ေရစက္မကုန္ေသးသေရြ႕(၁၃)
"ခ်စ္ႏိူင္ သူငယ္ခ်င္း လာပါဦးဟ မင့္ကို တိုင္ပင္စရာ ေျပာစရာေလး႐ွိလို႔"
"ေအး..လာၿပီလူေအး ငါျခံထဲက ျမက္ေတြ႐ွည္ေနၿပီမို႔ ခုတ္႐ွင္းေနတာ ေနဦး လက္ေဆးလိုက္ဦးမယ္"
လူေအးၾကည့္ရတာ ရံုးသြားဖို႔ဘာမွျပင္ဆင္ထားပံုမရဘူး ။ အိမ္ေနရင္းအ၀တ္ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းနဲ႔ ။ ဒီေန႔ စေနလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ လက္ေဆးၿပီး လူေအး ဆီေလ်ွာက္လာခဲ့သည္။
"ကဲေျပာ သူငယ္ခ်င္းဘာလဲ"
"ဒီလိုကြ ဟိုဘက္ရြာက ငါ့မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ က သူဆန္စက္ကို ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ ထုတ္ေရာင္းဖို႔ျပင္ေနတယ္ကြ "
"အဲဒီေတာ့ ..."
"ေစ်းက တန္လြန္းေနတယ္ကြာ အဲဒါ ငါ၀ယ္ရမလားလို႔"
"ဒါမ်ားကြာ ငါ့ကို တိုင္ပင္ေနရတယ္လို႔ မင္းပိုက္ဆံနဲ႔မင္း ႀကိဳက္သလိုလုပ္ေပါ့ကြ"
"မဟုတ္ဘူးေလကြာ ငါကရံုးတစ္ဖက္နဲ႔ အလုပ္မအားဘူး မင့္ကိုဦးေဆာင္လုပ္ခိုင္းမလို႔ လစာလည္း ေပးမွာေပါ့ ဘယ္လိုလဲ"
"မင္းလုပ္ေစခ်င္ရင္ လုပ္ရမွာေပါ့ မင္းက ငါ့ေက်းဇူး႐ွင္ပဲကို"
"အဲလိုလည္းမဟုတ္ဘူးေလကြာ မင္းလည္းအလုပ္ေလးနဲ႔ဆိုေတာ့ ဂုဏ္႐ွိတာေပါ့ "
"မင့္ေစတနာကို ငါနားလည္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရာ မင့္ေက်းဇူးေတြလည္း ငါ့အေပၚမ်ားေနပါၿပီ ငါ့မင္းအလုပ္ကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္ပါ့မယ္ ဒါနဲ႔ မင့္ရံုးမသြားဘူးလား "
"ေအး ဒီေန႔အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥ စကားေျပာမလို႔ ခြင့္ယူထားတယ္ မနက္ျဖန္ ဆိုလည္းစေနေလ ရံုးပိတ္ၿပီ "
"ေအး ေအး အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥကေတာ့မင့္ပဲလုပ္လိုက္ကြာ စက္ရံုသြားၾကည့္မွ ငါလိုက္ခဲ့ေတာ့မယ္"
"ဒီေန႔ အေရာင္းအ၀ယ္ျဖစ္ရင္ မနက္ျဖန္ စက္ရံုကို သြားၾကည့္ၾကတာေပါ့ကြာ"
"Ok ေလ ငါျမက္ေတြသြား႐ွင္းလိုက္အူးမယ္"
"နားပါဦးလားကြာ"
"ရပါတယ္ ကြ ေရခ်ိဳးေကာင္းေအာင္လို႔ပါ"
ျမက္႐ွင္းဖို႔ ထြက္လာခဲ့တယ္ ။ စက္ရံုမွာ လုပ္ရရင္ေတာ့ ဒီအိမ္မွာေနရဖို႔မေသခ်ာ အဲဒီစက္ရံု႐ွိတဲ့ရြာက နဲနဲေ၀းတယ္ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ အသြားအျပန္လုပ္လို႔ရပါတယ္ေလ။
အလုပ္ လုပ္ဖို႔ကအပန္းမႀကီးေပမယ့္ ျဖဴေလး႐ွိတဲ့ဒီအိမ္ကေနခြဲမေနခ်င္တာေတာ့အမွန္ပင္။
အလုပ္ၿပီးေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး အိမ္ထဲ၀င္လာခဲ့တယ္။ လူေအးကေတာ့ ဧည့္သည္ေတြနဲ႔ အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥ စကားေျပာေနေလရဲ႕။
