ကံၾကမၼာ မ်က္လွည့္ အခန္း (၁၃)
မီမီစိုး ရင္ခံုစြာ ေမွ်ာ္လင့္ေနသည့္ စေနေန႔သို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီ။
မေန႔ကတည္းက ေႏြးေႏြးဒီကေန႔ မိမိ ဘဝအတြက္ အေရးႀကီးတာ တခု လုပ္မည္ဟု ႀကိဳေျပာထားသျဖင့္ ဦးစိုးခိုင္ အလုပ္ အားလံုး ကိုမိုးႏွင့္ လႊဲထားခဲ့သည္။ ေရခ်ိဳးၿပီး အခန္းထဲတြင္ ေစာင့္ေနစဥ္ ေႏြးေႏြး ျပံဳးခ်ိဳစြာျဖင့္ အခန္းထဲ ဝင္လာသည္။
"ေႏြးေႏြး အကိုႀကီးဘဝအတြက္ အေရးႀကီးတာ လုပ္မယ္ဆိုတာ ဘာလည္း"
"အင္း ေႏြးေျပာတာ အကိုႀကီး ေသခ်ာ နားေထာင္ၿပီး ေမးတာကို ေျဖေပးမွာလား"
"အင္း ေမးၾကည့္ေလ"
"ကိုႀကီး မမီကို တကယ္ခ်စ္လား"
"ခ်စ္တာေပါ့ ေႏြးေႏြးရယ္"
"တကယ္လို႔ မမီ ကိုႀကီးဆီ ျပန္လာရင္ ကိုႀကီး နဴးနဴးညံ့ညံ့ ဆက္ဆံမွာလား"
"သူ ျပန္လာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အကိုႀကီး သူ႔ကို အနဴးညံ့ဆံုး ဆက္ဆံမွာေပါ့ကြယ္၊ ဒါေပမယ့္"
"ဒါေပမယ့္ မေနနဲ႔ ကိုႀကီး ေႏြးကို ကတိ ေပးမလား"
"သူ ျပန္လာမယ္ ဆိုရင္ ေပးတယ္ကြာ"
"အဟြန္းဟြန္း ကဲ အဲ့ဒါဆို ဒီေန႔ ေႏြး ကိုႀကီးကို ျပဳစုေပးမယ္၊ အဲ့ဒီလို ဆက္ဆံေနခ်ိန္ ကိုႀကီး စိတ္ထဲမွာ ေႏြးအစား မမီလို႔ မွတ္ထားလိုက္"
"ဘာ ဘယ္လို ေႏြး"
"ဟုတ္တယ္ ေႏြးနဲ႔ ဆက္ဆံေနခ်ိန္ ကိုႀကီး မ်က္ႏွာကို အဝတ္ စည္းထားမယ္၊ ကိုႀကီးက ေႏြးကို မမီလို႔ သေဘာထား၊ ပါးစပ္က ညည္းရင္လည္း မမီနာမည္ေခၚရမယ္၊ ဘယ္လိုလည္း"
ေႏြးေႏြး အစီအစဥ္ကို နားေထာင္ရင္း ကိုစိုးခိုင္၏ လီးက တင္းမာလာသည္။
"အင္းေလ လုပ္ၾကည့္တာေပါ့"
"အဟင္း အဲ့ဒါဆို ကိုႀကီး အဝတ္ေတြ ခြ်တ္လိုက္ၿပီး ဒီပုဝါကို မ်က္လံုးမွာ တင္းေနေအာင္ စည္းထား၊ ေႏြး မခြ်တ္မေပးမျခင္း ပုဝါကို မခြ်တ္ရဘူးေနာ္"
"ဟုတ္ပါၿပီဗ်ားး"
ကိုစိုးခိုင္ ေႏြးေႏြး ေျပာသည့္ အတိုင္း လုပ္ကာ ကုတင္ေပၚ ပတ္လတ္လွန္ အိပ္လိုက္သည္။ ေမႊ႕ယာ အိကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ေႏြးေႏြး ကုတင္ေပၚ တက္လာမွန္း သိလိုက္သည္။ ေႏြးေႏြး ကိုစိုးခိုင္ ႏွဳတ္ခမ္းကို ပါးစပ္ျဖင့္ နမ္းလိုက္ၿပီး ပါးစပ္ထဲ လွ်ာ ထိုး ကလိသည္။ ကိုစိုးခိုင္ စိတ္ထဲတြင္ မီမီစိုးဟု ထင္မွတ္လိုက္ရာ ႏွလံုးခုန္သံ ျမန္လာသည္။
"ျပြတ္ ျပြတ္ ျပြတ္ ျပြတ္"
ကိုစိုးခိုင္ ေႏြးေႏြး လည္ပင္းအား သိုင္းဖက္ကာ ျပန္လည္ နမ္းရွိဳက္လိုက္သည္။
"ကိုႀကီး ဒီအတိုင္း ခဏေလး ေနဦး၊ ေႏြး ျပန္လာခဲ့မယ္၊ မ်က္လံုး စည္းထားတာ မဖြင့္ရဘူးေနာ္"
