စုန္းမ အပိုင္း (၇)
ဗယ္လင္တိုင္းေဒးမွာ ျခင္နဲ႔ နပန္းလံုးၿပီး ညတုန္းက ေရးထားတာေလး .. တေရးႏိုးထတင္သည္
===============
မိနစ္ပိုင္း ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတဲ့အထိ အရိုင္းဆန္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြက ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ႀကီးစိုးထားလို႔လားေတာ့ မသိ .. ဘာစကားမွ မေျပာျဖစ္ဘဲ ဆက္စ္ကိစၥကိုပဲ တရၾကမ္း လုပ္မိေနၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ နည္းနည္းေလး အရွိန္ျပန္ေလ်ာ့သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာေလး နီျမန္းၿပီး အသက္ရွဴႏႈန္း ျမန္ေနတဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္က စကားေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ေျပာေတာ့တာပဲ။
"ေဆာင့္ .. ေဆာင့္စမ္းကြာ .. က်မေကာင္ေလးက အလွပဲ ၾကည့္ေနခ်င္တဲ့ လူမဟုတ္ဘူး .. လိုးရမွ အာသာေျပတဲ့သူ .. မိုးရတီက အျပသက္သက္ပဲ .. ေက်ာ့ေကခိုင္ကမွ လုပ္လို႔ရေသး .. အီး"
က်ေနာ္ ႏႈတ္ခမ္း တင္းတင္းကို ေစ့ထားလိုက္တယ္ .. ဘာဆိုဘာမွ မေျပာဘဲ ေက်ာ့ေကခုိင္ အဖုတ္အိအိေလးထဲ အဆက္မျပတ္၀င္ထြက္ေနတဲ့ လီးကိုသာ အာရံုစိုက္ထားတယ္။
"ဟုတ္တယ္ .. အဲဒီေကာင္မက တကယ့္ ေသာက္ၾကြား .. ေျပာစရာမရွိေအာင္ လွတာနဲ႔တင္ မာန္တက္ေနတာ .. ေတာက္ .. မုန္းလိုက္တာ ..ႏုပ်ဳိၾကြရြေနတဲ့ ေဘာ္ဒီက ဘာျဖစ္လို႔ သူ႔မွာ သြားရွိေနရတာလဲ .. ဘာ၀တ္၀တ္ ဒင္းနဲ႔ လုိက္ေနတယ္ ... အား ... ေစာက္ေကာင္မ !!!"
ဆိုဖာသားကို အားယူၿပီး ေထာက္ထားတဲ့ က်ေနာ့္လက္ေတြက အလိုအေလ်ာက္ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ၿပီးေထာက္မိသြားတယ္။ ဒီထဲမွာ ေကာင္မေလးေတြ ပါရင္ .. ခင္ဗ်ားတို႔ ေကာင္ေလးေတြ အေပၚကမိုးၿပီးေဆာင့္ေပးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လက္သီးဆုပ္လိုက္ၿပီဆိုရင္ ဘာဆက္ျဖစ္သလဲ သိၾကတယ္ဟုတ္ .. (ဟီး .. ေမးသာေမးရတာပါ .. ဘယ္သူမွလဲ ဒါမ်ဳိးေတာ့ ၀င္ေျဖမယ္ မထင္ပါဘူး .. ခြီး ) ။
က်ေနာ္ေဆာင့္ခ်က္ေတြက ဒီဂရီတိုးသထက္တိုးၿပီး ၾကမ္းလာေပမယ့္ ေက်ာ့ေကခိုင္ ေျပာေနတာေတြက မဆံုးေသးဘူး .. Non-stop ကို ဆက္ေျပာေနတာ ...
"အီး .. တကယ္ .. တကယ္ပဲ ... ဒီေကာင္မ ရင္သားေတြကလည္း ဘာမိုက္သလဲ မေမးနဲ႔ .. လံုးၿပီးထြားေနတာ ဆြဲသားတီရွပ္သာ ၀တ္ထားလို႔ကေတာ့ ေမာက္တက္ေနတာပဲ .. လာၿပီး စို႔ပါေတာ့လို႔ လက္ယက္ေခၚေနသလိုပဲ .. ရွီး .. အင့္ .. အင့္"
စိတ္ထဲဟုန္းခနဲ ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ပံုမွန္ေဆာင့္ေနရာကေန တစ္ခ်က္ကို အားျပင္းျပင္းႏွင့္ ဖိခ်ပစ္လိုက္တယ္ (ကိုပန္းရိုင္း ရုိက္တင္ေပးတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ ေျပာတဲ့ ေျမစိုက္ေဆာင့္နည္းေပါ့ )။ ဆီးခံုခ်င္းရိုက္သံက ဖတ္ခနဲ ျမည္ၿပီး လီးဆိုတာ ဖ်ဥ္းခနဲေတာင္ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔စကားေတြက က်ေနာ့္စိတ္ကို ဆြသထက္ဆြေပးေနတာ က်ေနာ္ ခံစားလို႔မရေတာ့ဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ပဲ စဥ္းစားၾကည့္။ မိုးရတီရဲ ႔မို႔ေမာက္ေနတဲ့ ႏို႔လံုးေတြကို တီရွပ္ပါးပါးက်ပ္က်ပ္နဲ႔ ေဖာ္ျပတာကို က်ေနာ္က မ်က္စိထဲ မျမင္ရွာဘူးကိုး။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ ငါ ဒီလိုအရွိန္တက္သြားတာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ ေက်ာ့ေကခိုင္ သိသြားမလားဆိုၿပီး ခနေတာ့ စိတ္ပူလိုက္ေသး။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာ့ေကခိုင္က က်ေနာ့္ကို ဂရုမစိုက္ဘဲ ေအာက္ကေန တန္ျပန္ေကာ့ေပးေနရင္းက သူေျပာခ်င္တာကို ဆက္ေျပာေနတယ္။
"ဟင္း .. သိတယ္ေပါ့ .. က်မေကာင္ေလး ဒါေတြကို ႀကိဳက္တယ္ဆိုတာ .. ႀကိဳက္လဲႀကိဳက္ခ်င္စရာပဲ .. အိုးဆိုတာ စြင့္ကားၿပီး ပန္းသီးပံုအတိုင္းပဲ လွခ်က္က .. လမ္းေလွ်ာက္တိုင္း လႈပ္ေနတာတို႔ .. ကုန္းလိုက္တာမွာ ေပၚလာတာတို႔က .. အိုး .. shit!! .. ေသာက္ .. ေသာက္ေကာင္မ .. မုန္းလိုက္တာ"
ကိုယ့္ၾဆာတို႔ေရ .. ကိုယ္က်ဳိးေတာ့နဲၿပီ ထင္ပါရဲ ႔.. က်ေနာ့္မွာ ဆူေ၀ေနတဲ့ စိတ္ရိုင္းေၾကာင့္ လိုးသာလိုးေနရတာ။ လူက လန္႔လာၿပီ။ စိတ္ထဲထင့္ခနဲ ျဖစ္သြားတာမို႔ အရွိန္ကို ျပန္ခ်ဖို႔ ႀကိဳးစားမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ မရပါဘူး။ ေက်ာ့ေကခိုင္က အေလ်ာ့မေပးဘဲ က်ေနာ့္တင္ပါးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ေအာက္ကေန အပီအျပင္ကို ေကာ့တင္ေပးေနတာ။ ေသာက္ထားတဲ့ အရွိန္နဲ႔ မူးေနတာလား .. တျခားဟာပဲ မူးေနတာလား မသိေတာ့ဘူး။
"အီး … အိုး .. မိုးရတီ .. ေစာက္ေကာင္မ … ေသာက္ရမ္းလွတာနဲ႔ မာန္တက္ေနတဲ့ဟာမ … ဖက္ခ္ယူ .. အိုး … ဖက္ခ္ … အီး!!!!"
