စီတာ ၁
စီတာ
(ေရးသားသူ- ကေနာင္ကိုယ္ေတာ္)
(က)
သြပ္ေပၚကိုတေျဖာက္ေျဖာက္က်ေနတဲ့ မိုးေရစက္သံကို နားေထာင္ျပီး အိပ္ဖူးလား။ သိပ္အရသာရွိတယ္။ ဂီတသံ စည္းခ်က္ေတြလိုပဲ။ မိုးေရေပါက္သံ ေတြေၾကာင့္ တေရးႏုိးေတာ့ ညဦးပိုင္းက အျဖစ္အပ်က္ေတြကို အိပ္မက္မ်ားလားလို႔ ေက်ာ္သူ ေတြးေနမိေသးတယ္။ အိပ္မက္မဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္။ ပရုပ္နံ႔ေတြသင္းေနတဲ့ အိပ္ရာေပၚမွာ အဝတ္ဗလာနဲ႔ ေက်ာ္သူအိပ္ေနတယ္။ ေစာင္ထူထူ တစ္ထည္ကို လႊမ္းထားျပီး ရင္ခြင္ထဲမွာလည္း ခပ္ျပည့္ျပည့္ အမ်ိဳးသမီးလွလွကို ေထြးထားေသးတယ္။ ေက်ာ္သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာပဲ ေက်ာေပးျပီး ဟိုဘက္လွည့္အိပ္ေနတယ္။ သူလည္း ကိုယ္လုံးတီးပဲ။ ေက်ာ္သူ က ေနာက္ကသိုင္းဖက္ထားတာေပါ့။ ေမွာင္ေနတဲ့အခန္း၊ သြပ္ေပၚက မိုးေရသံေတြ၊ ေအးစက္တဲ့ မိုးဥတု၊ ေစာင္ထဲမွာ၊ ရင္ခြင္ထဲမွာ မိန္းမ တစ္ေယာက္။ သဃၤန္းကၽြန္းျမိဳ႕က သာမန္ တိုက္တစ္လုံးရဲ႕ အိပ္ခန္းတစ္ခန္းဟာ ေက်ာ္သူ႔အတြက္ နန္းေဆာင္တစ္ေဆာင္ထက္ ခမ္းနားေနခဲ့တယ္။ ညဦးပိုင္းက အားရပါးရ ခ်စ္ပြဲဝင္ခဲ့လို႔လား မသိဘူး။ ၃ ခါေလာက္ရွိမယ္။ ေအာက္ကဟာ က နဲနဲက်င္ေနတယ္။ မိုးကပိုျပီးေတာ့ ၾကမ္းလာသလိုပဲ။ ရင္ခြင္ထဲက စီတာ့ ဂုတ္ပိုးကို ဖက္လားလ်က္ ငုံ႔နမ္းလိုက္ျပီးေတာ့ သူ႔ကိုယ္ေပၚကို ေစာင္အျပည့္ျဖစ္ေအာင္ ထပ္လႊမ္းေပးလိုက္တယ္။ နဲနဲလႈပ္လုိက္လို႔လား မသိဘူး သူ႔ဘက္က လူးလြန္႔လာတယ္။
"ဟင္ သူ မအိပ္ေသးဘူးလား" အေမွာင္ထဲက သူ႔အသံက မႏိုးတဝက္ ႏိုးတဝက္ေလး။
စီတာ ဟာ ဟိုဘက္ကို ေက်ာခိုင္းေနရာကေန ေက်ာ္သူ႔ ဘက္ကို လွည့္လာျပီး ရင္ခြင္ထဲဝင္လာတယ္။
"ခ်မ္းလိုက္တာ။ ဒီလိုမ်ိဳး ကိုယ္တုံးလုံး မအိပ္ရတာ ၾကာျပီ"
ေက်ာ္သူက သူလည္း တေရးႏိုးလာတာ ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပျပီး စီတာ့ နဖူးကို ထပ္နမ္းလုိက္တယ္။ စီတာ က လည္း ေက်ာ္သူ႔ ေမးဖ်ားကို ေမာ့ျပီးနမ္းလိုက္တယ္။ ေက်ာကို သိုင္းေပးထားတဲ့ လက္နွစ္ဘက္ကို ေစာင္ထဲ ျပန္ထည့္ျပီး သူ႔ ရင္သားႏွစ္မႊာကို စမ္းလုိက္တယ္။ ေစာင္ထဲမွာ ရွိတာၾကာလို႔ ထင္တယ္ ေႏြးေနတာပဲ။ သူ အသာေလး ရုန္းတယ္။ "ခဏေလးကြာ တို႔ ေသးေပါက္လုိက္ဦးမယ္"
"ဗိုက္ဆာလိုက္တာ စီတာ ရယ္"
"ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ႏို႔ပုလင္းနဲ႔ မုန္႔ေတြ ရွိတယ္။ တို႔လည္း ဗိုက္ဆာတယ္ တူတူစားၾကမယ္ေလ"
စီတာ က မီးခလုတ္ကို ဖြင့္လိုက္တယ္။ ရုတ္တရက္မို႔ မ်က္လုံးတအားက်ိန္းသြားတယ္။ ကိုယ္တုံးလုံးနဲ႔ စီတာ ဟာ သူ႔လုံခ်ည္ကို ေကာက္စြပ္ျပီး ရင္လ်ားလုိက္တယ္။ တမီလ္ လူမ်ိဳး စီတာဟာ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္က ခပ္ဖိုင္႔ဖုိင့္ေလး ျဖစ္ျပီးေတာ့ ရင္သားနဲ႔ တင္ကေတာ့ လွတဲ့အထဲမွာပါတယ္။ တုတ္တုတ္ခဲခဲ ညိဳမည္းမည္းေလးေပါ့။ ေက်ာ္သူ အၾကိဳက္ဆုံးကေတာ့ သူ႔မ်က္လုံးဝိုင္း ၾကီးနဲ႔ ႏူတ္ခမ္းအစုံပဲ။