ကိုစိုးခိုင္ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္၍ ေႏြးေႏြး ကုတင္ေပၚမွ ဆင္းသြားသည္။
5 mins ခန္႔ အၾကာတြင္ အခန္းထဲ လူတစ္ေယာက္ ဝင္လာသည့္ အသံႏွင့္ ေမႊ႕ယာေပၚ တက္လာသည္ကို ကိုစိုးခိုင္ သည့္လိုက္သည္။
"ဘာ သြားလုပ္တာလည္း ေႏြးေႏြး"
"ရွဴးးးးးးးး တိုးတိုးးး"
နား နား တိုးတိုးေလး ကပ္ေျပာသံ ၾကားလိုက္ရသည္။ ၿပီးေနာက္ နားထဲ လွ်ာေလး တိုးဝင္ကလိျခင္း ခံရသည္။
"အားးးးးရွီးးးးးးးး"
ကိုစိုးခိုင္ တကိုယ္လံုး တြန္႔သြားသည္။ လည္တိုင္ကို နမ္းစပ္ျခင္း ခံရသည္။ တေျဖးေျဖးႏွင့္ ကိုစိုးခိုင္၏ ရင္ဘက္အား လက္ျဖင့္ ပြတ္သပ္ျခင္း၊ နိဳ႕သီးေခါင္းမ်ားအား စုပ္ယူျခင္း ခံေနရသည္။ ေႏြးေႏြး၏ ျပဳစုမွဳက နဴးညံ့လြန္းသည္။ စိတ္ထဲတြင္ မီမီစိုးဟု ထင္မွတ္ထား၍ အေၾကာမ်ား တင္းလာကာ လီးမွာ မာေတာင္လာသည္။
"ျပြတ္ျပြတ္ျပြတ္ျပြတ္ အားးးးရွီးးးးးးးးးး"
နိဳ႕သီးမ်ားကို ငံုစုပ္ နမ္းရွိဳက္ေနေသာ ႏွဳတ္ခမ္း အစံုက ဝမ္းဗိုက္ေပၚ နိမ့္ဆင္း သြားကာ ခ်က္ထဲကို လွ်ာျဖင့္ ထိုးကလိျခင္း ခံရသည္။ ၿပီးေနာက္ လိငိတန္အား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဖြဖြေလး စုပ္ကိုင္ကာ အထက္ေအာက္ ကြင္းတိုက္ေပးျပန္သည္။
"အအ အားးးးရွီးးးး ေကာင္းလိုက္တာ ကြာ"
ကိုစိုးခိုင္ ပါးစပ္က ညည္းညဴသံ ထြက္လာေသာ္လည္း ေႏြးေႏြး ေျပာထားသလို မီမီစိုး နာမည္ ေခၚ၍ မညည္းညဴရဲေသး။
လီးဒစ္မွာ နဴးညံ့စိုစြတ္ေသာ အထိအေတြ႕ကို ခံစားလိုက္ရသည္။ ႏွဳတ္ခမ္းျဖင့္ ငံုစုပ္ကာ လွ်ာျဖင့္ ကလိေနသည္။ လိင္တန္ တဆံုး ပါးစပ္ျဖင့္ ငံုၿပီး လွ်ာျဖင့္ကလိကာ အထက္ေအာက္ စုပ္ေပးေနသည္။
"ျပြတ္ျပြတ္ျပြတ္ျပြတ္ အအအအ"
10 mins စိတ္ႀကိဳက္ စုပ္ၿပီး ကိုစိုးခိုင္ ကိုယ္ေပၚ တက္ခြ ခံလိုက္ရသည္။ လီး ဒစ္အား လက္ျဖင့္ ကိုင္ကာ ေစာက္ပတ္တြင္ ေတ့လိုက္သည္။ လီးဒစ္ တည့္သြားေသာ္ ျဖည္းညွင္းစြာ ဖိထိုင္လိုက္သည္။
"ဇြိ ဇြိဗ်ိဗ်ိ အအအအားးးဟားးး"
လီးတေခ်ာင္းလံုး ေႏြးေထြး နဴးညံ့ေသာ ေစာက္ပတ္ အတြင္းသားမ်ား၏ ရစ္ပတ္ျခင္း ခံရသည္။ လီး အဆံုးတိုင္ ဝင္သြားေသာ္ ကိုစိုးခိုင္ ရင္ဘက္ေပၚ လက္ေထာက္၍ ဖင္ႀကီးအား ႏွဲ႔လိုး လိုးေနသည္
"ဗြ်ိဗြ်ိဗြ်တ္ဗြ်တ္ အအအအ"
အခ်ိန္ အနည္းငယ္ ၾကာေသာ္ ႏွဲ႔လိုးသည္ကို အားမရေတာ့သျဖင့္ ငုတ္တုတ္ ခြထိုင္ကာ အားရပါးရ ေဆာင့္ေဆာင့္ လိုးေနၿပီ။
"ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္ အအအအ ဗြ်တ္ဗြ်တ္ ဗလြတ္ ဗြ်တ္ အင့္အင့္အင့္အင့္"
