စုန္းမ အပိုင္း (၅)
ရုပ္ရွင္ပိတ္ကားတစ္ခ်ပ္ကို ဆြဲဖြင့္လိုက္သလို တေျဖးေျဖးျခင္းနဲ႔ လိပ္တက္သြားတဲ့ မိုးရတီရဲ ႔ Dress ေလးဟာ ေသးသြယ္တဲ့ခါးေလးေပၚ ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ အျပာႏုႏုေရာင္ေလး ျဖစ္တဲ့ ပိုးသားပင္တီေလး တစ္ခုက ျဖဴ၀င္းႏုဖတ္ေနတဲ့ ေပါင္တန္ႏွစ္ခုရဲ ႔ၾကားမွာ အဖိုးထိုက္တန္တဲ့ ရတနာတစ္ခုကို တားဆီးထားသလို လွလွပပေလး ရွိကာေနေလရဲ ႔ …။
(ခြ်တ္လိုက္ေလ)ဆိုတဲ့ စကားသံ အဆံုးမွာ က်ေနာ့္လက္ႏွစ္ဖက္က ပင္တီေလးရဲ ႔အနားစႏွစ္ဖက္ကို အလိုလို ဆြဲမိသြားၿပီး ေအာက္ဘက္ကို လိပ္ခ်မိေတာ့တယ္။ ႀတိဂံပံု ဂြဆံုေနရာေလးကို ပင္တီေလး ျဖတ္ေက်ာ္သြားတယ္ဆိုတာနဲ႔ အဖုတ္လွလွေလးက ျမင္ကြင္းထဲ ေရာက္လာေတာ့တာပဲ။ မိုးရတီက သူ႔အဖုတ္ကို အေမႊးအကုန္ ေျပာင္စင္ေအာင္ ရိပ္ထားတာ မဟုတ္ဘူး။ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းရာေလးရဲ ႔အထက္မွာ အေမႊးနက္နက္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးေတြ အနည္းငယ္ စုကာရွိေနေလရဲ ႔။ လွတာကေတာ့ ဘာလွသလဲ မေမးနဲ႔။ Tan lines လို႔ေခၚတဲ့ အသားအေရာင္ မတူဘဲ ကြဲျပားေနတာေတာင္ မရွိဘူး .. တကယ့္ကို perfect မွ perfect ပဲ။
ပင္တီေလးက ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္အနက္ေရာင္ေလးနား ေရာက္သြားတယ္ဆိုရင္ မိုးရတီက ေျခေထာက္တစ္ေခ်ာင္းခ်င္းစီ ၾကြေပးရွာတယ္။ က်ေနာ့္လက္ထဲမွာ မိုးရတီ ၀တ္ထားခဲ့တဲ့ ပိုးသားပင္တီအျပာေလး ရွိေနၿပီ ..
ဟား !! .. ဘယ္လိုမွန္းကို မသိတဲ့ ခံစားမႈဗ်ာ .. ရင္ေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ခုန္တာမ်ား လူပ်ဳိေပါက္အရြယ္ေလးကို ျပန္ေရာက္သြားသလိုပဲ ကိုယ့္ၾဆာတို႔ေရ
ေနာက္ဖက္မွာ ရွိတဲ့ ေဘစင္ေပၚကို လက္ျပန္ေထာက္ၿပီးတာနဲ႔ မိုးရတီက သူ႔ရဲ ႔ညာေျခကို ေျမွာက္ၾကြၿပီး က်ေနာ့္ရဲ ႔ဘယ္ဘက္ပုခံုးေပၚ ခြတင္လိုက္တယ္။ ညာလက္နဲ႔ က်ေနာ့္ေခါင္းကို ထိန္းကိုင္ၿပီး အကြဲေၾကာင္းေလးရဲ ႔ေအာက္ေျခက ပန္းႏုေရာင္အ၀ေလးဆီကို တေျဖးေျဖးျခင္း ဆြဲယူလိုက္ေတာ့တာပဲ။ မိန္းမကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္က အစိမ္းသက္သက္မဟုတ္လို႔ မိုးရတီ ဘာလိုခ်င္လဲဆိုတာ သိသလို၊ အရည္ၾကည္ေတြလဲ့သလို ျဖစ္ေနတဲ့ အဖုတ္၀ကေန ရေနတဲ့ အနံ႔သင္းသင္းေလးေၾကာင့္ သူစိတ္ထေနၿပီဆိုတာလဲ တပ္အပ္ကို သိေနတယ္ဗ်ာ ..။
က်ေနာ့္ပုခံုးေပၚတင္ထားတဲ့ မိုးရတီရဲ ႔ေျခတန္ကို က်ေနာ္ ဘယ္ဘက္လက္နဲ႔ လွမ္းထိန္းၿပီးကိုင္၊ ညာလက္ကေတာ့ သူ႔ရဲ ႔ညာေျခတန္ကို ေက်ာ္ဖက္ၿပီး အ၀တ္အစားကင္းလြတ္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ တင္ပါးၿဖိဳးၿဖိဳးေတြကို လွမ္းကိုင္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ တျခားဘာမွ စဥ္းစားမေနေတာ့ဘဲ မ်က္လံုးကို မွိတ္၊ ေခါင္းကို ေမာ့၊ လွ်ာကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဆန္႔ထုတ္ၿပီး ႏူးည့ံေနတဲ့ အကြဲေၾကာင္းေလး တေလွ်ာက္ စလ်က္လိုက္ေတာ့တာပဲ။ က်ေနာ့္လွ်ာရဲ ႔အထိအေတြ႔မွာ မိုးရတီ ႏႈတ္ကညည္းသံ သဲ့သဲ့ေလး ထြက္လာပါေရာ။ ေခါင္းေနာက္ကို ကိုင္ထားတဲ့ သူ႔လက္ထဲက က်ေနာ့္ ဆံပင္ေတြကိုလည္း တင္းခနဲ အဆြဲခံရေသးတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကိုယ့္ၾဆာတို႔အထဲ .. ဒီလိုမ်ဳိး အဖုတ္လ်က္ေပးတဲ့ အခ်ိန္ ေခါင္းက ဆံပင္ဆြဲတာခံဖူးရင္ ဘယ္လိုေနတာ သိၾကတယ္ဟုတ္ .. က်ေနာ့္စိတ္ေတြ ျဖန္းခနဲ ျဖစ္ၿပီး ပါးစပ္နဲ႔ အပ္မိေနတဲ့ အဖုတ္ကို သဲသဲမဲမဲကို လ်က္ပစ္လိုက္တာေပါ့ …
မိုးရတီႏႈတ္က ညည္းသံေတြဟာ ပိုၿပီး စိပ္လာသလို၊ ပိုၿပီးေတာ့လည္း က်ယ္သထက္က်ယ္လာတယ္။ တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ့္လွ်ာဟာ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္း တေလွ်ာက္ကို ထိုးဆြေနရာကေန၊ ထိပ္ပိုင္းမွာ ရွိတဲ့ အသားဖုေလးကို အားရပါးရ ထိုးေကာ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ..
