"ေအာင္ဒင္" ၁
"ေအာင္ဒင္" 1
=================================
ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ရွိ ျခံဝန္းက်ယ္ႀကီး တစ္ခုတြင္ ခန္းနား ထယ္ဝါေသာ ႏွစ္ထပ္ အေဆာက္အဦး တစ္လံုးရွိသည္။ ထို အေဆာက္အဦး၏ အေပၚထပ္ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ အသက္ 35 ႏွစ္အရြယ္ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး Gold label ပုလင္းေထာင္ကာ တစ္စံုတစ္ရာကို ေစာင့္ေနသည္။ ထိုအမ်ိဳးသားသည္ ရင္အုပ္ကားကားႏွင့္ ေယာက္်ား ပီသေသာ မ်က္ႏွာကို ပိုင္ဆိုင္သူ ျဖစ္သည္။ ေမးရိုးကားကား ေပၚတြင္ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊး၊ မုတ္စိတ္ေမႊးမ်ားသည္ rhythm က်က်ႏွင့္ အလြန္ခန္႔ညားသည္။ မ်က္လံုးမ်ားက စူးရွၿပီး ႏွဳတ္ခန္းေဒါင့္စြန္း တြန္႔ရံုသာ ျပံဳးတက္သည့္ ေသြးေအးေသာ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူ၏ နာမည္က ေအာင္ဒင္။ သူ၏ အေရွ႕တည့္တည့္ရွိ အခန္းထဲတြင္ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလး တစ္ဦး၏ ငိုရွိဳက္သံ သဲ့သဲ့ကို ၾကားေနရသည္။ ထို အခန္းထဲတြင္ အပ်ိဳေပါက္အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးေလး တစ္ဦးႏွင့္ သက္လတ္ပိုင္း အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦး ရွိသည္။ ေအာင္ဒင္သည္ အခန္းတံခါး ပြင့္လာမည့္ အခ်ိန္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္ဆိုင္းရင္း ဆီးကရက္ မီးခိုးမ်ားကို ေခါင္းေမာ့ကာ မွဳတ္ထုပ္လိုက္သည္။ စီးကရက္ မီးခိုးမ်ားထဲတြင္ လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ပိုင္းက အျဖစ္အပ်က္မ်ား အစီအရီ ေပၚလာသည္။
ေအာင္ဒင္ ယခုအိမ္ႀကီးသို႔ လြန္ခဲ့ေသာ 6 လခန္႔က ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ေရာက္ရွိသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမွာ ဖါးကန္႔တြင္ ေက်ာက္စိမ္း ကုန္သည္။ ကိုေရွာက္တီ ဆိုေသာ တရုပ္ တစ္ဦးေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ရွမ္းျပည္ဘက္မွ ကိစၥတစ္ခုကို ေရွာင္ေျပးရင္း ဖါးကန္႔သို႔ ေရာက္ရွိေနေသာ ေအာင္ဒင္တစ္ေယာက္ အလုပ္အကိုင္ မရွိသျဖင့္ ေရမေဆးေက်ာက္ ရွာရင္း ဝမ္းေရးကို ေျဖရွင္းေနသည္။ တစ္ရက္တြင္ ဆိုင္းေတာင္ ေက်ာက္စိမ္းတြင္းဘက္ ေရမေဆးေက်ာက္ ရွာရင္း ဖါးကန္႔သို႔ ဆိုင္ကယ္ႏွင့္အျပန္ လမ္းတြင္ Pajero ကားတစ္စီးက လွမ္းတားသည္။ ကားေကာင္းေကာင္း ျပဳျပင္တက္၍ ကူညီေပးရာမွ ကိုေရွာက္တီႏွင့္ ခင္သြားသည္။ သူ႔အိမ္ကား ေမာင္းရန္ ေခၚလာသျဖင့္ ျမစ္ႀကီးနားသို႔ ေရာက္ခဲ့သည္။ ကိုေရွာက္တီ၏ မိန္းမ မက်င္ေမ သည္ အသက္ 28 ႏွစ္အရြယ္ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ ေတာင့္တင္းသည္။ သူမတြင္ ရင္ေမ ဟုေခၚေသာ အသက္ 22 ႏွစ္အရြယ္ႏွင့္ ခင္ေမဟုေခၚေသာ အသက္ 18 ႏွစ္အရြယ္ အပ်ိဳေပါက္ ညီမႏွစ္ေယာက္ရွိသည္။ ညီအမ သံုးေယာက္စလံုး တရုပ္ေတြ ျဖစ္သျဖင့္ အသားျဖဴကာ ရင္ထြား တင္ကားသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ညီအမ သံုးေယာက္စလံုး အေျပာအစို အနည္းငယ္ ရိုင္းစိုင္းၿပီး အိမ္ရွိ လုပ္သားမ်ားအား ဆတ္ဆံရာတြင္ ေမာက္မာၾကသည္။ အိမ္ရွိ လုပ္သားမ်ားအား ခိုင္းလွ်င္ ေငါက္ငန္း ေျပာဆိုၿပီး ေျခေထာက္ႏွင့္ ကန္ေက်ာက္ကာ ခိုင္းတက္ၾကသည္။ ကိုေရွာက္တီသည္ ဘိန္းစား တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ သူတို႔အိမ္သို႔ ေအာင္ဒင္ ေရာက္ၿပီး 2 လခန္႔အၾကာတြင္ ဘိန္းထိုးရင္း ကိုေရွာက္တီ ေရွာ့(ခ္) ျဖစ္ၿပီး ကိုေရွာက္တီ ဆံုးသြားသည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ အိမ္၏ စီးပြါးေရးကို မက်င္ေမ ဦးစီးရေတာ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ မက်င္ေမ စီးပြါးေရး ကိစၥႏွင့္ ဘယ္သြားသြား ေအာင္ဒင္ ကားေမာင္းေပးရသည္။ တစ္ရက္တြင္ ေအာင္ဒင့္ ထံသို႔ Phone တစ္ခု ဝင္လာသည္။
"Hello, ေအး ေျပာ"
"------------"
"အာ မင္းတို႔ေတြ ငါ့စကား နားမေထာင္ဘူး၊ အာလံုး ဒုကၡေရာက္ကုန္လိမ့္မယ္၊ ဟိုဘက္မွာ ေရွာင္ေနပါလို႔ ေျပာထားတာကို"
