ငယ္ငယ္တုန္းကခင္တယ္ အပိုင္း ၂
ငယ္ငယ္တုန္းကခင္တယ္ (အပိုင္း- ၂)
ေရးသားသူ ကေနာင္ကိုယ္ေတာ္
ႏြယ္နီ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ အခန္းတံခါး ထဖြင့္ေပးလိုက္ျပီး အိပ္ယာထဲ ျပန္ဝင္ေခြေနလိုက္တယ္။ ႏြယ္နီက ဝယ္လာတဲ့ ဟင္းခ်က္စရာေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ေရခဲေသတၱာေလးထဲ သြားထည့္ေနတယ္။ ေနာက္ေဖးမွာ ကေတာက္၊ ကေတာက္နဲ႔ ဘာေတြလုပ္ေနမွန္းမသိ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အိပ္ရာထဲ ဆက္ေကြးေနလုိက္တယ္။
"နင့္ကို ငါမနက္ကတည္းက ဖုန္းဆက္ထားတယ္။ ခုထိ အိပ္ရာထားမွာပဲလား ငစည္ ရဲ႕။ ထေတာ့ဟာ" ။ ႏြယ္နီက ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ အခန္းဝမွာ ရပ္ေနတယ္။ မနက္ခင္းေနေရာင္ ျဖာက်ေနခ်ိန္မွာ သူ႔ကိုယ္လုံးအလွကလည္း ထင္းေနတာပဲ။ ငါးရံ႔ကိုယ္လုံး တစ္တစ္ေလးကို ျမန္မာဝတ္စုံဝတ္ထားေတာ့ ကိုယ္လုံး အလွကေပၚ တာေပါ့။ ရည္းစားနဲ႔ ျပတ္ထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ ေတာင့္ေတာင့္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ၾကီးရဲ႕ ကိုယ္လုံးကို ခံစားေနရင္း ႏုိင္ငံျခား ေရာက္ေနတဲ့ ကိုယ့္ရည္းစားကိုယ္ေတာင္ သစၥာေဖာက္ခ်င္ခ်င္ျဖစ္လာတယ္။
"ဟဲ့ မထ ေသးဘူးလား။ ငါလာေစာင္ဆြဲလွန္ရမလား"
"မလုပ္နဲ႔ မလုပ္နဲ႔ ထျပီထျပီ"
ႏြယ္နီက ေျပာလို႔ရတာမဟုတ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကလိုဆိုျပီး ေစာင္ဆို ဇက္ကနဲ လာဆြဲလွန္မွဟုတ္ေပ့ျဖစ္မယ္။ သူ႔ကိုယ္လုံးနဲ႔ တင္သား၊ ရင္သား ေကာက္ေၾကာင္းေတြကို ၾကည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ပစၥည္းက ဒိန္းမတ္ ျဖစ္ေနတာ။ ကမူးရွဴးထိုးထျပီး သူ႔ေဘးကေန အခန္းအျပင္ကို မ်က္ႏွာသစ္ ေရမိုးခ်ိဳးဖို႔ ထြက္လုိက္တယ္။ သူ႔နားက အျဖတ္မွာ တစ္သက္လုံး သူ႔အေပၚ သန္႔ရွင္းလာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ စျပီးေတာ့ ကစားေတာ့တာပဲ။ "အိပ္ေကာင္းျခင္း မအိပ္ရဘူး။ အသားမဲမ" ဆိုျပီး ပါးကို လိမ္ဆြဲလိုက္တာ။ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုၾကီး ျဖစ္သြားလဲမသိ။ ေရေမႊးနံ႔နဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေခၽြးနံ႔၊ ကိုယ္သင္းနံ႔ ေရာေနတဲ့ ရနံ႔က ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖ်ားေယာင္းတာ ျဖစ္မယ္။ သူကေတာ့ သတိေတာင္ ထားမိရဲ႕လား မသိဘူး။
