မဴခိုးေဝ - သဲသဲ၊ စြဲစြဲ (၈)

"အဟင့္ အဟင့္ ငါေတာ့ ေသၿပီ ရဲေက်ာ္ရယ္ ဟင့္"

ခ်စ္လို႔ကေတာ့ မဝဘူး။ တကယ္ပဲ။ အရမ္းတင္းေနတဲ့ က်ေနာ့္ဟာကုိ စြဲစြဲ တအားညႇစ္ထားတယ္။ က်ေနာ့္ကိုလဲ တအားဖက္ထားတယ္။

"ေကာင္းလိုက္တာ စြဲစြဲရယ္"
"အဟင့္ အထဲမွာ တအားနာေနတယ္"
"တအားၾကပ္လို႔လား"
"အင္း တအားၾကပ္တယ္"
"နင္က တအားညႇစ္ထားတာကိုး"
"နာလို႔ ညႇစ္ထားတာ"
"အဲဒီလို ညႇစ္တာ အရမ္းေကာင္းတယ္"
"ေတာ္ပါ ဒီမွာ ေသေတာ့မယ္ ထေတာ့ေနာ္"
"ထပ္ခ်စ္ခ်င္ေသးတယ္ကြာ"
"အဟင့္ မသိေတာ့ဘူးဟာ"
"ခ်စ္မယ္ကြာ"

စြဲစြဲအဖုတ္ေလးထဲကို ေျဖးေျဖးေလး ေညႇာင့္ေပးတယ္။ စြဲစြဲလဲ ေကာင္းမွာပါ။ မ်က္လံုးေလးကို စင္းၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ကိုက္ထားတယ္။ စြဲစြဲ တအားညႇစ္တယ္။ ေကာင္းလိုက္တာ။ တအားညႇစ္ထားတဲ့ၾကားက ေညွာင့္ရတဲ့ အရသာက သိပ္ေကာင္းတာပဲ။ လုပ္ရင္းလုပ္ရင္း မခံႏိုင္ပါဘူး။ ႁပြတ္ကနဲ အရည္ေတြ ထြက္သြားျပန္တယ္။

"အားး ထြက္ကုန္ၿပီ"
"အီးးး အဟင့္ ဟင့္"

စြဲစြဲလဲ ေမာလို႔ထင္ပါရဲ႕။ ႏြမ္းသြားတယ္။ ႏွဖူးမွာ ေခြ်းေလးေတြ စို႔ေနတာပဲ။ စြဲစြဲ မလႈပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ မွိန္းေနတယ္။

"စြဲစြဲ ေကာင္းလားဟင္"
"အရမ္းေမာတယ္ဟာ"
"နင့္ကို ခ်စ္တယ္ စြဲစြဲရာ"
"ငါလဲ နင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္"
"လာလာ ေရသြားေဆးမယ္ေလ"
"ဟင့္အင္း နင္ ျပန္ေတာ့ ငါ အိပ္ေတာ့မယ္"
"အင္း အင္း ငါ ျပန္ၿပီေနာ္"
"အင္း"

စြဲစြဲ ႏွဖူးေလးေပၚမွာ အနမ္းေလး ေခြ်ေပးလိုက္တယ္။ စြဲစြဲ ၿပံဳးတယ္။ ႏြမ္းလ်ေနေပမယ့္ စြဲစြဲပံုစံက ေက်နပ္ေနမယ့္ပံုပါပဲ။

"တံခါးပိတ္သြားလိုက္ေနာ္"
"အင္း စြဲစြဲ အိပ္လိုက္ေတာ့"

ေမြ႔ယာေပၚမွာ စြဲစြဲ ႏြမ္းလ်စြာ အိပ္ရင္း က်န္ခဲ့တယ္။ အခန္းတံခါးကို ေသခ်ာပိတ္ၿပီး က်ေနာ့္အခန္းကို ဆင္းလာေတာ့ ေမေမလဲ ျပန္ေရာက္ေနၿပီ။