"-------------"
"ေအး ငါ ဖန္တီးၾကည့္မယ္၊ ဘယ္ေလာက္ လိုမွာလည္း"
"---------------"
"ဟုတ္ၿပီ အစဥ္ေျပတာနဲ႔ အေၾကာင္းျပန္ေပးမယ္၊ ေလာေလာဆယ္ မင္းတို႔ အဲ့မွာဘဲ ေနဦး"
ေအာင္ဒင္ ေခါင္းရွဳပ္သြားသည္။ ထိုစဥ္
"ေအာင္ဒင္ေရ ေဟ့ ေအာင္ဒင္"
"ဟုတ္ မမေလး"
မက်င္ေမ ေခၚသျဖင့္ ေအာင္ဒင္ အိမ္ဘက္ ထြက္ခဲ့သည္။
"ဘယ္သြားမလို႔လည္း မမေလး"
"မနက္ဖန္ ေက်ာက္ကိစၥနဲ႔ မႏၲေလးကို သြားရမယ္၊ ကားကို ေသျခာ ျပင္ထားပါ"
"ဘယ္အခ်ိန္လည္း မမေလး"
"မနက္ ေစာေစာ"
"ဟုတ္ ကြ်န္ေတာ္ အခုဘဲ workshop သြားစစ္လိုက္ပါ့မယ္"
"ေရာ့ ပိုက္စံယူသြား"
တစ္ေသာင္းတန္ သံုးရြက္ကို ပစ္ေပးကာ အိမ္ထဲ ဝင္သြားေသာ က်င္ေမ၏ ဖင္ႀကီးကို ၾကည့္ရင္း ႏွဳတ္ခမ္းေဒါင့္တြန္႔ရံု ျပံဳးလိုက္သည္။ ေအာက္တြင္ က်သြားေသာ ပိုက္စံကို ေကာက္ကာ workshop သို႔ ကားစစ္ရန္ ထြက္ခဲ့သည္။ ၿပီးေတာ့ ေစာနက ဖုန္းကို ျပန္ေခၚလိုက္သည္။
မနက္ေစာေစာ ျမစ္ႀကီးနားမွ ထြက္ခဲ့သည္။ မက်င္ေမ အျပင္ သူမ၏ ညီမ ရင္ေမပါ မႏၲေလးသို႔ လိုက္ခဲ့သည္။ က်င္ေမသည္ တင္ပါး ဖံုးရံုမွ် ရွိေသာ mini ဂါဝန္ အနက္ေရာင္ေလးအား ဝတ္စဥ္ထားၿပီး ရင္ေမက ေပါင္ဂြထိ တိုေနေသာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ တိုတိုေလးကို ဝတ္စဥ္ထားသျဖင့္ ေပါင္သား ေဖြးေဖြးႀကီးမ်ားကို ျမင္ရသည္မွာ လီးေတာင္ခ်င္စရာပင္။ မိုးရာသီ ျဖစ္သျဖင့္ ကားကို စိတ္လႊတ္ ကိုယ္လႊတ္ မေမာင္းနိဳင္ေပ။ ေန႔လည္ 1:00 pm ခန္႔တြင္ မဲဇာေတာင္သို႔ ေရာက္ရွိသည္။ ကား အသြားအလာ ရွင္းသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး မိုး သည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေနသျဖင့္ သူတို႔ ကားတစ္စီးထဲသာ ရွိသလိုပင္။ မဲဇာေတာင္ကို တက္ၿပီး တစ္ဝက္ခန္႔အေရာင္တြင္ ကားတစ္စီးမွ လူသံုးေယာက္က လွမ္းတားသျဖင့္ ရပ္ေပးလိုက္သည္။ ကားမွန္ကို ေအာက္သို႔ ခ်လိုက္ၿပီး ေခါင္းခန္းသို႔ ခ်ည္းကပ္လားသူအား
"ဘာ ကူညီေပးရမလည္းဗ်"
"ငါတို႔ အကူအညီ လိုတာကေတာ့"
ထိုလူသည္ စကား ဆတ္မေျပာေတာ့ဘဲ ခါးၾကား ညွပ္ထားေသာ ပစၥတို တစ္လက္ကို ထုတ္ကာ ေအာင္ဒင့္ ႏွဖူးကို ခ်ိန္လိုက္သည္။
"အေမးေလး ကယ္ၾကပါဦး"
"တိတ္တိတ္ေနစမ္း၊ ေဟ့ေကာင္ တံခါးေတြ lock ဖြင့္လိုက္"
ေအာင္ဒင္လည္း တံခါး lock မ်ားကို အျမန္ ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ lock ပြင့္သြားသည္ႏွင့္ ေရွ႕ခန္းသို႔ ေသနတ္ျဖင့္ ခ်ိန္ထားသူသည္ လွ်င္ျမန္စြာ တက္လိုက္သည္။ မက်င္ေမတို႔ ေဘး တစ္ဖက္စီသို႔လည္း လူႏွစ္ေယာက္ တက္လာသည္။
"ရွင္တို႔ ရွင္တို႔ ဘာလုပ္မလို႔"
"ဖ်န္း ဖ်န္း ဖ်န္း !! အားးးး"
"ေကာင္မ တိတ္တိတ္ေနစမ္း၊ ေဟ့ေကာင္ ေရွ႕ကားေနာက္ကို လိုက္၊ ရုတ္ရုတ္ ရုတ္ရုတ္ လုပ္ရင္ သံုးေယာက္လံုး ေခါင္းနဲ႔ကိုယ္ အိုးစားကြဲသြားမယ္"
လူမိုက္ရုပ္ေပါက္ကာ တကယ္လုပ္မည့္ ပံုစံမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ ညီအမႏွစ္ေယာက္လည္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားရင္း ေၾကာက္လန္႔ေနၾကသည္။ ကားႏွစ္စီးလံုး ေတာလမ္းထဲ ဝင္သြားသည္။ သစ္ဆြဲသည့္ ဆင္သြားလမ္း ျဖစ္သျဖင့္ လမ္းကလည္း ၾကမ္းလိုက္သည့္ ျဖစ္ျခင္း။ မိုးကလည္း သည္းထန္စြာ ရြာေနၿပီး သစ္ပင္မ်ား အံု႔ဆိုင္းေနသျဖင့္ ဘယ္ကို ေရာက္လို႔ ေရာက္မွန္း မသိေတာ့ေပ။ တစ္နာရီနီးပါး ေမာင္းႏွင္ၿပီးေသာ ေတာထဲရွိ အေစာက္အဦး ေဟာင္းႀကီး တစ္ခုသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။
သူမတို႔ညီအမ ႏွစ္ေယာက္အား အခန္းက်ယ္ႀကီး ထဲတြင္ ခ်ဳပ္ထားၿပီး ေအာင္ဒင့္အား တစ္ဖက္ခန္းသို႔ ေခၚသြားသည္။ ရင္ေမအား ထုတ္တန္းတြင္ ေျခေထာက္ႏွင့္ ၾကမ္းျပင္ မထိေအာင္ တြဲေလာင္း ခ်ည္ထားသည္။ က်င္ေမ့အား ခံုတစ္လံုးေပၚတြင္ လက္ျပန္ က်ိဳးတုတ္ထားသည္။ စုစုေပါင္း လူ ေျခာက္ဦး ျဖစ္ၿပီး လူမိုက္ရုပ္ေတြ ျဖစ္သျဖင့္ ညီအမ ႏွစ္ေယာက္လံုး ေၾကာက္လန္႔ေနသည္။ သူမတို႔အား ေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ အမ်ိဳးသား ေလးဦးစလံုး၏ အၾကည့္ေတြက ရမၼက္ခိုးေတြ လွ်ံေနသည္။ ေအာင္ဒင္လည္း တစ္ဖက္ခန္းတြင္ ဘာေတြ ျဖစ္ေနသည္ မသိေပ။