"အား .. ေကာင္းတယ္ .. ေဇယ် … အရမ္းေကာင္းတယ္ .. နင့္ေကာင္မကို ဒီလိုမ်ဳိး လ်က္ေပးေနၾကလား ... ရွီး .. နင့္ကို နင့္ေကာင္မ လက္မလႊတ္ႏိုင္တာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုတာ အခုမွ သိေတာ့တယ္ .. နင္က လီးႀကီးယံုမက .. လွ်ာနဲ႔လည္း ေကာင္းေကာင္းလိုးတတ္တာကိုး .. အိုး .. ရွစ္"
ကိုယ့္ရည္းစားျဖစ္တဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္ကို မိုးရတီ တမင္တကာ ခပ္ေက်ာေက်ာလုပ္ၿပီး ေျပာေနတယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိ .. က်ေနာ္ အဲဒါကိုပဲ စိတ္လႈပ္ရွားေနတယ္။ တင္ပါးၿဖိဳးၿဖိဳးေတြ ကိုင္ထားတဲ့လက္ကို အားရပါးရ ဖ်စ္ညွစ္လိုက္တာ က်ေနာ့္လက္သည္းေတြလည္း သူ႔အသားေတြထဲ စိုက္၀င္သြားမလားေတာင္ မသိဘူးရယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာနဲ႔ တအားကို ဖိပြတ္သလို ျဖစ္သြားၿပီ ျဖစ္တဲ့ အဖုတ္ရဲ ႔ေနရာစံုကို အေစာတုန္းကထက္ ပိုၿပီး ၾကမ္းတမ္းစြာ လ်က္ေပးမိပါေရာ .. မိုးရတီဆိုတာ ေကာ့ျပန္ကို ေနတာပါပဲ …။
"အိုး .. ေဇယ် .. ေကာင္း .. ေကာင္းတယ္ .. နင့္ဟာမကို .. ရတီ ဒီလို ေျပာတာ ႀကိဳက္တယ္ဟုတ္ .. သူ႔ၿပိဳင္ဘက္ရဲ ႔အဖုတ္ကို လ်က္ေပးတုန္း ေက်ာ့ေကခိုင္အေၾကာင္း ေျပာရတာ အားရလိုက္တာ .. ရွီး … အာ့ .. လ်က္ .. ဆက္လ်က္ .. အိုး"
သားရိုင္းတစ္ေကာင္လို စိတ္ထေနၿပီျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္ မိုးရတီရဲ ႔တင္ပါးတစ္ဖက္ကို ျဖန္းခနဲျမည္ေအာင္ ရိုက္ပစ္လိုက္တယ္။
“အား .. ေဇယ် .. နင္ အဖုတ္လ်က္တာ ေတာ္လွခ်ည္လား .. ေကာင္းတယ္ ... ေျပာစမ္း .. နင့္ဟာမက ငါ့အေၾကာင္းေျပာလား .. အီး .. အင့္ ... အင့္”
အဖုတ္နဲ႔ ပါးစပ္ မလြတ္တမ္း ကပ္ထားရင္းက က်ေနာ္ေခါင္းကို ညိတ္ျပမိတယ္ .. ႏႈတ္ကလည္း အင္း ဆိုၿပီး အေျဖေပးလိုက္ေပမယ့္ အသံက ေသခ်ာမပီျပင္ဘူး။
“အား .. ဒါဆိုရင္ ငါ့အေၾကာင္း နင့္ဟာမနဲ႔ ေျပာေနတဲ့ အခ်ိန္ နင္ စိတ္ထေနတယ္မွတ္လား .. ေထာင္လာတဲ့ လီးကို နင္ဘယ္လို ၀ွက္ထားလဲ .. အိုး ... အင့္ .. အင့္”
မိုးရတီ ေျပာတာ ဟုတ္ေနမွေတာ့ က်ေနာ္လည္း သူေျပာတာ မွန္တယ္ဆိုတာကို အဖုတ္ကို တိုးကာလ်က္ရင္းနဲ႔ပဲ အေျဖေပးမိတာေပါ့။ မိုးရတီကလည္း က်ေနာ့္စိတ္ထဲ ဘာရွိတယ္ဆိုတာ သိေနတယ္နဲ႔ တူပါရဲ ႔။ သူရူးတစ္ေယာက္လို သားရဲမရဲ လ်က္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ေခါင္းကို အားနဲ႔ဖိကိုင္ၿပီး အဖုတ္နဲ႔ က်ေနာ့္ပါးစပ္တေလွ်ာက္ ပြတ္ေတာ့တာပဲ။
“အိုး .. မိုက္တယ္ကြာ ... အရမ္းကို မိုက္တယ္ .. ငါ ၿပီးေတာ့မယ္ .. ေဇယ် .. ငါ့ကို ၿပီးေအာင္ လ်က္ေပးးးးးး !!”