ေနာက္ဆံုးစကားလံုးက ဒီအတိုင္းနဲ႔ ရပ္သြားတာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ မိန္းကေလးေတြ ၿပီးခါနီးမွာ ေအာ္ရင္ထြက္တဲ့ အသံလိုကို သံရွည္ဆြဲၿပီးထြက္တာ။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ဆံပင္ေတြ လႈပ္ရွားရမ္းခါၿပီး မ်က္ႏွာေပၚဖံုးသြားေလာက္ေအာင္ကို လူက ေကာ့ျပန္ယိမ္းထိုးၿပီး ေက်ာ့ေကခိုင္ အႀကီးအက်ယ္ ၿပီးသြားတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဘယ္ေနႏိုင္ပါ့မလဲ။ ကိုယ့္ေကာင္မေလးျဖစ္တဲ့သူ သူအင္မတန္မုန္းတဲ့ မိုးရတီအေၾကာင္း ေပါက္ေပါက္ေဖာက္သလို ေျပာရင္း ၿပီးသြားတယ္ဆိုမွ ကိုယ္လည္းပဲ ဘယ္လိုျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ၿပီး လိုက္ၿပီးသြားပါေရာ။ လီးကို ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔အဖုတ္အဆံုးထဲထိ ထိုးထည့္ထားၿပီး လရည္ေတြကို ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္တာ ဒလေဟာေတာင္ ထြက္သြားတယ္ ေျပာရမယ္ ...။
ေက်ာ့ေကခိုင္ ဒီတစ္ခါၿပီးတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကမ္းတယ္။ ခါတိုင္းနဲ႔ လံုး၀မတူဘူး။ ငလ်င္ႀကီး တစ္ခုလႈပ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္ထပ္ ငလ်င္လိႈင္းေသးေသးေလးေတြ (အင္းဂိပ္လိုဆိုရင္ေတာ့ အာဖတာေရွာ့ခ္ေလး) ျဖစ္သလိုေတာင္ သူ႔အဖုတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေနမွန္း ဆတ္ခနဲ ဆတ္ခနဲ လီးကို လာလာညွစ္ေနတဲ့ အတြင္းသားေတြေၾကာင့္ သိေနတယ္ဗ်။
က်ေနာ္ လရည္ေတြကုန္စင္ေအာင္ ထြက္သြားၿပီးလို႔ မွိတ္ထားတဲ့ မ်က္လံုးကို ျပန္ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔မ်က္၀န္းေတြက မွိတ္ရက္သား ရွိေနေသးတယ္။
မ်က္ႏွာႏုႏုေလးကလည္း ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို နီးျမန္ၿပီး ေခြ်းေစးေလးေတြလည္း ျပန္လို႔။ ဆံပင္ေတြဆိုတာလည္း ဖရိုဖရဲနဲ႔ .. ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ သိလိုက္ၿပီ။ အာ့ရို .. ဖ်ား ဖ်ား .. က်ေနာ့္ေကာင္မေလး ေမ့ေမ်ာသြားတာပဲ .. အလိုးခံရတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ေမ့ေမ်ာသြားတယ္ဆိုတာ တကယ္ျဖစ္တတ္တာကိုး ...။
က်ေနာ္ တိတ္တိတ္ေလးပဲ ဆိုဖာေပၚကေန ၾကြလိုက္တာ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ျဖစ္ခါစျဖစ္တဲ့ လီးက အဖုတ္ထဲကေန ျပြတ္ခနဲ အသံျမည္ၿပီး ကြ်တ္ထြက္လာတယ္။ ေက်ာ့ေကခိုင္ကေတာ့ တုတ္တုတ္ေတာင္ မလႈပ္ေတာ့ဘူး။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ က်ေနာ္လည္း ေခြ်းေတြနဲ႔႔ စိုရႊဲေနတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ အရင္ဆံုး အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ဖို႔ ေတြးလိုက္ၿပီး ေနာက္ေဘးဘက္ ေလွ်ာက္လာခဲ့တယ္။ ေဘဇင္ေရာက္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေရဘံုဘိုင္ေခါင္းကို ဖြင့္၊ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ထိုးက်လာတဲ့ ေရေတြေအာက္မွာ ခနခံ၊ ၿပီးေတာ့ လက္ခုပ္ထဲ ေရထည့္ၿပီး မ်က္ႏွာ ေကာင္းေကာင္းသစ္ပစ္လိုက္တယ္ .. အား .. အခုက်မွပဲ ေနသာေတာ့တယ္ဗ်ာ
ေရဘံုဘိုင္ေခါင္းကို ျပန္မပိတ္မိေသးဘဲ အလွ်ံမျပတ္က်ေနတဲ့ ေရေတြကို အဓိပၸါယ္မဲ့စြာနဲ႔ က်ေနာ္ ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ အခ်ိန္ပိုင္းေလးအတြင္းမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့အရာေတြကို က်ေနာ့္ေခါင္းထဲမွာ အခုထက္ထိ လက္မခံခ်င္ေသးဘူး။ ပံုမွန္ဆို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စကားမ်ားၿပီး ကေတာက္ကဆ ျဖစ္ရမယ့္ အေၾကာင္းအရာက အခုေတာ့ အရာသာအရွိဆံုး အခ်စ္ပြဲတစ္ပြဲေတာင္ ျဖစ္သြားခဲ့တာ။ အဲဒီထက္ ပိုၿပီး အ့ံၾသမိတာက ေက်ာ့ေကခိုင္တစ္ေယာက္ သူအင္မတန္ၾကည့္မရဘူးဆိုတဲ့ မိုးရတီအေၾကာင္း ေျပာရင္း ၿပီးသြားတာကိုပဲ။ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ ဒီလို ျဖစ္ရတာပါလိမ့္။ ေသာက္ထားတဲ့ မာဂရီတာေၾကာင့္ပဲလား .. အရက္ရွိန္ေၾကာင့္ ေက်ာ့ေကခိုင္ကိုယ္ထဲမွာ ငုတ္လွ်ုဳိးေနတဲ့ စိတ္ဆႏၵတစ္ခုက ထိန္းမရပဲ ထြက္လာတား .. ဟူး .. မသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ .. က်ေနာ္ သိတာဆိုလို႔ က်ေနာ္နဲ႔ က်ေနာ့္ေကာင္မေလး .. မိုးရတီဆိုတဲ့ ေကာင္မအေၾကာင္းေတြးရင္း ႏွစ္ေယာက္စလံုး ၿပိဳင္တူၿပီးခဲ့တာပဲ .. ... ရတီ .. မိုးရတီ .. မင္း .. မင္း