"ေခြးေကာင္ငစည္ေရ လူအသားဟဲ့ နာတယ္။ ဒါနဲ႔ နင့္ တီရွပ္အေဟာင္း တစ္ထည္ ငါ့ကို ေပးစမ္းပါ။ ငါ့အကၤ်ီ ပူတယ္။ နင္ေရခ်ိဳးေနတုန္း ငါလဲထားမလို႔"
"ငါ့ ဗီရိုထဲမွာ ရွာလိုက္"
ကၽြန္ေတာ္ေရခ်ိဳးခန္းထဲေရာက္မွ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္တယ္။ ကိုဖိုးေထာင္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ပစၥည္းကို ႏြယ္နီမ မျမင္ေအာင္ အတင္း ေပါင္ၾကားညွပ္ျပီး လိန္က်စ္က်စ္နဲ႔ ထြက္လာရတာကိုး။ ကၽြန္ေတာ္က ငရွုပ္လို႔သာ ေျပာတာပါ။ အလုပ္ေတြကမ်ား၊ ခရီးက ဆက္တုိက္ထြက္ရ။ အရင္က ခ်ိန္းခ်ိန္း ခ်စ္ေနၾက ရည္းစားကလည္း ႏုိင္ငံျခားသြားေနတာ ၂ ႏွစ္ရွိျပီ။ ေျပာရရင္ လိင္ရမက္အာသာအျပည့္ အသက္ ၃၀ တန္း ေယာကၤ်ားတစ္ေယာက္ပါ။ အရင္က ဒီေလာက္ထန္ေနရင္ လက္နဲ႔ ဂြင္းတုိက္ရင္း စိတ္ေျဖလိုက္တာပဲ။ ခုလည္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ လုပ္မလို႔ ေက်ာက္ခဲလို မာေနတဲ့ ညီေလးကို ကိုင္လုိက္ေသးတယ္။ ဘာလုိ႔မွန္းေတာ့ မသိဘူး တစ္ခုခု လုပ္ရေတာ့မယ္လို႔ စိတ္ထဲထင္ေနတာမို႔ မလုပ္လုိက္ေတာ့ဘူး။ ေရကိုပဲ တဝုန္းဝုန္းခ်ိဳးလိုက္ေတာ့တယ္။ ၾကည္လင္လန္းဆန္းသြားတာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ အဝတ္အစားလဲျပီးေတာ့ ႏြယ္နီ႔ကို ေအာ္ေခၚလုိက္တယ္။ ငါဝရန္တာမွာ ငစည္ေရလို႔ ျဖန္ထူးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္တီရွပ္ပြပြၾကီးထဲမွာ ခ်စ္စရာေကာင္းေနတဲ့ ႏြယ္နီမ က ဝရန္တာမွာ။ ပိတ္ရက္ လမ္းေပၚမွာ ေဘာလုံးကန္ေနတဲ့ ကေလးေတြကို ေငးေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဝရန္တာကို လိုက္သြားလုိက္တယ္။
"ဟဲ့ ငါနင့္ဖို႔ မုန္႔ဟင္းခါး ဝယ္လာတယ္။ အုပ္ေဆာင္းထဲမွာ သြားစားလိုက္"
"ဘာလုိ႔လည္းမသိဘူး မစားခ်င္ဘူးဟာ"
ဘယ္စားခ်င္ပါ့မလဲ။ ကၽြန္ေတာ့္အာရုံက ရမက္ဆႏၵေတြနဲ႔ ေသြးတိုးေနတာကိုး။
ဝရန္တာသံပန္းဘက္ကို လွည့္ျပီး ေက်ာေပးထားတဲ့ ႏြယ္နီ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ကေန ခါးကို ဖက္ထားလိုက္တယ္။
"ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္လုံး အထီးက်န္တာ နင္သိပါတယ္ႏြယ္နီရာ၊ ငါ့ကို အေဖာ္လာလုပ္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"
ကၽြန္ေတာ္ဘာေတြ ေျပာမိမွန္းမသိ။ စိတ္ထဲရွိရာ ေျပာျပီး၊ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ဆိုျပီး ဖက္ခ်လုိက္တာ။ ဒါေပမဲ့ သူမရုန္းပါဘူး။
