ေရစက္မကုန္ေသးသေရြ႕(၂)
ခုတေလာ ကိုလူေအးစိတ္ေတြ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ေနတယ္။
တစ္ေယာက္တည္းေနလာတာၾကာေတာ့ တစ္သက္လံုးအိမ္ေထာင္သားေမြးမလုပ္ေတာ့ပဲ လူပ်ိဳႀကီးဘ၀နဲ႔အ႐ိုးထုတ္ေတာ့မယ္ လို႔စဥ္းစားထားေပမယ္ ခုတေလာ သ်ွားလဲ့ျဖဴ ေလးေၾကာင့္ စိတ္ေတြေဖာက္လႊဲ ေဖာက္ျပန္ျဖစ္ေနတယ္။
အရင္က ကိုလူေအးစားဖို႔အတြက္ ထမင္းဟင္းကို သ်ွားလဲ့ျဖဴအေမ မစိန္ေမက လာခ်က္ေပးေလ့႐ွိတယ္။
အလုပ္သမားသေဘာမ်ိဳးငွါးထားတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။
အားနာလို႔ျငင္းေပမယ့္အိမ္ခ်င္းကမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဆိုေတာ့ ဒီလိုပဲလာခ်က္ေပးေနတါ နဲဲ့လူေအးလည္းဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ ဒီတိုင္းထားလိုက္ေတာ့တယ္။
ခုေတာ့ သ်ွားလဲ့ျဖဴက သူ႔အေမရဲ႕တာ၀န္အားလံုးကို သူယူလိုက္ေတာ့တယ္။
ထမင္းဟင္း ခ်က္ရံုတင္မကေတာ့ဘူး အ၀တ္ေလ်ွာ္ မီးပူတိုက္အိမ္သန္႔႐ွင္းေရးကအစ ေထာင့္ေစ့ေအာင္လုပ္ေပးေနေတာ့တာ ။
အသက္ငယ္ေသးေပမယ့္ ဒီေကာင္မေလး အိမ္မႈကိစၥ ႏိုင္နင္း႐ွာသား လို႔ ေတြးမိတယ္။
ေရာဂါထေနရတဲ့ အေၾကာင္းက ခုတေလာ သ်ွားလဲ့ျဖဴရဲ႕ အတြင္းပစၥည္း အလွအပ ေတြကို ခဏခဏ ျမင္ေနရလို့ျဖစ္သည္။
ထမင္းပြဲျပင္ေပးတိုင္းတဲ့ အခါတိုင္း ျမင္ရတဲ့လည္ဟိုက္အက်ႌေအာက္က ရင္သားျဖဴျဖဴ လံုးလံုး ေလးေတြက ကိုလူေအး ရင္ကို ဗေလာင္ဆူေစတယ္။
ဆိုးတာက ဒီေကာင္မေလး ဘရာ၀တ္ေလ့မ႐ွိတာပဲ။
အိမ္ေနရင္းမို႔လား စိတ္ပဲက်ဥ္းက်ပ္လို႔လားမသိ ေဘာ္လီမ၀တ္ေတာ့ သူခါးကုန္းတဲ့အခါတိုင္း သူရဲ႕ရင္သားေဖြးေဖြးေတြက အျမဲလိုလိုျမင္ေနရတယ္။
ထမင္းဟင္းခ်က္တဲ့အခ်ိန္လည္း အျမဲေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲျဖစ္ေနတက္တဲ့ လံုခ်ည္ ေအာက္မွာ ေပါင္တန္၀င္း၀င္းမြတ္မြတ္ေတြ သလံုးသားျဖဴျဖဴသြယ္သြယ္ေတြကို အျမဲျမင္ေနရတယ္။
ဟိုတစ္ေန႔ကလည္း ရံုးဆင္းလို႔ ေရခ်ိဳးမလို႔အသြား ေရကန္မွာ သ်ွားလဲ့ျဖဴက ကိုလူေအးအ၀တ္ေတြ ေလ်ွာ္ေနတယ္။
အဲဒီမွာ ထမိန္က ေအာက္စလြတ္ေနေတာ့ ေပါင္ခြၾကားက အတြင္းခံမရမ္းေရာင္ေလးကို အတိုင္းသားျမင္ေနရတယ္။
အနီးကပ္ဆိုေတာ့ ေဘာင္းဘီေဘးကို ထြက္ေနတဲ့ အေမႊးႏုေလးေတြေတာင္ ျမင္ေနရတာေပါ့။
ကိုလူေအးလည္း ျမင္ကြင္းကေန ႐ုတ္တရက္ အၾကည့္မလႊဲႏိူင္ခဲ့ဘူး။
သ်ွားလဲ့ျဖဴက ဘာေတြ႔လို႔အဲေလာက္စိုက္ၾကည့္ေနတာလည္း ဆိုေတာ့မွ ႐ွက္သြားၿပီး ၿပီးမွခ်ိဳးေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ျမန္ျမန္လွည့္ထြက္လာခဲ့ရတယ္။
