စည္း အျပင္ဘက္
“ၾကည့္၊ ခုမွ ၉ နာရီခြဲ ပဲရွိေသးတယ္။ အေစာႀကီး ေရာက္ေနၿပီ။ ကိုက တအားေလာတာပဲ။ ေအးေဆးမွ ထြက္ရင္ ရပါတယ္လို႔ ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ မရဘူး။ ေစာေရာက္လို႔ အခန္းမရေသးရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ”
“ေစာေရာက္ေတာ့ ေစာနားရတာေပါ့ကြာ။
ေနျမင့္ရင္ ကားေမာင္းရတာ ပင္ပန္းလို႔ပါ။”
ေနျမင့္ရင္ ကားေမာင္းရတာ ပင္ပန္းလို႔ပါ။”
“အခန္းမရေသးရင္ ငုတ္တုတ္ႀကီး ထိုင္ေစာင့္ေနရမွာေပါ့လို႔”
“ဘာျဖစ္လဲ၊ အေညာင္းအညာေျပ လမ္းေလၽွာက္ေနလဲ ရတာပဲ၊ ငုတ္တုတ္မေစာင့္ခ်င္ မတ္တတ္ေစာင့္ ဟဲ ဟဲ”
“မ်ားေသာအားျဖင့္ ဧည့္သည္ေတြကလည္း ၁၂ နာရီထိ မေနၾကပါဘူးကြာ။ ေနမျမင့္ခင္ ျပန္ၾကတာပါပဲ။ ခုနကတင္ လမ္းမွာ အျပန္ကားေတြ အမ်ားႀကီး ဆံုခဲ့တဲ့ဟာ၊ ခ်ိဳ အေတြ႕ပဲ”
“မ်ားေသာအားျဖင့္ ဧည့္သည္ေတြကလည္း ၁၂ နာရီထိ မေနၾကပါဘူးကြာ။ ေနမျမင့္ခင္ ျပန္ၾကတာပါပဲ။ ခုနကတင္ လမ္းမွာ အျပန္ကားေတြ အမ်ားႀကီး ဆံုခဲ့တဲ့ဟာ၊ ခ်ိဳ အေတြ႕ပဲ”
ေျပာရင္းႏွင္႔ပင္ xxx ဟိုတယ္ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာေရွ႕ ထိုးဆိုက္လိုက္ရင္း ၂ ဦးသား ကားေပၚမွ ဆင္း၍ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာဆီ သြားၾကပါသည္။ Sea View အခန္း ဘြတ္ကင္ ယူထားသည့္ အေၾကာင္းေျပာဆို၊ လိုအပ္တာေတြ ေပးေခ်အၿပီး . . .
“ဧည့္သည္ေတြ ေစာျပန္သြားလို႔ အခန္းကေတာ့ အားေနပါၿပီရွင့္။
ဦးနဲ႔ မမ ပစၥည္းေတြ ထားၿပီး အနားယူလို႔ရပါတယ္ရွင္။ အခန္းရွင္းဖို႔ကေတာ့ ကေလးေတြကို အတတ္ႏိူင္ဆံုး ေစာလႊတ္ေပးလိုက္ပါ့မယ္။ ခု ဒီက ေမာင္ေလး လိုက္ပို႔ပါလိမ့္မယ္။”
ဦးနဲ႔ မမ ပစၥည္းေတြ ထားၿပီး အနားယူလို႔ရပါတယ္ရွင္။ အခန္းရွင္းဖို႔ကေတာ့ ကေလးေတြကို အတတ္ႏိူင္ဆံုး ေစာလႊတ္ေပးလိုက္ပါ့မယ္။ ခု ဒီက ေမာင္ေလး လိုက္ပို႔ပါလိမ့္မယ္။”
“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္”
ဟု ေက်ာ္က ေျပာရင္း
ခ်ိဳ႕ဘက္လွည့္ ဆရာႀကီး အထာႏွင့္
ဟု ေက်ာ္က ေျပာရင္း
ခ်ိဳ႕ဘက္လွည့္ ဆရာႀကီး အထာႏွင့္
“ကဲ . . ေအးေဆးပါ”
ဟု လွည့္ေျပာလိုက္သည္။
ခ်ိဳက ျပံဳးၿဖီးၿဖီး ႏွင့္
ခ်ိဳက ျပံဳးၿဖီးၿဖီး ႏွင့္
“ဦး နဲ႔ မမ တဲ့ ဟီဟိ”
လို႔ ေျပာင္ျပပါသည္။
ခ်ိဳက ထိုကဲ့သို႔ပင္။ သူ႔ကို မမ ေခၚရင္ ေက်နပ္သလို ေက်ာ့္ကို ဦး တို႔ ဘဘ တို႔ အေခၚခံရရင္လည္း စ တတ္ပါသည္။ ေက်ာ္ကလည္း ကိုယ့္မိန္းမကို ႏုတယ္ လွတယ္ ေျပာရင္ သြားအၿဖီးသားနဲ႔ ေက်နပ္ ဂုဏ္ယူေနတတ္တာမ်ိဳး။
ခ်ိဳက ထိုကဲ့သို႔ပင္။ သူ႔ကို မမ ေခၚရင္ ေက်နပ္သလို ေက်ာ့္ကို ဦး တို႔ ဘဘ တို႔ အေခၚခံရရင္လည္း စ တတ္ပါသည္။ ေက်ာ္ကလည္း ကိုယ့္မိန္းမကို ႏုတယ္ လွတယ္ ေျပာရင္ သြားအၿဖီးသားနဲ႔ ေက်နပ္ ဂုဏ္ယူေနတတ္တာမ်ိဳး။
ပစၥည္းေတြ ပစ္ခ်ၿပီး ေက်ာ္တေယာက္ကားေမာင္းလာရတာ ပင္ပန္းသမို႔ ေရွ႕ ဝရံမွာထိုင္ ပင္လယ္ႀကီးကို ေငးၾကည့္ေနလိုက္သည္။
ခ်ိဳကေတာ့ မိတ္ကပ္ ဖ်က္၊ အဝတ္အစားေတြ ခၽြတ္ၿပီး
“Check out က ၁၂ နာရီ ဆိုေတာ့ အခန္းက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ လာရွင္းဦးမယ္ မထင္ပါဘူး” ဟု သူ႔ကိုယ္သူ ေျပာသလို တကိုယ္တည္း ေရရြတ္ရင္း
ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္သြားပါသည္။
“Check out က ၁၂ နာရီ ဆိုေတာ့ အခန္းက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ လာရွင္းဦးမယ္ မထင္ပါဘူး” ဟု သူ႔ကိုယ္သူ ေျပာသလို တကိုယ္တည္း ေရရြတ္ရင္း
ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္သြားပါသည္။
xxxx
ေက်ာ္ေနလတ္ ႏွင့္ လင္းလက္ခ်ိဳတို႔ ႏွစ္ေယာက္မွာ သာယာသည့္ အိမ္ေထာင္သည္ဘဝကိုေပ်ာ္ရႊင္ ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းေနၾကသည့္ လိုက္ဖက္သည့္ ဇနီးေမာင္ႏွံ။ အခ်မ္းသာႀကီးမဟုတ္ေသာ္ျငား ေျပလည္ၾကသည္။
ျပည့္စံုသည့္ ႏွစ္ဘက္မိဘမ်ားအတြက္ အပူအပင္ မရွိ။ သူတို႔မွာလည္းကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းႏွင့္ ဝင္ေငြႏွင့္။
ျပည့္စံုသည့္ ႏွစ္ဘက္မိဘမ်ားအတြက္ အပူအပင္ မရွိ။ သူတို႔မွာလည္းကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းႏွင့္ ဝင္ေငြႏွင့္။
ကမ္ပဏီတခုတြင္ မန္ေနဂ်ာရာထူးျဖင့္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရင္း
လင္က ေန႔စဥ္ ပံုမွန္ ရံုးတက္ရံုးဆင္း အလုပ္ႏွင့္၊ မယားက သားသမီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ အိမ္ေဖာ္မထား၊ အိမ္ေဝယ်ာဝစၥလုပ္ရင္း လိင္ဆက္ဆံမႈကို ေန႔စဥ္ျပဳေနက်။
လင္က ေန႔စဥ္ ပံုမွန္ ရံုးတက္ရံုးဆင္း အလုပ္ႏွင့္၊ မယားက သားသမီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ အိမ္ေဖာ္မထား၊ အိမ္ေဝယ်ာဝစၥလုပ္ရင္း လိင္ဆက္ဆံမႈကို ေန႔စဥ္ျပဳေနက်။
ယခု ၁၂ ႏွစ္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္တြင္ အလုပ္ နားရက္ႏွင့္လည္း တိုက္ဆိုင္သျဖင့္ သားႏွင့္သမီးကို အဖိုးအဖြားထံ အပ္ခဲ့ကာ လင္မယား ႏွစ္ဦးတည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခ်စ္ရည္လူးရန္ အပန္းေျဖခရီး ထြက္လာၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ေက်ာ္က ရံခါ အေသာက္အစားေလးမွ လႊဲ၍ က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္သူ။ ေလ့က်င့္ခန္း မလုပ္ျဖစ္သျဖင့္သာ ဘီယာဗိုက္ေလးဟု ဆိုႏိူင္သည့္ ဗိုက္ေခါက္ေလး နည္းနည္း ထြက္ေနသည္ကလႊဲ၍ သန္တုန္း ျမန္တုန္းဟု ဆိုႏိူင္သလို ခ်ိဳကလည္း သူ႔ကိုယ္သူ လွေအာင္ တသသ ေနတတ္သူ။
တရုတ္ေသြး ပါသူမို႔ အသားအရည္ လွသလို၊ အစားအေသာက္ကို ခ်င့္ခ်ိန္စား၍ အိမ္ရွင္မေကာင္း တဦးပီပီ အိမ္အလုပ္လည္း ကိုယ္တိုင္လုပ္၊ ေလ့က်င့္ခန္း ပံုမွန္ လုပ္ကာ ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ ကိုယ္လံုးအလွ ထိန္းထားႏိူင္သူ။ ပိန္သြယ္ေသာ္လည္း သူ႔ေနရာႏွင့္သူ ရွိသင့္သည့္ ေကာက္ေၾကာင္းမ်ားက အပိုအလိုမရွိ။ မို႔သည့္ေနရာမို႔၊ ဟိုက္သည့္ေနရာ ဟိုက္၍ ေယာက်္ားသားမ်ား အာရံုကို ဆြဲငင္ႏိူင္စြမ္းရွိသူ။ ကေလး ႏွစ္ေယာက္ မိခင္ေပမယ့္ အပ်ိဳရွံုးေလာက္ေအာင္ လွျမဲ။ လံုးက်စ္သည့္ တင္ပါးအစံုမွာ အကိတ္ႀကီး မဟုတ္ေသာ္လည္း ေသးက်ဥ္ေသာ ခါးေအာက္မွာေတာ့ အေနာက္သို႔ ေကာက္၍ ေဘးသို႔ စြင့္ကားေနသည္ပင္။
သဘာဝအတိုင္း မီးဖြားေပမယ့္ ေလ့က်င့္ခန္းမွန္လို႔ အလွ မပ်က္ယြင္း၊ ဗိုက္ေၾကာ မျပတ္၊ ခြဲစိတ္ဒဏ္ရာ မရွိ။ မိခင္ႏိူ႔ကိုလည္း ၆ လထက္ ပုိမတိုက္။ ႏိူ႔ဗူးႏွင့္ ျဖည့္စြက္စာကို သူ႔အရြယ္ႏွင့္သူ တိုက္ေကၽြးခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ႏို႔သီးေခါင္းမွာ ပန္းေရာင္ သန္းလ်က္ပင္ ရွိေနေသးကာ ရင္သားမ်ားလည္း အပ်ိဳစင္ေလာက္ မတင္းရင္းေသာ္ျငား တြဲက်ျခင္းသိပ္မရွိလွ။
မိန္းမကိုယ္အတြင္းႂကြက္သားမ်ားကိုပင္ ဂရုတစိုက္ျပန္လည္ေလ့က်င့္ထားသျဖင့္ အပ်ိဳတုန္းကလိုပင္ စီးစီးပိုင္ပိုင္ က်ဥ္းျမဲ ၾကပ္ျမဲ။ ထိုႂကြက္သားကို လိုအပ္သလို ညႇစ္ေပးရာမွာေတာ့ အေတြ႕အၾကံဳမရွိသည့္ အပ်ိဳစင္ တစ္ဦးထက္ သာသည္ကား အထူးေျပာရန္မလို။
မိန္းမကိုယ္အတြင္းႂကြက္သားမ်ားကိုပင္ ဂရုတစိုက္ျပန္လည္ေလ့က်င့္ထားသျဖင့္ အပ်ိဳတုန္းကလိုပင္ စီးစီးပိုင္ပိုင္ က်ဥ္းျမဲ ၾကပ္ျမဲ။ ထိုႂကြက္သားကို လိုအပ္သလို ညႇစ္ေပးရာမွာေတာ့ အေတြ႕အၾကံဳမရွိသည့္ အပ်ိဳစင္ တစ္ဦးထက္ သာသည္ကား အထူးေျပာရန္မလို။
အဆီပိုမရွိ ျပားခ်ပ္ေနသည့္ ဗိုက္သားျပင္ေအာက္ ဆီးခံုေမႊးမ်ားကိုလည္း သပ္ရပ္ သန္႔ရွင္းစြာ ထားတတ္စျမဲ။ ပါးစပ္ျဖင့္ ႏွိုးဆြေလ့ရွိျကသူေတြမို႔လည္း မိန္းမအဂၤါ သန္႔ရွင္းမႈကိုလည္း အေလးထား ဂရုစိုက္တတ္သူ။
သဘာဝ အတိုင္းေမြးသည့္ ကေလး၂ ေယာက္ မိခင္ ဆိုေပမယ့္ နီညိဳေရာင္ အတြင္းသားပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားမွာ ပြင့္အာသည္ ဆိုရံုသာ။ လန္ထြက္မလာခဲ့။ ၄င္း ပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားက ျဖဴဝင္းသည့္ နေဘးသား ႏႈတ္ခမ္းထူထူေဖာင္းေဖာင္း ၾကားထဲမွ ျပဴထြက္သည္ ဆိုရံု။ ပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားထိပ္မွ ဖူးတံသဖြယ္ အေစ့ေလးမွာ ပံုမွန္အခ်ိန္ ဖုဖုေဖာင္းေဖာင္းေလး၊ ရွိသည္ပင္ မထင္ရ။ ကာမစိတ္အထူးထႂကြေနခ်ိန္ ေဘးႏႈတ္ခမ္းသားမ်ား ေဖာင္းမို႔လာပါက ပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားမွာ အတြင္း၌ ညႇပ္၍ ပုန္းကြယ္ေနတတ္ကာ ဖူးတံေလးသဖြယ္ အေစ့ေလးက ကာမစည္းစိမ္ခံစားရန္ ေခါင္းျပဴထြက္လာေလ့ရွိသည္။
သဘာဝ အတိုင္းေမြးသည့္ ကေလး၂ ေယာက္ မိခင္ ဆိုေပမယ့္ နီညိဳေရာင္ အတြင္းသားပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားမွာ ပြင့္အာသည္ ဆိုရံုသာ။ လန္ထြက္မလာခဲ့။ ၄င္း ပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားက ျဖဴဝင္းသည့္ နေဘးသား ႏႈတ္ခမ္းထူထူေဖာင္းေဖာင္း ၾကားထဲမွ ျပဴထြက္သည္ ဆိုရံု။ ပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားထိပ္မွ ဖူးတံသဖြယ္ အေစ့ေလးမွာ ပံုမွန္အခ်ိန္ ဖုဖုေဖာင္းေဖာင္းေလး၊ ရွိသည္ပင္ မထင္ရ။ ကာမစိတ္အထူးထႂကြေနခ်ိန္ ေဘးႏႈတ္ခမ္းသားမ်ား ေဖာင္းမို႔လာပါက ပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားမွာ အတြင္း၌ ညႇပ္၍ ပုန္းကြယ္ေနတတ္ကာ ဖူးတံေလးသဖြယ္ အေစ့ေလးက ကာမစည္းစိမ္ခံစားရန္ ေခါင္းျပဴထြက္လာေလ့ရွိသည္။
ထို အေစ့ေလးသည္ကား အစပိုင္း၌ ေက်ာ္က ႏိႉးဆြရန္ အဖြင့္ ခလုတ္ ျဖစ္သလို
ခ်ိဳ ၿပီးခါနီးတိုင္း ေက်ာ္က မီးကုန္ယမ္းကုန္ ထိုးသြင္း ထိုးထုတ္ လုပ္ခ်ိန္ ခ်ိဳ ကိုယ္တိုင္ အားပါးတရ ပြတ္သပ္ ညႇစ္ေခ်၍ ကာမပန္းတိုင္ ၿပိဳင္တူ ခ်ီတက္ရန္ အဓိက အပိတ္ ခလုတ္တခုဟုလည္း ဆိုႏိူင္ေပသည္။
ခ်ိဳ ၿပီးခါနီးတိုင္း ေက်ာ္က မီးကုန္ယမ္းကုန္ ထိုးသြင္း ထိုးထုတ္ လုပ္ခ်ိန္ ခ်ိဳ ကိုယ္တိုင္ အားပါးတရ ပြတ္သပ္ ညႇစ္ေခ်၍ ကာမပန္းတိုင္ ၿပိဳင္တူ ခ်ီတက္ရန္ အဓိက အပိတ္ ခလုတ္တခုဟုလည္း ဆိုႏိူင္ေပသည္။
ေခတ္ပညာတတ္မ်ားမို႔ လိင္မႈကိစၥကိုပြင့္လင္းစြာ ဆက္ဆံေလ့ရွိၾကၿပီး ကာမသုခကို တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ ခံစားေနၾကသူမ်ားပင္။
ႏႈတ္ၾကမ္းေလ့မရွိေပမယ့္ လိင္ကိစၥအေၾကာင္းႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံခ်ိန္ တစ္တစ္ခြခြ ေျပာဆိုသံုးႏႈန္းေလ့ရွိၾကသည္။
ႏႈတ္ၾကမ္းေလ့မရွိေပမယ့္ လိင္ကိစၥအေၾကာင္းႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံခ်ိန္ တစ္တစ္ခြခြ ေျပာဆိုသံုးႏႈန္းေလ့ရွိၾကသည္။
လိင္ဆက္ဆံတိုင္း ေက်ာ္ေနလတ္၏ မွိုပြင့္သ႑ာန္ ထိပ္ဖူးႀကီးက ေဆာက္ဖုတ္အတြင္းသား နံရံတေလၽွာက္ ခ်ိတ္ခ်ိတ္ဆြဲသည့္ ပြတ္တိုက္မႈအရသာ၊ အတြင္း ႏႈတ္ခမ္းသား ပြင္႔ဖတ္ေလးမ်ား၏ လီးဒစ္ႀကီးႏွင့္အတူ လိပ္ဝင္ လိပ္ထြက္မႈမ်ားကား လင္းလက္ခ်ိဳ အႏွစ္သက္ဆံုးပင္။ အူေတြ ကလီစာေတြ တျပံဳလံုး ျပဳတ္ထြက္သြားမတတ္ ေကာင္းလြန္းလွသျဖင့္ ကြန္ဒံုး သံုးလၽွင္ ေက်နပ္အားရမႈ မရွိလွ။ တစ္လႊာကိုပင္ ကမၻာျခားသလို။ ထို ထိပ္ဖူးႀကီးကို မိမိ ေဆာက္ဖုတ္ အတြင္းမွ ေမြးလမ္းေၾကာင္းတေလၽွာက္ ႂကြက္သားမ်ားႏွင့္ ဖမ္းဆုပ္ ညႇစ္၍ ႏွစ္ဦးသား ကာမစည္းစိမ္ကို ၿမိန္ၿမိန္ ခံစားေလ့ရွိၾကသည္။
ယခင္က တားေဆးသံုးရ၊ ရက္တြက္ရ၊ အျပင္မွာ သုတ္လႊတ္ရႏွင့္ ကရိကထ မ်ားေပမင့္ ယခု ဒုတိယကေလး မီးဖြားၿပီး သားေၾကာပါျဖတ္လိုက္ေတာ့ စိတ္ရွိလက္ရွိ လိင္ဆက္ဆံႏိူင္ၾကေလၿပီ။
အိုင္တီေခတ္တြင္ နည္းမ်ိဳးစံု ေလ့လာ စမ္းသပ္ဖူးၿပီး မိမိတို႔ႏွင့္ အကိုက္ညီဆံုး၊ ႏွစ္ဦးစလံုး ေက်နပ္မႈ အရွိဆံုး ပိုေဇရွင္မ်ားႏွင့္ စခန္းသြားေနၾကသူေတြ။
အိုင္တီေခတ္တြင္ နည္းမ်ိဳးစံု ေလ့လာ စမ္းသပ္ဖူးၿပီး မိမိတို႔ႏွင့္ အကိုက္ညီဆံုး၊ ႏွစ္ဦးစလံုး ေက်နပ္မႈ အရွိဆံုး ပိုေဇရွင္မ်ားႏွင့္ စခန္းသြားေနၾကသူေတြ။
လင္မယား ကေတာက္ကဆျဖစ္ စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္ခ်ိန္ပင္ ေန႔စဥ္ အလိုးမပ်က္။ လူခ်င္း စကားမေျပာေသာ္ျငား လီးႏွင့္ေဆာက္ဖုတ္ကား မိတ္ မပ်က္။ ကိစၥၿပီးလို႔ စိတ္ေကာက္မေျပလၽွင္သာရွိမည္၊ စကားမေျပာလၽွင္သာ ေနမည္။ ေနာက္တႀကိမ္အတြက္လည္း အသင့္ ရွိေနျမဲ။
ထိုအခ်ိန္မ်ိဳးဆို ခ်ိဴတေယာက္ ေက်ာေပးအိပ္စဥ္ ပုဇြန္တုတ္ေကြး အေနာက္မွ လိုးေပး၍ အရွိန္ရလာပါကလည္း ကာမပန္းတိုင္ အတူ ခ်ီတက္ျမဲ။
မည္သည့္အခ်ိန္၊ မည္သည့္ေနရာ ျဖစ္ျဖစ္ ဆက္ဆံတိုင္းလည္း ႏွစ္ဦးစလံုး ၿပိဳင္တူ ကာမ အထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္စျမဲ။ ရံဖန္ရံခါ တဦးဦးက ေနာက္က် က်န္ခဲ့လည္း က်န္တဦးက တနည္းနည္းျဖင့္ ျပန္လည္ ျဖည့္ဆည္းေပးေလ့ရွိသည္။
တစ္ဦး ဆႏၵျပည့္ဝစြာ ကာမပန္းတိုင္သို႔ေရာက္တိုင္း က်န္တစ္ဦးကလည္း ေက်နပ္စျမဲ။ ယုတ္ဆြအဆံုး မီးနီျပေနခ်ိန္ပင္ ခ်ိဳက ပါးစပ္ျဖင့္ေရာ လက္ျဖင့္ပါ ေက်ာ့္ လီးႀကီးကို စုပ္ေပး၊ ထုေပးျခင္းျဖင့္ ဆႏၵေျဖေဖ်ာက္ေပးေလ့ရွိသည္။
ေက်ာ္ကလည္း ခ်ိဴ့ကို ႏိူ႔စို႔ေပး၊ အစိပြတ္ေပး ျခင္းျဖင့္ ကာမသုခအျပည့္အဝ မဟုတ္ေတာင္ အာသာေျပရန္ အျပန္အလွန္လုပ္ေပးေလ့ရွိၾကသည္။
xxxx
တစ္ဦး ဆႏၵျပည့္ဝစြာ ကာမပန္းတိုင္သို႔ေရာက္တိုင္း က်န္တစ္ဦးကလည္း ေက်နပ္စျမဲ။ ယုတ္ဆြအဆံုး မီးနီျပေနခ်ိန္ပင္ ခ်ိဳက ပါးစပ္ျဖင့္ေရာ လက္ျဖင့္ပါ ေက်ာ့္ လီးႀကီးကို စုပ္ေပး၊ ထုေပးျခင္းျဖင့္ ဆႏၵေျဖေဖ်ာက္ေပးေလ့ရွိသည္။
ေက်ာ္ကလည္း ခ်ိဴ့ကို ႏိူ႔စို႔ေပး၊ အစိပြတ္ေပး ျခင္းျဖင့္ ကာမသုခအျပည့္အဝ မဟုတ္ေတာင္ အာသာေျပရန္ အျပန္အလွန္လုပ္ေပးေလ့ရွိၾကသည္။
xxxx
ေငးေနသည္မွာ မည္မၽွၾကာသြားသည္ မသိ။
“မဂၤလာပါ ဦး”
ဆိုျပီး ေကာင္ေလး ၂ ေယာက္ ႏွင္႔ ေကာင္မေလး တေယာက္ အထုပ္ေတြ ျခင္းေတြ အိတ္ေတြ တံမ်က္စည္း ေဂၚျပား ေတြနဲ႔ အခန္းရွင္းဖို႔ ေရာက္လာေတာ့မွ သတိ ျပန္ဝင္လာပါသည္။ ခ်ိဳတေယာက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ရွိေနသည္ကို အမွတ္တမဲ့။
“မဂၤလာပါ ဦး”
ဆိုျပီး ေကာင္ေလး ၂ ေယာက္ ႏွင္႔ ေကာင္မေလး တေယာက္ အထုပ္ေတြ ျခင္းေတြ အိတ္ေတြ တံမ်က္စည္း ေဂၚျပား ေတြနဲ႔ အခန္းရွင္းဖို႔ ေရာက္လာေတာ့မွ သတိ ျပန္ဝင္လာပါသည္။ ခ်ိဳတေယာက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ရွိေနသည္ကို အမွတ္တမဲ့။
ေက်ာ္လည္း ေငးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေငးေနသလို သူတို႔လည္း လုပ္စရာ ရွိတာ သြက္သြက္လက္လက္ လုပ္ေနၾကပါသည္။ ေကာင္မေလးက တံမ်က္စည္း လွည္း၊ ေကာင္ေလး၂ေယာက္က အိပ္ယာခင္း အေဟာင္းေတြလဲၿပီး အသစ္ေတြ ဆြဲဆန္႔ ခင္းေနခ်ိန္
”တလက္စတည္း ေရပါခ်ိဳးပစ္လိုက္ၿပီ။ ခုမွပဲ ညီးစီစီျဖစ္ေနတာ သက္သာသြားေတာ့တယ္။
ကို႔အတြက္ပါ ရွယ္ ကတံုးတံုး ထားလိုက္ၿပီ။ အဟင္းဟင္း . . . ႀကိဳက္ရဲ႕လား”
ကို႔အတြက္ပါ ရွယ္ ကတံုးတံုး ထားလိုက္ၿပီ။ အဟင္းဟင္း . . . ႀကိဳက္ရဲ႕လား”
ဟု ဆိုကာ
ဆံပင္ အဖ်ားမ်ားကို ပါလာသည့္ သဘက္ အေသးေလးႏွင့္ ေခါင္းငံု႔သုတ္ရင္း ခ်ိဳတေယာက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ဘြားကနဲ ထြက္လာပါသည္။
ဆံပင္ အဖ်ားမ်ားကို ပါလာသည့္ သဘက္ အေသးေလးႏွင့္ ေခါင္းငံု႔သုတ္ရင္း ခ်ိဳတေယာက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ဘြားကနဲ ထြက္လာပါသည္။
ခ်ိဳ႕ အဖုတ္ေလး ကတံုး ေျပာင္ရွင္းေနမွ ေက်ာ္ကလည္း ႀကိဳက္သည္။ ပါးျပင္ကို နမ္းသလိုကို နမ္းေလ့ရွိသည္။ ပါးစပ္ႏွင့္ ငံုေန စုပ္ေနၾက။
ခ်ိဳ႕အေနနဲ႔က် ေန႔တိုင္းႀကီးေတာ့ ရိတ္မေနႏိူင္။ တပါတ္/ ၁၀ ရက္ ၾကာမွသာ တခါ ရိတ္ေလ့ရွိသည္။
အေျပာင္ရိတ္ၿပီး ၂ရက္၃ရက္ အၾကာ အေမႊးသစ္ထြက္ခ်ိန္ စူးသလိုလို ယားက်ိက်ိ အရသာမွာ ခ်ိဳလည္း သာယာတတ္သည္။
ခ်ိဳ႕အေနနဲ႔က် ေန႔တိုင္းႀကီးေတာ့ ရိတ္မေနႏိူင္။ တပါတ္/ ၁၀ ရက္ ၾကာမွသာ တခါ ရိတ္ေလ့ရွိသည္။
အေျပာင္ရိတ္ၿပီး ၂ရက္၃ရက္ အၾကာ အေမႊးသစ္ထြက္ခ်ိန္ စူးသလိုလို ယားက်ိက်ိ အရသာမွာ ခ်ိဳလည္း သာယာတတ္သည္။
ယခုလို ၂ဦးတည္း လြတ္လပ္စြာ ခရီးထြက္လာစဥ္
ေက်ာ့္အႀကိဳက္ကို အဆင္သင့္ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားသည့္ အေနျဖင့္ တလက္စတည္း ရိတ္ၿပီး အံ့ဩ ဝမ္းသာေအာင္ လုပ္လိုက္ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။
ေက်ာ့္အႀကိဳက္ကို အဆင္သင့္ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားသည့္ အေနျဖင့္ တလက္စတည္း ရိတ္ၿပီး အံ့ဩ ဝမ္းသာေအာင္ လုပ္လိုက္ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။
မိေမြးတိုင္း၊ ဖေမြတိုင္း ကိုယ္ေပၚမွာ အဝတ္အစား မရွိ။ အျပင္မွာ ဝန္ထမ္းေတြ ရွိတာ မသိ။ ေအးေဆးပင္။
ဝန္ထမ္းေလးမ်ားက အသံၾကားရာ လွမ္းအၾကည့္
‘ဟင္’ ကနဲ ‘ဟာ’ ကနဲ
ပါးစပ္ အေဟာင္းသား ေၾကာင္အမ္းအမ္းႏွင့္ အၾကည့္မ်ားအားလံုး ခ်ိဳ၏ ျဖဴဝင္း ေျပာင္ရွင္းေနသည့္ ဆီးခံု ႏွင့္ ေပါင္ၾကားဆီမွာ စု ကုန္ၾကပါသည္။
ေက်ာ္တေယာက္လည္း ရုတ္တရက္ ကိုယ့္မိန္းမ ကိုယ္ မျမင္ဖူးသလို မွင္သက္ကာ စိုက္ၾကည့္ေနမိပါေတာ့သည္။
ေက်ာ္တေယာက္လည္း ရုတ္တရက္ ကိုယ့္မိန္းမ ကိုယ္ မျမင္ဖူးသလို မွင္သက္ကာ စိုက္ၾကည့္ေနမိပါေတာ့သည္။
ခ်ိဳကေတာ့ ဘာမွ မသိေသး။ ေခါင္းငံု႔ရင္း ဆံပင္ကို ေရသုတ္ေနဆဲ။ ႏိူ႔အံု ႏွစ္ခုက ထက္ေအာက္ ေဘးတိုက္ လႈပ္ခါ ရမ္းလ်က္ . . .
ပထမဆံုး သတိ ဝင္လာသူက ေက်ာ္
‘ခ်ိဳ . . . ခ်ိဳ . .
ဟို ဟို ဒုကၡပါပဲ’
ဟို ဟို ဒုကၡပါပဲ’
အဲေတာ့မွ ခ်ိဳကလည္း ေက်ာ့္ဆီက ေက်နပ္ ခ်ီးမြမ္းသံ အစား မထင္မွတ္တာ ၾကားရေတာ့မွ ေခါင္းေမာ့အၾကည့္
‘ဟာ ‘
သူ႔ ေအာက္ပိုင္းကို ဝိုင္းၾကည့္ေနၾကတဲ့ မ်က္လံုးေတြကို ျမင္ၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။
သူ႔ ေအာက္ပိုင္းကို ဝိုင္းၾကည့္ေနၾကတဲ့ မ်က္လံုးေတြကို ျမင္ၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။
လန္႔ဖ်တ္ၿပီး ကိုယ့္ဟာကို ငံု႔ၾကည့္ေတာ့ ေျပာင္ရွင္းေနသည့္ ရတနာ ေရႊၾကဳတ္ေလးက သူနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္သလို အျပစ္ကင္းစြာ ခ်စ္စရာေကာင္းေနျမဲ။
ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဝိုင္းၾကည့္ေနၾကသည့္ မ်က္လံုးမ်ား။
ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဝိုင္းၾကည့္ေနၾကသည့္ မ်က္လံုးမ်ား။
သဘာဝ တုန္႔ျပန္မႈအရ အေယာင္ေယာင္ အမွားမွား ဆတ္ကနဲ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ယွက္ရင္း သဘက္ေသးေလးနဲ႔ ရင္သားအစံုကို ဖံုး အုပ္လိုက္ပါသည္။ သို႔ေပမယ့္၊ အဓိက အလွက တျခားေနရာမွာ။ ေပါင္ႏွစ္လံုးကို လိမ္က်စ္လိုက္မိသည္။
ဒီေတာ့မွ ေဘးႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ဖိညႇစ္သလို ျဖစ္ၿပီး ႀတိဂံ ေဇာက္ထိုး စမူဆာပံု ဆီးခံုက ပိုမို႔လာၿပီး ေဆာက္ဖုတ္ အကြဲေၾကာင္းေလးက ဓားရွရာေလးပမာ ေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားထဲ ငုတ္လၽွိုးသြားရာ အသဲယားစဖြယ္ ပိုျဖစ္သြားေလသည္။ ခ်ိဳက မ်က္လံုးအျပဴးသားနဲ႔ အားလံုးကို ေဝ့ၾကည့္ေနမိဆဲ . .
အားလံုးရဲ႕ မ်က္လံုးမ်ားကလည္း ထိုေနရာမွ မခြာ။ မသင့္ေတာ္လို႔ အၾကည့္လႊဲရန္ မည္သူမွ သတိမရ၊ အားနာရေကာင္းမွန္းလည္း မသိၾကေတာ့။ လက္တဝါးစာပင္ မရွိသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ အလွ၏ ဆြဲငင္အား ေအာက္မွာ ေလာကႀကီးႏွင့္ တဒဂၤ အဆက္ျပတ္ကုန္ၾကသည္။
ခ်ိဳ႕မွာလည္း တသက္ႏွင့္တကိုယ္ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး မၾကံဳစဖူးမို႔ ရွက္လြန္းလွကာ လက္ထဲရွိသဘက္ကိုသာ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုတ္ထားမိ၍ ဆီးခံုကို ဖံုးအုပ္ရန္ သတိမရ။
လူအမ်ားေရွ႕ ကိုယ္လံုးတီးအလွ ျပသလို ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။
လူအမ်ားေရွ႕ ကိုယ္လံုးတီးအလွ ျပသလို ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။
ေပါင္ ႏွစ္ဘက္ကို လိမ္ထားရံုႏွင့္ မလံုျခံဳမွန္းသိ၍ လုပ္မိလုပ္ရာ ရုတ္တရက္ ထိုင္ခ်လိုက္ပါသည္။
မ်က္လံုးမ်ား အားလံုးက အညိဳ႕ခံထားရသည့္အလား။ အၾကည့္မ်ားက ထိုင္ခ်လိုက္တဲ့ဆီ ထပ္ခ်က္မကြာ ကပ္ပါလာၾက၏။
မ်က္လံုးမ်ား အားလံုးက အညိဳ႕ခံထားရသည့္အလား။ အၾကည့္မ်ားက ထိုင္ခ်လိုက္တဲ့ဆီ ထပ္ခ်က္မကြာ ကပ္ပါလာၾက၏။
ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ခ်လိုက္ေတာ့မွ သြယ္စင္းတဲ့ ေပါင္တံ ႏွစ္လံုးၾကားက ေဖာင္းမို႔မို႔ ေဆာက္ဖုတ္ ေဘးႏႈတ္ခမ္းသား အျခမ္းႏွစ္ျခမ္းကိုဟျပသလို ျဖစ္ၿပီး ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ႀကီး ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။
ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ ေက်ာ့္အတြက္လို႔ ေတြးရင္း ေသေသခ်ာခ်ာ အေမႊးေတြ အေျပာင္ရိတ္၊ မၾကာမီ ခ်စ္ရည္လူးေတာ့မည့္အေၾကာင္း အာရံုထဲ ေရာက္ေနေတာ့ ေဆာက္ဖုတ္အံုျကီးတခုလံုးကလည္း ကာမစိတ္နဲ႔ ေသြးေတြျပည့္ကာ ေဖာင္းႂကြလို႔ ေနပါသည္။ ရိတ္သင္ၿပီးစ ေနမထိ ေလမထိ အသားႏုေလးမ်ားကို ကာကြယ္သည့္အေနႏွင့္ ေဘာ္ဒီလိုးရွင္း ႏွင့္ ပြတ္သပ္ လိမ္းက်ံထားရာ နဂို ျဖဴဝင္းသည့္ အသားႏုေလးမ်ားမွာ အေရာင္တလက္လက္။
ေဆာက္ဖုတ္ေဘးျခမ္းႏွစ္ျခမ္း ဆိုသည္မွာလည္း ပိန္သြယ္သည့္ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔မွ မလိုက္ဖက္ေအာင္ ေဖာင္းျပည့္ ခံုးထေနပါသည္။ ဟ ေနသည့္ ေဘးသားအျခမ္းၾကားက ပြင့္ဖတ္ေလးႏွစ္ခုကလည္း အေပါက္ဝ တဖက္တခ်က္မွာ၊ အျပည့္အဝ ကာမထားႏိူင္ေတာ့။ အလိုးခံရန္ အသင့္အေနအထားေရာက္ေနသည့္ ပန္းႏုေရာင္ အေပါက္ဝေလးက ဟတတႏွင့္ ရႊန္းလဲ့လဲ့ ကာမအႀကိဳ ခ်စ္ရည္ၾကည္ေလးမ်ား ကိုပင္ ျမင္ေနရေလၿပီ။ အေစ့ေလးပင္ ဘာမသိ ညာမသိ၊ သူ႔အခန္းက႑ေရာက္ေတာ့မည့္အလား ေငါက္ေတာက္ေလး ျပဴထြက္ေနေလၿပီ။
ယခုမွပင္ ေဆာက္ဖုတ္ႀကီး တျပံဳလံုးကို အေသးစိတ္ ျပသလို ျဖစ္ေပေတာ့သည္။
ယခုမွပင္ ေဆာက္ဖုတ္ႀကီး တျပံဳလံုးကို အေသးစိတ္ ျပသလို ျဖစ္ေပေတာ့သည္။
ေဆာင့္ေၾကာင့္ႀကီး ထိုင္ခ်လိုက္ၿပီးမွ ပိုဆိုးသြားသည္ကို ခ်ိဳ ခ်က္ခ်င္းသတိဝင္ၿပီး ေပါင္ႏွစ္ဘက္ကို ပူးေစ့၍ ေဘးတိုက္ လွည့္၍ ျမင္ကြင္းကို ကာလိုက္သည္။ လက္ႏွစ္ဘက္ကလည္း သဘက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုတ္ကိုင္လ်က္ ေရႊရင္အစံုေပၚ အုပ္ထားဆဲမို႔ ဟန္ခ်က္ပ်က္ခါ ပက္လက္လန္က်ေပေတာ့သည္။ လက္ေထာက္ရန္ ေနာက္က်သည္မို႔ ၾကမ္းျပင္ႏွင့္ေက်ာ တသားထဲ ထိသည္အထိ ၿပိဳလဲသြားေလသည္။ အရွိန္ႏွင့္မို႔ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းက ေျမာက္တက္ကာ ကားသြားေတာ့သည္။
အျဖစ္အပ်က္မ်ားက ျမန္ဆန္လြန္းလွေသာ္ျငား ျမင္ကြင္းမ်ားက တခုၿပီးတခု ဆက္တိုက္။ ပံုစံ တမ်ိဳးၿပီး တမ်ိဳး။ အားလံုးက မွင္သက္ ေငးၾကည့္ေနဆဲ။
အျဖစ္အပ်က္မ်ားက ျမန္ဆန္လြန္းလွေသာ္ျငား ျမင္ကြင္းမ်ားက တခုၿပီးတခု ဆက္တိုက္။ ပံုစံ တမ်ိဳးၿပီး တမ်ိဳး။ အားလံုးက မွင္သက္ ေငးၾကည့္ေနဆဲ။
ယခုမွပင္ အရွင္းဆံုး အေနအထား။
OG မမထံ အစမ္းသပ္ခံ ဝင္သလို၊ မီးဖြားခါနီး ဒူးေထာင္ေပါင္ကားကာ ျဖဲေပးထားသည့္ႏွယ္ပင္။ ေရႊရင္အစံုမွာလည္း အကာအကြယ္မဲ့ေလၿပီ။
ရုတ္တရက္မို႔ မထႏိူင္။
OG မမထံ အစမ္းသပ္ခံ ဝင္သလို၊ မီးဖြားခါနီး ဒူးေထာင္ေပါင္ကားကာ ျဖဲေပးထားသည့္ႏွယ္ပင္။ ေရႊရင္အစံုမွာလည္း အကာအကြယ္မဲ့ေလၿပီ။
ရုတ္တရက္မို႔ မထႏိူင္။
အား . . ကၽြတ္ ကၽြတ္ . . .
သတိဝင္သည္ႏွင့္ခ်က္ခ်င္း ဘယ္ဘက္ ေဘးကို လွိမ့္၍ ဒူးေထာက္ထရန္ ႀကိဳးစားလိုက္သည္။ ဒူးေကြးလ်က္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုေစ့ ေဘးတိုက္လွဲလုိက္သည့္ အေနအထားမို႔ ပုဇြန္တုတ္ေကြးလို ျဖစ္သြားျပန္ပါသည္။ ခ်ိဳ ေဆာက္ဖုတ္ ႏႈတ္ခမ္းသားႀကီး ၂ ခုကို ညႇစ္ထားသလိုျဖစ္၍ လံုးဝန္းက်စ္လစ္သည့္ တင္သားႏွစ္ခု၏ အေနာက္ဘက္ ျပဴးထြက္လာပါသည္။ ေဆာက္ဖုတ္အေပါက္ဝ၊ အေစ့ျပဴးတစ္တစ္ႏွင့္ အတြင္း ပြင့္ဖတ္မ်ားကား ႏႈတ္ခမ္းသားႀကီး ႏွစ္ခုေအာက္ ေပ်ာက္ကြယ္၍ အကြဲၾကာင္းႀကီးသာ ဝင္းလက္စြာ ေပၚေနေလသည္။
ဒီအတိုင္း ဆက္ေန၍ မရ။ ကုန္းထျပန္ရာ ေသးက်ဥ္သည့္ ခါး၏ ေက်ာျပင္ အခ်ိဳင့္မွ ေျပေျပေလး ေတာင္ပူစာသဖြယ္ မို႔ေမာက္တက္လာသည့္ လံုးဝန္းေသာ တင္သားမ်ားက ေကာ့တင္ထားသည့္ႏွယ္။ ထိုတင္သား ႏွစ္ျခမ္းၾကားက ျပဴထြက္ေနသည့္ ေဘာ္ဒီလိုရွင္းႏွင့္ ေျပာင္လက္ေနသည့္ ေဖာင္းမို႔မို႔ ႏႈတ္ခမ္းသားႀကီးမ်ား။ ထင္ရွားလွသည့္ အကြဲေၾကာင္း၊ သူ႔အေပၚမွာ နီညိဳေရာင္ ရွံု႔ေနသည္ စအိုဝ စသျဖင့္ ဒီျမင္ကြင္းက အားလံုး၏ အျမင္အာရံုကို ဆြဲေဆာင္ထားသည္။
ခ်ိဳလည္း ကုန္းရုန္းထျပီး ဒေရာေသာပါး ေရခ်ိဳးခန္းသို႔ ေလးဘက္ေထာက္ သြားေလေတာ့သည္။ ဒူးေထာက္၍ လွမ္းတိုင္း တင္ပါးအစံုက နိမ့္ခ်ည္ ျမင့္ခ်ည္၊ ျပဴထြက္ေနေသာ ေဆာက္ဖုတ္ ႏႈတ္ခမ္းသား တဘက္တခ်က္ကလည္း တက္ခ်ည္ ဆင္းခ်ည္ႏွင့္၊ အကြဲရာေလးကလည္း ဘယ္ ညာ ရြဲေစာင္း လိုက္ႏွင့္ စည္းခ်က္ညီညီ လႈပ္ရွားေနၾကေလသည္။
ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးဝအေရာက္ အျမန္မတ္တပ္ထ၊ တံခါး တြန္းဖြင့္ ဝင္လိုက္မွသာ ခ်ိဳလည္း သက္ျပင္းေမာႀကီးခ်၍ ေမာဟိုက္တုန္ရင္ေနေပေတာ့သည္။
ရုပ္ရွင္ျပကြက္ကို ေပါ့စ္ ႏွိပ္၍ ရပ္တန္႔ထားရာမွ ျပန္လည္ အသက္ဝင္ လႈပ္ရွားသလို အျပင္မွ လူေတြအားလံုးလည္း ခုမွ သတိျပန္ဝင္လာၾကသည္။ အသီးသီး သက္ျပင္းမ်ားခ်ကာ ယခုမွပင္ အသက္ျပန္ရွဴရန္ သတိဝင္ၾကေတာ့သည္။ ေကာင္ေလးမ်ားက ဟေနေသာ ပါးစပ္မ်ား ျပန္ပိတ္၍ တံေတြးၿမိဳခ်၊ကာ အၾကည့္လႊဲ၍ အလုပ္ဆက္လုပ္ေနၾကသည္။ ေကာင္မေလးကေတာ့ အျခားေယာက်္ားသားမ်ားေရွ႕မို႔ ေခါင္းကို တြင္တြင္ ငံု႔လ်က္ အလုပ္ဆက္လုပ္ေနေလသည္။
ေက်ာ္တေယာက္လည္း ျမန္ဆန္လွေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားထဲ မွင္သက္ေငးၾကည့္မိရာမွ ခုမွ အသက္ဝင္လာၿပီး ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္း ခုန္ကာ အမ်ိဳးအမည္ မသိ ခံစားမႈ တခုကို လွိုက္ကနဲ လွိုက္ကနဲ ခံစားမိေနေတာ့သည္။ ကိုယ့္မိန္းမကိုပင္ မျမင္ဖူးသလို၊ အသစ္အဆန္းတခုကို ေတြ႕ျမင္လိုက္ရသလို ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားေနမိသည္။ နကိုျဖဴေသာ ခ်ိဳရဲ႕ မ်က္ႏွာ တျပင္လံုး ရွက္ေသြးျဖာကာ ရဲတြတ္ေနသည္ကို ျမင္ေတာ့ ပထမဆံုး လိင္ဆက္ဆံစဥ္အခ်ိန္ကို ေျပးသတိရမိေပေတာ့သည္။
မိမိေအာက္က ဖြားဘက္ေတာ္မွာလည္း အလိုလို ရုန္းထေနသည္ကို သတိထားမိသည္။ ေကာင္ေလးေတြကို လွမ္းၾကည့္မိေတာ့လည္း မိမိလိုပင္။ ဝန္ထမ္းေဘာင္းဘီေအာက္ ေဖာင္းထြက္ေနတာ သတိျပဳလိုက္မိသည္။
ထူးဆန္းစြာပင္ မနာလိုလည္း မျဖစ္မိ၊ သဝန္မတိုမိလို႔ မိမိကိုယ္ကို အံ့ဩမိေနသည္။
မိမိခ်စ္ဇနီး၏ ကိုယ္လံုးတီး အလွႏွင့္အတူ ေဆာက္ဖုတ္ အေသးစိတ္ျမင္ကြင္းကို သူမ်ားေတြျမင္ေတြ႕သြားသည့္အေပၚ ဂုဏ္ယူေနမိသလိုလို၊ ေက်နပ္ေနမိသလိုလို ပင္ ျဖစ္ေနေသးေတာ့သည္။ မိမိတဦးတည္းသာ တသက္လံုး ျမင္ေတြ႕ခြင့္ရွိသည့္ အတြင္းပုန္းရတနာ ပစၥည္းအား အျခားေယာက်္ားသားမ်ားကို ႂကြားဝါ လိုက္ရသလို ခံစားလိုက္ရသည္။ ထိုခံစားမႈႏွင့္အတူ ဒုတ္ကလည္း ႏွလံုးခုန္သံႏွင့္အတူ တဆတ္ဆတ္ႏွင့္ မာတင္းေနသည္ကို မိမိကိုယ္မိမိ မယံုၾကည္ႏိူင္ပင္ ျဖစ္ေနမိသည္။
မိမိခ်စ္ဇနီး၏ ကိုယ္လံုးတီး အလွႏွင့္အတူ ေဆာက္ဖုတ္ အေသးစိတ္ျမင္ကြင္းကို သူမ်ားေတြျမင္ေတြ႕သြားသည့္အေပၚ ဂုဏ္ယူေနမိသလိုလို၊ ေက်နပ္ေနမိသလိုလို ပင္ ျဖစ္ေနေသးေတာ့သည္။ မိမိတဦးတည္းသာ တသက္လံုး ျမင္ေတြ႕ခြင့္ရွိသည့္ အတြင္းပုန္းရတနာ ပစၥည္းအား အျခားေယာက်္ားသားမ်ားကို ႂကြားဝါ လိုက္ရသလို ခံစားလိုက္ရသည္။ ထိုခံစားမႈႏွင့္အတူ ဒုတ္ကလည္း ႏွလံုးခုန္သံႏွင့္အတူ တဆတ္ဆတ္ႏွင့္ မာတင္းေနသည္ကို မိမိကိုယ္မိမိ မယံုၾကည္ႏိူင္ပင္ ျဖစ္ေနမိသည္။
အားလံုး တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္စြာ တက္သုတ္ရိုက္ ျမန္ျမန္လုပ္ကိုင္ၾကၿပီး . . .
“ဒီမွာ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါနဲ႔ သဘက္ အသစ္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ဒါေတြ”
ေရခ်ိဳးခန္းသံုး ပစၥည္းေတြကို ကုတင္ေပၚတင္ ညႊန္ျပရင္း အာေခါင္ေျခာက္၍ အက္ကြဲကြဲ အသံတုန္တုန္ႏွင့္ ေကာင္မေလးက ေခါင္းငံု႔ေျပာရင္း
“ခြင့္ျပဳပါဦး”
၃ ဦးသား တခ်ိဳးတည္း ထြက္သြားၾကေလသည္။
xxxxx
ခုမွ ေက်ာ္လည္း အခန္းတံခါးပိတ္၊ သဘက္ႀကီးတထည္ကို ယူကာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ လွမ္းဝင္လိုက္ပါသည္။
ခ်ိဳတေယာက္ ဘိုထိုင္ အိမ္သာအိုးေပၚမွာ ကိုယ္လံုးတီး ထိုင္လ်က္ အသက္မွန္မွန္ရွဴရင္း
“ျပန္သြားၾကၿပီလား . . .