ကိုစိုးခိုင္လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ခါးကို ကိုင္ကာ ေအာက္မွ စည္းခ်က္ညီညီ ပင့္ပင့္ေပးသည္။
"ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္ အအအအ ဗြ်တ္ဗြ်တ္ ဗလြတ္ ဗြ်တ္ အင့္အင့္အင့္အင့္ ဗ်ိဗ်ိဇြိဇြိ အအအအ အားးးးးရွီးးးးးးးးဟားးးး ေကာင္းလိုက္တာကြယ္"
ကိုစိုးခိုင္ လီးမွ စစ္ခနဲ စစ္ခနဲ ျဖစ္သြားကာ သုတ္ရည္မ်ား ပန္းထုတ္လိုက္စဥ္ ေစာက္ပတ္ေလးမွ လည္း ညွစ္ညွစ္ယူကာ ေစာက္ရည္မ်ား ထြက္လာၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ၿပိဳင္တူ ၿပီးသြားသည္။ ကိုယ္လံုး အိအိေလး ကိုစိုးခိုင္ ရင္ဘက္ေပၚ ေမွာက္က်ကာ ေမာဟိုက္သျဖင့္ အသက္ရွဴသံ ျပင္းျပင္းေလးကို ၾကားလိုက္ရသည္။
"အင္းးးဟင္းးဟင္းး ေကာင္းလိုက္တာ မီမီရယ္"
ကိုစိုးခိုင္ မီမီစိုးဟု ထင္မွတ္ထားကာ ဆက္ဆံၿပီးမွ နာမည္တပ္၍ ညည္းတြားသည္။
"တစ္ကယ္ ေကာင္းတာလား ကိုစိုး"
**ဟင္ ဒါဒါ ေႏြးေႏြး အသံ မဟုတ္ဘူး**
မ်က္လံုးမွ စည္းထားေသာ ပုဝါကို ဖယ္လိုက္သည္။ ျမင္ေတြ႔လိုက္ရသည္က သူ ေတာင့္တ ျမင္ခ်င္ေနေသာ ခ်စ္ဇနီးေလး မီမီစိုး။
"အိုးးးမီမီ ခ်စ္ ခ်စ္ေလး"
"ကို ကိုစိုးရယ္ အဟင့္ဟင့္ဟင့္"
ကိုစိုးခိုင္ မီမီစိုး အား က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဖတ္ထားသည္။
"မီမီကို ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္ ကိုစိုး၊ မီမီေလ ကိုစိုး မီမီ့ကို မုန္းသြားမွာ အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိလား အဟင့္ဟင့္ဟင့္"
"ကိုစိုး မီမီ့ကို မမုန္းပါဘူးကြယ္။ မီမီသာ ကိုစိုး ဘဝထဲ ျပန္မလာမွာ စိုးရိမ္ေနတာ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုစိုး အရင္လို မၾကမ္းတတ္ေတာ့ဘူးကြယ္၊ အဲ့ဒါကလည္း ေႏြးေႏြးေၾကာင့္ေပါ့"
"မီမီလည္း ကိုစိုးကို ေရွ႕ေလွ်ာက္ ေကာင္းေကာင္း ျပဳစုေပးမယ္ေနာ္"
"ခ်စ္လိုက္တာ မီမီရယ္၊ ဒါနဲ႔ မီမီ ဒီပညာေတြ ဘယ္တုန္းက တတ္တာလည္း"
"အဟီး အဲ့ဒါ ေအာင္ေအာင့္ ေၾကာင့္ေပါ့၊ ကိုစိုး မီမီ့ကို စိတ္မဆိုးဘူး ဆိုရင္ ေျပာျပမယ္"
"ဆိုးပါဘူး ခ်စ္ရယ္ ေျပာျပ"
"ဒီလို ကိုစိုးရဲ့----------------------------"
"ဒါဆို ေအာင္ေအာင္နဲ႔ ေႏြးေႏြးက ကိုစိုးတို႔ကို ျပန္ေပါင္းထုတ္ လုပ္ေပးတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ေလးေတြေပါ့"
"ဒါတင္ ဘယ္ကမလည္း ကိုစိုးရယ္၊ ေအာင္ေအာင္က မီမီ့ အေဖရဲ့ အသက္သခင္ ေက်းဇူးရွင္ ဆိုလည္း ဟုတ္တယ္"
"ဘယ္လို ဘယ္လို မီမီ"
"ဟုတ္တယ္ ကိုစိုး ဒီလို----------------"