အဲဒီေန႔ညက ေက်ာ့ေကခိုင္ကို ျပန္ကို ႏိုးမလာေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္လည္း ေနရာေျပာင္းလိုက္ရင္ သူႏိုးလာမွာ စိုးတာနဲ႔တင္ သူ႔ကို မ ၿပီးေရႊ ႔မေနေတာ့ဘူး။ သူ႔ကိုယ္ေလးကို ၾကည့္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္ရင္း အေပၚကေန ေစာင္တစ္ထည္ ၿခံဳေပးထားလိုက္တယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္အခန္းထဲပဲ ၀င္ေခြေနလိုက္တာ ဘယ္အခ်ိန္ အိပ္ေပ်ာ္လို႔ ေပ်ာ္သြားမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ႏွာေခါင္းထဲမွာ ထမင္းေၾကာ္လိုလို အနံ႔ရမွ ႏိုးလာေတာ့ ေက်ာ့ေကခိုင္က မီးဖိုခန္းထဲမွာ မနက္စာစားဖို႔ ျပင္ေနတာ ေတြ႔ရေတာ့တာပဲ။
ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေက်ာ့ေကခိုင္က မေန႔ညက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကို အစေဖာ္ၿပီး အေျပာမခံဘူးဗ်။ သူ မူးေနလို႔ပဲ ျဖစ္ခဲ့သလိုလိုနဲ႔ ရုပ္တည္ႀကီး လုပ္ေနတာ။ သူကမွ စကားမစေတာ့လဲ က်ေနာ္လည္း ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒါကို ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ သြားေမးလို႔ရမလဲဗ်ာ။ မသိလိုက္ မသိဖာသာပဲ ေနလိုက္ရတယ္။ ယုန္ကေလး ႏွာေစးသည္ေပါ့ …။
တစ္ခု ထူးဆန္းတာက အဲဒီေနာက္ပိုင္း ေက်ာ့ေကခိုင္က မိုးရတီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ့္ကို ဘာမွလာေျပာတာ မေတြ႔ေတာ့ဘူး။ ၾကည့္ရတာ သူက စကားစၿပီး ေျပာလိုက္ရင္ ဟိုေန႔ညက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ဟာကို က်ေနာ္က ထုတ္ေျပာမွာ စိုးလို႔လားေတာ့ မသိဘူးရယ္။ ေနာက္တစ္ခု ထပ္ၿပီး ထူးဆန္းတာက အလုပ္ထဲမွာ မိုးရတီ က်ေနာ့္နား လာကပ္တဲ့အခါ သိပ္ၿပီးေတာ့ မၾကည္သလို အမူအရာလည္း မျပေတာ့တာ။ ဘယ္လိုမွန္း မသိဘူး။ ေက်ာ့ေကခိုင္ မိုးရတီကို ၾကည့္တဲ့အၾကည့္က တစ္မ်ဳိးေျပာင္းသြားသလိုပဲ။ က်ေနာ့္စိတ္ထင္ ခါတိုင္းလို မနာလိုေဂ်၀င္တဲ့ အၾကည့္ေတြ မဟုတ္ဘူး .. တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲ .. က်ေနာ္မ်ား စိတ္ကူးတအားယဥ္ေနမိတာလား မသိေတာ့ပါဘူး ကိုယ့္ၾဆာတို႔ရယ္ …။
မိုးရတီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္ ဘယ္လိုေနလဲေတာ့ မေမးၾကပါနဲ႔။ ျဖစ္ခ်င္တဲ့အတိုင္းသာ ျဖစ္ၾကေၾကးဆို အဲဒီဟာမကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး လိုးခ်င္တာေပါ့ .. ဒါေပမယ့္ အဲဒီအေတြးကို က်ေနာ္ ခ်ဳိးႏွိမ္ထားပါတယ္။ အဲဒီအစား ကိုယ့္ေကာင္မေလး ျဖစ္တဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္အေၾကာင္းသာ က်ေနာ္ ေတြးေနလိုက္တယ္။ ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔ကိုယ္ထဲမွာ ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ မီးေတာက္ေလးကို က်ေနာ္ သေဘာက်တယ္ .. စိတ္လႈပ္ရွားတယ္ေပါ့ .. အဲဒီ မီးေတာက္ေလးကို မၿငိမ္းေစခ်င္ဘူး .. ဒီမီးေတာက္မွာ ေလာင္ကြ်မ္းခံရမွာကို ပိုးဖလံတစ္ေကာင္လို က်ေနာ္ ႏွစ္သက္ေနေတာ့တာပဲ ..။
ဒါေပမယ့္ ခက္တာက ေက်ာ့ေကခိုင္က အဲဒီေန႔ညက အျဖစ္အပ်က္ကို လံုး၀ျပန္ေျပာင္းအေျပာမခံသလို၊ က်ေနာ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ေတြ႔ဖို႔ကိုလဲ ဟိုအေၾကာင္းျပ ဒီအေၾကာင္းျပလုပ္ၿပီး ေရွာင္ေနခဲ့တယ္။ တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္မကေတာ့ဘဲ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာၿပီး၊ သံုးပတ္ထဲေတာင္ ေရာက္လာၿပီ။ မိုးရတီကလည္း က်ေနာ့္နားကို ကပ္ၿပီး flirt လုပ္တာက ေတာ္ေတာ္မ်ားလာၿပီ။ ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ဟိုလိုဒီလို ျဖစ္လာျပန္ပါေရာ ..။
အဲဒီလိုနဲ႔ ေနလာခဲ့တာ တစ္ေန႔မွာေတာ့ မိုးရတီ က်ေနာ့္အနား ေရာက္လာၿပီး
"ေဇယ် .. ဘယ္ႏွစ္ခါေလာက္မ်ား ရတီတို႔ ဘဲစားဘဲေခ် ျဖစ္မသြားရင္ ေကာင္းမလဲလို႔ ေတြးမိသလဲ .. သိခ်င္လုိ႔ .. "