"သူလည္း ထေလ ေရာ႔ ပုဆိုးျပန္ဝတ္။ တန္းလန္းနဲ႔ ထမလာနဲ႔ ဆြဲမိလိမ့္မယ္" ဆိုျပီး ေနာက္ေနတယ္။ တကယ္ပဲ မစီတာ နဲ႔ ငါဟာ လင္မယားေတြလို တစ္အိပ္ရာထဲအိပ္၊ အခ်စ္နယ္ေတြကၽြံျပီး တေရးႏိုးလာတာပါလား လို႔ ေတြးရင္း ေက်ာ္သူ ကိုယ့္ကို ကိုယ္မယုံႏုိင္ျဖစ္ေနတယ္။ ေက်မြေနတဲ့ ပုဆိုးကို အျမန္ေကာက္စြပ္ျပီး စီတာ့နားကိုသြား ေမးဖ်ားကို ဆက္ကနဲ႔ ေမာ့ျပီး ပြရွုပ္ေနတဲ့ သူ႔ဆံအုံၾကီးကို ဖယ္ျပီး ပါးကို ရႊတ္ကနဲ နမ္းလိုက္တယ္။ "လာပါ ေသးထြက္က်ေတာ့မယ္ကြ။ မုန္႔လည္း စားမယ္ဆို။ ျပီးရင္ ျပန္လာမွာပဲကို"
"ကၽြန္ေတာ္ မယုံႏုိင္ေသးလို႔ပါ မစီတာ"
"အမေလး မယုံေပလို႔ပဲ ဆရာရယ္"
ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ေက်ာ္သူ႔ပါးကို ျပန္နမ္းလိုက္တယ္။ တစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ ေပးနမ္းပါ ခ်စ္သူရယ္လို႔ ေျပာျပီး သူ႔ႏူတ္ခမ္းတြဲတြဲကို စုပ္နမ္းလုိက္တယ္။ စီတာ႔ လွ်ာဖ်ားေလးက ေက်ာ္သူ႔ ပါးစပ္ထဲ အလုိက္သင့္ဝင္လာတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အနမ္းေရယာဥ္ေက်ာထဲ ထပ္ေမ်ာျပန္ျပီ။ သြပ္ေပၚ မိုးေပါက္က်တဲ့အသံ တေဗ်ာင္းေဗ်ာင္းကို ေက်ာ္သူ မၾကားရေတာ့သလိုပဲ။
ေက်ာ္သူနဲ႔ မစီတာ တို႔ ဆုံေတြ႔တဲ့ ပုံကို ျပန္ေျပာရရင္….။
(ခ)
ေက်ာ္သူက စက္မႈတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားပါ။ ေက်ာင္းတက္ရင္း နဲ႔ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ဝင္ေငြရေအာင္ သိပၸံတြဲက အတြက္အခ်က္ ဘာသာရပ္ေတြကို က်ဴရွင္ျပတယ္။ အသက္ကလည္းငယ္၊ နာမည္ၾကီး က်ဴရွင္ ဆရာကလည္း မဟုတ္ေသးေတာ့ အိမ္ဝိုင္းေတြနဲ႔ study guide ဝိုင္းေတြကို အားျပဳရတယ္။ ေက်ာ္သူက အသင္အျပ ေကာင္းတာမို႔ နာမည္ ျမန္ျမန္ရလာတယ္။စာသင္ခ်ိန္ စည္းကမ္းရွိတယ္။ စာအသင္အျပ ေကာင္းတယ္။ ေနာက္ျပီး ေက်ာင္းသူ ေတြနဲ႔လည္း အေနအထိုင္ တည္ၾကည္တယ္။ မတည္ၾကည္ လို႔ကလည္း မရဘူးေလ။ ကိုယ္က စာသင္ျပီး ရပ္တည္ေနတာ နာမည္ပ်က္ေတာ့ ေက်ာ္သူ မခံႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာ္သူ ဟာ အျမဲတမ္း စာသင္ဝိုင္းေတြ ျပည့္ေနေလ့ရွိတယ္။ ကိုယ့္ေက်ာင္းစာ ထိခိုက္မွာ စိုးလို႔ ေက်ာ္သူ႔ အေမကေတာင္ စာသင္ဝိုင္းေတြ ေလွ်ာ႔ပါလို႔ ေက်ာ္သူ႔ကို သတိေပးရတယ္။ ေက်ာ္သူကေတာ့ အားခ်ိန္မထားဘဲ စာသင္ပါတယ္။ သူ႔ေက်ာင္းစရိတ္တင္မက သူ႔အေမ စိတ္ၾကိဳက္ မီးဖိုေခ်ာင္ စရိတ္လည္း ေထာက္ႏိုင္တယ္ေလ။ တစ္ရက္ေတာ့ ေက်ာ္သူ႔ တပည့္တစ္ေယာက္က ညပိုင္းအခ်ိန္အားလားလို႔ ေမးလာတယ္။ ကုလားေလး တစ္ေယာက္က အိမ္ေခၚသင္ခ်င္လို႔တဲ့။ က်ဴရွင္ေတာ့ ယူထားတယ္၊ ရူပေဗဒ၊ ဓာတု ေဗဒ မလိုက္ႏိုင္လို႔ ညဘက္ အိမ္ကို ဆရာေခၚ သင္ခ်င္တာဆိုပဲ။ ေက်ာ္သူ က ေန႔တုိင္း ည ၉ နာရီအထိ ျပည့္ေနျပီ။ ၉ နာရီ ထိုးရင္ အိမ္ကို စက္ဘီးနဲ႔ ျပန္ရတာ။ ဒါေတာင္ သိပ္ေနာက္က်သြားရင္ အေမက စိတ္ပူလို႔ မဆုံးဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ ျငင္းလုိက္တယ္။ ေနာက္ေန႔ေရာက္ေတာ့ ကုလားေလး က ေက်ာ္သူ႔ တပည့္အိမ္ေရာက္လာတယ္။ သူ႔အိမ္မွာ သူနဲ႔ သူ႔အမ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေနေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္ ၉ နာရီမွ သူ႔အိမ္ကို ဝင္ႏုိင္ပါေၾကာင္း၊ physics နဲ႔ chemistry ႏွစ္ဘာသာတည္း ကို တစ္ပတ္ႏွစ္ညေလာက္ ဝင္ျပီး သူနားမလည္တာရွင္းျပရင္ အဆင္ေျပေၾကာင္း၊ သူ႔အခန္းမွ ညအိပ္ျပီးမွ ျပန္လို႔ရပါေၾကာင္း ၊ လစာကိုလည္း ေစ်းမဆစ္ပါဘူးလို႔ သူ႔အမ က ေျပာပါေၾကာင္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ေျပာရွာတယ္။ ေက်ာ္သူလည္း ကုလားေလး ကို သနားသြားတယ္။ စာလိုလားတဲ့ ကေလးက်ေတာ့လည္း မရွင္းတဲ့ဘာသာကို ထပ္သင္ရဖို႔ ခုေလာက္ေတာင္ ၾကိဳးစားတာပါလားလို႔ သူ႔ဇြဲကို အသိအမွတ္ျပဳရင္း ေခါင္းျငိမ့္ျဖစ္လိုက္တယ္။ ကုလားေလး နာမည္က မိုးခိုင္ တဲ့။ ဒီလုိနည္းနဲ႔ ေက်ာ္သူဟာ စီတာ နဲ႔ ေတြ႔ဖုိ႔ ဖန္လာတာပဲ။ တစ္ပတ္ကို ၾကာသာပေတး၊ ေသာၾကာ ႏွစ္ရက္ ကုလားေလးအိမ္ကို ည ၉ နာရီဝင္တယ္။ ၁၁ ခြဲ ၁၂ ေလာက္ထိ စာအတူလုပ္ၾကတယ္။ မိုးခိုင္ က ဥာဏ္ေကာင္းတယ္ ၾကိဳးလည္းၾကိဳးစားတယ္။ သူ႔ကို စာေပးထားျပီးရင္ ေက်ာ္သူ တစ္ေယာက္ ကိုယ့္စာကိုယ္ လုပ္ေနလို႔ ရတယ္။ တစ္ရက္ေတာ့ ေက်ာ္သူလည္း မိုးခိုင္ ကို နည္းနည္း စပ္စုၾကည့္တယ္။
"ငါ ေရာက္လာရင္ အိမ္ေရွ႕က ေဆးဆုိင္ကို သိမ္းသိမ္းေနတဲ့ တစ္ေယာက္ကြာ။ ငါတို႔ကို လက္ဘက္ရည္ လာလာပို႔တာ အဲဒါဘယ္သူလဲကြ"
"ကၽြန္ေတာ့္ အမေလ။ ဆရာရဲ႕"
"ေဟ.. မင္းတို႔က ဒီအိမ္ၾကီးထဲမွာ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေနတာလား။ မိဘေတြ မရွိဘူးလား။ ငါဒီမွာ စာသင္ေနတာ တစ္လျပည့္ေတာ့မယ္။ မင္းအိမ္က လူဆိုလို႔ မင္းအမ ပဲ ျမင္ဖူးတယ္"
"ဟုတ္တယ္ ဆရာ။ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ပဲေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမာင္ႏွမက ေတာမွာ မိဘေတြနဲ႔ေနတာ။ စီတာ့ ကို ရန္ကုန္သား ဟိႏၵဴတစ္ေယာက္က ေတာင္းရမ္းလို႔ အိမ္ကေပးစားလိုက္တယ္။ သူ႔ေယာကၡမနဲ႔ သူ႔ ေယာကၤ်ားက ပိုက္ဆံရွိတယ္။ သူနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ျပီး ၂ ႏွစ္ေလာက္မွာ သူ႔ေယာကၤ်ား ကုလားၾကီး ဆုံးသြားလိုက္တယ္။ ခု ေနတဲ့ တိုက္နဲ႔ ေရွ႕က ေဆးဆုိင္ကို သူ႔ေယာကၡမေတြက အေမြေပးထားတာ။ ေန႔ခင္းဆို စီတာ က အလုပ္သမားေတြအတြက္ ဒီအိမ္မွာ ထမင္းဟင္းခ်က္၊ ေဆးဆုိင္မွာ ေစ်းေရာင္းေပါ့။ သူ႔ေယာကၡမေတြက