန္းေက်ာင္းေနရတာသာအလုပ္ပိုတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဦးခ်စ္ႏိူင္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲေနရတာထက္စာလ်ွင္ လူအျမင္သင့္ေတာ္ေသးပါတယ္။
ခုလည္းေကာင္ေလးက အိမ္၀င္းထဲမွာ သူ႔အ႐ုပ္ေတြနဲ႔ေဆာ့ေနတယ္။
ဦးခ်စ္ႏိူင္ႀကီးက ျခံေထာင့္က ျမက္ေတြကို ေပါက္ျပားတစ္လက္နဲ႔႐ွင္းေနတယ္။
ခုတေလာ အေသာက္နဲနဲေလ်ွာ့လာၿပီး အိမ္အလုပ္ေတြ ကူလုပ္ေပးေနတယ္။
ဒီလိုဆိုေတာ့လည္းသိပ္မဆိုးပါဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်မိတယ္။
ကိုႀကီးကိုေပးထားတဲ့ ေလ်ွာ့ေသာက္ပါမယ္ ဆိုတဲ့ကတိေတာ့တည္႐ွာသားလို႔ေတြးမိတယ္။
ေလ်ွာ္စရာအ၀တ္ေတြမ်ားေနၿပီေၾကာင့္ အ၀တ္ေတြျခင္းေတာင္းထဲစုထည့္ၿပီး ေရကန္ဘက္ေလ်ွာက္လာခဲ့သည္။
အား !...
"ေသပါၿပီ "
ေျမႀကီးထဲက ထြက္ေနတဲ့ ငုတ္တိုေလးကို တိုက္မိၿပီး ေျခညိဳးနဲနဲကြဲကာ ေသြးထြက္ေနသည္။
ေျမျပင္မွာ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထိုင္ၿပီး မ်က္ႏွာ႐ႈံ႔မဲ့ေနတဲ့ သ်ွားလဲ့ျဖဴအနားကို ဦးခ်စ္ႏိူင္က အေျပးတစ္ပိုင္း ေရာက္လာသည္။
"ျဖဴေလး...ဘာျဖစ္တာလဲ.. .ဘာျဖစ္တာလဲ "
"ငုတ္နဲ႔တိုက္မိၿပီး ေျခေထာက္နဲနဲကြဲသြားတာပါ"
"ျပစမ္း..အကို႔ကို"
"ဟာ...ေသြးေတြေတာ္ေတာ္ထြက္ေနတာပဲ အိမ္ထဲမွာအရက္ျပန္႐ွိလား"
"အင္း..႐ွိတယ္"
ဦးခ်စ္ႏိူင္က ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႔ ျဖဴေလးကို ေစြ႔ခနဲ ေကာက္ခ်ီေပြ႔လိုက္တယ္။
ျဖဴေလးလည္း႐ုတ္တရက္ ရင္ထဲမွာ ေအးခနဲျဖစ္သြားၿပီး လန္႔ျဖန္႔ သြားကာ
"အို !ဘာလုပ္တာလဲ ျပန္ခ်ပါ ျဖဴေလးကို ျပန္ခ်ပါ"
"ဘာလို႔ခ်ေစခ်င္တာလဲ"
"အို !ဘာေတြေျပာေနတာလည္း"
ျဖဴေလးလည္း႐ွက္တာေတြေရာ နာတာေတြေရာ ေရာႁပြန္းလို႔ေနသည္။
"မဟုတ္ဘူးေလ အိမ္ထဲမွာေဆးထည့္ေပးမလို႔ပါ"
"ရပါတယ္.. ျဖဴေလးလမ္းေလ်ွာက္ႏိူင္ပါတယ္..ဒဏ္ရာက အဲေလာက္ႀကီးမဟုတ္ပါဘူး"
"ကဲပါ ...ျငင္းမေနနဲ႔ေတာ့ ဒဏ္ရာကို ေဆးထည့္ဖို႔ကအေရးႀကီးတယ္"
သူ႔လက္ေတြက ေပါင္ကေနေပြ႔ခ်ီထားေပမယ့္ လက္၀ါးႀကီးက ျဖဴေလးဖင္ေအာက္မွာေရာက္ေနၿပီး ဖင္သားေတြကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားတယ္။