သူ႔စကားက ေျပာရရင္ ခါတိုင္းလိုပဲ လာၿပီးၾကဴတဲ့စကားေတာ့ ဟုတ္ေပမယ့္၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ မ်က္လံုးေတြရဲ ႔အမူအရာေၾကာင့္ serious ေျပာေနသလို ခံစားရတယ္ဗ်။ ေက်ာ့ေကခိုင္အေပၚမွာ သစၥာေစာင့္သိမယ္ဆိုတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ ႔စိတ္တစ္ျခမ္းက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ပဲ ဒီေတာ့ပစ္ကေန ဖယ္ခြာဖို႔ အသိေပးေနေပမယ့္၊ အရွက္မရွိတဲ့ ေနာက္တစ္ျခမ္းက ဒီေမးခြန္းကို တံု႔ျပန္ဖို႔ လွမ္းေျပာေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကံေကာင္းခ်င္တာပဲလားလို႔ ေျပာရမလား မသိဘူး။ က်ေနာ့္ႏႈတ္က ဘာစကားမွ မထြက္ခင္မွာ မိုးရတီကို ကိုေအးမင္းက လွမ္းေခၚလိုက္ပါေရာ ..။
မိုးရတီ ထြက္သြားလို႔ ကိုယ့္လက္ေတြကို ကိုယ္ျပန္ငံု႔ၾကည့္ေတာ့ ေခြ်းေစးေတြေတာင္ စိုေနတာ ေတြ႔တယ္။ ဘာမွေတာင္ မဟုတ္ေသးဘူး ေနာ္ .. မိုးရတီနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္ဆံုဖို႔ စကားစယံုေလး ရွိေသးတာကို။ အဲဒီေန႔ တစ္ေန႔လံုးလဲ က်ေနာ့္မွာ မိုးရတီ ေနာက္ထပ္ စကားစဦးမလားဆိုၿပီး ေစာင့္ေမွ်ာ္သလိုေတာင္ ျဖစ္ေနေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိုးရတီက ထပ္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ ဘယ္လိုေနလဲ .. သိခ်င္တယ္လား ကိုယ့္ၾဆာတို႔။ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ .. စိတ္သက္သာရာရတာက တစ္ပိုင္း၊ စိတ္ပ်က္တာက တစ္ပိုင္းေပါ့ .. တကယ္ပါ။ ေဇယ်ဆိုတဲ့ေကာင္ဟာ မီးစတစ္ဖက္၊ ေရမႈတ္တစ္ဖက္ရယ္ …။
ညဘက္ က်ေနာ္တို႔ ဆိုင္သိမ္းခ်ိန္ၾကေတာ့ က်ေနာ္ ဇာတ္လမ္းအစမွာ ေျပာခဲ့သလို စားဖိုေဆာင္ထဲရွိတဲ့ ေကာင္မေလးေလးေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ခိုင္သဇင္က announcement တစ္ခုလုပ္တယ္။ တျခားေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒီတစ္ပတ္ ေသာၾကာေန႔က်ရင္ သူ႔အိမ္မွာ ပါတီလုပ္မယ္တဲ့။ စိတ္၀င္စားတဲ့သူ ရွိရင္ လာပါဆိုၿပီး အားလံုးကို ဖိတ္ေနတယ္။ က်ေနာ္သိတာက ေက်ာ့ေကခိုင္အိမ္ကို သူ႔အမ်ဳိးေတြ လာမွာမို႔လို႔ တျခားကို သူတို႔သြားၾကမယ္ ေျပာတယ္၊ ဒီေတာ့ အကယ္၍ က်ေနာ္သာ ခိုင္သဇင္ ဖိတ္ေခၚတဲ့အတိုင္း သြားမယ္ဆိုရင္ ေက်ာ့ေကခိုင္ လိုက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဒီအတိုင္း ကိုယ့္သေဘာခ်ည္းနဲ႔ေတာ့ မလုပ္ပါဘူး။ ေက်ာ့ေကခိုင္ကိုေမးေတာ့ .. ရတယ္ သြားေလတဲ့ .. သူလည္း တျခားသြားဖို႔ အစီအစဥ္ မျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ လာခဲ့မယ္ဆိုၿပီး မတင္မက် အေျဖေပးတယ္။ ဒီေတာ့ အိုေကေပါ့ဆိုၿပီး က်ေနာ္ ဘာမွ ဆက္မေျပာေတာ့ဘူး။
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ခိုင္သဇင္ ပါတီလုပ္မယ့္ေနရာက သူေနေနတဲ့ ရန္ကုန္ထဲက အိမ္မွာမဟုတ္ဘူး။ သူ႔အစ္မတစ္၀မ္းကြဲ ရွိေနတဲ့ သန္လ်င္ဘက္ျခမ္းက အိမ္။ အဲဒီအိမ္ကလူေတြက ျမန္မာျပည္အႏွံ႔ ဘုရားဖူးထြက္သြားလို႔ သူ႔ကို အိမ္အပ္သြားတာ။ အိမ္က ၿခံအက်ယ္ႀကီးထဲမွာ ေဆာက္ထားတာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္း သံုးထပ္ႀကီး။ က်ေနာ္ ေရာက္သြားတဲအခ်ိန္မွာ ပါတီက ေတာ္ေတာ္ေတာင္ အရွိန္ရေနၿပီ။ ေအာက္ထည့္ ဧည့္ခန္းက်ယ္ႀကီးထဲမွာ ေသာက္စားေနၾကတဲ့သူေတြထဲ အခ်ဳိ႔က ဖြင့္ထားတဲ့ ေဂ်လိုရဲ ႔ On the floor ဆိုတဲ့ သီခ်င္းနဲ႔ ကေနတဲ့ သူေတြေတာင္ ရွိေနၿပီဗ် …။
က်ေနာ္လည္း ဟိုေလွ်ာက္သြား၊ ဒီေလွ်ာက္သြားနဲ႔ ခနသြားၿပီး ပါတီလာတဲ့သူေတြအတြက္ စီစဥ္ေပးထားတဲ့ ေကာ့ေတးကို တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ ေသာက္ေနမိတယ္။ မ်က္စိကေတာ့ တစ္ေယာက္ေသာသူကို လိုက္ရွာမိေနတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔သိမွာပါ .. က်ေနာ္ မိုးရတီကို ရွာေနတယ္ဆိုတာ။ ဒါေပမယ့္ နာရီ၀က္ေလာက္ေတာင္ ရွိသြားမလား မသိဘူး။ မိုးရတီရဲ ႔အရိပ္အေယာင္ေတာင္ လံုး၀ မျမင္ပါဘူး။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း အေပၚထပ္ကို တက္တဲ့ ေလွကားရဲ ႔ေထာင့္ခ်ဳိးေလးကို မွီထားရင္း ဘယ္ႏွစ္ခြက္မွန္း မသိတဲ့ ေကာ့ေတးကိုသာ ခပ္မွ်င္းမွ်င္းေလး ေသာက္ေနမိတယ္။ အဲဒီအခ်ိ္န္မွာ .