ဒီလိုျမင္ကြင္းေတြ အေျခအေနေတြ ေန႔တိုင္းေတြ႔ျမင္ေနရေတာ့ အသက္ေလးဆယ္နားကပ္ေနတဲ့ လူပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာက္လည္း တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ မေနႏိူင္ေတာ့တာ မထူးဆန္းပါဘူး။
ဒီေန႔ရံုးသြားရမွာမို႔ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး အ၀တ္အစားလဲေနတယ္။
ကိုလူေအးက ေျမစာရင္းဦးစီး႒ာနမွာ လုပ္ေနတာျဖစ္သည္။
မိဘေတြလက္ထက္က ေတာင္သူႀကီးေတြျဖစ္ၿပီး လယ္ေျမယာေျမ ဧကမ်ားစြာ႐ွိေသာ္လည္း စိတ္မ၀င္စားသျဖင့္ စာရင္းငွါးေတြနဲ႔ လုပ္ခိုင္းထားၿပီး ရံုး၀န္ထမ္းလုပ္ေနတာျဖစ္သည္။
သ်ွားလဲ့ျဖဴက အခန္း၀ေရာက္လာၿပီး
"ဦးေအး မနက္စာ ျပင္ထားၿပီးၿပီေနာ္ "
"ေအး ေအး..လာၿပီ ျဖဴေလး"
ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ၀တ္မလို႔ျပင္ၿပီးမွ ၿပီးမွ၀တ္ေတာ့မယ္စိတ္ကူးၿပီး ထမင္းစားဖို႔ထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။
ထမင္း၀ိုင္းမွာထိုင္မိေတာ့ သ်ွားလဲ့ျဖဴက ဟင္းထည့္ေပးရင္း ေရေႏြးၾကမ္းငွဲ႔ေပးရင္း ေ႐ွ႕မွာ ကုန္းကုန္းကြကြလုပ္ေနတယ္။
ခါတိုင္းလိုပဲ ဘရာ၀တ္မထားျပန္ဘူး လည္ဟိုက္ဟိုက္အက်ႌေအာက္က ႏို႔ျဖဴျဖဴလံုးလံုးေတြက အတိုင္းသား ႏို႔သီးေခါင္းနီညိဳညိဳေလးေတာင္ျမင္ေနရတယ္။
တံေတြး တစ္ခ်က္ၿမိဳၿပီး မ်က္စိအျမန္လြဲွလိုက္ရတယ္။
အျမဲတမ္း ဘရာမ၀တ္ပဲ အက်ႌလည္ဟိုက္ေတြပဲ၀တ္ေနတာေၾကာင့္ ဒီေကာင္မေလး ငါ့ကိုမ်ား တမင္ျမဴဆြယ္ေနေတာ့သလားလို႔ သံသယ၀င္မိတယ္။
မျဖစ္ႏိူင္ပါဘူးေလ သူကခုမွဖူးပြင့္စအရြယ္ အသက္20 ထဲမွာ ငါက ေနာက္လဆို အသက္ေလးဆယ္ျပည့္ေတာ့မွာ လူပ်ိဳႀကီးေတာင္မဟုတ္ေတာ့ဘူး လူပ်ိဳသိုးႀကီး ျဖစ္ေနၿပီ။
သ်ွားလဲ့ျဖဴက သူ႔ဘက္ကို ဖင္ေပးလ်ွက္အေနအထားနဲ႔ ၾကမ္းတိုက္ေနတယ္။
ထမိန္အနက္ေရာင္က အသားေပ်ာ့အိအိမို႔ တင္သားၿဖိဳးၿဖိဳးေတြေပၚမွာ အတြင္းခံရာေလးထင္း ေနေတာ့ ျမင္ကြင္းကဦးလူေအး ရမၼက္ ေသြးေတြႂကြလာေစတယ္။
ေအာက္ကေကာင္က မာေထာင္လို႔ ထိပ္နဲ႔ထိေနတဲ့ေနရာမွာ အရည္ကြက္ေသးေသးေတာင္ျဖစ္ေနၿပီ။
"ဟင္..ဦးေအး ျမန္ျမန္စားေလ ရံုးေနာက္က်ေတာ့မယ္"
"အမ္..ေတာ္ၿပီ..၀ၿပီ စားေတာ့ဘူး"
"ဒါဆို သြားေတာ့ေလ ေနာက္က်လိမ့္မယ္"
စာလို႔ၿပီးေပမယ့္ လူေအး ထလို႔မျဖစ္ေသး ၊ခုနက အတြင္းခံ၀တ္မလာတာ ေနာင္တရမိတယ္။
အငယ္ေကာင္က ခုထိမက်ေသးလို႔ လက္တစ္ဖက္နဲ႔ဖိထားရတယ္။
သ်ွားလဲ့ျဖဴက ဦးလူေအးကိုဆြဲထူေတာ့ ေအာက္ကေကာင္က ပုဆိုးကို ထိုးထြက္ၿပီး ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ျဖစ္ေနတာေပါ့။
အို!..
