ျမဴခိုးေဝ - သဲသဲ၊ စြဲစြဲ (၂)

"အရမ္းနာတယ္ ရဲေက်ာ္ရယ္" 
"မငိုနဲ႔ တိတ္ တိတ္ ေဆးလိမ္းေပးမယ္" 
"ငိုမွာပဲ အရမ္းနာတယ္ ဟီး" 

စြဲစြဲတုိ႔ အခန္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့ စြဲစြဲ လြယ္အိတ္ထဲက ေသာ့ထုတ္ၿပီး ဖြင့္လိုက္တယ္။ ဧည့္ခန္းထဲက ဆုိဖာေပၚမွာ စြဲစြဲကို ထုိင္ခိုင္းၿပီး အခန္းတံခါးပိတ္လိုက္တယ္။ ဒီအခ်ိန္ဆို စြဲစြဲတုိ႔ အိမ္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး။ စြဲစြဲတုိ႔ ေဖေဖနဲ႔ေမေမက အလုပ္သြားၿပီ။ မမသဲသဲလဲ ေဆးေက်ာင္းသြားတက္ေနတုန္း။ 

"ပ႐ုပ္ဆီ ဘယ္နားထားလဲ" 
"ဟိုဘီဒုိထဲမွာ" 
"ေအး ေအး" 

က်ေနာ္ ပ႐ုပ္ဆီပုလင္းရွာၿပီးေတာ့ စြဲစြဲကို လိမ္းေပးမလို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စြဲစြဲ ေတာ္ေတာ္ငိုေနတယ္။ ေတာ္ေတာ္နာေနတဲ့ပံုပဲ။ 

"ဘယ္နားနာေနလဲ" 
"ဒူးေခါင္း" 
"လာ ေဆးလူးေပးမယ္ ထမီ မလုိက္" 
"အင္း" 

စြဲစြဲ မ်က္ရည္ေလး စမ္းစမ္း စမ္းစမ္းနဲ႔ ေက်ာင္းစိမ္းထမီေလးကို မေပးတယ္။ ေျခသလံုးသား ေဖြးေဖြးေလး ေပၚလာတယ္။ ဒူးေခါင္းနားေရာက္ေတာ့ ေတြ႔ပါၿပီ အညိဳကြက္ႀကီး။ 

"ေတာ္ေတာ္ နာေနမွာေပါ့" 
"အ ... အရမ္းနာတယ္ အရမ္းနာတယ္" 

စြဲစြဲ ဒူးေခါင္းေပၚက အညိဳကြက္ႀကီးကို ဖြဖြေလးပဲ က်ေနာ္ ပ႐ုတ္ဆီလိမ္းေပးတာပါ။ စြဲစြဲ နာလြန္းလို႔ က်ေနာ့္ပခံုးကို လက္ေလးနဲ႔ ဆုပ္ကိုင္ထားတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး စြဲစြဲ ေျခေထာက္ကုိ ေဆးလူးေပးရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးပဲ။ ငိုေနတဲ့ စြဲစြဲ ပံုစံေလးက တမ်ိဳးေလးပဲဗ်ာ။ သနားစရာေလး။ မ်က္ခံုးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ မ်က္ႏွာႏုႏုငယ္ငယ္ေလးရဲ႕ ပါးျပင္ေလးမွာ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔။ စြဲစြဲ ေဘးမွာ က်ေနာ္ ၀င္ထိုင္လုိက္ၿပီး စြဲစြဲရဲ႕ မ်က္ရည္စက္ေတြကို သုတ္ေပးလိုက္မိတယ္။ 

"မငိုန႔ဲေနာ္ တိတ္ တိတ္ ေတာ္ၾကာဆို သက္သာသြားမွာပါ" 