မီးဖိုေခ်ာင္ မွာ ခ်က္ျပဳတ္ေနတဲ့ ျဖဴေလးကို ျမင္လိုက္တယ္။ အ၀တ္အစားအျမန္၀တ္ၿပီး ထမင္းစားခန္းဘက္ ထြက္လာခဲ့တယ္။
ျဖဴေလးက ဧည့္သည္ေတြအတြက္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတာ ေတြ႔ရသည္။
ျဖဴေလး၀တ္ထားတာက ပုရိသေတြကို ရင္ခုန္ေစတဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈပံုစံနဲ႔။
ေအာက္ပိုင္းမွာ ၀တ္ထားတာက ခဲေရာင္အသားကပ္ေဘာင္းဘီေလး။ဒါကို စေတာ္ကင္လို႔ ေခၚၾကလားမသိ။
ခ်စ္ႏိူင္က မိန္းခေလးေတြ ဒီလိုေဘာင္းဘီ၀တ္ထားတာေတြ႔ရင္ မေနႏိူင္မထိုင္ႏိူင္ေအာင္စိတ္ေတြ ထန္ေလ့႐ွိသည္။
အမွန္ေတာ့ မိန္းခေလးေတြ ဘယ္လို၀တ္၀တ္ မ၀တ္၀တ္ ငွက္ေပ်ာပင္ကို ထမိန္ပတ္ေပးထားရင္ေတာင္ ကိုယ့္စိတ္ကထန္ၿပီးသားဆိုတာ ခ်စ္ႏိူင္ ကိုယ့္ဘာသာသိပါသည္။
အသားကပ္ေဘာင္းဘီ၀တ္ၿပီး မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ လမ္းေလ်ွာက္လာရင္ ေ႐ွ႕ကေန ျမင္ေနရတဲ့ အဖုတ္ရာ ေဖာင္းေဖာင္းေလးကို မိေမြးတိုင္း ဖေမြးတိုင္းျမင္ေနရတာထက္ပိုႀကိဳက္ပါသည္။
ခုလည္းျဖဴေလးပံုစံက ဟင္း ဟင္း ၊ တစ္ခုဆိုးတာက ျဖဴေလးအေပၚအက်ႌက ေပါင္လယ္ေလာက္ထိ ေရာက္ေနေတာ့ ျမင္ခ်င္တာမျမင္ရေသးပဲ ေဘာင္းဘီကပ္ေနတဲ့ ေပါင္တံ တုတ္တုတ္ၿဖိဳးၿဖိဳးေလးေတြပဲျမင္ေနရတယ္။
"ျဖဴေလး ကိုခ်စ္ဘာကူရဦးမလဲ"
ျဖဴေလးနားသြားရပ္ေျပာရင္း ဖင္သားကို ဆုပ္ညႇစ္လိုက္ၿပီ။ အိပ္ခန္း
ထဲမွာ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ခါ သံုးခါေလာက္စားၿပီးၿပီမို႔ ျဖဴေလးကို သိပ္႐ွိန္မေနေတာ့။
"ဦးခ်စ္ႏိူင္! ဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲ အိမ္ေ႐ွ႕မွာကိုႀကီးေရာ ဧည့္သည္ေတြေရာ႐ွိတယ္"
"႐ွိ...႐ွိေလ ျမင္ရတာလည္းမဟုတ္"
ေျပာရင္း ဖင္ၾကားအေျမႇာင္းေလးအတိုင္း လက္ညိဳးနဲ႔ ျခစ္ဆြဲလိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ေပါင္ၾကားေအာကကို္ ေနာက္ကေနလက္၀င္ၿပီး အဖုတ္ေလးကို ေဘာ္ဘီေပၚကေန အုပ္ကိုင္ ပြတ္လိုက္တယ္။
"ဖယ္ပါ...၀င္လာရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ျဖဴေလး ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ပို႔ရဦးမယ္"
"ျဖဴေလးအလုပ္ ျဖဴေလးလုပ္ ကိုခ်စ္လည္း ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္မယ္"
အက်ႌ စကို ဆြဲမၿပီးခါးအထက္မွာ စုခ်ည္ေပးလိုက္တယ္။
"ဒီလိုေလးမွ မိုက္တာ"
"ငါေတာ့ စိတ္ညစ္ပါတယ္ ဦးခ်စ္ႏိူင္ဖယ္စမ္းပါ ကိုႀကီး၀င္လာရင္ဒုကၡ"
မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့ ျဖဴေလးေ႐ွ႕မွာဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္တယ္။
