လစ္လပ္ေနတဲ့ တီေလး ကြက္လပ္(၁)
လစ္လပ္ေနတဲ့ တီေလး ကြက္လပ္
ျမသာ တိတ္တခိုးမွာ ေရးခဲ့သည္။
╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬
"ျပန္ေတာ့မွာလားကြ"
"သြားေတာ့မယ္ ကိုႀကီးစိုးရာ အိမ္မွာက တီေလးတေယာက္ထဲဗ်"
"ဗညားရာ မင္းလဲ မိန္းမေတာင္ ရပါဦးမလားကြာ"
"အဲ့ဒါေတြက ေနာက္မွပါဗ်ာ အေရးႀကီးတာက က်ေနာ့္ရဲ႕ တဦးတည္းေသာေဆြမ်ိဳးျဖစ္တဲ့ က်ေနာ့္အေဒၚပါဗ်ာ"
"ေအးပါကြာ သိပါတယ္ ငါကစတာပါကြာ ေက်းဇူူသိတတ္တာ မမွားပါဘူး ဗညားရာ"
ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ဗညားအိမ္သို႔ ျပန္လာခဲ့ေလသည္။
ဗညားရဲ႕ နာမည္အျပည့္အစုံက ဗညားေမာင္ေမာင္။ စီးပြားစီမံ ေနာက္ဆုံးနွစ္ တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းသားတေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူကတဦးထဲေသာသားျဖစ္ကာ သူေျခာက္တန္းအေရာက္တြင္
ကားမေတာ္တဆမႈျဖင့္ မိဘမ်ား ကြယ္လြန္ခဲ့ေလရာ သူအေမ၏ ညီမအရင္း တီေလးဆုျမတ္ႏွင့္ သူ႔ေယာက္်ား အန္ကယ္လင္းသူက ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ေလသည္။ အေဖကလည္း တေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ကာ အေမဘက္ကလည္း ေျပးၾကည့္မွ ညီမႏွစ္ေယာက္ရွိသည္ျဖစ္ရာ ဗညားဘဝမွာ ေဆြမ်ိဳးဆို၍ တီေလးဆုျမတ္ တေယာက္ထဲသာ ရွိေလသည္။
သို႔ေသာ္ အန္ကယ္လင္းသူကလည္း လြန္ခဲ့ေသာ ၆လခန္႔က ေသြးတိုေရာဂါျဖင့္ ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္ကြယ္လြန္ခဲ့ေလရာ မုဆိုးမတီေလးကို ျပစ္ထားဖို႔ရာ ဗညားအတြက္ စဥ္းစားမရေသာအရာျဖစ္ေလသည္။
ဗညားမိဘမ်ား ကြယ္လြန္စဥ္အခါက က်န္႐ွိေသာ ပစၥည္းမ်ားကိုေရာ အိမ္ကိုပါေရာင္းခ်၍ ဗညားနာမည္ႏွင့္ ဘဏ္မွာအပ္ထားေစကာ သူတို႔ေနထိုင္ရာ မႏၲေလးသို႔ အၿပီးေခၚယူခဲ့ေလသည္။ သူတို႔လင္မယားတြင္ သားသမီးမထြန္းကားသျဖင့္ ဗညားကို သားအရင္းႏွင့္မျခား အလိုလိုက္ခ်စ္ခင္ေလသည္။
အန္ကယ္လင္းသူက ကားပြဲစားျဖစ္သလို အေမွ်ာ္အျမင္လည္းရွိေလသည္။ ဗညားမိဘမ်ားျဖစ္ရပ္ကို ေကာင္းစြာ သင္ခန္းစာယူကာ သူရုတ္တရက္ တိမ္းပါးခဲ့သည္ရွိေသာ္ ဆိုေသာေမးခြန္းကို လက္ေတြ႔ေျဖဆိုေစေလသည္။ တီေလးနာမည္ႏွင့္ ဘဏ္အေကာင့္ဖြင့္ကာ ဘဏ္တိုးေငြျဖင့္ ေအးေအးလူလူ ေနထိုင္ႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးခဲ့ေလသည္။