သ်ွားလဲ့ျဖဴ ကပါးစပ္အေဟာင္သားနဲ႔ ပုဆိုးေအာက္မွာ ေထာင္ထြက္ေနတဲ့ အေခ်ာင္းႀကီးကိုၾကည့္ရင္း
"ဦးေအးေနာ္ ဘာေတြေတြးေနမွန္းမသိဘူး ႐ွက္စရာႀကီး "
ဆိုၿပီး အနားက ထြက္ေျပးသြားပါေတာ့တယ္။ ဦးလူုေအးလည္း ႐ွက္ေပမယ့္ မတတ္ႏိူင္ဘူး ထိန္းခ်ဳပ္လို႔မွ မရတာ။
9နာရီ ထိုးဖို႔က 15 မိနစ္ေလာက္ပဲလိုေတာ့တယ္။ ရံုးကၿမိဳ႕ေပၚမွာမို႔ 45မိနစ္ေလာက္ေမာင္းရတယ္။ ေနာက္ေတာင္က်ေနၿပီ။ အျမန္ျပင္ဆင္ၿပီး ဂ်စ္ကားေလးနဲ႔ ရံုးကို ထြက္လာခဲ့တယ္။
ကိုလူေအးက်န္းမာေရး မေကာင္းလို႔ ရံုးကေနခြင့္ယူထားရတယ္။
ေနမေကာင္းတာ သံုးရက္႐ွိၿပီျဖစ္ၿပီး ခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္သက္သာေနပါၿပီ။
သ်ွားလဲ့ျဖဴ ကေရဇလံုတစ္ခုနဲ႔ မ်က္ႏွာသုတ္ေစာင္ ယူၿပီးအခန္းထဲ၀င္လာသည္။
"ဦးေအး.. က်န္းမာေရး မႉးက ေျပာတယ္ ေနေကာင္းသြားပါၿပီတဲ့ မနက္ျဖန္တစ္ရက္ေတာ့ နားရဦးမယ္တဲ့ ရံုးမသြားရေသးဘူးေနာ္ အိမ္မွာပဲနားေနရမယ္"
"ေအးပါ ျဖဴေလးရယ္ နားပါ့မယ္ ျဖဴေလးလည္း ဦးေအးကိုျပဳစုရတာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းေနေတာ့မယ္ ဦးေအးလည္းျမန္ျမန္ ေနေကာင္းခ်င္ပါၿပီ"
"မပင္းပန္းပါဘူးေနာ္ ျဖဴေလးက ဦးေအးကို အဲလိုတစ္သက္လံုးျပဳစုရလည္း အပန္းမႀကီးဘူး ဦးေအးေနထိုင္မေကာင္းမွာကိုပဲစိုရိမ္တာ"
ေျပာၿပီးမွ႐ွက္သြားလို႔ထင္တယ္။ မ်က္ႏွာကနီရဲလို႔။
"ေရေတာ့မခ်ိဳးနဲ႔ဦးတဲ့ ေရပတ္ေတာ့တိုက္လို႔ရတယ္ေျပာလို႔ ျဖဴေလးေရဇလံုနဲ႔ သဘက္ယူလာတယ္ ျဖဴေလး ေရပတ္တိုက္ေပးမယ္ေနာ္"
"ကိုယ့္ဘာသာ လုပ္ပ့ါမယ္ ျဖဴေလးနားပါဦး"
"ဦးေအးေနာ္.. တစိမ္းမဆန္နဲ႔"
"ဟုတ္ပါၿပီကြယ္ ..ျဖဴေလးသေဘာပါ"
သ်ွားလဲ့ျဖဴ က ဦးလူေအးရဲ႕ အက်ႌၾကယ္သီးေတြကို ျဖဳတ္ေပးေနတယ္။
ဦးလူေအးလည္း အက်ႌကိုအလိုက္သင့္ခြၽတ္ေပးရတာေပါ့။
ေရခ်ိဳးၿပီးစ သ်ွားလဲ့ျဖဴ ထံက ႐ွန္ပူနံ့သင္းသင္းကိုလဲရတယ္။
လိမ္းၿပီးခါစ သိပ္မေျခာက္ေသးတဲ့ ႐ွင္မေတာင္သနပ္ခါးနံ႔ကိုလည္း႐ႈ႐ႈိက္မိတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္လံုးေလး မ်က္ႏွာနားကို ေရာက္လာရင္ ဆပ္ျပာနံ႔လား ေရေမႊးနံ႔လာ ကိုယ္သင္းနံ႔လား မခြဲျခားတတ္တဲ့ ရနံ တစ္မ်ိဳးကိုလည္း ခံစားမိတယ္။
ျဖဴေလးဆီက ရသမ်ွ ရနံ႔အားလံုးက လူကိုစိတ္ျကည္ႏူးေစတယ္။