ေစာင့္ေရွာက္ထားတာ။ အရင္က သူ႔ေယာင္းမေတြ လာေနေပးတယ္။ ခုသူတို႔လည္း ေယာကၤ်ားရကုန္လို႔ လုိက္သြားၾကျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္အမက မုဆိုးမ အေနနဲ႔ က်န္ခဲ့တာ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဆယ္တန္းေျဖရမွာမို႔ ဒီမွာလာေနေတာ့ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ အေဖာ္ရတာ"
မုဆိုးမ ဆိုပါလား။ အသက္ ၃၀ စြန္းစြန္းေလာက္ ရွိမယ္လို႔ ေက်ာ္သူကေတာ့ ထင္တယ္။ ငါနဲ႔ဆို ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ ကြာပါလားလို႔ မဆီမဆိုင္ ေတြးမိေသးတယ္။ ရိုးရိုးအိမ္ေနရင္း အဝတ္အစားေလးေတြ ပဲ ဝတ္ျပီး ျမင္ေနက်ေပမယ့္ ေက်ာ္သူ သူ႔ကို သတိထားမိတယ္။ ေက်ာ္သူ စာသင္ဖို႔ လာတဲ့အခ်ိန္ဆို သူက ေဆးဆိုင္ပိတ္ေနတာ။ "ဆရာ ေရာက္လာျပီလား" ဆိုျပီး ကုလားသံဝဲဝဲ နဲ႔ လွမ္းလွမ္းႏူတ္ဆက္တယ္။ ေက်ာ္သူ ကေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ အမ ဆိုျပီး အိမ္ၾကီးထဲ ဝင္ခဲ့တာပဲ။ အသားညိဳမဲမဲ၊ မ်က္ခုံးေကာင္းေကာင္း၊ ႏွာတံေပၚေပၚ၊ ႏူတ္ခမ္းက ခပ္တင္းတင္းရဲရဲေလးနဲ႔၊ ဆံပင္အုံၾကီးကေတာ့ နည္းတာၾကီးမဟုတ္။ အိမ္ေနရင္းမို႔ ဘရာ မ်ား မဝတ္ထားဘူးလားမသိ။ သူလမ္းေလွ်ာက္တုိင္း ရင္က တုန္ေနတတ္တယ္။ ေက်ာင္းဆရာ သမာဓိ နဲ႔ မျမင္ဟန္ေဆာင္ျပီး တံေတြးျမိဳခ်ရတာ အေမာ။
"မင္းအမ နာမည္ကလည္း အဆန္းပဲကြ စီတာ တဲ့"
"စီတာ ဆိုတာ ဟင္ဒီ လို ေျပာတာဆရာရဲ႕။ ျမန္မာလိုဆို သီတာ ေပါ့။ ဆရာ ကၽြန္ေတာ့္အမကို ၾကိဳက္ေနတာလား။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ဝင္စားေနတယ္။ ပဲနဲ႔ ႏို႔ ပဲ တစ္သက္လုံး စားခ်င္တယ္ထင္တယ္""ဟာကြာ မိုးခိုင္ ကလဲ။ ကဲကဲ စာလုပ္ ေဟ့ေရာင္"
မိုးခိုင္ကို ပိတ္ေဟာက္လုိက္ျပီး သူ႔အတြက္ ေနာက္ေမးခြန္းေတြ ျပင္ေပးေနလိုက္တယ္။ ေက်ာ္သူ႔ စိတ္ထဲမွာ လမ္းသြားရင္း ခါခါျပီး ရမ္းသြားတဲ့ တင္လုံးၾကီးေတြနဲ႔ ျပဳံးလုိက္တုိင္းေဖြးကနဲေပၚသြားတဲ့ သြားညီညီေလးေတြ ေပၚက ႏူတ္ခမ္းၾကီးကို ျမင္ေယာင္ေနတယ္။ ဒီလို ေစာ္ၾကီးနဲ႔သာ ခ်စ္လုိက္ရရင္ကြာ။ ကုလားမေတြနဲ႔ ဟိုလိုဟိုဟာ ျဖစ္ရင္ က်န္းမာေရး ေကာင္းတယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။ ဒါဆို သူ႔ေယာကၤ်ားက ဘာလို႔ ေသသြားသတုံး။ လူေတြကလည္း ေလွ်ာက္ေျပာၾကတယ္ ထင္တယ္။ မိုက္တာကေတာ့ အမွန္ပဲ။ တစ္တစ္ တုတ္တုတုတ္နဲ႔။ မ်က္လုံးရြဲၾကီးကလည္း အၾကည့္ခံလုိက္ရတဲ့ သူတိုင္း ေဂြးေတာင္သြားေလာက္တယ္။ ထန္တိုင္း ေအာစာအုပ္ေတြထဲကလို အဆင္ေျပရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ ေက်ာ္သူ ေတြးမိေသးတယ္။
"ကဲ မိုးခိုင္..ေအာစာအုပ္ထုတ္စမ္း"
"ဗ်ာ ဆရာ"
"အာ..အဲ..ေလာ့ဂရပ္သမ္ စာအုပ္ထုတ္စမ္းေျပာတာ။ မင္းက ဘာေတြၾကားေနမွန္းမသိဘူးကြာ"