အလုပ္လုပ္ေနလို႔ အက်ႌခြၽတ္ထားေတာ့ ေခြၽးေတြရႊဲေနတဲ့ သူ႔ရင္ခြင္က်ယ္ႀကီးထဲက ရင္ဘတ္ေမႊးထူးလျဗစ္ေတြကို လက္နဲ႔ထိမိေနတယ္။
ကိုယ့္ခင္ပြန္းမဟုတ္တဲ့ သူစိမ္းေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ခြင္ထဲမွာ ျဖဴေလး မ်က္စိ စံုမိွတ္ထားမိတယ္။
ရင္ထဲမွာေတာ့ ႐ွက္သလိုလို ရင္ဖိုသလိုလို
အိမ္ထဲေရာက္လို႔ ထိုင္ခံုေပၚအခ်မွာ သူေအာက္က လီးမာမာႀကီးနဲ႔ ျဖဴေလးရဲ႕ဖင္သားအိအိေတြ ထိလိုက္မိတာ သတိထားမိသည္။
အတြင္းခံ၀တ္ထားေပမယ္ သူ႔ေအာက္က လီးႀကီး မာေတာင္ေနတယ္ဆိုတာေသခ်ာပါတယ္။
တမင္ပဲ အသားယူတာလား ၊မေတာ္တဆ ထိမိတာလားေတာ့မသိဘူး။
"ျဖဴေလး ..အရက္ပ်ံဘူးက ဘယ္နားမွာလဲ"
"ဟို ဗီ႐ိုေပၚမွာ ဂြမ္းထုတ္ေရာ႐ွိတယ္ ပတ္တီးေရာပဲ"
အရက္ပ်ံကို အရင္မယူပဲ မီးဖိုဘက္ကို ထြက္သြားည္။
ဇလံုတစ္ခုထဲကို ေရထည့္ၿပီးသယ္လာတယ္။
ၿပီးေတာ့မွ အရက္ပ်ံ နဲ႔ဂြမ္းထုတ္သြားယူတယ္။
သူက ထိုင္ခံုေပၚမွာထိုင္ေနတဲ့ ျဖဴေလးရဲ႕ေအာက္ကၾကမ္းျပင္မွာ ဒူးေထာက္ထိုက္လိုက္တယ္။
"ဦးခ်စ္ႏိူင္ ထိုင္ခံုေပၚမွာထိုင္ပါ ျဖဴေလးငရဲႀကီးလိမ့္မယ္"
"မႀကီးပါဘူး..ေပး..ျဖဴေလးေျခေထာက္"
ျဖဴေလးရဲ႕ေျခေထာက္ကို ဇလံုထဲထည့္ၿပီး ေသခ်ာေဆးေပးေနတယ္။
ျဖဴေလးစိတ္ထဲမွာ အားနာေနမိတယ္။
ေစာနက ဖုန္ေတြေၾကာင့္ ေသြးတိတ္သလိုျဖစ္သြားတဲ့ ေျခေထာက္က ေရေဆးလိုက္ေတာ့ ေသြးျပန္စို႔လာတယ္။
သူက ျဖဴေလးေျခေထာက္ကို ဆြဲမၿပီး ေသြးထြက္ေနတဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလးကို ပါးစပ္ထဲထည့္ငံုလိုက္တယ္။
"အို ...ဘာလုပ္တာလဲ ျဖဴေလးကိုငရဲမေပးပါနဲ႔"
"ငရဲမႀကီးပါဘူး ျဖဴေလးရယ္ အကိုက ၾကည္ျဖဴလို႔လုပ္ေပးေနတာပဲ"
"ဟင့္အင္း...မလုပ္ပါနဲ႔ရြံစရာႀကီး မရြံဘူးလား"
"မရြံပါဘူး ျဖဴေလးရယ္ ျဖဴေလးနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ဘာတစ္ခုမွမရြံဘူး"
"အဲဒါဘာလုပ္တာလဲဟင္ လုပ္ဖို႔လိုလို႔လား"
"လိုတာေပါ့ ဒီလိုအာေငြ႔ေလးေပးမွ ျမန္ျမန္ေပ်ာက္မွာေပါ့"