သ်ွားလဲ့ျဖဴ က ဂုတ္သားေတြ ေက်ာျပင္ေတြ ရင္ဘတ္ေတြ တိုက္ေပးၿပီးေတာ့ လက္ကိုေျမႇာက္ကာ ဂ်ိဳင္းေတြကို သန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ေပးေနတယ္။
အနားမွာေရပတ္တိုက္ေပးေနတဲ့ မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္ဆီက ရနံ႔ေတြနဲ႔ အနီးကပ္ျမင္ေနရတဲ့ အလွအပေတြေၾကာင့္ အငယ္ေကာင္က အတြင္းခံထဲမွာျပည့္ညပ္ေနၿပီ။
သူ႔မွာေတာ့ ေစတနာ အျပည့္နဲ႔ လုပ္ေပး႐ွာတာ ကိုယ့္မွာသာ မေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြ၀င္ၿပီး ဂ်ိဳၾကြေနတာကို ေတာ္ေတာ္႐ွက္မိသည္။
လည္ပင္းနဲ႔ရင္ဘတ္ကို တိုက္ေနေတာ့ မ်က္ႏွာႏွစ္ခုက ထိလုမတတ္ နီးကပ္ေနတယ္။
ျဖဴေလးရဲ႕ ထြက္ေလေႏြးေႏြးက ဦးလူေအးပါးျပင္ကို လာ႐ိုက္ခတ္ေနသလို အသက္႐ႈသံ ေတြ ျမန္ေနတာကိုလည္းသတိထားမိတယ္။
ဦးလူေအးရင္ထဲမွာလည္း တဒုန္းဒုန္း နဲ႔ကုလားဘုရားပြဲလွည့္ေနၿပီ။
"ဦးေအး..ေျခေထာက္ေတြ ေရပတ္တိုက္ရေအာင္ ပုဆိုးစကို အေပၚတင္ေပးေနာ္"
စကားသံေလးက ႏွစ္ကိုယ္ၾကား ၾကားႏိူင္ရံု တိုးညႇင္းသလို ေမာဟိုက္သံလည္းေပါက္ေနတယ္။
ျဖဴေလးလည္း သူ႔လိုပဲရင္ခုန္ေနတာလားမသိဘူး။
ဒူးေပၚရံု ပုဆိုးစလွန္တင္ေပးေတာ့ ျဖဴေလးက အေပၚအထိဆြဲလွန္ၿပီး ေပါင္ခြၾကားမွာ ပုဆိုးစေတြ စုပံုအေပးမွာ ေပါင္ၾကားကခပ္မာမာ အရာတစ္ခုက္ို လက္နဲ႔ ထိတိုက္မိတယ္။
တစ္ခ်က္တြန္႔ သြားေပမယ့္ ဘာမွမသိသလို ပံုစံဖမ္းရင္း ေျခဖ၀ါးကေန ေပါင္းရင္းအထိ ေရပတ္တိုက္ေပးေနရင္း
"ဦးေအး ကိုယ္လက္ေတြ ကိုက္ခဲေနေသးလား ျဖဴေလး နင္းႏိွပ္ေပးရဦးမလား"
"အင္း.. ေညာင္းေတာ့ေညာင္းတယ္ ဒါမယ့္ျဖဴေလးနားပါဦး ေနာက္မွေပါ့"
"ဒါဆို ညေန ဆန္ျပဳတ္လာျပဳတ္ေပးရင္းနဲ႔မွ ႏိွပ္ေပးမယ္ေနာ္ ျဖဴေလး အိမ္ကို ခဏျပန္လိုက္ဦးမယ္ အ၀တ္လွဲေပးရဦးမလား"
"ရတယ္ျဖဴေလး ကိုယ့္ဘာသာလွဲလိုက္မယ္"
"ဒါဆို ျဖဴေလးျပန္ၿပီေနာ္"
လွည့္ထြက္သြားတဲ့ သ်ွားလဲ့ျဖဴ ရဲ႕ တံုတံုအိအိေတြကို မ်က္စိကေရာက္သြားၿပီး
ငါေတာ့ ခက္ရခ်ည္ေသးရဲ႕ ကေလးမရယ္ ~
တစ္ေယာက္တည္းေနလာတာၾကာေတာ့ တစ္သက္လံုးအိမ္ေထာင္သားေမြးမလုပ္ေတာ့ပဲ လူပ်ိဳႀကီးဘ၀နဲ႔အ႐ိုးထုတ္ေတာ့မယ္ လို႔စဥ္းစားထားေပမယ္ ခုတေလာ သ်ွားလဲ့ျဖဴ ေလးေၾကာင့္ စိတ္ေတြေဖာက္လႊဲ ေဖာက္ျပန္ျဖစ္ေနတယ္။
အရင္က ကိုလူေအးစားဖို႔အတြက္ ထမင္းဟင္းကို သ်ွားလဲ့ျဖဴအေမ မစိန္ေမက လာခ်က္ေပးေလ့႐ွိတယ္။