"ခြက္ ခြက္ ခြက္ !! အားးးးး ကဲကြာ ကဲကြာ !! ေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းေဖ်ာင္း!! အူးးးးးး"
ထိုးက်ိတ္ ကန္ေက်ာက္ေနေသာ အသံႏွင့္ ေအာင္ဒင္၏ နာက်င္စြာ ေအာ္ေနေသာ အသံမ်ား အတိုင္းသား ၾကားေနရသျဖင့္ ညီအမ ႏွစ္ေယာက္လံုး ပိုမို ထိတ္လန္႔ေနမိသည္။ 15 mins ခန္႔ၾကာေသာ္ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ဟန္ တူသူ အခန္းထဲ ဝင္လာသည္။ သူ၏ ေနာက္မွ တစ္ေယာက္က ေအာင္ဒင့္အား ဂုတ္မွ တရြတ္ဆြဲလာသည္။ ေအာင္ဒင္၏ သတိလစ္ေနေသာ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးအား သူမတို႔ ေရွ႕သို႔ တြန္းပို႔လိုက္သည္။"ဝုန္းးးးး ေအာင္မေလးးးးး မမ !! မမ !! ညီမေလး ေၾကာက္တယ္ အီးဟီးဟီးးးးး"
"မေၾကာက္ပါနဲ႔ သဲေလးရယ္ ကိုႀကီးတို႔က ကိုက္မစားပါဘူးကြယ္၊ ညီမေလးကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး ျပဳစုမွာပါကြယ္ ဟဲဟဲဟဲ"
တစ္ေယာက္က ရင္ေမ၏ ပါးကို ဖ်စ္ညွစ္ကာ ေျပာလိုက္သည္။
"လႊတ္ လႊတ္ !! ေခြးႀကီးေတြ"
"ဘာကြ၊ ေခြးႀကီးေတြ ဟုတ္လား !! ဖ်န္း ဖ်န္း ဖ်န္း"
"အားးးးးး"
"ေအး ခဏေနမွ နင့္ကို ေခြးလိုးလိုးျပမယ္"
ပါးအား ဘယ္ျပန္ ညာျပန္ လႊဲရိုက္ခံရသျဖင့္ ရင္ေမ၏ မ်က္လံုးထဲ မီးပြင့္သြားကာ ႏွဳတ္ခမ္း ေဒါင့္မွ ေသြးစမ်ား ထြက္လာသည္။
"မလုပ္ပါနဲ႔ ရွင္၊ ကြ်န္မ ညီမေလးကို အီးဟီးဟီး"
"တိုက္ေမာင္းေရ၊ သူ႔ ညီမေလးကို မလုပ္ပါနဲ႔တဲ့၊ သူ႔ကို လုပ္ပါတဲ့ဟ"
"ဟုတ္လား အာစိ၊ အဟီး ဒါေလးလည္း အႏွစ္ႀကီးဘဲ"
တိုက္ေမာင္းသည္ က်င္ေမ၏ ေမးစိအား ဆြဲေမာ့လိုက္သည္။ မ်က္ႏွာကို တစ္ဖက္သို႔ လႊဲလိုက္သျဖင့္
"ဆရာ မိုးသီးေရ၊ ဒါေလးကလည္း အေက်ာ တင္းတယ္ဗ်၊ အေက်ာ နဲနဲ ေလွ်ာ့ေပးလိုက္မွ ထင္တယ္"
"လုပ္ေပးရမွာေပါ့ကြာ ဟားဟားဟားဟား၊ သာဒြန္းေရ ႀကိဳးျဖည္ေပးလိုက္ပါကြာ၊ သူ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေလး ေကာက စည္းစိမ္ ခံစားရေအာင္လို႔"
"ဟုတ္ အာစိ"
သာဒြန္းသည္ က်င္ေမအား ခံုတြင္ လက္ျပန္ တုတ္ထားေသာ ႀကိဳးကို ျဖည္ေပးလိုက္သည္။
"ရွင္ !! ရွင္တို႔ မယုတ္မာနဲ႔ေနာ္ လႊတ္လႊတ္!! အ"
မိုးသီးက က်င္ေမ၏ ဆံပင္ကို စုကိုင္ၿပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚ ဆြဲခ်လိုက္သည္။ က်င္ေမသည္ သူမ ဆံပင္ကို ဆြဲထားေသာ မိုးသီး၏ လက္ကို ကိုင္ရင္း မ်က္ႏွာ ရွံဳ႕မဲ့ကာ တရြတ္တိုက္ ပါလာသည္။
"အစကေတာ့ သာသာယာယာေလး လုပ္ေပးမလို႔ဘဲ၊ ဒါေပမယ့္ မင္းက ေစာက္ေက်ာ တင္းလြန္းေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ကိုင္ေပးရတာေပါ့"
"ဝုန္းးးး !! အားးးးး"
က်င္ေမသည္ ၾကမ္းျပင္ေပၚ ေမွာက္လွ်က္ လည္းသြားသည္။
"ယကၡညီေနာင္၊ ဒီေကာင့္ကို ခံုေပၚမွာ ႀကိဳးခ်ည္ၿပီး သတိယေအာင္ လုပ္လုိက္စမ္း"
ယကၡညီေနာင္ ဟုေခၚေသာ ကိုယ္ခႏၶာ ထြားက်ိဳင္းၿပီး ဘီလူးကဲ့သို႔ ရုပ္ၾကမ္းေသာ လူႏွစ္ဦးက ေအာင္ဒင့္ကို မခ်ီကာ ခံုေပၚ လက္ျပန္ ႀကိဳးတုတ္လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ ေရပံုးျဖင့္ မ်က္ႏွာအား ပတ္လိုက္ရာ
"ဗြ်န္းးးးးး !!! ဝူးးး ဖလူးးးးးး ဟူးးးး"
ေအာင္ဒင္ သတိျပန္ရလာခ်ိန္တြင္ မိုးသီးက ေအာင္ဒင္၏ လည္ပင္းကို လွ်ပ္စစ္ က်ဥ္စက္ ဒုတ္ႏွင့္ ေထာက္ၿပီး
"ငါတို႔ မင့္ မမေလးႏွစ္ေယာက္ကို ဘယ္လို ျပဳစုမလည္းဆိုတာ ေသျခာ ၾကည့္ထား ေဟ့ေကာင္"
"ဂ်စ္ !! ဂ်စ္ !! ဂ်စ္ !! ဂ်စ္ !! ဂ်ီ ဟီဟီဟီ !!အားးးးးးးးး"
လွ်ပ္စစ္ က်ဥ္စက္ႏွင့္ အတို႔ခံရ၍ ေအာင္ဒင့္ တစ္ကိုယ္လံုး တြန္႔လိမ္သြားသည္။ လွ်ပ္စီး ေလွ်ာ့ထား၍သာ သတိလစ္မသြားျခင္း ျဖစ္သည္။ မိုးသီးသည္ လွ်ပ္စစ္ဒုတ္ကို ပုခံုးေပၚ တင္ၿပီး က်င္ေမ့ဘက္ လွည့္ကာ တစ္လွမ္းျခင္း တိုးလာသည္။ က်င္ေမသည္ ထိတ္လန္႔စြာျဖင့္ ဖင္ဒရြတ္တြန္းရင္း ေနာက္ဆုတ္သြားသည္။ အားလံုး ၿငိမ္၍ ၾကည့္ေနစဥ္ က်င္ေမသည္ ရုတ္တရက္ ကုန္းထကာ တံခါးေပါက္မွ အျပင္သို႔ ေျပးထြက္လိုက္သည္။
"ေဟ့ေကာင္ေတြ လိုက္ၾကစမ္း"
"ဟုတ္ အာစိ"
ယကၡညီေနာင္ႏွင့္ သာဒြန္းတို႔ က်င္ေမ့ေနာက္သို႔ ေျပးလိုက္သြားသည္။ မိုးသီးကေတာ့ ေက်ာ္ေမာ္ ငွဲ႔ေပးေသာ အရက္ခြက္ကို ေမာ့ရင္း ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ 10 mins ပင္ မေစာင့္လိုက္ရ