"ဟားးး ကိုစိုး မွားခဲ့ျပန္ၿပီေပါ့"
"ကိုစိုး မမွားခဲ့ပါဘူးဗ်ာ အားလံုးက ကံၾကမၼာရဲ့ ေစစားရာအတိုင္း လိုက္ က ၾကရတာေလ၊ ကံၾကမၼာက မ်က္လွည့္ လုပ္သြားတာ ခံရတာေပါ့"
"ဟင္ ေအာင္ေအာင္"
------------------------------------------
ကိုစိုးခိုင္ႏွင့္ မီမီစိုး ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ သြားၾကသည္။ ေအာင္ေအာင္ႏွင့္ ေႏြးေႏြးကိုလည္း မီမီစိုး၏ ကုပၼဏီကို လႊဲေျပာင္းေပးလိုက္သည္။ ကိုမိုးကေတာ့ ကုပၼဏီ ႏွစ္ခု၏ မန္ေနဂ်ာ ရာထူးကို ေပးအပ္လိုက္သည္။ ဝင္းနိဳင္ႏွင့္ ငယ္ငယ္ကိုလည္း ႀကီးက်ယ္ ခန္းနားစြာ မဂၤလာ ေဆာင္ေပးလိုပ္သည္။
ကံၾကမၼာ၏ မ်က္လွည့္ကား ဆန္းက်ယ္လွသည္။ ေအာင္ေအာင္တို႔ ခိုးေျပးကာ ဝင္းနိဳင္ အိမ္တြင္ တည္းၾကရင္း ဝင္းနိဳင္ႏွင့္ ေႏြးေႏြး ေသြးသားျခင္း ဖလွယ္ျဖစ္ၾကသည္။ အခ်စ္ကို ယံုၾကည္ေသာ ေအာင္ေအာင္က ခြင့္လႊတ္ခဲ့သည္။ ေအာင္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ရင္း ေငြ သိန္းသံုးရာ ေပ်ာက္သျဖင့္ ေႏြးေႏြးကို ထိုးေကြ်းခဲ့ရသည္။ ေႏြးေႏြးလည္း ကိုစိုးခိုင္၏ လိင္ကြ်န္ပမာ ဆက္ဆံ ခံရသည္။ ဝင္းနိဳင္၏ ခ်စ္သူ ျဖစ္ေသာ ငယ္ငယ္က ဝင္းနိဳင္ အလိုက် ေအာင္ေအာင့္အား ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။
ေအာင္ေအာင္က မီမီစိုး ဖခင္၏ အသက္သခင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ မီမီစိုးသည္ ကိုစိုးခိုင္၏ ၾကမ္းတမ္းေသာ ဆက္ဆံမွဳမ်ားကို ခံစား႐င္း နဴးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာ ကိုမိုး၏ အထိအေတြ႕မွာ သာယာခဲ့သည္။ ကိုစိုးခိုင္ႏွင့္ မီမီစိုး လမ္းခြဲခဲ့ၾကသည္။ ဝင္းနိဳင္၏ သင္ျပမွဳေၾကာင့္ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္အား ျပဳစုပံုကို မီမီစိုး တက္ကြ်မ္းခဲ့သည္။ ေႏြးေႏြး၏ ျပဳစုမွဳ ေအာက္တြင္ ကိုစိုးခိုင္ နဴးညံ့လာသည္။ ေအာင္ေအာင္၏ စီစဥ္မွဳေၾကာင့္ ကိုစိုးခိုင္ႏွင့္ မီမီစိုး ျပန္လည္ ေပါင္းသင္းသြားၾကသည္။
_______________
ဝင္းနိဳင္တို႔ မဂၤလာ အခန္းအနား အၿပီးတြင္
"ကဲ ကိုႀကီးေရ ဒီရက္ပိုင္း အားလံုး စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ ပင္ပန္းထားၾကေတာ့ အပန္းေျဖ ခရီးေလး ထြက္ရင္ ေကာင္းမယ္"
"ေအာင္ေအာင္က ဘယ္လို စဥ္းစား ထားလည္း"
"ဝင္းနိဳင္တို႔ လင္မယားလည္း Honey moon ခရီးေလး ျဖစ္ေအာင္ ေငြေဆာင္ ကမ္းေျခကို ဒိုးမယ္ဗ်ာ"
"ေကာင္းၿပီေလ ကိုမိုးကို အလုပ္ကိစၥေတြ လႊဲခဲ့လိုက္၊ မနက္ဖန္ သြားၾကတာေပါ့"