ေဘာင္းဘီေပၚမွာ အဖုတ္ပံု ေလးက အတိုင္းသား အလယ္က အေျမႇာင္းေလးေတာင္ပါလိုက္ေသး။
ႏွာေခါင္းႀကီးနစ္၀င္သြားေအာင္ နမ္း႐ႈိက္လိုက္တယ္။ ေသးနံ႔လိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ ၊ ေမႊးတာလည္း မဟုတ္ပဲ ေစာက္ဖုတ္နံ႔ ကို ယက္ရတဲ့ အရသာကိုလူေတြဘာလို႔ႏွစ္ၿခိဳက္ၾကပါလိမ့္ေတာင္ ေတြးမိေသး ေသခ်ာတာကေတာ့ ကာမစိတ္ လႈံေဆာ္မႈေၾကာင့့္သာ ျဖစ္မယ္။
အတန္ၾကာေအာင္ တေမ့တေမာ နမ္း႐ိႈက္ၿပီးမွ ျပန္ခြာၿပီး လ်ွာထုတ္ကာ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ေဘာင္းဘီေပၚကေန အားရပါးရေလြးေနလိုက္တယ္။
ျဖဴေလးလည္း တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ တြန္႔တြန္႔သြားတာ သတိထားမိတာေပါ့။
"ခဏေနဦး ေကာ္ဖီထည့္ၿပီး သြားပို႔လိုက္ဦးမယ္"
ေကာ္ဖီသြားပို႔ဖို႔ ျဖဴေလး လွည့္အထြက္မွာ ဖင္လံုးေလးကို ခပ္ဆတ္ဆတ္ ႐ိုက္လိုက္ၿပီး
"ျမန္ျမန္ ျပန္လာေနာ္ ကိုခ်စ္ ဆာလွၿပီ"
ျဖဴေလးက မ်က္ေစာင္းလွလွေလး တစ္ခ်က္ထိုးၿပီး ဗန္းကိုင္ကာ ထြက္သြားတယ္။
ဖဴေလးရဲ႕လက္တစ္ဖက္က အုႏွစ္လံုးကို ဆုပ္နယ္ေပးေနၿပီး တစ္ဖက္က ခ်စ္ႏိူင္လီးကို ကိုင္ကာ လီးစုပ္ေပးေန႐ွာသည္။
ပါးေလးေတြ ခြက္၀င္ေနေအာင္ထိ စုပ္ေပးေနပံုေလးက ခ်စ္ႏိူင္ကို စိတ္ေက်နပ္ေစတယ္။
ျဖဴေလးကို လိုးေဆာ္ရတာအထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာ့ ။ လူေအးမ႐ွိတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ႏွစ္ေယာက္သားခိုးစားခဲ့ၾကတဲ့ အႀကိမ္ေပါင္းလဲ မေရႏိူင္ၿပီ။
လူေအးမ႐ွိတဲ့အခ်ိန္ဆို ျဖဴေလးက ခ်စ္ႏိူင္မယားပါပဲ ။ ျဖဴေလးတို႔ အိပ္ခန္း ၊ ထမင္းစားခန္း ၊ ဧည့္ခန္း တစ္အိမ္လံုးအႏံွ႔ ခ်စ္ၾက ေပ်ာ္ၾကသည္။
လူေအးကြယ္ရာမွာဆို ခ်စ္ႏိူင္ကို ကိုခ်စ္ ၊ ကို ၊ေမာင္အဲဒီလိုအမ်ိဳးမ်ိဳးေခၚေနတတ္ၿပီ။
အဲ..လူေအး ႐ွိရင္ေတာ့ တည္ၾကည္သိမ့္ေမြ႔တဲ့ ဇနီးေကာင္းေလးေပါ့ေလ ၊ ခ်စ္ႏိူင္လိုးခ်င္တိုင္း အခ်ိန္မေရြးကုန္းေပးတာ သူမဟုတ္တဲ့ပံုစံနဲ႔ ။
လိုးတာကမထူးဆန္းေပမယ့္ ျဖဴေလး သူ႔ကို လီးစုပ္ေပးတာက သိပ္မၾကာေသး။
မိန္းမေခ်ာေခ်ာေလးရဲ႕ ပါးစပ္ထဲ လီးထည့္ၿပီးလိုးရတာကို ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိူင္ေအာင္ႀကိဳက္တယ္။
ခုေနာက္ပိုင္းခ်စ္ႏိူင္ကစက္ရံုမွာလုပ္ေနေတာ့ အရင္ေလာက္အခြင့္အေရးမရေတာ့ဘူး။
တစ္ေန႔တစ္ခါေတာ့လုပ္လို႔ရေအာင္လုပ္သည္။ လူေအးက အစိုးရရံုးမို႔ အခ်ိန္မွန္မွန္ ရံုးတက္ရတယ္။
ခ်စ္ႏိူင္က အိမ္အလုပ္ဆိုေတာ့ ေနာက္က်လည္းျပသနာမ႐ွိ စက္ရံုမွာက သူကအႀကီးဆံုးမလား ၊ ေနာက္ၿပီး ဘာမွဟုတ္တိပတ္တိလည္းမလုပ္ရပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ လူေအးရံုးသြားၿပီးရင္ ျဖဴေလးကို အနဲဆံုးတစ္ခ်ီဆြဲ အဖုတ္ေလးထဲ သုတ္ရည္ေတြ ပန္းထည့္ေပးၿပီးမွ စက္ရံုသြားေနၾကပင္။