အလုပ္သမားသေဘာမ်ိဳးငွါးထားတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။
အားနာလို႔ျငင္းေပမယ့္အိမ္ခ်င္းကမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဆိုေတာ့ ဒီလိုပဲလာခ်က္ေပးေနတါ နဲဲ့လူေအးလည္းဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ ဒီတိုင္းထားလိုက္ေတာ့တယ္။
ခုေတာ့ သ်ွားလဲ့ျဖဴက သူ႔အေမရဲ႕တာ၀န္အားလံုးကို သူယူလိုက္ေတာ့တယ္။
ထမင္းဟင္း ခ်က္ရံုတင္မကေတာ့ဘူး အ၀တ္ေလ်ွာ္ မီးပူတိုက္အိမ္သန္႔႐ွင္းေရးကအစ ေထာင့္ေစ့ေအာင္လုပ္ေပးေနေတာ့တာ ။
အသက္ငယ္ေသးေပမယ့္ ဒီေကာင္မေလး အိမ္မႈကိစၥ ႏိုင္နင္း႐ွာသား လို႔ ေတြးမိတယ္။
ေရာဂါထေနရတဲ့ အေၾကာင္းက ခုတေလာ သ်ွားလဲ့ျဖဴရဲ႕ အတြင္းပစၥည္း အလွအပ ေတြကို ခဏခဏ ျမင္ေနရလို့ျဖစ္သည္။
ထမင္းပြဲျပင္ေပးတိုင္းတဲ့ အခါတိုင္း ျမင္ရတဲ့လည္ဟိုက္အက်ႌေအာက္က ရင္သားျဖဴျဖဴ လံုးလံုး ေလးေတြက ကိုလူေအး ရင္ကို ဗေလာင္ဆူေစတယ္။
ဆိုးတာက ဒီေကာင္မေလး ဘရာ၀တ္ေလ့မ႐ွိတာပဲ။
အိမ္ေနရင္းမို႔လား စိတ္ပဲက်ဥ္းက်ပ္လို႔လားမသိ ေဘာ္လီမ၀တ္ေတာ့ သူခါးကုန္းတဲ့အခါတိုင္း သူရဲ႕ရင္သားေဖြးေဖြးေတြက အျမဲလိုလိုျမင္ေနရတယ္။
ထမင္းဟင္းခ်က္တဲ့အခ်ိန္လည္း အျမဲေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲျဖစ္ေနတက္တဲ့ လံုခ်ည္ ေအာက္မွာ ေပါင္တန္၀င္း၀င္းမြတ္မြတ္ေတြ သလံုးသားျဖဴျဖဴသြယ္သြယ္ေတြကို အျမဲျမင္ေနရတယ္။
ဟိုတစ္ေန႔ကလည္း ရံုးဆင္းလို႔ ေရခ်ိဳးမလို႔အသြား ေရကန္မွာ သ်ွားလဲ့ျဖဴက ကိုလူေအးအ၀တ္ေတြ ေလ်ွာ္ေနတယ္။
အဲဒီမွာ ထမိန္က ေအာက္စလြတ္ေနေတာ့ ေပါင္ခြၾကားက အတြင္းခံမရမ္းေရာင္ေလးကို အတိုင္းသားျမင္ေနရတယ္။
အနီးကပ္ဆိုေတာ့ ေဘာင္းဘီေဘးကို ထြက္ေနတဲ့ အေမႊးႏုေလးေတြေတာင္ ျမင္ေနရတာေပါ့။
ကိုလူေအးလည္း ျမင္ကြင္းကေန ႐ုတ္တရက္ အၾကည့္မလႊဲႏိူင္ခဲ့ဘူး။
သ်ွားလဲ့ျဖဴက ဘာေတြ႔လို႔အဲေလာက္စိုက္ၾကည့္ေနတာလည္း ဆိုေတာ့မွ ႐ွက္သြားၿပီး ၿပီးမွခ်ိဳးေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ျမန္ျမန္လွည့္ထြက္လာခဲ့ရတယ္။
ဒီလိုျမင္ကြင္းေတြ အေျခအေနေတြ ေန႔တိုင္းေတြ႔ျမင္ေနရေတာ့ အသက္ေလးဆယ္နားကပ္ေနတဲ့ လူပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာက္လည္း တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ မေနႏိူင္ေတာ့တာ မထူးဆန္းပါဘူး။