မိုးရတီရဲ ႔တကိုယ္လံုး တုန္ခါေနတာ မိုးဦးက်မွာ ရွိတဲ့ ၀ါးပင္ပ်ဳိေလးနဲ႔ေတာင္ အလားသဏၭာန္တူေနသလား ထင္ေနရတယ္။ မွန္ရာကို ေျပာရရင္ က်ေနာ္ေတာ့ ပါးရိုးေတြ တအားေညာင္းတာပါ ကိုယ့္ၾဆာတို႔ေရ .. ဒါေပမယ့္ သိတယ္ဟုတ္ .. I don't give a fuck ပါ။ မိုးရတီ အဖုတ္ကို လ်က္ေနတာမ်ား မသိရင္ က်ေနာ့္ရဲ ႔ေသေရးရွင္ေရးက သူ႔အဖုတ္ေပၚ မူတည္ေနသလိုပဲ .. ဟီး .. မိုးရတီဆိုရင္ က်ေနာ့္ လွ်ာစြမ္းေၾကာင့္ စကားေတာင္ မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘူး .. တအီးအီး .. တအားအားနဲ႔ ညည္းယံုပဲ တတ္ႏိုင္ေတာ့တယ္။
အဲ့လိုမ်ဳိး ဆက္တိုက္ က်ေနာ္ လွ်ာကို အျပင္းအထန္ဆံုး အလုပ္ေပးလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ေနာက္ထပ္ငါးမိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ မိုးရတီတစ္ေယာက္ ဒရၾကမ္းကို ၿပီးသြားတယ္။ အရည္ေတြ ထြက္တာမ်ား ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ က်ေနာ့္ပါးစပ္တစ္ခုလံုး အဖုတ္ရည္ပင္လယ္ႀကီးထဲမွာ လက္ျပစ္ကူးေနရသလား ထင္ေနရတာ ...။
စီးက်ၿပီး ထြက္လာသမွ် အရည္ေတြကို ကုန္စင္တဲ့အထိ မ်ဳိခ်လိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ေတာ့ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းေလးကို သာသာေလးပဲ တစ္ခ်က္ခ်င္း လ်က္ေပးေနတယ္။ မိန္းကေလးေတြ ဒီလိုမ်ဳိး ၿပီးခါစအခ်ိန္မွာ သူတို႔ရဲ ႔အဖုတ္အတြင္းသားေလးေတြက အရမ္းကို ဆန္းဆန္းတင့္ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္က ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိေနတယ္ေလ။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ေက်နပ္အားရတဲ့ အသံနဲ႔ မိုးရတီ သက္ျပင္းေလးမႈတ္ထုတ္ၿပီး က်ေနာ့္ပုခံုးေပၚတင္ထားတဲ့ ေျခတန္ကို ျပန္ရုတ္လိုက္တယ္။ က်ေနာ္လည္း အခုက်မွ အသက္ကို ျပည့္ျပည့္၀၀ ျပန္ရွဴရတာေပါ့ ..။
“ေဇယ် .. တအားေတာ္တယ္ .. ရတီ ေမွ်ာ္မွန္းထားတာထက္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္”
မိုးရတီရဲ ႔ခ်ီးမြမ္းမႈမွာ က်ေနာ္ ရွက္ေၾကာက္စြာနဲ႔ပဲ က်ရႈံးရင္း ေခါင္းကိုငံု႔ထားမိတယ္။ မိုးရတီက အရင္ဆံုး ေဘဇင္ေပၚမွာရွိတဲ့ တစ္ရွဴးစကၠဴနဲ႔ သူမအဖုတ္ကို ေျခာက္ေအာင္သုတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ပင္တီေလးကို ျပန္၀တ္ၿပီး ခါးေပၚလိပ္တင္ေနတဲ့ ၀တ္စံုစကို ေအာက္ျပန္ဆြဲခ်ၿပီး သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္။ မိုးရတီက သြက္သြက္လက္လက္နဲ႔ လႈပ္ရွားေနသေလာက္ က်ေနာ့္မွာေတာ့ ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို မလႈပ္မယွက္နဲ႔ .. ေဘာင္းဘီဂြၾကားက လီးကလည္း ေထာင္ေနတာမ်ား ေဘာင္းဘီသားကိုေတာင္ ေဖာက္ထြက္မလားပဲ။
“အိုေက .. ဒါဆိုရင္ အဆင္ေျပၿပီ .. ရတီသြားေတာ့မယ္ .. ေဇယ်ေတာ့ ေနခ်င္ေနခဲ့ဦးေလ .. ေဇယ် ညီေလးကို သနားရင္ လက္ပူတိုက္ခ်င္ တိုက္လိုက္ေပါ့ .. ခိ .. ခိ”
မိုးရတီက ကိုယ္ကေလး သဲ့သဲ့လႈပ္ခါသြားေအာင္ ရယ္ရင္း သန္႔စင္ခန္းထဲက ခ်က္ခ်င္းထြက္မသြားေသးဘဲ သူမရဲ ႔ကိုယ္ေနဟန္ထား အဆင္ေျပတယ္၊ မေျပတယ္ မွန္ထဲမွာ ျပန္ၾကည့္ေနေသးတာ။ ၿပီးေတာ့မွ ေဘာင္းဘီဂြၾကားေပၚ လက္အုပ္ၿပီး ထရပ္လိုက္တဲ့ က်ေနာ့္ကို ၿပံဳးေထ့ေထ့ၾကည့္ရင္း လက္ကေလးတစ္ဖက္ေထာင္ျပ၊ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို တာ့တာပံုစံ ေကြးညႊတ္ၿပီးလႈပ္ခါျပတယ္။
“ကဲ .. သြားၿပီေနာ္ .. ေဇယ် .. ရတီ စိတ္မေကာင္းဘူးကြယ္ … အခုေတာ့ ရတီနဲ႔ ေဇယ် ဘဲစားဘဲေခ် ျဖစ္သြားလို႔ .. မဟုတ္ရင္ ေဇယ် လီးေထာင္ေနတာကို ရတီ ျပဳစုေပးပါတယ္ .. ခိ ခိ”
အထာေလးနဲ႔ မ်က္စိတစ္ဖက္မွိတ္ျပၿပီး ေက်ာ့ေက်ာ့ေမာ့ေမာ့ေလး လွည့္ထြက္သြားတဲ့ မိုးရတီကို လီးအေထာင္သားနဲ႔ က်ေနာ္ လိုက္ေငးေနယံုပဲ တတ္ႏိုင္ေတာ့တယ္။ မိုးရတီ ထြက္သြားလို႔ သန္႔စင္ခန္းတံခါးက ျပန္ပိတ္သြားတယ္ဆိုရင္ပဲ အရင္ဆံုးလုပ္မိတဲ့အလုပ္က မတရားေထာင္မတ္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ လီးကို အျပင္ေရာက္ေအာင္ ထုတ္မိတာပဲ။
တြိဳင္းလက္အခန္းထဲ အေျပးအလႊား၀င္ၿပီး ေၾကြခံုမွာ ထိုင္လိုက္တယ္။ ထိုင္ၿပီးေတာ့မွ ေလာ့ခ္ခ်ဖို႔ေတာင္ ေမ့ေနလို႔ ကမန္းကတမ္း ခ်ရေသးတယ္။ အားလံုးၿပီးၿပီ ဆိုေတာ့ မ်က္စိကို စံုလံုးမွိတ္၊ လက္က လီးကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီး အားရပါးရ ဂြင္းတိုက္ေတာ့တာပဲဗ်ာ .. မိုးရတီရဲ ႔ကိုယ္လံုးေလး၊ ေပါင္တန္လွလွေလး၊ တင္ပါးၿဖိဳးၿဖိဳးအိအိေတြ၊ အဆိုးဆံုးက အရမ္းကိုလွပလြန္းတဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလး .. ဒါေတြ အားလံုးက ျပတ္ျပတ္သားသားကို က်ေနာ့္ မန္မိုရီထဲမွာ ရွိေနေတာ့ ဘယ္ေလာက္မွေတာင္ မၾကာလိုက္ပါဘူး .. အီးခနဲ ေအာ္မိၿပီး လရည္ေတြ ပန္းထြက္တာ ေရွ႕ကဆြဲပိတ္ထားတဲ့ တြိဳင္းလက္တံခါးကိုေတာင္ ဖတ္ခနဲ ဖတ္ခနဲ သြားစင္ေတာ့တာပဲဗ်ာ ..