"ေဝးးးးးးေဟးးးးးေဟးးးးေဟးးးးးးး"
မေန႔ကတည္းက ေႏြးေႏြးဒီကေန႔ မိမိ ဘဝအတြက္ အေရးႀကီးတာ တခု လုပ္မည္ဟု ႀကိဳေျပာထားသျဖင့္ ဦးစိုးခိုင္ အလုပ္ အားလံုး ကိုမိုးႏွင့္ လႊဲထားခဲ့သည္။ ေရခ်ိဳးၿပီး အခန္းထဲတြင္ ေစာင့္ေနစဥ္ ေႏြးေႏြး ျပံဳးခ်ိဳစြာျဖင့္ အခန္းထဲ ဝင္လာသည္။
"ေႏြးေႏြး အကိုႀကီးဘဝအတြက္ အေရးႀကီးတာ လုပ္မယ္ဆိုတာ ဘာလည္း"
"အင္း ေႏြးေျပာတာ အကိုႀကီး ေသခ်ာ နားေထာင္ၿပီး ေမးတာကို ေျဖေပးမွာလား"
"အင္း ေမးၾကည့္ေလ"
"ကိုႀကီး မမီကို တကယ္ခ်စ္လား"
"ခ်စ္တာေပါ့ ေႏြးေႏြးရယ္"
"တကယ္လို႔ မမီ ကိုႀကီးဆီ ျပန္လာရင္ ကိုႀကီး နဴးနဴးညံ့ညံ့ ဆက္ဆံမွာလား"
"သူ ျပန္လာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အကိုႀကီး သူ႔ကို အနဴးညံ့ဆံုး ဆက္ဆံမွာေပါ့ကြယ္၊ ဒါေပမယ့္"
"ဒါေပမယ့္ မေနနဲ႔ ကိုႀကီး ေႏြးကို ကတိ ေပးမလား"
"သူ ျပန္လာမယ္ ဆိုရင္ ေပးတယ္ကြာ"
"အဟြန္းဟြန္း ကဲ အဲ့ဒါဆို ဒီေန႔ ေႏြး ကိုႀကီးကို ျပဳစုေပးမယ္၊ အဲ့ဒီလို ဆက္ဆံေနခ်ိန္ ကိုႀကီး စိတ္ထဲမွာ ေႏြးအစား မမီလို႔ မွတ္ထားလိုက္"
"ဘာ ဘယ္လို ေႏြး"
"ဟုတ္တယ္ ေႏြးနဲ႔ ဆက္ဆံေနခ်ိန္ ကိုႀကီး မ်က္ႏွာကို အဝတ္ စည္းထားမယ္၊ ကိုႀကီးက ေႏြးကို မမီလို႔ သေဘာထား၊ ပါးစပ္က ညည္းရင္လည္း မမီနာမည္ေခၚရမယ္၊ ဘယ္လိုလည္း"
ေႏြးေႏြး အစီအစဥ္ကို နားေထာင္ရင္း ကိုစိုးခိုင္၏ လီးက တင္းမာလာသည္။
"အင္းေလ လုပ္ၾကည့္တာေပါ့"
"အဟင္း အဲ့ဒါဆို ကိုႀကီး အဝတ္ေတြ ခြ်တ္လိုက္ၿပီး ဒီပုဝါကို မ်က္လံုးမွာ တင္းေနေအာင္ စည္းထား၊ ေႏြး မခြ်တ္မေပးမျခင္း ပုဝါကို မခြ်တ္ရဘူးေနာ္"
"ဟုတ္ပါၿပီဗ်ားး"
ကိုစိုးခိုင္ ေႏြးေႏြး ေျပာသည့္ အတိုင္း လုပ္ကာ ကုတင္ေပၚ ပတ္လတ္လွန္ အိပ္လိုက္သည္။ ေမႊ႕ယာ အိကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ေႏြးေႏြး ကုတင္ေပၚ တက္လာမွန္း သိလိုက္သည္။ ေႏြးေႏြး ကိုစိုးခိုင္ ႏွဳတ္ခမ္းကို ပါးစပ္ျဖင့္ နမ္းလိုက္ၿပီး ပါးစပ္ထဲ လွ်ာ ထိုး ကလိသည္။ ကိုစိုးခိုင္ စိတ္ထဲတြင္ မီမီစိုးဟု ထင္မွတ္လိုက္ရာ ႏွလံုးခုန္သံ ျမန္လာသည္။
"ျပြတ္ ျပြတ္ ျပြတ္ ျပြတ္"
ကိုစိုးခိုင္ ေႏြးေႏြး လည္ပင္းအား သိုင္းဖက္ကာ ျပန္လည္ နမ္းရွိဳက္လိုက္သည္။
"ကိုႀကီး ဒီအတိုင္း ခဏေလး ေနဦး၊ ေႏြး ျပန္လာခဲ့မယ္၊ မ်က္လံုး စည္းထားတာ မဖြင့္ရဘူးေနာ္"
ကိုစိုးခိုင္ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္၍ ေႏြးေႏြး ကုတင္ေပၚမွ ဆင္းသြားသည္။