ထိုေၾကာင့္ အန္ကယ္လင္းသူ ဆုံးပါးသြားခဲ့ေသာ္လည္း သူတို႔တူဝရီးအတြက္ အေျခမပ်က္ ေအးေအးလူလူ လူတန္းေစ့ေနထိုင္ စားေသာက္ႏိုင္ေလသည္။
တီေလးဆုျမတ္မွာ အသက္ ၄၀ အ႐ြယ္႐ွိကာ ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစားမွာ ရင္ ၃၆ ၊ ခါး ၂၈ ၊ တင္ ၃၈ တို႔ျဖင့္ မပ်က္ဆီးပဲ ရွိေနေသးသည္။ တီေလး အလုပ္မွာ အိမ္မႈကိစၥသာ႐ွိၿပီး အားလပ္ခ်ိန္တြင္ က်န္းမာေရးလိုက္စားသျဖင့္လည္း အ႐ြယ္တင္ ႏုပ်ိဳေနေလသည္။
ဗညားမွာ တီေလးေခ်ာေမာလွပမႈကို သတိထားမိေသာ္လည္း လိင္ကိစၥကိုေခါင္းထဲသိပ္မထဲ့သျဖင့္ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္သာရွိေလသည္။ သူဝါသနာပါရာ ေဘာလုံးကန္ျခင္း စာဖတ္ျခင္းတို႔၌သာ အခ်ိန္ကုန္ေလ့႐ွိေလသည္။ ရံဖန္ရံခါ ေဘာ္ဒါေတြႏွင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္တာကလြဲ၍ ဘယ္မွ သိပ္သြားေလ့သြားထမရွိေပ။ အန္ကယ္ဆုံးၿပီးေနာက္ ပိုၿပီး အျပင္မထြက္ပဲေနခဲ့ေလသည္။
ဆိုင္ကယ္ အိမ္ထဲသြင္းၿပီးတံခါးျပန္ပိတ္ေတာ့ တီေလးက
"သားျပန္လာၿပီလား"
"ဟုတ္တီေလး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ခနသြားတာပါ"
"ထမင္းစားေတာ့ေလ တီေလး ျပင္ၿပီးအုပ္ေဆာင္းအုပ္ထားတယ္"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ တီေလး"
"မနက္ျဖန္ သားေက်ာင္းပိတ္တယ္ တီေလးကို ေစ်းခ်ိဳလိုက္ပို႔ေပး"
"ဟုတ္ သားလိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္တီေလး"
တီေလးက ေျပာၿပီး သူ႔အိပ္ခန္းထဲသို႔ဝင္သြားေလသည္။
ဗညားတို႔အိမ္သည္ ၆၅လမ္း သပၸံလမ္းေတာင္ဘက္တြင္ရွိၿပီး ေပ ၄၀ × ေပ ၆၀ အိမ္ဝိုင္းထဲတြင္ တထပ္တိုက္ေလး တလံုး ေဆာက္ထားေလသည္။ အိမ္ထဲ စဝင္ဝင္ျခင္း ဧည့္ခန္းတခန္း၊ ဧည့္ခန္းေနာက္တြင္ အိပ္ခန္း၂ခန္း မ်က္နွာျခင္းဆိုင္႐ွိေလသည္။ ေနာက္ဖက္တြင္ ထမင္းစားခန္းနဲ႔မီးဖိုခန္း ၊ ေရခ်ိဳးခန္း၊ အိမ္သာႏွင့္ ပစၥည္းအေဟာင္းမ်ားထားေသာ စတိုခန္းတို႔ရွိေလသည္။
ထမင္းစားခန္းသို႔ သြားကာ ထမင္းစားလိုက္ေလသည္။ ၿပီးေနာက္ ေက်ာင္းစာ ခနလုပ္ကာ အိပ္ယာဝင္ခဲ့ေလသည္။