ကိစၥ၀ိစၥအားလံုးၿပီးသြားမွပဲ က်ေနာ္လည္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ၿပီးသန္႔စင္၊ မ်က္ႏွာကိုေတာင္ ေရေအးေအးနဲ႔ သစ္လိုက္ၿပီးမွ အျပင္ကို ထြက္လာခဲ့တာ။ စားေသာက္ခန္းထဲမွာေတာ့ မိုးရတီတို႔ မိသားစု ရွိမေနေတာ့ပါဘူး။ That’s a relief .. ဟူး။ အမူအရာမပ်က္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိထားၿပီး မီးဖိုခန္းထဲ ၀င္လာခဲ့တာ ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ၊ က်ေနာ့္ကို ျမင္တာနဲ႔ ဟင္းရည္အိုးတစ္ခုနား ေရာက္ေနတဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို အနားေရာက္လာတယ္။ လက္ကိုအတင္းဆြဲေခၚသြားလို႔ အခန္းေထာင့္ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ..
“ေမာင္ .. ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ ??”
“အာ .. သန္႔စင္ခန္းေလ” (က်ေနာ္လည္း ေလသံမာမာနဲ႔ ေမးတဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔အသံအတိုင္း တံု႔ုျပန္လိုက္တယ္)
“ေအာ္ .. ေသးေပါက္ဖို႔ကို ေမာင္က ဒီေလာက္ေတာင္ အခ်ိန္ယူရတယ္ေပါ့ … မိုးရတီကိုေရာ ေတြ႔ေသးလား??”
“ဟ .. ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ ေက်ာ့ .. အိမ္သာထဲမွာ အီးပါဖို႔ လုပ္ေနတာ .. ဘယ္ကမိုးရတီက ပါလာရတာလဲ .. မင္း ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ ေက်ာ့ !!”
သူ႔ေလသံထက္ မေလ်ာ့တဲ့ Tone နဲ႔ တု႔ံျပန္လိုက္လို႔လား မသိဘူး .. ေက်ာ့ေကခိုင္ ပါးစပ္ေလးအေဟာင္းသားနဲ႔ အိုးခနဲ ေအာ္ၿပီး ၿငိမ္က်သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္အနားက ခြာၿပီး သူလုပ္ေနတာပဲ သြားျပန္လုပ္ပါေရာ။ ေတာ္ေသးတယ္ဗ်ာ။ ကံသီလို႔ ေခ်ာက္ထဲက်ဖို႔ လက္မတင္ေလးပဲ လိုေတာ့မလို႔။ အကယ္၍သာ က်ေနာ္က မိုးရတီအဖုတ္ကို လ်က္ေပးေနမွန္း ေက်ာ့ေကခိုင္ သိသြားလို႔ကေတာ့ က်ေနာ္ေတာ့ အဂြမ္းႀကီး ဂြမ္းၿပီ ကိုယ့္ၾဆာတို႔ေရ ..
က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုခံစားေနရတာလဲေတာ့ ေမးမေနပါနဲ႔ေတာ့ဗ်ာ .. ၾကြက္သိုက္ထဲ စာဘူးေတာင္းသိုက္ပါေရာက္ေနသလို အားလံုး ရႈပ္ေထြးေနတာပဲ။ က်ေနာ့္အေတြးေတြရဲ ႔တစိတ္တပိုင္းမွာ ခုေနေလးတင္ကမွ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ကိစၥအတြက္ အျပစ္ရွိတယ္လို႔ ခံစားရသလို၊ ေနာက္တစ္ပိုင္းကေတာ့ မိုးရတီရဲ ႔ေတာင္းဆိုခ်က္ကို လိုက္ေလ်ာလိုက္တာ မွန္တယ္လို႔ ေတြးေနတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ပဲ စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ။ ဒီလိုသာ ကိစၥကို မျဖတ္လိုက္ရင္ မိုးရတီ တစ္ေယာက္ ဘယ္အခ်ိန္ က်ေနာ့္ဆီကေန အေၾကြးျပန္ေတာင္းမလဲဆိုတာကို စိတ္တထင့္ထင့္နဲ႔ ျဖစ္ေနရမွာေလ။ အခုေတာ့ ကိစၥအားလံုးက ၿပီးသြားၿပီ။ အရာရာဟာ ပိုေနၿမဲ က်ားေနၿမဲ မဟုတ္လား။ status quo ကို ျပန္ေရာက္သြားၿပီေပါ့ ..။
ဒါေပမယ့္ ႀကီးက်ယ္တဲ့အျဖစ္အပ်က္တစ္ခု ျဖစ္ၿပီးတိုင္း အရာရာတိုင္းဟာ အၿမဲတမ္း မူလအေျခအေနကို ျပန္ေရာက္ရဲ ႔သလား .. က်ေနာ္နဲ႔ ေက်ာ့ေကခုိင္ကေရာ နဂိုအတိုင္း ရွိေနမွာလား .. မိုးရတီကေရာ က်ေနာ့္ကို အရင္အတိုင္း ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္လိုပဲ ဆက္ဆံမွာလား .. က်ေနာ္ကေရာ မိုးရတီေပၚ ဘယ္လိုစိတ္ထားမိမွာလဲ … ဒါေတြအားလံုးဟာ အေျဖကို မွန္းဆလို႔မရတဲ့ ပုစာၦတစ္ခု၊ ဒါမွမဟုတ္ အေျဖအမ်ဳိးမ်ဳိး ေပးႏိုင္တဲ့ ပုစာၦတစ္ခု အေနနဲ႔ တည္ရွိေနပါတယ္ဆုိတာ က်ေနာ္ေရာ .. ခင္ဗ်ားတို႔ပါ ေတြးမိၾကမယ္ ထင္ပါရဲ ႔ …
******************
P.S: အားလံုးေသာ ေအာစာခ်စ္ခင္ အေတြးပင္လယ္ျပာဂိုဏ္း၀င္ ေဘာ္ဒါအေပါင္းတို႔ ခင္ဗ်ား
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေအာစာေရးသူမ်ား ညီလာခံကို တက္ေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားျခင္း ခံရသျဖင့္ ေဆာ္ရင္ေအာ္တယ္ဗ် ႏိုင္ငံကို ယေန႔ညေနတြင္ Virgin Airline ..flight No. BJ8585 ျဖင့္ သြားေရာက္မွာ ျဖစ္လို႔ က်ေနာ္ ပင္လယ္ထဲကေန ခနေပ်ာက္ပါမယ္ ... စုန္းမကိုေတာ့ ျပန္လာမွပဲ ဆက္ဆြဲၾကေတာ့ေပါ့ .. ဟီး
က်ေနာ္ ေပ်ာက္ေနစဥ္ အေတာအတြင္းမွာ က်ေနာ္ႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ (ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ ေနေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ ဟိုလူႀကီးရဲ ႔ဇာတ္လမ္းေခါင္းစဥ္ေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီ .. အ ဟိ ပို႔စ္မ်ား တင္ထားမယ္ဆိုပါက @directionless ဆိုၿပီး mention ေလး လုပ္ေပးၾကပါဗ်ား .. I will get back to you as soon as I can ပါလို႔ ေျပာၾကားရင္း အားလံုးပဲ bye bye ဗ်ာ ..