5 mins ခန္႔ အၾကာတြင္ အခန္းထဲ လူတစ္ေယာက္ ဝင္လာသည့္ အသံႏွင့္ ေမႊ႕ယာေပၚ တက္လာသည္ကို ကိုစိုးခိုင္ သည့္လိုက္သည္။
"ဘာ သြားလုပ္တာလည္း ေႏြးေႏြး"
"ရွဴးးးးးးးး တိုးတိုးးး"
နား နား တိုးတိုးေလး ကပ္ေျပာသံ ၾကားလိုက္ရသည္။ ၿပီးေနာက္ နားထဲ လွ်ာေလး တိုးဝင္ကလိျခင္း ခံရသည္။
"အားးးးးရွီးးးးးးးး"
ကိုစိုးခိုင္ တကိုယ္လံုး တြန္႔သြားသည္။ လည္တိုင္ကို နမ္းစပ္ျခင္း ခံရသည္။ တေျဖးေျဖးႏွင့္ ကိုစိုးခိုင္၏ ရင္ဘက္အား လက္ျဖင့္ ပြတ္သပ္ျခင္း၊ နိဳ႕သီးေခါင္းမ်ားအား စုပ္ယူျခင္း ခံေနရသည္။ ေႏြးေႏြး၏ ျပဳစုမွဳက နဴးညံ့လြန္းသည္။ စိတ္ထဲတြင္ မီမီစိုးဟု ထင္မွတ္ထား၍ အေၾကာမ်ား တင္းလာကာ လီးမွာ မာေတာင္လာသည္။
"ျပြတ္ျပြတ္ျပြတ္ျပြတ္ အားးးးရွီးးးးးးးးးး"
နိဳ႕သီးမ်ားကို ငံုစုပ္ နမ္းရွိဳက္ေနေသာ ႏွဳတ္ခမ္း အစံုက ဝမ္းဗိုက္ေပၚ နိမ့္ဆင္း သြားကာ ခ်က္ထဲကို လွ်ာျဖင့္ ထိုးကလိျခင္း ခံရသည္။ ၿပီးေနာက္ လိငိတန္အား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဖြဖြေလး စုပ္ကိုင္ကာ အထက္ေအာက္ ကြင္းတိုက္ေပးျပန္သည္။
"အအ အားးးးရွီးးးး ေကာင္းလိုက္တာ ကြာ"
ကိုစိုးခိုင္ ပါးစပ္က ညည္းညဴသံ ထြက္လာေသာ္လည္း ေႏြးေႏြး ေျပာထားသလို မီမီစိုး နာမည္ ေခၚ၍ မညည္းညဴရဲေသး။
လီးဒစ္မွာ နဴးညံ့စိုစြတ္ေသာ အထိအေတြ႕ကို ခံစားလိုက္ရသည္။ ႏွဳတ္ခမ္းျဖင့္ ငံုစုပ္ကာ လွ်ာျဖင့္ ကလိေနသည္။ လိင္တန္ တဆံုး ပါးစပ္ျဖင့္ ငံုၿပီး လွ်ာျဖင့္ကလိကာ အထက္ေအာက္ စုပ္ေပးေနသည္။
"ျပြတ္ျပြတ္ျပြတ္ျပြတ္ အအအအ"
10 mins စိတ္ႀကိဳက္ စုပ္ၿပီး ကိုစိုးခိုင္ ကိုယ္ေပၚ တက္ခြ ခံလိုက္ရသည္။ လီး ဒစ္အား လက္ျဖင့္ ကိုင္ကာ ေစာက္ပတ္တြင္ ေတ့လိုက္သည္။ လီးဒစ္ တည့္သြားေသာ္ ျဖည္းညွင္းစြာ ဖိထိုင္လိုက္သည္။
"ဇြိ ဇြိဗ်ိဗ်ိ အအအအားးးဟားးး"
လီးတေခ်ာင္းလံုး ေႏြးေထြး နဴးညံ့ေသာ ေစာက္ပတ္ အတြင္းသားမ်ား၏ ရစ္ပတ္ျခင္း ခံရသည္။ လီး အဆံုးတိုင္ ဝင္သြားေသာ္ ကိုစိုးခိုင္ ရင္ဘက္ေပၚ လက္ေထာက္၍ ဖင္ႀကီးအား ႏွဲ႔လိုး လိုးေနသည္
"ဗြ်ိဗြ်ိဗြ်တ္ဗြ်တ္ အအအအ"
အခ်ိန္ အနည္းငယ္ ၾကာေသာ္ ႏွဲ႔လိုးသည္ကို အားမရေတာ့သျဖင့္ ငုတ္တုတ္ ခြထိုင္ကာ အားရပါးရ ေဆာင့္ေဆာင့္ လိုးေနၿပီ။
"ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္ အအအအ ဗြ်တ္ဗြ်တ္ ဗလြတ္ ဗြ်တ္ အင့္အင့္အင့္အင့္"
ကိုစိုးခိုင္လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ခါးကို ကိုင္ကာ ေအာက္မွ စည္းခ်က္ညီညီ ပင့္ပင့္ေပးသည္။
"ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္ အအအအ ဗြ်တ္ဗြ်တ္ ဗလြတ္ ဗြ်တ္ အင့္အင့္အင့္အင့္ ဗ်ိဗ်ိဇြိဇြိ အအအအ အားးးးးရွီးးးးးးးးဟားးးး ေကာင္းလိုက္တာကြယ္"
ကိုစိုးခိုင္ လီးမွ စစ္ခနဲ စစ္ခနဲ ျဖစ္သြားကာ သုတ္ရည္မ်ား ပန္းထုတ္လိုက္စဥ္ ေစာက္ပတ္ေလးမွ လည္း ညွစ္ညွစ္ယူကာ ေစာက္ရည္မ်ား ထြက္လာၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ၿပိဳင္တူ ၿပီးသြားသည္။ ကိုယ္လံုး အိအိေလး ကိုစိုးခိုင္ ရင္ဘက္ေပၚ ေမွာက္က်ကာ ေမာဟိုက္သျဖင့္ အသက္ရွဴသံ ျပင္းျပင္းေလးကို ၾကားလိုက္ရသည္။
"အင္းးးဟင္းးဟင္းး ေကာင္းလိုက္တာ မီမီရယ္"
ကိုစိုးခိုင္ မီမီစိုးဟု ထင္မွတ္ထားကာ ဆက္ဆံၿပီးမွ နာမည္တပ္၍ ညည္းတြားသည္။
"တစ္ကယ္ ေကာင္းတာလား ကိုစိုး"
**ဟင္ ဒါဒါ ေႏြးေႏြး အသံ မဟုတ္ဘူး**
မ်က္လံုးမွ စည္းထားေသာ ပုဝါကို ဖယ္လိုက္သည္။ ျမင္ေတြ႔လိုက္ရသည္က သူ ေတာင့္တ ျမင္ခ်င္ေနေသာ ခ်စ္ဇနီးေလး မီမီစိုး။
"အိုးးးမီမီ ခ်စ္ ခ်စ္ေလး"
"ကို ကိုစိုးရယ္ အဟင့္ဟင့္ဟင့္"
ကိုစိုးခိုင္ မီမီစိုး အား က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဖတ္ထားသည္။
"မီမီကို ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္ ကိုစိုး၊ မီမီေလ ကိုစိုး မီမီ့ကို မုန္းသြားမွာ အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိလား အဟင့္ဟင့္ဟင့္"
"ကိုစိုး မီမီ့ကို မမုန္းပါဘူးကြယ္။ မီမီသာ ကိုစိုး ဘဝထဲ ျပန္မလာမွာ စိုးရိမ္ေနတာ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုစိုး အရင္လို မၾကမ္းတတ္ေတာ့ဘူးကြယ္၊ အဲ့ဒါကလည္း ေႏြးေႏြးေၾကာင့္ေပါ့"
"မီမီလည္း ကိုစိုးကို ေရွ႕ေလွ်ာက္ ေကာင္းေကာင္း ျပဳစုေပးမယ္ေနာ္"
"ခ်စ္လိုက္တာ မီမီရယ္၊ ဒါနဲ႔ မီမီ ဒီပညာေတြ ဘယ္တုန္းက တတ္တာလည္း"
"အဟီး အဲ့ဒါ ေအာင္ေအာင့္ ေၾကာင့္ေပါ့၊ ကိုစိုး မီမီ့ကို စိတ္မဆိုးဘူး ဆိုရင္ ေျပာျပမယ္"
"ဆိုးပါဘူး ခ်စ္ရယ္ ေျပာျပ"
"ဒီလို ကိုစိုးရဲ့----------------------------"
"ဒါဆို ေအာင္ေအာင္နဲ႔ ေႏြးေႏြးက ကိုစိုးတို႔ကို ျပန္ေပါင္းထုတ္ လုပ္ေပးတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ေလးေတြေပါ့"
"ဒါတင္ ဘယ္ကမလည္း ကိုစိုးရယ္၊ ေအာင္ေအာင္က မီမီ့ အေဖရဲ့ အသက္သခင္ ေက်းဇူးရွင္ ဆိုလည္း ဟုတ္တယ္"
"ဘယ္လို ဘယ္လို မီမီ"
"ဟုတ္တယ္ ကိုစိုး ဒီလို----------------"
"ဟားးး ကိုစိုး မွားခဲ့ျပန္ၿပီေပါ့"