သက္သာသြားမွာပါဆုိေပမယ့္ ခ်က္ခ်င္းေတာ့ ဘယ္သက္သာမလဲ။ က်ေနာ္ ထပ္ၿပီး ပ႐ုတ္ဆီေလး သုတ္ေပးလိုက္တယ္။ စြဲစြဲ အနာကို ထိေတာ့ လုပ္မိလုပ္ရာ က်ေနာ့္ကို အတင္းလာဖက္ထားတယ္။ က်ေနာ္လဲ ျပန္ဖက္ထားလိုက္မိတယ္။ စြဲစြဲအက်ႌနဲ႔ က်ေနာ့္လက္ကို အသာေလး သုတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ေတာ္ၾကာ ပ႐ုတ္ဆီေတြနဲ႔ အသားေတြ ေလာင္ကုန္မွျဖင့္။ စြဲစြဲရယ္။ 

"ေတာ္ေတာ္နာေနလားဟင္" 
"နာတာေပါ့ ထေတာင္မထႏုိင္ဘူး ဟီး" 

စြဲစြဲ ကိုယ္လံုးေလးက ေတာ္ေတာ္ျပည့္တယ္။ အသားေလးေတြက အိအိေလး။ က်ေနာ္ စြဲစြဲရဲ႕ မ်က္ရည္ေလးေတြကို သုတ္ေပးမိတယ္။ စြဲစြဲက အငိုသန္တယ္။ တခါတခါ ငိုမိရင္ မတိတ္ေတာ့ဘူး။ တဟင့္ဟင့္နဲ႔ ငိုေရာပဲ။ စြဲစြဲ ပခံုးေလးကို ပြတ္ေပးရင္း အငိုတိတ္ေအာင္ ေခ်ာ့ရတာေပါ့။ စြဲစြဲကလဲ အငိုမတိတ္ႏုိင္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ မ်က္ႏွာေလးကို ေမာ့ေအာင္ ေမးေစ့ေလးကို ကိုင္ၿပီး ဆြဲမလုိက္တယ္။ ေခါင္းေလး ေမာ့လာေတာ့ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ဘာျဖစ္သြားမွန္းမသိပါဘူး။ စြဲစြဲႏႈတ္ခမ္းေလးကို က်ေနာ္ ဖိနမ္းခ်လိုက္တယ္။ စြဲစြဲ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ငံုၿပီး စုပ္လိုက္တယ္။ ထူးဆန္းတာက စြဲစြဲ မ႐ုန္းဘူး။ က်ေနာ့္ကို ဖက္ထားတဲ့လက္ေတြက ပိုၿပီး တင္းၾကပ္လာတာပဲရွိတယ္။ 

ေႏြးေထြးတဲ့ စြဲစြဲရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ငံုၿပီးစုိ႔လိုက္တယ္ ဆို႐ံုပဲရွိေသးတယ္။ က်ေနာ့္ေပါင္ၾကားထဲကဟာက ေထာင္ထလာတယ္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ၀တ္ထားလုိ႔။ က်ေနာ့္လက္ေတြက အၿငိမ္မေနႏိုင္ပါဘူး။ စြဲစြဲကိုယ္လံုးေလးကို ပြတ္သပ္ေပးမိတယ္။ စြဲစြဲ ရင္သားေတြက မာမာက်စ္က်စ္ေလးေလးေတြ။ ေက်ာင္း၀တ္စံု အျဖဴေရာင္ ရင္ဖံုးအက်ႌေအာက္မွာ မုိ႔မို႔အိအိေလး။ စြဲစြဲ ႏုိ႔ေလးေတြကို နယ္ေပးေတာ့ စြဲစြဲ ခႏၶာကိုယ္ေလးက တြန္႔လိမ္သြားတယ္။ အနမ္းခ်င္းလဲ ကြာက်သြားတယ္။ 

"ဟင့္ ... ရဲေက်ာ္ရယ္" 
"သိပ္လွတာပဲ စြဲစြဲရယ္ အရမ္းခ်စ္တယ္ကြာ" 
"ဟင့္ ... တအားဆိုးတာပဲ" 