(ခြ်တ္လိုက္ေလ)ဆိုတဲ့ စကားသံ အဆံုးမွာ က်ေနာ့္လက္ႏွစ္ဖက္က ပင္တီေလးရဲ ႔အနားစႏွစ္ဖက္ကို အလိုလို ဆြဲမိသြားၿပီး ေအာက္ဘက္ကို လိပ္ခ်မိေတာ့တယ္။ ႀတိဂံပံု ဂြဆံုေနရာေလးကို ပင္တီေလး ျဖတ္ေက်ာ္သြားတယ္ဆိုတာနဲ႔ အဖုတ္လွလွေလးက ျမင္ကြင္းထဲ ေရာက္လာေတာ့တာပဲ။ မိုးရတီက သူ႔အဖုတ္ကို အေမႊးအကုန္ ေျပာင္စင္ေအာင္ ရိပ္ထားတာ မဟုတ္ဘူး။ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းရာေလးရဲ ႔အထက္မွာ အေမႊးနက္နက္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးေတြ အနည္းငယ္ စုကာရွိေနေလရဲ ႔။ လွတာကေတာ့ ဘာလွသလဲ မေမးနဲ႔။ Tan lines လို႔ေခၚတဲ့ အသားအေရာင္ မတူဘဲ ကြဲျပားေနတာေတာင္ မရွိဘူး .. တကယ့္ကို perfect မွ perfect ပဲ။
ပင္တီေလးက ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္အနက္ေရာင္ေလးနား ေရာက္သြားတယ္ဆိုရင္ မိုးရတီက ေျခေထာက္တစ္ေခ်ာင္းခ်င္းစီ ၾကြေပးရွာတယ္။ က်ေနာ့္လက္ထဲမွာ မိုးရတီ ၀တ္ထားခဲ့တဲ့ ပိုးသားပင္တီအျပာေလး ရွိေနၿပီ ..
ဟား !! .. ဘယ္လိုမွန္းကို မသိတဲ့ ခံစားမႈဗ်ာ .. ရင္ေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ခုန္တာမ်ား လူပ်ဳိေပါက္အရြယ္ေလးကို ျပန္ေရာက္သြားသလိုပဲ ကိုယ့္ၾဆာတို႔ေရ
ေနာက္ဖက္မွာ ရွိတဲ့ ေဘစင္ေပၚကို လက္ျပန္ေထာက္ၿပီးတာနဲ႔ မိုးရတီက သူ႔ရဲ ႔ညာေျခကို ေျမွာက္ၾကြၿပီး က်ေနာ့္ရဲ ႔ဘယ္ဘက္ပုခံုးေပၚ ခြတင္လိုက္တယ္။ ညာလက္နဲ႔ က်ေနာ့္ေခါင္းကို ထိန္းကိုင္ၿပီး အကြဲေၾကာင္းေလးရဲ ႔ေအာက္ေျခက ပန္းႏုေရာင္အ၀ေလးဆီကို တေျဖးေျဖးျခင္း ဆြဲယူလိုက္ေတာ့တာပဲ။ မိန္းမကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္က အစိမ္းသက္သက္မဟုတ္လို႔ မိုးရတီ ဘာလိုခ်င္လဲဆိုတာ သိသလို၊ အရည္ၾကည္ေတြလဲ့သလို ျဖစ္ေနတဲ့ အဖုတ္၀ကေန ရေနတဲ့ အနံ႔သင္းသင္းေလးေၾကာင့္ သူစိတ္ထေနၿပီဆိုတာလဲ တပ္အပ္ကို သိေနတယ္ဗ်ာ ..။
က်ေနာ့္ပုခံုးေပၚတင္ထားတဲ့ မိုးရတီရဲ ႔ေျခတန္ကို က်ေနာ္ ဘယ္ဘက္လက္နဲ႔ လွမ္းထိန္းၿပီးကိုင္၊ ညာလက္ကေတာ့ သူ႔ရဲ ႔ညာေျခတန္ကို ေက်ာ္ဖက္ၿပီး အ၀တ္အစားကင္းလြတ္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ တင္ပါးၿဖိဳးၿဖိဳးေတြကို လွမ္းကိုင္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ တျခားဘာမွ စဥ္းစားမေနေတာ့ဘဲ မ်က္လံုးကို မွိတ္၊ ေခါင္းကို ေမာ့၊ လွ်ာကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဆန္႔ထုတ္ၿပီး ႏူးည့ံေနတဲ့ အကြဲေၾကာင္းေလး တေလွ်ာက္ စလ်က္လိုက္ေတာ့တာပဲ။ က်ေနာ့္လွ်ာရဲ ႔အထိအေတြ႔မွာ မိုးရတီ ႏႈတ္ကညည္းသံ သဲ့သဲ့ေလး ထြက္လာပါေရာ။ ေခါင္းေနာက္ကို ကိုင္ထားတဲ့ သူ႔လက္ထဲက က်ေနာ့္ ဆံပင္ေတြကိုလည္း တင္းခနဲ အဆြဲခံရေသးတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကိုယ့္ၾဆာတို႔အထဲ .. ဒီလိုမ်ဳိး အဖုတ္လ်က္ေပးတဲ့ အခ်ိန္ ေခါင္းက ဆံပင္ဆြဲတာခံဖူးရင္ ဘယ္လိုေနတာ သိၾကတယ္ဟုတ္ .. က်ေနာ့္စိတ္ေတြ ျဖန္းခနဲ ျဖစ္ၿပီး ပါးစပ္နဲ႔ အပ္မိေနတဲ့ အဖုတ္ကို သဲသဲမဲမဲကို လ်က္ပစ္လိုက္တာေပါ့ …
မိုးရတီႏႈတ္က ညည္းသံေတြဟာ ပိုၿပီး စိပ္လာသလို၊ ပိုၿပီးေတာ့လည္း က်ယ္သထက္က်ယ္လာတယ္။ တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ့္လွ်ာဟာ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္း တေလွ်ာက္ကို ထိုးဆြေနရာကေန၊ ထိပ္ပိုင္းမွာ ရွိတဲ့ အသားဖုေလးကို အားရပါးရ ထိုးေကာ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ..