က်န္တဲ့အခ်ိန္ကေတာ့ အခြင့္အေရးရရင္ ရသလိုေပါ့ေလ။
ဒီေန႔ျဖဴေလးကို ပိုလွေနတယ္ထင္မိသည္။ အ၀ါေရာင္ ဆြဲသားလက္႐ွည္ေလး၀တ္ထားေတာ့ နဂိုျဖဴတဲ့အသားက အက်ႌေရာင္ဟပ္ကာ ၀င္းဖန္႔ေနတယ္။
လူေအး ဆင္ေပးထားတဲ့ ျဖဴေလးလည္ပင္းက ဆြဲၾကိဳး ႀကီးက လီးစုပ္ေနတဲ့ ျဖဴေလးလႈပ္႐ွားမႈနဲ႔အတူ လႈပ္ရမ္းေနတယ္။
ျဖဴေလးက ၾကမ္းျပင္မွာ ဒူးေထာက္ကာ ပေလြမႈတ္ေနၿပီး ခ်စ္ႏိူင္ကေတာ့ ထိုင္ခံုေပၚမွာ ကာမသုခ ခံစားရင္း ျဖဴေလးေခါင္းေပၚက ဆံစေလးေတြကို ပြတ္ကိုင္ ေဆာ့ကစားေပးေနတယ္။
ခ်စ္ႏိူင္က အားမရေတာ့ပဲ ထရပ္ကာ ျဖဴေလးပါစပ္ကို ေဆာင့္လိုးသြင္းေတာ့သည္။
ပါးစပ္ကို အလိုးခံရင္း ျဖဴေလးက တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ျကမ္းျပင္ေပၚမွာပက္လက္ေလးျဖစ္သြားေတာ့တယ္။
ခ်စ္ႏိူင္လည္း ၾကမ္းျပင္ေပၚလက္ေထာက္ကာ ေစာက္ပတ္ကို လိုးသလို ခါးေကာ့ေကာ့ၿပီး ပါးစပ္ကို ေညႇာင္းလိုးေတာ့တာေပါ့။
"၀ူး..အု..အု..အူး...အြပ္..ႁဗြတ္..ႁဗြတ္......"
ျဖဴေလးအသက္႐ႈမရေတာ့ပဲ လီးႀကီးက ပါးစပ္နဲ႔အျပည့္ျဖစ္ကာ အာေခါင္ကိုပါ လာလာေထာက္တာေၾကာင့္ မ်က္ရည္ေတြ ပါလည္တယ္။
ခ်စ္ႏိူင္ကေတာ့ ဖယ္မေပးပဲ အားရပါးရလိုးကာ သုတ္ရည္ေတြကို ပါးစပ္ထဲ အကုန္ပန္းထည့္တယ္။
ပက္လက္အေနအထားေၾကာင့္ ၀င္လာတဲ့သုတ္ရည္ေတြသီးကုန္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြပါမက ႏွာရည္ေတြပါထြက္ကုန္ၿပီ။
လီးထိပ္မွာ ေပက်ံေနတဲ့ သုတ္ရည္ေတြကို ျဖဴေလးႏႈတ္ခမ္းမွာပြတ္သုတ္လိုက္တယ္။
"ကဲ..ဒီေန႔ေတာ့မလိုးေတာ့ဘူး စက္ရံုသြားေတာ့မယ္ မ်က္ႏွာေတြသန္႔စင္လိုက္ဦး"
လီးမွာရႊဲေနတဲ့ တံေတြးေတြကို ျဖဴေလးပါးနဲ႔ပြတ္သုတ္လိုက္ၿပီးဆိုင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔ စက္ရံုကိုထြက္လာခဲ့တယ္။
ျဖဴေလးကေတာ့ ၾကမ္းျပင္မွာ ပက္လက္အေနအထားကေန ေတာ္ေတာ္နဲ႔မထျဖစ္ေသး။
"ေအး..လာၿပီလူေအး ငါျခံထဲက ျမက္ေတြ႐ွည္ေနၿပီမို႔ ခုတ္႐ွင္းေနတာ ေနဦး လက္ေဆးလိုက္ဦးမယ္"
လူေအးၾကည့္ရတာ ရံုးသြားဖို႔ဘာမွျပင္ဆင္ထားပံုမရဘူး ။ အိမ္ေနရင္းအ၀တ္ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းနဲ႔ ။ ဒီေန႔ စေနလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ လက္ေဆးၿပီး လူေအး ဆီေလ်ွာက္လာခဲ့သည္။
"ကဲေျပာ သူငယ္ခ်င္းဘာလဲ"
"ဒီလိုကြ ဟိုဘက္ရြာက ငါ့မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ က သူဆန္စက္ကို ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ ထုတ္ေရာင္းဖို႔ျပင္ေနတယ္ကြ "
"အဲဒီေတာ့ ..."