ကို ဘယ္လို လုပ္လိုက္တာလဲကြာ၊ အသံမေပး ဘာမေပးနဲ႔။
သူတို႔ေတြ ေရာက္ေနေၾကာင္း ဝင္ေျပာလိုက္ပါလား”
ကို ဘယ္လို လုပ္လိုက္တာလဲကြာ၊ အသံမေပး ဘာမေပးနဲ႔။
သူတို႔ေတြ ေရာက္ေနေၾကာင္း ဝင္ေျပာလိုက္ပါလား”
“ခ်ိဳ ခုလို ေရဝင္ခ်ိဳးမွန္းမွ မသိလိုက္တာ၊ ခနတျဖဳတ္ အိမ္သာဝင္တက္၊ မ်က္ႏွာဝင္သစ္ရံုေလာက္ ထင္မိတာေပါ့။ အဝတ္အစားေတြ ခၽြတ္သြားတာ မသိလိုက္ဘူးေလ”
“ခုေတာ့ ရွက္စရာ ေကာင္းလိုက္တာ။ ဘယ္လို မ်က္ႏွာနဲ႔ ဆက္ေနရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ အဲ့ဒီေကာင္ေလးေတြနဲ႔ ျပန္ေတြ႕ဦးမလား မသိ။ သူတို႔ေတြ ေလၽွာက္ေျပာရင္ ဟိုတယ္တခုလံုးလည္း သိကုန္ၾကေတာ့မွာ။ ျပန္ၾကေတာ့မွ ထင္တယ္ ကိုရာ”
“အာ . . မဟုတ္တာ၊ ခ်ိဳကလည္း။ အဲေလာက္ႀကီး မလိုပါဘူးကြာ။ လာ ေရွ႕သြားရေအာင္”
သဘက္အသစ္ကို ကမ္းေပးလိုက္ၿပီး ပုခံုး အသာဖက္၍ တြဲေခၚလိုက္ပါသည္။
ခ်ိဳက သဘက္ကို ရင္လ်ား ပတ္ၿပီး သက္ျပင္းတခ်က္ႏွင့္အတူ ကုတင္ေပၚ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။
“ရွက္စရာေကာင္းလိုက္တာ ကိုရာ။ တသက္လံုး ဖံုးထားသမၽွ အကုန္ေပၚကုန္ေတာ့တာပဲ”
“ရွက္စရာေကာင္းလိုက္တာ ကိုရာ။ တသက္လံုး ဖံုးထားသမၽွ အကုန္ေပၚကုန္ေတာ့တာပဲ”
ခ်ိဳ႕ အရြယ္ေရာက္ၿပီး သိတတ္စ အရြယ္မွ စ၍ အုပ္ထိန္းမႈေကာင္းသည့္ မိဘမ်ားႏွင့္ ႀကီးျပင္းလာသူ ပီပီ အတြင္းပစၥည္းကို ဘယ္ေယာက်္ားသားမွ မျမင္ဖူး။ ေက်ာ္တေယာက္သာ အိမ္ေထာင္က်သည့္ မဂၤလာဦးညမွ စ ျမင္ဖူးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
အျခား ျမင္ဖူးသည္မွာ OG မမ နဲ႔ နာ့စ္ေတြသာ။ ကေလးေမြးသည္ပင္ ပုဂၢလိက ေဆးရံုမွာမို႔ ဘယ္ဆရာဝန္ေလာင္း ေယာက်္ားသားမွ မရွိ။
“စိတ္ထဲ သိပ္ထားမေနပါနဲ႔ ခ်ိဳရာ။ ၿပီးေတာ့လည္း ၿပီးသြားတာပါပဲ။ ၾကာရင္ ေမ့သြားၾကမွာပါ။
မိန္းမတိုင္း ရွိတာပဲ ဥစၥာ။ မထူးဆန္းပါဘူး ဟဲ ဟဲ ”
မိန္းမတိုင္း ရွိတာပဲ ဥစၥာ။ မထူးဆန္းပါဘူး ဟဲ ဟဲ ”
ရွက္စိတ္ေျပေအာင္ က်ီစယ္လိုက္ရင္း တခါတည္း ဆြဲလွဲလိုက္ကာ ရင္ခြင္ထဲ ထည့္ ဖက္ထားလိုက္ပါသည္။
“သြားပါ။ ရွိေပမယ့္ တူမလား။
ခုဟာက ပိုးစိုးပက္စက္ႀကီး ျဖစ္ကုန္တာ။
အကုန္ ျပဴးျပဴးႀကီး ျမင္ကုန္ၾကတာလား ဟင္ . . .
ခ်ိဳေတာ့ ပူထူေနတာနဲ႔ ေကာင္းေကာင္း မမွတ္မိေတာ့ဘူး”
ခုဟာက ပိုးစိုးပက္စက္ႀကီး ျဖစ္ကုန္တာ။
အကုန္ ျပဴးျပဴးႀကီး ျမင္ကုန္ၾကတာလား ဟင္ . . .
ခ်ိဳေတာ့ ပူထူေနတာနဲ႔ ေကာင္းေကာင္း မမွတ္မိေတာ့ဘူး”
ရွက္စိတ္ႏွင့္ မႊန္ထူကာ ခ်ိဳ႕ေခါင္းထဲ၌ ထိုကိစၥက တခ်ိန္လံုးစိုးမိုးေနေလေတာ့ရာ စိတ္က မိမိ ေဆာက္ဖုတ္ မွာသာ ရွိေနသလို ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ဒီေတာ့လည္း ခႏၶာကိုယ္၏ သဘာဝ အရေပလား မသိ။ ကာမ ခ်စ္ရည္ၾကည္မ်ား စိမ့္ထြက္ကာ တစစ္စစ္ႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံမႈ ဆာေလာင္ေတာင့္တသလိုလည္း ျဖစ္ေနသည္။
“ကိုယ္လံုးတီး အလွေပါ့ ခ်ိဳရ . . . လူတိုင္းရွိေပမယ့္ မတူတာ သိသားပဲ . . . ခ်ိဳ႕ဟာက “ရွယ္” ေလ . . . ရွယ္ေတာင္မွ “ထူးထူးရွယ္” သိလား . . . ကိုေတာင္ ေၾကာင္ၿပီး စိုက္ၾကည့္ေနမိတာ”
“ရွက္လို႔ ေသေတာ့မွာပဲ။ သူတို႔လည္း စိုက္ၾကည့္ေနမွာေပါ့”
“ေသခ်ာတာေပါ့”
“ကိုက သူတို႔ကို စိတ္မဆိုးဘူးလား။ ဘာလို႔ ေမာင္းမထုတ္လိုက္သလဲ။ ေဟ့ေကာင္ေတြ မၾကည့္ၾကနဲ႔ လို႔ တားပါ့လား”
“မသိဘူးေလ။ ကိုလည္း ေၾကာင္ၾကည့္ေနမိေတာ့တာပဲ။ ခ်ိဳက တအားလွတာကိုး၊ ပံုဆိုးပန္းဆိုးႀကီးကို သူမ်ားတကာျမင္ရင္သာ ရွက္ဖို႔ေကာင္းတာ၊ ျပစ္မ်ိဳးမွဲ႔မထင္ ဆိုသလို ခ်ိဳ႕ထူးထူးရွယ္ ေလးက ဘယ္ေနရာမွာ ရွက္စရာ ေကာင္းလို႔တုန္း ခ်ိဳရ။ ”
ေျပာလည္းေျပာ၊ လက္ကလည္း သဘက္ကိုတြန္းဖယ္ၿပီး ခ်ိဳ႕ ဆီးခံုေပၚ သာသာေလးပြတ္ေပးေနလိုက္ပါသည္။
ေက်ာ့္လီးႀကီးမွာလည္း ခုန အျဖစ္အပ်က္ႏွင့္အတူ ရွက္ေသြးေတြ ရဲတြတ္ေနေသာ ခ်ိဳ႕မ်က္ႏွာေလးကိုျမင္ကာ တအားပင္ မာေတာင္ေနေပေတာ့သည္။
လွသည္ေျပာေတာ့လည္း ခ်ိဳတေယာက္ မိန္းမပီပီ သာယာသလို ေက်နပ္သလို ခံစားရသည္ေပါ့။ ရွက္စိတ္ပင္ အနည္းငယ္ သက္သာသြားသလိုလို။
“ေန႔တိုင္း ေတြ႕ေနက် ကို႔အဖို႔ေတာင္ ၾကည့္မဝတဲ့ ဒီ ေဆာက္ဖုတ္လွလွေလး၊ သူတို႔ေတြဆို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ သေဘာက်လိုက္မလဲ မသိ။ ဒီေကာင္ေတြ ခုဆို အိမ္သာထဲဝင္ ထုေနေလာက္ၿပီ”
“အာ . . ဘာေတြ ေျပာေနမွန္းမသိဘူး။ ကိုက ကို႔မိန္းမတေယာက္လံုး အရွက္တကြဲ ျဖစ္တာကို ေပ်ာ္ေနသလိုပါလား။ ဘယ္လိုႀကီးလဲ။ လီးကလည္း ေတာင္ေနလိုက္ၿပီ”
“အရွက္တကြဲ မဟုတ္ပါဘူး ခ်ိဳရာ။ ခ်ိဳ႕ အလွေတြကို ျပလိုက္ ႂကြားလိုက္ရတယ္ သေဘာထားေပါ့။ ဟုတ္ဘူးလား။ ခ်ိဳတို႔ မိန္းမေတြ ကိုယ္ကိုကိုယ္လွေျကာင္း အတိုအျပတ္ေတြ ဝတ္၊ မေပၚ့တေပၚေတြ ဝတ္တာ အလွကို ျပခ်င္ ႂကြားခ်င္တာပဲမဟုတ္လား၊ ခုဆို မထင္မွတ္ဘဲ အတြင္းက အလွပါ ျပခြင့္ရလိုက္တယ္ သေဘာထား လိုက္ ဟီး ဟီး ”
“ဘာဆိုင္လို႔လဲ။ ေပါင္ေပၚ ရင္ညြန္႔ေပၚတာ မ်ိဳးက မိန္းမတိုင္း ဝတ္စားေနၾကတာပဲ။ ခုဟာ ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ တခုလံုး၊ ကတံုးက ေျပာင္ေနေသး၊ ျဖဲျပသလိုက ျဖစ္ေသး၊ ရွက္လိုက္တာေနာ္”
“အဲ့လို ရွက္ၿပီး မ်က္ႏွာႀကီး နီရဲေနတာ ျမင္ေတာ့ ကိုေလ ဟိုး မဂၤလာဦးညကို သတိရၿပီး ခ်ိဳ႕ကို ၾကည့္ရတာ အရမ္း ဖီလ္း တက္သြားတာပဲ၊ သိလား”
ထိုစကားၾကားရေတာ့ ခ်ိဳလည္း ၾကည္ႏူးမိကာ စိတ္လႈပ္ရွား ရင္ဖိုလာေလသည္။
“ကို ပါကင္ဖြင့္ခဲ့ရတဲ့ ဒီ ေဆာက္ဖုတ္ ေဖာင္းေဖာင္းေလး ကို အရမ္းခ်စ္တာပဲ။”
ေျပာရင္း ခ်ိဳ ႔ ေဆာက္ဖုတ္ကို လက္ဖဝါးႏွင့္ အုပ္ကိုင္ၿပီး လက္ခလယ္ႏွင့္ အကြဲေၾကာင္းထဲ ပြတ္ဆြဲေပးေနလိုက္ပါသည္။ အရည္မ်ားကလည္း ရႊဲစိုေနသည္။ လက္မႏွင့္လည္း အေစ့ထိပ္ေလးကို မထိတထိ ကလိေပးေနလိုက္သည္။
လက္က ေအာက္မွာ အလုပ္မ်ားေနသလို ပါးစပ္ကလည္း စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ခ်ိဳ႕ ညာဘက္ ႏိူ႔သီးေခါင္းေလးအား စို႔ေပးေနလိုက္သည္။
ခ်ိဳလည္း မၾကာမီက အျဖစ္အပ်က္မ်ားေၾကာင့္ ရွက္ေသြးျဖာ ရင္ဖို၍မွ မရပ္ေသး။ စိတ္ထဲမွာလည္း ဒီကိစၥပဲ ႀကီးစိုးေနခ်ိန္ ေက်ာ္ကလည္း ဒီ ေဆာက္ဖုတ္အလွကို စာဖြဲ႕၍ တဖြဖြ ေျပာလိုက္ ႏူးလိုက္ ဆြလိုက္ လုပ္ေနေလရာ ၾကက္သီးဖ်န္းဖ်န္းထ၍ တုန္တုန္ရီရီပင္ ျဖစ္လာေလေတာ့သည္။
ခ်ိဳလည္း မၾကာမီက အျဖစ္အပ်က္မ်ားေၾကာင့္ ရွက္ေသြးျဖာ ရင္ဖို၍မွ မရပ္ေသး။ စိတ္ထဲမွာလည္း ဒီကိစၥပဲ ႀကီးစိုးေနခ်ိန္ ေက်ာ္ကလည္း ဒီ ေဆာက္ဖုတ္အလွကို စာဖြဲ႕၍ တဖြဖြ ေျပာလိုက္ ႏူးလိုက္ ဆြလိုက္ လုပ္ေနေလရာ ၾကက္သီးဖ်န္းဖ်န္းထ၍ တုန္တုန္ရီရီပင္ ျဖစ္လာေလေတာ့သည္။
“အ . . .အင္း ဟင္း ဟင္း ”
“ဒီ ေဆာက္ဖုတ္ေပါ့။ သူတို႔ ျမင္ကုန္တာ။ ဒီလိုေလးေတာင္ ပါေသး”
ဟုဆိုကာ ထထိုင္လိုက္ၿပီး ခ်ိဳ႕ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဒူးေခါက္ေကြးကကိုင္ မလိုက္ပါသည္။ ဒူးေထာင္ေပါင္ကား အေနအထားျဖစ္ေအာင္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းအား ျဖဲလိုက္ၿပီး
“အဲ့လိုေပါ့၊ ခ်ိဳ။ သူတို႔ေတြ ျမင္ကုန္တာ”
“ေသပါၿပီ ကိုရယ္။ အင့္ အဟင့္ ဟင့္။ အကုန္လံုးကို ျပဴးျပဴးႀကီး ျဖစ္ကုန္တာေပါ့”
“အင္းေပါ့။ ရွင္းမွ ရွင္း။ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ႀကီး”
ေျပာရင္း ေက်ာ္က ေကာက္ခါငင္ခါ ငံု႔၍ မုန္႔ေပါင္းေလးပမာႏူးညံ့အိစက္ေနသည့္ အျခမ္းၾကား အကြဲေၾကာင္းထဲ လၽွာႏွင့္ ထက္ေအာက္ စုန္ဆန္ စယက္ပါေတာ့သည္။
“အင့္ အဟင့္ . . အား အား . . ကို ရယ္ ”
ခ်ိဳလည္း မေျပေသးသည့္ ရွက္စိတ္ႏွင့္အတူ ထူးကဲစြာ စိတ္ထႂကြ၍ ေကာင္းလာပါေတာ့သည္။ တခု သတိျပဳမိသည္မွာ ခါတိုင္း ဘယ္တုန္းကမွ နဲ႔ မတူေအာင္ တမူထူးျခား ေကာင္းမြန္ေနျခင္းပင္။
သူမ်ားေတြ ျမင္သြားတာေရာ၊ ေက်ာ္ခုနက ေျပာသလို မဂၤလာဦးညကလို ရွက္စိတ္မႊန္ရင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ ကာမခရီး စၾကသည္ကို သတိတရျဖစ္တာေရာ၊ ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားမႈမ်ား ေရာႁပြန္းကာ ထူးဆန္းလွသည့္ ကာမဆိပ္ တရိပ္ရိပ္ တက္ေနေပေတာ့သည္။
အားလံုးေပၚကုန္တာ၊ သူတို႔ေတြ ဝိုင္းၾကည့္ၾကတာကို မျဖစ္သင့္သည့္ကိစၥတခုဟု မျမင္ေတာ့ဘဲ သာယာမႈ လိုလို၊ ၾကည္ႏူးမႈလိုလို အမ်ိဳးအမည္မသိ ခံစားလာရသည္။
ေက်ာ္တေယာက္ ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ကို ယက္ေပးေနသည္မွာ ခ်ိဳ႕မ်က္ႏွာ လွလွေလးကို အျမတ္တႏိူး ၾကင္နာစြာ နမ္းရႈပ္ေနသကဲ့သို႔ပင္။
အေမႊးအမၽွင္ေျပာင္ရွင္းကာ ႏုဖတ္ေနသည့္ ေဘးသားႀကီးမ်ားကို ခ်ိဳ႕ ပါးျပင္အလား လၽွာႏွင့္ ယက္လိုက္၊ ငံုလိုက္၊ စုပ္လိုက္၊ အေစ့ ေလးကိုလည္း ခ်ိဳ႕ ႏွာသီးဖ်ားေလးပမာ ဖြဖြေလး ငံုလိုက္၊ စုပ္လိုက္၊ ေဆာက္ဖုတ္ အဝကိုလည္း ခ်ိဳ႕ ႏႈတ္ခမ္း၊ ပါးစပ္ မ်ားကဲ့သို႔ ကစ္ဆင္ဆြဲ လိုက္ ႏွင့္။ အလုပ္ရႈပ္ေနေလၿပီ။
အေမႊးအမၽွင္ေျပာင္ရွင္းကာ ႏုဖတ္ေနသည့္ ေဘးသားႀကီးမ်ားကို ခ်ိဳ႕ ပါးျပင္အလား လၽွာႏွင့္ ယက္လိုက္၊ ငံုလိုက္၊ စုပ္လိုက္၊ အေစ့ ေလးကိုလည္း ခ်ိဳ႕ ႏွာသီးဖ်ားေလးပမာ ဖြဖြေလး ငံုလိုက္၊ စုပ္လိုက္၊ ေဆာက္ဖုတ္ အဝကိုလည္း ခ်ိဳ႕ ႏႈတ္ခမ္း၊ ပါးစပ္ မ်ားကဲ့သို႔ ကစ္ဆင္ဆြဲ လိုက္ ႏွင့္။ အလုပ္ရႈပ္ေနေလၿပီ။
ခ်ိဳ တေယာက္ ငွက္ေမႊးေလး ပမာ ေပါ့ပါးညင္သာစြာ ေလထဲ လႊင့္ေျမာသလို ျဖစ္လိုက္၊ ေခ်ာက္ကမ္းပါးစြန္းမွ ျပဳတ္က်သလို အသဲထဲ ေအးကနဲ ျဖစ္လိုက္၊ လူပံုအလယ္ ကိုယ္လံုးတီးႏွင့္ ေျပးလႊားေဆာ့ကစားေနသလို ရင္ဖိုလွိုက္ေမာလိုက္၊ သဲကႏၱာရ ခရီးၾကမ္းထဲ ေရငတ္ေနသူလို ေမာဟိုက္တုန္ရီ ျဖစ္လိုက္၊ ေဆာင္းမနက္ခင္းမွာ ႏွင္းစက္မ်ား လာထိသလို စိမ့္ေနေအာင္ ေအးကနဲ ျဖစ္လိုက္ႏွင့္ ေက်ာ့္ လၽွာစြမ္းေအာက္မွာ ဆတ္ဆတ္တုန္ေအာင္ ျပဳသမၽွ ႏုေလၿပီ။
“ဒီေလာက္လွၿပီးခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေဆာက္ဖုတ္ကို မႀကိဳက္ဘယ္သူရွိမလဲ. . .”
ပလပ္ ပလပ္ . .
“ဒီေဆာက္ဖုတ္ကို ယက္ခြင့္ လိုးခြင့္ရေနတဲ့ ကို႔ေလာက္ကံေကာင္းသူ ရွိပါ့ဦးမလား။ ဟင္ ခ်ိဳ ။ ေျပာစမ္းပါအံုး”
ပလပ္ ပလပ္ . .
“ဒီေဆာက္ဖုတ္ကို ယက္ခြင့္ လိုးခြင့္ရေနတဲ့ ကို႔ေလာက္ကံေကာင္းသူ ရွိပါ့ဦးမလား။ ဟင္ ခ်ိဳ ။ ေျပာစမ္းပါအံုး”
ဒူးေခါက္ေကြးကို အတင္းတြန္းတင္ရင္း ယက္လည္း ယက္၊ ဗလံုးဗေထြးလည္း ေျပာကာ မိုးေပၚေထာင္ေနသည့္ ခ်ိဳ႕ ေပါင္ႏွစ္လံုၾကား မွ ေဆာက္ဖုတ္ေပၚ ေမးတင္ကာ ေခါင္းျပဴ ေမာ့ၾကည့္ေလသည္။
ခ်ိဳလည္း ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိ။ ေကာင္းလြန္းသည္မွာလည္း ထြန္႔ထြန္႔လူးေနၿပီ။
မိမိေျခေထာက္ကို မိမိဘာသာ သိုင္းဖက္ထားလိုက္သည္။ ေက်ာ္လည္း အားသြားသည့္ လက္မႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ခ်ိဳ႕ေဆာက္ဖုတ္ႏွစ္ျခမ္းကို ျဖဲကာ အေစ့ေလးကို လၽွာဖ်ားေလးႏွင့္ သြက္သြက္ေလး ထက္ေအာက္ ဘယ္ညာ ခတ္ေပးလိုက္သည္။
“အ . . အ. . အိ . .”
ေက်ာ့္ျပဳစုမႈ၊ ေက်ာ့္အေျပာေတြေၾကာင့္လည္း တစစ
ရွက္စိတ္အစား ေက်နပ္ဂုဏ္ယူမႈက အစားထိုးဝင္ေရာက္၍ သာယာသလိုပင္ ခံစားလာရသည္။
မိမိေျခေထာက္ကို မိမိဘာသာ သိုင္းဖက္ထားလိုက္သည္။ ေက်ာ္လည္း အားသြားသည့္ လက္မႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ခ်ိဳ႕ေဆာက္ဖုတ္ႏွစ္ျခမ္းကို ျဖဲကာ အေစ့ေလးကို လၽွာဖ်ားေလးႏွင့္ သြက္သြက္ေလး ထက္ေအာက္ ဘယ္ညာ ခတ္ေပးလိုက္သည္။
“အ . . အ. . အိ . .”
ေက်ာ့္ျပဳစုမႈ၊ ေက်ာ့္အေျပာေတြေၾကာင့္လည္း တစစ
ရွက္စိတ္အစား ေက်နပ္ဂုဏ္ယူမႈက အစားထိုးဝင္ေရာက္၍ သာယာသလိုပင္ ခံစားလာရသည္။
“သူတို႔ေတြကို ျပလိုက္ရတာ ႂကြားလိုက္ရတာ ပိုမေကာင္းဘူးလားဟင္ ”
“ဟင္ . . မေျပာနဲ႔ ၊ ရွက္တယ္ ဘာေတြမွန္းလဲ မသိဘူး”
“ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္လွလွေလးကို ျမင္သြားၾကၿပီ . . မွန္းေနၾကၿပီ . . ထုေနေလာက္ၿပီ . . . စိတ္ကူးနဲ႔ မွန္းလိုးေနၾကၿပီ . . ဟင္ . . ခ်ိဳ . . အဲ့ဒီေဆာက္ဖုတ္ပိုင္ရွင္က ကိုေလ . . လိုးခြင့္ရေနတာ ကိုေလ . . ဘယ္ေလာက္ အားက်ေနၾကမလဲ . . ေတြးၾကည့္စမ္း”
“ဟင္ . . မေျပာနဲ႔ ၊ ရွက္တယ္ ဘာေတြမွန္းလဲ မသိဘူး”
“ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္လွလွေလးကို ျမင္သြားၾကၿပီ . . မွန္းေနၾကၿပီ . . ထုေနေလာက္ၿပီ . . . စိတ္ကူးနဲ႔ မွန္းလိုးေနၾကၿပီ . . ဟင္ . . ခ်ိဳ . . အဲ့ဒီေဆာက္ဖုတ္ပိုင္ရွင္က ကိုေလ . . လိုးခြင့္ရေနတာ ကိုေလ . . ဘယ္ေလာက္ အားက်ေနၾကမလဲ . . ေတြးၾကည့္စမ္း”
ခ်ိဳ႕မွာ ခုလို ၾကားရေလ ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထကာ ရွိန္းဖိန္းလာေလ ျဖစ္ၿပီး ၿပီးခ်င္ခ်င္ ျဖစ္လာေတာ့သည္။ အိမ္ေထာင္သက္ ၾကာလာေတာ့ အပီအျပင္မလိုးဘဲ ခုလို ဆြရံု ႏူးရံုႏွင့္ ၿပီးမလို တခါမွ မျဖစ္စဖူး။
“ဘာလဲ။ အ အ ။ အင့္ အဟင့္ ကိုက သူမ်ားျမင္သြားတာ ေက်နပ္ေနတာလား။ မွန္းလိုးေနမွာ ဝမ္းသာေနတာလား ဟ င္”
“အင္း ဟုတ္တယ္ . . အရမ္း ေက်နပ္တယ္၊ ကို႔မိန္းမ ေဆာက္ဖုတ္ လွလွေလး ျမင္သြားၾကၿပီ . . .
အဲဒီေဆာက္ဖုတ္ကို လိုးခြင့္ရေနတာ ကိုပဲ။ ဒီေလာက္ ကံထူးတဲ့ ကို႔ကို မနာလို အားက် ေနၾကမွာ ေသခ်ာတယ္”
အဲဒီေဆာက္ဖုတ္ကို လိုးခြင့္ရေနတာ ကိုပဲ။ ဒီေလာက္ ကံထူးတဲ့ ကို႔ကို မနာလို အားက် ေနၾကမွာ ေသခ်ာတယ္”
ေျပာရင္း ခ်ိဳ႕ကို ေဘးေစာင္း လွဲခ် လိုက္ပါသည္။
ေက်ာ့္ ေအာက္မွေကာင္ကလည္း ရုန္းလွၿပီမို႔
ေဘာင္းဘီကို အျမန္ခၽြတ္၍ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္သည္။
ဒူးကို ရင္ဘတ္ႏွင့္ ထိသည္ အထိ တြန္းတင္ရင္း တင္ပါးအစံုၾကားမွ ျပဴထြက္လာသည့္ ဝင္းလက္အိစက္ေနသည့္ အျခမ္းႏွစ္ျခမ္းကို ငံု႔ၾကည့္ရင္း
ေက်ာ့္ ေအာက္မွေကာင္ကလည္း ရုန္းလွၿပီမို႔
ေဘာင္းဘီကို အျမန္ခၽြတ္၍ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္သည္။
ဒူးကို ရင္ဘတ္ႏွင့္ ထိသည္ အထိ တြန္းတင္ရင္း တင္ပါးအစံုၾကားမွ ျပဴထြက္လာသည့္ ဝင္းလက္အိစက္ေနသည့္ အျခမ္းႏွစ္ျခမ္းကို ငံု႔ၾကည့္ရင္း
“ဒါမ်ိဳး ေပါ့ ခ်ိဳ။
သူတို႔ ျမင္သြားတဲ့ အထဲ ဒီလိုလည္း ပါေသးတယ္”
သူတို႔ ျမင္သြားတဲ့ အထဲ ဒီလိုလည္း ပါေသးတယ္”
“အာ . . ကိုကလည္း ဘာေတြေျပာေနတာလည္း မသိဘူး ၊ ေတာ္ပါေတာ့”
ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ျပန္ေျပာရင္း ကာမဆိပ္က အထြတ္အထိပ္ ေရာက္ခါနီးေနေလၿပီ။
“ဒီလို ေဆာက္ဖုတ္ေလး ျပဴးေနတာေလ ခ်ိဳ”
ဟု ေျပာကာ ေဖာင္းမို႔ရႊဲစိုေနေသာ အျခမ္းႏွစ္ျခမ္းကို လက္ဖဝါးျဖင့္ အုပ္ကိုင္ကာ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားမွ အျပင္သို႔ ပို ျပဴးထြက္ေအာင္ကေလာ္၍ ဆြဲယူလိုက္သည္။ အကြဲေၾကာင္းထဲ လက္ခလယ္ႏွင့္ ထိုးဆြ၍ ကာမခ်စ္ရည္မ်ားေရာ တံေတြးမ်ားပါ ႏွိုက္ယူ၍ ေဆာက္ဖုတ္ တျပင္လံုးကို ႏွိပ္နယ္ ပြတ္သပ္ လိမ္းက်ံေပးလိုက္သည္။
“ခ်ိဳ တအားရွက္သြားတာလား ဟင္။ ကို ပထမဆံုး စျမင္တုန္းကလို လား ၊ အဲ့တုန္းက ခ်ိဳ႕ မ်က္ႏွာေလး ရဲတြတ္ေနတာ တအားလွတာပဲ သိလား”
လက္ႏွင့္ ပြတ္ေပးရင္း၊ စကား တတြတ္တြတ္ ေျပာကာ ေက်ာ္က ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ ေနရာယူလိုက္သည္။
“အင့္ အဟင့္ ဟင့္။ ေက်ာ့္ကို ပထမဆံုးျပတုန္းက ဆို ခ်ိဳေလ ရွက္လိုက္တာ၊ သိလား။ ခုထိေတာင္ ေတြးလိုက္ရင္ ရွက္မိတုန္း၊ အင့္ အ ”
“အင့္ အဟင့္ ဟင့္။ ေက်ာ့္ကို ပထမဆံုးျပတုန္းက ဆို ခ်ိဳေလ ရွက္လိုက္တာ၊ သိလား။ ခုထိေတာင္ ေတြးလိုက္ရင္ ရွက္မိတုန္း၊ အင့္ အ ”
ေက်ာ္က ေဆာက္ဖုတ္ အျခမ္းၾကား အကြဲေၾကာင္းတေလၽွာက္ ဒစ္ႀကီးကို ပြတ္တိုက္ ဆြဲေပးလိုက္သည္။ ေစ့ေနသည့္ ႏႈတ္ခမ္းသားႀကီးမ်ားၾကားက အေပါက္ဝ စမ္းသည့္ပမာ။ အေစ့ေလးကိုလည္း ဖိဖိ ၿပီး ခလုတ္တိုက္ေပးလိုက္သည္။
“အင့္ အဟင့္ ထည့္ေတာ့ေလ ကိုရာ၊ ဒီမွာ ေနရခက္လွၿပီ”
ခ်ိဳ ထုတ္ေျပာရေလာက္ေအာင္ပင္ လိုခ်င္လွၿပီ။
တကိုယ္လံုးလည္း ကာမဆိပ္ႏွင့္ တုန္ရီေနၿပီ။ တင္ပါးအစံုကိုလည္း တြန္႔လိမ္လႈပ္ရွားေနမိၿပီ။
တကိုယ္လံုးလည္း ကာမဆိပ္ႏွင့္ တုန္ရီေနၿပီ။ တင္ပါးအစံုကိုလည္း တြန္႔လိမ္လႈပ္ရွားေနမိၿပီ။
“အဲ့တုန္းက ရွက္ရွက္နဲ႔ ကို႔လီးႀကီး ထည့္ခံခ်င္ေနခဲ့တာမလား”
ဟု ေျပာကာ ေက်ာ္က သူ႔ အေခ်ာင္းကို ဆတ္ကနဲ ထိုးထည့္လိုက္ေတာ့သည္။
ဟု ေျပာကာ ေက်ာ္က သူ႔ အေခ်ာင္းကို ဆတ္ကနဲ ထိုးထည့္လိုက္ေတာ့သည္။
“အ ဟား . . . ေကာင္းလိုက္တာ ကုိရယ္ . . ”
“ဟုတ္တယ္။ အဲ့တုန္းက ရွက္သာရွက္တာ။ ကို႔လီးႀကီးကိုလည္း ထည့္ေစခ်င္တာ။ ေယာက်္ားယူတဲ့ အရသာ အရမ္းသိခ်င္ခဲ့တာ . . .”
“ဟုတ္တယ္။ အဲ့တုန္းက ရွက္သာရွက္တာ။ ကို႔လီးႀကီးကိုလည္း ထည့္ေစခ်င္တာ။ ေယာက်္ားယူတဲ့ အရသာ အရမ္းသိခ်င္ခဲ့တာ . . .”
ရွက္စိတ္ေတြ၊ ေက်ာ္၏ အႏိူးအဆြေတြႏွင့္ ခ်စ္ရည္ၾကည္ရႊဲစိုကာ ရြထေနေသာ ေဆာက္ဖုတ္ေလးမွာ ယခုမွ စီးကနဲ ပိုင္ကနဲ ဒင္းျပည့္ၾကပ္ျပည့္ ခံစားရကာ ဝုန္းကနဲ ကာမ အထြတ္အထိပ္ကို ခ်ဥ္းကပ္သြားေတာ့သည္။
“ေကာင္းလိုက္တာ ကိုရာ”
“ခ်ိဳ႕ဟာ သူမ်ားေတြ ျမင္သြားတာ၊ ျပလိုက္ရတာ ေကာင္းတာလားဟ င္ ”
“အာ. . ဟုတ္ပါဘူး။ ကို႔လီးဒစ္ႀကီး ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ ဝင္တာ ေကာင္းလြန္းလို႔ အင့္ အဟင့္ ”
“ခ်ိဳ႕ဟာ သူမ်ားေတြ ျမင္သြားတာ၊ ျပလိုက္ရတာ ေကာင္းတာလားဟ င္ ”
“အာ. . ဟုတ္ပါဘူး။ ကို႔လီးဒစ္ႀကီး ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ ဝင္တာ ေကာင္းလြန္းလို႔ အင့္ အဟင့္ ”
“ခါတိုင္းထက္ ပိုၿပီး ဖီးလ္ တက္လား ဟ င္”
“အာ မသိဘူး . မတက္ပါဘူး . .”
ျငင္းဆန္ရင္း ၿပီးခ်င္ေနၿပီ။
ေဘးေစာင္း အေနအထား ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကား ေဆာက္ဖုတ္က ညႇပ္ေနသျဖင့္ ၾကပ္ေနေသာ္လည္း၊ ေဆာက္ရည္မ်ားကလည္း ရႊဲရႊဲစိုေနသလို၊ ေဆာက္ဖုတ္ႂကြက္သားမ်ားကလည္း ဝင္လာသည့္ လီးႀကီးအား ဖြင့္ဟ ဆြဲငင္ၾကသျဖင့္ အဝင္ေခ်ာေလသည္။ အဆံုးထိ ဖိသြင္းထားၿပီး
ေက်ာ္က မလိုးေသး။ စိမ္ထားလိုက္သည္။ အထဲမွ ႂကြက္သားမ်ား၏ တုန္႔ျပန္လႈပ္ရွားမႈကို လီးဒစ္ႀကီးမွ တဆင့္ အရသာ ခံ ေနေလသည္။
ေဘးေစာင္း အေနအထား ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကား ေဆာက္ဖုတ္က ညႇပ္ေနသျဖင့္ ၾကပ္ေနေသာ္လည္း၊ ေဆာက္ရည္မ်ားကလည္း ရႊဲရႊဲစိုေနသလို၊ ေဆာက္ဖုတ္ႂကြက္သားမ်ားကလည္း ဝင္လာသည့္ လီးႀကီးအား ဖြင့္ဟ ဆြဲငင္ၾကသျဖင့္ အဝင္ေခ်ာေလသည္။ အဆံုးထိ ဖိသြင္းထားၿပီး
ေက်ာ္က မလိုးေသး။ စိမ္ထားလိုက္သည္။ အထဲမွ ႂကြက္သားမ်ား၏ တုန္႔ျပန္လႈပ္ရွားမႈကို လီးဒစ္ႀကီးမွ တဆင့္ အရသာ ခံ ေနေလသည္။
“ကို လုပ္ပါ လုပ္ေလ အ အ ”
“ေျပာစမ္းပါ . သူမ်ားျမင္သြားတာ အရသာ ထူးတယ္ မလား ”
အထုတ္အသြင္း မလုပ္ဘဲ ေက်ာ္က အတင္း စြတ္ေမးေနသည္။
ခ်ိဳ႕မွာ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္း၍ ေက်ာ့္လီးႀကီးကို ေဆာက္ဖုတ္ အတြင္း ႂကြက္သားမ်ားႏွင့္ စုပ္ကာ ညႇစ္ ညႇစ္ဆြဲမိေနသည္။ ခါးကို ႏြဲ႕ကာႏြဲ႕ကာ ႏွင့္ တင္ပါး အစံုကိုလည္း ေရွ႕ေနာက္ အေပၚေအာက္ လွည့္ပတ္ ေမႊေနသည္။
ညႇစ္အား ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း၊ ဘယ္ေလာက္ေမႊ႕ေမႊ႕ ေက်ာ္ရဲ႕ မွိုပြင့္ႀကီးလို လီးဒစ္နဲ႔ ေဆာက္ဖုတ္အတြင္းသား နံရံ ပြတ္တိုက္မႈ မရွိေတာ့ အျပည့္အဝ မခံစားရ။ ဆတ္တငံ့ငံ့ႏွင့္။
အထုတ္အသြင္း မလုပ္ဘဲ ေက်ာ္က အတင္း စြတ္ေမးေနသည္။
ခ်ိဳ႕မွာ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္း၍ ေက်ာ့္လီးႀကီးကို ေဆာက္ဖုတ္ အတြင္း ႂကြက္သားမ်ားႏွင့္ စုပ္ကာ ညႇစ္ ညႇစ္ဆြဲမိေနသည္။ ခါးကို ႏြဲ႕ကာႏြဲ႕ကာ ႏွင့္ တင္ပါး အစံုကိုလည္း ေရွ႕ေနာက္ အေပၚေအာက္ လွည့္ပတ္ ေမႊေနသည္။
ညႇစ္အား ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း၊ ဘယ္ေလာက္ေမႊ႕ေမႊ႕ ေက်ာ္ရဲ႕ မွိုပြင့္ႀကီးလို လီးဒစ္နဲ႔ ေဆာက္ဖုတ္အတြင္းသား နံရံ ပြတ္တိုက္မႈ မရွိေတာ့ အျပည့္အဝ မခံစားရ။ ဆတ္တငံ့ငံ့ႏွင့္။
“အား အား မဆိုင္ပါဘူး ၊
အား ေကာင္းေနၿပီ၊ ေဆာင့္ေလ ေဆာင့္ပါ။ ဒီမွာ ၿပီးေတာ့မယ္ ”
အား ေကာင္းေနၿပီ၊ ေဆာင့္ေလ ေဆာင့္ပါ။ ဒီမွာ ၿပီးေတာ့မယ္ ”
ညီးရင္း ညဴရင္း ဝန္မခံခ်င္။
တင္ပါးအစံုမွာေတာ့ ေဝ့ဝွိုက္လႈပ္ရွားေနသည္။
တင္ပါးအစံုမွာေတာ့ ေဝ့ဝွိုက္လႈပ္ရွားေနသည္။
“လုပ္ေလ ကို။ ဘာလို႔ ရပ္ေနရတာလဲ”
“ခါတိုင္းထက္ ပိုေကာင္းေနတယ္ မဟုတ္လား၊
သူတို႔ေတြျမင္သြားလို႔ စိတ္လႈပ္ရွား ၿပီး ခ်ိဳ ခါတိုင္းထက္ ပို ေကာင္းေနတယ္မလား”
သူတို႔ေတြျမင္သြားလို႔ စိတ္လႈပ္ရွား ၿပီး ခ်ိဳ ခါတိုင္းထက္ ပို ေကာင္းေနတယ္မလား”
ေက်ာ္က တခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ေျဖးေျဖးေလး စ လိုးလိုက္သည္။
“အင့္ အ အား ေကာင္းလိုက္တာ ကိုရာ။ လုပ္ပါ။
လိုးစမ္းပါ””
“အင့္ အ အား ေကာင္းလိုက္တာ ကိုရာ။ လုပ္ပါ။
လိုးစမ္းပါ””
“သူတို႔ျမင္သြားလို႔ ပိုေကာင္းေနတာလား ခ်ိဳ ”
ဟုေမးရင္း စည္းခ်က္မွန္မွန္ေလး စလိုးလိုက္သည္။
ဟုေမးရင္း စည္းခ်က္မွန္မွန္ေလး စလိုးလိုက္သည္။
ဝန္မခံခ်င္ ဝန္မခံရဲသာ္လည္း ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ကို မထိတထိလိုးေပးကာ ညႇင္းဆဲရင္း အတင္းေမးေနသျဖင့္ ခ်ိဳ စိတ္ကို လႊတ္ေပးလိုက္သည္။
“အာ မသိဘူး ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့”
ထိုစကား ၾကားေတာ့ ေက်ာ္လည္း ဝုန္းကနဲ ဖီးလ္ အလြန္ တက္လာေပေတာ့သည္။ ခ်ိဳရဲ႕ မသိစိတ္ထဲမွာလည္း သူ႔လို သာယာေနတာ အမွန္ပင္။
ခ်ိဳရဲ႕ ငုတ္လၽွိုးေနေသာ ကာမရမၼက္ဆိုးကို ဖြင့္လွစ္ခ်ိန္တန္ေလၿပီ။
ခ်ိဳရဲ႕ ငုတ္လၽွိုးေနေသာ ကာမရမၼက္ဆိုးကို ဖြင့္လွစ္ခ်ိန္တန္ေလၿပီ။
ေဘးတေစာင္းမို႔ ဖိမိေနေသာ ေအာက္ဘက္မွ ခ်ိဳ႕ ေျခေထာက္တေခ်ာင္းကို ဆန္႔ထုတ္လိုက္ကာ အေပၚဘက္ ေျခတေခ်ာင္းကိုေတာ့ ေကြးလ်က္ထားကာ ေဘးေစာင္းမွ ေမွာက္ခံု မက်တက် အေနအထားမ်ိဳး ျပင္လိုက္သည္။
ခ်ိဳကလည္း အလိုက္သင့္ပင္ ခါးကိုေကာက္၍ ဖင္ကို ေကာ့တင္ေပးလိုက္သည္။
ခ်ိဳကလည္း အလိုက္သင့္ပင္ ခါးကိုေကာက္၍ ဖင္ကို ေကာ့တင္ေပးလိုက္သည္။
ေက်ာ္က လီးကို ဒစ္ျမဳတ္ရံုသာခ်န္၍ ဆြဲထုတ္လိုက္ကာ ခ်ိဳ႕
အေပၚဘက္ တင္ပါးကို ညႇစ္၍ တြန္းတင္လိုက္ၿပီး တင္ပါးႏွစ္ျခမ္းကို ျဖဲလိုက္သည္။
ပန္းႏုေရာင္ ေဆာက္ဖုတ္ အတြင္းသားႏုႏုေလးပင္ လန္ထြက္လာသည္ထိ။
အေပၚဘက္ တင္ပါးကို ညႇစ္၍ တြန္းတင္လိုက္ၿပီး တင္ပါးႏွစ္ျခမ္းကို ျဖဲလိုက္သည္။
ပန္းႏုေရာင္ ေဆာက္ဖုတ္ အတြင္းသားႏုႏုေလးပင္ လန္ထြက္လာသည္ထိ။
ခ်ိဳက ညာဘက္လက္ကိုဗိုက္ေအာက္မွ လၽွိုကာ ေထာင္မတ္ေနေသာ ေဆာက္ေစ့ေလး ကို ဖိ၍ ညႇစ္ထားမိသည္။
ေက်ာ္က ပို၍ျမန္ျမန္ လုိးေပးလိုက္သည္။
ေက်ာ္က ပို၍ျမန္ျမန္ လုိးေပးလိုက္သည္။
“အ အင့္၊ ထိတယ္ ကိုရာ၊ တအား ထိတာပဲ။ ဖင္ကို ျဖဲလိုက္ေတာ့
အတြင္းထဲက အသားႏုေလးေတြပါ လန္ထြက္ၿပီး တအားထိတယ္”
အတြင္းထဲက အသားႏုေလးေတြပါ လန္ထြက္ၿပီး တအားထိတယ္”
ေက်ာ္ကလည္း အားေပးအားေျမာက္ စကားၾကားရေတာ့ ခ်ိဳ႕ အလိုက် ျမန္ျမန္ေလး လိုးေပးေနလိုက္သည္။
“ကိုေတာ့ေလ၊ ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ေလး သူမ်ားေတြ ျမင္သြားတာ ေတြးေလ၊ ဖီးလ္ တက္ေလ ျဖစ္ေနေတာ့တာပဲ။ ဘာေၾကာင့္မွန္းလည္း မသိဘူး။ ခုလည္း လိုးရတာ ခါတိုင္းထက္ ပိုေကာင္းေနသလိုပဲ”
“အ ၊ ေကာင္းတယ္ ၊ ေကာင္းလိုက္တာ။ ျမန္ ျမန္လုပ္၊ ၿပီးခါနီးၿပီ။ ေဆာင့္ေပး ကိုရယ္၊ သြက္သြက္ေလး ေဆာင့္စမ္းပါ”
“ခ်ိဳေရာ ပိုေကာင္းလား ဟင္ ”
ခ်ိဳျငင္းဆန္ဖံုးကြယ္မေနခ်င္ေတာ့။ ပန္းတိုင္ေရာက္ရန္ တဲတဲေလးသာ လိုေတာ့သည္။ ခပ္သြက္သြက္ အခ်က္၂၀ ခန္႔ဆို ၿပီးေတာ့မည္ကို အေတြအၾကံဳအရ သိေနသည္။ ေဆာက္ဖုတ္တအံုလံုးလည္း ထံု၍ လူတကိုယ္လံုးလည္း ဆတ္ဆတ္တုန္ေနေလၿပီ။ အသိစိတ္ေတြလည္း လႊတ္ကုန္ၿပီ။ အရွက္ေတြ သိကၡာေတြ ဘာဆိုဘာမွ မသိေတာ့။
“ဟုတ္တယ္၊ သူမ်ားေတြ ျမင္သြားတာ အင့္ အင့္
ပို စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး ပိုေကာင္းတယ္”
ပို စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး ပိုေကာင္းတယ္”
ထိုစကား ၾကားလိုက္ရေတာ့ ေက်ာ္လည္း စိတ္အလႈပ္ရွားႀကီး လႈပ္ရွားသြားၿပီး ခ်ိဳ႕အလို ျဖည့္ရန္ သြက္သြက္ႀကီး ဖိထိုးၿပီး အသားကုန္ လုိးေလေတာ့သည္။
ဖတ္ ဖတ္ ဖတ္ ဖတ္
“အား ေကာင္းလိုက္တာ ကိုရာ။ အား . . .
လုပ္ပါ ျမန္ျမန္ေလး လိုးပလိုက္စမ္းပါ အင့္ အင့္”
ဖတ္ ဖတ္ ဖတ္ ဖတ္
“အား ေကာင္းလိုက္တာ ကိုရာ။ အား . . .