ျမသာ တိတ္တခိုးမွာ ေရးခဲ့သည္။
╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬╬
"ျပန္ေတာ့မွာလားကြ"
"သြားေတာ့မယ္ ကိုႀကီးစိုးရာ အိမ္မွာက တီေလးတေယာက္ထဲဗ်"
"ဗညားရာ မင္းလဲ မိန္းမေတာင္ ရပါဦးမလားကြာ"
"အဲ့ဒါေတြက ေနာက္မွပါဗ်ာ အေရးႀကီးတာက က်ေနာ့္ရဲ႕ တဦးတည္းေသာေဆြမ်ိဳးျဖစ္တဲ့ က်ေနာ့္အေဒၚပါဗ်ာ"
"ေအးပါကြာ သိပါတယ္ ငါကစတာပါကြာ ေက်းဇူူသိတတ္တာ မမွားပါဘူး ဗညားရာ"
ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ဗညားအိမ္သို႔ ျပန္လာခဲ့ေလသည္။
ဗညားရဲ႕ နာမည္အျပည့္အစုံက ဗညားေမာင္ေမာင္။ စီးပြားစီမံ ေနာက္ဆုံးနွစ္ တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းသားတေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူကတဦးထဲေသာသားျဖစ္ကာ သူေျခာက္တန္းအေရာက္တြင္
ကားမေတာ္တဆမႈျဖင့္ မိဘမ်ား ကြယ္လြန္ခဲ့ေလရာ သူအေမ၏ ညီမအရင္း တီေလးဆုျမတ္ႏွင့္ သူ႔ေယာက္်ား အန္ကယ္လင္းသူက ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ေလသည္။ အေဖကလည္း တေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ကာ အေမဘက္ကလည္း ေျပးၾကည့္မွ ညီမႏွစ္ေယာက္ရွိသည္ျဖစ္ရာ ဗညားဘဝမွာ ေဆြမ်ိဳးဆို၍ တီေလးဆုျမတ္ တေယာက္ထဲသာ ရွိေလသည္။
သို႔ေသာ္ အန္ကယ္လင္းသူကလည္း လြန္ခဲ့ေသာ ၆လခန္႔က ေသြးတိုေရာဂါျဖင့္ ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္ကြယ္လြန္ခဲ့ေလရာ မုဆိုးမတီေလးကို ျပစ္ထားဖို႔ရာ ဗညားအတြက္ စဥ္းစားမရေသာအရာျဖစ္ေလသည္။
ဗညားမိဘမ်ား ကြယ္လြန္စဥ္အခါက က်န္႐ွိေသာ ပစၥည္းမ်ားကိုေရာ အိမ္ကိုပါေရာင္းခ်၍ ဗညားနာမည္ႏွင့္ ဘဏ္မွာအပ္ထားေစကာ သူတို႔ေနထိုင္ရာ မႏၲေလးသို႔ အၿပီးေခၚယူခဲ့ေလသည္။ သူတို႔လင္မယားတြင္ သားသမီးမထြန္းကားသျဖင့္ ဗညားကို သားအရင္းႏွင့္မျခား အလိုလိုက္ခ်စ္ခင္ေလသည္။
အန္ကယ္လင္းသူက ကားပြဲစားျဖစ္သလို အေမွ်ာ္အျမင္လည္းရွိေလသည္။ ဗညားမိဘမ်ားျဖစ္ရပ္ကို ေကာင္းစြာ သင္ခန္းစာယူကာ သူရုတ္တရက္ တိမ္းပါးခဲ့သည္ရွိေသာ္ ဆိုေသာေမးခြန္းကို လက္ေတြ႔ေျဖဆိုေစေလသည္။ တီေလးနာမည္ႏွင့္ ဘဏ္အေကာင့္ဖြင့္ကာ ဘဏ္တိုးေငြျဖင့္ ေအးေအးလူလူ ေနထိုင္ႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးခဲ့ေလသည္။