"ကိုစိုး မမွားခဲ့ပါဘူးဗ်ာ အားလံုးက ကံၾကမၼာရဲ့ ေစစားရာအတိုင္း လိုက္ က ၾကရတာေလ၊ ကံၾကမၼာက မ်က္လွည့္ လုပ္သြားတာ ခံရတာေပါ့"
"ဟင္ ေအာင္ေအာင္"
------------------------------------------
ကိုစိုးခိုင္ႏွင့္ မီမီစိုး ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ သြားၾကသည္။ ေအာင္ေအာင္ႏွင့္ ေႏြးေႏြးကိုလည္း မီမီစိုး၏ ကုပၼဏီကို လႊဲေျပာင္းေပးလိုက္သည္။ ကိုမိုးကေတာ့ ကုပၼဏီ ႏွစ္ခု၏ မန္ေနဂ်ာ ရာထူးကို ေပးအပ္လိုက္သည္။ ဝင္းနိဳင္ႏွင့္ ငယ္ငယ္ကိုလည္း ႀကီးက်ယ္ ခန္းနားစြာ မဂၤလာ ေဆာင္ေပးလိုပ္သည္။
ကံၾကမၼာ၏ မ်က္လွည့္ကား ဆန္းက်ယ္လွသည္။ ေအာင္ေအာင္တို႔ ခိုးေျပးကာ ဝင္းနိဳင္ အိမ္တြင္ တည္းၾကရင္း ဝင္းနိဳင္ႏွင့္ ေႏြးေႏြး ေသြးသားျခင္း ဖလွယ္ျဖစ္ၾကသည္။ အခ်စ္ကို ယံုၾကည္ေသာ ေအာင္ေအာင္က ခြင့္လႊတ္ခဲ့သည္။ ေအာင္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ရင္း ေငြ သိန္းသံုးရာ ေပ်ာက္သျဖင့္ ေႏြးေႏြးကို ထိုးေကြ်းခဲ့ရသည္။ ေႏြးေႏြးလည္း ကိုစိုးခိုင္၏ လိင္ကြ်န္ပမာ ဆက္ဆံ ခံရသည္။ ဝင္းနိဳင္၏ ခ်စ္သူ ျဖစ္ေသာ ငယ္ငယ္က ဝင္းနိဳင္ အလိုက် ေအာင္ေအာင့္အား ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။
ေအာင္ေအာင္က မီမီစိုး ဖခင္၏ အသက္သခင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ မီမီစိုးသည္ ကိုစိုးခိုင္၏ ၾကမ္းတမ္းေသာ ဆက္ဆံမွဳမ်ားကို ခံစား႐င္း နဴးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာ ကိုမိုး၏ အထိအေတြ႕မွာ သာယာခဲ့သည္။ ကိုစိုးခိုင္ႏွင့္ မီမီစိုး လမ္းခြဲခဲ့ၾကသည္။ ဝင္းနိဳင္၏ သင္ျပမွဳေၾကာင့္ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္အား ျပဳစုပံုကို မီမီစိုး တက္ကြ်မ္းခဲ့သည္။ ေႏြးေႏြး၏ ျပဳစုမွဳ ေအာက္တြင္ ကိုစိုးခိုင္ နဴးညံ့လာသည္။ ေအာင္ေအာင္၏ စီစဥ္မွဳေၾကာင့္ ကိုစိုးခိုင္ႏွင့္ မီမီစိုး ျပန္လည္ ေပါင္းသင္းသြားၾကသည္။
_______________
ဝင္းနိဳင္တို႔ မဂၤလာ အခန္းအနား အၿပီးတြင္
"ကဲ ကိုႀကီးေရ ဒီရက္ပိုင္း အားလံုး စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ ပင္ပန္းထားၾကေတာ့ အပန္းေျဖ ခရီးေလး ထြက္ရင္ ေကာင္းမယ္"
"ေအာင္ေအာင္က ဘယ္လို စဥ္းစား ထားလည္း"
"ဝင္းနိဳင္တို႔ လင္မယားလည္း Honey moon ခရီးေလး ျဖစ္ေအာင္ ေငြေဆာင္ ကမ္းေျခကို ဒိုးမယ္ဗ်ာ"
"ေကာင္းၿပီေလ ကိုမိုးကို အလုပ္ကိစၥေတြ လႊဲခဲ့လိုက္၊ မနက္ဖန္ သြားၾကတာေပါ့"
"ေဝးးးးးးေဟးးးးးေဟးးးးေဟးးးးးးး"