"လႊတ္ လႊတ္ !! ေခြးမ်ိဳးေတြ ငါ့ကိုလႊတ္"
အသံၾကား၍ ၾကည့္လိုက္ရာ ယကၡႀကီး၏ ပုခံုးေပၚတြင္ ေျခလက္ေတြ ယက္ကန္ ယက္ကန္ျဖင့္ ပါလာေသာ က်င္ေမ့အား ေတြ႔ရသည္။ မိုးရြာထဲတြင္ ေျပးရသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ေယာက္်ား ခြန္အားႏွင့္ မိန္းမ ခြန္အား မမွ်သည္က တစ္ေၾကာင္းမို႔ က်င္ေမ့အား လြယ္ကူစြာ ျပန္ေခၚလာနိဳင္ခဲ့သည္။
"အင့္ !! ဝုန္းးးး !! အားးးးးး"
ၾကမ္းျပင္ေပၚ ေခြေခြေလး ပစ္က်သြားေသာ္လည္း ခ်က္ျခင္း ဖင္ဒရြတ္တြန္းကာ ေနာက္သို႔ ဆုတ္သြားျပန္သည္။ မိုးသီးသည္ ခြက္ထဲရွိ လက္က်န္ကို ေမာ့လိုက္ၿပီး
"အဲ့ေကာင္မကို ၾကမ္းျပင္မွာ ပတ္လတ္ လွန္ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကို ႀကိဳးခ်ည္ထားလိုက္စမ္း"
"ဟုတ္ အာစိ"
"မလုပ္နဲ႔၊ မလုပ္ပါနဲ႔ အီးဟီးဟီးးး"
က်င္ေမ ရုန္းကန္ေနေသာ္လည္း ေက်ာ္ေမာ္ႏွင့္ သာဒြန္းတို႔အား မတြန္းဖယ္နိဳင္ေပ။ လက္ႏွစ္ဖက္ကို တိုင္ႏွစ္လံုးတြင္ ကားယားခ်ည္ ခံလိုက္ရသည္။ မိုးသီးလည္း ခါးပတ္ျဖဳတ္ရင္း က်င္ေမ့အနား တစ္လွမ္းျခင္း တိုးလာသည္။ လက္ လွဳပ္မရသျဖင့္ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ေကြးလိုက္ ဆန္႔လိုက္ျဖင့္ ရံုးကန္ေနရာ ဝတ္ထားေသာ ဂါဝန္ အနက္ေရာင္ေလးမွာ လန္ လန္သြားသည္။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ အနက္ေရာင္ေလးေအာက္မွ ေဖါင္းမို႔ေနေသာ ေစာက္ပတ္ အကြဲေၾကာင္းအား အထင္းသား ျမင္ေနရသျဖင့္ တိုက္ေမာင္းတို႔ တစ္ဖြဲ႔လံုး လီးေတာင္ေနသည္။ ေပါင္ ေဖြးေဖြးႀကီးေတြကလည္း အသည္းယားစရာပင္။ အရက္ႏွင့္အတူ တံေတြးကို ေမွ်ာခ်ေနၾကရသည္။
"ရွင္ !! ရွင္ !! အနားမကပ္နဲ႔ေနာ္"
မိုးသီး၏ ခါးပတ္ကိုင္ထားေသာလက္ ေျမွာက္တက္သြားသည္။
"ရႊမ္းးးးး !!! အားးးးးး ရႊမ္းးး ရႊမ္းးး ရႊမ္းးး ရႊမ္းးးး အားးး အားးး အားးး အားးးး"
ခါးပတ္ျဖင့္ တစ္ကိုယ္လံုးအား ဘယ္ျပန္ ညာျပန္ လႊဲ လႊဲ ရိုက္လိုက္သည္။ ရိုက္ခ်က္မွာ အားပါသျဖင့္ ေပါင္ ေဖြးေဖြးႀကီး ႏွစ္ဖက္မွာ အရွိဳးေတြ ထင္ေနၿပီ။ ခါးပတ္ျဖင့္ ရိုက္၍ အားရေသာ္ လွ်ပ္စစ္က်ဥ္စက္ဒုတ္ကို အားေလွ်ာ့ကာ က်င္ေမ၏ ေပါင္အတြင္းသားကိုတို႔လိုက္သည္။
"ဂ်စ္ဂ်စ္ဂ်စ္ဂ်စ္ !!! ဂ်ီ !! ဟီ ဟီဟီ!!! အားးးးးးးးးးး"
က်င္ေမ့တစ္ကိုယ္လံုး တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးသြားသည္။
"မလုပ္နဲ႔၊ ငါ့ အမကို မလုပ္နဲ႔၊ လူယုတ္မာေတြ အီးဟီးဟီး"
ရင္ေမသည္ သူ႔အမ ခံစားေနရသည္ကို မၾကည့္ရက္ေတာ့သျဖင့္ အသံကုန္ ေအာ္လိုက္သည္။ မိုးသီး ရင္ေမ့အား လွည့္ၾကည့္ကာ ျပံဳးလိုက္ၿပီး တိုက္ေမာင္းထံ လွ်ပ္စစ္ဒုတ္ ပစ္ေပးလိုက္သည္။ တိုက္ေမာင္းသည္ လွ်ပ္စစ္ဒုတ္ကို ပုခံုးေပၚတင္ကာ ရင္ေမ့ထံ ေလွ်ာက္ခဲ့သည္။ တိုက္ေမာင္း သူမထံ လာေနသည္ကို ေတြ႔ရသျဖင့္ ရင္ေမသည္ ထိတ္လန္႔ကာ ေျခဖဝါးမ်ား ကုတ္မိသည္။
"မလာနဲ႔၊ ငါ့အနား မလာနဲ႔ အီးဟီးဟီးးးးး"
ရင္ေမ၏ နိဳ႕တစ္ဖက္ကို ဖ်စ္ညွစ္လိုက္သည္။
"အ!!!!"
"အိုးးးး တင္းေနတာဘဲ။ ဒါေလးေတာ့ မၾကာခင္ ေပ်ာ့သြားမွာ ေသျခာတယ္ ဟဲဟဲဟဲ"
"ေခြးႀကီး ၊ ငါ့အသားကို မထိနဲ႔ အီးဟီးဟီး"
"ဒါေလးက အျမည္းေလး"
လွ်ပ္စစ္ဒုတ္ အားခပ္ေပ်ာေပ်ာ့ျဖင့္ ရင္ေမ၏ ဂ်ိဳင္းသား ေဖြးေဖြးေလးကို တို႔လိုက္သည္။
"ဂ်စ္ ဂ်စ္ ဂ်လစ္ ဂ်စ္ဂ်စ္ !! အားးးးး ဂ်ီဟီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးး"
ေရွာ့တိုက္ခံရသျဖင့္ ရင္ေမ့ တကိုယ္လံုး တြန္႔သြားသည္။ ၾကည့္ေနသူ အားလံုး လီးမ်ား တင္းမာလာသည္။
"ေျပာဦးေလ ေခြးႀကီးလို႔ ဟားဟားဟားဟား"
လွ်ပ္စစ္ဒုတ္အား ရင္ေမ၏ ေဘာင္းဘီတို ေအာက္မွ လွ်ိဳကာ ေစာက္ပတ္နား ေတ့လိုက္သည္။ ရင္ေမ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။
"မလုပ္ မလုပ္ပါနဲ႔ရွင္ အီးဟီးဟီး"
လွ်ပ္စစ္အား အနည္းငယ္ ျမွင့္လိုက္ၿပီး
"ေခြးႀကီးလို႔ ေျပာဦးေလ၊ ခုေတာ့ မေျပာနိဳင္ေတာ့ဘူး မလား၊ ကဲကြာ ကဲကြာ"
ခလုပ္ကို ႏွိပ္လိုက္သည္။
"ဂ်စ္ ဂ်စ္ ဂ်လစ္ ဂ်စ္ဂ်စ္ !! အားးးးး ဂ်ီဟီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးး"
3 mins ခန္႔ ေရွာ့တိုက္ေပးလိုက္ရာ ရင္ေမ ေခါင္းငိုက္က်ကာ သတိလစ္သြားသည္။
ရင္ေမ့အား ၾကည့္ရင္း က်င္ေမ အေၾကာက္လြန္ေနၿပီ။