(ဂ)
(ေရးသားသူ- ကေနာင္ကိုယ္ေတာ္)
(က)
သြပ္ေပၚကိုတေျဖာက္ေျဖာက္က်ေနတဲ့ မိုးေရစက္သံကို နားေထာင္ျပီး အိပ္ဖူးလား။ သိပ္အရသာရွိတယ္။ ဂီတသံ စည္းခ်က္ေတြလိုပဲ။ မိုးေရေပါက္သံ ေတြေၾကာင့္ တေရးႏုိးေတာ့ ညဦးပိုင္းက အျဖစ္အပ်က္ေတြကို အိပ္မက္မ်ားလားလို႔ ေက်ာ္သူ ေတြးေနမိေသးတယ္။ အိပ္မက္မဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္။ ပရုပ္နံ႔ေတြသင္းေနတဲ့ အိပ္ရာေပၚမွာ အဝတ္ဗလာနဲ႔ ေက်ာ္သူအိပ္ေနတယ္။ ေစာင္ထူထူ တစ္ထည္ကို လႊမ္းထားျပီး ရင္ခြင္ထဲမွာလည္း ခပ္ျပည့္ျပည့္ အမ်ိဳးသမီးလွလွကို ေထြးထားေသးတယ္။ ေက်ာ္သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာပဲ ေက်ာေပးျပီး ဟိုဘက္လွည့္အိပ္ေနတယ္။ သူလည္း ကိုယ္လုံးတီးပဲ။ ေက်ာ္သူ က ေနာက္ကသိုင္းဖက္ထားတာေပါ့။ ေမွာင္ေနတဲ့အခန္း၊ သြပ္ေပၚက မိုးေရသံေတြ၊ ေအးစက္တဲ့ မိုးဥတု၊ ေစာင္ထဲမွာ၊ ရင္ခြင္ထဲမွာ မိန္းမ တစ္ေယာက္။ သဃၤန္းကၽြန္းျမိဳ႕က သာမန္ တိုက္တစ္လုံးရဲ႕ အိပ္ခန္းတစ္ခန္းဟာ ေက်ာ္သူ႔အတြက္ နန္းေဆာင္တစ္ေဆာင္ထက္ ခမ္းနားေနခဲ့တယ္။ ညဦးပိုင္းက အားရပါးရ ခ်စ္ပြဲဝင္ခဲ့လို႔လား မသိဘူး။ ၃ ခါေလာက္ရွိမယ္။ ေအာက္ကဟာ က နဲနဲက်င္ေနတယ္။ မိုးကပိုျပီးေတာ့ ၾကမ္းလာသလိုပဲ။ ရင္ခြင္ထဲက စီတာ့ ဂုတ္ပိုးကို ဖက္လားလ်က္ ငုံ႔နမ္းလိုက္ျပီးေတာ့ သူ႔ကိုယ္ေပၚကို ေစာင္အျပည့္ျဖစ္ေအာင္ ထပ္လႊမ္းေပးလိုက္တယ္။ နဲနဲလႈပ္လုိက္လို႔လား မသိဘူး သူ႔ဘက္က လူးလြန္႔လာတယ္။
"ဟင္ သူ မအိပ္ေသးဘူးလား" အေမွာင္ထဲက သူ႔အသံက မႏိုးတဝက္ ႏိုးတဝက္ေလး။
စီတာ ဟာ ဟိုဘက္ကို ေက်ာခိုင္းေနရာကေန ေက်ာ္သူ႔ ဘက္ကို လွည့္လာျပီး ရင္ခြင္ထဲဝင္လာတယ္။
"ခ်မ္းလိုက္တာ။ ဒီလိုမ်ိဳး ကိုယ္တုံးလုံး မအိပ္ရတာ ၾကာျပီ"
ေက်ာ္သူက သူလည္း တေရးႏိုးလာတာ ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပျပီး စီတာ့ နဖူးကို ထပ္နမ္းလုိက္တယ္။ စီတာ က လည္း ေက်ာ္သူ႔ ေမးဖ်ားကို ေမာ့ျပီးနမ္းလိုက္တယ္။ ေက်ာကို သိုင္းေပးထားတဲ့ လက္နွစ္ဘက္ကို ေစာင္ထဲ ျပန္ထည့္ျပီး သူ႔ ရင္သားႏွစ္မႊာကို စမ္းလုိက္တယ္။ ေစာင္ထဲမွာ ရွိတာၾကာလို႔ ထင္တယ္ ေႏြးေနတာပဲ။ သူ အသာေလး ရုန္းတယ္။ "ခဏေလးကြာ တို႔ ေသးေပါက္လုိက္ဦးမယ္"
"ဗိုက္ဆာလိုက္တာ စီတာ ရယ္"
"ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ႏို႔ပုလင္းနဲ႔ မုန္႔ေတြ ရွိတယ္။ တို႔လည္း ဗိုက္ဆာတယ္ တူတူစားၾကမယ္ေလ"
စီတာ က မီးခလုတ္ကို ဖြင့္လိုက္တယ္။ ရုတ္တရက္မို႔ မ်က္လုံးတအားက်ိန္းသြားတယ္။ ကိုယ္တုံးလုံးနဲ႔ စီတာ ဟာ သူ႔လုံခ်ည္ကို ေကာက္စြပ္ျပီး ရင္လ်ားလုိက္တယ္။ တမီလ္ လူမ်ိဳး စီတာဟာ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္က ခပ္ဖိုင္႔ဖုိင့္ေလး ျဖစ္ျပီးေတာ့ ရင္သားနဲ႔ တင္ကေတာ့ လွတဲ့အထဲမွာပါတယ္။ တုတ္တုတ္ခဲခဲ ညိဳမည္းမည္းေလးေပါ့။ ေက်ာ္သူ အၾကိဳက္ဆုံးကေတာ့ သူ႔မ်က္လုံးဝိုင္း ၾကီးနဲ႔ ႏူတ္ခမ္းအစုံပဲ။