ထိုေၾကာင့္ အန္ကယ္လင္းသူ ဆုံးပါးသြားခဲ့ေသာ္လည္း သူတို႔တူဝရီးအတြက္ အေျခမပ်က္ ေအးေအးလူလူ လူတန္းေစ့ေနထိုင္ စားေသာက္ႏိုင္ေလသည္။
တီေလးဆုျမတ္မွာ အသက္ ၄၀ အ႐ြယ္႐ွိကာ ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစားမွာ ရင္ ၃၆ ၊ ခါး ၂၈ ၊ တင္ ၃၈ တို႔ျဖင့္ မပ်က္ဆီးပဲ ရွိေနေသးသည္။ တီေလး အလုပ္မွာ အိမ္မႈကိစၥသာ႐ွိၿပီး အားလပ္ခ်ိန္တြင္ က်န္းမာေရးလိုက္စားသျဖင့္လည္း အ႐ြယ္တင္ ႏုပ်ိဳေနေလသည္။
ဗညားမွာ တီေလးေခ်ာေမာလွပမႈကို သတိထားမိေသာ္လည္း လိင္ကိစၥကိုေခါင္းထဲသိပ္မထဲ့သျဖင့္ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္သာရွိေလသည္။ သူဝါသနာပါရာ ေဘာလုံးကန္ျခင္း စာဖတ္ျခင္းတို႔၌သာ အခ်ိန္ကုန္ေလ့႐ွိေလသည္။ ရံဖန္ရံခါ ေဘာ္ဒါေတြႏွင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္တာကလြဲ၍ ဘယ္မွ သိပ္သြားေလ့သြားထမရွိေပ။ အန္ကယ္ဆုံးၿပီးေနာက္ ပိုၿပီး အျပင္မထြက္ပဲေနခဲ့ေလသည္။
ဆိုင္ကယ္ အိမ္ထဲသြင္းၿပီးတံခါးျပန္ပိတ္ေတာ့ တီေလးက
"သားျပန္လာၿပီလား"
"ဟုတ္တီေလး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ခနသြားတာပါ"
"ထမင္းစားေတာ့ေလ တီေလး ျပင္ၿပီးအုပ္ေဆာင္းအုပ္ထားတယ္"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ တီေလး"
"မနက္ျဖန္ သားေက်ာင္းပိတ္တယ္ တီေလးကို ေစ်းခ်ိဳလိုက္ပို႔ေပး"
"ဟုတ္ သားလိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္တီေလး"
တီေလးက ေျပာၿပီး သူ႔အိပ္ခန္းထဲသို႔ဝင္သြားေလသည္။
ဗညားတို႔အိမ္သည္ ၆၅လမ္း သပၸံလမ္းေတာင္ဘက္တြင္ရွိၿပီး ေပ ၄၀ × ေပ ၆၀ အိမ္ဝိုင္းထဲတြင္ တထပ္တိုက္ေလး တလံုး ေဆာက္ထားေလသည္။ အိမ္ထဲ စဝင္ဝင္ျခင္း ဧည့္ခန္းတခန္း၊ ဧည့္ခန္းေနာက္တြင္ အိပ္ခန္း၂ခန္း မ်က္နွာျခင္းဆိုင္႐ွိေလသည္။ ေနာက္ဖက္တြင္ ထမင္းစားခန္းနဲ႔မီးဖိုခန္း ၊ ေရခ်ိဳးခန္း၊ အိမ္သာႏွင့္ ပစၥည္းအေဟာင္းမ်ားထားေသာ စတိုခန္းတို႔ရွိေလသည္။
ထမင္းစားခန္းသို႔ သြားကာ ထမင္းစားလိုက္ေလသည္။ ၿပီးေနာက္ ေက်ာင္းစာ ခနလုပ္ကာ အိပ္ယာဝင္ခဲ့ေလသည္။