ျဖဴေလးက အတင္း႐ုန္းေပမယ့္ သူကလႊတ္မေပးပဲ ျမဲျမဲကိုင္ၿပီး ေသြးထြက္ေနတဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလးကို ငံုေပးထားသည္။
ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္သလိုလို သူ႔ရဲ႕အာေငြ႔ေၾကာင့္ ဒဏ္ရာက သက္သာသလို႐ွိသည္။
သူကငံုထားရံုမကပဲ ေျခေခ်ာင္းေလးကို စုပ္လိုက္ လ်ွာနဲ႔လ်က္လိုက္လုပ္ေပးေသးသည္။
တစ္ခါတစ္ခါ ေျခေခ်ာင္းၾကားေတြက္ိုပါ လ်ွာနဲ႔ထိုးလ်က္ေပးေသးသည္။
"ရေလာက္ပါၿပီ"
"ိနဲနဲေတာ့ စပ္မယ္ေနာ္ေအာင့္ထား"
"ရပါတယ္ ျဖဴေလးခံႏိူင္တယ္"
ဂြမ္းနဲ႔အရက္ပ်ံဆြတ္ကာ ပတ္တီးစည္းေပးသည္။
ၿပီးသြားေတာ့ ေျခဖမိုးကို သူ႔ႏႈခမ္းေတြနဲ႔ တႁပြတ္ႁပြတ္ နမ္းေနတယ္။
ဘာလုပ္တာလဲေမးေတာ့ အေၾကာမလိုက္ေအာင္ မန္းေပးတယ္ေျပာတာပဲ။
ျဖဴေလး သူ႔ကို အားလဲနာသည္။ ႐ွက္လည္း ႐ွက္သည္။ တယုတယ လုပ္ေပးေနတာျမင္ရေတာ့ ရင္ဖိုၾကည္ႏူးမိတာကိုလည္း ၀န္ခံပါတယ္ ။
ငါးႏွစ္သာ႐ွိေသးတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကိုေခၚထားေပးတယ္။
သူ႔မိဘေတြ မနက္လယ္ထဲသြားရင္ ထားပစ္ခဲ့ၿပီး အိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ ျပန္ေခၚသြားေလ့႐ွိတယ္။
ေကာင္ေလးက ငယ္ေသးေတာ့ ဘာမွအားကိုးလို႔မရ သူ႔ကို သိပ္မေဆာ့ဖို႔ ထိန္းေက်ာင္းေနရတာသာအလုပ္ပိုတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဦးခ်စ္ႏိူင္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲေနရတာထက္စာလ်ွင္ လူအျမင္သင့္ေတာ္ေသးပါတယ္။
ခုလည္းေကာင္ေလးက အိမ္၀င္းထဲမွာ သူ႔အ႐ုပ္ေတြနဲ႔ေဆာ့ေနတယ္။
ဦးခ်စ္ႏိူင္ႀကီးက ျခံေထာင့္က ျမက္ေတြကို ေပါက္ျပားတစ္လက္နဲ႔႐ွင္းေနတယ္။
ခုတေလာ အေသာက္နဲနဲေလ်ွာ့လာၿပီး အိမ္အလုပ္ေတြ ကူလုပ္ေပးေနတယ္။
ဒီလိုဆိုေတာ့လည္းသိပ္မဆိုးပါဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်မိတယ္။
ကိုႀကီးကိုေပးထားတဲ့ ေလ်ွာ့ေသာက္ပါမယ္ ဆိုတဲ့ကတိေတာ့တည္႐ွာသားလို႔ေတြးမိတယ္။
ေလ်ွာ္စရာအ၀တ္ေတြမ်ားေနၿပီေၾကာင့္ အ၀တ္ေတြျခင္းေတာင္းထဲစုထည့္ၿပီး ေရကန္ဘက္ေလ်ွာက္လာခဲ့သည္။
အား !...