===============
မိနစ္ပိုင္း ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတဲ့အထိ အရိုင္းဆန္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြက ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ႀကီးစိုးထားလို႔လားေတာ့ မသိ .. ဘာစကားမွ မေျပာျဖစ္ဘဲ ဆက္စ္ကိစၥကိုပဲ တရၾကမ္း လုပ္မိေနၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ နည္းနည္းေလး အရွိန္ျပန္ေလ်ာ့သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာေလး နီျမန္းၿပီး အသက္ရွဴႏႈန္း ျမန္ေနတဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္က စကားေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ေျပာေတာ့တာပဲ။
"ေဆာင့္ .. ေဆာင့္စမ္းကြာ .. က်မေကာင္ေလးက အလွပဲ ၾကည့္ေနခ်င္တဲ့ လူမဟုတ္ဘူး .. လိုးရမွ အာသာေျပတဲ့သူ .. မိုးရတီက အျပသက္သက္ပဲ .. ေက်ာ့ေကခိုင္ကမွ လုပ္လို႔ရေသး .. အီး"
က်ေနာ္ ႏႈတ္ခမ္း တင္းတင္းကို ေစ့ထားလိုက္တယ္ .. ဘာဆိုဘာမွ မေျပာဘဲ ေက်ာ့ေကခုိင္ အဖုတ္အိအိေလးထဲ အဆက္မျပတ္၀င္ထြက္ေနတဲ့ လီးကိုသာ အာရံုစိုက္ထားတယ္။
"ဟုတ္တယ္ .. အဲဒီေကာင္မက တကယ့္ ေသာက္ၾကြား .. ေျပာစရာမရွိေအာင္ လွတာနဲ႔တင္ မာန္တက္ေနတာ .. ေတာက္ .. မုန္းလိုက္တာ ..ႏုပ်ဳိၾကြရြေနတဲ့ ေဘာ္ဒီက ဘာျဖစ္လို႔ သူ႔မွာ သြားရွိေနရတာလဲ .. ဘာ၀တ္၀တ္ ဒင္းနဲ႔ လုိက္ေနတယ္ ... အား ... ေစာက္ေကာင္မ !!!"
ဆိုဖာသားကို အားယူၿပီး ေထာက္ထားတဲ့ က်ေနာ့္လက္ေတြက အလိုအေလ်ာက္ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ၿပီးေထာက္မိသြားတယ္။ ဒီထဲမွာ ေကာင္မေလးေတြ ပါရင္ .. ခင္ဗ်ားတို႔ ေကာင္ေလးေတြ အေပၚကမိုးၿပီးေဆာင့္ေပးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လက္သီးဆုပ္လိုက္ၿပီဆိုရင္ ဘာဆက္ျဖစ္သလဲ သိၾကတယ္ဟုတ္ .. (ဟီး .. ေမးသာေမးရတာပါ .. ဘယ္သူမွလဲ ဒါမ်ဳိးေတာ့ ၀င္ေျဖမယ္ မထင္ပါဘူး .. ခြီး ) ။
က်ေနာ္ေဆာင့္ခ်က္ေတြက ဒီဂရီတိုးသထက္တိုးၿပီး ၾကမ္းလာေပမယ့္ ေက်ာ့ေကခိုင္ ေျပာေနတာေတြက မဆံုးေသးဘူး .. Non-stop ကို ဆက္ေျပာေနတာ ...
"အီး .. တကယ္ .. တကယ္ပဲ ... ဒီေကာင္မ ရင္သားေတြကလည္း ဘာမိုက္သလဲ မေမးနဲ႔ .. လံုးၿပီးထြားေနတာ ဆြဲသားတီရွပ္သာ ၀တ္ထားလို႔ကေတာ့ ေမာက္တက္ေနတာပဲ .. လာၿပီး စို႔ပါေတာ့လို႔ လက္ယက္ေခၚေနသလိုပဲ .. ရွီး .. အင့္ .. အင့္"
စိတ္ထဲဟုန္းခနဲ ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ပံုမွန္ေဆာင့္ေနရာကေန တစ္ခ်က္ကို အားျပင္းျပင္းႏွင့္ ဖိခ်ပစ္လိုက္တယ္ (ကိုပန္းရိုင္း ရုိက္တင္ေပးတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ ေျပာတဲ့ ေျမစိုက္ေဆာင့္နည္းေပါ့ )။ ဆီးခံုခ်င္းရိုက္သံက ဖတ္ခနဲ ျမည္ၿပီး လီးဆိုတာ ဖ်ဥ္းခနဲေတာင္ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔စကားေတြက က်ေနာ့္စိတ္ကို ဆြသထက္ဆြေပးေနတာ က်ေနာ္ ခံစားလို႔မရေတာ့ဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ပဲ စဥ္းစားၾကည့္။ မိုးရတီရဲ ႔မို႔ေမာက္ေနတဲ့ ႏို႔လံုးေတြကို တီရွပ္ပါးပါးက်ပ္က်ပ္နဲ႔ ေဖာ္ျပတာကို က်ေနာ္က မ်က္စိထဲ မျမင္ရွာဘူးကိုး။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ ငါ ဒီလိုအရွိန္တက္သြားတာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ ေက်ာ့ေကခိုင္ သိသြားမလားဆိုၿပီး ခနေတာ့ စိတ္ပူလိုက္ေသး။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာ့ေကခိုင္က က်ေနာ့္ကို ဂရုမစိုက္ဘဲ ေအာက္ကေန တန္ျပန္ေကာ့ေပးေနရင္းက သူေျပာခ်င္တာကို ဆက္ေျပာေနတယ္။
"ဟင္း .. သိတယ္ေပါ့ .. က်မေကာင္ေလး ဒါေတြကို ႀကိဳက္တယ္ဆိုတာ .. ႀကိဳက္လဲႀကိဳက္ခ်င္စရာပဲ .. အိုးဆိုတာ စြင့္ကားၿပီး ပန္းသီးပံုအတိုင္းပဲ လွခ်က္က .. လမ္းေလွ်ာက္တိုင္း လႈပ္ေနတာတို႔ .. ကုန္းလိုက္တာမွာ ေပၚလာတာတို႔က .. အိုး .. shit!! .. ေသာက္ .. ေသာက္ေကာင္မ .. မုန္းလိုက္တာ"
ကိုယ့္ၾဆာတို႔ေရ .. ကိုယ္က်ဳိးေတာ့နဲၿပီ ထင္ပါရဲ ႔.. က်ေနာ့္မွာ ဆူေ၀ေနတဲ့ စိတ္ရိုင္းေၾကာင့္ လိုးသာလိုးေနရတာ။ လူက လန္႔လာၿပီ။ စိတ္ထဲထင့္ခနဲ ျဖစ္သြားတာမို႔ အရွိန္ကို ျပန္ခ်ဖို႔ ႀကိဳးစားမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ မရပါဘူး။ ေက်ာ့ေကခိုင္က အေလ်ာ့မေပးဘဲ က်ေနာ့္တင္ပါးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ေအာက္ကေန အပီအျပင္ကို ေကာ့တင္ေပးေနတာ။ ေသာက္ထားတဲ့ အရွိန္နဲ႔ မူးေနတာလား .. တျခားဟာပဲ မူးေနတာလား မသိေတာ့ဘူး။
"အီး … အိုး .. မိုးရတီ .. ေစာက္ေကာင္မ … ေသာက္ရမ္းလွတာနဲ႔ မာန္တက္ေနတဲ့ဟာမ … ဖက္ခ္ယူ .. အိုး … ဖက္ခ္ … အီး!!!!"