=================================
ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ရွိ ျခံဝန္းက်ယ္ႀကီး တစ္ခုတြင္ ခန္းနား ထယ္ဝါေသာ ႏွစ္ထပ္ အေဆာက္အဦး တစ္လံုးရွိသည္။ ထို အေဆာက္အဦး၏ အေပၚထပ္ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ အသက္ 35 ႏွစ္အရြယ္ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး Gold label ပုလင္းေထာင္ကာ တစ္စံုတစ္ရာကို ေစာင့္ေနသည္။ ထိုအမ်ိဳးသားသည္ ရင္အုပ္ကားကားႏွင့္ ေယာက္်ား ပီသေသာ မ်က္ႏွာကို ပိုင္ဆိုင္သူ ျဖစ္သည္။ ေမးရိုးကားကား ေပၚတြင္ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊး၊ မုတ္စိတ္ေမႊးမ်ားသည္ rhythm က်က်ႏွင့္ အလြန္ခန္႔ညားသည္။ မ်က္လံုးမ်ားက စူးရွၿပီး ႏွဳတ္ခန္းေဒါင့္စြန္း တြန္႔ရံုသာ ျပံဳးတက္သည့္ ေသြးေအးေသာ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူ၏ နာမည္က ေအာင္ဒင္။ သူ၏ အေရွ႕တည့္တည့္ရွိ အခန္းထဲတြင္ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလး တစ္ဦး၏ ငိုရွိဳက္သံ သဲ့သဲ့ကို ၾကားေနရသည္။ ထို အခန္းထဲတြင္ အပ်ိဳေပါက္အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးေလး တစ္ဦးႏွင့္ သက္လတ္ပိုင္း အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦး ရွိသည္။ ေအာင္ဒင္သည္ အခန္းတံခါး ပြင့္လာမည့္ အခ်ိန္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္ဆိုင္းရင္း ဆီးကရက္ မီးခိုးမ်ားကို ေခါင္းေမာ့ကာ မွဳတ္ထုပ္လိုက္သည္။ စီးကရက္ မီးခိုးမ်ားထဲတြင္ လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ပိုင္းက အျဖစ္အပ်က္မ်ား အစီအရီ ေပၚလာသည္။
ေအာင္ဒင္ ယခုအိမ္ႀကီးသို႔ လြန္ခဲ့ေသာ 6 လခန္႔က ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ေရာက္ရွိသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမွာ ဖါးကန္႔တြင္ ေက်ာက္စိမ္း ကုန္သည္။ ကိုေရွာက္တီ ဆိုေသာ တရုပ္ တစ္ဦးေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ရွမ္းျပည္ဘက္မွ ကိစၥတစ္ခုကို ေရွာင္ေျပးရင္း ဖါးကန္႔သို႔ ေရာက္ရွိေနေသာ ေအာင္ဒင္တစ္ေယာက္ အလုပ္အကိုင္ မရွိသျဖင့္ ေရမေဆးေက်ာက္ ရွာရင္း ဝမ္းေရးကို ေျဖရွင္းေနသည္။ တစ္ရက္တြင္ ဆိုင္းေတာင္ ေက်ာက္စိမ္းတြင္းဘက္ ေရမေဆးေက်ာက္ ရွာရင္း ဖါးကန္႔သို႔ ဆိုင္ကယ္ႏွင့္အျပန္ လမ္းတြင္ Pajero ကားတစ္စီးက လွမ္းတားသည္။ ကားေကာင္းေကာင္း ျပဳျပင္တက္၍ ကူညီေပးရာမွ ကိုေရွာက္တီႏွင့္ ခင္သြားသည္။ သူ႔အိမ္ကား ေမာင္းရန္ ေခၚလာသျဖင့္ ျမစ္ႀကီးနားသို႔ ေရာက္ခဲ့သည္။ ကိုေရွာက္တီ၏ မိန္းမ မက်င္ေမ သည္ အသက္ 28 ႏွစ္အရြယ္ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ ေတာင့္တင္းသည္။ သူမတြင္ ရင္ေမ ဟုေခၚေသာ အသက္ 22 ႏွစ္အရြယ္ႏွင့္ ခင္ေမဟုေခၚေသာ အသက္ 18 ႏွစ္အရြယ္ အပ်ိဳေပါက္ ညီမႏွစ္ေယာက္ရွိသည္။ ညီအမ သံုးေယာက္စလံုး တရုပ္ေတြ ျဖစ္သျဖင့္ အသားျဖဴကာ ရင္ထြား တင္ကားသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ညီအမ သံုးေယာက္စလံုး အေျပာအစို အနည္းငယ္ ရိုင္းစိုင္းၿပီး အိမ္ရွိ လုပ္သားမ်ားအား ဆတ္ဆံရာတြင္ ေမာက္မာၾကသည္။ အိမ္ရွိ လုပ္သားမ်ားအား ခိုင္းလွ်င္ ေငါက္ငန္း ေျပာဆိုၿပီး ေျခေထာက္ႏွင့္ ကန္ေက်ာက္ကာ ခိုင္းတက္ၾကသည္။ ကိုေရွာက္တီသည္ ဘိန္းစား တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ သူတို႔အိမ္သို႔ ေအာင္ဒင္ ေရာက္ၿပီး 2 လခန္႔အၾကာတြင္ ဘိန္းထိုးရင္း ကိုေရွာက္တီ ေရွာ့(ခ္) ျဖစ္ၿပီး ကိုေရွာက္တီ ဆံုးသြားသည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ အိမ္၏ စီးပြါးေရးကို မက်င္ေမ ဦးစီးရေတာ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ မက်င္ေမ စီးပြါးေရး ကိစၥႏွင့္ ဘယ္သြားသြား ေအာင္ဒင္ ကားေမာင္းေပးရသည္။ တစ္ရက္တြင္ ေအာင္ဒင့္ ထံသို႔ Phone တစ္ခု ဝင္လာသည္။
"Hello, ေအး ေျပာ"
"------------"
"အာ မင္းတို႔ေတြ ငါ့စကား နားမေထာင္ဘူး၊ အာလံုး ဒုကၡေရာက္ကုန္လိမ့္မယ္၊ ဟိုဘက္မွာ ေရွာင္ေနပါလို႔ ေျပာထားတာကို"
"-------------"