ဒီေန႔ရံုးသြားရမွာမို႔ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး အ၀တ္အစားလဲေနတယ္။
ကိုလူေအးက ေျမစာရင္းဦးစီး႒ာနမွာ လုပ္ေနတာျဖစ္သည္။
မိဘေတြလက္ထက္က ေတာင္သူႀကီးေတြျဖစ္ၿပီး လယ္ေျမယာေျမ ဧကမ်ားစြာ႐ွိေသာ္လည္း စိတ္မ၀င္စားသျဖင့္ စာရင္းငွါးေတြနဲ႔ လုပ္ခိုင္းထားၿပီး ရံုး၀န္ထမ္းလုပ္ေနတာျဖစ္သည္။
သ်ွားလဲ့ျဖဴက အခန္း၀ေရာက္လာၿပီး
"ဦးေအး မနက္စာ ျပင္ထားၿပီးၿပီေနာ္ "
"ေအး ေအး..လာၿပီ ျဖဴေလး"
ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ၀တ္မလို႔ျပင္ၿပီးမွ ၿပီးမွ၀တ္ေတာ့မယ္စိတ္ကူးၿပီး ထမင္းစားဖို႔ထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။
ထမင္း၀ိုင္းမွာထိုင္မိေတာ့ သ်ွားလဲ့ျဖဴက ဟင္းထည့္ေပးရင္း ေရေႏြးၾကမ္းငွဲ႔ေပးရင္း ေ႐ွ႕မွာ ကုန္းကုန္းကြကြလုပ္ေနတယ္။
ခါတိုင္းလိုပဲ ဘရာ၀တ္မထားျပန္ဘူး လည္ဟိုက္ဟိုက္အက်ႌေအာက္က ႏို႔ျဖဴျဖဴလံုးလံုးေတြက အတိုင္းသား ႏို႔သီးေခါင္းနီညိဳညိဳေလးေတာင္ျမင္ေနရတယ္။
တံေတြး တစ္ခ်က္ၿမိဳၿပီး မ်က္စိအျမန္လြဲွလိုက္ရတယ္။
အျမဲတမ္း ဘရာမ၀တ္ပဲ အက်ႌလည္ဟိုက္ေတြပဲ၀တ္ေနတာေၾကာင့္ ဒီေကာင္မေလး ငါ့ကိုမ်ား တမင္ျမဴဆြယ္ေနေတာ့သလားလို႔ သံသယ၀င္မိတယ္။
မျဖစ္ႏိူင္ပါဘူးေလ သူကခုမွဖူးပြင့္စအရြယ္ အသက္20 ထဲမွာ ငါက ေနာက္လဆို အသက္ေလးဆယ္ျပည့္ေတာ့မွာ လူပ်ိဳႀကီးေတာင္မဟုတ္ေတာ့ဘူး လူပ်ိဳသိုးႀကီး ျဖစ္ေနၿပီ။
သ်ွားလဲ့ျဖဴက သူ႔ဘက္ကို ဖင္ေပးလ်ွက္အေနအထားနဲ႔ ၾကမ္းတိုက္ေနတယ္။
ထမိန္အနက္ေရာင္က အသားေပ်ာ့အိအိမို႔ တင္သားၿဖိဳးၿဖိဳးေတြေပၚမွာ အတြင္းခံရာေလးထင္း ေနေတာ့ ျမင္ကြင္းကဦးလူေအး ရမၼက္ ေသြးေတြႂကြလာေစတယ္။
ေအာက္ကေကာင္က မာေထာင္လို႔ ထိပ္နဲ႔ထိေနတဲ့ေနရာမွာ အရည္ကြက္ေသးေသးေတာင္ျဖစ္ေနၿပီ။
"ဟင္..ဦးေအး ျမန္ျမန္စားေလ ရံုးေနာက္က်ေတာ့မယ္"
"အမ္..ေတာ္ၿပီ..၀ၿပီ စားေတာ့ဘူး"
"ဒါဆို သြားေတာ့ေလ ေနာက္က်လိမ့္မယ္"
စာလို႔ၿပီးေပမယ့္ လူေအး ထလို႔မျဖစ္ေသး ၊ခုနက အတြင္းခံ၀တ္မလာတာ ေနာင္တရမိတယ္။
အငယ္ေကာင္က ခုထိမက်ေသးလို႔ လက္တစ္ဖက္နဲ႔ဖိထားရတယ္။
သ်ွားလဲ့ျဖဴက ဦးလူေအးကိုဆြဲထူေတာ့ ေအာက္ကေကာင္က ပုဆိုးကို ထိုးထြက္ၿပီး ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ျဖစ္ေနတာေပါ့။
အို!..