ေနာက္ဆံုးစကားလံုးက ဒီအတိုင္းနဲ႔ ရပ္သြားတာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ မိန္းကေလးေတြ ၿပီးခါနီးမွာ ေအာ္ရင္ထြက္တဲ့ အသံလိုကို သံရွည္ဆြဲၿပီးထြက္တာ။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ဆံပင္ေတြ လႈပ္ရွားရမ္းခါၿပီး မ်က္ႏွာေပၚဖံုးသြားေလာက္ေအာင္ကို လူက ေကာ့ျပန္ယိမ္းထိုးၿပီး ေက်ာ့ေကခိုင္ အႀကီးအက်ယ္ ၿပီးသြားတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဘယ္ေနႏိုင္ပါ့မလဲ။ ကိုယ့္ေကာင္မေလးျဖစ္တဲ့သူ သူအင္မတန္မုန္းတဲ့ မိုးရတီအေၾကာင္း ေပါက္ေပါက္ေဖာက္သလို ေျပာရင္း ၿပီးသြားတယ္ဆိုမွ ကိုယ္လည္းပဲ ဘယ္လိုျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ၿပီး လိုက္ၿပီးသြားပါေရာ။ လီးကို ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔အဖုတ္အဆံုးထဲထိ ထိုးထည့္ထားၿပီး လရည္ေတြကို ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္တာ ဒလေဟာေတာင္ ထြက္သြားတယ္ ေျပာရမယ္ ...။
ေက်ာ့ေကခိုင္ ဒီတစ္ခါၿပီးတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကမ္းတယ္။ ခါတိုင္းနဲ႔ လံုး၀မတူဘူး။ ငလ်င္ႀကီး တစ္ခုလႈပ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္ထပ္ ငလ်င္လိႈင္းေသးေသးေလးေတြ (အင္းဂိပ္လိုဆိုရင္ေတာ့ အာဖတာေရွာ့ခ္ေလး) ျဖစ္သလိုေတာင္ သူ႔အဖုတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေနမွန္း ဆတ္ခနဲ ဆတ္ခနဲ လီးကို လာလာညွစ္ေနတဲ့ အတြင္းသားေတြေၾကာင့္ သိေနတယ္ဗ်။
က်ေနာ္ လရည္ေတြကုန္စင္ေအာင္ ထြက္သြားၿပီးလို႔ မွိတ္ထားတဲ့ မ်က္လံုးကို ျပန္ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔မ်က္၀န္းေတြက မွိတ္ရက္သား ရွိေနေသးတယ္။
မ်က္ႏွာႏုႏုေလးကလည္း ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို နီးျမန္ၿပီး ေခြ်းေစးေလးေတြလည္း ျပန္လို႔။ ဆံပင္ေတြဆိုတာလည္း ဖရိုဖရဲနဲ႔ .. ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ သိလိုက္ၿပီ။ အာ့ရို .. ဖ်ား ဖ်ား .. က်ေနာ့္ေကာင္မေလး ေမ့ေမ်ာသြားတာပဲ .. အလိုးခံရတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ေမ့ေမ်ာသြားတယ္ဆိုတာ တကယ္ျဖစ္တတ္တာကိုး ...။
က်ေနာ္ တိတ္တိတ္ေလးပဲ ဆိုဖာေပၚကေန ၾကြလိုက္တာ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ျဖစ္ခါစျဖစ္တဲ့ လီးက အဖုတ္ထဲကေန ျပြတ္ခနဲ အသံျမည္ၿပီး ကြ်တ္ထြက္လာတယ္။ ေက်ာ့ေကခိုင္ကေတာ့ တုတ္တုတ္ေတာင္ မလႈပ္ေတာ့ဘူး။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ က်ေနာ္လည္း ေခြ်းေတြနဲ႔႔ စိုရႊဲေနတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ အရင္ဆံုး အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ဖို႔ ေတြးလိုက္ၿပီး ေနာက္ေဘးဘက္ ေလွ်ာက္လာခဲ့တယ္။ ေဘဇင္ေရာက္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေရဘံုဘိုင္ေခါင္းကို ဖြင့္၊ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ထိုးက်လာတဲ့ ေရေတြေအာက္မွာ ခနခံ၊ ၿပီးေတာ့ လက္ခုပ္ထဲ ေရထည့္ၿပီး မ်က္ႏွာ ေကာင္းေကာင္းသစ္ပစ္လိုက္တယ္ .. အား .. အခုက်မွပဲ ေနသာေတာ့တယ္ဗ်ာ
ေရဘံုဘိုင္ေခါင္းကို ျပန္မပိတ္မိေသးဘဲ အလွ်ံမျပတ္က်ေနတဲ့ ေရေတြကို အဓိပၸါယ္မဲ့စြာနဲ႔ က်ေနာ္ ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ အခ်ိန္ပိုင္းေလးအတြင္းမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့အရာေတြကို က်ေနာ့္ေခါင္းထဲမွာ အခုထက္ထိ လက္မခံခ်င္ေသးဘူး။ ပံုမွန္ဆို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စကားမ်ားၿပီး ကေတာက္ကဆ ျဖစ္ရမယ့္ အေၾကာင္းအရာက အခုေတာ့ အရာသာအရွိဆံုး အခ်စ္ပြဲတစ္ပြဲေတာင္ ျဖစ္သြားခဲ့တာ။ အဲဒီထက္ ပိုၿပီး အ့ံၾသမိတာက ေက်ာ့ေကခိုင္တစ္ေယာက္ သူအင္မတန္ၾကည့္မရဘူးဆိုတဲ့ မိုးရတီအေၾကာင္း ေျပာရင္း ၿပီးသြားတာကိုပဲ။ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ ဒီလို ျဖစ္ရတာပါလိမ့္။ ေသာက္ထားတဲ့ မာဂရီတာေၾကာင့္ပဲလား .. အရက္ရွိန္ေၾကာင့္ ေက်ာ့ေကခိုင္ကိုယ္ထဲမွာ ငုတ္လွ်ုဳိးေနတဲ့ စိတ္ဆႏၵတစ္ခုက ထိန္းမရပဲ ထြက္လာတား .. ဟူး .. မသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ .. က်ေနာ္ သိတာဆိုလို႔ က်ေနာ္နဲ႔ က်ေနာ့္ေကာင္မေလး .. မိုးရတီဆိုတဲ့ ေကာင္မအေၾကာင္းေတြးရင္း ႏွစ္ေယာက္စလံုး ၿပိဳင္တူၿပီးခဲ့တာပဲ .. ... ရတီ .. မိုးရတီ .. မင္း .. မင္း