လုပ္ပါ ျမန္ျမန္ေလး လိုးပလိုက္စမ္းပါ အင့္ အင့္”
ခ်ိဳ႕ လက္ကလည္း ေစာက္ေစ့ကို သြက္သြက္ ပြတ္ေလေတာ့သည္။ အတြင္းမွ ႂကြက္သားမ်ားကလည္း ေက်ာ့္ လီးတေခ်ာင္းလံုးကို အားကုန္ ညႇစ္ေလသည္။ ၾကပ္သိပ္ေနေသာ္လည္း ေခ်ာမြတ္ေနသည့္ ပြတ္တိုက္မႈက အျမင့္ဆံုး အခ်ိန္။
ကာမသုခ လွိုင္းလံုးႀကီးမ်ား တလိပ္လိပ္တက္လာကာ အသက္ရွဴပင္ မွားကုန္ေတာ့သည္။
ကာမသုခ လွိုင္းလံုးႀကီးမ်ား တလိပ္လိပ္တက္လာကာ အသက္ရွဴပင္ မွားကုန္ေတာ့သည္။
“ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ လွလွေလး ျပလိုက္ရတာ အရမ္း ရင္ဖိုတယ္ မဟုတ္လား ခ်ိဳ. . ဟင္ . ဟုတ္လား ”
“ဟုတ္တယ္ သူတို႔ျမင္သြားေတာ့ ခ်ိဳ ဖီးလ္ တအားတက္ေနတယ္။ လုပ္ လုပ္
ပီးၿပီး ပီးၿပီ
အား ေကာင္းလိုက္တာ ကိုရာ ”
ပီးၿပီး ပီးၿပီ
အား ေကာင္းလိုက္တာ ကိုရာ ”
ဆိုကာ ခ်ိဳတေယာက္ ဆတ္ကနဲဆတ္ကနဲ တြန္႔လိမ္ ကာ ကာမအထြဋ္အထိပ္သို႔ ေရာက္သြားေလသည္။
ေက်ာ္လည္း ခ်ိဳတေယာက္ ပီးတာ ၾကည့္ရင္း၊
ေဆာက္ဖုတ္ အတြင္းမွ ႂကြက္သားမ်ား၏ လီးႀကီးအား အတင္းညႇစ္မႈ၊ ခ်ိဳ၏ တင္ပါးမ်ားကိုလည္း လႈပ္ခါ ေကာ့တင္ေပးမႈ၊ ခ်ိဳ႕ေျပာစကားမ်ားေၾကာင့္ ခါတိုင္းႏွင့္မတူ ထူးျခားလွစြာ စိတ္မ်ားလြန္စြာ ထႂကြ၍ အသားကုန္ ဖိလိုးရင္း
“အ အစ္ အစ္ ပီးၿပီ ပီး အီးအီး ၿပီ”
ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္
အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာပင္ ကာမပန္းတိုင္ဆီ ေရာက္သြားေတာ့သတည္း။ေက်ာ္ေနလတ္ ႏွင့္ လင္းလက္ခ်ိဳတို႔ ႏွစ္ဦး မထင္မွတ္ဘဲ ျဖစ္ပ်က္သြားသည့္ အေပၚ ရွက္စိတ္ႏွင့္အတူ ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားမႈမ်ားေၾကာင့္ ခါတိုင္းထက္ လြန္စြာေကာင္းလွသည့္ ကာမသုခကို ၿမိန္ယွက္စြာ ခံစားရင္း နတ္ျပည္အသစ္သို႔ ေရာက္သြားသကဲ့သို႔ပင္။
ေဆာက္ဖုတ္ အတြင္းမွ ႂကြက္သားမ်ား၏ လီးႀကီးအား အတင္းညႇစ္မႈ၊ ခ်ိဳ၏ တင္ပါးမ်ားကိုလည္း လႈပ္ခါ ေကာ့တင္ေပးမႈ၊ ခ်ိဳ႕ေျပာစကားမ်ားေၾကာင့္ ခါတိုင္းႏွင့္မတူ ထူးျခားလွစြာ စိတ္မ်ားလြန္စြာ ထႂကြ၍ အသားကုန္ ဖိလိုးရင္း
“အ အစ္ အစ္ ပီးၿပီ ပီး အီးအီး ၿပီ”
ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္
အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာပင္ ကာမပန္းတိုင္ဆီ ေရာက္သြားေတာ့သတည္း။ေက်ာ္ေနလတ္ ႏွင့္ လင္းလက္ခ်ိဳတို႔ ႏွစ္ဦး မထင္မွတ္ဘဲ ျဖစ္ပ်က္သြားသည့္ အေပၚ ရွက္စိတ္ႏွင့္အတူ ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားမႈမ်ားေၾကာင့္ ခါတိုင္းထက္ လြန္စြာေကာင္းလွသည့္ ကာမသုခကို ၿမိန္ယွက္စြာ ခံစားရင္း နတ္ျပည္အသစ္သို႔ ေရာက္သြားသကဲ့သို႔ပင္။
ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ဆိုသလို ကာမအထြဋ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ကာ သုတ္ရည္မ်ားကို ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ အားရပါးရ ပန္းထဲ့ၿပီး ေမွာက္ခ်လိုက္ကာ ခ်ိဳ႕ကို ရင္ခြင္ထဲသြင္း ဖက္ထားရင္း ဝက္မွိန္းမွိန္းေနလိုက္ေလသည္။
ခ်ိဴကလည္း သူ႔ေဆာက္ဖုတ္ကို တျခားသူေတြ ျမင္သြားသည့္အေပၚ ရွက္စိတ္မႊန္ ရင္ဖို၍ အလိုးခံရာ ခါတိုင္းထက္ သာလြန္စြာ ေကာင္းေနေသာ္လည္း ဝန္မခံလို။ ျဖစ္လည္း မျဖစ္သင့္ဟု ခံယူမိေလသည္။
ေက်ာ္ကလည္း သဝန္တိုစိတ္ ျဖစ္သင့္ပါလ်က္ ထူးျခားစြာပင္ ကာမစိတ္ ပိုႂကြေနေလသည္။
ေက်ာ္ကလည္း သဝန္တိုစိတ္ ျဖစ္သင့္ပါလ်က္ ထူးျခားစြာပင္ ကာမစိတ္ ပိုႂကြေနေလသည္။
စိတ္ႂကြေနခ်ိန္၊ လိုးေနၾကခ်ိန္ တစ္တစ္ခြခြ ေျပာရင္း ကာမေသြးဆိုး အလိုေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါ လိုက္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ခုခါမွာေတာ့ ပံုမွန္အသိစိတ္ဝင္ခ်ိန္၊ ေသြးေအးခ်ိန္ ျပန္လည္ ေျပာဆိုရန္၊ ဝန္ခံရန္ မဝံ့မရဲ ုျဖစ္ေနၾကေလသည္။
ခ်ိဳ ရွက္မည္စိုး၍ ေက်ာ္ ကလည္း စကားအစ ျပန္မေဖာ္။
ခ်ိဳကလည္း လိုးေနၾကစဥ္ ကာမစိတ္ထႂကြေနခ်ိန္ ေျပာမိေျပာရာေတြကို ဘူး ခံျငင္းရန္သာ စိတ္တင္းထားသည္။
သူတို႔၏ ငုတ္လၽွိုးေနေသာ အတြင္းစိတ္ကိုကား သူတို႔ကိုယ္တိုင္ နားမလည္ႏိူင္ၾကေတာ့။
အတန္ၾကာ အေမာေျဖ နားေနၾကၿပီး ေန႔လည္စာကို ခ်ိဳက ဟိုတယ္မွာ မစားလို။
ေက်ာ္ကလည္း သိေနၿပီးသားမို႔ ဘာေၾကာင့္ဟု ေမးမေန။ အလိုက္တသိပင္ ကားႏွင့္ အျပင္ထြက္စားၾကသည္။
ေက်ာ္ကလည္း သိေနၿပီးသားမို႔ ဘာေၾကာင့္ဟု ေမးမေန။ အလိုက္တသိပင္ ကားႏွင့္ အျပင္ထြက္စားၾကသည္။
ျပန္လာ တေရးတေမာ အိပ္၍ ေနမေစာင္းမီ လွိုင္းစီးၾကဖို႔ ျပင္ဆင္ၾကေလသည္။
ခ်ိဳက တီရွပ္ ခါးတို၊ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အတိုအျပတ္ႏွင့္။
ဘရာေတာ့ ခံထား၍ ပင္တီ ဝတ္မေနေတာ့။
ဘရာေတာ့ ခံထား၍ ပင္တီ ဝတ္မေနေတာ့။
ေက်ာ္ေနလတ္ စိတ္ထဲ တမ်ိး စမ္းသပ္လိုေလၿပီ။
“ခ်ိဳ ”
“ဟင္”
“ဟိုေလ၊ ဘရာ မဝတ္နဲ႔ေလ။ တခ်ိဴ့ေတြ swim suit ဘီကီနီ ဝတ္ ေရေဆာ့ေနၾကတာပဲ ဥစၥာ”
“ဟင္”
“ဟိုေလ၊ ဘရာ မဝတ္နဲ႔ေလ။ တခ်ိဴ့ေတြ swim suit ဘီကီနီ ဝတ္ ေရေဆာ့ေနၾကတာပဲ ဥစၥာ”
“အြန္၊ ျဖစ္ပါ့မလား ကိုရာ။ ေဟာင္းေလာင္းႀကီး။ ဒီ တီရွပ္ကလည္း တိုႏွံ႔ႏွံ႔နဲ႔။ ႏိူ႔ေအာက္ နည္းနည္းပဲ ဖံုးတာ”
“လုပ္ပါ ခ်ိဳရာ ။ ကိုယ့္လည္း သူ မသိ၊ သူ႔လည္း ကိုယ္မသိ။ ေနာင္ ေတြ႕ၾကမွာလည္း မဟုတ္။ ဘရာမပါတာ ျမင္လည္း ဘာျဖစ္တာ မွတ္လို႔”
ခ်ိဳလည္း ျငင္းမေန။ တစိမ္းမ်ားႏွင့္ နီးကပ္လွစရာ အေၾကာင္းလည္း မရွိလွသျဖင့္ ကိစၥ မရွိတန္ ဟု သေဘာထားမိ၏။
ဘရာ ကို ခၽြတ္၍ တီရွပ္ ခါးတိုေလး ျပန္ဝတ္ရင္း မိမိကိုယ္ကို ျပန္ငံု႔ၾကည့္လိုက္သည္။ သိပ္မဆိုးလွ။ အေသအခ်ာ ၾကည့္မွသာ သိႏိူင္သည္။
“ဘီကီနီ လို ျဖစ္သြားေအာင္ ေအာက္က ပင္တီနဲ႔ပဲ သြားပါလား ဟင္”
“အန္ . . . အဲ့လိုေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ ဘီကီနီက သူ႔ဟာနဲ႔သူ လံုျခံဳသလိုလို အျမင္ တင့္တယ္ေသးတယ္။ ပင္တီကေတာ့ အျမင္ရိုင္းတာေပါ့။ မသြားရဲပါဘူး . . .”
ေက်ာ္လည္း အတင္းတိုက္တြန္းမေနေတာ့။
ေက်ာ္လည္း အတင္းတိုက္တြန္းမေနေတာ့။
ေရေဆာ့ လွိုင္းစီးရန္ ႏွစ္ဦးသား လက္ခ်င္းခ်ိတ္၍ လႊတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ ၾကင္စဦး ေမာင္ႏွံ အလား ထြက္လာၾကသည္။
ေက်ာ္က လိုလိုမယ္မယ္ ခ်ိဳ ရဲ႕ ပင္တီ အနီေရာင္ေလးကို ေကာက္ယူ၍ က်စ္က်စ္ လိပ္ကာ သူ႔ေဘာင္းဘီ အိပ္ထဲ ထိုးထည့္လိုက္သည္။
ေက်ာ္က လိုလိုမယ္မယ္ ခ်ိဳ ရဲ႕ ပင္တီ အနီေရာင္ေလးကို ေကာက္ယူ၍ က်စ္က်စ္ လိပ္ကာ သူ႔ေဘာင္းဘီ အိပ္ထဲ ထိုးထည့္လိုက္သည္။
ခ်ိဳက ေရမကူးတတ္။ ေရေၾကာက္သျဖင့္ ေဘာကြင္းမစီးရဲ။ ေပါင္လည္ေလာက္ ေရမွာသာ ေနသည္။
“လာပါ ခ်ိဳ ရဲ႕။ ခါးေလာက္ထိေတာ့။ ကိုတေယာက္လံုး ရွိေနတာပဲ။ အဲ့ဒါမွ လွိုင္းလာရင္ ေျခေထာက္လႊတ္ၿပီး ကိုယ္ေဖာ့သလို ျဖစ္မွ လွိုင္းစီးလို႔ ရမွာေပါ့”
ခ်ိဳ မရဲတရဲ ေရွ႕တိုးလာသည္။
ခါးလည္ေလာက္ ေရထဲေရာက္သည္ အထိ။
ႏွစ္ဦးသား မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ရင္ခ်င္းကပ္ သိုင္းဖက္ထားရင္း၊ လွိုင္းလာလၽွင္ အတူခိုစီးလိုက္ႏွင့္ ျမဴးေပ်ာ္ေနၾကသည္။
ခါးလည္ေလာက္ ေရထဲေရာက္သည္ အထိ။
ႏွစ္ဦးသား မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ရင္ခ်င္းကပ္ သိုင္းဖက္ထားရင္း၊ လွိုင္းလာလၽွင္ အတူခိုစီးလိုက္ႏွင့္ ျမဴးေပ်ာ္ေနၾကသည္။
တျဖည္းျဖည္း ေရကစားသူ မ်ားလာၿပီ။
ခ်ိဳက ေက်ာ့္လည္ပင္းကို ခိုတြဲလိုက္သည္။ ေက်ာ္ကအလိုက္သင့္ ခ်ိဳ႕ ခါးကို ဖက္ထားလိုက္သည္။ ၾကင္စဦး ဇနီးေမာင္ႏွံပမာ။ခ်ိဳ႕ကို ၾကင္နာစြာ အနမ္းေလးေပးလိုက္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း စုတ္နမ္း၍ ေပါ့ပါးလြတ္လပ္စြာ ရီေမာလိုက္ၾကသည္။ေအာက္မွာလည္း လိင္အဂၤါခ်င္း ထိမိေတာ့ ေက်ာ္ေနလတ္ စိတ္ကူးဆန္းဆန္း ေပၚလာသည္။
ေရထဲ ေမာ္ေတာ္ဆပ္ ၾကည့္လိုသည္။
အေတြးႏွင့္အတူ ဖြားဘက္ေတာ္က ရုန္းထလာ၏။
ဝတ္ထားသည္မွာ စပန္႔ေဘာင္းဘီမို႔ ေမ်ာ႔ႀကိဳးႏွင့္ဆိုေတာ့ လီးတံကို အသာပင္ အျပင္ထုတ္လိုက္သည္။
ခ်ိဳ႕ ေပါင္ျခံၾကား ကပ္ထိုးလိုက္ေတာ့ ခ်ိဳ အလန္႔တၾကား ေမာ့ၾကည့္သည္။
ခ်ိဳက ေက်ာ့္လည္ပင္းကို ခိုတြဲလိုက္သည္။ ေက်ာ္ကအလိုက္သင့္ ခ်ိဳ႕ ခါးကို ဖက္ထားလိုက္သည္။ ၾကင္စဦး ဇနီးေမာင္ႏွံပမာ။ခ်ိဳ႕ကို ၾကင္နာစြာ အနမ္းေလးေပးလိုက္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း စုတ္နမ္း၍ ေပါ့ပါးလြတ္လပ္စြာ ရီေမာလိုက္ၾကသည္။ေအာက္မွာလည္း လိင္အဂၤါခ်င္း ထိမိေတာ့ ေက်ာ္ေနလတ္ စိတ္ကူးဆန္းဆန္း ေပၚလာသည္။
ေရထဲ ေမာ္ေတာ္ဆပ္ ၾကည့္လိုသည္။
အေတြးႏွင့္အတူ ဖြားဘက္ေတာ္က ရုန္းထလာ၏။
ဝတ္ထားသည္မွာ စပန္႔ေဘာင္းဘီမို႔ ေမ်ာ႔ႀကိဳးႏွင့္ဆိုေတာ့ လီးတံကို အသာပင္ အျပင္ထုတ္လိုက္သည္။
ခ်ိဳ႕ ေပါင္ျခံၾကား ကပ္ထိုးလိုက္ေတာ့ ခ်ိဳ အလန္႔တၾကား ေမာ့ၾကည့္သည္။
“ဟာ . . ဘလိုႀကီးေတာင္လား . .
ေရထဲ လာေတာင္ေနပါ့လား . . ”
ေရထဲ လာေတာင္ေနပါ့လား . . ”
ရီက်ဲက်ဲ ႏွင့္ ေျပာေလသည္။
လီးေတာင္ေနတာ ျပရံုဟုသာ ထင္ပံု။ ေက်ာ့္ စိတ္ကူးကို မရိပ္မိေသး။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ ေပါင္ျခံထဲ ေထာက္ထားသည္။ စိတ္ကူးဆန္းႏွင့္အတူ မာေတာင္ေနေလၿပီ။ ခ်ိဳ႕ ေဘာင္းဘီတိုက ဖစ္ဆိုက္ အၾကပ္မို႔ ေဘးတျခမ္းကပ္၍ ေဆာင္ဖုတ္ေပၚေအာင္ ဟ မရ ျဖစ္ေနသည္။
လီးေတာင္ေနတာ ျပရံုဟုသာ ထင္ပံု။ ေက်ာ့္ စိတ္ကူးကို မရိပ္မိေသး။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ ေပါင္ျခံထဲ ေထာက္ထားသည္။ စိတ္ကူးဆန္းႏွင့္အတူ မာေတာင္ေနေလၿပီ။ ခ်ိဳ႕ ေဘာင္းဘီတိုက ဖစ္ဆိုက္ အၾကပ္မို႔ ေဘးတျခမ္းကပ္၍ ေဆာင္ဖုတ္ေပၚေအာင္ ဟ မရ ျဖစ္ေနသည္။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတို ၾကယ္သီးကို ဆတ္ကနဲ ျဖဳတ္လိုက္၏။ ခ်ိဳ အလန္႔တၾကား ေမာ့ၾကည့္သည္။ ဇစ္ဖြင့္၍ ေအာက္သို႔ တြန္းခ်လိုက္သည္။ ခ်ိဳက ကၽြတ္က်သြားမွာ စိုး၍ ေပါင္ကားကာ ေဘာင္းဘီကို ေပါင္လည္ေလာက္မွာ ရပ္ထားေစသည္။
ေပါင္ကားထား၍ ေဆာက္ဖုတ္ကား ဟတတ အသင့္အေနအထား။
ေက်ာ္ေနလတ္က သူ၏ မာတင္းေနသည့္ လီးတံႀကီးကို ေဆာက္ဖုတ္ဝ မွာ ေတ့ေထာက္လိုက္သည္။
ဆားငံရည္ေတြထဲမွာမို႔ ေခ်ာဆီမရွိ။ သြင္းမရ။ ေဆာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္းထဲမွာ ပြတ္တိုက္ရင္းသာ ေအာင့္အီးေက်နပ္ေနရသည္။
ေပါင္ကားထား၍ ေဆာက္ဖုတ္ကား ဟတတ အသင့္အေနအထား။
ေက်ာ္ေနလတ္က သူ၏ မာတင္းေနသည့္ လီးတံႀကီးကို ေဆာက္ဖုတ္ဝ မွာ ေတ့ေထာက္လိုက္သည္။
ဆားငံရည္ေတြထဲမွာမို႔ ေခ်ာဆီမရွိ။ သြင္းမရ။ ေဆာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္းထဲမွာ ပြတ္တိုက္ရင္းသာ ေအာင့္အီးေက်နပ္ေနရသည္။
ခ်ိဳတေယာက္ ယခုလို လူပံုအလယ္မွာ အလိုးခံဖို႔ ေတြးၾကည့္မိေတာ့ ၾကက္သီးထကာ ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားလွသည္။ ေက်ာ္၏ အဆန္းထြင္မႈကို အျပစ္မတင္လို။ အိမ္ေထာင္သက္ ၁၂ ႏွစ္ ၾကာၿပီမို႔ တမ်ိဳးတဖံု အေျပာင္းအလဲလုပ္လိုသည္မွာ သဘာဝပင္။ အျခားလူမႈေရး ရႈပ္ေထြးမႈမ်ား ႏွင့္ပတ္သက္၍ကား တဦးအေပၚ တဦး သံသယ ျမဴမႈန္မၽွ မရွိၾက။
မနက္ေလးကတင္ မေမၽွာ္လင့္ မထင္မွတ္သည့္ အျဖစ္ေၾကာင့္ ငုတ္လၽွိုးေနသည့္ ကာမဆႏၵတခု ပြင့္ထြက္လာရာ ႏွစ္ဦးစလံုး တခါမွ မၾကံဳဖူးသည့္ ကာမအရသာကို ထူးကဲစြာ ခံစားခဲ့ၾကရသည္ မဟုတ္ပါလား။
ခ်ိဳလည္း ရင္ဖိုလြန္းလွ၍ ေဆာက္ရည္မ်ား စိမ့္ထြက္ေနၿပီ။ ေဘးမွာ ေရေဆာ့ေနၾကသူမ်ား၊ လွိုင္းစီးေနၾကသူမ်ားကား မည္သူမွ သူတို႔ကို ဂရုစိုက္မေနၾက။ ခ်ိဳ စိတ္သက္သာသလိုေတာ့ ရွိသည္။
“အကုန္ခၽြတ္လိုက္ကြာ၊ ရႈပ္တယ္ . .”
ဟု ေျပာကာ ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ကို ဖက္၍ မ လိုက္ရာ ေအာက္ေျခလႊတ္သြားသည္။ တျပိဳင္တည္း ေဘာင္းဘီတိုကို အတင္းခၽြတ္လိုက္ေတာ့သည္။ ခ်ိဳ တားဆီးခ်ိန္ပင္ မရလိုက္။ မွင္သက္ေနမိကာ တကယ္ကၽြတ္သြားမွန္း အသိႏွင့္အတူ ေဆာက္ရည္ ေဝါကနဲ စီးထြက္လာသလို ခံစားလိုက္ရသည္။
ဟု ေျပာကာ ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ကို ဖက္၍ မ လိုက္ရာ ေအာက္ေျခလႊတ္သြားသည္။ တျပိဳင္တည္း ေဘာင္းဘီတိုကို အတင္းခၽြတ္လိုက္ေတာ့သည္။ ခ်ိဳ တားဆီးခ်ိန္ပင္ မရလိုက္။ မွင္သက္ေနမိကာ တကယ္ကၽြတ္သြားမွန္း အသိႏွင့္အတူ ေဆာက္ရည္ ေဝါကနဲ စီးထြက္လာသလို ခံစားလိုက္ရသည္။
“ကို၊ ဟို ဟို ေဘာင္းဘီ ေပ်ာက္သြားဦးမယ္”
“အင္း ၊ မပူပါနဲ႔၊ ကို႔ လက္မွာ စြပ္ထားလိုက္တယ္”
ေရေအာက္ထဲမွာ ဖင္ေျပာင္ႀကီး မျမင္ရေသာ္လည္း လူပံုအလယ္မွာ ေအာက္ပိုင္း ကိုယ္လံုးတီး အကာအကြယ္ မရွိ ဟူေသာ အသိက ခ်ိဳ႕ စိတ္ကို ေျဗာင္းဆန္ေစေတာ့သည္။
ခ်ိဳ စိတ္လႈပ္ရွားလွကာ ေဆာက္ဖုတ္က တဆစ္ဆစ္ ျဖစ္လာသည္။
ေက်ာ္က ေဆာက္ဖုတ္ဝမွာ လီးေထာက္၍ ႀကိဳးစားသြင္းေနေသာ္လည္း သြင္းမရ။
ေက်ာ့္အခက္အခဲေၾကာင့္ ခ်ိဳ အရွက္ကို မငဲ့ႏိူင္ေတာ့။ ကာမစိတ္ကလည္း ေသာင္းက်န္းၿပီမို႔ စိတ္အလို လိုက္ရံုသာ။လွိုင္း အၿငိမ္မွာ
ဘယ္ ေျခတေခ်ာင္းကို ေျမာက္၍ ေက်ာ့္ခါးကို ခ်ိတ္လိုက္သည္။ ေက်ာ္ကလည္း ရလာသည့္ အခြင့္အေရးကို ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်ကာ ခ်ိဳ၏ခြခ်ိတ္ထားသည့္ တင္ပါးကို ပင့္မ၍ ဖိကာဖိကာ ထိုးသြင္းသည္။
ဘယ္ ေျခတေခ်ာင္းကို ေျမာက္၍ ေက်ာ့္ခါးကို ခ်ိတ္လိုက္သည္။ ေက်ာ္ကလည္း ရလာသည့္ အခြင့္အေရးကို ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်ကာ ခ်ိဳ၏ခြခ်ိတ္ထားသည့္ တင္ပါးကို ပင့္မ၍ ဖိကာဖိကာ ထိုးသြင္းသည္။
အဝမွာ ဆားငံေရေၾကာင့္ေဆာက္ရည္မရွိ၊ ထိပ္ဖူး ႀကီးက ေဆာက္ဖုတ္အဝကို ဖိထိုးေနရာ ေဆာက္ဖုတ္သာ ခ်ိဳင့္သြားသည္။ မဝင္။ ေက်ာ္က စိတ္မရွည္စြာ လက္ခလယ္ႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ထဲေမႊ၍ ေဆာက္ရည္ကို ကေလာ္ထုတ္ကာ အဝမွာ ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ ပင္လယ္ေရထဲ ေဆာက္ရည္ ေပ်ာ္မသြားမီ လ်င္ျမန္စြာ ထိပ္ဖူးႀကီးကို တဖန္ ဖိထိုးျပန္သည္။ ထိပ္ဖူးေတာ့ ၾကပ္တပ္တပ္ တြန္းထိုး ဝင္သြားေလၿပီ။ တေခ်ာင္းလံုးကိုကား သြင္းမရေသး။
အ အင့္ ဟင့္
အျပင္မွာ က်န္ေနသည့္အပိုင္းက ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္အဝမွာ ေဆာက္ရည္မရွိေသးေတာ့ အသားခ်င္း ကပ္၍ ေနသည္။ လီးဒစ္ႏွင့္ အတြင္းမွ ေဆာက္ရည္ကို ေကာ္ထုတ္သလို အျပင္သို႔ အနည္းငယ္ ဆြဲထုတ္လိုက္၊ သြင္းလိုက္ လုပ္လိုက္သည္။ ႏွဲ႔ ကာ ႏွဲ႔ကာ သြင္းရင္း အထဲမွ ေဆာက္ရည္ လိုက္လာကာ လမ္းေၾကာင္း ေခ်ာေမြ႕လာေတာ့မွ တေခ်ာင္းလံုး ဝင္သြားေတာ့သည္။ အဆံုးထိသြင္းၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ စီးစီးပိုင္ပိုင္ႏွင့္ ေဆာက္ရည္အိုင္ထဲ အဝင္အထြက္ ညင္သာလာေလၿပီ။
ဒစ္ႀကီး ဆြဲအထုတ္မွာ ခ်ိတ္ဆြဲယူသြားေသာ ေဆာက္ရည္မ်ားက ေဆာက္ေခါင္းတေလၽွာက္ကို ေခ်ာေမြ႕ေစသည္။ ေဆာက္ဖုတ္ကလည္း လိုအပ္သေလာက္ ေဆာက္ရည္ကို အလ်င္မျပတ္ ထုတ္လႊတ္ေပးေနေလသည္။ ေက်ာ္က သူ႔ကို ခြခ်ိတ္ထားေသာ ေျခေထာက္၏ ဒူးေခါက္ေကြးေအာက္ လက္လၽွို၍ တင္ပါးကို မ,တင္ေပးထားကာ က်န္လက္တဘက္ျဖင့္ ထိန္း ဖက္ထားရင္း ေဆာက္ဖုတ္ထဲ လီးဝင္လ်က္ လွိုင္းစီးေနၾကေပေတာ့သည္။
လွိုင္းအပုတ္မွာ ေဆာက္ဖုတ္ထဲမွ လီး ကၽြတ္မထြက္ေစရန္ တင္းတင္း ဖက္ထားၾကရင္း လွိုင္းအၿငိမ္မွာ နေဘးနဘီကို အကဲခတ္၍ ေညႇာင့္လိုက္ၾကႏွင့္ သာသာေလး လိုးေနၾကေလသည္။
ေဘးနားတဝွိုက္ မွာ ေအာ္ဟစ္ဆူညံေဆာ့ကစားေနၾကသူမ်ားၾကား တိတ္တဆိတ္ ႀကိတ္လိုးေနၾကသည္မွာ ႏွစ္ဦးစလံုးအတြက္ ထူးဆန္းသည့္ အေတြ႕အၾကံဳ ျဖစ္ေနရာ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ေကာင္းလွေခ်သည္။
ခ်ိဳလည္း လူပံုအလယ္မွာ ခါးေအာက္ပိုင္းက ေရေအာက္ထဲ ျမဳတ္လ်က္ မတ္တပ္လိုးေနသည့္ အျဖစ္ေၾကာင့္ မလံုမလဲ ေဘးဘီေဝ့ၾကည့္ကာ ကာမဆိပ္ တက္၍ေနေလသည္။ တခါမွ စိတ္ပင္မကူးဖူးသည့္ ပံုစံျဖင့္ တကယ္လက္ေတြ႕ လုပ္ေနတာပါလား ဆိုသည့္ အသိက ထူးကဲလွစြာ ရင္ဖို ေစသည္။
“ခ်ိဳ ေကာင္းလား ဟင္”
“အင့္ အဟင့္ ဟင့္၊ ေကာင္းတယ္။ ကို သူမ်ားေတြ သိကုန္အံုးမယ္ေနာ္ . . ”
“အင့္ အဟင့္ ဟင့္၊ ေကာင္းတယ္။ ကို သူမ်ားေတြ သိကုန္အံုးမယ္ေနာ္ . . ”
ေက်ာ္ကေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို သိပ္ ဂရုမစိုက္။ သူက ေယာက်္ားကိုး။ ခ်ိဳ႕မွာသာ တေယာက္ေယာက္ သတိျပဳ မိေလမလား ေတြး၍ ပူပန္ေနမိသည္။ ထိုသို႔ စိုးရိမ္ေနရသည္ကပင္ ေဆာက္ဖုတ္မွ ရြစိရြစိ ပိုျဖစ္ေစသည္ကို ခ်ိဳ သတိျပဳမိလာသည္။ မတ္တပ္လိုးတာမို႔ လီးတံက ေဆာက္ေခါင္းကို ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ပြတ္တိုက္ေနရာ ခါတိုင္း မထိသည့္ ေနရာသစ္မ်ားကို ပြတ္တိုက္၍ ထင္သည္။ တခ်က္တခ်က္ ေကာင္းလြန္းလွသည္။ အသိသာဆံုးမွာကား အဝင္အထြက္တိုင္းမွာ ေဆာက္ေစ့ကို ပြတ္တိုက္ေနျခင္းပင္။
ဒီပံုစံႏွင့္ေတာ့ ကာမပန္းတိုင္ထိေတာ့ မေရာက္ႏိူင္။ ေရထဲမို႔ ေဆာင့္ရသည္မွာလည္း စိတ္ရွိသလို မသြက္လွ။ ရသေလာက္ ႏွိုးဆြကာ ဆတ္တငံ့ငံ့ႏွင့္ တင္းတိမ္၍ အခန္းသို႔ျပန္ အပီးလိုးၾကရန္သာ ႏွစ္ဦးသား အၾကံတူၾကေပသည္။
“အင့္ အ အရမ္း ေကာင္းလာၿပီ ကိုရာ . . .
အခန္းျပန္ၾကရေအာင္ ေနာ္ ”
အခန္းျပန္ၾကရေအာင္ ေနာ္ ”
ေက်ာ္ကလည္း သေဘာတူသည္။
စိတ္ကူးသစ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္၍လည္း ေက်နပ္မိသည္။ ကာမဆိပ္ အရွိန္ကလည္း အေတာ္ျမင့္ေနေလၿပီ။ အပီအျပင္ ခပ္သြက္သြက္သာ လိုးလိုက္ပါက တခနတြင္း ၿပီးဆံုးျခင္း ပန္းတိုင္ေရာက္ေတာ့မည္ကိုလည္း သိေနၾကၿပီ။
စိတ္ကူးသစ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္၍လည္း ေက်နပ္မိသည္။ ကာမဆိပ္ အရွိန္ကလည္း အေတာ္ျမင့္ေနေလၿပီ။ အပီအျပင္ ခပ္သြက္သြက္သာ လိုးလိုက္ပါက တခနတြင္း ၿပီးဆံုးျခင္း ပန္းတိုင္ေရာက္ေတာ့မည္ကိုလည္း သိေနၾကၿပီ။
မခၽြတ္ခ်င္ ခၽြတ္ခ်င္ လီးကို အသာ ဆြဲထုတ္၍ ေဘာင္းဘီေအာက္ ျပန္ထိုးထည့္ထားလိုက္သည္။
ဒီအတိုင္းထားလို႔ေတာ့မရ။ ၉၀ ဒီကရီ တန္းေနသည္မို႔ လူျမင္ကြင္းေရွ႕ ျဖတ္လို႔မျဖစ္။ လီးကို အေပၚေထာင္ထားၿပီး ေမၽွာ့ႀကိဳးႏွင့္ ဖိထားလိုက္သည္။ ေမၽွာ့ႀကိဳးအားကိုတြန္းကန္ကာ ေရွ႕တည့္တည့္သာ ထိုးထြက္ရန္ ရုန္းေနသျဖင့္ ခ်က္ေအာက္မွာ ေဘာင္းဘီက ဟ ေနသည္။ ႀကိဳးစ ႏွစ္ဘက္ကို ဆြဲတင္းခ်ည္ၿပီး ဖိထားလိုက္မွ သာ ခ်က္ေအာက္မွာ ဗိုက္ႏွင့္ကပ္၍ ေနေလေတာ့သည္။ ငံု႔ၾကည့္ပါက ဆီးႏွင့္ သုတ္ရည္ ထြက္ေပါက္ေလးက ျပန္လည္ ေမာ့ၾကည့္ေနသလိုပင္။
အမွတ္တမဲ့ ဆိုလၽွင္ ဘယ္သူမွ သတိမျပဳႏိူင္ေလာက္ဟု ယူဆလိုက္သည္။
ဒီအတိုင္းထားလို႔ေတာ့မရ။ ၉၀ ဒီကရီ တန္းေနသည္မို႔ လူျမင္ကြင္းေရွ႕ ျဖတ္လို႔မျဖစ္။ လီးကို အေပၚေထာင္ထားၿပီး ေမၽွာ့ႀကိဳးႏွင့္ ဖိထားလိုက္သည္။ ေမၽွာ့ႀကိဳးအားကိုတြန္းကန္ကာ ေရွ႕တည့္တည့္သာ ထိုးထြက္ရန္ ရုန္းေနသျဖင့္ ခ်က္ေအာက္မွာ ေဘာင္းဘီက ဟ ေနသည္။ ႀကိဳးစ ႏွစ္ဘက္ကို ဆြဲတင္းခ်ည္ၿပီး ဖိထားလိုက္မွ သာ ခ်က္ေအာက္မွာ ဗိုက္ႏွင့္ကပ္၍ ေနေလေတာ့သည္။ ငံု႔ၾကည့္ပါက ဆီးႏွင့္ သုတ္ရည္ ထြက္ေပါက္ေလးက ျပန္လည္ ေမာ့ၾကည့္ေနသလိုပင္။
အမွတ္တမဲ့ ဆိုလၽွင္ ဘယ္သူမွ သတိမျပဳႏိူင္ေလာက္ဟု ယူဆလိုက္သည္။
“အင္း ျပန္ၾကမယ္ေလ”
ဆိုကာ ခ်ိဳ႕ကို အနမ္းၾကမ္းၾကမ္းေပးလိုက္သည္။ ကမ္းစပ္ႏွင့္လည္း အတန္ ေဝးသည္မို႔ သိပ္ဂရုမစုိက္။
“ေရာ့ ခ်ိဳ ေဘာင္းဘီ ျပန္ဝတ္လိုက္ေတာ့”
ဟု ဆိုကာ ဖြက္ယူလာသည့္ ပင္တီ အနီေလးကို ခ်ိဳ႕လက္ထဲ ထည့္ေပးလိုက္သည္။
ခ်ိဳ႕ကို စိတ္လႈပ္ရွားမႈ အသစ္ေပးရန္ ဖန္တီးလိုက္သည္။
ခ်ိဳ႕ကို စိတ္လႈပ္ရွားမႈ အသစ္ေပးရန္ ဖန္တီးလိုက္သည္။
” ဟင္ . . .
ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ၊ ဂ်င္းပင္ ကဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ ”
ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ၊ ဂ်င္းပင္ ကဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ ”
“မသိဘူး ေရထဲ ပါသြားၿပီ ထင္တယ္။ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲ့ဒါပဲ ဝတ္လိုက္ေတာ့ ”
“အာ . . ကိုေနာ္၊ မလုပ္နဲ႔၊ ခ်ိဳ တကယ္ စိတ္ဆိုးမွာ”
ခ်ိဳ တကယ္လည္း လန္႔သြားသည္။ ဒီ ပင္တီေလးနဲ႔ လူေတြၾကားျဖတ္ၿပီး ဘယ္လို ျပန္ရမလဲ။
ထိုအေတြးနဲ႔အတူ မနက္က ေဆာက္ဖုတ္ႀကီးတခုလံုး သူမ်ားျမင္သြားတာ ျပန္သတိရမိၿပီး ရင္ဖိုသြားျပန္သည္။ ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕လက္ကိုျဖဳတ္ ကမ္းစပ္ဘက္ ေနာက္ျပန္ ဆုတ္၍ တေရြ႕ေရြ႕ သြားေနၿပီ။
“ကိုေနာ္ . . ဂ်င္းပင္ ျပန္ေပးပါ။ ဒါနဲ႔ ဘယ္လို ျပန္မလဲ. . ”
ေအာ္ရင္း အေနာက္က အျမန္လိုက္ေလသည္။
“ဝတ္ေနာ္ မဝတ္ရင္ ဖင္ေျပာင္ႀကီး ျဖစ္မွာ . .”
ဟု ေျပာမွ သတိရသည္။ လွိုင္းအက်မွာ ဖင္က ေအးကနဲ ေလနဲ႔ထိမွ အလန္႔တၾကား ကိုယ္ကို နိမ့္ ခ်လိုက္ရသည္။
ေက်ာ္က ေရာက္ေနသည့္ေနရာမွာရပ္ကာ စပ္ၿဖီးၿဖီး ႏွင့္ ဂ်င္းပင္ကို ေဝ့ျပသည္။ ေရက တိမ္ေနၿပီမို႔ သြားလုယူ၍လည္း မရေတာ့။ ေက်ာ့္ကို စိတ္ဆိုးမိလာသည္။ ျပန္ေရာက္မွ ရန္ေတြ႕မည္၊ စိတ္ေကာက္လိုက္မည္ ဟု ေတးထားကာ မတတ္သာသည့္အဆံုး ပင္တီကို အသာလၽွို၍ ဝတ္လိုက္သည္။ ဒီပံုစံႏွင့္ လူအမ်ားေရွ႕ ျဖတ္ေလၽွာက္ရမွာ မလုပ္စဖူး လုပ္ရမွာျဖစ္လို႔ ေတြးၿပီး ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ ရင္လည္းတုန္လွသည္။
ဝတ္ၿပီးသည္ႏွင့္ ေက်ာ့္ထံ ေျပး၍ ရွက္ရမ္းရမ္းကာ လက္သီးဆုတ္ႏွင့္ ထုရိုက္ပစ္သည္။
“ဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲ။ ခ်ိဳ႕ကို အရွက္ခြဲေနတာလား
ကို တအားလြန္ေနၿပီေနာ္ . . .”
ကို တအားလြန္ေနၿပီေနာ္ . . .”
“ရွဴး ေျဖးေျဖး ခ်ိဳ . . . တြန္းလားထိုးလား လုပ္မွ သူမ်ားေတြ သတိျပဳမိကုန္မယ္”
ေက်ာ္ေျပာတာလည္း အမွန္ . . .
ေနေအးစျပဳ ၿပီမို႔ ေသာင္ျပင္ေပၚမွာ လမ္းေလၽွာက္၊ စက္ဘီးစီး၊ ျမင္းစီး၊ ေျပးလႊားေဆာ့ကစား၊ ဓာတ္ပံုရိုက္ ေနၾကသူမ်ားႏွင့္ အတန္အသင့္ စည္ကားေနၿပီ။ လူျပတ္သည့္ေနရာရယ္လို႔ မရွိေတာ့။
ေနေအးစျပဳ ၿပီမို႔ ေသာင္ျပင္ေပၚမွာ လမ္းေလၽွာက္၊ စက္ဘီးစီး၊ ျမင္းစီး၊ ေျပးလႊားေဆာ့ကစား၊ ဓာတ္ပံုရိုက္ ေနၾကသူမ်ားႏွင့္ အတန္အသင့္ စည္ကားေနၿပီ။ လူျပတ္သည့္ေနရာရယ္လို႔ မရွိေတာ့။
စိတ္ဆိုးၿပီး တေယာက္တည္း ေလၽွာက္သြားရန္လည္း မျဖစ္။ ပိုသတိျပဳမိၿပီး အားမနာစတမ္း ပိုၾကည့္ၾကလိမ့္မည္။
“လာ ကို႔လက္ကို တြဲၿပီး ေဘးကပ္လိုက္ခဲ့”
ပင္တီ ေလးက ႀတိဂံပံု ေဆာက္ဖုတ္ကို အုပ္မိသည္ ဆိုရံု။ ဆီးခံုကို တဝက္ေလာက္ထိသာ အုပ္မိသည္။ အကြဲေၾကာင္းေလးပင္ ေပၚလုလု။ ေဆာက္ေမႊးမ်ားရိတ္သင္ထား၍သာ ေတာ္ေသးသည္။ ဗိုက္သားျပင္ႏွင့္ ဆီးခံုမွာ နယ္စည္းမျခား တဆက္တစပ္တည္း။ တင္ပါးအျခမ္းမ်ားက တဝက္ခန္႔ ေပၚေနသည္။
ဖံုးမိသည့္အပိုင္းကလည္း ဇာနဲ႔မို႔ အတြင္းက အသားေရာင္က အထင္းသား။ ေပါင္တံမ်ားကေတာ့ အကုန္လံုးနီးပါး သဘာဝ အရွိအတိုင္း၊ မဖံုးမကြယ္။
ဖံုးမိသည့္အပိုင္းကလည္း ဇာနဲ႔မို႔ အတြင္းက အသားေရာင္က အထင္းသား။ ေပါင္တံမ်ားကေတာ့ အကုန္လံုးနီးပါး သဘာဝ အရွိအတိုင္း၊ မဖံုးမကြယ္။
ခုနကမွ ဆႏၵမျပည့္မဝ အလိုးခံထားသည့္အရွိန္ႏွင့္ ကာမေသြးမ်ားျပည့္ကာ ေဖာင္းမို႔ေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို ေဘးေပါင္တံရွိ အနားရစ္မ်ားက တင္းတင္း ဆြဲထုပ္ထားသလိုၾကပ္ထုပ္ ခံုးထေနသည္။ အကြဲရာက အထင္းသား။
ယခုတဖန္ လူၾကားထဲ ပင္တီႏွင့္ျဖတ္ေလၽွာက္ရေတာ့မွာမို႔ ရင္တုန္ကာ ေဆာက္ဖုတ္က ပိုမို ေဖာင္းမို႔လာသည္။
ယခုတဖန္ လူၾကားထဲ ပင္တီႏွင့္ျဖတ္ေလၽွာက္ရေတာ့မွာမို႔ ရင္တုန္ကာ ေဆာက္ဖုတ္က ပိုမို ေဖာင္းမို႔လာသည္။
ထိုအနားရစ္ႀကိဳးမ်ား ေပါင္ျခံမွေန၍ ေဆာက္ဖုတ္ အျခမ္းႀကီးမ်ားကို ေက်ာ္၍ အကြဲေၾကာင္းထဲ လာညႇပ္ပါက ေဆာက္ဖုတ္အျခမ္းႀကီးမ်ား ပင္တီ အျပင္ဘက္ ျပဴးထြက္ကုန္မွာလည္း စိုး၍ သတိထားေလၽွာက္ေနရသည့္အျပင္ လူလစ္သည္ႏွင့္ ေမၽွာ့ႀကိဳးကို ေဘးတဘက္တခ်က္ ဆြဲဆြဲဆန္႔ေနမိသည္။
လံုးဝန္းက်စ္လစ္သည့္ တင္ပါးမ်ားကေတာ့ ေျခလွမ္းတိုင္းမွာ နိမ့္တုန္ျမင့္တုန္ လွပစြာ လႈပ္ရွားေနၾကသည္။ သြယ္စင္း ေၾကာ့ရွင္းသည့္ ေပါင္တံမ်ားကလည္း က်ေနေရာင္ ေအာက္မွာ ျဖဴဝင္းလွပစြာ။
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တည့္တည့္ လူေတြႏွင့္ မဆံုေအာင္သာ ဆုေတာင္းရင္း ခ်ိဳ စိတ္လႈပ္ရွားလာသည္။
ေက်ာ္ကိုလည္း စိတ္ပဲ ဆိုးရမလို၊ ကာမစိတ္ႂကြဖြယ္ အသစ္အဆန္းထြင္သည့္အတြက္ ခြင့္လႊတ္ေပးရမလို ျဖစ္ေနသည္။
ေက်ာ္ကိုလည္း စိတ္ပဲ ဆိုးရမလို၊ ကာမစိတ္ႂကြဖြယ္ အသစ္အဆန္းထြင္သည့္အတြက္ ခြင့္လႊတ္ေပးရမလို ျဖစ္ေနသည္။
“ခ်ိဳ . . . ဘာမွ မျဖစ္သလို ခပ္တည္တည္သာ ကို႔ကိုကြယ္ရင္း ေလၽွာက္လာခဲ့။ ဒီမွာ ရွိတဲ့လူေတြ ဆိုတာကလည္း စရိုက္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး ခ်ိဳရာ။ မရိုင္းၾကပါဘူး . . .”