"ေသပါၿပီ "
ေျမႀကီးထဲက ထြက္ေနတဲ့ ငုတ္တိုေလးကို တိုက္မိၿပီး ေျခညိဳးနဲနဲကြဲကာ ေသြးထြက္ေနသည္။
ေျမျပင္မွာ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထိုင္ၿပီး မ်က္ႏွာ႐ႈံ႔မဲ့ေနတဲ့ သ်ွားလဲ့ျဖဴအနားကို ဦးခ်စ္ႏိူင္က အေျပးတစ္ပိုင္း ေရာက္လာသည္။
"ျဖဴေလး...ဘာျဖစ္တာလဲ.. .ဘာျဖစ္တာလဲ "
"ငုတ္နဲ႔တိုက္မိၿပီး ေျခေထာက္နဲနဲကြဲသြားတာပါ"
"ျပစမ္း..အကို႔ကို"
"ဟာ...ေသြးေတြေတာ္ေတာ္ထြက္ေနတာပဲ အိမ္ထဲမွာအရက္ျပန္႐ွိလား"
"အင္း..႐ွိတယ္"
ဦးခ်စ္ႏိူင္က ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႔ ျဖဴေလးကို ေစြ႔ခနဲ ေကာက္ခ်ီေပြ႔လိုက္တယ္။
ျဖဴေလးလည္း႐ုတ္တရက္ ရင္ထဲမွာ ေအးခနဲျဖစ္သြားၿပီး လန္႔ျဖန္႔ သြားကာ
"အို !ဘာလုပ္တာလဲ ျပန္ခ်ပါ ျဖဴေလးကို ျပန္ခ်ပါ"
"ဘာလို႔ခ်ေစခ်င္တာလဲ"
"အို !ဘာေတြေျပာေနတာလည္း"
ျဖဴေလးလည္း႐ွက္တာေတြေရာ နာတာေတြေရာ ေရာႁပြန္းလို႔ေနသည္။
"မဟုတ္ဘူးေလ အိမ္ထဲမွာေဆးထည့္ေပးမလို႔ပါ"
"ရပါတယ္.. ျဖဴေလးလမ္းေလ်ွာက္ႏိူင္ပါတယ္..ဒဏ္ရာက အဲေလာက္ႀကီးမဟုတ္ပါဘူး"
"ကဲပါ ...ျငင္းမေနနဲ႔ေတာ့ ဒဏ္ရာကို ေဆးထည့္ဖို႔ကအေရးႀကီးတယ္"
သူ႔လက္ေတြက ေပါင္ကေနေပြ႔ခ်ီထားေပမယ့္ လက္၀ါးႀကီးက ျဖဴေလးဖင္ေအာက္မွာေရာက္ေနၿပီး ဖင္သားေတြကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားတယ္။
အလုပ္လုပ္ေနလို႔ အက်ႌခြၽတ္ထားေတာ့ ေခြၽးေတြရႊဲေနတဲ့ သူ႔ရင္ခြင္က်ယ္ႀကီးထဲက ရင္ဘတ္ေမႊးထူးလျဗစ္ေတြကို လက္နဲ႔ထိမိေနတယ္။
ကိုယ့္ခင္ပြန္းမဟုတ္တဲ့ သူစိမ္းေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ခြင္ထဲမွာ ျဖဴေလး မ်က္စိ စံုမိွတ္ထားမိတယ္။
ရင္ထဲမွာေတာ့ ႐ွက္သလိုလို ရင္ဖိုသလိုလို
အိမ္ထဲေရာက္လို႔ ထိုင္ခံုေပၚအခ်မွာ သူေအာက္က လီးမာမာႀကီးနဲ႔ ျဖဴေလးရဲ႕ဖင္သားအိအိေတြ ထိလိုက္မိတာ သတိထားမိသည္။
အတြင္းခံ၀တ္ထားေပမယ္ သူ႔ေအာက္က လီးႀကီး မာေတာင္ေနတယ္ဆိုတာေသခ်ာပါတယ္။
တမင္ပဲ အသားယူတာလား ၊မေတာ္တဆ ထိမိတာလားေတာ့မသိဘူး။
"ျဖဴေလး ..အရက္ပ်ံဘူးက ဘယ္နားမွာလဲ"
"ဟို ဗီ႐ိုေပၚမွာ ဂြမ္းထုတ္ေရာ႐ွိတယ္ ပတ္တီးေရာပဲ"