အဲဒီေန႔ညက ေက်ာ့ေကခိုင္ကို ျပန္ကို ႏိုးမလာေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္လည္း ေနရာေျပာင္းလိုက္ရင္ သူႏိုးလာမွာ စိုးတာနဲ႔တင္ သူ႔ကို မ ၿပီးေရႊ ႔မေနေတာ့ဘူး။ သူ႔ကိုယ္ေလးကို ၾကည့္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္ရင္း အေပၚကေန ေစာင္တစ္ထည္ ၿခံဳေပးထားလိုက္တယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္အခန္းထဲပဲ ၀င္ေခြေနလိုက္တာ ဘယ္အခ်ိန္ အိပ္ေပ်ာ္လို႔ ေပ်ာ္သြားမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ႏွာေခါင္းထဲမွာ ထမင္းေၾကာ္လိုလို အနံ႔ရမွ ႏိုးလာေတာ့ ေက်ာ့ေကခိုင္က မီးဖိုခန္းထဲမွာ မနက္စာစားဖို႔ ျပင္ေနတာ ေတြ႔ရေတာ့တာပဲ။
ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေက်ာ့ေကခိုင္က မေန႔ညက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကို အစေဖာ္ၿပီး အေျပာမခံဘူးဗ်။ သူ မူးေနလို႔ပဲ ျဖစ္ခဲ့သလိုလိုနဲ႔ ရုပ္တည္ႀကီး လုပ္ေနတာ။ သူကမွ စကားမစေတာ့လဲ က်ေနာ္လည္း ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒါကို ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ သြားေမးလို႔ရမလဲဗ်ာ။ မသိလိုက္ မသိဖာသာပဲ ေနလိုက္ရတယ္။ ယုန္ကေလး ႏွာေစးသည္ေပါ့ …။
တစ္ခု ထူးဆန္းတာက အဲဒီေနာက္ပိုင္း ေက်ာ့ေကခိုင္က မိုးရတီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ့္ကို ဘာမွလာေျပာတာ မေတြ႔ေတာ့ဘူး။ ၾကည့္ရတာ သူက စကားစၿပီး ေျပာလိုက္ရင္ ဟိုေန႔ညက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ဟာကို က်ေနာ္က ထုတ္ေျပာမွာ စိုးလို႔လားေတာ့ မသိဘူးရယ္။ ေနာက္တစ္ခု ထပ္ၿပီး ထူးဆန္းတာက အလုပ္ထဲမွာ မိုးရတီ က်ေနာ့္နား လာကပ္တဲ့အခါ သိပ္ၿပီးေတာ့ မၾကည္သလို အမူအရာလည္း မျပေတာ့တာ။ ဘယ္လိုမွန္း မသိဘူး။ ေက်ာ့ေကခိုင္ မိုးရတီကို ၾကည့္တဲ့အၾကည့္က တစ္မ်ဳိးေျပာင္းသြားသလိုပဲ။ က်ေနာ့္စိတ္ထင္ ခါတိုင္းလို မနာလိုေဂ်၀င္တဲ့ အၾကည့္ေတြ မဟုတ္ဘူး .. တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲ .. က်ေနာ္မ်ား စိတ္ကူးတအားယဥ္ေနမိတာလား မသိေတာ့ပါဘူး ကိုယ့္ၾဆာတို႔ရယ္ …။
မိုးရတီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္ ဘယ္လိုေနလဲေတာ့ မေမးၾကပါနဲ႔။ ျဖစ္ခ်င္တဲ့အတိုင္းသာ ျဖစ္ၾကေၾကးဆို အဲဒီဟာမကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး လိုးခ်င္တာေပါ့ .. ဒါေပမယ့္ အဲဒီအေတြးကို က်ေနာ္ ခ်ဳိးႏွိမ္ထားပါတယ္။ အဲဒီအစား ကိုယ့္ေကာင္မေလး ျဖစ္တဲ့ ေက်ာ့ေကခိုင္အေၾကာင္းသာ က်ေနာ္ ေတြးေနလိုက္တယ္။ ေက်ာ့ေကခိုင္ရဲ ႔ကိုယ္ထဲမွာ ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ မီးေတာက္ေလးကို က်ေနာ္ သေဘာက်တယ္ .. စိတ္လႈပ္ရွားတယ္ေပါ့ .. အဲဒီ မီးေတာက္ေလးကို မၿငိမ္းေစခ်င္ဘူး .. ဒီမီးေတာက္မွာ ေလာင္ကြ်မ္းခံရမွာကို ပိုးဖလံတစ္ေကာင္လို က်ေနာ္ ႏွစ္သက္ေနေတာ့တာပဲ ..။
ဒါေပမယ့္ ခက္တာက ေက်ာ့ေကခိုင္က အဲဒီေန႔ညက အျဖစ္အပ်က္ကို လံုး၀ျပန္ေျပာင္းအေျပာမခံသလို၊ က်ေနာ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ေတြ႔ဖို႔ကိုလဲ ဟိုအေၾကာင္းျပ ဒီအေၾကာင္းျပလုပ္ၿပီး ေရွာင္ေနခဲ့တယ္။ တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္မကေတာ့ဘဲ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာၿပီး၊ သံုးပတ္ထဲေတာင္ ေရာက္လာၿပီ။ မိုးရတီကလည္း က်ေနာ့္နားကို ကပ္ၿပီး flirt လုပ္တာက ေတာ္ေတာ္မ်ားလာၿပီ။ ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ဟိုလိုဒီလို ျဖစ္လာျပန္ပါေရာ ..။
အဲဒီလိုနဲ႔ ေနလာခဲ့တာ တစ္ေန႔မွာေတာ့ မိုးရတီ က်ေနာ့္အနား ေရာက္လာၿပီး
"ေဇယ် .. ဘယ္ႏွစ္ခါေလာက္မ်ား ရတီတို႔ ဘဲစားဘဲေခ် ျဖစ္မသြားရင္ ေကာင္းမလဲလို႔ ေတြးမိသလဲ .. သိခ်င္လုိ႔ .. "