“ဘာလို႔ ခုလို လုပ္ရတာလဲ။ မိန္းမကို အရွက္ခြဲေန တာလား။ တန္ဘိုးမထားလို႔လား။ အစကတည္းက မိန္းမကို အရွက္ခြဲဖို႔ ႀကိဳ စဥ္းစားထားတာမဟုတ္လား”
ျမည္တြန္ေတာက္တီးရင္း လူအုပ္ညာဘက္ရွိလၽွင္ ေက်ာ့္ ဘယ္ဘက္ အေနာက္ခ်န္ကပ္ေလၽွာက္၊ လူအုပ္ ဘယ္ဘက္ရွိလၽွင္ ေက်ာ့္ ညာဘက္ အေနာက္ခ်န္ ကပ္ေလၽွာက္ႏွင့္ ခ်ိဳတေယာက္ မ်က္လံုးမ်ား မအား သလို လူလည္း ဗ်ာမ်ား ေနရသည္။
အခ်ိဳ႕က မသိမသာ၊ အခ်ိဳ႕ကလည္း သိသိသာသာပင္ လွမ္းၾကည့္ၾကသည္။
ခ်ိဳ ေနာက္ပိုင္း မလံုေသာ္လည္း မတတ္ႏိူင္။ ေရွ႕ပိုင္းကို ပိုဂရုစိုက္ေနရသည္။ တီရွပ္မွာလည္း ေရစိုေန၍ ေထာင္ထေနေသာ ႏိူ႔သီးေခါင္းေလး ျမင္ရေအာင္ပင္ အသားကပ္ေနသည္။ ေဆာက္ဖုတ္မွာလည္း အကြဲရာႀကီးက အထင္းသား။
ခ်ိဳ ေနာက္ပိုင္း မလံုေသာ္လည္း မတတ္ႏိူင္။ ေရွ႕ပိုင္းကို ပိုဂရုစိုက္ေနရသည္။ တီရွပ္မွာလည္း ေရစိုေန၍ ေထာင္ထေနေသာ ႏိူ႔သီးေခါင္းေလး ျမင္ရေအာင္ပင္ အသားကပ္ေနသည္။ ေဆာက္ဖုတ္မွာလည္း အကြဲရာႀကီးက အထင္းသား။
တင္ပါးသားႀကီးမ်ားကို အားမနာတမ္း ၾကည့္ၾကမည္မွာ အေသအခ်ာ။ ဒီေလာက္ကေတာ့ ၾကည့္ၾကပါေစ။ ႏွစ္ရွည္လမ်ား အစာငတ္ခံ၊ အပင္ပန္းခံ ေလ့က်င့္ထားရသည့္ လံုးက်စ္သည့္ တင္သားေတြ။ ရင္တဖိုဖို ရွက္စိတ္ႏွင့္အတူ ပီတိလိုလို ထူးထူးျခားျခား ခံစားေနမိသည္ကို မိမိဘာသာ နားမလည္ႏိူင္။
ေက်ာ့္လီးႀကီးကေတာ့ အေတာ္အသင့္မာန္က်၍ ေပ်ာ့သြားၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ဗိုက္ႏွင့္ကပ္ခ်ည္ထားရာမွ ျဖဳတ္ခ်လိုက္ၿပီ။ မမာ့တမာ အေနအထားႏွင့္ ေဘာင္းဘီ အနည္းငယ္ ေဖာင္းထေနရံုေလာက္သာ ရွိ၍ တရမ္းရမ္းႏွင့္။
ခပ္တည္တည္ ပံုမွန္ပင္ ေလၽွာက္လာၾကသည္။ ဟိုတယ္ ေရာက္ခါနီးမွာေတာ့ အထဲမွ ထြက္လာသူ ေယာက်္ားမိန္းမ တအုပ္စု။ ေက်ာ့္ အေနာက္ကို ကိုယ္ကို ရို႔၍ ကြယ္ကာ ေလၽွာက္ရေတာ့သည္။ သူတို႔ကလည္း သတိျပဳမိသြားၿပီ။ မသိမသာ စူးစမ္းသည့္ အၾကည့္မ်ားက ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ရွိရာ ပင္တီေပၚမွာ။ တခ်က္တခ်က္ မ်က္လံုးမ်ားက ႏိူ႔အံုေပၚ တလွည့္။ မသိမသာမွ သိသိသာသာႀကီး ဝိုင္းၾကည့္လာၾကသည္။
ခ်ိဳ ေခါင္းကို ငံု႔ထားလိုက္သည္။ အရွက္က ေဆာက္ဖုတ္မွာ ဆိုေသာ္လည္း ဖံုးမရသည့္ အတူတူ အရွက္က မ်က္ႏွာမွာ ဟု သေဘာပိုက္ကာ မ်က္ႏွာကိုသာ ဖြက္ထားလိုက္ေတာ့သည္။
ရင္ေတာ့ ဖိုလွသည္။ မနက္ခင္းကထက္ပင္ ပိုသည္။ မနက္က ကိစၥက မေတာ္တဆ ဆိုေတာ့ မိမိအျပစ္မဟုတ္။ ခုဟာက တမင္ ေဖာ္ခၽြတ္ျပတာမို႔ ပို၍ ရွက္စရာ၊ ရင္တုန္စရာ ျဖစ္ေနသည္။ ေဖာ္ခၽြတ္ျပရတာ ႏွစ္သက္မိေနၿပီလားဟုလည္း မိမိကိုယ္မိမိ ဆင္ျခင္မိ၍ တုန္လႈပ္မိသည္။
ဝင္ေပါက္နား အေရာက္တြင္ေတာ့ ေဝးေဝး ေရွာင္စရာ ေနရာမရွိ။ အေတာ္ေလး နီးလာခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်ာ္က သူ႔ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲ လိပ္ထည့္ထားသည့္ ဂ်င္းပင္ ကိုထုတ္ယူ၍ ခ်ိဳ႕လက္ထဲ ထည့္လိုက္သည္။
ခ်ိဳလည္း အျမန္ျဖန္႔လိုက္ကာ ဆီးခံုေရွ႕မွာ ကာထားလိုက္သည္။ ထိုအခါမွ လူအုပ္လည္း သူတို႔ အၾကည့္ရိုင္းမွန္း သတိျပဳမိသလို မ်က္လံုးမ်ားလႊဲ၍ မသိေယာင္ေဆာင္ ဆက္ေလၽွာက္သြားၾကေတာ့သည္။
ခ်ိဳလည္း အျမန္ျဖန္႔လိုက္ကာ ဆီးခံုေရွ႕မွာ ကာထားလိုက္သည္။ ထိုအခါမွ လူအုပ္လည္း သူတို႔ အၾကည့္ရိုင္းမွန္း သတိျပဳမိသလို မ်က္လံုးမ်ားလႊဲ၍ မသိေယာင္ေဆာင္ ဆက္ေလၽွာက္သြားၾကေတာ့သည္။
ေက်ာ္က ခုလို ခ်ိဴ့ အရွက္ကို ကာကြယ္ေပးလိုက္ေတာ့ အနည္းငယ္ စိတ္ဆိုး ေျပမိသည္။
ဘန္ဂလိုဘက္ သြားရာမွာေတာ့ တန္းစီေနေသာ အခန္းဝရံတာမ်ားမွ လူေတြအၾကည့္ကို ေရွာင္မလႊတ္ေတာ့။ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ အားလံုးက အေရွ႕ကိုသာ ဝိုင္းၾကည့္ေနၾကရာ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ မိမိတို႔ကိုပဲ ဝိုင္းၾကည့္ေနၾကမွာ အေသခ်ာပင္။
အထူးသျဖင့္ အခန္းခ်င္းကပ္ရက္မွ လူႀကီးကား သူတို႔ကို အေသအခ်ာ ၾကည့္၍ အရက္ႏွင့္ျမည္းေနသလို ခံစားမိသည္။
ေဆာက္ဖုတ္ကို ဂ်င္းပင္ႏွင့္ ကာထားႏိူင္သျဖင့္ အတန္အသင့္ လံုျခံဳသလို ခံစားရ၍ ခပ္တည္တည္ပင္။
အထူးသျဖင့္ အခန္းခ်င္းကပ္ရက္မွ လူႀကီးကား သူတို႔ကို အေသအခ်ာ ၾကည့္၍ အရက္ႏွင့္ျမည္းေနသလို ခံစားမိသည္။
ေဆာက္ဖုတ္ကို ဂ်င္းပင္ႏွင့္ ကာထားႏိူင္သျဖင့္ အတန္အသင့္ လံုျခံဳသလို ခံစားရ၍ ခပ္တည္တည္ပင္။
မိမိဘန္ဂလိုေရွ႕ေရာက္သည္ႏွင့္ ေရပန္းေအာက္အျမန္ဝင္၍ ဆားငံရည္မ်ားကို ေဆးေၾကာလိုက္ၿပီး ေရခ်ိဳးေနစဥ္မွာပင္ ဂ်င္းပင္ကို ဝတ္လိုက္သည္။
ယခုမွပင္ လံုျခံဳမႈရွိသြားကာ သက္ျပင္းေမာႀကီးခ်ရင္း ျဖစ္ခဲ့သည္မ်ားကို ျပန္ေတြးလိုက္သည္။ ေရထဲတြင္ မတ္တပ္ လိုးခဲ့ၾကသည္မ်ား၊ ေသာင္ျပင္ေပၚ ပင္တီေလးႏွင့္ လူအမ်ားၾကား ျဖတ္ေလၽွာက္ခဲ့သည္မ်ား ေခါင္းထဲ အစဥ္လိုက္ ေပၚလာကာ ရင္ဖိုလာသည္။
ေက်ာ့္ လုပ္ရပ္မ်ားကို စိတ္ဆိုးသလိုလိုႏွင့္ မိမိကိုယ္တိုင္ သာယာသလို ခံစားမိသည္။ ေက်ာ့္ကို ခ်စ္လြန္း၍ အလိုလိုက္ျခင္းလား၊ အစျပဳသူ ရွိ၍ မိမိကိုယ္တိုင္ သာယာမိကာ လိုက္ေလ်ာေနသည္လား ဆိုသည္ကိုလည္း အေျဖရွာမေနခ်င္။
ေက်ာ့္ လုပ္ရပ္မ်ားကို စိတ္ဆိုးသလိုလိုႏွင့္ မိမိကိုယ္တိုင္ သာယာသလို ခံစားမိသည္။ ေက်ာ့္ကို ခ်စ္လြန္း၍ အလိုလိုက္ျခင္းလား၊ အစျပဳသူ ရွိ၍ မိမိကိုယ္တိုင္ သာယာမိကာ လိုက္ေလ်ာေနသည္လား ဆိုသည္ကိုလည္း အေျဖရွာမေနခ်င္။
ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ ဆံပင္ကိုေရသုတ္ကာ ဝရံတာေလးေပၚတက္၍ လက္တန္းကို လက္ေထာက္၍ ခုနက ျဖတ္လာခဲ့သည့္ ပင္လယ္ ကမ္းစပ္ဘက္ ေငးေမၽွာ္လွမ္းၾကည့္လိုက္ၾကသည္။ ကိုယ္တိုင္က ပင္တီႏွင့္ ျဖတ္ေလၽွာက္ခဲ့သူမို႔ သူမ်ားတကာေတြ ေရေဆာ့ခ်ိန္ ဝတ္စားဆင္ယင္တာ ဂရုတစိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။
ေက်ာ္က ေဘးနား အသာယွဥ္ရပ္ကာ လက္ကို အသာ မိန္းမ ဖင္တံုးေတြေပၚတင္ၿပီး ပြတ္ေပးေနလိုက္သည္။ ဒီအေတြ႕အထိမ်ိဳးက ခါတိုင္းဆို ရိုးေနေပမင့္၊ ခုနေလးတင္က စိတ္လႈပ္ရွားမႈနဲ႔အတူ ကာမစိတ္ႂကြကာ တြန္႔သြားသည္။
ေက်ာ္ကလည္း အရိပ္ျမင္ေတာ့ အေကာင္ထင္ၿပီ။ အနီးရွိ အဝတ္လွန္း စင္ေပၚလႊားထားေသာ သဘက္ႀကီး ႏွစ္ထည္ကို လွမ္းယူ၍ ဝရံတာလက္တန္းေပၚလွန္းတင္ရင္း ေအာက္ပိုင္းကို လံုျခံဳေအာင္ ကာလိုက္သည္။
ေက်ာ္လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ခ်ိဳ ေသြးဆူလႈပ္ရွားသြားရျပန္သည္။ ဒီဝရံတာ လူျမင္ကြင္းမွာ ေက်ာ္ တခုခု အဆန္းထြင္ လုပ္ဦးမွာပါလား။
ခုနေလးတင္ ေရထဲဖင္ေျပာင္အလိုးခံခဲ့သကဲ့သို႔ စိတ္လႈပ္ရွားသြားပါသည္။
တခ်က္တြန္႔ကနဲ ျဖစ္သြားၿပီး ရွက္ျပံဳး ျပံဳးျပျဖစ္ပါသည္။
သည္ေနရာမွာ လိုးဦးမွာလား ဟုလည္း ရင္ဖိုမိသည္။ ျဖစ္မွျဖစ္ပါ့မလား။ ျမင္ကုန္၊ သိကုန္မလား ဟုလည္း စိုးထိတ္မိသည္။
မလုပ္သင့္ မလုပ္ခ်င္ေသာ္လည္း ဘာေၾကာင့္ရယ္မသိ။ မတားမိ၊ တားရန္ ဝန္ေလးေနမိသည္။ ရွက္စိတ္ႏွင့္ ရင္ဖိုရသည့္ အရသာကို ႏွစ္ၿခိဳက္ေနမိၿပီ။
ခုနေလးတင္ ေရထဲဖင္ေျပာင္အလိုးခံခဲ့သကဲ့သို႔ စိတ္လႈပ္ရွားသြားပါသည္။
တခ်က္တြန္႔ကနဲ ျဖစ္သြားၿပီး ရွက္ျပံဳး ျပံဳးျပျဖစ္ပါသည္။
သည္ေနရာမွာ လိုးဦးမွာလား ဟုလည္း ရင္ဖိုမိသည္။ ျဖစ္မွျဖစ္ပါ့မလား။ ျမင္ကုန္၊ သိကုန္မလား ဟုလည္း စိုးထိတ္မိသည္။
မလုပ္သင့္ မလုပ္ခ်င္ေသာ္လည္း ဘာေၾကာင့္ရယ္မသိ။ မတားမိ၊ တားရန္ ဝန္ေလးေနမိသည္။ ရွက္စိတ္ႏွင့္ ရင္ဖိုရသည့္ အရသာကို ႏွစ္ၿခိဳက္ေနမိၿပီ။
ဂ်င္းပင္ ၾကယ္သီးကို ျဖဳတ္ေတာ့ အလိုက္သင့္ ေနေပးလိုက္သည္။
ႏွဲ႔ကာခၽြတ္ခ်သည္ကို အသာခြင့္ျပဳရင္း ေအာက္ပိုင္းကို အျပင္က မျမင္ရေၾကာင္း ေသခ်ာေစရန္ အျပင္ ေခါင္းထုတ္ ငံု႔ၾကည့္လိုက္သည္။ တလက္စတည္း တဘက္ခန္းကို ေခါင္းျပဴၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခုနလူႀကီး၏ ေျခေထာက္ စားပြဲေပၚ လွမ္းတင္ထားသည္အထိသာ ျမင္ရသည္။
ဂ်င္းပင္ေလးကား ေျခရင္းထိ ေလၽွာက်သြားေလၿပီ။
ပင္တီေလးေပၚကေန သာသာ ပြတ္ေပးေနရင္း ႏွစ္ဦးသား ပံုမွန္ မ်က္ႏွာတည္တည္ထားကာ ေရွ႕ကို ၾကည့္ေနၾကသည္။ မလွမ္းမကမ္းမွာေတာ့ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လူေတြႏွင့္၊ ၂ခန္းတြဲ ဘန္ဂလို ေဘးခန္းက ဝရံတာမွ စကားေျပာဆိုသံ၊ လႈပ္ရွားသံ သဲ့သဲ့ ၾကားေနရသည္။ ေဘးခန္းနဲ႔ သူတို႔ ဝရံတာၾကား အလံုပိတ္ ကာရံထားသည္မို႔ ေခါင္းျပဴ မၾကည့္သေရြ႕ တဘက္ကို မျမင္ႏိူင္။
ပင္တီေလးေပၚကေန သာသာ ပြတ္ေပးေနရင္း ႏွစ္ဦးသား ပံုမွန္ မ်က္ႏွာတည္တည္ထားကာ ေရွ႕ကို ၾကည့္ေနၾကသည္။ မလွမ္းမကမ္းမွာေတာ့ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လူေတြႏွင့္၊ ၂ခန္းတြဲ ဘန္ဂလို ေဘးခန္းက ဝရံတာမွ စကားေျပာဆိုသံ၊ လႈပ္ရွားသံ သဲ့သဲ့ ၾကားေနရသည္။ ေဘးခန္းနဲ႔ သူတို႔ ဝရံတာၾကား အလံုပိတ္ ကာရံထားသည္မို႔ ေခါင္းျပဴ မၾကည့္သေရြ႕ တဘက္ကို မျမင္ႏိူင္။
ပင္တီေပၚမွ ပြတ္ေနရာကေန ခြၾကားကို ေဘးတြန္းၿပီး ေဆာက္ဖုတ္ကို စမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခ်ိဳလည္း စိတ္လႈပ္ရွားမႈနဲ႔အတူ အရည္ စိုေနေလၿပီ။
လက္တဘက္တည္းႏွင့္ မသိမသာေလး တဘက္စီ ႏွဲ႔ကာႏွဲ႔ကာ တြန္းခ်ရင္း ေပါင္လည္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ ခန ရပ္ထားလိုက္သည္။ ခ်ိဳကလည္း ဝရံတာ လက္ေထာက္ထားရာ ပံုစံမပ်က္ ဆက္ေနျမဲ။
လက္တဘက္တည္းႏွင့္ မသိမသာေလး တဘက္စီ ႏွဲ႔ကာႏွဲ႔ကာ တြန္းခ်ရင္း ေပါင္လည္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ ခန ရပ္ထားလိုက္သည္။ ခ်ိဳကလည္း ဝရံတာ လက္ေထာက္ထားရာ ပံုစံမပ်က္ ဆက္ေနျမဲ။
ေဆာက္ဖုတ္က အဖံုးအကာ မရွိေတာ့ပဲ ေက်ာ့္လက္ေခ်ာင္းမ်ား လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွား၍ ရေနၿပီ။
“သူမ်ားေတြ ျမင္လိမ့္မယ္”
“မျမင္ရပါဘူးကြာ။ ျမင္လည္း အေပၚပိုင္းပဲ ျမင္ရတာ။ အလြန္ဆံုး ေခါင္းလႈပ္ေနတာပဲ ေတြ႕မွာေပါ့”
“အာ ဒုကၡပါပဲ။ ကိုကေတာ့ လုပ္ၿပီ။ အင့္ အဟင့္ ”
“မျမင္ရပါဘူးကြာ။ ျမင္လည္း အေပၚပိုင္းပဲ ျမင္ရတာ။ အလြန္ဆံုး ေခါင္းလႈပ္ေနတာပဲ ေတြ႕မွာေပါ့”
“အာ ဒုကၡပါပဲ။ ကိုကေတာ့ လုပ္ၿပီ။ အင့္ အဟင့္ ”
စကားတေျပာေျပာ၊ ခ်ိဳကလည္း ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ျငင္းလ်က္ႏွင့္ပင္ ေက်ာ့္လက္မ်ားကလည္း သူ႔အလုပ္သူ ဆက္လုပ္ေနေပသည္။
ခ်ိဳလည္း တြန္႔ရင္း လိမ္ရင္းႏွင့္ ေပါင္လည္တြင္ ရပ္ေနသည့္ ပင္တီေလးကို တေရြ႕ေရြ႕ အလိုလိုေလၽွာက်ေစလိုက္သည္။
ေက်ာ္ကလည္း ေဘးဘီ တခ်က္အကဲခတ္ကာ ဆတ္ကနဲ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ပင္တီကို အဆံုးထိ ခၽြတ္ခ်ရင္း ဂ်င္းပင္ႏွင့္အတူ ေျခေထာက္မ်ားမွ ထုတ္လိုက္သည္။ ခ်ိဳကလည္း ေျခေထာက္ေတြကို တလွည့္စီ ႂကြေပးလိုက္သည္။
ေက်ာ္က ေအာင္ျမင္သူ စစ္သူႀကီးတေယာက္အျပံဳးမ်ိဳးႏွင့္ ဂ်င္းပင္ႏွင့္ ပင္တီကို စုကိုင္ကာ အနီးရွိ ထိုင္ခံုေပၚလွမ္းပစ္တင္လိုက္သည္။
ယခုမူကား ခ်ိဳတေယာက္ ေအာက္ပိုင္း ဗလာႏွင့္ ဘန္ဂလို ဝရံတာတြင္ မတ္တပ္ရပ္လ်က္သား။
ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားမိသည္ႏွင့္အတူ ေဆာက္ရည္မ်ား စီးက်လာသည္။
ေက်ာ္ကလည္း ေဘးဘီ တခ်က္အကဲခတ္ကာ ဆတ္ကနဲ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ပင္တီကို အဆံုးထိ ခၽြတ္ခ်ရင္း ဂ်င္းပင္ႏွင့္အတူ ေျခေထာက္မ်ားမွ ထုတ္လိုက္သည္။ ခ်ိဳကလည္း ေျခေထာက္ေတြကို တလွည့္စီ ႂကြေပးလိုက္သည္။
ေက်ာ္က ေအာင္ျမင္သူ စစ္သူႀကီးတေယာက္အျပံဳးမ်ိဳးႏွင့္ ဂ်င္းပင္ႏွင့္ ပင္တီကို စုကိုင္ကာ အနီးရွိ ထိုင္ခံုေပၚလွမ္းပစ္တင္လိုက္သည္။
ယခုမူကား ခ်ိဳတေယာက္ ေအာက္ပိုင္း ဗလာႏွင့္ ဘန္ဂလို ဝရံတာတြင္ မတ္တပ္ရပ္လ်က္သား။
ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားမိသည္ႏွင့္အတူ ေဆာက္ရည္မ်ား စီးက်လာသည္။
ေအာက္တြင္ ပုန္းလ်ိဳးကြယ္လၽွိုး ထိုင္လက္စႏွင့္ ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ တင္ပါးႏွစ္ျခမ္းျဖဲကာ ေဆာက္ဖုတ္ အေနာက္ဖက္ျခမ္းကို လၽွာႏွင့္ မထိတထိ လွမ္းယက္ေပးသည္။ တင္ပါးမ်ားကို ဆုတ္ေခ်ကာ သြားႏွင့္ တဆတ္ဆတ္ ေနရာအႏွံ႔ လိုက္ကိုက္ေပးေနသည္။ ယားက်ိက်ိႏွင့္ တြန္႔လိမ္လိုေသာ္လည္း ခ်ိဳတေယာက္ ေအာင့္အီးေနေနရသည္။
“အင့္ အ အာ . . ဘာေတြ လုပ္ေနမွန္း မသိဘူး . . ”
ေက်ာ္က မတ္တပ္ျပန္ရပ္ကာ ခ်ိဳ႕ေဘးမွာ ျပန္လည္ေနရာယူလိုက္သည္။
လက္က တင္ပါးႏွစ္ျခမ္းၾကားမွ ကြဲေၾကာင္းတေလၽွာက္ ထက္ေအာက္ ပြတ္လိုက္၊ ေဆာက္ဖုတ္ အဝကို ထိုးလိုက္၊ အေစ့ထိေရာက္ေအာင္ ႏွိုက္လိုက္ႏွင့္ ခ်ိဳ႕ခါးမွာ အလိုလို ေကာ့မိလ်က္သား ျဖစ္လာေလၿပီ။
ေျခေထာက္ေတြက မတ္မတ္ရပ္ရန္ မခိုင္ေတာ့။
တံေတာင္ဆစ္ႏွင့္ လက္တန္းကို အားျပဳေထာက္ထားရေလၿပီ။ ကိုယ္ကို နိမ့္ခ်လိုက္သျဖင့္ အလိုက္သင့္ ကုန္းေပးသလို ျဖစ္ကာ ဖင္တံုးမ်ားမွာလည္း ေကာ့တင္ၿပီးသား ျဖစ္ေနေလၿပီ။
လက္က တင္ပါးႏွစ္ျခမ္းၾကားမွ ကြဲေၾကာင္းတေလၽွာက္ ထက္ေအာက္ ပြတ္လိုက္၊ ေဆာက္ဖုတ္ အဝကို ထိုးလိုက္၊ အေစ့ထိေရာက္ေအာင္ ႏွိုက္လိုက္ႏွင့္ ခ်ိဳ႕ခါးမွာ အလိုလို ေကာ့မိလ်က္သား ျဖစ္လာေလၿပီ။
ေျခေထာက္ေတြက မတ္မတ္ရပ္ရန္ မခိုင္ေတာ့။
တံေတာင္ဆစ္ႏွင့္ လက္တန္းကို အားျပဳေထာက္ထားရေလၿပီ။ ကိုယ္ကို နိမ့္ခ်လိုက္သျဖင့္ အလိုက္သင့္ ကုန္းေပးသလို ျဖစ္ကာ ဖင္တံုးမ်ားမွာလည္း ေကာ့တင္ၿပီးသား ျဖစ္ေနေလၿပီ။
မလွမ္းမကမ္း တြင္ ျဖတ္သန္းသြားလာသူမ်ား၊ ေဆာ့ကစားေနသူမ်ား ရွိေသာ္ျငား မိမိတို႔အား အထူးတလည္ အာရံုစိုက္ၾကည့္ေနသူမရွိ၊ မိမိအခန္း ဝရံတာမို႔ လံုျခံဳမႈ ရွိသလိုခံစားရကာ စိတ္အလုိဆက္လိုက္မိေနၾကေလသည္။
ကုန္းထားေသာ ခ်ိဳ႕ ဖင္တံုး ႏွစ္ျခမ္းၾကားမွ အေနာက္သို႔ ျပဴေနေသာ ေဆာက္ဖုတ္အား အားရပါးရ ပြတ္သတ္ကိုင္တြယ္ရာမွ ခ်ိဳတေယာက္လည္း ကာမ အရွိန္တက္လွေခ်ၿပီ။
ေက်ာ္လည္း အရွိန္ရလာသည္ႏွင့္အတူ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ လက္ခလယ္ထိုး၍ အဝင္အထြက္ မွန္မွန္ လိုးေပးေနလိုက္သည္။
ေက်ာ္လည္း အရွိန္ရလာသည္ႏွင့္အတူ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ လက္ခလယ္ထိုး၍ အဝင္အထြက္ မွန္မွန္ လိုးေပးေနလိုက္သည္။
ရံခါ ဘန္ဂလိုေရွ႕ ကြန္ကရစ္ လမ္းေလးမွ ျဖတ္သန္းသြားလာသူရွိခ်ိန္မ်ိဳး၌ ေက်ာ္ကလည္း ေခတၱရပ္ထားလိုက္သည္။ ခ်ိဳကလည္း အေဝးကို ေငးေနသလို မ်က္ႏွာလႊဲ၍ ခပ္တည္တည္ ပံုမွန္ေနေနလိုက္ၾကသည္။
ျပင္ပ ဟာလာဟင္းလင္းထဲတြင္ ေအာက္ပိုင္းဖင္ေျပာင္ႏွင့္ ကလိခံရသည္က တမ်ိဳး၊ မေတာ္တဆမ်ား တေယာက္ေယာက္ ျမင္ေတြ႕ေလမလား ရင္ဖိုရသည္က တဖံု၊ အသံမထြက္ေအာင္ အံႀကိတ္ရသည္က တနည္း၊ ခ်ိဳတေယာက္ အရသာ ထူးလွေပသည္။
လူျမင္ကြင္းထဲက ကိုယ္ခႏၶာအေပၚပိုင္းကို ၿငိမ္ေအာင္ သတိထား၍ ေအာက္ပိုင္း တြန္႔လိမ္လႈပ္ရွားကာ ေက်ာ့္လက္ေခ်ာင္းမ်ားအတူ ေဆာက္ဖုတ္ကို ထက္ေအာက္ စုန္ဆန္၊ ေဘးတိုက္ဝဲယာ ကစားေပးေနေလသည္။
ခါတိုင္းဆိုလၽွင္ျဖင့္ ဤမၽွ ေကာင္းလြန္းသည့္အခ်ိန္ အားရပါးရ အသံထြက္ ညည္းညဴကာ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ျပဳမူျမဲ ျဖစ္ေသာ္ျငား ယခုလို ကာမ စည္းစိမ္ခံစားေနရင္း ေကာင္းေနခ်ိန္ အတင္း ၿမိဳသိပ္ထိန္းခ်ဳပ္ထားရသည္မွာ အေနရခက္လွေပသည္။ အရွိန္အဟုန္ႏွင့္ စီးဆင္းေနသည့္ ေရစီးအား တာတမံတုတ္ထားသလို။ ေပါက္ကြဲ ပြင့္ထြက္ေတာ့မည့္ ဆဲဆဲ။
မ်က္ႏွာ အမူအယာ မပ်က္ေအာင္လည္း အေတာ္ သတိထားရေပသည္။
မ်က္ႏွာ အမူအယာ မပ်က္ေအာင္လည္း အေတာ္ သတိထားရေပသည္။
“အင့္ အ အ ေကာင္းလိုက္ထွာေနာ္ . .
အားရပါးရ ခံပလိုက္ခ်င္ေနၿပီ အီး အီး ”
အားရပါးရ ခံပလိုက္ခ်င္ေနၿပီ အီး အီး ”
ထိုစဥ္မွာပင္ ဝန္ထမ္း ေကာင္ေလး ၂ ေယာက္ ေလၽွာက္လာသည္ကို လွမ္းေတြ႕ေနရသည္။ အနားေရာက္လာေတာ့ မနက္က ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း အထင္းသား ျမင္သြားၾကသည့္ သူေတြပင္။ မိမိတို႔ဆီ လာေနတာမ်ားလား။
ခ်ိဳ ရွိန္းကနဲ ထူပူသြားသည္ႏွင့္အတူ ကာမဆိပ္က ရိပ္ကနဲျဖစ္ကာ ၿပီးခ်င္ခ်င္ပင္ ျဖစ္သြားသည္။ အံကို မသိမသာႀကိတ္ရင္း မ်က္ႏွာမပ်က္ေအာင္ ထိန္းထားလိုက္သည္။
ေဆာက္ဖုတ္ႂကြက္သားမ်ားကို ညႇစ္ၿပီးေတာင့္ထားလိုက္သည္။ ေက်ာ့္ကို ခန ရပထားေစလိုသည္။ အဝင္အထြက္ ပို၍ ၾကပ္သိပ္ကာ စီးစီးပိုင္ပိုင္ ျဖစ္လာသည္။
ေကာင္ေလးေတြ ေရွ႕အေရာက္မွာ ေက်ာ္က လက္ခလယ္ႏွင့္ လိုးေပးေနျခင္းကို ခန တန္႔ထားလိုက္သည္။
ေဆာက္ဖုတ္ႂကြက္သားမ်ားကို ညႇစ္ၿပီးေတာင့္ထားလိုက္သည္။ ေက်ာ့္ကို ခန ရပထားေစလိုသည္။ အဝင္အထြက္ ပို၍ ၾကပ္သိပ္ကာ စီးစီးပိုင္ပိုင္ ျဖစ္လာသည္။
ေကာင္ေလးေတြ ေရွ႕အေရာက္မွာ ေက်ာ္က လက္ခလယ္ႏွင့္ လိုးေပးေနျခင္းကို ခန တန္႔ထားလိုက္သည္။
“ဒီက မမတို႔ ညစာ ဘာမ်ားသံုးေဆာင္ လိုပါသလဲ။ အခန္းကိုလည္း လာပို႔ေပးပါတယ္ . . ”
“အင္း . .အင့္
မ . . မလုိ ေသးပါဘူးကြယ္ . .”
မ . . မလုိ ေသးပါဘူးကြယ္ . .”
ေက်ာ္က လက္ေခ်ာင္း အသြင္းအထုတ္ရပ္ထားေသာ္လည္း ညႇစ္ထားသည့္ ေဆာက္ေခါင္းထဲ လွည့္ပတ္ေမႊေႏွာက္ေနသည္။ တခ်က္တခ်က္ ဂ်ီစေပါ့ကို ဖိဖိေပးလိုက္သည္။
“စားေသာက္ေဆာင္မွာ လာသံုးေဆာင္လည္း ရပါတယ္ ခင္ဗ် . . .”
“အ . .အင့္ အဟင့္ . . ေအး လာခဲ့တာေပါ့ . .”
ခ်ိဳတေယာက္ အထစ္ထစ္ အေငါ့ေငါ့ ျပန္ေျဖေနရသည္။ မနက္က မိမိေဆာက္ဖုတ္ ျမင္သြားၾကသည့္ ခ်ာတိတ္ေလးမ်ား ျဖစ္ေနသည္က တေၾကာင္း၊ ယခု ေလာေလာလတ္လတ္ ေအာက္ပိုင္း ဖင္ေျပာင္ႏွင့္ ဝရံတာမွာ လွန္းထားေသာ သဘက္ေလးသာ ျခားကာ ကာမအရသာ ခံစားေနရသည္က တေၾကာင္း စိတ္တအားလႈပ္ရွားေနသည္။
ထိုသို႔ စကားျပန္ေနစဥ္မွာပဲ ေက်ာ္က ေခတၱ ရပ္တန္႔ထားေသာ လက္ေခ်ာင္းကို ရုတ္တရက္ သြင္းထုတ္ ျပန္လုပ္လိုက္သည္။
“အ အဟ အင့္ ဟင့္ ”
ခ်ိဳ အသံမထြက္ေအာင္ လည္ေခ်ာင္းထဲ ၿမိဳခ် လိုက္ရသည္။ မ်က္ႏွာကေတာ့ တခ်က္ ရွံု႔တြသြားသည္။ မူမပ်က္ေအာင္ အားတင္း၍ မ်က္ႏွာကို ပံုမွန္အတိုင္း ခပ္တည္တည္ျဖစ္ေအာင္ေနသည္။
ခ်ိဳ အသံမထြက္ေအာင္ လည္ေခ်ာင္းထဲ ၿမိဳခ် လိုက္ရသည္။ မ်က္ႏွာကေတာ့ တခ်က္ ရွံု႔တြသြားသည္။ မူမပ်က္ေအာင္ အားတင္း၍ မ်က္ႏွာကို ပံုမွန္အတိုင္း ခပ္တည္တည္ျဖစ္ေအာင္ေနသည္။
“ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဟိုတယ္မွာ အားေပးပါေနာ္။ ေစ်းႏႈန္းလည္း သင့္သလို လက္ရာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သန္႔ရွင္းမႈက အဓိကပါ ခင္ဗ်။ အျပင္စားေသာက္ဆိုင္ေတြထက္ ပိုေကာင္း၊ ပိုသန္႔တာေတာ့ စိတ္ခ်ပါ”
ေကာင္ေလးက အလုပ္သေဘာအရ စကားေၾကာရွည္ေနသည္။ ဒီမွာက ကာမဆိပ္က တက္လွၿပီ။ စိတ္လႊတ္လက္လႊတ္ ခပ္သြက္သြက္သာ လုပ္လိုက္ရပါက ၿပီးေတာ့မည္။
“ေအး ေအး . . လာ မွာ . . ပါ . . အာ့ အာ ”
ေက်ာ္က လက္ေခ်ာင္းကို အသြင္းအႏႈတ္ ျမန္လိုက္သည္။
“အင့္ အဟင့္ . . .”
“ဟိုေလ။ မမ။ ညဘက္ ၈ နာရီေလာက္က်ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျခင္ေဆးဖ်န္းရင္း လိုအပ္တာရွိရင္ ပို႔ေပးပါတယ္။ မမ တို႔ လိုအပ္တာရွိရင္ ေကာင္တာကို မွာထားလို႔ ရပါတယ္ေနာ္ . . ”
“အ အ ေအး ေအး . .ပါကြယ္ . . . ဟုတ္ပါၿပီ . . .”
“ခြင့္ျပဳပါဦး ခင္ဗ်”
“အင့္ အင္း အ အ . . ”
ေကာင္ေလး ၂ေယာက္ လွည့္ထြက္အသြားမွာေတာ့ ေက်ာ္က ေနာက္လက္တေခ်ာင္း တိုး၍ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းပူးႏွင့္ အျမန္ႏႈန္းကို တင္လိုက္သည္။ ခ်ိဳကလည္း ေအာင့္ထားရသမၽွ လႊတ္ထုတ္လိုက္ေလသည္။
“အား . . .ဟား . . . အင္း . . ”
ကနဲ ညည္းညဴသံ ျပဳရင္း ေခါင့္ေမာ့ မ်က္စိမွိတ္ကာ ပတ္ဝန္းက်င္ကို လစ္လ်ဴရႈလိုက္ေတာ့သည္။ ေဆာက္ဖုတ္မွ လွိမ့္တက္လာေနေသာ ကာမ လွိုင္းတံပိုးမ်ားက မီးေတာင္ေပါက္သည့္ႏွယ္ ခႏၶာကိုယ္ အေပၚပိုင္းသို႔ ဒလေဟာ ပြင့္ကန္ ထိုးတက္လာသည္။
ကနဲ ညည္းညဴသံ ျပဳရင္း ေခါင့္ေမာ့ မ်က္စိမွိတ္ကာ ပတ္ဝန္းက်င္ကို လစ္လ်ဴရႈလိုက္ေတာ့သည္။ ေဆာက္ဖုတ္မွ လွိမ့္တက္လာေနေသာ ကာမ လွိုင္းတံပိုးမ်ားက မီးေတာင္ေပါက္သည့္ႏွယ္ ခႏၶာကိုယ္ အေပၚပိုင္းသို႔ ဒလေဟာ ပြင့္ကန္ ထိုးတက္လာသည္။
လွည့္ထြက္သြားေသာ ဝန္ထမ္းေကာင္ေလးမ်ားက သူတို႔ကို ေခၚသည္အထင္ႏွင့္ လွမ္းအၾကည့္ ေက်ာ္ေနလတ္က ဆတ္ကနဲ လက္ျပန္ထုတ္ကာ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ဆိုသည့္ သေဘာႏွင့္ ေခါင္းခါျပရင္း ခ်ိဳ႕ကို ဇက္ေၾကာဆြဲေပးေနသလိုလို ဆံပင္ သပ္တင္ေပးေနသလိုလို လုပ္ေနလိုက္ေလသည္။
ေဆာက္ေခါင္းေပါက္ ဟာကနဲ ဟ သြားသလို ခ်ိဳ႕ရင္ထဲမွာလည္း ဟာကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ အျမန္ျပန္ထည့္ေစလိုသည္။ တင္ပါးမ်ား အငမ္းမရ လႈပ္ရမ္းလာသည္။
ေက်ာ္က လူလစ္သည္ႏွင့္ ဆတ္ကနဲ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းပူးကို အဆံုးထိ ဖိထိုးလိုက္သည္။
ေဆာက္ေခါင္းေပါက္ ဟာကနဲ ဟ သြားသလို ခ်ိဳ႕ရင္ထဲမွာလည္း ဟာကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ အျမန္ျပန္ထည့္ေစလိုသည္။ တင္ပါးမ်ား အငမ္းမရ လႈပ္ရမ္းလာသည္။
ေက်ာ္က လူလစ္သည္ႏွင့္ ဆတ္ကနဲ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းပူးကို အဆံုးထိ ဖိထိုးလိုက္သည္။
ခ်ိဳ တေယာက္ ကာမေသြးေတြ တရိပ္ရိပ္ႏွင့္တက္၍ ထူပူရွိန္းဖိန္းကာ ပတ္ဝန္းက်င္ တခုလံုးအေမွာင္က်သြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္။
ဟာလာဟင္းလင္းျပင္တခု။ ဘာမွမရွိ။ နတၳိ။ အရာရာ လႊင့္ေမ်ာေနသလိုလို။ လင္းသည္ ေမွာင္သည္ မကြဲ၊ ျဖဴသည္ မဲသည္ မရွိ၊
ျမင့္သည္နိမ့္သည္ မရွိ၊ ေဝးသည္နီးသည္ မရွိ။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ေက်နပ္ျခင္း၊ ပီတိျဖစ္ျခင္း စသည့္ စကားလံုးမ်ားျဖင့္ ေဖာ္ျပမရႏိူင္သည့္ သာယာခ်မ္းေျမ့မႈတခုတည္းသာ ရွိသည္။ ထိုအရာကလည္း ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာပင္ တလွိမ့္လွိမ့္ ျပန္႔ႏွံ႔စီးဆင္း၍ အာကာသဟင္းလင္းျပင္ထဲ လႊင့္ေမ်ာေနသလို ခံစားေနရသည္။
ျမင့္သည္နိမ့္သည္ မရွိ၊ ေဝးသည္နီးသည္ မရွိ။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ေက်နပ္ျခင္း၊ ပီတိျဖစ္ျခင္း စသည့္ စကားလံုးမ်ားျဖင့္ ေဖာ္ျပမရႏိူင္သည့္ သာယာခ်မ္းေျမ့မႈတခုတည္းသာ ရွိသည္။ ထိုအရာကလည္း ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာပင္ တလွိမ့္လွိမ့္ ျပန္႔ႏွံ႔စီးဆင္း၍ အာကာသဟင္းလင္းျပင္ထဲ လႊင့္ေမ်ာေနသလို ခံစားေနရသည္။
ေက်ာ္ကလည္း ခ်ိဳ႕ အရိပ္အကဲကိုၾကည့္ကာ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းပူးႏွင့္သြက္သြက္ေလး လိုးေပးေနသည္။ ခ်ိဳတေယာက္ ေခါင္းမေထာင္ႏိူင္ေတာ့။ တံေတာင္ေထာက္ထားေသာ ဝရံတာေပၚ မ်က္ႏွာအပ္ခ်လိုက္ကာ ျဖစ္လိုရာျဖစ္၊ ျမင္ရင္လည္း ျမင္ၾကပေစေတာ့ သေဘာထားကာ စိတ္ကို ေလၽွာ့ခ်လိုက္ၿပီး ေဆာက္ဖုတ္ဆီမွ အရသာထူးထံ အာရံုစုစည္းထားလိုက္ေတာ့သည္။
ကာမပန္းတိုင္ကား အလြန္နီးကပ္ေနေလၿပီ။
ဒူးႏွစ္ဘက္ကို ေကြးလိုက္ ဆန္႔လိုက္လုပ္ကာ ခုန္ဆြခုန္ဆြ ႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို နိမ့္ျမင့္ကစားေပးေနမိသည္။ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို အားမရသလိုလည္း ျဖစ္လာသည္။
ကာမပန္းတိုင္ကား အလြန္နီးကပ္ေနေလၿပီ။
ဒူးႏွစ္ဘက္ကို ေကြးလိုက္ ဆန္႔လိုက္လုပ္ကာ ခုန္ဆြခုန္ဆြ ႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို နိမ့္ျမင့္ကစားေပးေနမိသည္။ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို အားမရသလိုလည္း ျဖစ္လာသည္။
“အ အင့္ အဟင့္ ၿပီးေတာ့မယ္ ၿပီးေတာ့မယ္ အ အား . . .”
ေလသံတိုးတိုးႏွင့္ ညည္းရင္း ေက်ာ့္ကို အသိေပးလိုက္သည္။
ေက်ာ္က ဆတ္ကနဲ ရပ္လိုက္သည္။
“အ အာ . . ဘာလို႔ . . အင့္ အဟင့္ . . ”
ေက်ာ္က ခ်ိဳႏွင့္ ေဘးခ်င္းယွဥ္ေနရာမွ ခြာကာ ခ်ိဳ႕ေနာက္မွာ ေနရာယူလိုက္သည္။
မည္သည့္အခ်ိန္ကတည္းက ထုတ္ထားသည္မသိ၊ မာထန္ေတာင့္တင္းေနေသာ လီးတံကို ေဆာက္ဖုတ္ဝ ေတ့လိုက္သည္။
မည္သည့္အခ်ိန္ကတည္းက ထုတ္ထားသည္မသိ၊ မာထန္ေတာင့္တင္းေနေသာ လီးတံကို ေဆာက္ဖုတ္ဝ ေတ့လိုက္သည္။
ခ်ိဳ ဘာမွ မသိေတာ့။ ကာမစိတ္မႊန္ထူေနၿပီ။ လူျမင္ကြင္းလည္း ဂရုမစိုက္ႏိူင္ေတာ့။ ေက်ာ့္လီးဒစ္ႀကီးႏွင့္ ႏွစ္ခ်က္၃ခ်က္ေလာက္သာ အလိုးခံရလၽွင္ ၿပီးေတာ့မည္ကို သိေနသည္။ ဒီတဒဂၤေလးႏွင့္ေတာ့ျဖင့္ လူေတြ မရိပ္မိႏိူင္ဟု အားတင္းလိုက္သည္။
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္စြာပင္ ေဆာက္ဖုတ္ဝေတ့ထားေသာ ေက်ာ့္ လီးဒစ္ကို အထဲဝင္အာင္ တင္ပါးကို ပင့္ထိုးလိုက္သည္။
စီးကနဲ ဝင္သြားသည္ႏွင့္ အတြင္းမွ ညႇစ္ထားလိုက္သည္။
စီးကနဲ ဝင္သြားသည္ႏွင့္ အတြင္းမွ ညႇစ္ထားလိုက္သည္။
အျမင့္မွ ျပဳတ္က်သူတေယာက္ အသဲတေအးေအး ရင္တလွပ္လွပ္ ျဖစ္ေနရာမွ ေျမျပင္ကို ညင္သာစြာ သက္ဆင္းၿပီး၊ မိမိရရ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ တခုခုကို အားျပဳမိသလို ေႏြးေထြးလံုျခံဳ သလို ခံစားလိုက္ရသည္။
“အာ့ အား ေကာင္းလိုက္ထွာ . . ”
ခ်ိဳကား ေခါင္းျပန္မေဖာ္ေတာ့။
တင္ပါးႀကီးေတြကို ေဝွ႕ဝွိုက္ လႈပ္ရမ္းေနသည္။
ခ်ိဳကား ေခါင္းျပန္မေဖာ္ေတာ့။
တင္ပါးႀကီးေတြကို ေဝွ႕ဝွိုက္ လႈပ္ရမ္းေနသည္။
“ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနေလ . . . သူမ်ားေတြ ရိပ္မိသြားလိမ့္မယ္ . .”
ေက်ာ္က အထဲ ထည့္စိမ္ထားရင္း သတိေပးလိုက္သည္။
“အာ . . မရေတာ့ဘူး . . . ကိုရာ . . ၿပီးေတာ့မွာ . . .နီးေနၿပီ
အင့္ အဟင့္ . . ”
အင့္ အဟင့္ . . ”
“ျမင္ကုန္ေတာ့မွာပဲ . . .”
ေက်ာ္က တမင္ပင္ ဆြေပးလိုက္သည္။
ေက်ာ္က တမင္ပင္ ဆြေပးလိုက္သည္။
“ျမင္လည္း ျမင္ပေစေတာ့
လုပ္ပါ လိုးလိုက္စမ္းပါ . . တခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ပဲ . . .
သြက္သြက္ေလး . . . . .”
လုပ္ပါ လိုးလိုက္စမ္းပါ . . တခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ပဲ . . .
သြက္သြက္ေလး . . . . .”
ေက်ာ္လည္း ေဘးဘီးတခ်က္ ေဝ့ၾကည့္ရင္း ခပ္ဆတ္ဆတ္ သြက္သြက္ေလး လိုးေပးလိုက္သည္။
ခ်ိဳတေယာက္ လံုးဝ အရွက္ကုန္သြားေလၿပီ။ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ အကုန္ေမ့ၿပီး မ်က္ႏွာကို ဝရံတာေပၚ အပ္ကာ
“အ အား အား ”
ေအာ္ရင္း တဆတ္ဆတ္တုန္ကာ ၿပီးသြားေလၿပီ။
အသံၾကား၍ပဲလား၊ လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္လားမသိ၊ အခ်ိဳ႕လူမ်ားက သံသယ အၾကည့္မ်ားႏွင့္ လွမ္းၾကည့္ၾကသျဖင့္ ခုနတုန္းကလိုပင္ ေက်ာ္လည္း လီးကို အျမန္ဆြဲထုတ္ ခ်ိဳႏွင့္ ေဘးခ်င္းယွဥ္ရပ္ကာ ဇက္ေၾကာဆြဲေပးသလိုလို၊ ေက်ာကုန္း ပုတ္ေပးသလိုလို လုပ္ကာ ခပ္တည္တည္ ျပန္ေနလိုက္ေတာ့ အၾကည့္မ်ားလည္း လႊဲသြားၾကေလၿပီ။
ခ်ိဳတေယာက္ . .
အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ပမာ ဒူးမ်ားေပ်ာ့ေခြ၍ လက္တန္းေပၚအားျပဳ လက္ေထာက္ကာ မ်က္ႏွာအပ္လ်က္ ေခတၱ ေမွးေနလိုက္သည္။
ဆတ္ကနဲ ျပန္ထုတ္သြားေသာ ေက်ာ့္လီးတံႀကီးေၾကာင့္ ေဆာက္ေခါင္းက ဟျပဲျပဲ ရွံု႔ပြရွံု႔ပြ ျဖစ္ကာ သုတ္ရည္ ႏွင့္ ေဆာက္ရည္မ်ားကို ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ ပန္းထုတ္ေနမိသည္။ အခ်ိဳ႕မွာ ေပါင္ျခံတေလၽွာက္ စီးက်လ်က္ . . .
အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ပမာ ဒူးမ်ားေပ်ာ့ေခြ၍ လက္တန္းေပၚအားျပဳ လက္ေထာက္ကာ မ်က္ႏွာအပ္လ်က္ ေခတၱ ေမွးေနလိုက္သည္။
ဆတ္ကနဲ ျပန္ထုတ္သြားေသာ ေက်ာ့္လီးတံႀကီးေၾကာင့္ ေဆာက္ေခါင္းက ဟျပဲျပဲ ရွံု႔ပြရွံု႔ပြ ျဖစ္ကာ သုတ္ရည္ ႏွင့္ ေဆာက္ရည္မ်ားကို ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ ပန္းထုတ္ေနမိသည္။ အခ်ိဳ႕မွာ ေပါင္ျခံတေလၽွာက္ စီးက်လ်က္ . . .
ေက်ာ္က အလိုက္တသိပင္ ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္တအံုလံုးကို အသာအယာ လက္ဖဝါးႏွင့္ အုပ္ကိုင္ကာ ကာမခ်စ္ရည္ၾကည္မ်ားႏွင့္ ႏွိပ္နယ္ပြတ္သပ္ေပးေနလိုက္သည္။
ဝရံတာလူျမင္ကြင္းတြင္ အလိုးခံတာပါလား ဆိုသည့္ ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားမႈက ဦးေဆာင္ကာ တကယ္တမ္း လီးႏွင့္ ေလးငါးဆယ္ခ်က္ခန္႔သာ အလိုးခံၿပီး အံ့ဩဖြယ္ပင္ ကာမပန္းတိုင္သို႔ ေရာက္ခဲ့သည္ကို တစိမ့္စိမ့္ ခံစားရင္း ေက်ာ့္လက္မ်ား၏ ပြတ္သပ္ႏွိပ္နယ္ေပးမႈေအာက္မွာ
ခ်ိဳတေယာက္ ရွက္ေသြးျဖာလ်က္ . . .
ခ်ိဳတေယာက္ ရွက္ေသြးျဖာလ်က္ . . .
ေက်ာ္ေနလတ္ က လင္းလက္ခ်ိဳကို ဘန္ဂလို ဝရံတာ လူျမင္ကြင္းတြင္ ေအာက္ပိုင္းကို သဘက္ႏွင့္ကာ၍ ကာမပန္းတိုင္ အေရာက္ လိုးေပးခဲ့ေသာ္လည္း အေျခအေနမေပးသျဖင့္ သူကား မၿပီးလိုက္ေခ်။ သို႔ေသာ္ ခ်ိဳ ႏွင့္အတူ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ အေတြ႕အၾကံဳသစ္တခု ဖန္တီးလိုက္ႏိူင္သလို ခ်ိဳတေယာက္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ၿပီးသြားသည္ကို ေက်နပ္ေနမိသည္။
ညက်မွ ဒီထက္ပိုမိုေကာင္းေအာင္ အပီထပ္လိုးရန္အားခဲထားၿပီး၊ မာန္ႂကြေနေသာ လီးတန္ႀကီးကို ေပ်ာ့က်ေစရန္ ေသာင္ျပင္ေပၚ လမ္းေလၽွာက္ထြက္ဖို႔ အာရံုေျပာင္းလိုက္သည္။
ေရမိုးခ်ိဳး အဝတ္အစားလဲၾကကာ ညေန ဆည္းဆာမွာ ဓာတ္ပံုရိုက္ရန္ ေသာင္ျပင္ေပၚ ေလညင္းခံ လမ္းေလၽွာက္ထြက္လာၾကသည္။
မိမိတို႔အျဖစ္ကို ရိပ္မိ၍လား၊ မလံုမလဲ စိတ္ေၾကာင့္ စိတ္ထင္၍ပဲလား မဆိုႏိူင္ လူအခ်ိဳ႕ ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္ လုပ္သလို ထင္မိသည္။ ခ်ိဴ့အလွေၾကာင့္ ၾကည့္သည္လည္း ျဖစ္မည္။
ထြန္႔ထြန္႔လူးေအာင္ ၿပီးသြားသည့္ ခ်ိဳ ရွက္ကန္ကန္မည္စိုး၍ ဝရံတာကိစၥ ဘာမွ ထပ္မေျပာဘဲ ေနသည္။
ခ်ိဳတေယာက္ ကာမသုခကို ျပည့္ဝစြာ ခံစားထားရေသာေၾကာင့္ထင့္။ မ်က္ႏွာမွာ ရႊန္းပ လန္းဆန္း၍ ဆည္းဆာ တိမ္ေတာက္ခ်ိန္ႏွင့္အၿပိဳင္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေတာ့သည္။
ခ်ိဳကို ဆက္ဆီက်က် စတိုင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေနေစကာ အလွပံုမ်ား ရိုက္ယူ၊ အတူတူ ဆယ္လဖီ ဆြဲၾကႏွင့္ ေလညင္းခံ လမ္းေလၽွာက္ၿပီး ဟိုတယ္မွာပင္ ညေနစာ စားေသာက္ၾကေလသည္။
ခ်ိဳကေတာ့ ဝရံတာ လူျမင္ကြင္းႀကီးမွာ ကာမပန္းတိုင္ထိ အေရာက္ စိတ္အလိုလိုက္ကာ အလိုးခံခဲ့သည္ကို မွားသလိုလို၊ ေနာင္တရသလိုလို ျဖစ္မိေသာ္ျငား . . .
အျခားသူ ျမင္မွာကို စိုးထိတ္ေနရသည္ကုိက ကာမစိတ္ ပိုႂကြေစသည္ကို အံ့ဩစြာ ၾကံဳေတြ႕ေနရသည္ကား အမွန္။ ခါတိုင္း ပံုမွန္ လိင္ဆက္ဆံခ်ိန္လို တသမတ္တည္း အရွိန္တက္လာကာ ပန္းတိုင္ေရာက္ပံုမ်ိဳးႏွင့္မတူ။
အစပိုင္းမွာ လူမႈက်င့္ဝတ္ေတြေၾကာင့္ ရွက္စိတ္က လႊမ္းမိုးထားေသာ္လည္း စိတ္အလိုလိုက္မိခ်ိန္ အရွက္ကင္းမဲ့သလို ျဖစ္သြားသည္မွာ animal instinct တိရစၧာန္အရိုင္းစိတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပမည္။
ေအာင့္အီး ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာမွ ရုတ္တရက္ ဖြင့္ခ်လိုက္ခ်ိန္ အရွိန္အဟုန္ ျပင္းျပင္း ႏွင့္ ဝုန္းကနဲ ဒိုင္းကနဲ အထြတ္အထိပ္ကို ရုတ္ခ်ည္း ေရာက္သြားသည့္ ထူးျခားသည့္အရသာမ်ိဳး တခါမွ မခံစားဖူးခဲ့။
ေက်ာ္ကေတာ့ ယခုလို လူျမင္ကြင္းတြင္ ႀကိတ္လိုးသည့္ အေတြ႕အၾကံဳသစ္အေပၚ ေက်နပ္၍မဆံုး။ ဒီထက္ပိုကာ အျခားသူ တကယ္ ျမင္ေအာင္ လိုးျပရလၽွင္ မည္မၽွေကာင္းေလမည္နည္းဟု ေတြးေနမိၿပီ။
ခ်ိဳ႕ကို မည္သို႔ စေျပာၿပီး စည္းရံုးရပါ့မလဲ ဟု အၾကံထုတ္ေနမိသည္။ ယခုထိေတာ့ မိမိအစျပဳ ဦးေဆာင္ရာေနာက္ လိုက္ပါရင္း ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ ကာမစည္းစိမ္ကို ထူးကဲစြာ ခံစားေနသည္ကား လက္ေတြ႕ပင္။ လူျမင္ကြင္းတြင္ ႀကိတ္လိုးကာ ရင္ဖိုစိတ္လႈပ္ရွားရသည့္ အရသာကို ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေနမိသည္ကို ဝန္မခံေသာ္ျငား၊ ျငင္းမရ၊ ဖံုးမရေခ်။
စားေသာက္ၿပီး ေမွာင္ရီပ်ိဳးေလၿပီ။ ႏွစ္ဦးသား လက္ခ်င္းခ်ိတ္၍ ေသာင္ျပင္ေပၚ လမ္းေလၽွာက္ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ အေျခအေနေပးပါက ေသာင္ျပင္ေပၚ ႀကိတ္လိုးရန္လည္း ေက်ာ့္မွာ ဆႏၵရွိေနသည္။
သို႔ေသာ္ မိမိတို႔လို လမ္းေလၽွာက္ေနၾကသူေတြ အမ်ားအျပားပင္။ ဟိုတယ္မွ ထြန္းထားသည့္ မီးအလင္းေရာင္မ်ားက လၽွံထြက္ကာ ေမွာင္ရိပ္ရယ္လို႔ မရွိလွ။ ဟိုတယ္မ်ားအလြန္ လူျပတ္သည့္ဘက္မ်ားသို႔လည္း မသြားလိုေပ။
“ခ်ိဳ . . ဘာလိုလိုနဲ႔ ၁၂ ႏွစ္ ေတာင္ ရွိၿပီေနာ္ . .”
“အင္း . .”
“ေဩာ္ . . ခုလို စိတ္လႈပ္ရွား ရင္ဖိုၿပီး အားရပါးရ ၿပီးတာမ်ိဳး အိမ္ေထာင္က်ခါစ ဟန္းနီးမြန္းၿပီး ခုဟာ ပထမဆံုး ပဲေနာ္”
“. . . ”
“တေန႔ထဲ ၂ ခ်ီ အားရပါးရၿပီးတာမ်ိဳး မရွိတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာၿပီလဲ . . .”
“. . . ”
“အေျပာင္းအလဲ ဆိုတာ တကယ္ လိုအပ္တာပဲ . . သိလား . . ဒါေၾကာင့္ မၾကာမၾကာ အပန္းေျဖခရီး ထြက္သင့္တယ္လို႔ ပညာရွင္ေတြ ေျပာၾကတာ ျဖစ္မယ္ . . ေနရာ၊ ပတ္ဝန္းက်င္၊ အေတြ႕အၾကံဳ အေျပာင္းအလဲ ေပါ့”
“ဘာလဲ . . လူပါ ေျပာင္းခ်င္ေနတာလား”
“အာ ဟုတ္ပါဘူး . .
ခ်ိဳ႕ကို ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာ မေဖာက္ဘူး၊ စိတ္ေတာင္ မကူးဖူးဘူး။ ဒီတေယာက္ကိုပဲ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အေျခအေနအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ မရိုးရေအာင္ လိုးေနခ်င္တာ . . . ကို႔အေပၚ အလိုက္သိ အလိုလိုက္တတ္တဲ့ ခ်ိဳ႕ကို ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိူင္ပါဘူး . . ဟီး . . ”
ေျပာရင္း ခ်ိဳ႕ လက္ကို ဆြဲ၍ နဖူးျပင္ကို ၾကင္နာစြာ အနမ္းေလး ေပးလိုက္သည္။
“သူမ်ားမျမင္ေအာင္ ႀကိတ္လိုးရတာေတာင္ ဒီေလာက္ေကာင္းရင္ တကယ္ျမင္ေအာင္မ်ား လိုးရရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေကာင္းမလဲလို႔ ေတြးမိလို႔ပါ . . .”
“ဟိုး ဟိုး . . ေတာ္ၿပီ ဆရာ . .
ခုေတာင္ ဟိုေကာင္ေလးေတြ ေလၽွာက္ေျပာၿပီးလို႔ ခ်ိဳ႕ ဖင္ေပၚတာ ဟိုတယ္တခုလံုး အကုန္သိေနေလာက္ၿပီ . . .
ဒါေတာင္ မေတာ္တဆ ျဖစ္တာ မို႔လို႔ ေျဖသာေနတာ . . .
ခုနကေတာင္ တေယာက္ေယာက္မ်ား သတိထားမိသြားမလား မသိဘူး . . .”
“ကို ေျပာတာကလည္း မေတာ္တဆ သေဘာမ်ိဳးေပါ့ ခ်ိဳရဲ႕ . . .