"သူလည္း ထေလ ေရာ႔ ပုဆိုးျပန္ဝတ္။ တန္းလန္းနဲ႔ ထမလာနဲ႔ ဆြဲမိလိမ့္မယ္" ဆိုျပီး ေနာက္ေနတယ္။ တကယ္ပဲ မစီတာ နဲ႔ ငါဟာ လင္မယားေတြလို တစ္အိပ္ရာထဲအိပ္၊ အခ်စ္နယ္ေတြကၽြံျပီး တေရးႏိုးလာတာပါလား လို႔ ေတြးရင္း ေက်ာ္သူ ကိုယ့္ကို ကိုယ္မယုံႏုိင္ျဖစ္ေနတယ္။ ေက်မြေနတဲ့ ပုဆိုးကို အျမန္ေကာက္စြပ္ျပီး စီတာ့နားကိုသြား ေမးဖ်ားကို ဆက္ကနဲ႔ ေမာ့ျပီး ပြရွုပ္ေနတဲ့ သူ႔ဆံအုံၾကီးကို ဖယ္ျပီး ပါးကို ရႊတ္ကနဲ နမ္းလိုက္တယ္။ "လာပါ ေသးထြက္က်ေတာ့မယ္ကြ။ မုန္႔လည္း စားမယ္ဆို။ ျပီးရင္ ျပန္လာမွာပဲကို"
"ကၽြန္ေတာ္ မယုံႏုိင္ေသးလို႔ပါ မစီတာ"
"အမေလး မယုံေပလို႔ပဲ ဆရာရယ္"
ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ေက်ာ္သူ႔ပါးကို ျပန္နမ္းလိုက္တယ္။ တစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ ေပးနမ္းပါ ခ်စ္သူရယ္လို႔ ေျပာျပီး သူ႔ႏူတ္ခမ္းတြဲတြဲကို စုပ္နမ္းလုိက္တယ္။ စီတာ႔ လွ်ာဖ်ားေလးက ေက်ာ္သူ႔ ပါးစပ္ထဲ အလုိက္သင့္ဝင္လာတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အနမ္းေရယာဥ္ေက်ာထဲ ထပ္ေမ်ာျပန္ျပီ။ သြပ္ေပၚ မိုးေပါက္က်တဲ့အသံ တေဗ်ာင္းေဗ်ာင္းကို ေက်ာ္သူ မၾကားရေတာ့သလိုပဲ။
ေက်ာ္သူနဲ႔ မစီတာ တို႔ ဆုံေတြ႔တဲ့ ပုံကို ျပန္ေျပာရရင္….။
(ခ)
ေက်ာ္သူက စက္မႈတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားပါ။ ေက်ာင္းတက္ရင္း နဲ႔ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ဝင္ေငြရေအာင္ သိပၸံတြဲက အတြက္အခ်က္ ဘာသာရပ္ေတြကို က်ဴရွင္ျပတယ္။ အသက္ကလည္းငယ္၊ နာမည္ၾကီး က်ဴရွင္ ဆရာကလည္း မဟုတ္ေသးေတာ့ အိမ္ဝိုင္းေတြနဲ႔ study guide ဝိုင္းေတြကို အားျပဳရတယ္။ ေက်ာ္သူက အသင္အျပ ေကာင္းတာမို႔ နာမည္ ျမန္ျမန္ရလာတယ္။စာသင္ခ်ိန္ စည္းကမ္းရွိတယ္။ စာအသင္အျပ ေကာင္းတယ္။ ေနာက္ျပီး ေက်ာင္းသူ ေတြနဲ႔လည္း အေနအထိုင္ တည္ၾကည္တယ္။ မတည္ၾကည္ လို႔ကလည္း မရဘူးေလ။ ကိုယ္က စာသင္ျပီး ရပ္တည္ေနတာ နာမည္ပ်က္ေတာ့ ေက်ာ္သူ မခံႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာ္သူ ဟာ အျမဲတမ္း စာသင္ဝိုင္းေတြ ျပည့္ေနေလ့ရွိတယ္။ ကိုယ့္ေက်ာင္းစာ ထိခိုက္မွာ စိုးလို႔ ေက်ာ္သူ႔ အေမကေတာင္ စာသင္ဝိုင္းေတြ ေလွ်ာ႔ပါလို႔ ေက်ာ္သူ႔ကို သတိေပးရတယ္။ ေက်ာ္သူကေတာ့ အားခ်ိန္မထားဘဲ စာသင္ပါတယ္။ သူ႔ေက်ာင္းစရိတ္တင္မက သူ႔အေမ စိတ္ၾကိဳက္ မီးဖိုေခ်ာင္ စရိတ္လည္း ေထာက္ႏိုင္တယ္ေလ။ တစ္ရက္ေတာ့ ေက်ာ္သူ႔ တပည့္တစ္ေယာက္က ညပိုင္းအခ်ိန္အားလားလို႔ ေမးလာတယ္။ ကုလားေလး တစ္ေယာက္က အိမ္ေခၚသင္ခ်င္လို႔တဲ့။ က်ဴရွင္ေတာ့ ယူထားတယ္၊ ရူပေဗဒ၊ ဓာတု ေဗဒ မလိုက္ႏိုင္လို႔ ညဘက္ အိမ္ကို ဆရာေခၚ သင္ခ်င္တာဆိုပဲ။ ေက်ာ္သူ က ေန႔တုိင္း ည ၉ နာရီအထိ ျပည့္ေနျပီ။ ၉ နာရီ ထိုးရင္ အိမ္ကို စက္ဘီးနဲ႔ ျပန္ရတာ။ ဒါေတာင္ သိပ္ေနာက္က်သြားရင္ အေမက စိတ္ပူလို႔ မဆုံးဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ ျငင္းလုိက္တယ္။ ေနာက္ေန႔ေရာက္ေတာ့ ကုလားေလး က ေက်ာ္သူ႔ တပည့္အိမ္ေရာက္လာတယ္။ သူ႔အိမ္မွာ သူနဲ႔ သူ႔အမ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေနေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္ ၉ နာရီမွ သူ႔အိမ္ကို ဝင္ႏုိင္ပါေၾကာင္း၊ physics နဲ႔ chemistry ႏွစ္ဘာသာတည္း ကို တစ္ပတ္ႏွစ္ညေလာက္ ဝင္ျပီး သူနားမလည္တာရွင္းျပရင္ အဆင္ေျပေၾကာင္း၊ သူ႔အခန္းမွ ညအိပ္ျပီးမွ ျပန္လို႔ရပါေၾကာင္း ၊ လစာကိုလည္း ေစ်းမဆစ္ပါဘူးလို႔ သူ႔အမ က ေျပာပါေၾကာင္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ေျပာရွာတယ္။ ေက်ာ္သူလည္း ကုလားေလး ကို သနားသြားတယ္။ စာလိုလားတဲ့ ကေလးက်ေတာ့လည္း မရွင္းတဲ့ဘာသာကို ထပ္သင္ရဖို႔ ခုေလာက္ေတာင္ ၾကိဳးစားတာပါလားလို႔ သူ႔ဇြဲကို အသိအမွတ္ျပဳရင္း ေခါင္းျငိမ့္ျဖစ္လိုက္တယ္။ ကုလားေလး နာမည္က မိုးခိုင္ တဲ့။ ဒီလုိနည္းနဲ႔ ေက်ာ္သူဟာ စီတာ နဲ႔ ေတြ႔ဖုိ႔ ဖန္လာတာပဲ။ တစ္ပတ္ကို ၾကာသာပေတး၊ ေသာၾကာ ႏွစ္ရက္ ကုလားေလးအိမ္ကို ည ၉ နာရီဝင္တယ္။ ၁၁ ခြဲ ၁၂ ေလာက္ထိ စာအတူလုပ္ၾကတယ္။ မိုးခိုင္ က ဥာဏ္ေကာင္းတယ္ ၾကိဳးလည္းၾကိဳးစားတယ္။ သူ႔ကို စာေပးထားျပီးရင္ ေက်ာ္သူ တစ္ေယာက္ ကိုယ့္စာကိုယ္ လုပ္ေနလို႔ ရတယ္။ တစ္ရက္ေတာ့ ေက်ာ္သူလည္း မိုးခိုင္ ကို နည္းနည္း စပ္စုၾကည့္တယ္။
"ငါ ေရာက္လာရင္ အိမ္ေရွ႕က ေဆးဆုိင္ကို သိမ္းသိမ္းေနတဲ့ တစ္ေယာက္ကြာ။ ငါတို႔ကို လက္ဘက္ရည္ လာလာပို႔တာ အဲဒါဘယ္သူလဲကြ"
"ကၽြန္ေတာ့္ အမေလ။ ဆရာရဲ႕"
"ေဟ.. မင္းတို႔က ဒီအိမ္ၾကီးထဲမွာ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေနတာလား။ မိဘေတြ မရွိဘူးလား။ ငါဒီမွာ စာသင္ေနတာ တစ္လျပည့္ေတာ့မယ္။ မင္းအိမ္က လူဆိုလို႔ မင္းအမ ပဲ ျမင္ဖူးတယ္"
"ဟုတ္တယ္ ဆရာ။ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ပဲေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမာင္ႏွမက ေတာမွာ မိဘေတြနဲ႔ေနတာ။ စီတာ့ ကို ရန္ကုန္သား ဟိႏၵဴတစ္ေယာက္က ေတာင္းရမ္းလို႔ အိမ္ကေပးစားလိုက္တယ္။ သူ႔ေယာကၡမနဲ႔ သူ႔ ေယာကၤ်ားက ပိုက္ဆံရွိတယ္။ သူနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ျပီး ၂ ႏွစ္ေလာက္မွာ သူ႔ေယာကၤ်ား ကုလားၾကီး ဆုံးသြားလိုက္တယ္။ ခု ေနတဲ့ တိုက္နဲ႔ ေရွ႕က ေဆးဆုိင္ကို သူ႔ေယာကၡမေတြက အေမြေပးထားတာ။ ေန႔ခင္းဆို စီတာ က အလုပ္သမားေတြအတြက္ ဒီအိမ္မွာ ထမင္းဟင္းခ်က္၊ ေဆးဆုိင္မွာ ေစ်းေရာင္းေပါ့။ သူ႔ေယာကၡမေတြက