"ေအး ငါ ဖန္တီးၾကည့္မယ္၊ ဘယ္ေလာက္ လိုမွာလည္း"
"---------------"
"ဟုတ္ၿပီ အစဥ္ေျပတာနဲ႔ အေၾကာင္းျပန္ေပးမယ္၊ ေလာေလာဆယ္ မင္းတို႔ အဲ့မွာဘဲ ေနဦး"
ေအာင္ဒင္ ေခါင္းရွဳပ္သြားသည္။ ထိုစဥ္
"ေအာင္ဒင္ေရ ေဟ့ ေအာင္ဒင္"
"ဟုတ္ မမေလး"
မက်င္ေမ ေခၚသျဖင့္ ေအာင္ဒင္ အိမ္ဘက္ ထြက္ခဲ့သည္။
"ဘယ္သြားမလို႔လည္း မမေလး"
"မနက္ဖန္ ေက်ာက္ကိစၥနဲ႔ မႏၲေလးကို သြားရမယ္၊ ကားကို ေသျခာ ျပင္ထားပါ"
"ဘယ္အခ်ိန္လည္း မမေလး"
"မနက္ ေစာေစာ"
"ဟုတ္ ကြ်န္ေတာ္ အခုဘဲ workshop သြားစစ္လိုက္ပါ့မယ္"
"ေရာ့ ပိုက္စံယူသြား"
တစ္ေသာင္းတန္ သံုးရြက္ကို ပစ္ေပးကာ အိမ္ထဲ ဝင္သြားေသာ က်င္ေမ၏ ဖင္ႀကီးကို ၾကည့္ရင္း ႏွဳတ္ခမ္းေဒါင့္တြန္႔ရံု ျပံဳးလိုက္သည္။ ေအာက္တြင္ က်သြားေသာ ပိုက္စံကို ေကာက္ကာ workshop သို႔ ကားစစ္ရန္ ထြက္ခဲ့သည္။ ၿပီးေတာ့ ေစာနက ဖုန္းကို ျပန္ေခၚလိုက္သည္။
မနက္ေစာေစာ ျမစ္ႀကီးနားမွ ထြက္ခဲ့သည္။ မက်င္ေမ အျပင္ သူမ၏ ညီမ ရင္ေမပါ မႏၲေလးသို႔ လိုက္ခဲ့သည္။ က်င္ေမသည္ တင္ပါး ဖံုးရံုမွ် ရွိေသာ mini ဂါဝန္ အနက္ေရာင္ေလးအား ဝတ္စဥ္ထားၿပီး ရင္ေမက ေပါင္ဂြထိ တိုေနေသာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ တိုတိုေလးကို ဝတ္စဥ္ထားသျဖင့္ ေပါင္သား ေဖြးေဖြးႀကီးမ်ားကို ျမင္ရသည္မွာ လီးေတာင္ခ်င္စရာပင္။ မိုးရာသီ ျဖစ္သျဖင့္ ကားကို စိတ္လႊတ္ ကိုယ္လႊတ္ မေမာင္းနိဳင္ေပ။ ေန႔လည္ 1:00 pm ခန္႔တြင္ မဲဇာေတာင္သို႔ ေရာက္ရွိသည္။ ကား အသြားအလာ ရွင္းသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး မိုး သည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေနသျဖင့္ သူတို႔ ကားတစ္စီးထဲသာ ရွိသလိုပင္။ မဲဇာေတာင္ကို တက္ၿပီး တစ္ဝက္ခန္႔အေရာင္တြင္ ကားတစ္စီးမွ လူသံုးေယာက္က လွမ္းတားသျဖင့္ ရပ္ေပးလိုက္သည္။ ကားမွန္ကို ေအာက္သို႔ ခ်လိုက္ၿပီး ေခါင္းခန္းသို႔ ခ်ည္းကပ္လားသူအား
"ဘာ ကူညီေပးရမလည္းဗ်"
"ငါတို႔ အကူအညီ လိုတာကေတာ့"
ထိုလူသည္ စကား ဆတ္မေျပာေတာ့ဘဲ ခါးၾကား ညွပ္ထားေသာ ပစၥတို တစ္လက္ကို ထုတ္ကာ ေအာင္ဒင့္ ႏွဖူးကို ခ်ိန္လိုက္သည္။
"အေမးေလး ကယ္ၾကပါဦး"
"တိတ္တိတ္ေနစမ္း၊ ေဟ့ေကာင္ တံခါးေတြ lock ဖြင့္လိုက္"
ေအာင္ဒင္လည္း တံခါး lock မ်ားကို အျမန္ ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ lock ပြင့္သြားသည္ႏွင့္ ေရွ႕ခန္းသို႔ ေသနတ္ျဖင့္ ခ်ိန္ထားသူသည္ လွ်င္ျမန္စြာ တက္လိုက္သည္။ မက်င္ေမတို႔ ေဘး တစ္ဖက္စီသို႔လည္း လူႏွစ္ေယာက္ တက္လာသည္။
"ရွင္တို႔ ရွင္တို႔ ဘာလုပ္မလို႔"
"ဖ်န္း ဖ်န္း ဖ်န္း !! အားးးး"
"ေကာင္မ တိတ္တိတ္ေနစမ္း၊ ေဟ့ေကာင္ ေရွ႕ကားေနာက္ကို လိုက္၊ ရုတ္ရုတ္ ရုတ္ရုတ္ လုပ္ရင္ သံုးေယာက္လံုး ေခါင္းနဲ႔ကိုယ္ အိုးစားကြဲသြားမယ္"
လူမိုက္ရုပ္ေပါက္ကာ တကယ္လုပ္မည့္ ပံုစံမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ ညီအမႏွစ္ေယာက္လည္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားရင္း ေၾကာက္လန္႔ေနၾကသည္။ ကားႏွစ္စီးလံုး ေတာလမ္းထဲ ဝင္သြားသည္။ သစ္ဆြဲသည့္ ဆင္သြားလမ္း ျဖစ္သျဖင့္ လမ္းကလည္း ၾကမ္းလိုက္သည့္ ျဖစ္ျခင္း။ မိုးကလည္း သည္းထန္စြာ ရြာေနၿပီး သစ္ပင္မ်ား အံု႔ဆိုင္းေနသျဖင့္ ဘယ္ကို ေရာက္လို႔ ေရာက္မွန္း မသိေတာ့ေပ။ တစ္နာရီနီးပါး ေမာင္းႏွင္ၿပီးေသာ ေတာထဲရွိ အေစာက္အဦး ေဟာင္းႀကီး တစ္ခုသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။
သူမတို႔ညီအမ ႏွစ္ေယာက္အား အခန္းက်ယ္ႀကီး ထဲတြင္ ခ်ဳပ္ထားၿပီး ေအာင္ဒင့္အား တစ္ဖက္ခန္းသို႔ ေခၚသြားသည္။ ရင္ေမအား ထုတ္တန္းတြင္ ေျခေထာက္ႏွင့္ ၾကမ္းျပင္ မထိေအာင္ တြဲေလာင္း ခ်ည္ထားသည္။ က်င္ေမ့အား ခံုတစ္လံုးေပၚတြင္ လက္ျပန္ က်ိဳးတုတ္ထားသည္။ စုစုေပါင္း လူ ေျခာက္ဦး ျဖစ္ၿပီး လူမိုက္ရုပ္ေတြ ျဖစ္သျဖင့္ ညီအမ ႏွစ္ေယာက္လံုး ေၾကာက္လန္႔ေနသည္။ သူမတို႔အား ေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ အမ်ိဳးသား ေလးဦးစလံုး၏ အၾကည့္ေတြက ရမၼက္ခိုးေတြ လွ်ံေနသည္။ ေအာင္ဒင္လည္း တစ္ဖက္ခန္းတြင္ ဘာေတြ ျဖစ္ေနသည္ မသိေပ။