အရက္ပ်ံကို အရင္မယူပဲ မီးဖိုဘက္ကို ထြက္သြားည္။
ဇလံုတစ္ခုထဲကို ေရထည့္ၿပီးသယ္လာတယ္။
ၿပီးေတာ့မွ အရက္ပ်ံ နဲ႔ဂြမ္းထုတ္သြားယူတယ္။
သူက ထိုင္ခံုေပၚမွာထိုင္ေနတဲ့ ျဖဴေလးရဲ႕ေအာက္ကၾကမ္းျပင္မွာ ဒူးေထာက္ထိုက္လိုက္တယ္။
"ဦးခ်စ္ႏိူင္ ထိုင္ခံုေပၚမွာထိုင္ပါ ျဖဴေလးငရဲႀကီးလိမ့္မယ္"
"မႀကီးပါဘူး..ေပး..ျဖဴေလးေျခေထာက္"
ျဖဴေလးရဲ႕ေျခေထာက္ကို ဇလံုထဲထည့္ၿပီး ေသခ်ာေဆးေပးေနတယ္။
ျဖဴေလးစိတ္ထဲမွာ အားနာေနမိတယ္။
ေစာနက ဖုန္ေတြေၾကာင့္ ေသြးတိတ္သလိုျဖစ္သြားတဲ့ ေျခေထာက္က ေရေဆးလိုက္ေတာ့ ေသြးျပန္စို႔လာတယ္။
သူက ျဖဴေလးေျခေထာက္ကို ဆြဲမၿပီး ေသြးထြက္ေနတဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလးကို ပါးစပ္ထဲထည့္ငံုလိုက္တယ္။
"အို ...ဘာလုပ္တာလဲ ျဖဴေလးကိုငရဲမေပးပါနဲ႔"
"ငရဲမႀကီးပါဘူး ျဖဴေလးရယ္ အကိုက ၾကည္ျဖဴလို႔လုပ္ေပးေနတာပဲ"
"ဟင့္အင္း...မလုပ္ပါနဲ႔ရြံစရာႀကီး မရြံဘူးလား"
"မရြံပါဘူး ျဖဴေလးရယ္ ျဖဴေလးနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ဘာတစ္ခုမွမရြံဘူး"
"အဲဒါဘာလုပ္တာလဲဟင္ လုပ္ဖို႔လိုလို႔လား"
"လိုတာေပါ့ ဒီလိုအာေငြ႔ေလးေပးမွ ျမန္ျမန္ေပ်ာက္မွာေပါ့"
ျဖဴေလးက အတင္း႐ုန္းေပမယ့္ သူကလႊတ္မေပးပဲ ျမဲျမဲကိုင္ၿပီး ေသြးထြက္ေနတဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလးကို ငံုေပးထားသည္။
ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္သလိုလို သူ႔ရဲ႕အာေငြ႔ေၾကာင့္ ဒဏ္ရာက သက္သာသလို႐ွိသည္။
သူကငံုထားရံုမကပဲ ေျခေခ်ာင္းေလးကို စုပ္လိုက္ လ်ွာနဲ႔လ်က္လိုက္လုပ္ေပးေသးသည္။
တစ္ခါတစ္ခါ ေျခေခ်ာင္းၾကားေတြက္ိုပါ လ်ွာနဲ႔ထိုးလ်က္ေပးေသးသည္။
"ရေလာက္ပါၿပီ"
"ိနဲနဲေတာ့ စပ္မယ္ေနာ္ေအာင့္ထား"
"ရပါတယ္ ျဖဴေလးခံႏိူင္တယ္"
ဂြမ္းနဲ႔အရက္ပ်ံဆြတ္ကာ ပတ္တီးစည္းေပးသည္။
ၿပီးသြားေတာ့ ေျခဖမိုးကို သူ႔ႏႈခမ္းေတြနဲ႔ တႁပြတ္ႁပြတ္ နမ္းေနတယ္။
ဘာလုပ္တာလဲေမးေတာ့ အေၾကာမလိုက္ေအာင္ မန္းေပးတယ္ေျပာတာပဲ။
ျဖဴေလး သူ႔ကို အားလဲနာသည္။ ႐ွက္လည္း ႐ွက္သည္။ တယုတယ လုပ္ေပးေနတာျမင္ရေတာ့ ရင္ဖိုၾကည္ႏူးမိတာကိုလည္း ၀န္ခံပါတယ္ ။