"ေစ်းက တန္လြန္းေနတယ္ကြာ အဲဒါ ငါ၀ယ္ရမလားလို႔"
"ဒါမ်ားကြာ ငါ့ကို တိုင္ပင္ေနရတယ္လို႔ မင္းပိုက္ဆံနဲ႔မင္း ႀကိဳက္သလိုလုပ္ေပါ့ကြ"
"မဟုတ္ဘူးေလကြာ ငါကရံုးတစ္ဖက္နဲ႔ အလုပ္မအားဘူး မင့္ကိုဦးေဆာင္လုပ္ခိုင္းမလို႔ လစာလည္း ေပးမွာေပါ့ ဘယ္လိုလဲ"
"မင္းလုပ္ေစခ်င္ရင္ လုပ္ရမွာေပါ့ မင္းက ငါ့ေက်းဇူး႐ွင္ပဲကို"
"အဲလိုလည္းမဟုတ္ဘူးေလကြာ မင္းလည္းအလုပ္ေလးနဲ႔ဆိုေတာ့ ဂုဏ္႐ွိတာေပါ့ "
"မင့္ေစတနာကို ငါနားလည္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရာ မင့္ေက်းဇူးေတြလည္း ငါ့အေပၚမ်ားေနပါၿပီ ငါ့မင္းအလုပ္ကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္ပါ့မယ္ ဒါနဲ႔ မင့္ရံုးမသြားဘူးလား "
"ေအး ဒီေန႔အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥ စကားေျပာမလို႔ ခြင့္ယူထားတယ္ မနက္ျဖန္ ဆိုလည္းစေနေလ ရံုးပိတ္ၿပီ "
"ေအး ေအး အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥကေတာ့မင့္ပဲလုပ္လိုက္ကြာ စက္ရံုသြားၾကည့္မွ ငါလိုက္ခဲ့ေတာ့မယ္"
"ဒီေန႔ အေရာင္းအ၀ယ္ျဖစ္ရင္ မနက္ျဖန္ စက္ရံုကို သြားၾကည့္ၾကတာေပါ့ကြာ"
"Ok ေလ ငါျမက္ေတြသြား႐ွင္းလိုက္အူးမယ္"
"နားပါဦးလားကြာ"
"ရပါတယ္ ကြ ေရခ်ိဳးေကာင္းေအာင္လို႔ပါ"
ျမက္႐ွင္းဖို႔ ထြက္လာခဲ့တယ္ ။ စက္ရံုမွာ လုပ္ရရင္ေတာ့ ဒီအိမ္မွာေနရဖို႔မေသခ်ာ အဲဒီစက္ရံု႐ွိတဲ့ရြာက နဲနဲေ၀းတယ္ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ အသြားအျပန္လုပ္လို႔ရပါတယ္ေလ။
အလုပ္ လုပ္ဖို႔ကအပန္းမႀကီးေပမယ့္ ျဖဴေလး႐ွိတဲ့ဒီအိမ္ကေနခြဲမေနခ်င္တာေတာ့အမွန္ပင္။
အလုပ္ၿပီးေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး အိမ္ထဲ၀င္လာခဲ့တယ္။ လူေအးကေတာ့ ဧည့္သည္ေတြနဲ႔ အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥ စကားေျပာေနေလရဲ႕။
မီးဖိုေခ်ာင္ မွာ ခ်က္ျပဳတ္ေနတဲ့ ျဖဴေလးကို ျမင္လိုက္တယ္။ အ၀တ္အစားအျမန္၀တ္ၿပီး ထမင္းစားခန္းဘက္ ထြက္လာခဲ့တယ္။
ျဖဴေလးက ဧည့္သည္ေတြအတြက္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတာ ေတြ႔ရသည္။
ျဖဴေလး၀တ္ထားတာက ပုရိသေတြကို ရင္ခုန္ေစတဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈပံုစံနဲ႔။