"သား ျပန္လာၿပီလား"
"ဟုတ္ကဲ့ ေမမ"
"သား အဂၤလိပ္စာ က်ဴရွင္တက္ဖို႔ ေမေမ စီစဥ္ထားတယ္"
"မမသဲသဲ သင္ေပးေနတာပဲေလ"
"သဲသဲက စာမ်ားလာၿပီ သားကို စာမျပေပးႏုိင္ဘူး"
"ေအာ္ ဒါဆို မမသဲသဲ စာမသင္ေပးေတာ့ဘူးေပါ့"
"ဟုတ္တယ္ သား ၇ နာရီက်ရင္ ဟိုဘက္လမ္းက က်ဴရွင္သြားတက္ရမယ္"
"ဘယ္သူ႔အိမ္လဲ ေမေမရဲ႕"
"သဲသိမ့္သိမ့္သူဆုိလားပဲ သားနဲ႔ တခန္းထဲပဲဆို"
"ဟုတ္တယ္ သဲသိမ့္သိမ့္သူက သားနဲ႔ အတန္းတူတယ္"
"သူတို႔အိမ္က ဝိုင္းက ဆရာေကာင္းတယ္တဲ့"
"စြဲစြဲေရာ မတက္ဘူးလား"
"စြဲစြဲေလးက စာေတာ္ၿပီးသား က်ဴရွင္မယူဘူးတဲ့ ငါ့သားပဲ လိုတာ"
"၇ နာရီစမွာလား ေမေမ"
"အင္း သြား ေရသြားခ်ိဳး ၿပီးရင္ ထမင္းစား"
"ဟုတ္ကဲ့ ေမေမ"

မမသဲသဲ စိတ္ဆုိးသြားလို႔လား မသိဘူး။ က်ေနာ့္ကို စာမသင္ေတာ့ဘူးတဲ့။ မမသဲသဲ စာမသင္တာကို စိတ္မေကာင္းဘူး။ မမသဲသဲ စာမ်ားလာလို႔ မသင္ဘူးဆိုတာ အေၾကာင္းျပတာပဲေနမယ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ။ က်ေနာ္ကလဲ ႏွာဘူးထမိတာကိုး။ ေမေမ့ကို မတိုင္လိုက္တာပဲ ေက်းဇူးတင္ရမယ္။ ႏုိ႔မို႔ဆို လြယ္ဘူး။ မိုးမီးေလာင္မွာ။

သဲသိမ့္သိမ့္သူ။ ပဲမ်ားတဲ့ သဲသိမ့္သိမ့္သူ။ အိုးႀကီးတဲ့ သဲသိမ့္သိမ့္သူ။ ဟိဟိ။ က်ဴရွင္သြားတက္ရအံုးမယ္။ ေရခ်ိဳး၊ ထမင္းစားၿပီးေတာ့ သဲသိမ့္သိမ့္သူတုိ႔ အိမ္ဘက္ကုိ ထြက္လာခဲ့တယ္။ သဲသိမ့္သိမ့္သူတို႔ အိမ္က က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ဆို ၂ လမ္းေက်ာ္မွာ။ တိုက္ခန္းဆိုေပမယ့္ ၂ ခန္းဆက္ထားတဲ့ တိုက္ခန္း။ က်ေနာ္တို႔ အိမ္ထက္ အမ်ားႀကီး ပိုက်ယ္တယ္။ သဲသိမ့္သိမ့္သူအေဖက သစ္လုပ္တယ္ဆုိလားပဲ။ ေသခ်ာေတာ့ မသိဘူး။ ခ်မ္းသာတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ကႏုတ္ပန္းေတြ ေဖာ္ထားတဲ့ ကြ်န္းတံခါးႀကီးက ေတာ္ေတာ္လွတယ္။ ေပၚလစ္ေတြ ေျပာင္ေနေအာင္ သုတ္ထားေတာ့ ကြ်န္းတံခါးႀကီးက မေဟာ္ဂနီေရာင္ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေနတာပဲ။ ဘဲလ္ကို ႏွိပ္လိုက္ေတာ့ သဲသိမ့္သိမ့္သူ တံခါးလာဖြင့္ေပးတယ္။

"ဘယ္သူနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္လို႔လဲ"
"က်ေနာ္တုိ႔ အတန္းထဲက အေခ်ာဆံုးေကာင္မေလးနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္လို႔ပါ"
"ဟိ နာမည္ဘယ္သူလဲ"
"သဲသိမ့္သိမ့္သူ"
"ခိ နင္ေတာ္ေတာ္မ်က္နွာေျပာင္တာပဲ"