လာ . . ၾကည့္ၾကေဟ့ လို႔ေတာ့ ဘယ္ျပပါ့မလဲ . . ”
“. . . ”
“အခန္းထဲမွာ ခန္းဆီး မပိတ္မိဘဲ လုပ္ေနတုန္း အမွတ္မထင္တေယာက္ေယာက္ ျမင္တာမ်ိဳးေပါ့ . . .”
ခ်ိဳ၏ မူလပံုမွန္ စိတ္မွာ ရွက္သလို၊ ေနာင္တရမိသလို ျဖစ္ၿပီး ေနာက္ေနာင္ လူျမင္ကြင္းတြင္ ဤကဲ့သို႔မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းမည္ ရည္ရြယ္ထားခါမွ၊ ယခုတဖန္ ေက်ာ္က အသစ္တဖန္ အတတ္ဆန္းခ်င္ေနျပန္ေတာ့
ကန္ေရျပင္ေပၚ ေက်ာက္စရစ္ခဲ ျပဳတ္က်သလို ကာမဆိပ္က ဝုန္းကနဲ ဂယက္ ထလာျပန္သည္။
“ကိုတို႔ မသိေအာင္ လာေခ်ာင္းၾကည့္တာမ်ိဳးေပါ့ . .”
“ဘယ္သူ႔ကို လာေခ်ာင္းခိုင္းဦးမလို႔လဲ . . . ကိုေနာ္ . .ဒီမွာ ခ်ိဳလည္း အရွက္ကုန္ၿပီ။ ဖင္လည္း ေပၚၿပီးၿပီ၊ ခု ခ်ိဳတို႔ လုပ္တာပါ ျမင္ရင္ေတာ့ ဘာက်န္အံုးမွာလဲ . . . အျပာ မင္းသမီး ျဖစ္ေတာ့မယ္ . . .”
အတင္းျငင္းဆန္ေနေသာ္လည္း ထိုအေတြးက ခ်ိဳ႕ရင္ကို လႈပ္ခတ္ေစသည္။ ၾကည့္ဖူးေသာ အျပာကားမ်ားထဲက မင္းသမီးေနရာ မိမိကိုယ္မိမိ ျဖတ္ကနဲ ျမင္မိသည္။
“ေနာက္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေတြ႕မွာမွ မဟုတ္တာ ခ်ိဳ ကလည္း . .
ကိုယ့္ သူမသိ၊ သူ႔ ကိုယ္မသိ ပဲဥစၥာ . . . ၿပီးေတာ့လည္း ၿပီးသြားမွာပဲ. . မနက္ျဖန္မနက္ ဒီကေန ျပန္ၿပီပဲ . . .
သူမ်ား ျမင္တာ မျမင္တာထက္ ကိုတို႔ေတြ ထူးျခားတဲ့ အရသာ ခံစားရတာက အဓိကပဲေလ . . ျမင္တဲ့သူေတြကေတာ့ ကံထူးရွင္ေပါ့ . . ကုသိုလ္ေတာင္ ရေသး . . . ဟီး . .”
“. . .”
ခ်ိဳက အင္းမလုပ္ အဲမလုပ္။
ညေနက စိတ္ရိုင္းႏွင့္အတူ အရွက္ကုန္ေအာင္ ဝရံတာမွာ အလိုးခံခဲ့ၿပီး မိမိတဦးတည္း ကာမပန္းတိုင္ေရာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ေက်ာ္တေယာက္ ဆတ္တငံ့ငံ့ ျဖစ္ခဲ့သည္ကိုလည္း စိတ္မေကာင္း။ ေက်ာ္ ဘာစိတ္ကူးေနသည္မသိ။
“စဥ္းစားၾကည့္ေလ . . ကိုတို႔ မဂၤလာဦးညၿပီးကတည္းက ဒီေန႔ဟာ ဘဝမွာ
တေက်ာ့ျပန္ မဂၤလာဦးညပဲ . . . ခုဟာက ပိုေတာင္ ေကာင္းေနေသး . . .”
“. . . ”
“ဟုတ္တယ္မလား . . . မဂၤလာဦးညကဆို အခ်ီမ်ားမ်ားေဆာ္ဖို႔ပဲ မဲေနတာ . . .ဒီေလာက္ေကာင္းလွတာ မဟုတ္ဘူး . . ”
ျငင္းလည္း မျငင္းရက္၊ ခြင့္ျပဳရန္လည္း အခက္ ျဖစ္ေနသည္။ ေက်ာ္ေျပာတာေတြကလည္း သူ႔ဟာႏွင့္သူေတာ့ ယုတၲိရွိသလိုလို။ ခ်ိဳ ကိုယ္တိုင္လည္း ငုတ္လ်ိဳးေနေသာ ကာမဆႏၵ အလိုလိုက္ကာ အေတြ႕အၾကံဳ အသစ္၌ ထူးျခားစြာ ေကာင္းေနသည္မွာ အမွန္။ ယခုပင္ ေက်ာ့္ စိတ္ကူးဆန္းက ခ်ိဳ႕ရင္ကို လႈပ္ခတ္ေစၿပီ။
“အလင္းေရာင္ ခပ္မွိန္မွိန္ေအာက္ေပါ့ ခ်ိဳရာ။ တို႔ေတြ လိုးေနတယ္ဆိုတာ ျမင္ရံုေလာက္ပါပဲ။ ပြန္း ထဲကလို ျပဴးျပဴးႀကီး မဟုတ္ပါဘူး . . .ဟတ္ဖ္ ကား လိုေပါ့ ဟဲ ဟဲ . . .”
အဲဒီေလာက္ ဆိုရင္ေတာ့မဆိုးလွ ဟု ခ်ိဳ ေတြးမိသည္။
ေန႔စဥ္ အိမ္မႈကိစၥမ်ားႏွင့္ လံုးပန္းရင္း ည အိပ္ယာဝင္ တခ်ီလိုးၿပီး အိပ္ၾကႏွင့္ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကသည့္ ႏွစ္မ်ား မနည္းလွေတာ့ေပ။
ယခုလို စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ငယ္မူျပန္ကာ စိတ္ကူးသစ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္သစ္၊ အေတြ႕အၾကံဳသစ္ႏွင့္ လိုးရေဆာ္ရသည့္ အရသာမွာ သာယာမိသလိုလို . . . ညေနစာစားရင္း ေသာက္ထားသည့္ ေကာက္ေတးလ္ အရွိန္ေလးႏွင့္ လူကလည္း ယစ္မူးကာ ရီေဝေဝ။
“ဒီလိုေလ . . . ည ၈ နာရီေလာက္က်ရင္ ျခင္ေဆးလာျဖန္းေပးလိမ့္မယ္ လို႔ ညေနက ေျပာသြားတယ္ . . . အဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုတို႔ လႈပ္ရွားေနလိုက္တာေပါ့ . . . ဘာဆက္ျဖစ္မလဲ ေငြေရာင္ပိတ္ကားေပၚ ဆက္လက္ ရႈစားၾကမယ္ေလ . . . အဟဲ . . ”
ေက်ာ္က အရႊန္းေလးေဖာက္ကာ ေပါ့ေပါ့ေလး ေျပာေနေသာ္ျငား ဇြတ္တရြတ္ပင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခ်င္ေနမွန္း ခ်ိဳ သိေနသည္။
“. . . ”
“ခ်ိဳ . . . ဘလိုလဲ . . ”
“ေတာ္ၾကာ ဖုန္းနဲ႔ ဗြီဒီယို ရိုက္သြားမွ အြန္လိုင္းေပၚ ျပန္႔ၿပီး အရွက္ေတြ ကြဲေနပါ့မယ္ ကိုရာ . . .
အဆန္း သိပ္မထြင္ခ်င္ပါနဲ႔ေတာ့ . . .”
ခ်ိဳ က မခိုင္လံုသည့္ ဆင္ေျခေပးသည္။ ခါးခါးသီးသီးေတာ့ မျငင္း။ ေက်ာ္ အားတက္လာသည္။
“အဲလို မျဖစ္ေအာင္ ကို ေတြးထားၿပီးသားပါ . . . ဝရံတာမွာ go pro နဲ႔ ခ်ိန္ထားၿပီး ဖုန္းကေန သူတို႔ကို ျပန္ၾကည့္ေနမွာေပါ့ . . .”
ေက်ာ္ ဒီေလာက္ေတာင္ စိတ္အားထက္သန္ေနေတာ့ ခ်ိဳ ဆက္လက္ျငင္းဆန္ဖို႔ အားမရွိေတာ့။ ေက်ာ့္အလိုကိုလည္း လိုက္ခ်င္သည္။ ေက်ာ့္အေျပာအရေတာ့ သိပ္မဆိုးလွေပ။
“မီးပိတ္ထားေနာ္ . . . ၿပီးေတာ့ ေစာင္လည္း ျခံဳထားမွာ . . .”
“အင္း . . . ခ်ိဳ႕သေဘာ . . .”
မီးစိမ္းျပၿပီဆိုေတာ့ ေက်ာ္တေယာက္ လာမည့္အေရး ေတြးကာ ညေနက ဆန္႔ငင္ငင္ျဖစ္ခဲ့ရသည့္ ဒုတ္က စည္းရံုးေရးဆင္းေနဆဲ မမာ့တမာ အေနအထားမွ ရုတ္ခ်ည္း ဒိုင္းကနဲ ေထာင္ထ လာသည္။
“ေက်းဇူးပါ ခ်ိဳရာ . . . ဒီမွာ ၾကည့္ပါဦး . . .”
ခ်ိဴ့လက္ကိုဆြဲကာ ေက်ာ့္ ဒုတ္ေပၚ ဖမ္းတင္လိုက္သည္။
မိမိအေပၚ ရင္ခုန္ဆဲ၊ စြဲလန္းဆဲ မွန္းသိရ၍ ခ်ိဳတေယာက္ ၾကည္ႏူးမိသည္။ ခ်ိဳ႕ကို ပူဆာေနရင္းပင္ ေက်ာ့္လီးႀကီးဒီေလာက္မာေတာင္ေနေတာ့ ေက်ာ့္အလို လိုက္ခ်င္မိၿပီေပါ့။
“အမေလး . . . ေၾကာက္စရာႀကီးပါလား . . ”
ခ်ိဳက အမူပိုပို ေျပာလိုက္ရင္း မၾကာမီ သူမ်ားျမင္ေအာင္ အလိုးခံရမွာပါလား ဟုေတြးကာ ေဆာက္ဖုတ္မွ ေဝါကနဲ ေဆာက္ရည္စီးက်လာသလို ခံစားလိုက္ရသည္။
ေက်ာ္ကလည္း ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ခ်ိဳ႕ အေျခအေနကို အကဲခတ္ရန္ ဖတ္ကနဲ စကပ္ကို မ၍ ေဆာက္ဖုတ္ကို ဖမ္းကိုင္လိုက္သည္။ ခ်ိဳ အတြင္းခံ ဝတ္မလာ။
ေဆာက္ရည္မ်ားက ရႊဲစိုကာ ေပါင္ျခံၾကားမွပင္ စီးက်ေနၿပီ။ ခ်ိဳလည္း စိတ္ပါေနၿပီကို သေဘာေပါက္ကာ ေက်ာ္ ဝမ္းသာသြားသည္။ ခ်ိဳ အေနခက္မွာ စိုး၍ မစေတာ့။ မၾကာမီက်မွသာ ေမၽွာ္မွန္းထားသလို အေျခအေနေပးပါက ခ်ိဳ႕ကို အရွက္ကုန္ေအာင္ အပီအျပင္လိုးျပ၍ ကာမအထြတ္အထိပ္ကို တူႏွစ္ကိုယ္ အၿပိဳင္လွမ္းမည္ဟုသာ အားခဲထားလိုက္သည္။
၇ နာရီခန္႔တြင္ ဘန္ဂလို ျပန္ေရာက္ၿပီး ဝရံတာမွာ ႏွစ္ဦးသားထိုင္ကာ ညေနကရိုက္ခဲ့ေသာ ဓာတ္ပံုမ်ားျပန္ၾကည့္ေနၾကသည္။ ဤသို႔ ႏွစ္ဦးတည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခရီးမထြက္ျဖစ္သည္မွာ သားႏွင့္သမီးရၿပီးကတည္းက၊ အေတာ္ၾကာခဲ့ေလၿပီ။
ေက်ာ္က ေရခဲေသတၲာထဲမွ ဘီယာဘူးမ်ား ယူကာ စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ခ်ိဳႏွင့္အတူတူ ေသာက္ၾကသည္။ ရဲေဆးထပ္တင္သည့္ သေဘာ။ မၾကာမီက်င္းပေတာ့မည့္ လိုးပြဲ လိုက္ဖ္ရွိုးအတြက္လည္း ႀကိဳ ျပင္ဆင္ရင္း ရင္ခုန္ေနၿပီ။ go pro၊ ဖုန္းဟန္းဆက္ ႏွင့္ ေက်ာ္တေယာက္ အလုပ္ရႈပ္ေနေလၿပီ။
ဟန္းဆက္ကို ကုတင္ေဘး ခံုပုေလးေပၚ အျပင္မွ မျမင္ရသည့္ အကြယ္ေလး၌ ေထာင္ထားလိုက္သည္။ အိပ္ယာေပၚမွေန၍ အျပင္ျမင္ကြင္းကို ရွင္းလင္းစြာ ျမင္ေနရသည္။ မိမိတို႔အား ေခ်ာင္းၾကည့္မည့္သူကို တဖန္ ျပန္ၾကည့္ေနရံုသာ။ အေျခအေနေပးလၽွင္ေပးသလို ခရီးဆက္ၾကရံုပင္။
ခ်ိဳစိတ္ထဲ ခ်ီတုန္ခ်ီတုန္ ျဖစ္ေနမိသည္။ ပံုမွန္မွ ဟုတ္ရဲ႕လား၊ မွားမ်ားမွားေနလား၊ အျပစ္လုပ္မိေနလား ဟု ခံစားေနရသည္။ အျပစ္ရွိရေအာင္လည္း လူမႈေရး ေဖာက္ျပန္ေနသည္မဟုတ္၊ ေက်ာ့္ဆႏၵလိုက္ေလ်ာျခင္းသာ ဟု ေျဖေတြးေတြးလိုက္သည္။
ပံုမွန္အခ်ိန္၌ မိမိတို႔၏ အတြင္းပစၥည္းႏွင့္၊ လိင္ဆက္ဆံျခင္းကို သူတပါး ျမင္ေစလိုစိတ္ တစိုးတစိမၽွ မရွိေသာ္ျငား ေက်ာ္၏ ႏိူးဆြမႈႏွင့္ ကာမအေမွာင္တိုက္ထဲ ေရာက္သြားခ်ိန္၌ကား ဒီအေပၚမွာ ရင္ဖို သာယာေနမိသည္။
အရွက္မရွိ ဟု ဆိုရေအာင္လည္း ကိုယ္က်င့္သိကၡာပ်က္ယြင္း ေလာ္လီေဖာက္ျပားေနတာမဟုတ္။ မေတာ္တဆ တိုက္ဆိုင္မႈ ဆန္ဆန္ ဖန္တီးမႈသာ။
“အို . . ရႈပ္ပါတယ္ . . . ဘာမွ ေတြးမေနေတာ့ပါဘူး . . ”
မေတြးဘူးဟု စိတ္တင္းလည္း ဒီအေၾကာင္းပဲ ေခါင္းထဲႀကီးစိုးေနသည္။
ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ ခါတိုင္းလည္း လိင္ဆက္ဆံတိုင္းလိုလို ကာမအထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ေသာ္ျငား ယခုခ်ိန္ထိ ဒီေလာက္ တခါမွ မေကာင္းစဖူး။
တေန႔တည္း ၂ ခ်ီ အားပါးတရ ၿပီးထားေသာ္လည္း ေနာက္တခ်ီအတြက္ စိတ္ကရွိေနေသးသည္။
မဂၤလာဦးညကေတာ့ အရည္အေသြးထက္ အေရအတြက္ကို အေလးထားေနမိၾကသည္ထင့္။
ငယ္ရြယ္စဥ္မို႔ မီးကုန္ယမ္းကုန္ တခ်ီၿပီးတခ်ီေဆာ္ၾကဖို႔သာ အားသန္ေနခဲ့ၾကသည္။ ကာမအထြတ္အထိပ္ေရာက္ခ်ိန္ တဒဂၤသာ ေကာင္းခဲ့သည္။ ယခုလို အဝင္အထြက္ တခ်က္ဆို ဆိုသေလာက္ ပီပီျပင္ျပင္ အရသာ ရွိလွသည္မဟုတ္။ ကာမအထြတ္အထိပ္ေရာက္သည့္ အရသာမွာလည္း ယခုေလာက္ မျပင္းထန္ခဲ့။
“ခ်ိဳ . . ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဟင္ . . . အဆင္ေျပရဲ႕လား . . .”
ခ်ိဳ ငိုင္ေနတာ မည္မၽွ ၾကာသြားသည္မသိ။
ေက်ာ္တေယာက္ သူ႔ကိရိယာေတြဆင္၊ မီးေရာင္ကို ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ခ်ိန္ညႇိ၊ ခန္းဆီးကို မလံုတလံုပံုစံ ဖြင့္ စသျဖင့္ စိတ္အားထက္သန္စြာ စတိတ္စင္တခုလို ျပင္ဆင္ၿပီး ခ်ိဳငိုင္ေနတာ ျမင္ေတာ့ စိတ္ထဲ ထင့္ကာ လွမ္းေမးလိုက္သည္။
“အင္း . . .ေျပပါတယ္ ကိုရဲ႕ . . . စိတ္ထဲတမ်ိဳးႀကီး ျဖစ္ေနလို႔ပါ . . ”
ႀကိဳးစားအားတင္းျပံဳးျပလိုက္သည္။
“အျပင္မွာ ေအးလာၿပီ . . လာ . . . အထဲ ဝင္ၾကရေအာင္ . . . ”
ဝရံတာမီးကို ပိတ္၍ အခန္းတံခါးကို ေလာ့ခ္ခ်ထားလိုက္သည္။
“ခ်ိဳ . . အဆင္မေျပရင္ ေျပာပါ။ ကို ဆက္မတိုးေတာ့ပါဘူး . . .”
“အင္း ရပါတယ္ ကိုရဲ႕ . . . ကို တအားတက္ႂကြေနတာ မဟုတ္လား . . .
ခ်ိဳက ကို႔ မိန္းမပါ၊ ကို႔ဆႏၵ လိုက္ေလ်ာရမွာေပါ့ . . .”
ႏွစ္ဦးသား ကုတင္ေပၚ ပစ္လွဲ၍ ေက်ာ့္ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းတိုးဝင္ကာ မ်က္ႏွာအပ္ထားလိုက္သည္။
ေက်ာ္ စိတ္အားထက္သန္ေနတာကို မထိခိုက္ေစလိုပါ။
ဇနီးေကာင္းပီသစြာေက်ာ့္ အလိုက် ကျပအသံုးေတာ္ခံရမည္က ခ်ိဳ႕ တာဝန္ မဟုတ္ပါလား။
ရုတ္ခ်ည္း ရင္ထဲ ဝမ္းနည္းသလိုလို ခံစားမႈက လႊမ္းျခံဳလာသည္။
“ကို႔မိန္းမ ဟာ သူမ်ားကို ျပခ်င္ေနတာ ကို ခ်ိဳ႕အေပၚ ရိုးသြားလို႔မ်ားလား ဟင္. . .”
“ဟာ . . အဲ့လို မဟုတ္ဘူး ခ်ိဳ . . . မွားေနၿပီ . . .”
“ဟုတ္မွာပါ . . . ခု ခ်ိဳ႕ကို႔ ေၾကးစားတေယာက္လို၊ အျပာမင္းသမီးလို လုပ္ျပခ်င္ေနတာလည္း တန္ဘိုးမထားလို႔၊ အေပါစားလို သေဘာထား လို႔မဟုတ္လား . . အဟင့္ . . .”
ခ်ိဳ ေျပာရင္း ဝမ္းနည္းလာကာ အသံဝင္၍ ရွိုက္သံထြက္လာသည္။ မ်က္ရည္မ်ားလည္း ဝိုင္းလာသည္။
“အဟင့္ ဟင့္ . . .” “ခ်ိဳ ကို႔ကို တအားခ်စ္တာပဲ . . . ကိုသာ ခ်ိဳ႕အေပၚ မခ်စ္ေတာ့ရင္၊ တန္ဘိုးမထားေတာ့ရင္ ခ်ိဳ ရူးသြားမွာ သိလား . . .”
ရွိုက္သံ ဗလံုးဗေထြးႏွင့္ ခ်ိဳ႕ရင္ထဲ ခံစားခ်က္ကို ဖြင့္ခ်လိုက္သည္။
“ခ်ိဳရယ္ . . . ဘာလို႔ အဲ့လို ထင္ေနရတာလဲဟင္ . . . ခ်ိဳ႕ကို အရမ္းခ်စ္၊ အရင္ကလည္းခ်စ္၊ ခုလည္း ပိုခ်စ္၊ ေနာင္ကို ပိုလို႔ေတာင္ အရမ္းအရမ္းခ်စ္မွာ . . .”
“. . . ”
“ခ်ိဳ မႀကိဳက္တာ မလုပ္ေတာ့ဘူးေနာ္ ခ်ိဳ . . . ေတာ္ၿပီ။ ဒီမွာပဲ တစခန္းရပ္ၾကမယ္ေလ . . . ဟုတ္ၿပီလား . . .”
” . . . ”
“တန္ဘိုးမထားလို႔ မဟုတ္ပါဘူး ခ်ိဳရာ . . .
ခ်ိဳ နားလည္မႈ လႊဲေနၿပီ . . .
တန္ဘိုးထားလြန္းလို႔ ကို႔စိတ္က ျဖစ္ေနမိတယ္ ထင္တာပဲ . . .”
“ဘယ္လိုေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး . . .”
“ဒီလိုေလ . . . ကေလးေတြ အရုပ္လွလွေလးရရင္ ေပ်ာ္ၿပီး သူမ်ားကို ျပခ်င္၊ ႂကြားခ်င္ သလိုမ်ိဳးလား။ သူမ်ားယူမွာ၊ သူမ်ားကို ေပးဖို႔ေတာ့ ႏွေျမာတြန္႔တို သလိုမ်ိဳးေလ”
” . . .”
“အဲ့လိုမ်ိဳး ေျပာရမလား . . . ဒါမွ မဟုတ္ ဒီလိုဆိုရင္ေရာ . . . ဥပမာကြာ . . . ခ်ိဳ႕မွာ တန္ဘိုးႀကီး စိန္ဘယက္ႀကီး ရွိတယ္ ဆိုပါေတာ့ . . . ခ်ိဳတေယာက္တည္းပဲ ၾကည့္ေနမလား . . .
တသက္လံုး ဘယ္သူမွ မျမင္ေအာင္ မီးခံေသတၱာထဲ သိမ္းထားမလား . . .
သူတန္ဘိုးရွိတာလည္း ဘယ္သူမွ မသိေတာ့ဘူးေလ . . . ”
“မသိဘူး . . . ကိုက ခ်ိဳ႕ကို အေပါစားလို သေဘာထားမွာ၊ အထင္ေသးမွာ ေၾကာက္တာ . . .”
“မဟုတ္ရပါဘူး ခ်ိဳရာ . . . ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ေလးကို စိန္ဘယက္ႀကီးလို တန္ဘိုးထားလြန္းလို႔ ႂကြားခ်င္တာ မ်ိဳးပါ . . .
ခ်ိဳ ကို႔ကို ခ်စ္လို႔ အလိုလိုက္ေနမွန္းလည္း သိပါတယ္ . . . အဲ့ဒါေလးကိုပဲ ေက်းဇူးတင္လြန္းလို႔ ခ်ိဳ႕ကို ပိုပိုေတာင္ ခ်စ္လာေသးတယ္ . . .
ကဲပါ . . . ေတာ္ၿပီေနာ္ . . ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနၾကစို႔ . . . ကိုစိတ္ရူးေပါက္ေနမိတာပါ။ ကို႔စိတၱဇကို ရပ္ပါေတာ့မယ္. . .”
ေက်ာ္တေယာက္ စကားေတြ ကရားေရသြန္ တရစပ္ေျပာခ်ေနမိသည္။ အတင္းရွင္းျပေနမိသည္။ ခ်ိဳ ဒီလို ခံစားရေတာ့ စိတ္မေကာင္း။ မိမိက ေယာက်္ားသားမို႔ စိတ္ရူးထ၊ အဆန္းထြင္ေသာ္ျငား ခ်ိဳ႕လို တသက္လံုး ဖံုးဖံုးဖိဖိ ေနခဲ့သူကို သူမ်ားျမင္ေအာင္ လိုးျပ ခံျပ လုပ္သည္မွာ မ်ားသြားၿပီ ဟု သံုးသပ္မိလာသည္။
ခ်ိဳ႕ကို တင္းတင္းဖက္ထားရင္း ေက်ာျပင္ေလးကို ပြတ္သပ္ ႏွစ္သိမ့္ေပးေနလိုက္သည္။
တကယ္တမ္း ကာမအထြတ္အထိပ္ေရာက္ခဲ့သူက လင္းလက္ခ်ိဳ ၊ ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ႏွင့္ လမ္းတဝက္မွာ လီးတန္းလန္းႏွင့္ အာသာမေျပ ျဖစ္ခဲ့ရသူက ေက်ာ္ေနလတ္။ ေက်ာ့္အလို လိုက္ခဲ့သည္ဟုပင္ ခ်ိဳ႕သိကၡာကို ကာကြယ္ကာ ခ်ီးမြမ္းေျမာက္ပင့္ေပးလိုက္ေသးသည္။ ခ်ိဳတေယာက္ ေနာင္တရသလို၊ ဝမ္းနည္းသလို ျဖစ္ေနမႈေၾကာင့္ ေန႔ခင္းက ျဖစ္ခဲ့သမၽွကို သူ႔အျပစ္ လုပ္လိုက္သည္။
ခ်ိဳ ေတြေနသည္။ ေက်ာ္တေယာက္ ခ်ိဳ႕ကို တကယ္ကို ခ်စ္မွန္း၊ တန္ဘိုးထားမွန္း၊ ခ်ိဳ႕ဆႏၵကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္မွန္း သိလိုက္ရေတာ့ ခ်ိဳ မ်က္ရည္ဝိုင္းလာမိျပန္သည္။
ခုနကလို ဝမ္းနည္းမႈေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္။
ေက်ာ္က မွိန္ထားေသာ မီးကို ျမႇင့္၍ တီဗြီ လွမ္းဖြင့္လိုက္သည္။ ေခါင္းအံုးကို ေခါင္းရင္းဘက္တိုးကပ္၊ ကိုယ္ကိုလည္း အေပၚေရႊ႕ကာ ေက်ာကပ္ ေခါင္းမတ္၍ တီဗြီဘက္ အာရံုေျပာင္းလိုက္ေတာ့သည္။ ခ်ိဳ႕ကိုလည္း ရင္ခြင္ထဲမွ အသာခြာထုတ္ကာ သူ႔ဘယ္လက္ေမာင္းေပၚ ေခါင္းအံုးေစလိုက္သည္။
ရွင္းျပ ေျပာျပရသည္မွာ ေမာသြားသျဖင့္ ေက်ာ့္လီးႀကီးမွာလည္း ေပ်ာ့ေခြ၍ေနၿပီ။
ႏွစ္ဦးသား စကားမဆိုမိၾကဘဲ အေတြးကိုယ္စီႏွင့္ တီဗြီဖန္သားျပင္ေပၚသာ ၾကည့္ေနလိုက္ၾကသည္။
“အိပ္ခါနီးမွပဲ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္အတိုင္း တခ်ီတေမာင္း ဆြဲၾကတာေပါ့ ေနာ္ . . . ခ်ိဳ . . .”
ကသိကေအာက္ ျဖစ္ေနသည့္ တိတ္ဆိတ္မႈကို ၿဖိဳခြင္းရန္ စကားမရွိ စကားရွာ ေျပာလိုက္သည္။
“လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ အတိုင္း”
ဒီစကားလံုးကို ေက်ာ္က သေဘာရိုးျဖင့္သာ ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ခ်ိဳ ရင္ကို တခ်က္ ရိုက္ခတ္သြားသည္။
အိမ္မွာလည္း လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ အတိုင္း နစၥဓူဝ လိုးေနေဆာ္ေနၾကသည္ေလ။ ယခုက ၁၂ ႏွစ္ျပည့္မဂၤလာ ဟန္းနီးမြန္း ထြက္လာၾကသည္ပဲ။ အမွတ္တရ ထူးျခားရမည္။ ေက်ာ့္စကားအရဆို တန္ဘိုးထား သိမ္းဆည္းထားသည့္ စိန္ဘယက္ႀကီးကို ပြဲေနပြဲထိုင္ အခါမ်ိဳး၌ ထုတ္ႂကြားရမည္ မဟုတ္ပါလား။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ကို တန္ဘိုးထားေနသေရြ႕ ကိုယ္လင္ကိုယ္မယား ဘယ္လိုလိုးလိုး ဘယ္လိုခံခံ ဘယ္သူ႔မွဂရုစိုက္စရာ မလိုဟူေသာ အေတြးဝင္လာကာ ေက်ာ့္ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းလိုလာသည္။ ေက်ာ့္ကို ေပ်ာ္ေစလိုသည္။ ေက်ာ္ႏွင့္အတူတူ ထူးကဲသည့္ ကာမ အေမွာင္တိုက္ထဲ တူၿပိဳင္လွမ္းလိုက္ေတာ့မည္။
ခ်ိဳ ခြင့္ျပဳလိုက္လၽွင္ ခ်စ္ရတဲ့ ေက်ာ္တေယာက္ ဘယ္ေလာက္ ဝမ္းျမာက္ေလမလဲ၊ ဘယ္လိုမ်ား လိုးမလဲ၊ ဘယ္ေလာက္အထိ ကဲမွာလဲ။ ေတာင္ေတာင္အီအီ ေလၽွာက္ေတြးေနရင္း ခ်ိဳ ကိုယ္တိုင္လည္း ေဆာက္ဖုတ္က ယားယံသလိုလို ျဖစ္လာၿပီ။
” ေဒါက္ . . . ေဒါက္ . . .ေဒါက္ ”
တံခါးေခါက္သံ ခပ္တိုးတိုး ထြက္လာသည္။
အေတြးထဲ နစ္ေျမာေနသည့္ ခ်ိဳ႕အတြက္မူ မိုးၿခိမ္းသံအလား။ ခ်ိဳ အထိတ္တလန္႔ႏွင့္ ငုတ္တုတ္ ထထိုင္မိလ်က္သား ျဖစ္သြားသည္။ ေက်ာ္က ခ်ိဳ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ လန္႔စရာလိုသလဲ ဆိုသည့္ အံ့ဩသလို အၾကည့္ တခ်က္ ၾကည့္ကာ အသာအယာထ၍ တံခါးဆီသြားရန္ျပင္သည္။
ခ်ိဳ႕ရင္ထဲ မီးရထား ဆယ္စီး ၿပိဳင္ခုတ္ေနသလို တဂ်ံဳးဂ်ံဳး ျမည္ေနၿပီ။ အျမန္ဆံုးျဖတ္ရေတာ့မည္။ ဟုတ္ၿပီ။ ေက်ာ္ကခ်ိဳ႕ကို ခ်စ္သလို ခ်ိဳကလည္း ေက်ာ့္ကိုခ်စ္ေနသေရြ႕ တျခားဘာေတြကို ဂရုစိုက္ေနရမွာလည္း . . .
ေက်ာ့္လက္ကို ကမန္းကတန္း လွမ္းဆြဲလိုက္သည္။
ေက်ာ္က မထင္မွတ္ထားသည္မို႔ ဟန္ခ်က္ပ်က္ကာ ကုတင္ေပၚ ပက္လက္လန္ လဲက်သြားသည္။
ခ်ိဳ ကေက်ာ့္ခါးေပၚ ခြတက္လိုက္ၿပီး ေခါင္းငံု႔ ပါးခ်င္းအပ္ကာ
“ကို . . ခ်ိဳ႕ကို အထင္မေသးဘူး မလား . . .ဟင္ . . .”
“ဘာကို ဘာလို႔ အထင္ေသးရမွာလဲ ခ်ိဳ . . .”
“ကိုေျပာသလို ပြဲေနပြဲထိုင္မွာ စိန္ဘယက္ႀကီးကို ထုတ္ႂကြားၾကမယ္ေလ . . . ကို႔အတြက္ ခ်ိဳ႕ရဲ႕ ၁၂ ႏွစ္ျပည့္ မဂၤလာ လက္ေဆာင္ေပါ့ . . .”
“ခ်ိဳ . . တကယ္ . . ? ေသခ်ာတယ္ေနာ္ . . . ျဖစ္ရဲ႕လား”
“အင္းပါ . . ဆိုမွ၊ သူက ျပန္မူေနျပီ . . . ကို႔ကို ခ်ိဳ ခ်စ္တယ္။ ကိုက ခ်ိဳ႕ကို ခ်စ္ေနသေရြ႕၊ တန္ဘိုးထားေနသေရြ႕ ဘယ္သူ႔ဂရုစိုက္ရဦးမွာလဲ . . .
ဒီညေတာ့ ခ်ိဳက ကို႔ရဲ႕ အျပာ မင္းသမီးေလး လို႔သာ သေဘာထား ေပေတာ့ . . .”
“ခ်ိဳ . .ရယ္ . . .”
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ ပါးႏွစ္ဘက္ကို လက္ႏွင့္ ညႇပ္ကိုင္ကာ ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို မြတ္သိပ္စြာ နမ္းလိုက္သည္။ လၽွာကိုလည္း ခ်ိဳ႕ ပါးစပ္ထဲ ထည့္၍ ခ်ိဳ႕လၽွာကို လိုက္ ကလိသည္။ ၿပီး ခ်ိဳ႕ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ဆြဲစုပ္ကာ လၽွာဖ်ားေလးႏွင့္ ပြတ္ေပးသည္။ ႏွာသီးဖ်ားေလးကို ဖြဖြငံုသည္။
ခုနက ညိဳးငယ္စြာ ေပ်ာ့က်ေနရွာေသာ ဒုတ္က ခ်ိဳ႕ တင္ပါးေအာက္မွာ ရုန္းထလာေလၿပီ . . .
ႏွစ္ဦးသား မတိုင္ပင္ရပါဘဲ ဖုန္းဆီ အၾကည့္ေရာက္သြားၾကသည္။ လူရိပ္၂ ခု ။
မီးကိုလည္း မွိန္မေနေတာ့၊ ေစာင္လည္း မျခံဳေတာ့ၿပီ။ အရွက္ေတြ သိကၡာေတြ ေဘးခ်ိတ္ ကာမဝဲဂယက္ထဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ခုန္ဆင္းေတာ့မည္။ မနက္ျဖန္ ဒီေနရာ ဒီေဒသမွ ေျပးထြက္၍ မူလ လက္ေတြ႕ဘဝထဲ ျပန္ဝင္ လႈပ္ရွားၾကရံုသာ။
“ခ်ိဳ႕ရဲ႕ စိန္ဘယက္ႀကီး ထုတ္မႂကြားခင္ ကို႔ရဲ႕ ေရႊေခ်ာင္းႀကီး အရင္ ႂကြားလိုက္စို႔ . . .
ဟု ေက်ာ့္နားကပ္ ခပ္ျမဴးျမဴး ေျပာကာ ခ်ိဳက ေအာက္ကိုေလၽွာဆင္းရင္း ေက်ာ့္ေဘာင္းဘီကို တပါတည္း ဆြဲခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။
ေက်ာ့္လီးႀကီးက အတားအဆီးမဲ့စြာ ဝုန္းကနဲ အေပၚ တည့္တည့္ ေထာင္တက္လာသည္။
ခ်ိဴက ဖုန္းစကရင္ကို တခ်က္ ေဝ့ၾကည့္လိုက္ၿပီး . . .
ဆံပင္ကိုသပ္တင္ ေခါင္းကိုငံု႔၍ ထည္ဝါလွသည့္ ေက်ာ့္လီးဒစ္ကို ႏႈတ္ခမ္းအစံုႏွင့္ ဖြဖြေလး ငံုလိုက္ေတာ့သည္။ညခ်မ္းခ်ိန္ခါ ေအးေအးေဆးေဆးရွိသည္ႏွင့္ ေက်ာ္ေနလတ္ တို႔ကို ႏႈတ္ဆက္ရန္ အလို႔ငွာ ကိုေဆြတို႔လင္မယား အခန္းကူးကာ ေရာက္လာၾကသည္။
ေဒါက္ . . ေဒါက္ . . ေဒါက္
တံခါးကို ခပ္ဖြဖြေလး ေခါက္ၿပီး အေတာ္ၾကာသည္အထိ ဘာမွ တုန္႔ျပန္မႈမရ။ ေသခ်ာ နားစြင့္ၾကည့္ရာ တီဗြီသံေတာ့ ၾကားေနရသည္။
တီဗြီသံေၾကာင့္ မၾကားလိုက္ေလသလားဟု ထပ္မံေခါက္ရန္ လက္လွမ္းလိုက္သည္။
“သူတို႔ နားေနခ်ိန္ လာ ႏႈတ္ဆက္တာ ေကာင္းပါ့မလား . . ကိုကို”
ဟု ငယ္က ေျပာလိုက္ေတာ့ ကိုေဆြလက္က ေလထဲတြင္ တန္႔သြားသည္။
“အင္း ဒါလည္း ဟုတ္တာပဲ . . . အျပင္မွာ ေတြ႕မွပဲ ႏႈတ္ဆက္တာ ေကာင္းပါတယ္ေလ . . ”
ဟုေတြးမိကာ ျပန္လွည့္လိုက္သည္။
ဒီေန႔ခင္းက
တင္ေအာင္ေဆြတေယာက္ ဘန္ဂလို ဝရံတာမွာ ထိုင္၍ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ တေယာက္တည္း ဝီစကီ ေသာက္ရင္း ပ်င္းရိ ေလးလံစြာ ေငးေနမိသည္။ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ တေယာက္တည္း ေသာက္သည့္ ေန႔ ရက္ မ်ား၊ ပင္လယ္ျပင္ ျမင္ကြင္းမ်ားသည္ သူလို သေဘၤာသားအဖို႔ ဆန္းသည္ မဟုတ္။
ေဘးခန္းမွ လင္မယားကိုေတာ့ သူမ်ားႏွင့္မတူ အနည္းငယ္ ထူးျခား၍ သတိျပဳမိသည္။ တပူးတြဲတြဲ အခ်စ္သည္း အကဲပိုသည့္ စံုတြဲမ်ား ေတြ႕ေလ့ရွိရာ ေနရာမို႔ သိပ္မထူးဆန္းလွေသာ္ျငား လိုက္ဖက္သည့္ ဒီစံုတြဲမွာ မိန္းမ၏ အလွက ဆြဲေဆာင္မႈရွိလွသည္။ တဦးႏွင့္တဦး အလြန္ခ်စ္ၾကပံုလည္း ရသည္။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ညားကာစ လင္မယားမ်ိဳးေတာ့လည္း ဟုတ္ဟန္မတူ။
သို႔ေသာ္ . . . ပတ္ဝန္းက်င္ကို လံုးဝလစ္လ်ဴ ရႈကာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္တည္းကမၻာပမာ။ ညေနက သူတို႔ ေရလွိုင္းစီးၾကစဥ္ ေရထဲတြင္ ေမာ္ေတာ္ဆပ္ၾကသည္ဟု ခန္႔မွန္းမိသည္။ ကိုေဆြ႕ ခန္႔မွန္းခ်က္ မွန္ေၾကာင္း ပိုေသခ်ာသည့္ အခ်က္မွာ ေရထဲ အသြားတုန္းက ဂ်င္းပင္ အတိုေလးဝတ္သြားေသာ္လည္း အျပန္တြင္ ပင္တီ ႏွင့္ ျပန္လာၿပီး ဘန္ဂလို ေရာက္ခါနီးမွ ဂ်င္းပင္ေလးႏွင့္ အေပၚမွ ဖံုးထားလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဒီလို စိတ္ကူးမ်ိဳး၊ အေတြးအၾကံမ်ိဳးကိုေတာ့ ကိုေဆြလည္း စိတ္ကူးယဥ္ဖူးသည္။ သေဘာက်သည္။ ေခတ္မီပြင့္လင္းသည့္ အျဖဴႏိူင္ငံမ်ားတြင္ nude beach မ်ား ရွိ၍ ၄င္းေနရာ လူျမင္ကြင္းတြင္ပင္ လိင္ဆက္ဆံျခင္းမ်ိဳး ရွိမွန္း ကိုေဆြ ဖတ္ဖူး ၾကားဖူးသည္။
ဒီ စံုတြဲကို ကိုေဆြ အထင္မေသး၊ အျပစ္မျမင္မိ။ ေခတ္မီ ပြင့္လင္းမႈကို ႀကိတ္ အမွတ္ေပးေနမိသည္။ မိမိတို႔ေရွ႕ အျဖတ္တြင္ မိန္းမမ်က္ႏွာမွာ ရွက္ေသြးျဖန္း၍ ေသြးေရာင္လြမ္း နီရဲေနကာ ေခါင္းကို ငံု႔ထားသည္။ ေယာက်္ားကို အေသအခ်ာ ၾကည့္မိေတာ့မွ . . .
ေက်ာ္ေနလတ္ ။ ဟုတ္ပါတယ္။ သူမွ သူ အစစ္ပါ။
တိုးေက်ာ္၏ xxxx ကမ္ပဏီမွ အားထားရဆံုး ညာလက္ရံုး ေက်ာ္ေနလတ္ မွန္း သိလိုက္သည္။
Sleeping partner အျဖစ္ ကိုေဆြရွယ္ယာထည့္ဝင္ထားသည့္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းအရင္းႀကီး တိုးေက်ာ္၏ ကမ္ပဏီ။ လွမ္းႏႈတ္ဆက္မိေတာ့မလို ျဖစ္ၿပီးမွ အခ်ိန္ေကာင္းမဟုတ္မွန္း သတိရလိုက္သည္။ သူမ်ား လင္မယား တခ်ီတေမာင္း ဆြဲၾကလိမ့္မည္မို႔ အလိုက္သိရေပမည္။ ညေန ေအးေအးေဆးေဆးရွိခ်ိန္မွ ႏႈတ္ဆက္ရင္း အတူေသာက္ၾကရန္ ဖိတ္ေခၚမည္ဟု စိတ္ကူးထားခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္ထိ ေအးေအးေဆးေဆး ရွိေသးပံုမေပၚ။
လွည့္ထြက္မလို အလုပ္မွာ . . .
အလင္းေရာင္ လၽွံထြက္ေနရာ ျပတင္းေပါက္ဘက္ အၾကည့္ တခ်က္ ေရာက္သြားသည္။ ဟ ေနသည့္ ခန္းဆီးၾကားမွ ရိပ္ကနဲ လႈပ္ရွားမႈကို ေတြ႕လိုက္သည္။ လူမႈက်င့္ဝတ္အရ ေခ်ာင္းၾကည့္ရန္ မသင့္ေတာ္မွန္းသိေပမင့္ အနားကပ္ ၾကည့္လိုက္မိသည္။
ဟင္ . . .
ငယ့္ဘက္ကိုလွည့္၍ တိုးတိုးေနရန္ အသာ အရိပ္အကဲျပလိုက္ၿပီး ခၽြတ္နင္းရင္း အနားပိုတိုးၾကည့္လိုက္မိသည္။ ဝရံတာမွာကလည္း ေမွာင္ေနသျဖင့္ မိမိတို႔ကို မည္သူမၽွ မျမင္ႏိူင္ေသာေၾကာင့္လည္း ယခုလို ဆက္လက္ ၾကည့္ရဲျခင္း ျဖစ္သည္။
“ပုေလြမႈတ္ေနတာပါလား . . . ”
ေက်ာ့္လီးေခ်ာင္းႀကီးမွာ ေယာက်္ားခ်င္းပင္ အားက်စဖြယ္ မာထန္ေတာင့္တင္း စံခ်ိန္မီ ႀကီးပင္။ ဒစ္က လီးေခ်ာင္းထက္ ပိုတုတ္ကာ မွိုပြင့္ႀကီးလို ကားထြက္ေနသည္။ မာထန္ခ်ိန္ ရွည္ထြက္လာသည္မို႔ ဒစ္ကိုဖံုးသည့္ အေရျပားသည္ပင္ အပိုမရွိ။ လီးတံႏွင့္ တသားတည္း ျဖစ္ေနသည္။ ေမးသိုင္းႀကိဳးသည္ပင္ တင္း၍ ျပတ္ေတာ့မည္အလား။
လီးေခ်ာင္းမွာ အရင္းသိမ္၍ အဖ်ားတုတ္သည့္ အမ်ိဳးအစားပင္။ အဖ်ား တုတ္သည္သာမက မွိုပြင့္လို ကားထြက္ေနေသာ ဒစ္ ႀကီးႏွင့္ဆိုေတာ့ ဒါမ်ိဳးႏွင့္ အလိုးခံရသူ မိန္းမမ်ားအဖို႔ အရွင္လတ္လတ္ နတ္ျပည္ေရာက္သလို ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ကိုေဆြလည္း ဗဟုသုတ အေတြ႕အၾကံဳ ေခသူမဟုတ္၊ sex show, fucking show, live show မ်ားလည္း ၾကည့္ဖူးသည္။ ဒါေပသည့္ ယခုလို သရုပ္ေဆာင္တာမဟုတ္ဘဲ သဘာဝ အတိုင္း လိင္ဆက္ဆံတာမ်ိဳး အနီးကပ္ အရွင္လတ္လတ္ႀကီး တခါမွ မၾကည့္ဖူး၊ မျမင္ဖူး။
ေက်ာ့္မိန္းမက လီးဒစ္ကို သူ႔ႏႈတ္ခမ္း ဖူးဖူးေလးႏွင့္ ငံုလိုက္၊ ျပန္ထုတ္လိုက္ ႏွင့္ မထိတထိ ကလိေနသည္။ ဆံႏြယ္မ်ားကလည္း တြဲေလာင္းက်ကာ ေပါင္ျခံၾကားမွာ ပြတ္သပ္ကလူက်ီစယ္ေန၏။ တခ်က္တခ်က္ ဆံပင္မ်ား သပ္တင္လိုက္ခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာ လွလွေလး ေပၚလာတတ္သည္။ တခ်ိန္တည္းမွာ ေမးသိုင္းႀကိဳးနားႏွင့္ ဒစ္ေအာက္တေလၽွာက္ကို လၽွာႏွင့္ ပတ္ပတ္လည္ယက္ေပးသည္။ ၿပီးလၽွင္ လၽွာကို စုခၽြန္၍ ဆီးထြက္ေပါက္ေလးအား ထိုးထိ ကလိေပးသည္။ လီးဒစ္ႀကီးမွာ အႀကိဳသုတ္ရည္ႏွင့္အတူ တံေတြးမ်ားျဖင့္ အေရာင္တလက္လက္ ေတာက္ေနေတာ့သည္။
လံုးက်စ္ေနသည့္ ဥမ်ားကိုလည္း လက္တေခ်ာင္းက အသာအယာ ဖြဖြ ဆုတ္နယ္ေပးေနသည္။ တခ်က္တခ်က္ ဥ ႏွင့္စအိုၾကား ေနရာကို လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ ဖိ ဖိ ေပးရာ လီးေခ်ာင္းက ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ ျဖစ္လာတတ္သည္။
တို႔ထိတို႔ထိ ႏွင့္ ဒစ္ ကို ကလိခံရသျဖင့္ ေက်ာ့္ မ်က္ႏွာမွာကား တြန္႔လိမ့္ရွံု႔တြေနသည္။ နာက်င္၍ေတာ့မဟုတ္မွန္း အားလံုး သေဘာေပါက္ၾကသည္။ ခါးကို ေကာ့ေကာ့ထိုးေနသည္။
ကိုေဆြသာ ဒီျမင္ကြင္းမွာ နစ္ေျမာေနသည္မဟုတ္။ သူ႔မိန္းမ ငယ္ေလးလည္း အံ့ဩမွင္သက္ကာ စိုက္ၾကည့္ေနမိေတာ့သည္။
ငယ္က ကိုေဆြကို လက္ကုတ္၍ ျပန္ရန္ အမူအယာ ျပေနေပမင့္ သူကိုယ္တိုင္လည္း မ်က္လံုးက မခြာခ်င္မိ။
တင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္ သေဘၤာျပန္နားခ်ိန္
မိမိငယ္ ၏ အေဒၚမ်ား နယ္မွ အလည္အပါတ္ေရာက္လာၾကသည္ႏွင့္ ၾကံဳႀကိဳက္သမို႔ ယခု xxxx ကမ္းေျခသို႔ လိုက္ပို႔ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ သူတို႔လင္မယားက သူမ်ားႏွင့္ တြဲလ်က္ ဘန္ဂလိုမွာ တခန္းယူ၊ က်န္မိသားစုမ်ားက ႏွစ္ခန္းတြဲ ဘန္ဂလိုတခုလံုးမွာေနရာယူ တည္းခိုၾကျခင္းျဖစ္သည္။
က်ီစယ္ ႏွိပ္စက္ရတာ ေက်နပ္သြားသည့္အလား ေက်ာ့္မိန္းမက တခ်က္ရပ္ လိုက္ကာ ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။ ႏွစ္ဦးသား ေက်နပ္မႈ အျပည့္ႏွင့္ ရီေဝေဝအၾကည့္ခ်င္း ဖလွယ္ၾကသည္။ မ်က္လံုးေတြမွာေတာ့ ကာမခိုးေတြႏွင့္။
ေက်ာ့္မိန္းမက ေနရာ အနည္းငယ္ ျပင္လိုက္သည္။ ေယာက်္ားႏွင့္ ေထာင့္မွန္က် အေနအထား။
ျပတင္းေပါက္ဘက္ မ်က္ႏွာမူသလိုမို႔ ျမင္ကြင္းမွာ ပို၍ ရွင္းလင္းသြားသည္။ ၆ ေပ ခန္႔သာ ေဝးကြာ၍ မွန္တခ်ပ္ျခားရံုသာ။
ဒူးတုပ္ထိုင္ရာမွ ဘယ္လက္ႏွင့္ ထိန္းေထာက္ကာ အသာ ငံု႔လိုက္သည္။ လီးေခ်ာင္းအရင္းကို ညာဘက္ လက္ညိဳး လက္မ ႏွင့္ ကြင္းဆုပ္ကာ က်န္လက္ေခ်ာင္းမ်ားႏွင့္ လက္ဖဝါးႏုႏုကို ဥ မ်ားေပၚတင္ကာ ဆုပ္ထားလိုက္သည္။
လီးအရင္းကို ညႇစ္လိုက္ေတာ့ ဆတ္ကနဲ ေထာင္တက္ကာ ဒစ္ႀကီးက ပိုႀကီးလာသေယာင္။
ေခါင္းငံု႔၍ လီးေခ်ာင္းတေခ်ာင္းလံုးကို ငံုလိုက္သည္။ တဝက္ခန္႔သာ ဝင္သည္။ အာေခါင္ေထာက္ေနၿပီ။ ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းေစ့ရင္း ဦးေခါင္းကို အထက္ေအာက္ သြက္သြက္ လႈပ္ရွားေပးလိုက္သည္။ ပါးေစာင္ အတြင္းတြင္လည္း ဒစ္ႀကီး အဝင္အထြက္တိုင္းမွာ လၽွာႏွင့္ ကလိေပးသည္။ လီးကို ပါးစပ္ႏွင့္ လိုးေပးေနသည္။ တံေတြးမ်ားပင္လၽွံကာ စီးက်ေနသည္။ ကြင္းထားသည့္လက္ေခ်ာင္းကလည္း အၿငိမ္မေန၊ လီးအရင္းနားမွာ ကပ္၍ ထက္ေအာက္ ကြင္းထုေပးေနသည္။ ဥမ်ားကိုလည္း ဖြဖြ ဆုတ္၍ ညႇစ္နယ္ေပးသည္။
ေက်ာ္တေယာက္ ထြန္႔ထြန္႔လူးေနေလၿပီ။
တခုခု ေျပာလိုက္ပံု ရသည္။ ပါးစပ္ႏွင့္ လိုးေပးေနျခင္းကို ရပ္၍ ဒစ္ဖ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ အနမ္းဖြဖြေပးကာ ကုန္းထလိုက္သည္။
ႏွစ္ဦးသား ကုတင္ေပၚမွ ဆင္း၍ ကုတင္ဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူ ရပ္ လိုက္ၾက၏။ ေက်ာ္က သူ႔မိန္းမေနာက္မွေန၍ ညဝတ္ဂါဝန္ရွည္ကို မတင္ ခၽြတ္လိုက္သည္။ မိန္းမက လက္မ်ားကို အသာ ေျမာက္ထားေပးသည္။
ျဖဴဝင္းသည့္ အသားအေရ၊ ေက်ာ့ရွင္းသည့္ ခႏၶာကိုယ္၊ လွပသည့္ ေကာက္ေၾကာင္းမ်ား၊ လံုးဝန္းမို႔ေမာက္သည့္ စေနႏွစ္ခိုင္၊ ေျပာင္ရွင္း လွပကာ ေဖာင္းမို႔မို႔ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ အကြဲေၾကာင္းေလး၊ ျမင္ျမင္သမၽွသည္ လက္ရာေျမာက္လွသည့္ အလွနတ္သမီး ပန္းပုရုပ္ေလးပမာ မီးေရာင္ေအာက္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေတာ့သည္။ အနီးကပ္ ျမင္ေတြ႕ေနရသည့္ ကိုေဆြတို႔ လင္မယားမွာ ေငးေၾကာင္ၾကည့္ေနမိဆဲ။
ကိုယ္လံုးတီး ျဖစ္သြားေတာ့မွ အသာအယာလွည့္ကာ ကုတင္ေပၚ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ေဘးတိုက္ ႏွင့္ ေနာက္ပိုင္းအလွမ်ားမွာလည္း အျပစ္ဆိုစရာ တခ်က္မွ မရွိ။ မို႔သင့္သည့္ေနရာ မို႔၊ ခ်ိဳင့္သင့္သည့္ေနရာ ခ်ိဳင့္ ႏွင့္ ေျပျပစ္လွသည့္ ေကာက္ေၾကာင္းမ်ားက ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ႏွယ္။
ေက်ာ္က အေပၚအက်ႌ ခၽြတ္လိုက္ကာ သူ႔မိန္းမေျခရင္းမွာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။
ဒီလို အလွနတ္သမီး ေျခရင္းသို႔ မည္သည့္ သေကာင့္သားမဆို ဝပ္စင္းလိုမည္ကား သံသယရွိရန္မလိုဟု ကိုေဆြ ကဗ်ာဆန္ဆန္ ေတြးလိုက္မိသည္။
ေပ်ာ့ေတာ့ေတာ့ လီးပင္ မာေတာင္လာေလၿပီ။
ေက်ာ္က သူ႔မိန္းမ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းေပၚ လက္တင္ ပြတ္သပ္ေပးကာ ရင္သားအစံုကို တလွည့္စီ နမ္းစုပ္လိုက္သည္။ ႏို႔သီးေခါင္းေလးမ်ားကို သြားႏွင့္ မနာေအာင္ တဆတ္ဆတ္ ကိုက္ေပးသည္။ မိန္းမက အေနာက္သို႔ လွန္၍ ေကာ့ေပးကာ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ေထာက္ထားလိုက္သည္။
ရင္သားမ်ားဆီမွ တစတစ ဗိုက္သားကို နမ္းရႈပ္ရင္း၊ လၽွာႏွင့္ အျပားလိုက္ယက္ရင္း ေအာက္သို႔ ေျဖးေျဖခ်င္း ဆင္းလာသည္။ မိန္းမလည္း ေက်ာျပင္ႏွင့္ေမြ႕ယာ ထိသည္အထိ ေထာက္ထားေသာ လက္မ်ားကို ေကြးကာ လွဲခ်လိုက္သည္။ အားသြားသည့္ လက္ဖဝါးမ်ားက ေဘးသို႔ လၽွံက်ေနသည့္ ႏိူ႔အံုႏွစ္ဘက္ကို တြန္းတင္ရင္း သူ႔ဘာသာသူ ဆုပ္နယ္ေနသည္။ တြဲေလာင္းက်ေနသည့္ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေက်ာ္က ဒူးေခါက္ေကြးမွ မတင္ကာ သူ႔ပုခံုးေပၚ ထမ္းတင္လိုက္သည္။ ခံုးထလာသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို အျပင္မွ ကိုေဆြတို႔ ဘြား ကနဲ ျမင္လိုက္ရၿပီ။ အေမႊးအမၽွင္ေျပာင္ရွင္းေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္မွာ မုန္႔ေပါင္းတခု ကပ္တင္ထားသည့္ႏွယ္။
ဗိုက္သားျပင္မွ ဆီးခံုတဝိုက္ကို အနမ္းေရႊ႕လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ လၽွာဖ်ားႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ အျခမ္းၾကား၊ ေဆာက္ေစ့၊ ေပါင္ရင္း၊ ေပါင္ျခံ၊ ေနရာ အႏွံ႔ ထိုးဆြ နမ္းရႈပ္ ယက္ေပးေတာ့သည္။ မိန္းမျဖစ္သူမွာ
“တအင့္အင့္ တဟင္းဟင္း” ႏွင့္ အျပင္မွပင္ အသံၾကားေနရေလၿပီ။
ဖင္တံုးမ်ားကိုလည္း စေကာဝိုင္းသလို ေဝ့ဝႈိက္ လႈပ္ခါေနေတာ့သည္။ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို ကိုက္ အံႀကိတ္၍
“အင္း . .အင့္ . . အင့္”
ညည္းညဴေနသည္။ အသက္ကို မရမကရွဴရွိုက္ေနရသည့္ ေရနစ္ေနသူပမာ ေခါင္းကိုလည္း
ဘယ္ညာ ယမ္းခါေနသည္။
အတန္ၾကာ လူးလြန္႔ေနရာမွ မေနႏိူင္သည့္အဆံုး . .