ေအာက္ပိုင္းမွာ ၀တ္ထားတာက ခဲေရာင္အသားကပ္ေဘာင္းဘီေလး။ဒါကို စေတာ္ကင္လို႔ ေခၚၾကလားမသိ။
ခ်စ္ႏိူင္က မိန္းခေလးေတြ ဒီလိုေဘာင္းဘီ၀တ္ထားတာေတြ႔ရင္ မေနႏိူင္မထိုင္ႏိူင္ေအာင္စိတ္ေတြ ထန္ေလ့႐ွိသည္။
အမွန္ေတာ့ မိန္းခေလးေတြ ဘယ္လို၀တ္၀တ္ မ၀တ္၀တ္ ငွက္ေပ်ာပင္ကို ထမိန္ပတ္ေပးထားရင္ေတာင္ ကိုယ့္စိတ္ကထန္ၿပီးသားဆိုတာ ခ်စ္ႏိူင္ ကိုယ့္ဘာသာသိပါသည္။
အသားကပ္ေဘာင္းဘီ၀တ္ၿပီး မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ လမ္းေလ်ွာက္လာရင္ ေ႐ွ႕ကေန ျမင္ေနရတဲ့ အဖုတ္ရာ ေဖာင္းေဖာင္းေလးကို မိေမြးတိုင္း ဖေမြးတိုင္းျမင္ေနရတာထက္ပိုႀကိဳက္ပါသည္။
ခုလည္းျဖဴေလးပံုစံက ဟင္း ဟင္း ၊ တစ္ခုဆိုးတာက ျဖဴေလးအေပၚအက်ႌက ေပါင္လယ္ေလာက္ထိ ေရာက္ေနေတာ့ ျမင္ခ်င္တာမျမင္ရေသးပဲ ေဘာင္းဘီကပ္ေနတဲ့ ေပါင္တံ တုတ္တုတ္ၿဖိဳးၿဖိဳးေလးေတြပဲျမင္ေနရတယ္။
"ျဖဴေလး ကိုခ်စ္ဘာကူရဦးမလဲ"
ျဖဴေလးနားသြားရပ္ေျပာရင္း ဖင္သားကို ဆုပ္ညႇစ္လိုက္ၿပီ။ အိပ္ခန္း
ထဲမွာ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ခါ သံုးခါေလာက္စားၿပီးၿပီမို႔ ျဖဴေလးကို သိပ္႐ွိန္မေနေတာ့။
"ဦးခ်စ္ႏိူင္! ဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲ အိမ္ေ႐ွ႕မွာကိုႀကီးေရာ ဧည့္သည္ေတြေရာ႐ွိတယ္"
"႐ွိ...႐ွိေလ ျမင္ရတာလည္းမဟုတ္"
ေျပာရင္း ဖင္ၾကားအေျမႇာင္းေလးအတိုင္း လက္ညိဳးနဲ႔ ျခစ္ဆြဲလိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ေပါင္ၾကားေအာကကို္ ေနာက္ကေနလက္၀င္ၿပီး အဖုတ္ေလးကို ေဘာ္ဘီေပၚကေန အုပ္ကိုင္ ပြတ္လိုက္တယ္။
"ဖယ္ပါ...၀င္လာရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ျဖဴေလး ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ပို႔ရဦးမယ္"
"ျဖဴေလးအလုပ္ ျဖဴေလးလုပ္ ကိုခ်စ္လည္း ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္မယ္"
အက်ႌ စကို ဆြဲမၿပီးခါးအထက္မွာ စုခ်ည္ေပးလိုက္တယ္။
"ဒီလိုေလးမွ မိုက္တာ"
"ငါေတာ့ စိတ္ညစ္ပါတယ္ ဦးခ်စ္ႏိူင္ဖယ္စမ္းပါ ကိုႀကီး၀င္လာရင္ဒုကၡ"
မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့ ျဖဴေလးေ႐ွ႕မွာဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္တယ္။
ေဘာင္းဘီေပၚမွာ အဖုတ္ပံု ေလးက အတိုင္းသား အလယ္က အေျမႇာင္းေလးေတာင္ပါလိုက္ေသး။