မ်က္ေစာင္းေလး ထိုးၿပီး တံခါးဖြင့္ေပးတယ္။ သဲသိမ့္သိမ့္သူ မိုက္တယ္။ အိမ္ေနရင္း ဂါဝန္ေလးေအာက္မွာ ႏုိ႔ေတြက တင္းၿပီး ေမာက္တက္ေနတာပဲ။ စြဲစြဲနဲ႔ ခ်စ္ၿပီး ျပန္ေအးသြားတဲ့ စိတ္ေတြ ျပန္ထလာသလိုပဲ။ တင္ပါးေတြဆိုလဲ ကားတက္ေနတာပဲ။ သဲသိမ့္သိမ့္သူအေမလဲ ေခ်ာတယ္။ နႏၵလိႈင္လိုပံုစံမ်ိဳး။ မ်က္လံုး မ်က္ခံုးေကာင္းတယ္။ သဲသိမ့္သိမ့္သူက အေမနဲ႔ သြားတူတာထင္တယ္။ ေတာင့္တယ္။

"သား လာ"
"ဟုတ္ အန္တီ"
"သားေမေမက သမီးနဲ႔ သား က်ဴရွင္အတူတူတက္ပါရေစဆုိလို႔ လာေျပာေတာ့ အန္တီက လက္ခံလိုက္တာ"
"ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ က်ေနာ္က အဂၤလိပ္စာ နဲနဲညံ့ေတာ့ က်ဴရွင္တက္ဖို႔ လိုလုိ႔ပါ"
"သမီးနဲ႔လဲ တခန္းထဲပဲဆို"
"ဟုတ္တယ္ ေမေမရဲ႕ ရဲေက်ာ္က တျခားဘာသာ မဆိုးပါဘူး အဂၤလိပ္စာပဲ ပိန္းတာ"
"ေအးေအး ႀကိဳးစားေပါ့ကြယ္ အခုဆရာေတာ့ နာမည္ႀကီးပဲ"
"ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ ႀကိဳးစားပါ့မယ္"

သဲသိမ့္သိမ့္သူ သူ႔အေမေရွ႕မွာ က်ေနာ့္ကုိ ႏွက္တာပဲ။ အဂၤလိပ္စာ ပိန္းတယ္ ဘာညာနဲ႔။ သူက ဘဲရႈပ္တာကို တိုင္ေျပာလိုက္ရ။ ဂါးး။ မ်က္ႏွာက မခ်ိဳမခ်ဥ္နဲ႔။ ေအးပါ လုပ္ထား။ နင့္ဂြင္ထဲဆုိ အပိုင္ထုထား။ ငါ့အလွည့္ နင့္ကို အေသလုပ္မွာ။ စိတ္ထဲက ႀကိမ္းေနေပမယ့္ မ်က္လံုးေတြကေတာ့ သဲသိမ့္သိမ့္သူ ႏုိ႔ေတြေပၚ ဝဲေနတယ္။ စြဲစြဲနဲ႔ သဲသိမ့္သိမ့္သူ ဘယ္သူပိုႀကီးမလဲဆိုတာ လွန္ၾကည့္မွ သိမွာေပါ့။ ဟိဟိ။ ဆရာလာေတာ့ အန္တီက အခန္းတခုထဲ ဝင္သြားတယ္။ အဂၤလိပ္စာဆရာက က်ေနာ့္ကို အရည္အခ်င္းစစ္။ စာလံုးေပါင္းေတြ က်က္ဖို႔ေပးတယ္။ သဲသိမ့္သိမ့္သူက အဂၤလိပ္စာ ေကာင္းတယ္။ သတင္းစာ ဖတ္ျပႏုိင္တယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေခြးအႀကီး လွည္းနင္းသလိုပဲ ဘာမွ မသိဘူး။ အရွက္ကို ကြဲေရာ။ သဲသိမ့္သိမ့္သူ တခ်က္တခ်က္ မ်က္လံုး ပင့္ပင့္ျပတာ ေတာ္ေတာ္ခံျပင္းဖို႔ ေကာင္းတယ္။ သူ စာေတာ္တယ္ေပါ့။ ဆရာကေတာ့ စိတ္ရွည္ပါတယ္။ ေသခ်ာရွင္းျပတယ္။ အိမ္က်ရင္ က်က္ဖို႔ စာေတြလဲ ေပးတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ စာသင္ႏွစ္ တဝက္ေလာက္ထိ ေအးေဆးပါပဲ။ စြဲစြဲ ရွိေနေတာ့ သဲသိမ့္သိမ့္သူကို ငမ္းတာေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ မႀကိဳးစားျဖစ္ဘူး။ ႀကိဳးစားရင္ေတာ့ ရမွာပါ။ သဲသိမ့္သိမ့္သူပံုစံက အထာေပးေနတဲ့ပံုစံ။ ပိုၿပီးလဲ ရင္းႏွီးလာတယ္။ အတန္းထဲမွာလဲ ေမးထူးေခၚေျပာ ပိုလုပ္လာတယ္။ မုန္႔ေတြဘာေတြလဲ ေကြ်းတယ္။ စားတယ္။ စၾက ေနာက္ၾကတယ္။ ထူးျခားတာက သဲသိမ့္သိမ့္သူ ရီးစားေတြ တေယာက္မွ မထားေတာ့တာပဲ။ ေက်ာင္းမွာဆို တျခားေကာင္ေလးေတြနဲ႔ သိပ္မေရာေတာ့ဘူး။ က်ေနာ့္ကိုေတာ့ ေခၚတာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ေကာင္ေလးေတြဆို က်ေနာ့္ကို ဘုရႈိးရႈိးၾကတယ္။ မၾကည္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ မၾကည္လဲ မတတ္ႏုိင္ဘူး။