"အား .. ေကာင္းတယ္ .. ေဇယ် … အရမ္းေကာင္းတယ္ .. နင့္ေကာင္မကို ဒီလိုမ်ဳိး လ်က္ေပးေနၾကလား ... ရွီး .. နင့္ကို နင့္ေကာင္မ လက္မလႊတ္ႏိုင္တာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုတာ အခုမွ သိေတာ့တယ္ .. နင္က လီးႀကီးယံုမက .. လွ်ာနဲ႔လည္း ေကာင္းေကာင္းလိုးတတ္တာကိုး .. အိုး .. ရွစ္"
ကိုယ့္ရည္းစားျဖစ္တဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္ကို မိုးရတီ တမင္တကာ ခပ္ေက်ာေက်ာလုပ္ၿပီး ေျပာေနတယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိ .. က်ေနာ္ အဲဒါကိုပဲ စိတ္လႈပ္ရွားေနတယ္။ တင္ပါးၿဖိဳးၿဖိဳးေတြ ကိုင္ထားတဲ့လက္ကို အားရပါးရ ဖ်စ္ညွစ္လိုက္တာ က်ေနာ့္လက္သည္းေတြလည္း သူ႔အသားေတြထဲ စိုက္၀င္သြားမလားေတာင္ မသိဘူးရယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာနဲ႔ တအားကို ဖိပြတ္သလို ျဖစ္သြားၿပီ ျဖစ္တဲ့ အဖုတ္ရဲ ႔ေနရာစံုကို အေစာတုန္းကထက္ ပိုၿပီး ၾကမ္းတမ္းစြာ လ်က္ေပးမိပါေရာ .. မိုးရတီဆိုတာ ေကာ့ျပန္ကို ေနတာပါပဲ …။
"အိုး .. ေဇယ် .. ေကာင္း .. ေကာင္းတယ္ .. နင့္ဟာမကို .. ရတီ ဒီလို ေျပာတာ ႀကိဳက္တယ္ဟုတ္ .. သူ႔ၿပိဳင္ဘက္ရဲ ႔အဖုတ္ကို လ်က္ေပးတုန္း ေက်ာ့ေကခိုင္အေၾကာင္း ေျပာရတာ အားရလိုက္တာ .. ရွီး … အာ့ .. လ်က္ .. ဆက္လ်က္ .. အိုး"
သားရိုင္းတစ္ေကာင္လို စိတ္ထေနၿပီျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္ မိုးရတီရဲ ႔တင္ပါးတစ္ဖက္ကို ျဖန္းခနဲျမည္ေအာင္ ရိုက္ပစ္လိုက္တယ္။
“အား .. ေဇယ် .. နင္ အဖုတ္လ်က္တာ ေတာ္လွခ်ည္လား .. ေကာင္းတယ္ ... ေျပာစမ္း .. နင့္ဟာမက ငါ့အေၾကာင္းေျပာလား .. အီး .. အင့္ ... အင့္”
အဖုတ္နဲ႔ ပါးစပ္ မလြတ္တမ္း ကပ္ထားရင္းက က်ေနာ္ေခါင္းကို ညိတ္ျပမိတယ္ .. ႏႈတ္ကလည္း အင္း ဆိုၿပီး အေျဖေပးလိုက္ေပမယ့္ အသံက ေသခ်ာမပီျပင္ဘူး။
“အား .. ဒါဆိုရင္ ငါ့အေၾကာင္း နင့္ဟာမနဲ႔ ေျပာေနတဲ့ အခ်ိန္ နင္ စိတ္ထေနတယ္မွတ္လား .. ေထာင္လာတဲ့ လီးကို နင္ဘယ္လို ၀ွက္ထားလဲ .. အိုး ... အင့္ .. အင့္”
မိုးရတီ ေျပာတာ ဟုတ္ေနမွေတာ့ က်ေနာ္လည္း သူေျပာတာ မွန္တယ္ဆိုတာကို အဖုတ္ကို တိုးကာလ်က္ရင္းနဲ႔ပဲ အေျဖေပးမိတာေပါ့။ မိုးရတီကလည္း က်ေနာ့္စိတ္ထဲ ဘာရွိတယ္ဆိုတာ သိေနတယ္နဲ႔ တူပါရဲ ႔။ သူရူးတစ္ေယာက္လို သားရဲမရဲ လ်က္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ေခါင္းကို အားနဲ႔ဖိကိုင္ၿပီး အဖုတ္နဲ႔ က်ေနာ့္ပါးစပ္တေလွ်ာက္ ပြတ္ေတာ့တာပဲ။
“အိုး .. မိုက္တယ္ကြာ ... အရမ္းကို မိုက္တယ္ .. ငါ ၿပီးေတာ့မယ္ .. ေဇယ် .. ငါ့ကို ၿပီးေအာင္ လ်က္ေပးးးးးး !!”
မိုးရတီရဲ ႔တကိုယ္လံုး တုန္ခါေနတာ မိုးဦးက်မွာ ရွိတဲ့ ၀ါးပင္ပ်ဳိေလးနဲ႔ေတာင္ အလားသဏၭာန္တူေနသလား ထင္ေနရတယ္။ မွန္ရာကို ေျပာရရင္ က်ေနာ္ေတာ့ ပါးရိုးေတြ တအားေညာင္းတာပါ ကိုယ့္ၾဆာတို႔ေရ .. ဒါေပမယ့္ သိတယ္ဟုတ္ .. I don't give a fuck ပါ။ မိုးရတီ အဖုတ္ကို လ်က္ေနတာမ်ား မသိရင္ က်ေနာ့္ရဲ ႔ေသေရးရွင္ေရးက သူ႔အဖုတ္ေပၚ မူတည္ေနသလိုပဲ .. ဟီး .. မိုးရတီဆိုရင္ က်ေနာ့္ လွ်ာစြမ္းေၾကာင့္ စကားေတာင္ မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘူး .. တအီးအီး .. တအားအားနဲ႔ ညည္းယံုပဲ တတ္ႏိုင္ေတာ့တယ္။
အဲ့လိုမ်ဳိး ဆက္တိုက္ က်ေနာ္ လွ်ာကို အျပင္းအထန္ဆံုး အလုပ္ေပးလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ေနာက္ထပ္ငါးမိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ မိုးရတီတစ္ေယာက္ ဒရၾကမ္းကို ၿပီးသြားတယ္။ အရည္ေတြ ထြက္တာမ်ား ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ က်ေနာ့္ပါးစပ္တစ္ခုလံုး အဖုတ္ရည္ပင္လယ္ႀကီးထဲမွာ လက္ျပစ္ကူးေနရသလား ထင္ေနရတာ ...။