က်ေနာ့္ကို စိမ္းစိမ္းေလး စိုက္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းကို အတင္းဖက္နမ္းတယ္။ က်ေနာ္လဲ ျပန္နမ္းတာေပါ့။ စြဲစြဲ ဖီးလ္တက္သြားတယ္နဲ႔ တူတယ္။ က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းကို သူ ျပန္စုပ္တယ္။ က်ေနာ္ကလဲ သူ႔ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ျပန္ငံုတာေပါ့။ လက္ကလဲ စြဲစြဲ ရင္သားေတြကို နယ္တာေပါ့။ ရင္ဖံုးအက်ႌက ႏွိပ္ၾကယ္သီးေလးေတြကို ဆြဲျဖဳတ္လိုက္တယ္။ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔ ျပဳတ္သြားတာေတာင္ စြဲစြဲ ဘာမွမေျပာဘူး။ စြဲစြဲ က်ေနာ့္ကို အတင္းဖက္ၿပီး အငမ္းမရ ဖက္လာတယ္။ ရင္ဖံုးအက်ႌေလးေအာက္မွာ ဘရာစီယာေလး ရွိေသးတယ္။ ဘာျဖစ္လဲ ထပ္ခြ်တ္မွာေပါ့။

ဘရာစီယာေပၚကဆုိေတာ့ စြဲစြဲရင္သားဆိုင္ေလးေတြက ႏူးအိေနတာပဲ။ မာမာတင္းတင္းေလး။ က်ေနာ့္လက္ဖ၀ါး တအုပ္စာေလာက္ေတာ့ ရွိမယ္။ ဖြဖြေလးနယ္ေပးတာေပါ့။ စြဲစြဲ တဟင္းဟင္းနဲ႔ ၿငီးတယ္။ က်ေနာ့္ပါးေလးကို ကပ္ၿပီးေတာ့

"ရဲေက်ာ္ရယ္ ငါ မေနတတ္ဘူးဟာ" 
"နင္ႏုိ႔ေတြက သိပ္လွတာပဲ ငါၾကည့္ခ်င္တယ္" 
"အင္း ၾကည့္ေလ" 
"ဘရာစီယာ ျဖဳတ္ေပးကြာ" 
"ေရာ့ ေရာ့" 

လုိလိုခ်င္ခ်င္ပဲ စြဲစြဲ ဘရာစီယာ ခ်ိတ္ေလးကို ျဖဳတ္ေပးတယ္။ က်ေနာ္လဲ စြဲစြဲ ရင္ဖုံးအက်ႌကို ခြ်တ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ က်ေနာ္လဲ အက်ႌခြ်တ္လိုက္တယ္။ လွတယ္ဗ်။ စြဲစြဲ ႏို႔ေလးေတြက ေပါက္စီေလးေတြ က်ေနတာပဲ။ လံုးလံုးက်စ္က်စ္ေလးေတြ။ ျမင္လိုက္တာနဲ႔ ႏုိ႔စို႔ခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားတယ္။ က်ေနာ္လဲ ကုန္းစို႔ပစ္လိုက္တာေပါ့။ 

"ဟာ ... ရဲေက်ာ္ ... အဟိ ... ယားတယ္ဟ" 
"ႁပြတ္ ... ႁပြတ္ ... " 

စြဲစြဲ ရင္သားေတြ ေကာ့တက္လာတယ္။ ႏို႔သီး နီတာရဲေလးကို က်ေနာ့္စို႔တာေပါ့။ အရမ္းဖီးလ္တက္တာပဲဗ်ာ။ ႏုိ႔သီးေလးေတြက တင္းေနတာပဲ။ လွ်ာေလးနဲ႔ တို႔ၾကည့္တယ္။ သြားေလးနဲ႔ ကိုက္ၾကည့္တယ္။ စြဲစြဲ ထြန္႔ထြန္႔လူးေနတာပဲ။ 

"အဟင့္ ... ရဲေက်ာ္ရယ္" 