သ်ွားလဲ့ျဖဴ ကပါးစပ္အေဟာင္သားနဲ႔ ပုဆိုးေအာက္မွာ ေထာင္ထြက္ေနတဲ့ အေခ်ာင္းႀကီးကိုၾကည့္ရင္း
"ဦးေအးေနာ္ ဘာေတြေတြးေနမွန္းမသိဘူး ႐ွက္စရာႀကီး "
ဆိုၿပီး အနားက ထြက္ေျပးသြားပါေတာ့တယ္။ ဦးလူုေအးလည္း ႐ွက္ေပမယ့္ မတတ္ႏိူင္ဘူး ထိန္းခ်ဳပ္လို႔မွ မရတာ။
9နာရီ ထိုးဖို႔က 15 မိနစ္ေလာက္ပဲလိုေတာ့တယ္။ ရံုးကၿမိဳ႕ေပၚမွာမို႔ 45မိနစ္ေလာက္ေမာင္းရတယ္။ ေနာက္ေတာင္က်ေနၿပီ။ အျမန္ျပင္ဆင္ၿပီး ဂ်စ္ကားေလးနဲ႔ ရံုးကို ထြက္လာခဲ့တယ္။
ကိုလူေအးက်န္းမာေရး မေကာင္းလို႔ ရံုးကေနခြင့္ယူထားရတယ္။
ေနမေကာင္းတာ သံုးရက္႐ွိၿပီျဖစ္ၿပီး ခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္သက္သာေနပါၿပီ။
သ်ွားလဲ့ျဖဴ ကေရဇလံုတစ္ခုနဲ႔ မ်က္ႏွာသုတ္ေစာင္ ယူၿပီးအခန္းထဲ၀င္လာသည္။
"ဦးေအး.. က်န္းမာေရး မႉးက ေျပာတယ္ ေနေကာင္းသြားပါၿပီတဲ့ မနက္ျဖန္တစ္ရက္ေတာ့ နားရဦးမယ္တဲ့ ရံုးမသြားရေသးဘူးေနာ္ အိမ္မွာပဲနားေနရမယ္"
"ေအးပါ ျဖဴေလးရယ္ နားပါ့မယ္ ျဖဴေလးလည္း ဦးေအးကိုျပဳစုရတာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းေနေတာ့မယ္ ဦးေအးလည္းျမန္ျမန္ ေနေကာင္းခ်င္ပါၿပီ"
"မပင္းပန္းပါဘူးေနာ္ ျဖဴေလးက ဦးေအးကို အဲလိုတစ္သက္လံုးျပဳစုရလည္း အပန္းမႀကီးဘူး ဦးေအးေနထိုင္မေကာင္းမွာကိုပဲစိုရိမ္တာ"
ေျပာၿပီးမွ႐ွက္သြားလို႔ထင္တယ္။ မ်က္ႏွာကနီရဲလို႔။
"ေရေတာ့မခ်ိဳးနဲ႔ဦးတဲ့ ေရပတ္ေတာ့တိုက္လို႔ရတယ္ေျပာလို႔ ျဖဴေလးေရဇလံုနဲ႔ သဘက္ယူလာတယ္ ျဖဴေလး ေရပတ္တိုက္ေပးမယ္ေနာ္"
"ကိုယ့္ဘာသာ လုပ္ပ့ါမယ္ ျဖဴေလးနားပါဦး"
"ဦးေအးေနာ္.. တစိမ္းမဆန္နဲ႔"
"ဟုတ္ပါၿပီကြယ္ ..ျဖဴေလးသေဘာပါ"
သ်ွားလဲ့ျဖဴ က ဦးလူေအးရဲ႕ အက်ႌၾကယ္သီးေတြကို ျဖဳတ္ေပးေနတယ္။
ဦးလူေအးလည္း အက်ႌကိုအလိုက္သင့္ခြၽတ္ေပးရတာေပါ့။
ေရခ်ိဳးၿပီးစ သ်ွားလဲ့ျဖဴ ထံက ႐ွန္ပူနံ့သင္းသင္းကိုလဲရတယ္။
လိမ္းၿပီးခါစ သိပ္မေျခာက္ေသးတဲ့ ႐ွင္မေတာင္သနပ္ခါးနံ႔ကိုလည္း႐ႈ႐ႈိက္မိတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္လံုးေလး မ်က္ႏွာနားကို ေရာက္လာရင္ ဆပ္ျပာနံ႔လား ေရေမႊးနံ႔လာ ကိုယ္သင္းနံ႔လား မခြဲျခားတတ္တဲ့ ရနံ တစ္မ်ိဳးကိုလည္း ခံစားမိတယ္။