“အား . . ေကာင္းလိုက္တာ . . အဟင့္ ဟင့္. .
ေတာ္ၿပီ ေတာ္ၿပီ . . . ထည့္ခ်င္လွျပီ . . . ထည့္ေပးေတာ့ေနာ္ . . .”
ဘာဂ်ာအစြမ္းျပေနသည့္ ေက်ာ္က လၽွာအျပားလိုက္ႀကီးတခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ယက္လိုက္ကာ အမႈတ္ရပ္လိုက္သည္။ ထမ္းထားသည့္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို အသာအယာဖယ္ခ်သည္။ ဒူးေခါက္ေကြးႏွင့္ ေက်ာျပင္ေအာက္ လက္လၽွိုကာ ေစြ႕ကနဲ ေပြ႕၍ ကုတင္အစပ္နား အလ်ားလိုက္ ကိုယ္လံုးကိုဆန္႔ကာ ေနရာခ်လိုက္ေလသည္။
ေဆာက္ဖုတ္မွာ တံေတြးမ်ား ေဆာက္ရည္မ်ားႏွင့္ လင္းလက္ ေဖာင္းမို႔ကာ၊ ႏိူ႔သီးေခါင္းေလးမ်ားမွာ ပန္းေရာင္သန္းလ်က္ ေထာင္မတ္ေနသည္။
ရမၼက္ခိုးေဝေနသည့္ မ်က္လံုးမ်ားက အရည္လဲ့ကာ မ်က္ခြံမ်ားက မပြင့္တပြင့္။ ႏႈတ္ခမ္းေျခာက္သျဖင့္ လၽွာႏွင့္ မၾကာခန သပ္ေနရင္း ေမာဟိုက္စြာ အသက္လုရွဴေနရသျဖင့္ ေရႊရင္အစံုက နိမ့္လိုက္ျမင့္လိုက္။
ေမာဟိုက္ေနေသာ္ျငား ပင္ပန္းပံုမရ။ တက္ႂကြေနသည္။
ေခၽြးမ်ားစို႔ေနေသာ္ျငား မေဝးေတာ့သည့္ ပန္းတိုင္အေရာက္ အျမန္ခရီးႏွင္ခ်င္ေနပံု။
ေသြးေရာင္လၽွမ္းလ်က္ နီရဲကာ ကာမစည္းစိမ္ ၿမိန္ၿမိန္ႀကီး ခံစားေနရသည့္ ကာမဆိပ္တက္ေနသည့္ မိန္းမတေယာက္ မ်က္ႏွာမွာ ဝါဖန္႔ဖန္႔ မီးေရာင္ေအာက္မွာ
လွပလြန္းသည္။
ကုတင္စပ္တြင္ ရမၼက္ခိုးေတြ လႊမ္းျခံဳလ်က္ ဆန္႔ဆန္႔ေလး လဲေလ်ာင္းေနသည့္ ကိုယ္လံုးတီး မိန္းမလွတေယာက္ ႏွင့္
ကုတင္ေဘးမွာကား ေထာင္မတ္ေနသည့္ ဒုတ္တရမ္းရမ္း ႏွင့္ ေယာက်္ားသားတဦး . . .
ယစ္ပလႅင္ေပၚ ယစ္ပူေဇာ္ေနသည့္ ပမာ . . .
တင္ေအာင္ေဆြ က သေဘၤာမွ အင္ဂ်င္နီယာခ်ဳပ္။ ရာထူးတိုးစာေမးပြဲမ်ား ႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားေနာက္လိုက္ကာ၊ အပူမရွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနခဲ့ရင္း အသက္ႀကီးခါမွ အိမ္မွ စီစဥ္ေပးမႈေရာ၊ မိမိကိုယ္တိုင္ မိသားစုဘဝ ႏွင့္ ဘဝလက္တြဲေဖာ္လိုလာမႈေၾကာင့္ပါ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့သည္။
သူမ်ားတကာႏွင့္ ယွဥ္လၽွင္ေတာ့ အေတာ္ပင္ ေနာက္က်ေနၿပီ။
လိင္ကိစၥမွာေတာ့ ႏိူင္ငံတကာေရာက္ခဲ့သလို၊ ကိုယ့္ႏိူင္ငံမွာလည္း အေတြ႕အၾကံဳ မနည္းလွေပ။ သို႔ေသာ္လည္း လိင္ဆက္ဆံတိုင္း ကြန္ဒံုးအျမဲသံုးကာ ျမန္ျမန္သုတ္ထြက္ရန္သာ အဓိကထား ဆက္ဆံေလ့ရွိၿပီး၊ ပင္လယ္ထဲတြင္လည္း ခနခန လက္ျဖင့္သာ တကိုယ္ရည္အာသာေျဖ ရေလ့ရွိသည္။ စိမ္ေျပနေျပ ခ်စ္ရည္လူး ကာမဆက္ဆံမႈမ်ိဳး မရွိခဲ့။ မိမိဆႏၵ ျမန္ျမန္ျပည့္ေျမာက္ရန္သာ အဓိကထား ဆက္ဆံတတ္သူ။
လူပ်ိဳႀကီးဘဝ တေလၽွာက္လံုး ေၾကးစားမ်ားႏွင့္သာ ကြန္ဒံုးစြပ္ ဆက္ဆံခဲ့ဖူးရာ အိမ္ေထာင္က်ခါမွ ဇနီးမယား၏ မိန္းမကိုယ္ သန္႔သန္႔ႏွင့္ ကြန္ဒံုးမပါဘဲ ဆက္ဆံေသာအခါ လိင္အဂၤါခ်င္း တိုက္ရိုက္ထိေတြ႕မႈေၾကာင့္ သုတ္လႊတ္ျမန္သည့္ ျပသနာ ျဖစ္ေနသည္။
ေၾကးစားမိန္းမမ်ားႏွင့္သာ ဆက္ဆံေလ့ရွိခဲ့သည္ေၾကာင့္ မိန္းကိုယ္အတြင္းမွ ႂကြက္သားမ်ား၏ ရစ္ပတ္ ဆုတ္နယ္မႈ၊ ရွံု႔ပြ ညႇစ္စုပ္မႈမ်ိဳး မခံစားဖူးခဲ့။ တကယ္တမ္း မိမိဇနီးမယားႏွင့္ ဆက္ဆံေတာ့မွ မိန္းမကိုယ္အတြင္းမွ အေတြ႕အထိကို ေတာင့္မခံႏိူင္။ ထိန္းမထားႏိူင္။ တခနအတြင္း သုတ္ထြက္သြားတတ္သည္။ သုတ္ထြက္သည္ႏွင့္ ေပ်ာ့ေခြကာ ကေလးတေယာက္ ေရႊပန္းေလးပမာ က်ံဳ႕သြားေတာ့သည္။
တသက္လံုး စြဲစြဲျမဲျမဲ ေသာက္လာသည့္ ေဆးလိပ္ အရက္ ဘီယာ မ်ားေၾကာင့္လည္း ငယ္ရြယ္စဥ္ကလို လိင္တံကို မာေတာင့္ေနေအာင္ ၾကာရွည္ ထိန္းႏိူင္စြမ္းလည္း မရွိေတာ့။
အိမ္ေထာင္ျပဳေနာက္က်သူပီပီ ကေလးရလိုေဇာေၾကာင့္ အစပိုင္း ရက္စိတ္စိတ္ ဆက္ဆံခဲ့ေသာ္လည္း ကေလးလည္း ရၿပီး၊ အသက္လည္း ၅၀ စြန္းခ်ိန္ ကာမစြမ္းအား လြန္စြာ က်လာေလၿပီ။ ကိုယ္ခႏၶာမွာလည္း ဝဖိုင့္ဖိုင့္ ျဖစ္လာ၍ ခါးလည္း သိပ္မသန္လွေတာ့ေခ်။ စိတ္သာ ရွိ၍ ရုပ္ပိုင္းမွာ မလိုက္ႏိူင္ေတာ့။ တပါတ္ ဆယ္ရက္ေန၍ တခါပင္ လိင္ဆက္ဆံလိုစိတ္မျဖစ္ေပၚ။
မိမိငယ္က မိခင္အိုႏွင့္အတူေနသည့္ အရြယ္ေတာ္ တဆိတ္ဟိုင္းသည့္ အပ်ိဳႀကီးဟု ဆိုႏိူင္သည္။ တသက္လံုး ဝန္ထမ္းလစာေလးျဖင့္ ၿခိဳးျခံေခၽြတာ၍ ရိုးရိုးကုတ္ကုတ္ႀကီးေနလာရာမွ မိမိထက္ ၁၄ ႏွစ္ခန္႔ ႀကီးသည့္ လူပ်ိဳႀကီး သေဘၤာအင္ဂ်င္နီယာခ်ဴပ္ႏွင့္ ရကာ ျပည့္စံုႂကြယ္ဝလာေတာ့ သူမဘဝကိုသူမ အထိုက္အေလ်ာက္ ေက်နပ္မိသည္။ ဝန္ထမ္းအလုပ္မွ ထြက္ခါ မိခင္အိုကို အတူေခၚထားႏိူင္သည္။ သားေလးတေယာက္ ရွိၿပီး အိမ္ေဖာ္တစ္ဦး၊ ကေလးထိန္းတစ္ဦး၊ ဒရိုင္ဘာတစ္ဦးႏွင့္ ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းက်ယ္တြင္ မပူမပင္ မေၾကာင့္မက် ေနထိုင္ေနရသည္။
အပ်ိဳႀကီး ပီပီ အရွက္အေၾကာက္ႀကီးႀကီး၊ ရိုးရိုးကုတ္ကုတ္ေနလာသူမို႔ လိင္ကိစၥကို ဖိႏွိပ္ခ်ိဳးႏွိမ္ထားကာ သိပ္ဦးစားမေပး။ အိမ္ေထာင္က် ၊ လိင္ဆက္ဆံ၊ ကေလးေမြး၊ လင္သားေက်နပ္ေအာင္ အလိုက္သင့္ေနေပး၊ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ အိမ္ရွင္မတေယာက္၏ တာဝန္တရပ္ဟုပင္ သေဘာထားသည္။
မိမိခင္ပြန္း စိတ္ျဖစ္ခ်ိန္ သူ႔အလိုက် ဆက္ဆံေပးၿပီး စိတ္ႂကြလာသလိုလို၊ သာယာသလိုလို ျဖစ္လာလၽွင္ သူက သုတ္လႊတ္ကာ ၿပီးသြားစျမဲ။
ရံခါ ဆက္ဆံေနရင္းႏွင့္ပင္ လိင္တံေပ်ာ့က်သြားတတ္၍ ခင္ပြန္းသည္ အလိုက် ပါးစပ္ႏွင့္စုပ္ လက္ႏွင့္ ထုေပးကာ သုတ္ထြက္ေအာင္ လုပ္ေပးရေလ့ရွိသည္။
သူေက်နပ္သြားလၽွင္ မိမိကလည္း ေက်နပ္ရသည္ပင္။
ယခုျမင္ကြင္းထဲမွ စံုတြဲကဲ့သို႔ ကာမအရသာဆိုသည္မွာ ဤသို႔ဤပံု နက္နက္ရွိုင္းရွိုင္း ခံစားရေကာင္းမွန္းပင္ မသိခဲ့။
ၾကည့္ဖူး ျမင္ဖူးသည့္ ရုပ္ရွင္ထဲမွ ျပကြက္မ်ားမွာ တမင္သရုပ္ေဆာင္ထားသည့္ ရိုက္ခ်က္မ်ားသာဟု မွတ္ယူထားသည္။
ေက်ာ္က သူ႔မိန္းမ ကိုယ္လံုးကို ျပတင္းေပါက္ဘက္ အသာတြန္းလိမ့္၍ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကို မယူကာ သူ႔ဘက္နီးႏိူင္သမၽွနီးေအာင္ ဆြဲ၍ ကုတင္အစပ္တြင္ က်က်နန ေနရာခ်လိုက္သည္။ သူ႔မိန္းမကလည္း ဖင္ကို ႂကြကာ ႏွဲ႔ကာ ခ်ိန္သားကိုက္ေအာင္ ျပင္ဆင္ေပးေလ၏။
ခန္းခန္းနားနား စားပြဲႀကီးတခုကို တည္ခင္းေနသည့္ပမာ။
မိန္းမတိုင္း ေဘးေစာင္းလွဲစဥ္ ခါးရိုးက ေမြ႕ယာႏွင့္ တေျပးတည္းျဖစ္သြားခ်ိန္ တင္ပါးလံုးႀကီးမ်ားက စြင့္ကားတက္လာတတ္စျမဲပင္။
ေက်ာ့္မိန္းမလို ေသးသြယ္ေသာ ခါးႏွင့္ လံုးဝန္းသည့္တင္သားပိုင္ရွင္ အလွနတ္သမီးအဖို႔မွာကား ဆိုဖြယ္မရွိ။
တင္သား လံုးလံုးမ်ားက စြင့္ကားကာ ခံုးေမာက္ေနသည္။ ကုတင္အစပ္ဘက္ ေကာ့ထုတ္ထားေပးသျဖင့္ ေက်ာ့္လီးႀကီးေအာက္မွာ ေဆာက္ဖုတ္က အျပဴးသား ျဖစ္ေနေပမည္။ ေပါင္တံမ်ားက ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ေဒါင့္မွန္က် ခ်ိဳးထားသလိုမို႔ အေရွ႕ဘက္ ျမင္ကြင္း၌ကား ေဆာက္ဖုတ္ကို မျမင္ရေတာ့။
ေက်ာ္က သူ႔လီးတံကို အရင္းမွ ကိုင္၍ ဆကာဆကာ ေမွာ္တုတ္တံ အလား သူ႔မိန္းမ တင္ပါးကို ႏွစ္ခ်က္ သံုးခ်က္ ပုတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ဒူးေကြး ေျခညြတ္ကာ ကိုယ္ကို နိမ့္ခ်၍ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ခ်ိန္ကာ အကြဲေၾကာင္းၾကား အေပါက္ရွာေနသည့္ပမာ အေျမာင္းလိုက္ ပြတ္တိုက္ေပးလိုက္သည္။
“အ အင့္ အဟင့္ ”
သူ႔မိန္းမက မ်က္ႏွာ ရွံု႔မဲ့၊ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုက္ကာ အံႀကိတ္၍ ညည္းညဴသံ ထြက္လာသည္။ ဒီေတာ့မွ
သူ႔မိန္းမ တင္ပါးကို ျဖဲ၊ အေပါက္ဝကို ခ်ိန္၍ လီးတံကို တအိအိ ထိုးသြင္းလိုက္သည္။
“အ . . အား . . အဟား . . .”
သူ႔မိန္းမ၏ အားရေက်နပ္စြာ ညည္းညဴသံ ထြက္လာသည္။ ထို႔ေနာက္ေတာ့ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ စလိုးေလေတာ့သည္။ သူ႔မိန္းမလည္း ေကာင္းလြန္းရွာသည္ထင့္။ ေခါင္းေမာ့ ရင္ေကာ့၍ လက္တဘက္ျဖင့္ ေမြယာကို အားျပဳေထာက္ကာ ေက်ာ့္ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားကို တန္ျပန္ ျပန္ေဆာင့္ေပးေနေလသည္။ မ်က္လႊာကို ပင့္၍ ကုတင္ေခါင္းရင္း ခံုပုေလးကို ၾကည့္ေနတတ္သည္။
ေက်ာ္တေယာက္လည္း စည္းခ်က္မွန္မွန္ က်က်နနလိုးေပးေနရင္း အၾကည့္မ်ားက သူ႔မိန္းမ မ်က္ႏွာမွ ေက်ာ္ကာ ကုတင္ေခါင္းရင္းက ခံုပုေလးထံ ေရာက္သြားတတ္သည္။
ေက်ာ့္မိန္းမ မ်က္ႏွာေဖြးေဖြးေလးမွာ ရမၼက္ခိုးေတြ၊ ကာမဆိပ္ေတြေၾကာင့္ ေသြးေရာင္လ်န္း၍ ရဲတြတ္ေနေပသည္။ အိမ္ေထာင္သက္ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ္ျငား အပ်ိဳဖ်န္းေလး တဦးပမာ ရွက္ေသြးျဖာေနပံုက ျမင္ရသူ ရင္ကို လွိုက္ဖိုေနေစသည္။
အပ်ိဳဖ်န္းေလးလို ရွက္ေသြးျဖာေနေပမင့္ ကာမအရသာ ခံစားရာမွာေတာ့ ဝါရင့္အျပာမင္းသမီးတေယာက္အလား။
အမူအယာ၊ ညည္းညဴသံတို႔႔မွာ အျပာကားမ်ားတြင္သာရွိ၍ တကယ့္လက္ေတြ႕တြင္ ရွိမည္ဟုပင္ မိမိငယ္မထင္ခဲ့ေခ်။
အေပးအယူမၽွမၽွ အေတာ္ၾကာေအာင္ လိုးၾက ေဆာင့္ၾကၿပီး ေခတၱ အရွိန္သပ္ကာ ေက်ာ္က ကိုယ္ကို ကိုင္းညႊတ္၍ သူ႔မိန္းမ ပါးျပင္ကို ဖြဖြေလး နမ္းလိုက္သည္။ နားသယ္စပ္ေလးကိုလည္း လၽွာႏွင့္ ယက္ေပးေနသည္။
‘ေဩာ္ . . . ခ်စ္ရည္လူးတယ္ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳး ျဖစ္မယ္’
ဟု ကိုေဆြ အေတြးဝင္သည္။ လိုးရံု ေဆာ္ရံု လီးႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္မွာသာ အာရံုထားသည္မဟုတ္ဘဲ လိုးေနဆဲတန္းလန္းမွာပင္ ၾကင္နာစြာ မက္မက္ေမာေမာ နမ္းရႈပ္ေပးေနသည့္ ေက်ာ္ေနလတ္ကို ကိုေဆြ အားက် အထင္ႀကီးသြားမိသည္။
ႏွစ္ဦးသား ကုတင္ေခါင္းရင္းမွ ခံုပုေလးဆီ လွမ္းၾကည့္ၾကကာ ေက်ာ္က တီးတိုးတခုခု ေျပာလိုက္သည္။ သူ႔မိန္းမက အေၾကာက္အကန္ ျငင္းေနပံုရသည္။ ေနာက္ေပါက္ ေဆာ္ခ်င္ေနတာမ်ားလား ဟု ထင္မိသည္။
ေက်ာ့္ လက္က သူ႔မိန္းမ ေျခက်င္းဝတ္ကို လွမ္းကိုင္တာ ျမင္ရသည္။ သူ႔မိန္းမက ေရွာင္လိုက္သည္။ ေက်ာ္လည္း ထပ္မႀကိဳးစားေတာ့။
သူ႔မိန္းမ၏ အေပၚဘက္ တင္ပါးျခမ္းကို လက္ဖဝါးႏွင့္ အုပ္ကိုင္ကာဆြဲမ၍ ေဆာက္ဖုတ္ကို ျဖဲႏိူင္သမၽွ ျဖဲလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႔လီးတံႀကီးကို ေဆာက္ဖုတ္ထဲ အေျဖာင့္လိုးေနရာမွ ဂ်ီ စေပါ့ ကို ထိုးမိသည့္ ေဒါင့္ခ်ိဳးတခု ျဖစ္ေအာင္ ေနရာျပင္လိုက္သည္။
ေျဖးျဖးမွန္မွန္ အရွိန္ျပန္တင္လိုက္သည္။
“အင့္ အဟင့္ အ . အ .”
သူ႔မိန္းမကား ခ်က္ေကာင္း ထိ၍ထင္သည္။
တခ်က္ဆို ဆိုသေလာက္ အသံထြက္ ညည္းေနေလေတာ့သည္။ မ်က္စိအစံုကို တင္းတင္းပိတ္၍ ေဆာက္ဖုတ္ဆီမွာသာ အာရံုကိုစုစည္း ႀကိတ္ခံေနပံု။
“အင့္ အ အ
ကို ရာ . . အား အား ေကာင္းလိုက္တာ . . .”
ေက်ာ္က အဆက္မျပတ္ လိုးေပးေနရာမွ သူ႔မိန္းမ ညာ ေျခက်င္းဝတ္ကို ဘယ္လက္ျဖင့္ ဖမ္းဆုတ္ကိုင္လိုက္သည္။ ဒီတခါေတာ့ ရုန္းဖယ္ျခင္းမရွိေတာ့။ ထို႔ေနာက္ အသာအယာ မကာ ေလထဲ ေျမာက္တင္လိုက္သည္။
“အား အင့္ ဟင့္ အင္း ဟင့္အင္း . .”
ေက်ာ့္မိန္းမက ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ျငင္းဆန္ေနသည္ဟု ထင္သည္။ သို႔ေသာ္ ေျခေထာက္က ေလထဲေျမာက္ေနၿပီ။ မ်က္ႏွာမွာလည္း ရွက္လြန္း၍ထင္၏။ ရဲတြတ္ေနသည္။
အိမ္ေထာင္သက္ အေတာ္ၾကာ၍ ပံုစံမ်ိဳးစံု အပီအျပင္လိုးေနၾကသည့္ လင္မယားၾကား ရွက္ေသြးျဖာေနေသးသည့္ ေက်ာ့္မိန္းမကို အနည္းငယ္ အံ့ဩမိသလို ျဖစ္မိသည္။
အရုပ္ဆိုး လွခ်ိန္ တိမ္ေတာက္ခ်ိန္ဟုသာ ၾကားဖူးသည္။
အရုပ္ဆိုးသည့္ မိန္းမပင္လၽွင္ တိမ္ေတာက္ခ်ိန္ အနီေရာင္ႏွင့္ လွပတတ္သည္ဟု နားလည္ထားသည္။
ေက်ာ့္မိန္းမလို ကိုယ္လံုတီး အလိုးခံေနစဥ္ နဂိုလွပသည့္ မိန္းမ၏ ရဲတြတ္ေနသည့္ မ်က္ႏွာေလာက္ လွသည့္ျမင္ကြင္း ဘယ္မွာ ရွိႏိူင္ပါဦးမည္နည္း။
“ဟာ ကနဲ ဟင္ ကနဲ ”
ျဖစ္သြားၾကသည္က ကိုေဆြတို႔ လင္မယား။
ဒီေလာက္ ရွင္းလင္းၿပီး လွပတဲ့ ျမင္ကြင္းမ်ိဳး မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေနရေသာ မိမိတို႔ မ်က္လံုးမ်ားကိုပင္ မယံုခ်င္။
ေျပာင္ရွင္း ျဖဴဝင္းေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ကား ေဖာင္းမို႔ကာ အရည္မ်ားႏွင့္ အေရာင္တလက္လက္။ အစြမ္းကုန္ နီးပါး ေပါင္ျဖဲထားေသာ္လည္း ေဘးျခမ္းႏွစ္ခုက အကုန္ ျပဲအာမသြား။ မုန္႔ေပါင္းပမာ ေဖာင္းမို႔ အိစက္သည့္ အဆီေျမာင္း ၂ ခုက အဝင္အထြက္ လိုးေပးေနသည့္ လီးတံႀကီးကို ဖိညႇပ္ေပးထားဆဲ။
ပန္းႏုေရာင္ အတြင္း အဖတ္ေလး ၂ ခုက လီးတံႀကီးကို ရစ္ပတ္၍ အဝင္အထြက္တိုင္းမွာ ေဆာက္ရည္မ်ားႏွင့္ စိုရႊဲကာ လိပ္ဝင္ လိပ္ထြက္ေနသည္။ ဒစ္ေပၚလု နီးပါး ဆြဲထုတ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ထိုပြင့္ဖတ္ေလး ႏွစ္ခုက အျပင္သို႔ လၽွံထြက္လာေတာ့သည္။ ေဆာက္ဖုတ္ႀကီး တအံုလံုး၏ထိပ္ အဓိပတိ ေနရာမွာေတာ့ ေဆာက္ေစ့ေလးက အခန္႔သား ငုတ္တုတ္ေလး ေနရာယူထားေလသည္။
လီးအသြင္းအထုတ္လုပ္တိုင္း ခ်ိဳင့္ဝင္လိုက္ စူထြက္လိုက္ ျဖစ္ေနေသာ အတြင္းမွပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားႏွင့္ အျပင္ေဘးသား ႏႈတ္ခမ္းသားႀကီးမ်ားၾကား ငုတ္ခ်ည္ ေပၚခ်ည္။
ေက်ာ္ကိုယ္တိုင္လည္း လီးဝင္လီးထြက္ ျမင္ကြင္းကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ လိုးေနရင္း ညာလက္ညိဳး လက္မႏွင့္ ေဆာက္ေစ့နေဘးသားမ်ားကို ညႇစ္ကာ စုလိုက္ လႊတ္လိုက္ လုပ္ေပးသည္။ တခ်က္တခ်က္ သူ႔လီးတံကို ညႇပ္ထားေသာ ေဘးသားႏႈတ္ခမ္း တအံုလံုးအား ဖိညႇစ္၍ မုန္႕ႏွစ္နယ္သလို နယ္ကာ ေဆာက္ဖုတ္ျဖင့္ သူ႔လီးတံကို ညႇစ္ ေပးေနသည္။
အထဲမွ ဂ်ီစေပါ့ကို ထိုးသည္က တမ်ိဳး၊ ေဆာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားကို ဆုတ္နယ္ကာ ေဆာက္ေစ့ကို ကလိသည္က တဖံု၊ ေဆာက္ေခါင္းထဲ ပြတ္တိုက္ေနသည့္ လီးဒစ္ႀကီးေၾကာင့္ တနည္း အရသာ အစံုစံု ေပါင္းစု၍ မည္မၽွေကာင္းလြန္းေနသည္မသိ၊ ေက်ာ့္မိန္းမကား အသံမ်ိဳးစံုႏွင့္ ျမည္တြန္ေနေလသည္။
“အား အား ေကာင္းတယ္ ကို အား . . ေကာင္းလိုက္တာ . . ျပီးခ်င္လာၿပီ . . အ အ ”
ေက်ာ့္ ေဆာင့္ခ်က္ေတြ ျမန္လာၿပီ။ လက္ႏွင့္ပင့္ေျမာက္ထားသည့္ သူ႔မိန္းမေျခေထာက္ကို ပုခံုးေပၚထမ္းတင္လိုက္၏။ သူ႔ညာေျခေထာက္ကို ကုတင္ေပၚ ဒူးေထာက္ကာ ဘယ္ေျခေထာက္ကေတာ့ ၾကမ္းျပင္တြင္ ရပ္လ်က္ သူ႔မိန္းမေပါင္ကို စံုဖက္၍ သြက္သြက္ႀကီး လိုးေလေတာ့သည္။ ေအာက္မွ သူ႔မိန္းမမွာကား တကိုယ္လံုး ေရွ႕ေနာက္ လႈပ္ေနကာ ႏိူ႔အစံုမွာ ေရပူေပါင္းပမာ ရမ္းခါလ်က္။ အံကိုတင္းတင္းႀကိတ္၍ လွိမ့္ခံေနသည္။ အသက္ပင္ မနည္း လုရွဴေနရသည္။
“ဟူး ”
ကနဲ သက္ျပင္းတခ်က္ႏွင့္အတူ ေက်ာ္ အလိုးအေဆာင့္မ်ားကို ရပ္လိုက္သည္။
သူ႔မိန္းမလည္း ဖုတ္လွိုက္ဖုတ္လွိုက္ႏွင့္ အသက္ကို ႀကိဳးစား ျပန္ရွဴေနရသည္။
ထမ္းထားေသာ ေျခတေခ်ာင္းကို အသာခ်၍ ခါးမွာ ခ်ိတ္လိုက္ကာ ေနာက္ေျခတေခ်ာင္းကိုပါ ခါးမွာ ခ်ိတ္လိုက္ေစသည္။ လီးကို ေဆာက္ဖုတ္ထဲ တဆံုး ဖိသြင္းထားၿပီး သူ႔မိန္းမ၏ ေက်ာျပင္ေအာက္ လက္လၽွိုမကာ အေပၚဘက္ေရႊ႕ရင္း ေက်ာ္လည္း ကုတင္ေပၚ ဒူးေထာက္တက္လိုက္၏။ မိန္းမကလည္း အေပးအယူမၽွစြာ တြန္႔ရင္း လိမ္ရင္း ေက်ာ့္ခါးကို ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း သိုင္းခ်ိတ္လ်က္ လီးကို ေဆာက္ဖုတ္မွ မကၽြတ္ေစဘဲ အေပၚဘက္ကို ေရႊ႕ယူလိုက္သည္။
ယခုေတာ့ နားနားေနေန ေလွႀကီးထိုး ရိုးရိုး ပံုစံ။ ေက်ာ္က သူ႔မိန္းမအေပၚ ထပ္လ်က္ အိပ္ကာ ကိုယ္လံုးကို သိမ္းၾကံဳးဖက္ထားလိုက္သည္။ ေက်ာ္ရင္ခြင္က်ယ္ေအာက္မွာ သူ႔မိန္းမက ေပ်ာက္ေနသည္။ သူ႔မိန္းမ မ်က္ႏွာ တျပင္လံုး ေနရာလပ္မက်န္ေအာင္ အငမ္းမရ စုပ္ယူ နမ္းရႈတ္ေလသည္။ ခါးကိုလည္း ႏွဲ႔ကာ ႏွဲ႔ကာ ကစားေပးသည္။ မိန္းမကလည္း ေက်ာ့္ ေက်ာျပင္ကို သိုင္းဖက္ထားကာ အနမ္းမ်ားကို ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ျပန္လည္ တုန္႔ျပန္၍ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ လီးကို ညႇစ္ ညႇစ္ေပးေနသည္။ ေက်ာ့္ခါးမွာ သိုင္းခ်ိတ္ခါးေသာ ေျခေထာက္မ်ား ကို ေမြ႕ယာေပၚ ခ်၍ အားျပဳေထာက္ထားသည္။ တင္ပါးမ်ား ခြက္ ခြက္ဝင္သြားသည္ကိုပင္ အတိုင္းသား ျမင္ေနသည္။
အေပၚပိုင္း ေအာက္ပိုင္း ခႏၶာကိုယ္ အႏွံ႔ ထိစပ္သည့္ ဤပံုစံႏွင့္ အတန္ၾကာ သက္ေတာင့္သက္သာ ခ်စ္ရည္လူးၿပီး သကာလ မိန္းမက ဒူးေထာင္ပါင္ကား အေနမွ သူ႔ေျခေထာက္မ်ားကိုဆန္႔ထုတ္ကာ အတြင္းကို စုသည္။
ေက်ာ္ကလည္းခြၾကားထဲမွ အလိုက္သင့္ ထြက္၍ သူ႔မိန္းမ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ခြလိုက္သည္။ မိန္းမက ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းပူးမိေတာ့မွ ေပါင္ေစ့ကာ ေက်ာ့္လီးကို ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ညႇစ္ကာ ညႇစ္ကာ ဆြဲဆြဲစုပ္ေလသည္။ ခါး ပင့္ပင့္ေဆာင့္လိုက္၊ တင္ပါးမ်ားခြက္ဝင္လိုက္၊ ဒူးေခါက္ေကြးေနရာ ေတာင့္ကနဲ ျဖစ္လိုက္ႏွင့္ စည္းခ်က္ညီစြာ ေဆာက္ဖုတ္အတြင္းသားမ်ားျဖင့္ ညႇစ္ေပးေနရာ ေက်ာ္ကလည္း ေမွာက္ခံု ခြအိပ္အေနအထားမွ တင္ပါးေလးကို သာသာေလး ေကာက္ေကာက္တင္တာ လီးကို ညင္သာစြာ အသြင္းအထုတ္ လုပ္ေပးေနသည္။
“ၿပီးေတာ့မလား . . . ၿပီး လို႔ရၿပီလား . . .”
ေက်ာ္က ေမးခြန္းႏွင့္ တိုင္မင္ ညႇိလိုက္သည္။
“အင္း နီးေနၿပီ . . . ၿပီးခ်င္ၿပီ . . .”
ေက်ာ္က လက္ရွိ ပိုေဇရွင္မွ လက္ေထာက္ကာ ခႏၶာကိုယ္ အေပၚပိုင္းကို ႂကြလိုက္သည္။ ဆီးခံုေနရာကိုလည္း ဟ ေပးလိုက္သည္။ သူ႔မိန္းမက ဟေနေသာ ဆီးခံု ႏွစ္ခုၾကား ညာလက္ကို အျပားလိုက္ ထိုးသြင္းကာ ေဆာက္ေစ့ေပၚ အုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ လီးအဝင္အထြက္ႏွင့္ အလိုးကား တခ်က္မွ မပ်က္။
စိတ္ႀကိဳက္ အေနအထားရေအာင္ ျပင္ဆင္ၿပီး . . .
“အပီး လိုးေတာ့မယ္ ေနာ္ . . .”
“အင္း . . လိုးေတာ့ ကို ။ တအားကို လိုးေပးပါေတာ့ . . .”
ေက်ာ္ကလည္း ျမန္ႏႈန္း ျမင့္တင္လိုက္သည္။
ဆီးခံု ႏွစ္ခု တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္း ရိုက္ေနေလၿပီ။ အေမႊးအမၽွင္ကင္းေသာ ေဆာက္ဖုတ္ေဘးျခမ္းႏွင့္ ေက်ာ့္လီးအရင္း ဆီးခံုမွာ ေဆာက္ရည္မ်ား၊ ေခၽြးစီးမ်ားႏွင့္ ကပ္ေနရာ တဆက္တစပ္တည္းပမာပင္။ လီးထိုးသြင္းခ်ိန္ ပိျပားသြားလိုက္၊ လီးထုတ္ခ်ိန္ ကပ္ပါသြားကာ ဖတ္ကနဲ ျပန္ကြာလိုက္ႏွင့္ ပလာတာ ရိုက္ေနသည့္အလား။
ဆီးခံု ႏွစ္ခုၾကား မိန္းမ၏ လက္က ၾကပ္ၾကပ္ညႇပ္ညႇပ္ တိုးဝင္ကာ ေဆာက္ေစ့ကို ပြတ္ေခ်ေပးေနသည္။
“လုပ္ထား ကိုေရ . . . လုပ္ လုပ္ . . .နီးၿပီ . . .”
“အား အ အ ”
က်န္လက္တဖက္ႏွင့္ ေက်ာ့္ ခါးကို လွမ္းဖက္ကာ အားမလိုအားမရ ဆြဲကူတြန္းကူေပးသည္။
လွပေသာ မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ မလိုက္ဖက္စြာ၊ ေမးေၾကာႀကီးမ်ား ေထာင္ထလာသည္။ ေခါင္း ေထာင္တက္လာသည္။ ျပန္က် သြားသည္။ ဆီးခံု ႏွစ္ခုၾကား ငံု႔ၾကည့္သည္။ ေခါင္းျပန္လွန္ က်သည္။
မ်က္စိကို အတင္း မွိတ္ထားသည္။ ပြတ္ေနလက္စ လက္ႏွင့္ ေဆာက္ေစ့ကို ဖိပြတ္သည္။
ဦးေခါင္းကို ဘယ္ညာ ရမ္းသည္။
“အ အ အား အူး အား အား . . .”
“ၿပီးၿပီး ၿပီးၿပီ . . . ”
“အား အ အ ေကာင္းလိုက္ထွာ . . ေကာင္း . . .ေကာင္း . . .လိုက္ထွာ . . .”
ဆီးခံုႏွစ္ခုကလည္း တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္း ရိုက္ေနသည္။
“အား . . အား . . .”
ေမးေၾကာႀကီးမ်ားေထာင္ကာ ဦးေခါင္း ေထာင္မတ္လာသည္။ သြားမ်ားေစ့ကာ အံကိုတင္းတင္းျကိတ္ထားသည္။ လက္ႏွင့္ ေဆာက္ေစ့ကို ဖိပြတ္သည္။ ပြတ္ေနသည့္ ဆီးခံုၾကား ငံု႔ၾကည့္သည္။ ဝုန္း ကနဲ ျပန္ျပဳတ္က်သည္။
ေနာက္ဆံုး “အား . . .အား . . . ”
ေအာ္သံကား အေတာ္ပင္ က်ယ္လွသည္။ ေဘးပတ္ဝန္က်င္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လူရွိလၽွင္ အတိုင္းသား ၾကားႏိူင္သည္။
ဒီေတာ့မွ ကိုေဆြတို႔ လင္မယားလည္း သတိဝင္ကာ
ပတ္ဝန္းက်င္ကို ေဝ့ၾကည့္မိသည္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕။ မည္သူမၽွ မရွိၾက။
ေက်ာ္ကား မီးကုန္ယမ္းကုန္ လိုးဆဲ။ အသက္ရွဴသံမွာ ေရေႏြးေငြ႕ မီးရထား စက္ေခါင္းသံ အလား။ တရွဴးရွဴး တရွဲရွဲ။
ေက်ာ့္မိန္းမက ကာမအထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ၿပီး ယခု သူ႔ေယာက်္ား အလွည့္။
တင္ပါးမ်ားခ်ိဳင့္ခြက္သြားေအာင္ ညႇစ္ေပးသည္။ လက္ဖဝါးႏွစ္ဘက္ကို ဆီးခံု ႏွစ္ခုၾကား ၾကပ္ၾကပ္တည္းတည္း လၽွိုသြင္းကာ ေဆာက္ဖုတ္ေဘးျခမ္းႏွစ္ခုႏွင့္ ဆြဲလိုက္ တြန္းလိုက္ ညႇစ္ေပးသည္။ ေဆာက္ဖုတ္အဆီျပင္က ဆြဲလိုက္ခ်ိန္ ျပားသြားၿပီး၊ စုတြန္းလိုက္ခ်ိန္ ခံုးထလာသည္။ ခါးကို ေကာ့ေကာ့ပင့္ေပးသည္။
“အ အစ္ အစ္ ၿပီးေတာ့မယ္ အ အား”
“ၿပီးမယ္ေနာ္ အစ္ အစ္ အူး ”
“အင္း . ၿပီးေတာ့ . ၿပီးလိုက္ေတာ့ . .”
ေက်ာ္တေယာက္ အေၾကာဆြဲသလို ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ ျဖစ္ကာ ထြန္႔ထြန္႔ ထြန္႔ထြန္႔ႏွင့္ ၿပီးသြားေလေတာ့သည္။
သူ႔ခႏၶာကိုယ္ႀကီးမွာ သဲအိပ္ႀကီးအလား ဝုန္းကနဲ သူ႔မိန္းမကိုယ္ေပၚ ျပဳတ္က်သြားေလေတာ့သည္။ ႏွစ္ခ်က္ သံုးခ်က္ခန္႔ တင္ပါး ေကာက္ေကာက္တက္လာသည္။ လက္က်န္ သုတ္ရည္ အကုန္အစင္ ညႇစ္ထုတ္လိုက္သည္။
ကိုေဆြတို႔ လင္မယားလည္း ကပ်ာကယာ ေျခခၽြတ္နင္း၍ အျမန္ျပန္လစ္ၾကေလေတာ့သည္။
xxxx
“ကို . . . အေတာ္ေကာင္းၿပီး ေက်နပ္သြားၿပီလား ဟင္ . . .”
“အင္း . . တအားေကာင္း၊ အရမ္းေကာင္း။ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္တယ္ ခ်ိဳရာ၊ ခ်ိဴ့ကို တအားခ်စ္တာပဲ . . ”
ခ်ိဳ႕ကို ဖားရင္း ျမတ္ႏိူးစြာ အနမ္းဖြဖြေပးလိုက္သည္။
“ကိုတို႔ကို ေခ်ာင္းၾကည့္ေနတာကို ျပန္ၾကည့္ၿပီး လိုးျပရတာ တအားေကာင္းတာပဲ . . . သိလား . . . ခ်ိဳ ေရာ ဟင္ . . .”
“မသိဘူး . . . ပံုမွန္ပါပဲ . . .
ကို႔ေလာက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး . . .ကိုေက်နပ္ရင္ ၿပီးတာပဲ . . .”
ခ်ိဳ႕မွာေတာ့ ေက်ာ္လို ျပလိုစိတ္ မျပင္းျပလွ။ ဒါေပသည့္ လိုးေနတုန္း သူမ်ားၾကည့္ေနျမင္ေနမွန္း သိရေတာ့ စိတ္ႂကြလွသည္ကား အမွန္။
“ခုန အျပင္က လူေတြက ဝန္ထမ္းေတြ မဟုတ္ေလာက္ဘူးေနာ္ ကို . . . ”
“အင္း . . .ဝဝ ဖိုင့္ဖိုင့္ အသက္ႀကီးႀကီးေတြပဲ။ ေဘးခန္းကမ်ားလား မသိ။ ညေနက တခ်က္ေတြ႕မိတယ္ . . . အဲ့ဒီ အရြယ္ေတြပဲ . . .”
ဟိုတယ္ ဝန္ထမ္းလူငယ္ေလးမ်ားထက္စာလၽွင္ အိမ္ေထာင္သည္ လူႀကီးေတြ ျမင္သြားတာမို႔ ခ်ိဳ အေနရခက္တာ သက္သာေစသည္။
“ကိုက တအားဆိုးတာပဲ။ အဝင္အထြက္ လိုးေနတဲ့ ေဆာက္ဖုတ္ ျပဴျပဴႀကီး ကိုမ်ား သူတို႔ဘက္ ဟ ျပလိုက္ေသးတယ္ . . . ရွက္ဖို႔ေကာင္းလိုက္ထွာ . . .”
“ရွက္မေနပါနဲ႔ေတာ့ ခ်ိဳရယ္ . . .
ျမင္မယ့္ျမင္ေတာ့လည္း အေမရိကန္ ဘလူးကားထဲကလိုသာ အားရပါးရ ျမင္ပေလ့ေစေတာ့ . . .”
“ခ်ိဳ႕ ေအာ္သံေတြေရာ ၾကားကုန္ၾကမွာပဲေနာ္ . . .”
“သူတို႔ ၾကားမၾကားေတာ့ မသိဘူး . . .
ေကာင္တာကေတာ့ ၾကားလိမ့္မယ္ ထင္တယ္ . . .”
“အာ . . မဟုတ္တာ . . ေက်ာ္ကလည္း . . .”
ခ်ိဳက ရွက္ရမ္းရမ္းကာ ေက်ာ့္ ရင္ဘတ္ႀကီးကို တဘုန္းဘုန္း လွမ္းထုေတာ့ ခ်ိဳ႕လက္ကို ဖမ္းဆုပ္ကိုင္လိုက္ရင္း . . .