"နင္သူ႔ကို သစၥာရွိရမယ္ေလ။ ငစည္ရဲ႕" တဲ့ ဒါပဲေျပာတယ္။ ျပီးေတာ့ ဖက္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို အေပၚကေန အုပ္ကိုင္ထားတယ္။ သူ႔ေရေမႊးနဲ႔ ေခၽြးနံ႔ေပါင္းထားတဲ့ ကိုယ္သင္းနံ႔က ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ရူးမတက္ပဲ။ ေအာက္က ပစၥည္းကလဲ အေရးထဲ ထိန္းကနဲ ေထာင္တက္လာလို႔ ေနာက္ကို ဆုတ္ထားရေသးတယ္။ ဖက္သာဖက္ထားရတယ္ ကုန္းကြကြၾကီး။ သူ႔လက္ကို ဆြဲျပီး အခန္းထဲ ျပန္ဆြဲေခၚလာလိုက္တယ္။
မ်က္ႏွာျခင္းဆုိင္ ပုံစံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ တိတ္တဆိတ္ၾကီးကို ရပ္ေနၾကတယ္။ ဘာမွ မေျပာျဖစ္။ ကၽြန္ေတာ့္ႏွာေခါင္းဝက သူ႔ နဖူးထားမွာ။ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုျပီး ေနာက္တစ္ဆင့္ လႈပ္ရွားတယ္။ နဖူးေလးကို နမ္းလုိက္တာ။ ခက္ကေတာ့ ခါးကို ဖက္ထားလုိက္တာေပါ့။
ေမးေစ့ကေန သူ႔ေခါင္းကို ေမာ့ျပီး ႏူတ္ခမ္းကို အသာနမ္းလိုက္တယ္။ သူေခါင္းယမ္းျပီးေရွာင္လုိက္ေတာ့ လည္ပင္းကို သြားထိတယ္။
"သူငယ္ခ်င္းရယ္ နင့္ကို ငါ ငယ္ငယ္ကတည္းက ခ်စ္ေနတာ လူတိုင္းသိပါတယ္။ ငါ့ကို မျမဴဆြယ္ပါနဲ႔ေတာ့။ နင့္မွာလည္း လက္ထပ္မယ့္ မိန္းကေလးနဲ႔ပါ မစည္ရယ္။ ငါ့ကို မခ်စ္ႏိုင္လည္း တန္ဘိုးေလးထားပါဟာ" လို႔ ေျပာတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းေလး ဝင္ျပီး တသိမ့္သိမ့္နဲ႔ ငိုေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေနရာမွာ ခင္ဗ်ားတို႔ဆို ဘာလုပ္မလဲ။ လူကလည္း ထန္ေနျပီ။ ရင္ခြင္ထဲက တစ္သက္လုံး ေမာင္ႏွမလို ေနလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ကို မျမဴဆြယ္ပါနဲ႔လို႔ ေတာင္းပန္ေနတယ္။ ျပီးေတာ့ ေျပာေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္သတဲ့။ ေက်ာကိုလည္း သိုင္းျပီး ဖက္ထားေသး။ ကၽြန္ေတာ့္ တဏွာက ကၽြန္ေတာ့္ ဆင္ျခင္တုံတရားကို ႏုိင္သြားျပီဆိုတာ သိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္က်သြားပါျပီ။
"ေက်းဇူးျပဳျပီး ဘာမွ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းရယ္" လို႔ တုန္တုန္ယီယီ အသံၾကီးနဲ႔ ေျပာလိုက္ျပီး သူ႔ေမးဖ်ားကို ဆက္ကနဲ ဆြဲေမာ့လိုက္တယ္။ ေအာက္က ညီေလးကလည္း မာဂေလာင္ေနျပီ။ သူ႔ဆီးစပ္ကို သြားေထာက္ေနတာ။ ႏြယ္နီမ က ရီေဝေဝနဲ႔ ေမာ့ၾကည့္တယ္။ အိေထြးေနတဲ့ သူ႔ႏူတ္ခမ္းကို အာသာျပင္းျပင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္စုပ္ခ်လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိပ္တက္မက္ခဲ့ရတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကိုယ္သင္းနံ႔။ အရာအားလုံးဟာ အေရာင္ေတြ ေတာက္လာသလို။ ေဘးဘီကို ဘာမွမသိေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လုံးေတြ မွိတ္ထားတာေတာင္မွ အေရာင္ေတြ တျဖက္ျဖတ္လင္းေနတယ္။ သူ႔အေပၚႏူတ္ခမ္းေလးကို ျဖည္းျဖည္းေလး မွ်ဥ္းစုပ္ေနတုန္း၊ ႏြယ္နီ က ကၽြန္ေတာ့္ ေအာက္ႏူတ္ခမး္ကို ျပတ္မတက္ကို ျပန္စုပ္ေနတယ္။ ေအးေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းလည္း ရည္းစားတစ္ေယာက္ ျပတ္ျပီးျပီဆိုေတာ့ ႏူတ္ခမ္းခ်င္းနမ္းတာေလာက္ေတာ့ ကၽြမ္းက်င္ေရာေပါ့။ သူ႔ပါးစပ္ထဲ ကၽြန္ေတာ့္လွ်ာကို မထိတထိ ထည့္ေပးလုိက္တယ္။ သူ႔သြားေလးေတြၾကားထဲ ဝင္ျပီး သူ႔လွ်ာကို သြားထိလိုက္တာ။ ခဏေနေတာ့ သူ႔လွ်ာကၽြန္ေတာ့္ ပါးစပ္ထဲ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ ပိုင္ေလာက္ျပီဆိုမွ သူ႔လွ်ာေလးကို စုပ္ထည့္လိုက္တာ။ ႏြယ္နီဟာ အသားေတြကို တုန္လို႔။ ခင္ဗ်ား ရည္းစားကိုျဖစ္ျဖစ္၊ ခ်စ္သူကို ျဖစ္ျဖစ္ လွ်ာျခင္းစုပ္တာ စမ္းၾကည့္သင့္တယ္ ကိုယ့္လူ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏွာဘူးအနမ္းကေတာ့ နာရီဝက္ေလာက္ကို ၾကာမယ္။ သူ႔နားရြက္ကို လွ်ာနဲ႔ ကလိေတာ့ "ယားတယ္ စည္သူရယ္" လို႔ ညည္းသံေလးနဲ႔ ကန္႔ကြက္ေနတယ္။ ခက္တာက မရုန္းတာပဲ။ မရုန္းရင္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဆက္လုပ္ျပီးသားပဲ။ လည္ပင္းကို လွ်ာေလးနဲ႔ ရက္ေပးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဆံပင္ ကို ကိုင္၊ အသာေလးဖြေပးျပီး "ခ်စ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းရယ္" လုိ႔ ႏြယ္နီညည္းေနတယ္။ ကဲ မရေတာ့ဘူး ေဟ့။ သူဝတ္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္တီရွပ္ ပြပြၾကီးကို လွန္ျပီး ခၽြတ္ေပးလိုက္တယ္။ မနက္က အဝတ္လဲထားေတာ့ ဘရာ ကိုပါ ခၽြတ္ထားတယ္ထင္တယ္။ ဘုရားသခင္.... သိပ္လွတဲ့ ရင္သားပါလား။ ၾကီးတာလည္း မဟုတ္၊ ေသးတာလည္းမဟုတ္။ ဆူျဖိဳးေနတဲ့ ရင္သား။ ကၽြန္ေတာ္နမ္းဖို႔ေတာင္ ေမ့ေနေအာင္ ရင္ေတြ တဒိုင္းဒိုင္းခုန္ေနတယ္။ ႏို႔သီးေခါင္းေတြဟာ ပန္းေရာင္ေတာ့ မသန္းေတာ့ဘူး။ ေအးေပါ့ေလ သူ႔ဘဲက စို႔မွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းကို ပစ္သြားတယ္ဆိုတဲ့ ငတိကို "ေစာက္သုံးမက်တဲ့ေကာင္" ဆိုျပီး စိတ္ထဲက က်ိန္ဆဲလိုက္တယ္။ "ဘာေတြ လုပ္ေနတာလည္း စည္သူရယ္" ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖ်ားေတြကို သူညွစ္တယ္။ ထုံးစံအတိုင္း မရုန္းပါဘူး။