က်ေနာ္လဲ စာႀကိဳးစားတာပဲ။ အဓိက သဲသိမ့္သိမ့္သူရဲ႕ ေလွာင္တဲ့အၾကည့္ကို မခံႏုိင္လို႔။ ဆရာကလဲ ေအးေဆးသာဆိုတယ္ အေသေမာင္းတာ။ တေန႔တေန႔ က်က္ရတဲ့ စာလံုးဆို ၅၀-၁၀၀ ေလာက္ရွိတယ္။ သဲသိမ့္သိမ့္သူတုိ႔ အိမ္ကို သြားရင္းနဲ႔ သိလာတာက အိမ္မွာ သူ႔အေဖရယ္၊ အေမရယ္၊ သဲသိမ့္သိမ့္သူရယ္ သံုးေယာက္ပဲ ရွိတယ္ဆိုတာပဲ။ သူ႔အေဖကိုေတာ့ သိပ္မေတြ႔ရဘူး။ အိမ္ျပန္ေနာက္က်တဲ့ပံုပဲ။ သူ႔အေမကေတာ့ ေအးေဆးပါ။ ဆရာလာရင္ ေကာ္ဖီေတြ ဘာေတြေဖ်ာ္ၿပီး တုိက္တယ္။ က်ေနာ့္ကိုလဲ တုိက္တယ္။ တရက္မွာေပါ့။ ဆရာမလာခင္ သူ႔အေမ ထြက္သြားတယ္။ အေရးအႀကီး ကိစၥဘာရွိလုိ႔လဲ မသိပါဘူး။ ေရးႀကီးသုတ္ျပာနဲ႔။ က်ေနာ္နဲ႔ သဲသိမ့္သိမ့္သူ ႏွစ္ေယာက္ထဲ။ မိုးေတြကလဲ တအား႐ြာတယ္။

"ရဲေက်ာ္ နင္ မိုးရာသီကို ႀကိဳက္လား"
"ငါလား ႀကိဳက္တယ္ ငါက ေအးတာႀကိဳက္တယ္ နင္ေရာ"
"ငါလား မႀကိဳက္ဘူး"
"နင္ ေၾကာက္လုိ႔မွတ္လား မိုးခ်ိန္းတာ ေၾကာက္တယ္မွတ္လား"
"မဟုတ္ပါဘူး"
"ဟုတ္ပါတယ္ မဟုတ္တာလုပ္ထားတဲ့ သူေတြဆုိ မိုးႀကိဳးပစ္မွာ တအားေၾကာက္တယ္"
"ေအာင္မာ ငါက ဘာမဟုတ္တာလုပ္ထားလို႔လဲ"
"မေျပာတတ္ဘူးေလ ဒါေတာ့ နင္ပဲ သိမွာေပါ့"
""ရဲေက်ာ္ေနာ္ မစနဲ႔"
"ေတြ႔လား ရွက္ရမ္းရမ္းေနတယ္ ဟုတ္ရင္ ဟုတ္တယ္ေပါ့"