တဟားဟား ေအာ္ရယ္ကာ
ေနာင္မ်ားက်ရင္ ဒီထက္ ပိုေအာ္ေအာင္ လိုးေပးဦးမွာ . . . ဟု က်ီစယ္လိုက္ေလသည္။ကိုေဆြတို႔ လင္မယား အခန္းျပန္ေရာက္လာၿပီးသည္ထိ ခုန ျမင္ကြင္းကား ေခါင္းထဲမွ မထြက္ေတာ့။
လိင္မဆက္ဆံျဖစ္သည္မွာလည္း ၾကာေနၿပီမို႔ လိင္စိတ္လည္း အေတာ္အတန္ ႏိူးထ လာသည္။
ျမင္ခဲ့ရသည့္ ေက်ာ့္မိန္းမ၏ ကိုယ္လံုးတီးႏွင့္ အတြင္းပစၥည္းမ်ား အလွၾကာင့္ ကိုေဆြ႕ လိင္တံလည္း မာတင္းေနၿပီ။
တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းႏွင့္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ ဆက္ဆံႏိူင္သည့္ ေက်ာ္ေနလတ္ကို အားက်မိသည္။
ေက်ာ့္မိန္းမ ခ်ိဳ ႏွင့္ သက္တူ ရြယ္တူ ငယ္ေလးမွာကား ဆိုဖြယ္မရွိ။ လိင္ဆက္ဆံသည့္အရသာမွာ ဤမၽွေကာင္းလိမ့္မည္မွန္းပင္ မသိခဲ့။ ယခုလို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္မွပင္ ယံုေတာ့သည္။ ေက်ာ့္မိန္းမေနရာတြင္ အစားထိုး ခံစားလိုစိတ္ပင္ ျဖစ္ေပၚလာမိသည္။ ထိုအေတြးကိုပင္ အျပစ္ႀကီးတခုလိုလည္း အတင္း ခ်ိဳးႏွိမ္မိသည္။ ဒီအေတြးမ်ိဳး ရွိမွန္း သူမ်ားရိပ္မိမွာကိုပင္ စိုးေၾကာက္မိသည္။
မည္သို႔ပင္ စိတ္ကို ခ်ဳပ္တည္းထားေသာ္ျငား သဘာဝ ေသြးသားဆႏၵက မေန။ေက်ာ္၏လိင္တံထိပ္ဖူးႀကီးကို ျမင္ေယာင္ရင္း အူထဲ အသဲထဲ ယားလာမိသည္။ မိန္းမ အဂၤါမွာ အရည္ စိုေနေလၿပီ။
ကိုေဆြလည္း ခုနေလးတင္က ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ လိင္စိတ္တက္ႂကြေနရာ ျပန္ေပ်ာ့မက်မီ လ်င္ျမန္စြာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။
ထံုးစံအတိုင္း ငယ္ေလး အဝတ္မ်ားကို အျမန္ခၽြတ္၍ အေပၚခြတက္ကာ လိင္တံကို ထိုးသြင္းလိုက္သည္။
ငယ္ေလးလည္း ခုနျမင္ကြင္းထဲက မိန္းမေနရာမွာ ႀကိဳးစား စိတ္သြင္းရင္း ကိုေဆြ႕ ဆႏၵအတိုင္း အလိုက္သင့္ ေနေပးလိုက္သည္။
ကိုေဆြက ဂမူးရွဴးထိုး အသြင္းအထုတ္ စလုပ္ၿပီ။
ဟိုမိန္းမလိုေတာ့ ကာမသုခ ရမွာမဟုတ္မွန္း သိေနေလေတာ့ ခရီးအဆံုးမွာ ဆတ္တငံ့ငံ့ ေနရခက္မွာကို စိုးရြံ႕စြာ သိေနသည္။
ကာမစိတ္ထႂကြလာခါမွ တို႔လို႔တန္းလန္းျဖစ္မည္ သိ၍ စိတ္မပါေအာင္ ထိန္းထားလိုေသာ္လည္း ေသြးႏွင့္ကိုယ္ သားႏွင့္ကိုယ္ဆိုေတာ့လည္း လိင္အဂၤါခ်င္း ထိေတြ႕ ပြတ္တိုက္မႈ ႏွင့္အတူ ခုန ျမင္ကြင္းက တရိပ္ရိပ္ေပၚလာဆဲမို႔ စိတ္ႂကြလာသည္။ မိန္းမကိုယ္အတြင္းမွ ႂကြက္သားမ်ားက တုန္႔ျပန္လာသည္။ မိန္းမအဂၤါႏႈတ္ခမ္းသားမ်ား ေဖာင္းမို႔လာသည္။ အေစ့ေလး မတ္ေထာင္လာသည္။
မသိမသာ ေအာက္မွေန၍ ခါးကို ေကာ့ေကာ့ေပးေနမိသည္။ မိမိဘာသာသတိမထားမိဘဲ အတြင္းႂကြက္သားမ်ားက ရွံု႔ခ်ည္ပြခ်ည္ ညႇစ္ေပးေနမိသည္။
ထိုသို႔ တုန္႔ျပန္မႈမ်ားကို ခါတိုင္းႏွင့္မတူ ထူးထူးကဲကဲ ခံစားလိုက္ရ၍ ကိုေဆြ တေယာက္ ထိန္းမထားႏိူင္ေတာ့။ သုတ္ထြက္ခ်င္လာၿပီ။
“ငယ္ေလး . . .အ အစ္ အစ္ . . ကိုကို ၿပီးခ်င္ေနၿပီ . .
ၿပီးလိုက္ေတာ့မယ္ ေနာ္ . . .”
ခြင့္ေတာင္းေနေသးသည္။ မၿပီးပါနဲ႔ ဆိုလည္း ေအာင့္ထား ထိန္းထားႏိူင္သည္မဟုတ္။ တကယ္မၿပီးဘဲ ရပ္လိုက္ပါကလည္း ေပ်ာ့ေခြသြားတတ္တာ သိေနသည္ပဲ။
“ဟုတ္ . .ကိုကို . . ၿပီးလိုက္ေလ . . .ၿပီးလိုက္ . . ”
“အ အစ္ အစ္ အူး အူး . . .”
သားသတ္ရံုမွ ဝက္ႀကီးတေကာင္ အသက္ငင္သလို ညည္ညဴရင္း ကိုတင္ေအာင္ေဆြကိုယ္လံုးႀကီး ငယ္ေလးအေပၚ ျပဳတ္က်လာသည္။ ငယ္ေလးခမ်ာမေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း။
ကိုေဆြ႕ကိုယ္လံုးႀကီးကို အသာ တြန္းဖယ္ရင္း ငယ္ေလး ေရအိမ္ထဲ ဝင္သြားသည္။ ေဆးေၾကာသုတ္သင္ၿပီး သဘက္အေသးတခုကို ေရစိမ္၊ ညႇစ္ကာ ဝက္မွိန္း မွိန္းေနေသာ ကိုေဆြ႕ကို ဆြဲလွန္၍ လိင္တံႏွင့္ အနားတဝိုက္ကို ေရပတ္တိုက္ သန္႔စင္ေပးလိုက္သည္။
xxxxx
“ငယ္ေလး . . .”
“အင္ . . ”
“ငယ္ေလးကို ကိုကို အရမ္းအားနာတာပဲကြာ . . .”
“ဘာျဖစ္လို႔လဲ ကိုကို . . .”
“ေဩာ္ . . . ငယ္ေလးက အရြယ္ေကာင္းတုန္း ဆိုေတာ့ေလ . . .
ကိုကိုက ငယ္ေလးကို ဆႏၵမျဖည့္ဆည္းေပးႏိူင္ေတာ့လို႔ပါ . . .”
“မလိုပါဘူး ကိုကိုရယ္ . . . ငယ္ေလးမွာ အဲ့ဒီဆႏၵ မရွိပါဘူး . . . ငယ္ေလး ဘဝ ျပည့္စံုပါတယ္ . . . ကိုကိုက ေရထဲမွာ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား ပင္ပင္ပန္းပန္းစီးပြားရွာေနတာ . . . ကိုကို႔ကိုေတာင္ ငယ္ေလးက အားနာေနတာ . . .”
“မဟုတ္ဘူးေလ . . .
ခုနကလို ဟိုစံုတြဲလိုမ်ိဳး ငယ္ေလးကို ကိုကို မလုပ္ႏိူင္ေတာ့လို႔ ငယ္ေလးကို သနားလို႔ပါ . . .”
“မလိုပါဘူးဆိုမွပဲ ကိုကိုရာ . . . ငယ္ေလးလည္း စိတ္မပါပါဘူး . . .”
“တကယ္ေျပာတာပါ ငယ္ေလးရယ္ . . .
ငယ္ေလးလည္း ကာမ စည္းစိမ္ ခံစားဖူးေစခ်င္တယ္ . . .
ေၾကးစား ေကာင္ေလး တေယာက္ေယာက္နဲ႔ . . ”
“ေတာ္ပါေတာ့ ကိုကိုရယ္ . . .
ငယ္ေလး အဲ့အစားထဲက မဟုတ္ပါဘူး . . .”
“ငယ္ေလးလည္း ေသြးနဲ႔ကိုယ္ သားနဲ႔ကိုယ္ က်န္းမာတဲ့ မိန္းမတေယာက္ပါ . . .
ကိုကို သေဘာေပါက္တယ္ . . နားလည္ပါတယ္ . . .”
“ေနပါ့ေစ ကိုကိုရယ္ . . . ကိုကိုတို႔ေယာက်္ားေတြက
မိန္းမဆိုတာ သဝန္တိုမ်ိဳး အူတိုမ်ိဳးလို႔သာ ဆိုၾကတာ . .
ေယာက်္ားေတြကမွ ရည္းစားလူလု အူႏု ကၽြဲခတ္ ဆိုသလို အျဖစ္သည္းတတ္ၾကတာ . . မသိတာ မွတ္လို႔ . . ”
လႊတ္ကနဲ ျပန္ပက္လိုက္မိသည္ကို ငယ္ေလး ဘာသာ အံ့ဩမိသည္။
“ငယ္ေလးက ဇနီးအလိမၼာတေယာက္ဆိုတာ သိပါတယ္ . . .
ကိုကို အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ငယ္ေလးကို အရမ္းအားနာတယ္။ ငယ္ေလးကို ႏွိပ္စက္သလို ျဖစ္ေနမိၿပီ ထင္ပါရဲ႕ . . . ငယ္ေလးက ကိုကို႔ ရည္းစားမွ မဟုတ္ေတာ့တာ . . . ကိုကို႔ ဇနီးအလိမၼာတံုးေလး ျဖစ္ေနၿပီ . . . ကိုကိုကသာ လင္ေကာင္းပီပီ ေသခ်ာ မလိုးေပးႏိူင္ ျဖစ္ေနလို႔ . . .”
“ဟင္ ကိုကို . . ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာလဲ ဟင္ . . စကားလံုးႀကီးက ၾကမ္းလိုက္တာ . . ”
“ငယ္ေလးအတြက္ တကယ္ကို မလိုပါဘူး ကိုကိုရယ္ . . .
ငယ္ေလးမွာ ဒီေယာက်္ား၊ ဒီသားနဲ႔ မိသားစု ျပည့္ျပည့္စံုစံု ရွိတယ္ . . တျခားဘာမွ စိတ္မဝင္စားဘူး . . . ဘာလိုေသးလို႔လဲ . . .”
ေျပာမယ့္သာ ေျပာရသည္။ ဟိုစံုတြဲ ျမင္ကြင္းကား အေတြးထဲ တရစ္ဝဲဝဲ။
“ေဆာရီးေနာ္ ငယ္ေလး ေဆာရီး . .”
xxxx
ဝန္ထမ္းေလးမ်ား ျခင္ေဆးလွည့္ဖ်န္း၊ ေရေႏြးဓာတ္ဗူးမ်ားလိုက္ေဝ၊ လိုအပ္တာ ေမးျမန္း ၾကေတာ့ အသီးသီး ဝရံတာဘက္ ထြက္လာျဖစ္ၾကသည္။
တင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္ ေက်ာ္ေနလတ္ဘက္ ကူးကာ . . .
“ညီက ေက်ာ္ေနလတ္ မဟုတ္လား . . xxx ကမ္ပဏီ ကေလ . . .”
“ဟုတ္ပါတယ္ အကို . . .”
“ကိုယ့္ကို မမွတ္မိဘူးနဲ႔တူတယ္ . . ကိုယ္တို႔ဆံုဖူးတယ္ေလ . . . တင္ေအာင္ေဆြပါ . . . တိုးႀကီးရဲ႕ ေဘာ္ဒါ ၊ သေဘၤာ အင္ဂ်င္နီယာေလ . . .”
“ေဩာ္ . . သိၿပီ အကို . . ေဆာရီးေနာ္ . . ေဆာရီးပါ အကို . . ရုတ္တရက္မို႔ မမွတ္မိတာ စိတ္မရွိပါနဲ႔ေနာ္ . . . ဒီမွာ အသိမိတ္ေဆြ ေတြ႕လိမ့္မယ္လို႔ မထင္ထားလို႔ပါ . . .”
“လိုးေကာင္းေနၾကတာကိုး” ဟု ကိုေဆြ စိတ္ထဲ ေျပာမိသည္။
“ခ်ိဳ . . ဒါ ကို႔ ေဘာစ္ရဲ႕ ေဘာ္ဒါႀကီးေလ . . . တကယ္ေတာ့ ဒီအကိုကလည္း ကိုတို႔ ေဘာစ့္ ပါပဲ . . . sleeping partner ေလ . . . ေနာက္ကြယ္က တကယ့္ သူေဌး အစစ္ေပါ့ . . .”
“အဲေလာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး ညီရာ . . .ကိုလည္း ေငြပိုေလး နည္းနည္းပါးပါး ထည့္ထားတာပါ . . .”
တကယ္တမ္း တင္ေအာင္ေဆြ ရွယ္ယာက အမ်ားစုမွန္း ေက်ာ္ေနလတ္ သိထားသည္။
ခုနေလးတင္ မိမိတို႔အရွက္ကုန္ေအာင္လိုးျပတာ ေက်ာ့္ ေဘာစိလင္မယား အကုန္ျမင္ေတြ႕သြားၾကပါလား ဟု ရွိန္းတိန္းတိန္း ရင္ဖိုမိသည္။
ဒါေပသည့္ မိမိအခန္းထဲ မိမိလိုးေနၾကတာကို လူႀကီးတန္မဲ့ လာေခ်ာင္းၾကည့္သူမွာ သူတို႔မို႔လို႔႔ ကိုယ္အျပစ္မွ မဟုတ္ဟု ေျဖသာသည္။
“ညီတို႔ အားရင္ ဒီဘက္ ကူးလာခဲ့ပါလား . . . ခုလိုၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ ဆံုတုန္းေလး ဧည့္ဝတ္ျပဳခ်င္လို႔ပါ . . .”
“ဟုတ္ ဟုတ္ . . အားပါတယ္ အကို . . အားနာစရာႀကီး . . ဘာမွ အထူးအေထြ မလိုပါဘူးအကို . . .ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း စားၿပီးေသာက္ၿပီးၾကပါၿပီ . . .”
ကိုေဆြတေယာက္ ဝန္ထမ္းေကာင္ေလးကို လွမ္းေခၚ၍ စားစရာမ်ားႏွင့္အတူ ေသာက္စရာမ်ား မွာၾကားေလသည္။
တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ မိတ္ဆက္၊ တေယာက္အေၾကာင္းတေယာက္ စပ္စု ေမးျမန္း ေျပာဆိုၾကသည္။
ရည္မြန္ ပြင့္လင္းေသာ ေက်ာ္ေနလတ္ ကို တင္ေအာင္ေဆြကလည္း ညီငယ္တေယာက္ပမာ ခင္မင္မိသည္။ ႏုပ်ိဳ သန္စြမ္းမႈကို အားက်မိသည္ႏွင့္အတူ ခ်စ္ေသာ ငယ္ေလးကို သူ႔ဇနီးေနရာမွာ တခန ဝင္၍အစားထိုး ခံစားၾကည့္ေစခ်င္မိသည္။ မိမိအားနည္းခ်က္အတြက္ အကူအညီ ရယူလိုသည္။
မိမိေဘာ့စ္ တေယာက္ တစ္လတစ္လ သိန္းရာေက်ာ္ လစာစားေနရသည့္အျပင္ ကမ္ပဏီမွ အျမတ္ေငြမ်ား လစဥ္ ခံစားေနရေသာ္လည္း ဟိတ္ဟန္မႀကီး၊ စကားအေျပာအဆို ပြင့္လင္းရင္းႏွီးသည့္ ကိုတင္ေအာင္ေဆြလို သေဘၤာအင္ဂ်င္နီယာခ်ဳပ္၊ သူေဌးတေယာက္ကို ေက်ာ္ေနလတ္ကလည္း ေလးစားခင္မင္မိသည္။
ထို႔အတူပင္ . . .
သက္တူ ရြယ္တူ ခင္ပြန္းႏွင့္ ဒိုးတူေဘာင္ဖက္ စိတ္တူ ကိုယ္တူ ေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းစြာ အိမ္ရွင္မ ဘဝကို ျဖတ္သန္းေနသည့္ လင္းလက္ခ်ိဳ ဘဝကို မိမိငယ္တေယာက္ အားက်ေနမိသည္။
အိမ္အကူ မထား၊ အိမ္မႈကိစၥ သားသမီးအေရးမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ ဇယ္ဆက္သလို လုပ္ေနတတ္သူျဖစ္၍
က်န္းမာသန္စြမ္းကာ လွပပ်ိဳျမစ္ေနသည္။
တဦးကိုတဦး ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိူးစြာ အားပါးတရ လိင္ဆက္ဆံၾက၍ ကာမစည္းစိမ္ ခံစားၾကပံုကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႕ထားရသည္မို႔ ထိုအခ်က္ကိုကား မသိစိတ္ထဲမွ အထူးတလည္ အားက် ေနမိသည္မွာ ေသခ်ာလွသည္။
မိမိငယ္မွာေတာ့ အေႁခြအရံမ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုကံုလံုစြာ လိုေလေသးမရွိ၊ အပူအပင္ကင္းကင္း ေနႏိူင္သူမို႔ အတန္ငယ္ ျပည့္ၿဖိဳးေသာ ခႏၶာကိုယ္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားသည္။ အသက္ အေတာ္ကြာေသာ ယစ္ထုပ္ သေဘၤာသားႀကီးကို ရထားသူမို႔ သူတို႔စကားအသြားအလာအရ ကာမဆႏၵ ျပည့္ဝမွာ မဟုတ္မွန္း လင္းလက္ခ်ိဳ ခန္႔မွန္းမိေလသည္။ ျပည့္စံုသလိုႏွင့္ တစံုတရာ လိုအပ္ေနသည့္ မိမိငယ္ကို သနားသလိုလို ခံစားမိရင္း မိမိ အမ တေယာက္လို ခင္မင္မိသည္။
အထူးသျဖင့္ ခုနကလို မိမိတို႔ လိုးေနသည့္ ျမင္ကြင္းမ်ိဳး ျမင္ၿပီး ခမ်ာ အေနရ ခက္ရွာမည္ဟု ေတြးမိကာ အသနား ပိုေနမိသည္။
မိမိငယ္မွာ အေပၚယံၾကည့္လၽွင္ လူႀကီးဆန္သည္ဟု ဆိုႏိူင္ေသာ္ျငား လက္ရွိအသက္ထက္ အနည္းငယ္ အိုစာသေယာင္ ထင္ရသည္။
တေယာက္အေၾကာင္း တေယာက္ အကုန္အစင္နီးပါး ေမးျမန္းေျပာဆိုၾကၿပီး ရင္းႏွီးမႈပိုလာကာ ဝိုင္းေလးလည္း အေတာ္စိုေျပေလသည္။
“ညီတို႔နဲ႔ ခုလို ခင္မင္ရတာ အရမ္းဝမ္းသာတယ္ကြာ . . ညီတို႔လင္မယားၾကည့္ရတာ တကယ့္ကို အပူအပင္မရွိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ၾကပံုပဲ . . တကယ္ေျပာတာ . . ျပန္ေရာက္ရင္လည္း ရန္ကုန္မွာ ေတြ႕ၾကမယ္ေလ . . ကိုယ္ကလည္း အိမ္မွာေနရတယ္ရယ္လို႔ သိပ္မရွိ။ ငယ္ေလးဆို တေယာက္တည္း အထီးက်န္သလို ျဖစ္ေနတာ . . .
ငယ့္ကိုလည္း ဒီက ညီတို႔လင္မယားဆီမွာပဲ အပ္ရမယ္ . . ”
ခုနက ျမင္ေတြ႕သြားသည့္အျဖစ္ႏွင့္ ဆက္စပ္ၾကည့္ပါက ကိုေဆြ႕စကားေနာက္မွာ အဓိပၸါယ္ အမ်ားႀကီးရွိေနသေယာင္။
အေတာ္ ညဥ့္နက္သည္အထိ စကားေျပာဆို ေသာက္စားၾကၿပီး အသီးသီး အိပ္ယာဝင္ၾကၿပီ။
“အဲ့ဒီ အမ ၾကည့္ရတာ ျပည့္စံုသလိုနဲ႔ တခုခု လိုေနသလိုပဲေနာ္ . . . ကို . .”
“အင္း . . ေလာကႀကီးမွာ အရာရာ ျပည့္စံုတာ ဘယ္သူမွ မရွိပါဘူး ခ်ိဳရာ . . လူတိုင္းမွာ အပူကိုယ္စီ၊ ေသာက ကိုယ္စီ ရွိၾကတာပဲ . .
ကဲ . . ဆရာမႀကီး . . ဘာေတြမ်ား ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ေတြးေနတာလဲ . . လာ . . အိပ္စို႔ . . .”
ေက်ာ္ေျပာသလို ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ဟု ဆိုက ဆိုႏိူင္ေပသည္။
အိမ္ေထာင္သည္ တေယာက္၏ ကာမသုခ၊ ေယာက်္ားယူသည့္ အရသာကို သူမ်ားကို ျပသၿပီးေတာ့၊ ဒီမမ မိမိငယ္ ကို သနားစိတ္ပိုမိကာ ခ်ိဳ႕ေနရာမွာ ခန ေပးေနၾကည့္၍ ဤကာမသုခ အရသာႀကီးကို ျမည္းစမ္းသိေစခ်င္သည့္ အေတြးတခ်က္ဝင္မိေလၿပီ။
xxxxxx
သည္လိုႏွင့္ ေနာက္တေန႔ ရန္ကုန္ျပန္ၾကကာ အသီးသီး မူလဘဝထဲ တဖန္ က်င္လည္ လႈပ္ရွားၾကေလၿပီ။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လည္ႏွင့္မေဝးလွေသာ ၿမိဳ႕နယ္တခုထဲမွာ ေက်ာ္တို႔က ရပ္ကြက္တြင္းမွ အထပ္ျမင့္ တိုက္ခန္းက်ယ္ေလးတစ္ခုမွာ ေနၾကသလို၊ မနီးမေဝးေနရာရွိ အဆင့္ျမင့္ ကြန္ဒို အိမ္ယာတခုမွာ ကိုေဆြတို႔ လင္မယား ေနၾကသည္။
အခ်ိဳ႕ရံုးပိတ္ရက္မ်ားတြင္ တင္ေအာင္ေဆြတို႔ လင္မယားက ေက်ာ္တို႔ကို ဖိတ္၍ စားေသာက္ဆိုင္ တခုခုတြင္ စားၾက ေသာက္ၾကေလ့ ရွိလာသည္။
ၾကားရက္မ်ားတြင္ေတာ့ ငယ္က အိမ္မွာ အားေနသူပီပီ ခ်ိဳ႕ ထံသို႔ မၾကာခန အလည္အပတ္ ဝင္တတ္ေလ့ရွိသည္။ ခ်ိဳကေတာ့ အိမ္သန္႔ရွင္းေရး၊ ေလၽွာ္ဖြတ္၊ မီးပူတိုက္၊ ခ်က္ျပဳတ္ေၾကာ္ေလွာ္၊ ကေလးေက်ာင္း/က်ဴရွင္ ႀကိဳပို႔ ကိစၥမ်ားႏွင့္ အခ်ိန္ပိုရယ္လို႔ အမ်ားႀကီးမရွိလွ။
“ခ်ိဳ႕ ၾကည့္ရတာ ေမာလိုက္တာကြယ္ . . . အကူ တေယာက္လာက္ ေခၚထားပါ့လား . . .”
“ရပါတယ္ မမရယ္ . . က်င့္သားရေနပါၿပီ . .
အိမ္ေဖာ္ေခၚရင္လည္း ကူေဖာ္မရဘဲ ေလာင္ဖက္ ျဖစ္ေနတတ္တာမ်ိဳး . . မမရဲ႕ . .
တကယ္ကၽြမ္းက်င္တဲ့ အိမ္ဖာ္မ်ိဳးက် ေစ်းက မေသးဘူး . . .ထမင္းခ်က္ဆို ထမင္းပဲခ်က္တာ၊ ကေလးထိန္းဆို ကေလးပဲ ထိန္းတာ မ်ိဳး။ ေက်ာ့္လစာေလးနဲ႔ အိမ္စရိတ္ ကေလးေက်ာင္းစရိတ္ေတြ ေလာက္ငေအာင္ ခ်င့္ခ်ိန္ေနရတာေလ . .
မမတို႔လို ေဘာစိ မွမဟုတ္ . . ငီး ငီး . .
ဒီတိုက္ခန္း နဲ႔ ကားေတာင္ ႏွစ္ဘက္မိဘေတြ လက္ဖြဲ႕ထားလို႔ မမေရ . . မဟုတ္လို႔ကေတာ့ အငွားေနရရင္ မလြယ္ဘူး . . ”
“တိုက္ခန္းကလည္း က်ဥ္းက်ဥ္းမို႔ လူပိုရွိရင္ ေနရထိုင္ရတာလည္း မလြတ္လပ္ပါဘူးမမရယ္”
သူတို႔လင္မယား ခ်စ္ပြဲႏြဲပံု ႏွင့္ဆို လူပိုရွိ၍မျဖစ္မွန္း . ဒါကိုေတာ့ မိမိငယ္ လက္ခံမိသည္။
“အင္း . . ခ်ိဳတို႔ၾကည့္ရတာ ေပ်ာ္ေနတာပဲေနာ္ . .
မမက အိမ္မွာ ဇိမ္နဲ႔ ေနရတယ္ ဆိုေပမယ့္ ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္ နဲ႔ အထီးက်န္ေနသလိုပဲ . . ကိုေဆြက သိတဲ့အတိုင္း ခရီးပဲထြက္ေနရတာေလ . . အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္က်ေတာ့လည္း သူ႔အလုပ္ကိစၥေတြ၊ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ရႈပ္ေနတတ္ေသးတာ . . အိမ္မွာေနေတာ့လည္း ဟိုအရည္ေလး တျမျမနဲ႔ . . မိန္းမနားလည္း သိပ္မကပ္ပါဘူး . . ”
ဟုတ္မည္။ အသက္ခ်င္းကလည္း အေတာ္ကြာေတာ့ ဖက္လွဲတကင္းရွိလွမည္မဟုတ္။ ေသခ်ာတာတခုက လိင္ကိစၥလည္း အားနည္းေနေပလိမ့္မည္။
ခ်ိဳ က ကေလးေက်ာင္းပို႔ၿပီး ျပန္မႀကိဳမီ စပ္ၾကားတြင္ အခ်ိန္အားေလး ရတတ္သည္။ ထိုအခ်ိန္ေလးမ်ိဳးမွာ ငယ္က လာလာလည္တတ္သည္။ ရံခါ ေစ်းဝယ္ထြက္ျခင္း၊ ျဗဴးတီးပါလာသြားျခင္းမ်ိဳး အေဖာ္ေခၚတတ္သည္။ ၿပီးလၽွင္ တခုခု စားေနက်။ ငယ္ေလးကသာ အျမဲ အကုန္အက်ခံေလ့ရွိသည္။ ခ်ိဳ႕ကို လံုးဝ အလွည့္မေပး။ ခ်ိဳက အားနာလာသည္။ တခါတရံ အတင္းေပးမည္ လုပ္ပါက အဲ့ဒါဆို ေနာက္ကို အလည္မလာ၊ အေဖာ္မေခၚေတာ့ေၾကာင္း၊ သူ႔ကို မခင္၍ မလာေစခ်င္၍ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
အခ်ိဳ႕ရံုးပိတ္ရက္မ်ိဳးက်
သူတို႔လို စားေသာက္ဆိုင္မွာ ဖိတ္မေကၽြးႏိူင္၍ အိမ္မွာ ဖိတ္၍ ညစာကို ကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပဳတ္ စီမံ ေကၽြးေမြးတတ္သည္။ ခ်ိဳ ကိုယ္တိုင္ အိမ္ခ်က္ လက္ရာမို႔ အေျပာင္းအလဲ အျဖစ္ ကိုေဆြတို႔ လင္မယားလည္း ခံတြင္းေတြ႕သည္။ သူတို႔အိမ္လို မႀကီးက်ယ္ မခမ္းနားေပမယ့္ အိမ္အကူမရွိ၊ ကိုေဆြတို႔ ငယ္ေလးတို႔လည္း ဝိုင္းလုပ္ဝိုင္းစားၾကႏွင့္ သိုက္သိုက္ဝန္းဝန္းရွိသည္။
ငယ္ေလး ႏွင့္ ခ်ိဳတို႔လည္း ညီအမရင္းပမာ ရင္းႏွီးခင္မင္လာၾက၍ တိုးတိုးတိုင္ပင္ေဖာ္ ျဖစ္လာၾကသည္။
တေန႔ေတာ့ . .
“ဒါနဲ႔ . . ခ်ိဳ . . တခုေလာက္ ေမးၾကည့္ခ်င္လို႔ . .”
“အမေလး စကားပလႅင္ခံေနလိုက္တာ . . ေမးပါ မမရဲ႕ . . ညီအမေတြပဲ ဟာ . .”
“ဟိုေလ . . ခ်ိဳ တေနကုန္ အလုပ္ေတြမ်ား၊ ေက်ာ္ကလည္း ရံုးမွာ ပင္ပန္းဆိုေတာ့ ခ်ိဳတို႔ ညဘက္က်ေတာ့ေရာ အတူ ေနျဖစ္ၾကလား ဟင္ . . ”
“အြန္ . . ဒီတိုက္ခန္းေသးေသးေလးပဲဥစၥာ . . အတူမေနလို႔ ဘယ္မွာ ေနရမလဲ မမရဲ႕ . .”
“ဟုတ္ဘူးေလ ဟို ဟာ . . ဟိုဥစၥာ . .”
“ေဩာ္ . . လင္မယား လိုးၾကတာေျပာတာလား . .”
“ဟယ္ . . ခ်ိဳကေတာ့ လုပ္ၿပီ . . ”
“ရွင္းေအာင္ေမးရတာေလ . . အဲ့တာကေတာ့ ညတိုင္း ပဲ မမေရ . . ”
“ဟယ္ . . တကယ္ . . ”
“အင္းေပါ့ . . ဒါက ဝ တဲ့ အမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာ . . စားရေလ စားခ်င္ေလ ပဲ . . လူျပက္ေတြေျပာသလို အိပ္ေပ်ာ္စားဝင္ အစာေၾကေလေခ်ာင္ ေဆးႀကီးကိုး . . ”
“မမတို႔ေရာ ဟင္ . . ”
“အင္း သူက အိမ္မွာမွ သိပ္မေနရဘဲ . . ”
“အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္ အတိုးခ် ခ်စ္ၾကေပါ့ မမရဲ႕ . .”
” . . .”
xxxx
ငယ္တေယာက္ ခ်ိဳ႕ကို ျမင္တိုင္း xxxx ကမ္းေျခက ညမွာ လိင္ဆက္ဆံစဥ္ ခ်ိဳတေယာက္ ကာမ အထြတ္အထိပ္ေရာက္ပံုက ျဖတ္ကနဲ တခ်က္တခ်က္ ေပၚလာတတ္သည္။
တေန႔ေတာ့
“ခ်ိဳ . . ”
“ဟင္ .”
“မိန္းမေတြက သူတို႔ေယာက်္ားေတြလို ၿပီး လားဟင္ . .”
“ၿပီးတာေပါ့ မမရဲ႕ . . သူတို႔ထက္ေတာင္ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ထင္တာပဲ . . ”
ဟုတ္ေလာက္သည္။ ထိုညက ခ်ိဳတေယာက္ ေကာင္းလြန္းပံုကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိသည္။
ငယ္ေလး ဘာေၾကာင့္ေမးလဲဆိုတာ ခ်ိဳလည္း သိေနသည္။ ခ်ိဳတေယာက္ အားရပါးရၿပီးတာ သူကိုယ္တိုင္ ျမင္ခဲ့ဖူးသည္ပဲ။
“မမ တကယ္ မသိဘူးလား ဟင္ . . ”
“မသိပါဘူး ခ်ိဳရယ္ . . မိန္းမေတြက သူတို႔ေတြလို ေကာင္းမွန္း မသိပါဘူး . .”
“ေဩာ္ . . မမရယ္ . . ”
“ဟို . . ကိုေဆြက ဟို ဘယ္လို လုပ္သလဲ ဟင္ . .”
“. . .”
“ေဆာရီးေနာ္ မမ . . ခ်ိဳ လႊတ္ကနဲ ေမးမိတာပါ . . ”
“မမလည္း ေျပာစရာဆိုလို႔ ဒီညီမပဲ ရွိတာပါ . . ”
အတန္ၾကာ စကားမဆက္ . .
ခ်ိဳလည္း ၿငိမ္ေနမိသည္။
“အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ ကိုကိုက ၄၆ႏွစ္ေပါ့ . . ကေလးရလိုစိတ္နဲ႔ ႀကိဳးစားၾကရတာေပါ့ . . . သေဘၤာကလည္း ထြက္ရေသး . . . ဒါေပမယ့္ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ခနခန ေနျဖစ္ၾကပါတယ္ . . ”
“ေနာက္ သားေလး ရၿပီးေတာ့ သိပ္မေနျဖစ္ၾကေတာ့ဘူး . . သူလည္း အရက္ပဲ စြဲစြဲျမဲျမဲေသာက္ေနေတာ့တာပဲ . . ပင္လယ္ထဲ အျမဲေသာက္ေနေတာ့ စြဲေနၿပီေပါ့ . . .
မမလည္း သားေလးတေယာက္နဲ႔ လံုးခ်ာလည္ေနေတာ့ စိတ္မပါလွပါဘူး . . .
ခုေတာ့သားလည္း ၅ ႏွစ္ထဲမွာ၊ ကေလးထိန္းနဲ႔၊ ေက်ာင္းႀကိဳပို႔ ဒရိုင္ဘာနဲ႔ ဆိုေတာ့ မမလည္း အခ်ိန္ပိုေတြ မ်ားလာၿပီေလ . . ”
ေသြးသားဆႏၵ ျပန္ႂကြလာၿပီဟု ဆိုလိုခ်င္မွန္း ခ်ိဳ နားလည္သည္။
“သူမ်ားလင္မယားေတြ တပူးတြဲတြဲ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာေနၾကတာ ျမင္ေတာ့ အားက်လာတယ္ . . ကိုကိုက သိပ္ပူးပူးကပ္ကပ္ မရွိလွဘူး . . . ခ်ိဳရဲ႕ . . ”
“ဒါနဲ႔ . . ဟို . . ခုေရာ . . အတူေနျဖစ္ၾကလား ဟင္ . . ”
“အင္း တပါတ္ ဆယ္ရက္ ၾကာမွ တခါေလာက္ပါပဲ . . ”
“အဲ့ေတာ့ေရာ မမ ဟို . . ဟိုေလ မေကာင္းဘူးလား . . မၿပီးဖူးဘူးလား ဟင္ . . ”
“ၿပီးတယ္ ဆိုတာ ဘာမွန္းကို မသိပါဘူး ညီမရယ္ . . စာထဲ ဖတ္ဖူးတာ၊ သူမ်ားေျပာသံ ၾကားဖူးတာပဲ ရွိတယ္ . . ”
“အတူေနရင္ ကိုကိုက ခန ေလးဆို ၿပီးသြားတာပဲ . . . တခါတေလေတာ့ မမ ေကာင္းသလိုလို ဘာလိုလို ေတာ့ ျဖစ္ဖူးတယ္ . . သူၿပီးသြားေတာ့ ကိုယ္လည္း ဘာတတ္ႏိူင္မွာလဲ . . .”
ခ်ိ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိသည္။ ခ်ိဳတို႔ ေကာင္းေကာင္းႀကီး လိုးျပတာ ျမင္မိၿပီး မမငယ္တေယာက္ အေနရခက္ေနပံုပင္ . . .
“ကိုကိုက ပညာတတ္ပီပီ မမ ျဖစ္ေနပံုကို ရိပ္မိတယ္ ထင္တယ္ . . . တေလာက စကားစလာတယ္ . . . သူ အရမ္းအားနာတဲ့အေၾကာင္း၊ မမကို သနားတဲ့အေၾကာင္း၊ လင့္တာဝန္ မေက်တဲ့အေၾကာင္း ေပါ့ . . .”
“. . . ”
“ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ခ်ိဳရယ္ . . . သူက ေၾကးစားေကာင္ေလးတေယာက္ေယာက္ေခၚၿပီး မမဆႏၵျဖည့္ဆည္းေပးမယ့္အေၾကာင္း . . .”
“အို . . ”
ခ်ိဳပင္ အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္သြားမိသည္။
“မမ ရွက္လိုက္ထွာ . . ခါးခါးသီးသီး ျငင္းပစ္လိုက္တယ္ . . .”
“. . .”
ခ်ိဳ ဘာျပန္ေျပာ၍ အားေပးရမည္ပင္ မသိေတာ့။
“ကဲ . . မမလည္း ဘာလို႔ ေျပာမိေနသလဲ မသိပါဘူး . . ”
“ရပါတယ္ မမရယ္ . . တိုးတိုးေဖာ္ဆိုလို႔ ဒီညီအမပဲ ရွိတာ . . ”
“ကဲ . .ခ်ိဳ လည္း သြားဖို႔ လုပ္ေတာ့ . . ေက်ာင္းႀကိဳ ေနာက္က်လိမ့္မယ္ . . မမ ကားလွမ္းေခၚလိုက္ေတာ့မယ္ . . ”
xxxx
ခ်ိဳ တေယာက္ နဖူးေပၚလက္တင္ အေတြးနယ္ခ်ဲ့ေနရၿပီ။ မိမိတို႔ ေန႔တိုင္း လိုးေန၊ ခံေန၊ ၿပီးေနၾကတာေတာင္ ဝသြားသည္ မရွိ။ စားၿပီးရင္း စားခ်င္ ျဖစ္ေနတုန္းပင္။ စားရသည့္ကေလး ပိုငတ္ ဆိုသည့္စကားအတိုင္းပင္။
မမငယ္ေနရာမွာ ခန ဝင္ေနၾကည့္မိသည္။ ျပည့္စံုႂကြယ္ဝေသာ္ျငား လင္ရွိလ်က္ႏွင့္ အလိုးမခံရ၊ ကာမသုခ မခံစားရဆိုလၽွင္ ခ်ိဳ ရူးသြားႏိူင္သည္။
နီးစပ္ရာ ေယာက်္ားတေယာက္ေယာက္ႏွင့္ပင္ အလိုးခံမိမည္ ထင္သည္။ မမငယ္လို သူ႔ေယာက်္ားကိုယ္တိုင္က ခြင့္ျပဳသည္ကိုပင္ ျငင္းဆန္ေနသည့္ သစၥာရွိမႈကိုေတာ့ ေလးစားမိသည္။ သနားမိသည္။ ကူညီလိုလာသည္။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ကိုယ္လံုးတီးအလွကို ျပခ်င္ ႂကြားခ်င္သည့္ စိတ္မ်ိဳး၊ ခ်ိဳ ႏွင့္ လိုးတာ သူမ်ားျမင္လိုသည့္ စိတ္မ်ိဳး ရွိသလို၊ အဲ့လို လုပ္တာ သာယာတတ္သည္ကို ခ်ိဳ သိသည္။ ခ်ိဳပင္ သာယာသလို ျဖစ္တတ္သည္ပဲ။ ထို စိတ္မ်ိဳးကို exhibitionism ဟု ေဆးပညာ၌ ေခၚေၾကာင္း သိထားသည္။
ယခု ေက်ာ့္ကို မမငယ္အား ေပးလိုးပါက မည္သို႔ ရွိမည္နည္းဟု ေတြးမိသည္။ သဝန္တိုစိတ္မရွိဘဲ အနည္းငယ္ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားလာမိသည္။ ေက်ာ့္အေပၚ ယံုၾကည္တာ၊ ခ်စ္တာလည္း ပါသည္။ မမငယ္ကို ခင္တာ၊ သနားတာလည္းပါမည္။ ေသခ်ာတာက ေဖာက္ျပန္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ ေသြးသားကိစၥသက္သက္မွန္း သိေနေသာေၾကာင့္ သဝန္တိုစိတ္ မရွိတာ ျဖစ္မည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ threesome ႏွစ္သက္သည့္ cuckqueen မ်ား ျဖစ္ေနပလား သံသယ ျဖစ္မိသည္။
တသက္လံုး မိမိအေပၚ သစၥာရွိလာခဲ့သည့္ ေက်ာ့္ကို အေျပာင္းအလဲ အသစ္တစ္ခု ေပးလိုသည္။ ရံုးမွ ဝန္ထမ္းေကာင္မေလးမ်ား၊ မဟုတ္တယုတ္ မိန္းမလည္မ်ားႏွင့္ ကြယ္ရာ ေတြ႕မွာထက္စာလၽွင္ မမငယ္ႏွင့္ မိမိမ်က္စိေအာက္မွာပင္ လိုးၾက ေဆာ္ၾကသည္က ပိုစိတ္ခ်ရေၾကာင္းေတြးမိသည္။ ၿပီးေတာ့ . . မမငယ္က ေဖာက္လႊဲေဖာက္ျပန္ လုပ္မည့္အစားထဲက မဟုတ္။ လိင္ကိစၥမွလႊဲ၍ အစစအရာရာ မိမိတို႔ထက္ သာလြန္ျပည့္စံုသူေတြ။ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပသနာ ပူစရာ မလိုသည္မွာေသခ်ာသည္။ သူ႔ေယာက်္ားကလည္း ေက်ာ္ရဲ႕ ေဘာ့စ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း အပ္ထားသည္၊ ခြင့္ျပဳထားသည္ပဲ။ ကူညီေပး၍ ေက်းဇူးေတာင္ တင္ဦးမည္ ထင္သည္။ ေက်ာ့္ေရွ႕တက္လမ္းအတြက္ပင္ အလားအလာ ေကာင္းႏိူင္သည္။
ေရာဂါဆန္းမ်ား ထူေျပာသည့္ေခတ္ကာလထဲတြင္ မမငယ္တို႔လို လူကုံထန္ေတြက ပိုစိတ္ခ်ရသည္။ တဆိတ္ရွိ ဘန္ေကာက္သြားလိုက္၊ စလံုး သြားလိုက္ႏွင့္ ခ်က္ကပ္ လုပ္ေနၾကသူေတြ။
“အင္း . . ငါ့ဟာငါေတာ့ စြတ္ေသခ်ာေနလိုက္တာ . .”
“မမငယ္ကို ဘယ္လို ေျပာရမွာလဲ . . မမ နဲ႔ ခ်ိဳ႕ေယာက်္ားကို ေပးလိုးမယ္ေလ” ဟု ေျပာရမွာလား . . “ပါးထရိုက္ေနမွဒုကၡ” ဟု ေတြးရင္း ခ်ိဳ ျပံဳးမိသည္။
xxxx
“သဇင္ HD တဲ့ မမေရ . . ေက်ာင္းႀကိဳလာတဲ့အထဲက အမႀကီးတေယာက္ျပတာ . . ခ်ိဳလည္း ဖုန္းထဲ ကူးလာခဲ့တယ္ . . ဒီမွာ ၾကည့္ . . ”
ခ်ိဳကေတာ့ ျပတ္လပ္ေနသူမဟုတ္သျဖင့္ သာမန္ကာလၽွံကာသာ ၾကည့္ေသာ္ျငား ဒီျပကြက္ေတြက ငတ္ျပတ္ေနရွာသူ ငယ္ေလးအတြက္ေတာ့ နဂိုကမွ ဖြဲမီးလို တေျမ့ေျမ့ေလာင္ကၽြမ္းေနရာမွ ယမ္းပံုထဲ မီးပြားက်သည့္ပမာ . .
စိတ္ထဲ သရိုးသရီ ျဖစ္လာမိသည္။
xxxx ကမ္းေျခမွာ ခ်ိဳတို႔ လိင္ဆက္ဆံသည့္ျမင္ကြင္းကိုလည္း ျပန္ျမင္ေယာင္လာမိသည္။ အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္း ခ်ိဳႏွင့္လည္း တို႔ထိတို႔ထိ လင္မယားကိစၥေျပာျဖစ္ၾကေတာ့ တသက္လံုး ခ်ိဳးႏွိမ္ ၿမိဳသိပ္ထားသမၽွ ဒီမွာဘက္ပဲ အေတြးေရာက္ေနတတ္သည္။
“ေကာင္းလိုက္တာ ဆိုပဲ . . . ေကာင္မ ညည္းေန လိုက္တာ”
“ဟုတ္လို႔လား ခ်ိဳ ရယ္ . . တကယ္ေရာ အဲ့ေလာက္ႀကီး ေကာင္းလို႔လား . . ”
မိမိတို႔အားရပါးရ လိုးတာ ျမင္ဖူးထားလ်က္ႏွင့္ ခုလို ေမးသည္ဆိုေတာ့ မမငယ္ အေတာ္ႀကီးကို စိတ္ဝင္စားေနတာ ေသခ်ာလြန္းေနၿပီ။ ေက်ာ္ႏွင့္ ေပးလိုးရန္ အထိ ခ်ိဳ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။
“တကယ္ေကာင္းလို႔ ေပါ့ မမရဲ႕ . . ဟီး ”
“တခါတေလ စိတ္လႊတ္ကိုယ္လႊတ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္အသစ္ ဆို ပိုေတာင္ ေကာင္းေသး”
“ဘယ္လို ဘယ္လို ”
“ေဩာ္ . . ေန႔တိုင္း အိမ္မွာ လုပ္ေနက်ထက္ အရင္တခါ xxxx ကမ္းေျခခရီးထြက္တုန္းကဆို စိတ္လႊတ္ကိုယ္လႊတ္ တေန႔ထဲ ၃ ခါေတာင္ ျဖစ္သြားေသးတာ . . . ခ္ ခ္”
ခ်ိဳကလည္း အူျမဴးျမဴးႏွင့္ ခပ္ႂကြားႂကြားေျပာလိုက္မိသည္။
“အယ္ အဟုတ္ . .”
ငယ္ေလး တခ်က္ ငိုင္သြားသည္။
“အဲ့ဒီတုန္းကေလ . . ” ဟု အစခ်ီကာ မေတာ္တဆ ဖင္ေပၚသြားသည့္အေၾကာင္း၊ ေက်ာ္က စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး တခါလုပ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေရထဲေမာ္ေတာ္ဆပ္ျဖစ္သည့္အေၾကာင္း၊ ဝရံတာမွာပင္ တခ်ီၿပီးသြားၾကာင္း၊ ညဘက္လည္း တခ်ီအလုပ္ျဖစ္ၾကာင္း၊ ႏွစ္ဦးသား ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး အေတြ႕အၾကံဳသစ္မို႔ ပိုေကာင္းေၾကာင္း အတိုခ်ဳပ္၍ ေျပာျပလိုက္သည္။ သူတို႔ျမင္သြားသည့္ အခ်ီကိုေတာ့ ခပ္ပါးပါးေလးပဲ အက်ဥ္းရံုးလိုက္သည္။
“. . .”
ငယ္ေလး စိတ္ဝင္တစား နားေထာင္သည္။
“ခ်ိဳက ပြင့္လင္းတယ္ေနာ္ . . အဟင္းဟင္း . . ”
ခ်ိဳ အားတင္းလိုက္သည္။
“မမ”
“. . .”
“ဟိုေလ . . မမေရာ မေကာင္းၾကည့္ခ်င္ဖူးလား ဟင္ . . . ခ်ိဳ႕ကို စိတ္မဆိုးနဲ႔ေနာ္ . . ”
“ေကာင္းၾကည့္ခ်င္ပါၿပီတဲ့ . . . ဘယ္လို လုပ္ရမွာလဲ . . . မမ ဘဝက ဒီေလာက္ပဲေလ . . မုဆိုးမ တခုလပ္ လိုပဲ . . အို . . အဲဒီထက္ေတာင္ ဆိုးပါတယ္ကြယ္ . . ”
“ခ်ိဳေလ မမကို ကူညီခ်င္မိတယ္ . . မမ စိတ္မဆိုးနဲ႔ေနာ္ . . ခ်ိဳ တခု ေျပာၾကည့္မယ္ေနာ္ . .”
“စိတ္မဆိုးပါဘူးေလ . . . ဘာလဲ . . ကိုေဆြ ေျပာသလိုလား . . ေတာ္ပါ ညီမရယ္ . .”
“မဟုတ္ပါဘူး မမရဲ႕ . . အဲ ဟုတ္သလိုလိုပဲ လို႔ ေျပာလို႔ေတာ့ရမယ္ ထင္တယ္ . . . ”
“ဘယ္လို . . မဟုတ္ဘူး . . ဟုတ္တယ္ နဲ႔ ရႈပ္ေနတာပါလား . . ”
“ေဩာ္ . . ဒီလိုေလ . . . ကိုယ္မသိတဲ့ လူစိမ္း ေၾကးစား မဟုတ္ပါဘူးလို႔ . . ခ်ိဳ႕ ေယာက်္ားနဲ႔ ဆိုရင္ေရာ ဟင္ . . .”
“ဟင္ . . ခ်ိဳ . . ဘယ္လို . . အို . . မဟုတ္တာ . . မဟုတ္တာကြာ . .
ခ်ိဳ ဘယ္လိုမ်ား ေတြးၿပီး ေျပာလိုက္တာလဲ . .
ကိုေက်ာ္ နဲ႔ တို႔ေတြက ရိုးရိုးသားသားပဲ ေမာင္ႏွမေတြလို ဥစၥာ . . ”
ေျပာရင္းႏွင့္ပင္ ေက်ာ္၏ ေယာက်္ားပီသ က်န္းမာ သန္စြမ္းသည့္ ခႏၶာကိုယ္၊ အရင္းသိမ္အဖ်ားတုတ္ ေတာင့္တင္းသည့္ လိင္တံ၊ ဦးခၽြန္ လံုးဝန္း ၿပီး လိင္တံထက္ ကားထြက္ေနသည့္ ထိပ္ဖူးႀကီးက အေတြးထဲ ေပၚလာေသးသည္။
ဆီးခံုခ်င္း တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းႏွင့္ ရိုက္ေအာင္ ေဆာင့္အားေကာင္းလွသည့္ ခြန္အားမ်ိဳးကို ျမင္ေယာင္မိသည္။
“ခ်ိဳ နဲ႔ မမနဲ႔က ညီအမေတြလိုပါပဲ မမရယ္ . . မမ စိတ္ဆင္းရဲရင္ ခ်ိဳလည္း မၾကည့္ရက္ဘူး၊ မေပ်ာ္ဘူး။ မမေပ်ာ္ရင္ ခ်ိဳလည္း ေပ်ာ္မိမွာ . . .”
“. . .”
“ဒီကိစၥက အိမ္ေထာင္သည္မွာ ရွက္စရာလို႔ မမွတ္ပါနဲ႔ မမရယ္၊ ေသြးသားနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတာပဲ။ လူတိုင္း လိုအပ္တာပဲ။ မမမွာ အရာရာ ျပည့္စံုေနၿပီးသား၊ ဒီတခုေလး လိုအပ္ေနတာ ခ်ိဳ လည္း ကူညီလို႔ရတာ ကူညီေပးခ်င္တာပါ . . . တျခားဘာအေႏွာင္အဖြဲ႕မွ မပါပါဘူးမမ . . .”
“. . .”
“မမ ကို ေကာင္းဖူးေစခ်င္တယ္၊ ၿပီးတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ ဆိုတာ သိေစခ်င္တယ္ . . .”
“. . .”
“မမ . . . လာ သြားၾကစို႔ . . . မမ မႀကိဳက္ရင္ ခုန ခ်ိဳေျပာတာ အကုန္ျပန္ရုပ္သိမ္းပါတယ္ေနာ္ မမ . . .”
“ေျပာခဲ့တာ အကုန္ေမ့ၿပီး နဂို အတိုင္းပဲ ျပန္ေနၾကစို႔ . . .”
xxxx
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ငယ္ေလး ဘယ္လိုမွ မေမ့ႏိူင္ေတာ့။ အေတြးထဲ ခ်ာခ်ာလည္ေနၿပီ။ ခ်ိဳတို႔ လင္မယား ခ်စ္ရည္လူးေနပံုေတြကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျပန္ျမင္ေယာင္လာသည္။ ခ်ိဳ႕ေနရာမွာ ငယ္ေလး ကိုယ္တိုင္ အစားထိုးၾကည့္မိၿပီ။ ေက်ာ့္ လိင္တံႀကီးႏွင့္ မိမိ အဂၤါ တြဲလ်က္ ျမင္မိသည္။ ထိပ္ဖူးႀကီးကို ရင္ခုန္မိသည္။
အားရပါးရေအာ္ၿပီး ကာမအထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္သြားသည္ဟု မွန္းၾကည့္မိသည္။
ယခု ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ကပင္ လိုလိုလားလား ကမ္းလွမ္းလာသည္။ xxxx ကမ္းေျခမွာ ေက်ာ္တို႔ လိင္ဆက္ဆံတာ ျမင္ၿပီးကတည္းက ကိုေဆြကလည္း ေၾကးစားလူစိမ္းႏွင့္ေတာင္ ခြင့္ျပဳထားခဲ့သည္ပဲ။
ေက်ာ္တို႔ႏွင့္ ရင္းႏွီးေအာင္ပင္ သူဖန္တီးခဲ့သည္ဟု ထင္သည္။ ေက်ာ္ေနလတ္ဆိုသည့္ ေယာက်္ားပီသသည့္ သူႏွင့္သာဆိုလၽွင္ . . .