စီးက်ၿပီး ထြက္လာသမွ် အရည္ေတြကို ကုန္စင္တဲ့အထိ မ်ဳိခ်လိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ေတာ့ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းေလးကို သာသာေလးပဲ တစ္ခ်က္ခ်င္း လ်က္ေပးေနတယ္။ မိန္းကေလးေတြ ဒီလိုမ်ဳိး ၿပီးခါစအခ်ိန္မွာ သူတို႔ရဲ ႔အဖုတ္အတြင္းသားေလးေတြက အရမ္းကို ဆန္းဆန္းတင့္ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္က ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိေနတယ္ေလ။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ေက်နပ္အားရတဲ့ အသံနဲ႔ မိုးရတီ သက္ျပင္းေလးမႈတ္ထုတ္ၿပီး က်ေနာ့္ပုခံုးေပၚတင္ထားတဲ့ ေျခတန္ကို ျပန္ရုတ္လိုက္တယ္။ က်ေနာ္လည္း အခုက်မွ အသက္ကို ျပည့္ျပည့္၀၀ ျပန္ရွဴရတာေပါ့ ..။
“ေဇယ် .. တအားေတာ္တယ္ .. ရတီ ေမွ်ာ္မွန္းထားတာထက္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္”
မိုးရတီရဲ ႔ခ်ီးမြမ္းမႈမွာ က်ေနာ္ ရွက္ေၾကာက္စြာနဲ႔ပဲ က်ရႈံးရင္း ေခါင္းကိုငံု႔ထားမိတယ္။ မိုးရတီက အရင္ဆံုး ေဘဇင္ေပၚမွာရွိတဲ့ တစ္ရွဴးစကၠဴနဲ႔ သူမအဖုတ္ကို ေျခာက္ေအာင္သုတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ပင္တီေလးကို ျပန္၀တ္ၿပီး ခါးေပၚလိပ္တင္ေနတဲ့ ၀တ္စံုစကို ေအာက္ျပန္ဆြဲခ်ၿပီး သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္။ မိုးရတီက သြက္သြက္လက္လက္နဲ႔ လႈပ္ရွားေနသေလာက္ က်ေနာ့္မွာေတာ့ ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို မလႈပ္မယွက္နဲ႔ .. ေဘာင္းဘီဂြၾကားက လီးကလည္း ေထာင္ေနတာမ်ား ေဘာင္းဘီသားကိုေတာင္ ေဖာက္ထြက္မလားပဲ။
“အိုေက .. ဒါဆိုရင္ အဆင္ေျပၿပီ .. ရတီသြားေတာ့မယ္ .. ေဇယ်ေတာ့ ေနခ်င္ေနခဲ့ဦးေလ .. ေဇယ် ညီေလးကို သနားရင္ လက္ပူတိုက္ခ်င္ တိုက္လိုက္ေပါ့ .. ခိ .. ခိ”
မိုးရတီက ကိုယ္ကေလး သဲ့သဲ့လႈပ္ခါသြားေအာင္ ရယ္ရင္း သန္႔စင္ခန္းထဲက ခ်က္ခ်င္းထြက္မသြားေသးဘဲ သူမရဲ ႔ကိုယ္ေနဟန္ထား အဆင္ေျပတယ္၊ မေျပတယ္ မွန္ထဲမွာ ျပန္ၾကည့္ေနေသးတာ။ ၿပီးေတာ့မွ ေဘာင္းဘီဂြၾကားေပၚ လက္အုပ္ၿပီး ထရပ္လိုက္တဲ့ က်ေနာ့္ကို ၿပံဳးေထ့ေထ့ၾကည့္ရင္း လက္ကေလးတစ္ဖက္ေထာင္ျပ၊ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို တာ့တာပံုစံ ေကြးညႊတ္ၿပီးလႈပ္ခါျပတယ္။
“ကဲ .. သြားၿပီေနာ္ .. ေဇယ် .. ရတီ စိတ္မေကာင္းဘူးကြယ္ … အခုေတာ့ ရတီနဲ႔ ေဇယ် ဘဲစားဘဲေခ် ျဖစ္သြားလို႔ .. မဟုတ္ရင္ ေဇယ် လီးေထာင္ေနတာကို ရတီ ျပဳစုေပးပါတယ္ .. ခိ ခိ”
အထာေလးနဲ႔ မ်က္စိတစ္ဖက္မွိတ္ျပၿပီး ေက်ာ့ေက်ာ့ေမာ့ေမာ့ေလး လွည့္ထြက္သြားတဲ့ မိုးရတီကို လီးအေထာင္သားနဲ႔ က်ေနာ္ လိုက္ေငးေနယံုပဲ တတ္ႏိုင္ေတာ့တယ္။ မိုးရတီ ထြက္သြားလို႔ သန္႔စင္ခန္းတံခါးက ျပန္ပိတ္သြားတယ္ဆိုရင္ပဲ အရင္ဆံုးလုပ္မိတဲ့အလုပ္က မတရားေထာင္မတ္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ လီးကို အျပင္ေရာက္ေအာင္ ထုတ္မိတာပဲ။
တြိဳင္းလက္အခန္းထဲ အေျပးအလႊား၀င္ၿပီး ေၾကြခံုမွာ ထိုင္လိုက္တယ္။ ထိုင္ၿပီးေတာ့မွ ေလာ့ခ္ခ်ဖို႔ေတာင္ ေမ့ေနလို႔ ကမန္းကတမ္း ခ်ရေသးတယ္။ အားလံုးၿပီးၿပီ ဆိုေတာ့ မ်က္စိကို စံုလံုးမွိတ္၊ လက္က လီးကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီး အားရပါးရ ဂြင္းတိုက္ေတာ့တာပဲဗ်ာ .. မိုးရတီရဲ ႔ကိုယ္လံုးေလး၊ ေပါင္တန္လွလွေလး၊ တင္ပါးၿဖိဳးၿဖိဳးအိအိေတြ၊ အဆိုးဆံုးက အရမ္းကိုလွပလြန္းတဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလး .. ဒါေတြ အားလံုးက ျပတ္ျပတ္သားသားကို က်ေနာ့္ မန္မိုရီထဲမွာ ရွိေနေတာ့ ဘယ္ေလာက္မွေတာင္ မၾကာလိုက္ပါဘူး .. အီးခနဲ ေအာ္မိၿပီး လရည္ေတြ ပန္းထြက္တာ ေရွ႕ကဆြဲပိတ္ထားတဲ့ တြိဳင္းလက္တံခါးကိုေတာင္ ဖတ္ခနဲ ဖတ္ခနဲ သြားစင္ေတာ့တာပဲဗ်ာ ..