"ခြက္ ခြက္ ခြက္ !! အားးးးး ကဲကြာ ကဲကြာ !! ေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းေဖ်ာင္း!! အူးးးးးး"
ထိုးက်ိတ္ ကန္ေက်ာက္ေနေသာ အသံႏွင့္ ေအာင္ဒင္၏ နာက်င္စြာ ေအာ္ေနေသာ အသံမ်ား အတိုင္းသား ၾကားေနရသျဖင့္ ညီအမ ႏွစ္ေယာက္လံုး ပိုမို ထိတ္လန္႔ေနမိသည္။ 15 mins ခန္႔ၾကာေသာ္ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ဟန္ တူသူ အခန္းထဲ ဝင္လာသည္။ သူ၏ ေနာက္မွ တစ္ေယာက္က ေအာင္ဒင့္အား ဂုတ္မွ တရြတ္ဆြဲလာသည္။ ေအာင္ဒင္၏ သတိလစ္ေနေသာ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးအား သူမတို႔ ေရွ႕သို႔ တြန္းပို႔လိုက္သည္။"ဝုန္းးးးး ေအာင္မေလးးးးး မမ !! မမ !! ညီမေလး ေၾကာက္တယ္ အီးဟီးဟီးးးးး"
"မေၾကာက္ပါနဲ႔ သဲေလးရယ္ ကိုႀကီးတို႔က ကိုက္မစားပါဘူးကြယ္၊ ညီမေလးကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး ျပဳစုမွာပါကြယ္ ဟဲဟဲဟဲ"
တစ္ေယာက္က ရင္ေမ၏ ပါးကို ဖ်စ္ညွစ္ကာ ေျပာလိုက္သည္။
"လႊတ္ လႊတ္ !! ေခြးႀကီးေတြ"
"ဘာကြ၊ ေခြးႀကီးေတြ ဟုတ္လား !! ဖ်န္း ဖ်န္း ဖ်န္း"
"အားးးးးး"
"ေအး ခဏေနမွ နင့္ကို ေခြးလိုးလိုးျပမယ္"
ပါးအား ဘယ္ျပန္ ညာျပန္ လႊဲရိုက္ခံရသျဖင့္ ရင္ေမ၏ မ်က္လံုးထဲ မီးပြင့္သြားကာ ႏွဳတ္ခမ္း ေဒါင့္မွ ေသြးစမ်ား ထြက္လာသည္။
"မလုပ္ပါနဲ႔ ရွင္၊ ကြ်န္မ ညီမေလးကို အီးဟီးဟီး"
"တိုက္ေမာင္းေရ၊ သူ႔ ညီမေလးကို မလုပ္ပါနဲ႔တဲ့၊ သူ႔ကို လုပ္ပါတဲ့ဟ"
"ဟုတ္လား အာစိ၊ အဟီး ဒါေလးလည္း အႏွစ္ႀကီးဘဲ"
တိုက္ေမာင္းသည္ က်င္ေမ၏ ေမးစိအား ဆြဲေမာ့လိုက္သည္။ မ်က္ႏွာကို တစ္ဖက္သို႔ လႊဲလိုက္သျဖင့္
"ဆရာ မိုးသီးေရ၊ ဒါေလးကလည္း အေက်ာ တင္းတယ္ဗ်၊ အေက်ာ နဲနဲ ေလွ်ာ့ေပးလိုက္မွ ထင္တယ္"
"လုပ္ေပးရမွာေပါ့ကြာ ဟားဟားဟားဟား၊ သာဒြန္းေရ ႀကိဳးျဖည္ေပးလိုက္ပါကြာ၊ သူ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေလး ေကာက စည္းစိမ္ ခံစားရေအာင္လို႔"
"ဟုတ္ အာစိ"
သာဒြန္းသည္ က်င္ေမအား ခံုတြင္ လက္ျပန္ တုတ္ထားေသာ ႀကိဳးကို ျဖည္ေပးလိုက္သည္။
"ရွင္ !! ရွင္တို႔ မယုတ္မာနဲ႔ေနာ္ လႊတ္လႊတ္!! အ"
မိုးသီးက က်င္ေမ၏ ဆံပင္ကို စုကိုင္ၿပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚ ဆြဲခ်လိုက္သည္။ က်င္ေမသည္ သူမ ဆံပင္ကို ဆြဲထားေသာ မိုးသီး၏ လက္ကို ကိုင္ရင္း မ်က္ႏွာ ရွံဳ႕မဲ့ကာ တရြတ္တိုက္ ပါလာသည္။
"အစကေတာ့ သာသာယာယာေလး လုပ္ေပးမလို႔ဘဲ၊ ဒါေပမယ့္ မင္းက ေစာက္ေက်ာ တင္းလြန္းေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ကိုင္ေပးရတာေပါ့"
"ဝုန္းးးး !! အားးးးး"
က်င္ေမသည္ ၾကမ္းျပင္ေပၚ ေမွာက္လွ်က္ လည္းသြားသည္။
"ယကၡညီေနာင္၊ ဒီေကာင့္ကို ခံုေပၚမွာ ႀကိဳးခ်ည္ၿပီး သတိယေအာင္ လုပ္လုိက္စမ္း"
ယကၡညီေနာင္ ဟုေခၚေသာ ကိုယ္ခႏၶာ ထြားက်ိဳင္းၿပီး ဘီလူးကဲ့သို႔ ရုပ္ၾကမ္းေသာ လူႏွစ္ဦးက ေအာင္ဒင့္ကို မခ်ီကာ ခံုေပၚ လက္ျပန္ ႀကိဳးတုတ္လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ ေရပံုးျဖင့္ မ်က္ႏွာအား ပတ္လိုက္ရာ
"ဗြ်န္းးးးးး !!! ဝူးးး ဖလူးးးးးး ဟူးးးး"
ေအာင္ဒင္ သတိျပန္ရလာခ်ိန္တြင္ မိုးသီးက ေအာင္ဒင္၏ လည္ပင္းကို လွ်ပ္စစ္ က်ဥ္စက္ ဒုတ္ႏွင့္ ေထာက္ၿပီး
"ငါတို႔ မင့္ မမေလးႏွစ္ေယာက္ကို ဘယ္လို ျပဳစုမလည္းဆိုတာ ေသျခာ ၾကည့္ထား ေဟ့ေကာင္"
"ဂ်စ္ !! ဂ်စ္ !! ဂ်စ္ !! ဂ်စ္ !! ဂ်ီ ဟီဟီဟီ !!အားးးးးးးးး"
လွ်ပ္စစ္ က်ဥ္စက္ႏွင့္ အတို႔ခံရ၍ ေအာင္ဒင့္ တစ္ကိုယ္လံုး တြန္႔လိမ္သြားသည္။ လွ်ပ္စီး ေလွ်ာ့ထား၍သာ သတိလစ္မသြားျခင္း ျဖစ္သည္။ မိုးသီးသည္ လွ်ပ္စစ္ဒုတ္ကို ပုခံုးေပၚ တင္ၿပီး က်င္ေမ့ဘက္ လွည့္ကာ တစ္လွမ္းျခင္း တိုးလာသည္။ က်င္ေမသည္ ထိတ္လန္႔စြာျဖင့္ ဖင္ဒရြတ္တြန္းရင္း ေနာက္ဆုတ္သြားသည္။ အားလံုး ၿငိမ္၍ ၾကည့္ေနစဥ္ က်င္ေမသည္ ရုတ္တရက္ ကုန္းထကာ တံခါးေပါက္မွ အျပင္သို႔ ေျပးထြက္လိုက္သည္။
"ေဟ့ေကာင္ေတြ လိုက္ၾကစမ္း"
"ဟုတ္ အာစိ"
ယကၡညီေနာင္ႏွင့္ သာဒြန္းတို႔ က်င္ေမ့ေနာက္သို႔ ေျပးလိုက္သြားသည္။ မိုးသီးကေတာ့ ေက်ာ္ေမာ္ ငွဲ႔ေပးေသာ အရက္ခြက္ကို ေမာ့ရင္း ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ 10 mins ပင္ မေစာင့္လိုက္ရ
"လႊတ္ လႊတ္ !! ေခြးမ်ိဳးေတြ ငါ့ကိုလႊတ္"