ျဖဴေလးဆီက ရသမ်ွ ရနံ႔အားလံုးက လူကိုစိတ္ျကည္ႏူးေစတယ္။
သ်ွားလဲ့ျဖဴ က ဂုတ္သားေတြ ေက်ာျပင္ေတြ ရင္ဘတ္ေတြ တိုက္ေပးၿပီးေတာ့ လက္ကိုေျမႇာက္ကာ ဂ်ိဳင္းေတြကို သန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ေပးေနတယ္။
အနားမွာေရပတ္တိုက္ေပးေနတဲ့ မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္ဆီက ရနံ႔ေတြနဲ႔ အနီးကပ္ျမင္ေနရတဲ့ အလွအပေတြေၾကာင့္ အငယ္ေကာင္က အတြင္းခံထဲမွာျပည့္ညပ္ေနၿပီ။
သူ႔မွာေတာ့ ေစတနာ အျပည့္နဲ႔ လုပ္ေပး႐ွာတာ ကိုယ့္မွာသာ မေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြ၀င္ၿပီး ဂ်ိဳၾကြေနတာကို ေတာ္ေတာ္႐ွက္မိသည္။
လည္ပင္းနဲ႔ရင္ဘတ္ကို တိုက္ေနေတာ့ မ်က္ႏွာႏွစ္ခုက ထိလုမတတ္ နီးကပ္ေနတယ္။
ျဖဴေလးရဲ႕ ထြက္ေလေႏြးေႏြးက ဦးလူေအးပါးျပင္ကို လာ႐ိုက္ခတ္ေနသလို အသက္႐ႈသံ ေတြ ျမန္ေနတာကိုလည္းသတိထားမိတယ္။
ဦးလူေအးရင္ထဲမွာလည္း တဒုန္းဒုန္း နဲ႔ကုလားဘုရားပြဲလွည့္ေနၿပီ။
"ဦးေအး..ေျခေထာက္ေတြ ေရပတ္တိုက္ရေအာင္ ပုဆိုးစကို အေပၚတင္ေပးေနာ္"
စကားသံေလးက ႏွစ္ကိုယ္ၾကား ၾကားႏိူင္ရံု တိုးညႇင္းသလို ေမာဟိုက္သံလည္းေပါက္ေနတယ္။
ျဖဴေလးလည္း သူ႔လိုပဲရင္ခုန္ေနတာလားမသိဘူး။
ဒူးေပၚရံု ပုဆိုးစလွန္တင္ေပးေတာ့ ျဖဴေလးက အေပၚအထိဆြဲလွန္ၿပီး ေပါင္ခြၾကားမွာ ပုဆိုးစေတြ စုပံုအေပးမွာ ေပါင္ၾကားကခပ္မာမာ အရာတစ္ခုက္ို လက္နဲ႔ ထိတိုက္မိတယ္။
တစ္ခ်က္တြန္႔ သြားေပမယ့္ ဘာမွမသိသလို ပံုစံဖမ္းရင္း ေျခဖ၀ါးကေန ေပါင္းရင္းအထိ ေရပတ္တိုက္ေပးေနရင္း
"ဦးေအး ကိုယ္လက္ေတြ ကိုက္ခဲေနေသးလား ျဖဴေလး နင္းႏိွပ္ေပးရဦးမလား"
"အင္း.. ေညာင္းေတာ့ေညာင္းတယ္ ဒါမယ့္ျဖဴေလးနားပါဦး ေနာက္မွေပါ့"
"ဒါဆို ညေန ဆန္ျပဳတ္လာျပဳတ္ေပးရင္းနဲ႔မွ ႏိွပ္ေပးမယ္ေနာ္ ျဖဴေလး အိမ္ကို ခဏျပန္လိုက္ဦးမယ္ အ၀တ္လွဲေပးရဦးမလား"
"ရတယ္ျဖဴေလး ကိုယ့္ဘာသာလွဲလိုက္မယ္"
"ဒါဆို ျဖဴေလးျပန္ၿပီေနာ္"
လွည့္ထြက္သြားတဲ့ သ်ွားလဲ့ျဖဴ ရဲ႕ တံုတံုအိအိေတြကို မ်က္စိကေရာက္သြားၿပီး
ငါေတာ့ ခက္ရခ်ည္ေသးရဲ႕ ကေလးမရယ္ ~