သူ႔စကားက ေျပာရရင္ ခါတိုင္းလိုပဲ လာၿပီးၾကဴတဲ့စကားေတာ့ ဟုတ္ေပမယ့္၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ မ်က္လံုးေတြရဲ ႔အမူအရာေၾကာင့္ serious ေျပာေနသလို ခံစားရတယ္ဗ်။ ေက်ာ့ေကခိုင္အေပၚမွာ သစၥာေစာင့္သိမယ္ဆိုတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ ႔စိတ္တစ္ျခမ္းက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ပဲ ဒီေတာ့ပစ္ကေန ဖယ္ခြာဖို႔ အသိေပးေနေပမယ့္၊ အရွက္မရွိတဲ့ ေနာက္တစ္ျခမ္းက ဒီေမးခြန္းကို တံု႔ျပန္ဖို႔ လွမ္းေျပာေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကံေကာင္းခ်င္တာပဲလားလို႔ ေျပာရမလား မသိဘူး။ က်ေနာ့္ႏႈတ္က ဘာစကားမွ မထြက္ခင္မွာ မိုးရတီကို ကိုေအးမင္းက လွမ္းေခၚလိုက္ပါေရာ ..။
မိုးရတီ ထြက္သြားလို႔ ကိုယ့္လက္ေတြကို ကိုယ္ျပန္ငံု႔ၾကည့္ေတာ့ ေခြ်းေစးေတြေတာင္ စိုေနတာ ေတြ႔တယ္။ ဘာမွေတာင္ မဟုတ္ေသးဘူး ေနာ္ .. မိုးရတီနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္ဆံုဖို႔ စကားစယံုေလး ရွိေသးတာကို။ အဲဒီေန႔ တစ္ေန႔လံုးလဲ က်ေနာ့္မွာ မိုးရတီ ေနာက္ထပ္ စကားစဦးမလားဆိုၿပီး ေစာင့္ေမွ်ာ္သလိုေတာင္ ျဖစ္ေနေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိုးရတီက ထပ္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ ဘယ္လိုေနလဲ .. သိခ်င္တယ္လား ကိုယ့္ၾဆာတို႔။ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ .. စိတ္သက္သာရာရတာက တစ္ပိုင္း၊ စိတ္ပ်က္တာက တစ္ပိုင္းေပါ့ .. တကယ္ပါ။ ေဇယ်ဆိုတဲ့ေကာင္ဟာ မီးစတစ္ဖက္၊ ေရမႈတ္တစ္ဖက္ရယ္ …။
ညဘက္ က်ေနာ္တို႔ ဆိုင္သိမ္းခ်ိန္ၾကေတာ့ က်ေနာ္ ဇာတ္လမ္းအစမွာ ေျပာခဲ့သလို စားဖိုေဆာင္ထဲရွိတဲ့ ေကာင္မေလးေလးေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ခိုင္သဇင္က announcement တစ္ခုလုပ္တယ္။ တျခားေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒီတစ္ပတ္ ေသာၾကာေန႔က်ရင္ သူ႔အိမ္မွာ ပါတီလုပ္မယ္တဲ့။ စိတ္၀င္စားတဲ့သူ ရွိရင္ လာပါဆိုၿပီး အားလံုးကို ဖိတ္ေနတယ္။ က်ေနာ္သိတာက ေက်ာ့ေကခိုင္အိမ္ကို သူ႔အမ်ဳိးေတြ လာမွာမို႔လို႔ တျခားကို သူတို႔သြားၾကမယ္ ေျပာတယ္၊ ဒီေတာ့ အကယ္၍ က်ေနာ္သာ ခိုင္သဇင္ ဖိတ္ေခၚတဲ့အတိုင္း သြားမယ္ဆိုရင္ ေက်ာ့ေကခိုင္ လိုက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဒီအတိုင္း ကိုယ့္သေဘာခ်ည္းနဲ႔ေတာ့ မလုပ္ပါဘူး။ ေက်ာ့ေကခိုင္ကိုေမးေတာ့ .. ရတယ္ သြားေလတဲ့ .. သူလည္း တျခားသြားဖို႔ အစီအစဥ္ မျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ လာခဲ့မယ္ဆိုၿပီး မတင္မက် အေျဖေပးတယ္။ ဒီေတာ့ အိုေကေပါ့ဆိုၿပီး က်ေနာ္ ဘာမွ ဆက္မေျပာေတာ့ဘူး။
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ခိုင္သဇင္ ပါတီလုပ္မယ့္ေနရာက သူေနေနတဲ့ ရန္ကုန္ထဲက အိမ္မွာမဟုတ္ဘူး။ သူ႔အစ္မတစ္၀မ္းကြဲ ရွိေနတဲ့ သန္လ်င္ဘက္ျခမ္းက အိမ္။ အဲဒီအိမ္ကလူေတြက ျမန္မာျပည္အႏွံ႔ ဘုရားဖူးထြက္သြားလို႔ သူ႔ကို အိမ္အပ္သြားတာ။ အိမ္က ၿခံအက်ယ္ႀကီးထဲမွာ ေဆာက္ထားတာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္း သံုးထပ္ႀကီး။ က်ေနာ္ ေရာက္သြားတဲအခ်ိန္မွာ ပါတီက ေတာ္ေတာ္ေတာင္ အရွိန္ရေနၿပီ။ ေအာက္ထည့္ ဧည့္ခန္းက်ယ္ႀကီးထဲမွာ ေသာက္စားေနၾကတဲ့သူေတြထဲ အခ်ဳိ႔က ဖြင့္ထားတဲ့ ေဂ်လိုရဲ ႔ On the floor ဆိုတဲ့ သီခ်င္းနဲ႔ ကေနတဲ့ သူေတြေတာင္ ရွိေနၿပီဗ် …။
က်ေနာ္လည္း ဟိုေလွ်ာက္သြား၊ ဒီေလွ်ာက္သြားနဲ႔ ခနသြားၿပီး ပါတီလာတဲ့သူေတြအတြက္ စီစဥ္ေပးထားတဲ့ ေကာ့ေတးကို တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ ေသာက္ေနမိတယ္။ မ်က္စိကေတာ့ တစ္ေယာက္ေသာသူကို လိုက္ရွာမိေနတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔သိမွာပါ .. က်ေနာ္ မိုးရတီကို ရွာေနတယ္ဆိုတာ။ ဒါေပမယ့္ နာရီ၀က္ေလာက္ေတာင္ ရွိသြားမလား မသိဘူး။ မိုးရတီရဲ ႔အရိပ္အေယာင္ေတာင္ လံုး၀ မျမင္ပါဘူး။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း အေပၚထပ္ကို တက္တဲ့ ေလွကားရဲ ႔ေထာင့္ခ်ဳိးေလးကို မွီထားရင္း ဘယ္ႏွစ္ခြက္မွန္း မသိတဲ့ ေကာ့ေတးကိုသာ ခပ္မွ်င္းမွ်င္းေလး ေသာက္ေနမိတယ္။ အဲဒီအခ်ိ္န္မွာ .