အသံၾကား၍ ၾကည့္လိုက္ရာ ယကၡႀကီး၏ ပုခံုးေပၚတြင္ ေျခလက္ေတြ ယက္ကန္ ယက္ကန္ျဖင့္ ပါလာေသာ က်င္ေမ့အား ေတြ႔ရသည္။ မိုးရြာထဲတြင္ ေျပးရသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ေယာက္်ား ခြန္အားႏွင့္ မိန္းမ ခြန္အား မမွ်သည္က တစ္ေၾကာင္းမို႔ က်င္ေမ့အား လြယ္ကူစြာ ျပန္ေခၚလာနိဳင္ခဲ့သည္။
"အင့္ !! ဝုန္းးးး !! အားးးးးး"
ၾကမ္းျပင္ေပၚ ေခြေခြေလး ပစ္က်သြားေသာ္လည္း ခ်က္ျခင္း ဖင္ဒရြတ္တြန္းကာ ေနာက္သို႔ ဆုတ္သြားျပန္သည္။ မိုးသီးသည္ ခြက္ထဲရွိ လက္က်န္ကို ေမာ့လိုက္ၿပီး
"အဲ့ေကာင္မကို ၾကမ္းျပင္မွာ ပတ္လတ္ လွန္ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကို ႀကိဳးခ်ည္ထားလိုက္စမ္း"
"ဟုတ္ အာစိ"
"မလုပ္နဲ႔၊ မလုပ္ပါနဲ႔ အီးဟီးဟီးးး"
က်င္ေမ ရုန္းကန္ေနေသာ္လည္း ေက်ာ္ေမာ္ႏွင့္ သာဒြန္းတို႔အား မတြန္းဖယ္နိဳင္ေပ။ လက္ႏွစ္ဖက္ကို တိုင္ႏွစ္လံုးတြင္ ကားယားခ်ည္ ခံလိုက္ရသည္။ မိုးသီးလည္း ခါးပတ္ျဖဳတ္ရင္း က်င္ေမ့အနား တစ္လွမ္းျခင္း တိုးလာသည္။ လက္ လွဳပ္မရသျဖင့္ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ေကြးလိုက္ ဆန္႔လိုက္ျဖင့္ ရံုးကန္ေနရာ ဝတ္ထားေသာ ဂါဝန္ အနက္ေရာင္ေလးမွာ လန္ လန္သြားသည္။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ အနက္ေရာင္ေလးေအာက္မွ ေဖါင္းမို႔ေနေသာ ေစာက္ပတ္ အကြဲေၾကာင္းအား အထင္းသား ျမင္ေနရသျဖင့္ တိုက္ေမာင္းတို႔ တစ္ဖြဲ႔လံုး လီးေတာင္ေနသည္။ ေပါင္ ေဖြးေဖြးႀကီးေတြကလည္း အသည္းယားစရာပင္။ အရက္ႏွင့္အတူ တံေတြးကို ေမွ်ာခ်ေနၾကရသည္။
"ရွင္ !! ရွင္ !! အနားမကပ္နဲ႔ေနာ္"
မိုးသီး၏ ခါးပတ္ကိုင္ထားေသာလက္ ေျမွာက္တက္သြားသည္။
"ရႊမ္းးးးး !!! အားးးးးး ရႊမ္းးး ရႊမ္းးး ရႊမ္းးး ရႊမ္းးးး အားးး အားးး အားးး အားးးး"
ခါးပတ္ျဖင့္ တစ္ကိုယ္လံုးအား ဘယ္ျပန္ ညာျပန္ လႊဲ လႊဲ ရိုက္လိုက္သည္။ ရိုက္ခ်က္မွာ အားပါသျဖင့္ ေပါင္ ေဖြးေဖြးႀကီး ႏွစ္ဖက္မွာ အရွိဳးေတြ ထင္ေနၿပီ။ ခါးပတ္ျဖင့္ ရိုက္၍ အားရေသာ္ လွ်ပ္စစ္က်ဥ္စက္ဒုတ္ကို အားေလွ်ာ့ကာ က်င္ေမ၏ ေပါင္အတြင္းသားကိုတို႔လိုက္သည္။
"ဂ်စ္ဂ်စ္ဂ်စ္ဂ်စ္ !!! ဂ်ီ !! ဟီ ဟီဟီ!!! အားးးးးးးးးးး"
က်င္ေမ့တစ္ကိုယ္လံုး တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးသြားသည္။
"မလုပ္နဲ႔၊ ငါ့ အမကို မလုပ္နဲ႔၊ လူယုတ္မာေတြ အီးဟီးဟီး"
ရင္ေမသည္ သူ႔အမ ခံစားေနရသည္ကို မၾကည့္ရက္ေတာ့သျဖင့္ အသံကုန္ ေအာ္လိုက္သည္။ မိုးသီး ရင္ေမ့အား လွည့္ၾကည့္ကာ ျပံဳးလိုက္ၿပီး တိုက္ေမာင္းထံ လွ်ပ္စစ္ဒုတ္ ပစ္ေပးလိုက္သည္။ တိုက္ေမာင္းသည္ လွ်ပ္စစ္ဒုတ္ကို ပုခံုးေပၚတင္ကာ ရင္ေမ့ထံ ေလွ်ာက္ခဲ့သည္။ တိုက္ေမာင္း သူမထံ လာေနသည္ကို ေတြ႔ရသျဖင့္ ရင္ေမသည္ ထိတ္လန္႔ကာ ေျခဖဝါးမ်ား ကုတ္မိသည္။
"မလာနဲ႔၊ ငါ့အနား မလာနဲ႔ အီးဟီးဟီးးးးး"
ရင္ေမ၏ နိဳ႕တစ္ဖက္ကို ဖ်စ္ညွစ္လိုက္သည္။
"အ!!!!"
"အိုးးးး တင္းေနတာဘဲ။ ဒါေလးေတာ့ မၾကာခင္ ေပ်ာ့သြားမွာ ေသျခာတယ္ ဟဲဟဲဟဲ"
"ေခြးႀကီး ၊ ငါ့အသားကို မထိနဲ႔ အီးဟီးဟီး"
"ဒါေလးက အျမည္းေလး"
လွ်ပ္စစ္ဒုတ္ အားခပ္ေပ်ာေပ်ာ့ျဖင့္ ရင္ေမ၏ ဂ်ိဳင္းသား ေဖြးေဖြးေလးကို တို႔လိုက္သည္။
"ဂ်စ္ ဂ်စ္ ဂ်လစ္ ဂ်စ္ဂ်စ္ !! အားးးးး ဂ်ီဟီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးး"
ေရွာ့တိုက္ခံရသျဖင့္ ရင္ေမ့ တကိုယ္လံုး တြန္႔သြားသည္။ ၾကည့္ေနသူ အားလံုး လီးမ်ား တင္းမာလာသည္။
"ေျပာဦးေလ ေခြးႀကီးလို႔ ဟားဟားဟားဟား"
လွ်ပ္စစ္ဒုတ္အား ရင္ေမ၏ ေဘာင္းဘီတို ေအာက္မွ လွ်ိဳကာ ေစာက္ပတ္နား ေတ့လိုက္သည္။ ရင္ေမ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။
"မလုပ္ မလုပ္ပါနဲ႔ရွင္ အီးဟီးဟီး"
လွ်ပ္စစ္အား အနည္းငယ္ ျမွင့္လိုက္ၿပီး
"ေခြးႀကီးလို႔ ေျပာဦးေလ၊ ခုေတာ့ မေျပာနိဳင္ေတာ့ဘူး မလား၊ ကဲကြာ ကဲကြာ"
ခလုပ္ကို ႏွိပ္လိုက္သည္။
"ဂ်စ္ ဂ်စ္ ဂ်လစ္ ဂ်စ္ဂ်စ္ !! အားးးးး ဂ်ီဟီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးး"
3 mins ခန္႔ ေရွာ့တိုက္ေပးလိုက္ရာ ရင္ေမ ေခါင္းငိုက္က်ကာ သတိလစ္သြားသည္။
ရင္ေမ့အား ၾကည့္ရင္း က်င္ေမ အေၾကာက္လြန္ေနၿပီ။