ကိစၥ၀ိစၥအားလံုးၿပီးသြားမွပဲ က်ေနာ္လည္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ၿပီးသန္႔စင္၊ မ်က္ႏွာကိုေတာင္ ေရေအးေအးနဲ႔ သစ္လိုက္ၿပီးမွ အျပင္ကို ထြက္လာခဲ့တာ။ စားေသာက္ခန္းထဲမွာေတာ့ မိုးရတီတို႔ မိသားစု ရွိမေနေတာ့ပါဘူး။ That’s a relief .. ဟူး။ အမူအရာမပ်က္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိထားၿပီး မီးဖိုခန္းထဲ ၀င္လာခဲ့တာ ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ၊ က်ေနာ့္ကို ျမင္တာနဲ႔ ဟင္းရည္အိုးတစ္ခုနား ေရာက္ေနတဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို အနားေရာက္လာတယ္။ လက္ကိုအတင္းဆြဲေခၚသြားလို႔ အခန္းေထာင့္ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ..
“ေမာင္ .. ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ ??”
“အာ .. သန္႔စင္ခန္းေလ” (က်ေနာ္လည္း ေလသံမာမာနဲ႔ ေမးတဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔အသံအတိုင္း တံု႔ုျပန္လိုက္တယ္)
“ေအာ္ .. ေသးေပါက္ဖို႔ကို ေမာင္က ဒီေလာက္ေတာင္ အခ်ိန္ယူရတယ္ေပါ့ … မိုးရတီကိုေရာ ေတြ႔ေသးလား??”
“ဟ .. ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ ေက်ာ့ .. အိမ္သာထဲမွာ အီးပါဖို႔ လုပ္ေနတာ .. ဘယ္ကမိုးရတီက ပါလာရတာလဲ .. မင္း ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ ေက်ာ့ !!”
သူ႔ေလသံထက္ မေလ်ာ့တဲ့ Tone နဲ႔ တု႔ံျပန္လိုက္လို႔လား မသိဘူး .. ေက်ာ့ေကခိုင္ ပါးစပ္ေလးအေဟာင္းသားနဲ႔ အိုးခနဲ ေအာ္ၿပီး ၿငိမ္က်သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္အနားက ခြာၿပီး သူလုပ္ေနတာပဲ သြားျပန္လုပ္ပါေရာ။ ေတာ္ေသးတယ္ဗ်ာ။ ကံသီလို႔ ေခ်ာက္ထဲက်ဖို႔ လက္မတင္ေလးပဲ လိုေတာ့မလို႔။ အကယ္၍သာ က်ေနာ္က မိုးရတီအဖုတ္ကို လ်က္ေပးေနမွန္း ေက်ာ့ေကခိုင္ သိသြားလို႔ကေတာ့ က်ေနာ္ေတာ့ အဂြမ္းႀကီး ဂြမ္းၿပီ ကိုယ့္ၾဆာတို႔ေရ ..
က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုခံစားေနရတာလဲေတာ့ ေမးမေနပါနဲ႔ေတာ့ဗ်ာ .. ၾကြက္သိုက္ထဲ စာဘူးေတာင္းသိုက္ပါေရာက္ေနသလို အားလံုး ရႈပ္ေထြးေနတာပဲ။ က်ေနာ့္အေတြးေတြရဲ ႔တစိတ္တပိုင္းမွာ ခုေနေလးတင္ကမွ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ကိစၥအတြက္ အျပစ္ရွိတယ္လို႔ ခံစားရသလို၊ ေနာက္တစ္ပိုင္းကေတာ့ မိုးရတီရဲ ႔ေတာင္းဆိုခ်က္ကို လိုက္ေလ်ာလိုက္တာ မွန္တယ္လို႔ ေတြးေနတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ပဲ စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ။ ဒီလိုသာ ကိစၥကို မျဖတ္လိုက္ရင္ မိုးရတီ တစ္ေယာက္ ဘယ္အခ်ိန္ က်ေနာ့္ဆီကေန အေၾကြးျပန္ေတာင္းမလဲဆိုတာကို စိတ္တထင့္ထင့္နဲ႔ ျဖစ္ေနရမွာေလ။ အခုေတာ့ ကိစၥအားလံုးက ၿပီးသြားၿပီ။ အရာရာဟာ ပိုေနၿမဲ က်ားေနၿမဲ မဟုတ္လား။ status quo ကို ျပန္ေရာက္သြားၿပီေပါ့ ..။
ဒါေပမယ့္ ႀကီးက်ယ္တဲ့အျဖစ္အပ်က္တစ္ခု ျဖစ္ၿပီးတိုင္း အရာရာတိုင္းဟာ အၿမဲတမ္း မူလအေျခအေနကို ျပန္ေရာက္ရဲ ႔သလား .. က်ေနာ္နဲ႔ ေက်ာ့ေကခုိင္ကေရာ နဂိုအတိုင္း ရွိေနမွာလား .. မိုးရတီကေရာ က်ေနာ့္ကို အရင္အတိုင္း ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္လိုပဲ ဆက္ဆံမွာလား .. က်ေနာ္ကေရာ မိုးရတီေပၚ ဘယ္လိုစိတ္ထားမိမွာလဲ … ဒါေတြအားလံုးဟာ အေျဖကို မွန္းဆလို႔မရတဲ့ ပုစာၦတစ္ခု၊ ဒါမွမဟုတ္ အေျဖအမ်ဳိးမ်ဳိး ေပးႏိုင္တဲ့ ပုစာၦတစ္ခု အေနနဲ႔ တည္ရွိေနပါတယ္ဆုိတာ က်ေနာ္ေရာ .. ခင္ဗ်ားတို႔ပါ ေတြးမိၾကမယ္ ထင္ပါရဲ ႔ …
******************
P.S: အားလံုးေသာ ေအာစာခ်စ္ခင္ အေတြးပင္လယ္ျပာဂိုဏ္း၀င္ ေဘာ္ဒါအေပါင္းတို႔ ခင္ဗ်ား
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေအာစာေရးသူမ်ား ညီလာခံကို တက္ေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားျခင္း ခံရသျဖင့္ ေဆာ္ရင္ေအာ္တယ္ဗ် ႏိုင္ငံကို ယေန႔ညေနတြင္ Virgin Airline ..flight No. BJ8585 ျဖင့္ သြားေရာက္မွာ ျဖစ္လို႔ က်ေနာ္ ပင္လယ္ထဲကေန ခနေပ်ာက္ပါမယ္ ... စုန္းမကိုေတာ့ ျပန္လာမွပဲ ဆက္ဆြဲၾကေတာ့ေပါ့ .. ဟီး
က်ေနာ္ ေပ်ာက္ေနစဥ္ အေတာအတြင္းမွာ က်ေနာ္ႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ (ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ ေနေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ ဟိုလူႀကီးရဲ ႔ဇာတ္လမ္းေခါင္းစဥ္ေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီ .. အ ဟိ ပို႔စ္မ်ား တင္ထားမယ္ဆိုပါက @directionless ဆိုၿပီး mention ေလး လုပ္ေပးၾကပါဗ်ား .. I will get back to you as soon as I can ပါလို႔ ေျပာၾကားရင္း အားလံုးပဲ bye bye ဗ်ာ ..