က်ေနာ့္ေခါင္းကို အတင္းဖက္ထားၿပီး ရင္သားေတြကို ေကာ့ေကာ့ေပးတယ္။ စြဲစြဲ မ်က္စိေလး စင္းေနတာပဲ။ လက္တဖက္က နယ္ေပးေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့။ စြဲစြဲ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ကိုက္ၿပီး တအားဖီးလ္တက္လာတယ္။ ႏုိ႔သီေလးကို လွ်ာေလးနဲ႔ သိမ္းယက္ေပးၿပီး တအားစို႔လိုက္ေတာ့ စြဲစြဲ ၿငီးတြားသံေလး ပိုက်ယ္လာတယ္။ 

"ရဲေက်ာ္ရယ္ ... ဟင့္ ... ငါ ေသေတာ့မယ္ ဟင့္" 

က်ေနာ့္ေခါင္းကို အတင္းဖိၿပီး ရင္သားကို အတင္းေကာ့ေပးေတာ့ က်ေနာ္ ႏုိ႔စို႔ရခက္လာေရာ။ အသက္ရွဴရ ၾကပ္လာတယ္။ က်ေနာ့္လက္တဖက္က သူ႔ႏုိ႔ေလးကို နယ္ေနရာကေန ေအာက္ဖက္ကို ေရြ႕သြားတယ္။ အမွန္က အဖုတ္ႏိႈက္ၾကည့္မလုိ႔။ 

"ဟင္အင္း ... ဟင့္အင္း အဲဒါေတာ့ ကိုင္နဲ႔ဟယ္ ငါေၾကာက္တယ္" 

စြဲစြဲ ဒါက်ေတာ့ အတင္းျငင္းတယ္။ က်ေနာ့္လက္ေတြကို ဖမ္းဆုပ္ၿပီး အတင္းကိုင္ထားတယ္။ က်ေနာ္လဲ စြဲစြဲ အဖုတ္ေလးကို ၾကည့္ခ်င္လာတာနဲ႔ 

"ဒါဆိုလဲ ခဏေလာက္ျပ" 
"မကိုင္ရဘူးေနာ္" 
"အင္းပါ" 
"ကတိေနာ္" 
"ကတိ" 

စြဲစြဲ ေက်ာင္းစိမ္းထမီေလးကို ေပါင္ရင္းထိ ဆြဲလွန္ျပတယ္။ ဆုိဖာေပၚမွာ ေပါင္ေလးကားျပေတာ့ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလး အျဖဴေလး ေပၚလာတယ္။ သိပ္စိတ္ထတာပဲ။ အဖုတ္ေလးက ေဖာင္းေဖာင္းေလးဗ်။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေအာက္မွာ ေပၚေနတဲ့ အမို႔အေမာက္ေတြန႔ဲတင္ ေတာ္ေတာ္ရင္တုန္သြားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ 

"စြဲစြဲ အတြင္းခံ ခြ်တ္အံုးေလ" 
"ဟာ ေတာ္ၿပီေလ ငါ ရွက္တယ္ဟ" 
"လုပ္ပါ စြဲစြဲကလဲ တခါထဲ တခါထဲပါကြာ" 
"ဒါဆုိ ၾကည့္ ၾကည့္" 

စြဲစြဲ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကို ဒီဘက္ကပ္ေပးတယ္။ အေမႊးေတာင္ သိပ္မေပါက္ေသးဘူး။ ေစာက္ဖုတ္ေလးက ေဖာင္းကားၿပီး အကြဲရာေလးက ေစ့ေနတာပဲဗ်ာ။ ရွလြတ္။ 

"အရမ္းလွတယ္ကြာ" 
"ေတာ္ၿပီေလဟာ" 
"ခဏေလးပါဟာ ၾကည့္လို႔မ၀ဘူး" 
"ေဟ့ေအး ကိုင္နဲ႔ဆုိ" 

က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ကိုင္ၾကည့္ခ်င္စိတ္ အရမ္းမ်ားၿပီး လက္လွမ္းလိုက္ေတာ့ စြဲစြဲ ေပါင္ေလးကို အလန္႔တၾကား ျပန္စိလုိက္ၿပီး က်ေနာ့္လက္ကို ပုတ္ထုတ္လုိက္တယ္။