ႏွာေခါင္းႀကီးနစ္၀င္သြားေအာင္ နမ္း႐ႈိက္လိုက္တယ္။ ေသးနံ႔လိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ ၊ ေမႊးတာလည္း မဟုတ္ပဲ ေစာက္ဖုတ္နံ႔ ကို ယက္ရတဲ့ အရသာကိုလူေတြဘာလို႔ႏွစ္ၿခိဳက္ၾကပါလိမ့္ေတာင္ ေတြးမိေသး ေသခ်ာတာကေတာ့ ကာမစိတ္ လႈံေဆာ္မႈေၾကာင့့္သာ ျဖစ္မယ္။
အတန္ၾကာေအာင္ တေမ့တေမာ နမ္း႐ိႈက္ၿပီးမွ ျပန္ခြာၿပီး လ်ွာထုတ္ကာ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ေဘာင္းဘီေပၚကေန အားရပါးရေလြးေနလိုက္တယ္။
ျဖဴေလးလည္း တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ တြန္႔တြန္႔သြားတာ သတိထားမိတာေပါ့။
"ခဏေနဦး ေကာ္ဖီထည့္ၿပီး သြားပို႔လိုက္ဦးမယ္"
ေကာ္ဖီသြားပို႔ဖို႔ ျဖဴေလး လွည့္အထြက္မွာ ဖင္လံုးေလးကို ခပ္ဆတ္ဆတ္ ႐ိုက္လိုက္ၿပီး
"ျမန္ျမန္ ျပန္လာေနာ္ ကိုခ်စ္ ဆာလွၿပီ"
ျဖဴေလးက မ်က္ေစာင္းလွလွေလး တစ္ခ်က္ထိုးၿပီး ဗန္းကိုင္ကာ ထြက္သြားတယ္။
ဖဴေလးရဲ႕လက္တစ္ဖက္က အုႏွစ္လံုးကို ဆုပ္နယ္ေပးေနၿပီး တစ္ဖက္က ခ်စ္ႏိူင္လီးကို ကိုင္ကာ လီးစုပ္ေပးေန႐ွာသည္။
ပါးေလးေတြ ခြက္၀င္ေနေအာင္ထိ စုပ္ေပးေနပံုေလးက ခ်စ္ႏိူင္ကို စိတ္ေက်နပ္ေစတယ္။
ျဖဴေလးကို လိုးေဆာ္ရတာအထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာ့ ။ လူေအးမ႐ွိတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ႏွစ္ေယာက္သားခိုးစားခဲ့ၾကတဲ့ အႀကိမ္ေပါင္းလဲ မေရႏိူင္ၿပီ။
လူေအးမ႐ွိတဲ့အခ်ိန္ဆို ျဖဴေလးက ခ်စ္ႏိူင္မယားပါပဲ ။ ျဖဴေလးတို႔ အိပ္ခန္း ၊ ထမင္းစားခန္း ၊ ဧည့္ခန္း တစ္အိမ္လံုးအႏံွ႔ ခ်စ္ၾက ေပ်ာ္ၾကသည္။
လူေအးကြယ္ရာမွာဆို ခ်စ္ႏိူင္ကို ကိုခ်စ္ ၊ ကို ၊ေမာင္အဲဒီလိုအမ်ိဳးမ်ိဳးေခၚေနတတ္ၿပီ။
အဲ..လူေအး ႐ွိရင္ေတာ့ တည္ၾကည္သိမ့္ေမြ႔တဲ့ ဇနီးေကာင္းေလးေပါ့ေလ ၊ ခ်စ္ႏိူင္လိုးခ်င္တိုင္း အခ်ိန္မေရြးကုန္းေပးတာ သူမဟုတ္တဲ့ပံုစံနဲ႔ ။
လိုးတာကမထူးဆန္းေပမယ့္ ျဖဴေလး သူ႔ကို လီးစုပ္ေပးတာက သိပ္မၾကာေသး။
မိန္းမေခ်ာေခ်ာေလးရဲ႕ ပါးစပ္ထဲ လီးထည့္ၿပီးလိုးရတာကို ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိူင္ေအာင္ႀကိဳက္တယ္။
ခုေနာက္ပိုင္းခ်စ္ႏိူင္ကစက္ရံုမွာလုပ္ေနေတာ့ အရင္ေလာက္အခြင့္အေရးမရေတာ့ဘူး။