ေစာင့္ေရွာက္ထားတာ။ အရင္က သူ႔ေယာင္းမေတြ လာေနေပးတယ္။ ခုသူတို႔လည္း ေယာကၤ်ားရကုန္လို႔ လုိက္သြားၾကျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္အမက မုဆိုးမ အေနနဲ႔ က်န္ခဲ့တာ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဆယ္တန္းေျဖရမွာမို႔ ဒီမွာလာေနေတာ့ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ အေဖာ္ရတာ"
မုဆိုးမ ဆိုပါလား။ အသက္ ၃၀ စြန္းစြန္းေလာက္ ရွိမယ္လို႔ ေက်ာ္သူကေတာ့ ထင္တယ္။ ငါနဲ႔ဆို ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ ကြာပါလားလို႔ မဆီမဆိုင္ ေတြးမိေသးတယ္။ ရိုးရိုးအိမ္ေနရင္း အဝတ္အစားေလးေတြ ပဲ ဝတ္ျပီး ျမင္ေနက်ေပမယ့္ ေက်ာ္သူ သူ႔ကို သတိထားမိတယ္။ ေက်ာ္သူ စာသင္ဖို႔ လာတဲ့အခ်ိန္ဆို သူက ေဆးဆိုင္ပိတ္ေနတာ။ "ဆရာ ေရာက္လာျပီလား" ဆိုျပီး ကုလားသံဝဲဝဲ နဲ႔ လွမ္းလွမ္းႏူတ္ဆက္တယ္။ ေက်ာ္သူ ကေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ အမ ဆိုျပီး အိမ္ၾကီးထဲ ဝင္ခဲ့တာပဲ။ အသားညိဳမဲမဲ၊ မ်က္ခုံးေကာင္းေကာင္း၊ ႏွာတံေပၚေပၚ၊ ႏူတ္ခမ္းက ခပ္တင္းတင္းရဲရဲေလးနဲ႔၊ ဆံပင္အုံၾကီးကေတာ့ နည္းတာၾကီးမဟုတ္။ အိမ္ေနရင္းမို႔ ဘရာ မ်ား မဝတ္ထားဘူးလားမသိ။ သူလမ္းေလွ်ာက္တုိင္း ရင္က တုန္ေနတတ္တယ္။ ေက်ာင္းဆရာ သမာဓိ နဲ႔ မျမင္ဟန္ေဆာင္ျပီး တံေတြးျမိဳခ်ရတာ အေမာ။
"မင္းအမ နာမည္ကလည္း အဆန္းပဲကြ စီတာ တဲ့"
"စီတာ ဆိုတာ ဟင္ဒီ လို ေျပာတာဆရာရဲ႕။ ျမန္မာလိုဆို သီတာ ေပါ့။ ဆရာ ကၽြန္ေတာ့္အမကို ၾကိဳက္ေနတာလား။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ဝင္စားေနတယ္။ ပဲနဲ႔ ႏို႔ ပဲ တစ္သက္လုံး စားခ်င္တယ္ထင္တယ္""ဟာကြာ မိုးခိုင္ ကလဲ။ ကဲကဲ စာလုပ္ ေဟ့ေရာင္"
မိုးခိုင္ကို ပိတ္ေဟာက္လုိက္ျပီး သူ႔အတြက္ ေနာက္ေမးခြန္းေတြ ျပင္ေပးေနလိုက္တယ္။ ေက်ာ္သူ႔ စိတ္ထဲမွာ လမ္းသြားရင္း ခါခါျပီး ရမ္းသြားတဲ့ တင္လုံးၾကီးေတြနဲ႔ ျပဳံးလုိက္တုိင္းေဖြးကနဲေပၚသြားတဲ့ သြားညီညီေလးေတြ ေပၚက ႏူတ္ခမ္းၾကီးကို ျမင္ေယာင္ေနတယ္။ ဒီလို ေစာ္ၾကီးနဲ႔သာ ခ်စ္လုိက္ရရင္ကြာ။ ကုလားမေတြနဲ႔ ဟိုလိုဟိုဟာ ျဖစ္ရင္ က်န္းမာေရး ေကာင္းတယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။ ဒါဆို သူ႔ေယာကၤ်ားက ဘာလို႔ ေသသြားသတုံး။ လူေတြကလည္း ေလွ်ာက္ေျပာၾကတယ္ ထင္တယ္။ မိုက္တာကေတာ့ အမွန္ပဲ။ တစ္တစ္ တုတ္တုတုတ္နဲ႔။ မ်က္လုံးရြဲၾကီးကလည္း အၾကည့္ခံလုိက္ရတဲ့ သူတိုင္း ေဂြးေတာင္သြားေလာက္တယ္။ ထန္တိုင္း ေအာစာအုပ္ေတြထဲကလို အဆင္ေျပရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ ေက်ာ္သူ ေတြးမိေသးတယ္။
"ကဲ မိုးခိုင္..ေအာစာအုပ္ထုတ္စမ္း"
"ဗ်ာ ဆရာ"
"အာ..အဲ..ေလာ့ဂရပ္သမ္ စာအုပ္ထုတ္စမ္းေျပာတာ။ မင္းက ဘာေတြၾကားေနမွန္းမသိဘူးကြာ"
(ဂ)