တစ္ေန႔တစ္ခါေတာ့လုပ္လို႔ရေအာင္လုပ္သည္။ လူေအးက အစိုးရရံုးမို႔ အခ်ိန္မွန္မွန္ ရံုးတက္ရတယ္။
ခ်စ္ႏိူင္က အိမ္အလုပ္ဆိုေတာ့ ေနာက္က်လည္းျပသနာမ႐ွိ စက္ရံုမွာက သူကအႀကီးဆံုးမလား ၊ ေနာက္ၿပီး ဘာမွဟုတ္တိပတ္တိလည္းမလုပ္ရပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ လူေအးရံုးသြားၿပီးရင္ ျဖဴေလးကို အနဲဆံုးတစ္ခ်ီဆြဲ အဖုတ္ေလးထဲ သုတ္ရည္ေတြ ပန္းထည့္ေပးၿပီးမွ စက္ရံုသြားေနၾကပင္။
က်န္တဲ့အခ်ိန္ကေတာ့ အခြင့္အေရးရရင္ ရသလိုေပါ့ေလ။
ဒီေန႔ျဖဴေလးကို ပိုလွေနတယ္ထင္မိသည္။ အ၀ါေရာင္ ဆြဲသားလက္႐ွည္ေလး၀တ္ထားေတာ့ နဂိုျဖဴတဲ့အသားက အက်ႌေရာင္ဟပ္ကာ ၀င္းဖန္႔ေနတယ္။
လူေအး ဆင္ေပးထားတဲ့ ျဖဴေလးလည္ပင္းက ဆြဲၾကိဳး ႀကီးက လီးစုပ္ေနတဲ့ ျဖဴေလးလႈပ္႐ွားမႈနဲ႔အတူ လႈပ္ရမ္းေနတယ္။
ျဖဴေလးက ၾကမ္းျပင္မွာ ဒူးေထာက္ကာ ပေလြမႈတ္ေနၿပီး ခ်စ္ႏိူင္ကေတာ့ ထိုင္ခံုေပၚမွာ ကာမသုခ ခံစားရင္း ျဖဴေလးေခါင္းေပၚက ဆံစေလးေတြကို ပြတ္ကိုင္ ေဆာ့ကစားေပးေနတယ္။
ခ်စ္ႏိူင္က အားမရေတာ့ပဲ ထရပ္ကာ ျဖဴေလးပါစပ္ကို ေဆာင့္လိုးသြင္းေတာ့သည္။
ပါးစပ္ကို အလိုးခံရင္း ျဖဴေလးက တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ျကမ္းျပင္ေပၚမွာပက္လက္ေလးျဖစ္သြားေတာ့တယ္။
ခ်စ္ႏိူင္လည္း ၾကမ္းျပင္ေပၚလက္ေထာက္ကာ ေစာက္ပတ္ကို လိုးသလို ခါးေကာ့ေကာ့ၿပီး ပါးစပ္ကို ေညႇာင္းလိုးေတာ့တာေပါ့။
"၀ူး..အု..အု..အူး...အြပ္..ႁဗြတ္..ႁဗြတ္......"
ျဖဴေလးအသက္႐ႈမရေတာ့ပဲ လီးႀကီးက ပါးစပ္နဲ႔အျပည့္ျဖစ္ကာ အာေခါင္ကိုပါ လာလာေထာက္တာေၾကာင့္ မ်က္ရည္ေတြ ပါလည္တယ္။
ခ်စ္ႏိူင္ကေတာ့ ဖယ္မေပးပဲ အားရပါးရလိုးကာ သုတ္ရည္ေတြကို ပါးစပ္ထဲ အကုန္ပန္းထည့္တယ္။
ပက္လက္အေနအထားေၾကာင့္ ၀င္လာတဲ့သုတ္ရည္ေတြသီးကုန္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြပါမက ႏွာရည္ေတြပါထြက္ကုန္ၿပီ။
လီးထိပ္မွာ ေပက်ံေနတဲ့ သုတ္ရည္ေတြကို ျဖဴေလးႏႈတ္ခမ္းမွာပြတ္သုတ္လိုက္တယ္။
"ကဲ..ဒီေန႔ေတာ့မလိုးေတာ့ဘူး စက္ရံုသြားေတာ့မယ္ မ်က္ႏွာေတြသန္႔စင္လိုက္ဦး"
လီးမွာရႊဲေနတဲ့ တံေတြးေတြကို ျဖဴေလးပါးနဲ႔ပြတ္သုတ္လိုက္ၿပီးဆိုင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔ စက္ရံုကိုထြက္လာခဲ့တယ္။
ျဖဴေလးကေတာ့ ၾကမ္းျပင္မွာ ပက္လက္အေနအထားကေန ေတာ္ေတာ္နဲ႔မထျဖစ္ေသး။