အို . . .
xxxx
တေန႔ မမငယ္တေယာက္ ကိုယ္လက္မအီမသာ ေနမေကာင္း ျဖစ္သျဖင့္ အထူးကုဆီ သြားျပဖို႔ ခ်ိဳ အေဖာ္လိုက္သြားေပးသည္။ ေသြးေပါင္အနည္းငယ္တက္သည္မွ လႊဲ၍ ဘာမွ ေရာဂါ မယ္မယ္ရရမရွိ။
စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ေနရန္ႏွင့္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ တခုခု လုပ္ရန္သာ ညႊန္ၾကားခဲ့သည္။
အျပန္လမ္းတြင္ . .
“ညီမေလး ခ်ိဳ . . ”
“ဟင္ မမ”
“ညီမ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၿပီးသားလားဟင္ . .”
“ဘာကိုေျပာတာလဲဟင္ မမ”
“ဟိုေလ . . ေက်ာ္ နဲ႔ မမ ဆိုတာေလ . . ”
“ေဩာ္ . . ဘာမ်ားလဲလို႔ မမရယ္ . .
မမ စိတ္မ်ားဆိုးသြားလားလို႔ ခ်ိဳက ထင္ေနတာ . . ” “ခ်ိဳ ေျပာၿပီးသားပဲ . . . မမ ေပ်ာ္ရင္ ခ်ိဳ ေပ်ာ္မွာပါလို႔ . . .”
“မုန္႔သာ ေဝစားႏိူင္မယ္ အခ်စ္ေတာ့ ေဝမစားႏိူင္ဘူး ဆိုတဲ့စကားရွိတယ္မလား . . .”
“ဒါက အခ်စ္မွ မဟုတ္တာပဲ မမရယ္ . . . တေယာက္လိုအပ္တာ တေယာက္က တတ္ႏိူင္သေလာက္ ကူညီေပးတဲ့ သေဘာပါ . . . မမမွာလည္း ကိုတင္ေအာင္ေဆြ ရွိေနတာပဲ။ မိသားစုရွိတာပဲ။ ခ်ိဳတို႔မွာလည္း မိသားစု ရွိုၾကတာပဲ။ ဘယ္သူက ကိုယ့္မိသားစုကို အၿပိဳကြဲခံမွာလဲ . . ”
“မမကလည္း ေက်ာ္လို ပမႊားေလးကို ခ်စ္လာမွာမွ မဟုတ္တာ၊ မစိုးရိမ္ေပါင္ . . .”
“ပမႊား မဟုတ္ပါဘူးကြယ္ . . အဲ့လို မေျပာပါနဲ႔ . . ”
“စ တာပါ မမရယ္ . . ”
“. . .”
“အဲဒီေတာ့ . . .”
“အင္း . . . ”
ငယ္ေလး ေခါင္းငံု႔ထားမိေတာ့သည္။
မ်က္ႏွာလႊဲထားရင္း
“ေက်ာ္ကေရာ . . ဟို . . ဟိုေလ . . မမကို လက္ခံပါ့မလား . . . မမက ခ်ိဳေလာက္မွမလွတာ . . ”
“အမေလး မမရယ္ . . . မမက အကိတ္ႀကီး . . ခ်ိဴ့ထက္ အပံုႀကီးလွတယ္ . . . သူတို႔ ေယာက်္ားေတြမ်ား မႀကိဳက္ဘူးရယ္လို႔ ရွိပါ့မလား . . .”
xxxx
“ဘာ !!! ”
“ခ်ိဳ ဘာေျပာတယ္ ”
ေက်ာ္ ေဒါသတႀကီး ထေအာ္သည္။
ခ်ိဳ လန္႔သြားသည္။
မမငယ္တေယာက္ တခါမွပင္ မၿပီးဖူးေၾကာင္း၊ သူ႔ေယာက်္ားက လိင္စိတ္အားနည္း၍ ဆယ္ရက္ေန၍ တခါ မလိုးျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊ ကိုတင္ေအာင္ေဆြႀကီးက သုတ္လႊတ္ျမန္ေၾကာင္း ေျပာျပၿပီး . .
“ကို မမငယ္ေလးကို လိုးေပးလိုက္ပါလား ဟင္ . . ”
ဟု ေျပာလိုက္ရာ ခုလို ထ ေအာ္ျခင္း ျဖစ္သည္။
“သူ႔မွာ လင္ငုတ္တုတ္နဲ႔၊ သူ႔လင္မလိုးေပးႏိူင္တာနဲ႔ ၾကာကူလီ ရိုက္ၿပီး ဝင္လိုးရမွာလား . . . ကို အဲ့ေလာက္ ေအာက္တန္းမက်ဘူး ခ်ိဳ . .”
“ခ်ိဳကေရာ ကိုယ့္ေယာက်္ားကို အဲ့ေလာက္ေတာင္ အထင္ေသးတာလားဟင္ . . ”
“သူမ်ားကို ျပခ်င္တာ၊ သူမ်ားျမင္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တာ အထိက ကိုသာယာမႈ ရွာတာ မွန္ပါတယ္ . . . ရင္ဖိုစိတ္လႈပ္ရွားၿပီး ကို နဲ႔ ခ်ိဳ ပိုေကာင္းဖို႔ကလႊဲလို႔ တျခားဘာစိတ္မရွိဘူး ခ်ိဳ . .
ကိုက တႏွာရူး၊ ႏွာဗူး၊ ၾကာကူလီ၊ ဒုသနေသာ မဟုတ္ဘူး . . .”
“ဟို . . . ဟို . . ခ်ိဳ ရွင္းျပပါ့မယ္ . . ကိုရယ္ . . ခ်ိဳ စကားေျပာ ေလာသြားလို႔ပါ . . .”
“ဒီလို ကိုေရ . . .” အစ ခ်ီကာ မမငယ္ အိမ္ေထာင္က်မွ စ၍ ယခုခ်ိန္ထိ မေကာင္းဖူးေၾကာင္း၊ ၿပီးတယ္ဆိုတာ ဘာမွန္းပင္ မသိေၾကာင္း၊ အရင္ကေတာ့ ကေလး ရေရးႏွင့္ ကေလးရၿပီး ကေလးႏွင့္ လံုးခ်ာလည္ေန၍ အေရးမပါလွေသာ္လည္း ယခု ကေလးက ေက်ာင္းေနရြယ္၊ ကေလးထိန္း၊ အိမ္ေဖာ္၊ ဒရိုင္ဘာ တို႔ျဖင့္ သူ႔မွာ အခ်ိန္ပိုေတြ ထြက္လာသည္ဟု ေျပာေၾကာင္း၊ လိင္စိတ္ ျပန္ႂကြလာတာဟု ဆိုလိုပံုရေၾကာင္း၊ ကိုေဆြက သူ႔အားနည္းခ်က္အတြက္ ေၾကးစားႏွင့္ပင္ ေပးလိုးခ်င္ေၾကာင္း၊ မမငယ္က ခါးခါးသီးသီးျငင္းေၾကာင္း၊ မနက္ကေတာ့ ေနမေကာင္းသျဖင့္ အထူးကု သြားျပရာ ေရာဂါ မယ္မယ္ရရ မရွိဘဲ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွား က်န္းမာေရး လိုက္စားရန္သာ ညႊန္ၾကားေၾကာင္း၊ ခမဲလိုေနတာျဖစ္မည္ ထင္ေၾကာင္း အရွည္ႀကီး ရွင္းျပရေလသည္။
“မမငယ္ကို ျမင္ေတာ့ သနားမိလို႔ပါ . . သူလိုေနတာ ဘာဆိုတာ ခ်ိဳ သိတယ္ . . ကူညီခ်င္မိလာတယ္ . . ကိုလည္း အေျပာင္းအလဲ ေဆာက္ဖုတ္အသစ္ လိုးခ်င္မယ္ ထင္လို႔ပါ . . . ခ်ိဳ တတ္ႏိူင္သေလာက္ လက္ေဆာင္ေပးတာပါ . . ”
“ကို႔ကိုလည္း ယံုၾကည္ၿပီးသားမို႔ပါ . . . ခ်ိဳ႕ကြယ္ရာမွာ ေဖာက္ျပန္တာမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာ . . ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ ခြင့္ျပဳတာပဲ ဥစၥာ . . ”
“တလက္စတည္း . . ခ်ိဳ႕ကို အထင္လႊဲမွာစိုးလို႔ ႀကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္ . . ေက်ာ့္ကို ခုလို တျခားမိန္းမနဲ႔ ခြင္ျပဳတာ ခ်ိဳလည္း တျခားေယာက်္ားနဲ႔ ျဖစ္ခ်င္လို႔ ခြင္ ဆင္တာလို႔ေတာ့ လံုးဝ လံုးဝ မထင္ေလနဲ႔ . . ”
“စိုးရိမ္မယ့္ စိုးရိမ္ ကို႔ကိုသာ ခ်ိဳ စိုးရိမ္တာ . . . ကိုမဝမွာ စိုးလို႔သာ အဝ ေကၽြးထားခ်င္တာ . . ”
“. . .”
ေက်ာ္ကား သိကၡာထိေတာ့ အနည္းငယ္ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ေပါက္ကြဲမိေသာ္လည္း ခုလို အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ ရွင္းျပေတာ့လည္း လက္ခံမိသည္။
သို႔ေသာ္ျငား အိုက္စကလင္ခံကာ . . .
“ကို စဥ္းစားဦးမယ္ . . . ” ဟု ခပ္တည္တည္ အႏိူင္ပိုင္းထားလိုက္သည္။
xxxx
တင္ေအာင္ေဆြႏွင့္ မိမိငယ္တို႔
ေနာက္တခ်ီလည္း ထံုးစံအတိုင္း ကိုေဆြက တက္ထြက္ျဖစ္ရာမွ ယခင္အတိုင္း စကားစရာ . .
ကိုကိုေျပာသည့္ ေၾကးစားေတာ့ ငယ္ေလး လံုးဝ ရြံေၾကာင္း၊ ခ်ိဳက လိုလိုခ်င္ခ်င္ပင္ ကူညီလိုေၾကာင္း၊ သူ႔ေယာက်္ားကို ေျပာျပေတာ့ ယခုလို အေျခအေနရွိေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္သည္။
“ငယ္ေလးကေတာ့ ေက်ာ္ေနလတ္ဆို လက္ခံတယ္မလား . . ”
“. . .”
“ကိုကို အစကတည္းက ငယ္ေလးကို ေက်ာ္ေနလတ္နဲ႔ ေပးေနခ်င္ခဲ့တာ၊ စိတ္ကူးရွိၿပီးသားပါ . . ဘယ္ကစေျပာ၊ ဘယ္လိုဖန္တီးရမယ္မွန္းမသိလို႔ ငယ္ေလးတို႔ခ်င္းရင္းႏွီးေအာင္ ေစာင့္ေနတာ . . .”
“. . .”
“ဒီအထိေရာက္လာၿပီ ဆိုေတာ့ က်န္တာ ကိုယ့္တာဝန္ေပါ့ . . . ငယ္ေလး ေတာ္တယ္ . . ဆံုးျဖတ္တာ မွန္တယ္ . . ”
“ငယ္ေလး ေရွ႕ခရီး ရဲရဲ ဆက္ဖို႔သာ ျပင္ထား . .”
“ကိုကိုလည္း ဝမ္းသာပါတယ္ ငယ္ေလး . .”
“. . .”
xxxx
“ကဲ . . ညီ . . ကိုယ္တို႔ ေယာက်္ားခ်င္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာမယ္ကြာ . . .”
“ကိုယ့္ မိန္းမ ငယ္ေလးကို ညီ့ မိန္းမ ေနရာ ခန အစားထိုးၿပီး အတူေနေပးဖို႔ပါ . . . ညီ့ဆီက အကူအညီေတာင္းတာပါ . . .”
“ဟိုေလ အကို . . ကၽြန္ေတာ္ . .”
“ညီတို႔ လင္မယားၾကား အခက္အခဲ ရွိလို႔လား . . .”
“အဲ အင္း မဟုတ္ . . မဟုတ္ပါဘူး အကို . . ခ်ိဳက ခြင့္ျပဳပါတယ္ . . . သူကိုယ္တိုင္က တိုက္တြန္းေန တာပါ . . ”
“ဒါဆို . . . ဘာလို႔ . .”
“ငယ္ေလးက ခ်ိဳ႕ေလာက္ မလွ လို႔မ်ားလား . . ဆြဲေဆာင္မႈ မရွိလို႔လား . . ညီ စိတ္မသန္႔လို႔မ်ားလား . . ”
” အာ . . အဲ . . မဟုတ္ပါဘူး အကို . . .အဲ့ဒါေတြ တခုမွ မဟုတ္ပါဘူး . . ဟို . . ဒု သ န ေသာ ေလ . . အိမ္ေထာင္ရွင္မိန္းမ တေယာက္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လူမႈေရး မေဖာက္ျပန္ခ်င္ဘူး အကို . .”
“အင္း . . ဒါဆို ကိုယ္ေျပာမယ္ . . ငယ္ေလးက လင္ရွိမယား မွန္တယ္။ အဲ့ဒီလင္က ဒီမွာ၊ လင္ကိုယ္တိုင္က မစြမ္းေဆာင္ႏိူင္လို႔ စြမ္းေဆာင္ေပးႏိူင္မယ့္လူကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ခြင့္ေတာင္းေနတာ . . . ဘာလူမႈေရး ေဖာက္ျပန္တာ ျဖစ္မွာလဲ . . .
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အပ္ေပးေနတာပဲ . . .”
“ၿပီးေတာ့ ညီတို႔ အိမ္ေထာင္ေရး ထိခိုက္မယ့္ ကိစၥမ်ိဳး မျဖစ္ဖို႔ ငယ္ေလးကို ကိုယ္ တာဝန္ယူပါတယ္ . . ညီတို႔ ရပ္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ရပ္၊ ညီမေလးခ်ိဳ မသိဘဲ၊ ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲ ငယ္ေလးဘက္က လံုးဝ မဆက္သြယ္ေစရဘူး . . .”
“. . .”
“အင္း ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညီ့ စိတ္ဓာတ္ကို ကိုယ္ေလးစားပါတယ္ . . သူမ်ားေတြလို ၾကာကူလီရိုက္ခ်င္တဲ့ ကာမဘီလူးေတြ မ်ားတဲ့ေခတ္ႀကီးမွာ ညီကို respect ေပးပါတယ္ . . အထင္ႀကီး ေလးစားပါတယ္ . .”
“ကဲ ကဲ လာ . . ခြင့္ျပဳဦး ညီ . . ကိုယ္ျပန္မယ္ . . ”
xxxxx
“ခ်ိဳ . . ”
“အင္း . .”
“ကိုေဆြႀကီးက ကို႔ကို လာေျပာတယ္ . . သူ႔မိန္းမနဲ႔ အတူေနေပးဖို႔ . . သူ ခြင့္ျပဳေၾကာင္း၊ သူမစြမ္းေတာ့လို႔ ကူညီေပးဖို႔၊ ခ်ိဳ႕ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲ၊ ခ်ိဳမသိဘဲ ကို႔ကို မဆက္သြယ္ဖို႔ ငယ္ေလးကို သူတာဝန္ယူေၾကာင္း ေတြေရာေပါ့ . . .”
“ကိုကလည္း . . ခ်ိဳေျပာၿပီးသားပဲ . . ကူညီေပးလိုက္ပါဆိုမွပဲ . .”
“ဒါေပမယ့္ ကို႔စိတ္ထဲ . ခ်ိဳ႕အေပၚ သစၥာေဖာက္သလိုမ်ား . .”
“ႏိူး ႏိူး ဆရာ . . ခ်ိဳမသိဘဲ တျခားမွာ ရြပိုးထိုးမွ ေဖာက္ျပန္တယ္ ေခၚတာ . . .
ခုဟာက ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ လိုလိုခ်င္ခ်င္ ခြင့္ျပဳတာပါ . .”
“ကို႔ကို ခ်ိဳ ခ်စ္တယ္ . . . ယံုလည္း ယံုတယ္ . . ”
“ခုလို မမငယ္ တေယာက္ လင္စိတ္သားစိတ္ ျပန္ႂကြလာရတာ xxxx ကမ္းေျခမွာ ခ်ိဳတို႔လိုးျပခဲ့ၾကတာကိုး . . . ကို စခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္း ကိုပဲ အဆံုးသတ္ေပးလိုက္ပါ . . .
ကို ေပ်ာ္ရင္ ခ်ိဳေပ်ာ္မွာပါ . . ခ်ိဳ႕ေရွ႕မွာ လိုးၾကတာမ်ိဳး ခ်ိဳလည္း ၾကည့္ခ်င္တယ္ . . .”
“ဒါဆို ကိုေဆြႀကီးကို အန္ကယ္လ္ကေတာ့ ယက္စ္ လိုက္ေတာ့မယ္ . . .”
“ကိုေဆြကို ယက္စ္ ၿပီးရင္ မမငယ္ကို ယက္ ေပးေပေတာ့ ကိုေရ . . .”
xxxx
တခုေသာ စေနေန႔ ေန႔လည္မွာ . . .
ကိုေဆြတို႔ နဲ႔ ခ်ိဳတို႔ လင္မယား စားေသာက္ဆိုင္ တခုတြင္ စားေသာက္ၾကရင္း . . .
ကိုေဆြက အစည္းအေဝးတခု ဖြင့္လွစ္သည့္အတိုင္း . .
“ကဲ အားလံုးေရွ႕မွာ ေရွ႕မ်က္ႏွာ ေနာက္ထားၿပီးပဲ ေျပာပါမယ္ . . .
တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ရင္းႏွီးခင္မင္ေနၾကၿပီးသားမို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာၾကတာေပါ့ . . . ”
“ကိုယ္တို႔က အိမ္ေထာင္ျပဳတာ ေနာက္က်ၾကတယ္ . . ငယ္ေလးကလည္း ကိုယ့္ထက္အမ်ားႀကီးငယ္တယ္ . .
ခုဆို ကိုယ္က လင့္တာဝန္ မေက်ဘူးဆိုပါေတာ့ . . ငယ္ေလးကေတာ့ ဇနီးအလိမၼာေလးမို႔ ကိုယ့္အေပၚ သစၥာရွိရွိေနမွန္း သိပါတယ္ . . ”
“ဒီမွာ ဝန္ခံစရာ တခုလည္း ရွိပါတယ္ . .
xxxx ကမ္းေျခမွာ ဒီက ညီတို႔ လင္မယား ဆက္ဆံေနၾကတာ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ခဲ့ၾကဖူးတယ္ . . ”
ငယ္ေလး ခမ်ာ ရွက္လြန္းရွာ၍ ေခါင္းကို တြင္တြင္ႀကီး ငံု႔ထားေလသည္ . .
ေက်ာ္ ႏွင့္ ခ်ိဳ တို႔ကလည္း အံ့ဩေယာင္ ဟန္ေဆာင္လိုက္သည္။
“အဲ့ဒီေနာက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အားမလို အားမရ ျဖစ္လာတယ္ . .
ဒါေပမယ့္ အသက္အရြယ္၊ က်န္းမာေရးအေျခအေနအရ ဘာမွမွ မတတ္ႏိူင္ေတာ့တာပဲ . . ”
“ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ငယ္ေလးကို အရမ္းသနားလာမိတယ္ . . မတရား ခ်ဳပ္ေႏွာင္ သိမ္းပိုက္ထား သလိုလည္း ခံစားမိတယ္ . . ဒီကညီမေလး ခ်ိဳနဲ႔ သက္တူရြယ္တူ အိမ္ေထာင္သည္ မိန္းမတေယာက္အေနနဲ႔ ခ်ိဳ႕လိုပဲ ခံစားဖူးေစခ်င္တယ္ . . .”
အာေခါင္ေျခာက္သြားသျဖင့္ ခြက္ထဲမွ ဝီစကီကို တက်ိဳက္ ေမာ့လိုက္သည္။ ၿပီးမွ . .
“ကိုယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး စဥ္းစားမိပါတယ္ . . . ေၾကးစားေကာင္ေလး တေယာက္ေယာက္နဲ႔ ဖန္တီးေပးဖို႔က အစ ေပါ့။ အိမ္ေထာင္ေရး လူမႈေရး၊ သိကၡာပိုင္းဆိုင္ရာ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပသနာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာက္ရျပန္ပါတယ္ . . .”
“လိမၼာတဲ့ ငယ္ေလးကလည္း ခါးခါးသီးသီး ျငင္းပါတယ္ . . ငယ္ေလးသာ ဆႏၵရွိရင္ ေနာက္ျပသနာ ေနာက္ရွင္း၊ ငယ္ေလးအလို ျဖည့္ဆည္းေပးမိမွာပါ . . .”
“ခု ဒီက ညီတို႔ လင္မယားကိုေတာ့ ကိုယ့္ညီရင္း ညီမရင္းလိုမ်ိဳးမို႔ ယံုၾကည္တယ္ . . . အားကိုးတယ္ . . ညီတို႔ဆီမွာ ငယ္ေလးကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အပ္ခ်င္ပါတယ္ . . .”
ငယ္ေလးကား ေခါင္းလံုးဝ ျပန္မေဖာ္ေတာ့။ လက္ဖဝါးႏွစ္ခုကို အေၾကာင္းမဲ့ ပြတ္ေနေလသည္။
“ညီေလးကိုလည္း ကိုယ္က အကူအညီေတာင္းတာေနာ္ . . . ကိုယ္တို႔ ကမ္ပဏီက ဝန္ထမ္းမို႔ ဖိအားေပးတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး . . .”
“ဟုတ္ကဲ့ပါ အကို . . ”
“ခုရႈပ္မွ ေနာင္ရွင္း တခါတည္း ေျပာမယ္ . . .”
“ညီမေလး ခ်ိဳ မသိဘဲ၊ ညီမေလး ခြင့္ျပဳခ်က္ မရွိဘဲ သူ႔ခင္ပြန္းကို မဆက္သြယ္ဖို႔၊ သူ႔ခင္ပြန္းက ဆက္သြယ္ခဲ့ရင္လည္း လက္မခံဖို႔၊ ငယ္ေလးကို ကိုယ္ကပဲ တာဝန္ယူ အာမခံပါတယ္ . . .”
“ညီမေလး ခ်ိဳ ခြင့္ျပဳသေလာက္ပဲ ရမယ္ . . . ညီမေလးက ရပ္ ဆိုတာ နဲ႔ ရပ္ရမယ္ . . ဘာေၾကာင့္ ညာၾကာင့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ မရွိေစရဘူး . . . ညီမေလးက အဓိက ပဲ . . . ”
“ငယ္ေလးလည္း အဲ့ဒါ သိတယ္ေနာ္ . . အဲဒီတခ်က္ကို စည္းေဖာက္ရင္ေတာ့ ကိုကို ကိုယ္တိုင္ ငယ္ေလးကို ရဲစခန္း အပ္မွာ . . .”
“ငယ္ . . . ကဲပါ . . ေခါင္းေမာ့ပါဦး . . . အဲ့တခ်က္ကို ညီမေလးေရွ႕မွာ ကတိေပးလိုက္ . . ”
ငယ္တေယာက္ ခ်ိဳ႕ဆီ တခ်က္ ပင့္ၾကည့္သည္ . .
ခ်ိဳက အားေပး ျပံဳးျပသည္ . .
အသံထြက္မလာ . .
ေျပာလိုက္ေလ ငယ္ေလး . .
“အင္း . . ဟုတ္ ဟုတ္ . . .”
“ေသခ်ာ ေျပာလိုက္ပါ ငယ္ေလးရဲ႕ . . .”
“ရပါတယ္ ကိုေဆြ . . မမ အေနခက္ေနၿပီ . . မမကို ခ်ိဳ ယံုၿပီးသား . . . ညီအမေတြပဲ ဥစၥာ . . .”
ေျပာရင္း ခ်ိဳက ထိုင္ခံုကိုေရႊ႕ကာ မမငယ္ေဘး ကပ္ထိုင္၍ မမငယ္ကို လွမ္းဖက္ထားလိုက္သည္။
မမငယ္က ခ်ိဳ႕ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းဝွက္ကာ ရွိုက္ငိုမိေလၿပီ။
“အင့္ အဟင့္ . ရႊတ္ ရႊတ္ ”
” ေဩာ္ . . အေရးႀကီးတာ တခုေတာ့ က်န္ေသးတယ္ . . ကိုယ္ ငယ္ေလးကို ခြင့္ျပဳတာကေတာ့ အကန္႔အသတ္မရွိဘူး ဆိုတာေပါ့ . . . ငယ္ေလး ေပ်ာ္သေလာက္ . . .ညီတို႔ ညီမတို႔ ခြင့္ျပဳသေလာက္ထိေပါ့ . . . ကိုယ္သိလည္း ရတယ္ . . မသိလည္း ရတယ္ . . ”
ကိုတင္ေအာင္ေဆြက အစည္းအေဝး နိဂံုးခ်ဳပ္စကားဆိုသည္။
“ကဲ . . ကိုယ့္ဘက္ကေတာ့ ေျပာစရာ စကားကုန္ ေျပာၿပီးၿပီ . .
ညီတို႔ ညီမတို႔ ေျပာစရာ ရွိရင္ ေျပာပါ . . . အားမနာပါနဲ႔ေနာ္ . . အကူအညီမေပးႏိူင္လည္း ကိုယ္တို႔ စိတ္မဆိုးဘူး . . . အဆင္မေျပရင္လည္း အခ်ိန္မေရြး ရပ္လိုက္လို႔ ရပါတယ္ . . . ဒီကိစၥေၾကာင့္ေတာ့ တို႔ ခင္မင္ကို ထိခိုက္စရာ မလိုဘူး . . .”
“ဟုတ္ . . ေျပာစရာ မရွိပါဘူး အကို . . အကို႔ဘက္က ခုလို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာျပတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ . . .”
“ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဝန္ခံစရာ ရွိပါတယ္ အကို . . .
အဲဒီညက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ၾကည့္ေနမွန္း သိပါတယ္ . . အကိုတို႔မွန္းေတာ့ မသိေသးဘူးေပါ့ . . . အရွိန္ကလည္းရေနခ်ိန္ ပြဲၾကည့္ပရိတ္သတ္ရွိလို႔လားမသိ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ပိုတက္ႂကြ၊ ပိုစိတ္ပါျပီး ပီပီျပင္ျပင္ လုပ္ျပမိသြားတာပါ . . . ”
“အဲ့တာေၾကာင့္ ဒီက မမ အေနခက္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ . . .”
“ေဩာ္ . . အဲ့လိုလား . . ရပါတယ္ ညီရာ. . .ေတာင္းပန္ဖို႔ မလိုပါဘူး . . အဲဒီညက အျဖစ္ေတြေၾကာင့္ပဲ ခုလို ရင္းႏွီး ပြင့္လင္းမႈရလာခဲ့ၾကတာေပါ့ . . ”
“ေက်းဇူးေတာင္ တင္ရမွာပါ”
“ခုဆို ကိုယ္ကေရာ ညီကပါ ဝန္ခံလိုက္ၾကေတာ့ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူးၿပီးၾကၿပီးသားေတြမွန္း သိၾကၿပီမို႔ ေရွ႕ခရီးဆက္ဖို႔ ပိုေတာင္ အဆင္ေျပသြားၿပီ . . .”
“ဟုတ္တယ္မလား . . ငယ္ေလး . . ”
ငယ္ အေနရေခ်ာင္ေအာင္ က်ီစယ္လိုက္သည္။
“ကဲ . . ေျပာစရာ မရွိၾကေတာ့ရင္ နိဂံုးခ်ဳပ္လို႔ရၿပီ . .
ငယ္ေလးလည္း ကိုကို႔ကို အားမနာနဲ႔ေနာ္ . . ကိုကို ကိုယ္တိုင္ ငယ္ေလးကို သူတို႔လက္ထဲ အပ္တာ . . ငယ္ေလးမွာ အျပစ္လံုးဝ မရွိဘူး . . ”
“ဟုတ္ ဟုတ္ . . ကိုကို . . ဟင့္ ဟင့္ . .”
“ကဲ ကဲ . . . ေအာင္ျမင္မႈ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ . . ”
“ခ်ီးယားစ္ . . ”
“ဒီေန႔ေတာ့ အခ်ိန္မရွိေတာ့တာမို႔ ကိုယ္အိမ္ ကိုယ္ျပန္ၾကစို႔ရဲ႕ . . .”
“မနက္ျဖန္ ငယ္ေလးကို ကိုကို ကိုယ္တိုင္ ကိုေက်ာ္ေနလတ္တို႔ဆီ လာအပ္ပါမယ္ . . .
ဒီတညနဲ႔ မနက္ျဖန္ စဥ္းစားခ်ိန္ရွိပါေသးတယ္ . . စိတ္အေျပာင္းအလဲ ရွိရင္ အခ်ိန္မေရြး အေၾကာင္းၾကားေပးပါ . . . ဘာမွ အေၾကာင္းမထူးရင္ေတာ့ ညေန ၇:၀၀ ေလာက္ ငယ္ေလးကို လာပို႔ေပးပါမယ္ . . .
ညက်မွ ဒီထက္ပိုမိုေကာင္းေအာင္ အပီထပ္လိုးရန္အားခဲထားၿပီး၊ မာန္ႂကြေနေသာ လီးတန္ႀကီးကို ေပ်ာ့က်ေစရန္ ေသာင္ျပင္ေပၚ လမ္းေလၽွာက္ထြက္ဖို႔ အာရံုေျပာင္းလိုက္သည္။
ေရမိုးခ်ိဳး အဝတ္အစားလဲၾကကာ ညေန ဆည္းဆာမွာ ဓာတ္ပံုရိုက္ရန္ ေသာင္ျပင္ေပၚ ေလညင္းခံ လမ္းေလၽွာက္ထြက္လာၾကသည္။
မိမိတို႔အျဖစ္ကို ရိပ္မိ၍လား၊ မလံုမလဲ စိတ္ေၾကာင့္ စိတ္ထင္၍ပဲလား မဆိုႏိူင္ လူအခ်ိဳ႕ ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္ လုပ္သလို ထင္မိသည္။ ခ်ိဴ့အလွေၾကာင့္ ၾကည့္သည္လည္း ျဖစ္မည္။
ထြန္႔ထြန္႔လူးေအာင္ ၿပီးသြားသည့္ ခ်ိဳ ရွက္ကန္ကန္မည္စိုး၍ ဝရံတာကိစၥ ဘာမွ ထပ္မေျပာဘဲ ေနသည္။
ခ်ိဳတေယာက္ ကာမသုခကို ျပည့္ဝစြာ ခံစားထားရေသာေၾကာင့္ထင့္။ မ်က္ႏွာမွာ ရႊန္းပ လန္းဆန္း၍ ဆည္းဆာ တိမ္ေတာက္ခ်ိန္ႏွင့္အၿပိဳင္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေတာ့သည္။
ခ်ိဳကို ဆက္ဆီက်က် စတိုင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေနေစကာ အလွပံုမ်ား ရိုက္ယူ၊ အတူတူ ဆယ္လဖီ ဆြဲၾကႏွင့္ ေလညင္းခံ လမ္းေလၽွာက္ၿပီး ဟိုတယ္မွာပင္ ညေနစာ စားေသာက္ၾကေလသည္။
ခ်ိဳကေတာ့ ဝရံတာ လူျမင္ကြင္းႀကီးမွာ ကာမပန္းတိုင္ထိ အေရာက္ စိတ္အလိုလိုက္ကာ အလိုးခံခဲ့သည္ကို မွားသလိုလို၊ ေနာင္တရသလိုလို ျဖစ္မိေသာ္ျငား . . .
အျခားသူ ျမင္မွာကို စိုးထိတ္ေနရသည္ကုိက ကာမစိတ္ ပိုႂကြေစသည္ကို အံ့ဩစြာ ၾကံဳေတြ႕ေနရသည္ကား အမွန္။ ခါတိုင္း ပံုမွန္ လိင္ဆက္ဆံခ်ိန္လို တသမတ္တည္း အရွိန္တက္လာကာ ပန္းတိုင္ေရာက္ပံုမ်ိဳးႏွင့္မတူ။
အစပိုင္းမွာ လူမႈက်င့္ဝတ္ေတြေၾကာင့္ ရွက္စိတ္က လႊမ္းမိုးထားေသာ္လည္း စိတ္အလိုလိုက္မိခ်ိန္ အရွက္ကင္းမဲ့သလို ျဖစ္သြားသည္မွာ animal instinct တိရစၧာန္အရိုင္းစိတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပမည္။
ေအာင့္အီး ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာမွ ရုတ္တရက္ ဖြင့္ခ်လိုက္ခ်ိန္ အရွိန္အဟုန္ ျပင္းျပင္း ႏွင့္ ဝုန္းကနဲ ဒိုင္းကနဲ အထြတ္အထိပ္ကို ရုတ္ခ်ည္း ေရာက္သြားသည့္ ထူးျခားသည့္အရသာမ်ိဳး တခါမွ မခံစားဖူးခဲ့။
ေက်ာ္ကေတာ့ ယခုလို လူျမင္ကြင္းတြင္ ႀကိတ္လိုးသည့္ အေတြ႕အၾကံဳသစ္အေပၚ ေက်နပ္၍မဆံုး။ ဒီထက္ပိုကာ အျခားသူ တကယ္ ျမင္ေအာင္ လိုးျပရလၽွင္ မည္မၽွေကာင္းေလမည္နည္းဟု ေတြးေနမိၿပီ။
ခ်ိဳ႕ကို မည္သို႔ စေျပာၿပီး စည္းရံုးရပါ့မလဲ ဟု အၾကံထုတ္ေနမိသည္။ ယခုထိေတာ့ မိမိအစျပဳ ဦးေဆာင္ရာေနာက္ လိုက္ပါရင္း ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ ကာမစည္းစိမ္ကို ထူးကဲစြာ ခံစားေနသည္ကား လက္ေတြ႕ပင္။ လူျမင္ကြင္းတြင္ ႀကိတ္လိုးကာ ရင္ဖိုစိတ္လႈပ္ရွားရသည့္ အရသာကို ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေနမိသည္ကို ဝန္မခံေသာ္ျငား၊ ျငင္းမရ၊ ဖံုးမရေခ်။
စားေသာက္ၿပီး ေမွာင္ရီပ်ိဳးေလၿပီ။ ႏွစ္ဦးသား လက္ခ်င္းခ်ိတ္၍ ေသာင္ျပင္ေပၚ လမ္းေလၽွာက္ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ အေျခအေနေပးပါက ေသာင္ျပင္ေပၚ ႀကိတ္လိုးရန္လည္း ေက်ာ့္မွာ ဆႏၵရွိေနသည္။
သို႔ေသာ္ မိမိတို႔လို လမ္းေလၽွာက္ေနၾကသူေတြ အမ်ားအျပားပင္။ ဟိုတယ္မွ ထြန္းထားသည့္ မီးအလင္းေရာင္မ်ားက လၽွံထြက္ကာ ေမွာင္ရိပ္ရယ္လို႔ မရွိလွ။ ဟိုတယ္မ်ားအလြန္ လူျပတ္သည့္ဘက္မ်ားသို႔လည္း မသြားလိုေပ။
“ခ်ိဳ . . ဘာလိုလိုနဲ႔ ၁၂ ႏွစ္ ေတာင္ ရွိၿပီေနာ္ . .”
“အင္း . .”
“ေဩာ္ . . ခုလို စိတ္လႈပ္ရွား ရင္ဖိုၿပီး အားရပါးရ ၿပီးတာမ်ိဳး အိမ္ေထာင္က်ခါစ ဟန္းနီးမြန္းၿပီး ခုဟာ ပထမဆံုး ပဲေနာ္”
“. . . ”
“တေန႔ထဲ ၂ ခ်ီ အားရပါးရၿပီးတာမ်ိဳး မရွိတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာၿပီလဲ . . .”
“. . . ”
“အေျပာင္းအလဲ ဆိုတာ တကယ္ လိုအပ္တာပဲ . . သိလား . . ဒါေၾကာင့္ မၾကာမၾကာ အပန္းေျဖခရီး ထြက္သင့္တယ္လို႔ ပညာရွင္ေတြ ေျပာၾကတာ ျဖစ္မယ္ . . ေနရာ၊ ပတ္ဝန္းက်င္၊ အေတြ႕အၾကံဳ အေျပာင္းအလဲ ေပါ့”
“ဘာလဲ . . လူပါ ေျပာင္းခ်င္ေနတာလား”
“အာ ဟုတ္ပါဘူး . .
ခ်ိဳ႕ကို ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာ မေဖာက္ဘူး၊ စိတ္ေတာင္ မကူးဖူးဘူး။ ဒီတေယာက္ကိုပဲ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အေျခအေနအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ မရိုးရေအာင္ လိုးေနခ်င္တာ . . . ကို႔အေပၚ အလိုက္သိ အလိုလိုက္တတ္တဲ့ ခ်ိဳ႕ကို ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိူင္ပါဘူး . . ဟီး . . ”
ေျပာရင္း ခ်ိဳ႕ လက္ကို ဆြဲ၍ နဖူးျပင္ကို ၾကင္နာစြာ အနမ္းေလး ေပးလိုက္သည္။
“သူမ်ားမျမင္ေအာင္ ႀကိတ္လိုးရတာေတာင္ ဒီေလာက္ေကာင္းရင္ တကယ္ျမင္ေအာင္မ်ား လိုးရရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေကာင္းမလဲလို႔ ေတြးမိလို႔ပါ . . .”
“ဟိုး ဟိုး . . ေတာ္ၿပီ ဆရာ . .
ခုေတာင္ ဟိုေကာင္ေလးေတြ ေလၽွာက္ေျပာၿပီးလို႔ ခ်ိဳ႕ ဖင္ေပၚတာ ဟိုတယ္တခုလံုး အကုန္သိေနေလာက္ၿပီ . . .
ဒါေတာင္ မေတာ္တဆ ျဖစ္တာ မို႔လို႔ ေျဖသာေနတာ . . .
ခုနကေတာင္ တေယာက္ေယာက္မ်ား သတိထားမိသြားမလား မသိဘူး . . .”
“ကို ေျပာတာကလည္း မေတာ္တဆ သေဘာမ်ိဳးေပါ့ ခ်ိဳရဲ႕ . . .
လာ . . ၾကည့္ၾကေဟ့ လို႔ေတာ့ ဘယ္ျပပါ့မလဲ . . ”
“. . . ”
“အခန္းထဲမွာ ခန္းဆီး မပိတ္မိဘဲ လုပ္ေနတုန္း အမွတ္မထင္တေယာက္ေယာက္ ျမင္တာမ်ိဳးေပါ့ . . .”
ခ်ိဳ၏ မူလပံုမွန္ စိတ္မွာ ရွက္သလို၊ ေနာင္တရမိသလို ျဖစ္ၿပီး ေနာက္ေနာင္ လူျမင္ကြင္းတြင္ ဤကဲ့သို႔မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းမည္ ရည္ရြယ္ထားခါမွ၊ ယခုတဖန္ ေက်ာ္က အသစ္တဖန္ အတတ္ဆန္းခ်င္ေနျပန္ေတာ့
ကန္ေရျပင္ေပၚ ေက်ာက္စရစ္ခဲ ျပဳတ္က်သလို ကာမဆိပ္က ဝုန္းကနဲ ဂယက္ ထလာျပန္သည္။
“ကိုတို႔ မသိေအာင္ လာေခ်ာင္းၾကည့္တာမ်ိဳးေပါ့ . .”
“ဘယ္သူ႔ကို လာေခ်ာင္းခိုင္းဦးမလို႔လဲ . . . ကိုေနာ္ . .ဒီမွာ ခ်ိဳလည္း အရွက္ကုန္ၿပီ။ ဖင္လည္း ေပၚၿပီးၿပီ၊ ခု ခ်ိဳတို႔ လုပ္တာပါ ျမင္ရင္ေတာ့ ဘာက်န္အံုးမွာလဲ . . . အျပာ မင္းသမီး ျဖစ္ေတာ့မယ္ . . .”
အတင္းျငင္းဆန္ေနေသာ္လည္း ထိုအေတြးက ခ်ိဳ႕ရင္ကို လႈပ္ခတ္ေစသည္။ ၾကည့္ဖူးေသာ အျပာကားမ်ားထဲက မင္းသမီးေနရာ မိမိကိုယ္မိမိ ျဖတ္ကနဲ ျမင္မိသည္။
“ေနာက္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေတြ႕မွာမွ မဟုတ္တာ ခ်ိဳ ကလည္း . .
ကိုယ့္ သူမသိ၊ သူ႔ ကိုယ္မသိ ပဲဥစၥာ . . . ၿပီးေတာ့လည္း ၿပီးသြားမွာပဲ. . မနက္ျဖန္မနက္ ဒီကေန ျပန္ၿပီပဲ . . .
သူမ်ား ျမင္တာ မျမင္တာထက္ ကိုတို႔ေတြ ထူးျခားတဲ့ အရသာ ခံစားရတာက အဓိကပဲေလ . . ျမင္တဲ့သူေတြကေတာ့ ကံထူးရွင္ေပါ့ . . ကုသိုလ္ေတာင္ ရေသး . . . ဟီး . .”
“. . .”
ခ်ိဳက အင္းမလုပ္ အဲမလုပ္။
ညေနက စိတ္ရိုင္းႏွင့္အတူ အရွက္ကုန္ေအာင္ ဝရံတာမွာ အလိုးခံခဲ့ၿပီး မိမိတဦးတည္း ကာမပန္းတိုင္ေရာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ေက်ာ္တေယာက္ ဆတ္တငံ့ငံ့ ျဖစ္ခဲ့သည္ကိုလည္း စိတ္မေကာင္း။ ေက်ာ္ ဘာစိတ္ကူးေနသည္မသိ။
“စဥ္းစားၾကည့္ေလ . . ကိုတို႔ မဂၤလာဦးညၿပီးကတည္းက ဒီေန႔ဟာ ဘဝမွာ
တေက်ာ့ျပန္ မဂၤလာဦးညပဲ . . . ခုဟာက ပိုေတာင္ ေကာင္းေနေသး . . .”
“. . . ”
“ဟုတ္တယ္မလား . . . မဂၤလာဦးညကဆို အခ်ီမ်ားမ်ားေဆာ္ဖို႔ပဲ မဲေနတာ . . .ဒီေလာက္ေကာင္းလွတာ မဟုတ္ဘူး . . ”
ျငင္းလည္း မျငင္းရက္၊ ခြင့္ျပဳရန္လည္း အခက္ ျဖစ္ေနသည္။ ေက်ာ္ေျပာတာေတြကလည္း သူ႔ဟာႏွင့္သူေတာ့ ယုတၲိရွိသလိုလို။ ခ်ိဳ ကိုယ္တိုင္လည္း ငုတ္လ်ိဳးေနေသာ ကာမဆႏၵ အလိုလိုက္ကာ အေတြ႕အၾကံဳ အသစ္၌ ထူးျခားစြာ ေကာင္းေနသည္မွာ အမွန္။ ယခုပင္ ေက်ာ့္ စိတ္ကူးဆန္းက ခ်ိဳ႕ရင္ကို လႈပ္ခတ္ေစၿပီ။
“အလင္းေရာင္ ခပ္မွိန္မွိန္ေအာက္ေပါ့ ခ်ိဳရာ။ တို႔ေတြ လိုးေနတယ္ဆိုတာ ျမင္ရံုေလာက္ပါပဲ။ ပြန္း ထဲကလို ျပဴးျပဴးႀကီး မဟုတ္ပါဘူး . . .ဟတ္ဖ္ ကား လိုေပါ့ ဟဲ ဟဲ . . .”
အဲဒီေလာက္ ဆိုရင္ေတာ့မဆိုးလွ ဟု ခ်ိဳ ေတြးမိသည္။
ေန႔စဥ္ အိမ္မႈကိစၥမ်ားႏွင့္ လံုးပန္းရင္း ည အိပ္ယာဝင္ တခ်ီလိုးၿပီး အိပ္ၾကႏွင့္ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကသည့္ ႏွစ္မ်ား မနည္းလွေတာ့ေပ။
ယခုလို စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ငယ္မူျပန္ကာ စိတ္ကူးသစ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္သစ္၊ အေတြ႕အၾကံဳသစ္ႏွင့္ လိုးရေဆာ္ရသည့္ အရသာမွာ သာယာမိသလိုလို . . . ညေနစာစားရင္း ေသာက္ထားသည့္ ေကာက္ေတးလ္ အရွိန္ေလးႏွင့္ လူကလည္း ယစ္မူးကာ ရီေဝေဝ။
“ဒီလိုေလ . . . ည ၈ နာရီေလာက္က်ရင္ ျခင္ေဆးလာျဖန္းေပးလိမ့္မယ္ လို႔ ညေနက ေျပာသြားတယ္ . . . အဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုတို႔ လႈပ္ရွားေနလိုက္တာေပါ့ . . . ဘာဆက္ျဖစ္မလဲ ေငြေရာင္ပိတ္ကားေပၚ ဆက္လက္ ရႈစားၾကမယ္ေလ . . . အဟဲ . . ”
ေက်ာ္က အရႊန္းေလးေဖာက္ကာ ေပါ့ေပါ့ေလး ေျပာေနေသာ္ျငား ဇြတ္တရြတ္ပင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခ်င္ေနမွန္း ခ်ိဳ သိေနသည္။
“. . . ”
“ခ်ိဳ . . . ဘလိုလဲ . . ”
“ေတာ္ၾကာ ဖုန္းနဲ႔ ဗြီဒီယို ရိုက္သြားမွ အြန္လိုင္းေပၚ ျပန္႔ၿပီး အရွက္ေတြ ကြဲေနပါ့မယ္ ကိုရာ . . .
အဆန္း သိပ္မထြင္ခ်င္ပါနဲ႔ေတာ့ . . .”
ခ်ိဳ က မခိုင္လံုသည့္ ဆင္ေျခေပးသည္။ ခါးခါးသီးသီးေတာ့ မျငင္း။ ေက်ာ္ အားတက္လာသည္။
“အဲလို မျဖစ္ေအာင္ ကို ေတြးထားၿပီးသားပါ . . . ဝရံတာမွာ go pro နဲ႔ ခ်ိန္ထားၿပီး ဖုန္းကေန သူတို႔ကို ျပန္ၾကည့္ေနမွာေပါ့ . . .”
ေက်ာ္ ဒီေလာက္ေတာင္ စိတ္အားထက္သန္ေနေတာ့ ခ်ိဳ ဆက္လက္ျငင္းဆန္ဖို႔ အားမရွိေတာ့။ ေက်ာ့္အလိုကိုလည္း လိုက္ခ်င္သည္။ ေက်ာ့္အေျပာအရေတာ့ သိပ္မဆိုးလွေပ။
“မီးပိတ္ထားေနာ္ . . . ၿပီးေတာ့ ေစာင္လည္း ျခံဳထားမွာ . . .”
“အင္း . . . ခ်ိဳ႕သေဘာ . . .”
မီးစိမ္းျပၿပီဆိုေတာ့ ေက်ာ္တေယာက္ လာမည့္အေရး ေတြးကာ ညေနက ဆန္႔ငင္ငင္ျဖစ္ခဲ့ရသည့္ ဒုတ္က စည္းရံုးေရးဆင္းေနဆဲ မမာ့တမာ အေနအထားမွ ရုတ္ခ်ည္း ဒိုင္းကနဲ ေထာင္ထ လာသည္။
“ေက်းဇူးပါ ခ်ိဳရာ . . . ဒီမွာ ၾကည့္ပါဦး . . .”
ခ်ိဴ့လက္ကိုဆြဲကာ ေက်ာ့္ ဒုတ္ေပၚ ဖမ္းတင္လိုက္သည္။
မိမိအေပၚ ရင္ခုန္ဆဲ၊ စြဲလန္းဆဲ မွန္းသိရ၍ ခ်ိဳတေယာက္ ၾကည္ႏူးမိသည္။ ခ်ိဳ႕ကို ပူဆာေနရင္းပင္ ေက်ာ့္လီးႀကီးဒီေလာက္မာေတာင္ေနေတာ့ ေက်ာ့္အလို လိုက္ခ်င္မိၿပီေပါ့။
“အမေလး . . . ေၾကာက္စရာႀကီးပါလား . . ”
ခ်ိဳက အမူပိုပို ေျပာလိုက္ရင္း မၾကာမီ သူမ်ားျမင္ေအာင္ အလိုးခံရမွာပါလား ဟုေတြးကာ ေဆာက္ဖုတ္မွ ေဝါကနဲ ေဆာက္ရည္စီးက်လာသလို ခံစားလိုက္ရသည္။
ေက်ာ္ကလည္း ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ခ်ိဳ႕ အေျခအေနကို အကဲခတ္ရန္ ဖတ္ကနဲ စကပ္ကို မ၍ ေဆာက္ဖုတ္ကို ဖမ္းကိုင္လိုက္သည္။ ခ်ိဳ အတြင္းခံ ဝတ္မလာ။
ေဆာက္ရည္မ်ားက ရႊဲစိုကာ ေပါင္ျခံၾကားမွပင္ စီးက်ေနၿပီ။ ခ်ိဳလည္း စိတ္ပါေနၿပီကို သေဘာေပါက္ကာ ေက်ာ္ ဝမ္းသာသြားသည္။ ခ်ိဳ အေနခက္မွာ စိုး၍ မစေတာ့။ မၾကာမီက်မွသာ ေမၽွာ္မွန္းထားသလို အေျခအေနေပးပါက ခ်ိဳ႕ကို အရွက္ကုန္ေအာင္ အပီအျပင္လိုးျပ၍ ကာမအထြတ္အထိပ္ကို တူႏွစ္ကိုယ္ အၿပိဳင္လွမ္းမည္ဟုသာ အားခဲထားလိုက္သည္။
၇ နာရီခန္႔တြင္ ဘန္ဂလို ျပန္ေရာက္ၿပီး ဝရံတာမွာ ႏွစ္ဦးသားထိုင္ကာ ညေနကရိုက္ခဲ့ေသာ ဓာတ္ပံုမ်ားျပန္ၾကည့္ေနၾကသည္။ ဤသို႔ ႏွစ္ဦးတည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခရီးမထြက္ျဖစ္သည္မွာ သားႏွင့္သမီးရၿပီးကတည္းက၊ အေတာ္ၾကာခဲ့ေလၿပီ။
ေက်ာ္က ေရခဲေသတၲာထဲမွ ဘီယာဘူးမ်ား ယူကာ စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ခ်ိဳႏွင့္အတူတူ ေသာက္ၾကသည္။ ရဲေဆးထပ္တင္သည့္ သေဘာ။ မၾကာမီက်င္းပေတာ့မည့္ လိုးပြဲ လိုက္ဖ္ရွိုးအတြက္လည္း ႀကိဳ ျပင္ဆင္ရင္း ရင္ခုန္ေနၿပီ။ go pro၊ ဖုန္းဟန္းဆက္ ႏွင့္ ေက်ာ္တေယာက္ အလုပ္ရႈပ္ေနေလၿပီ။
ဟန္းဆက္ကို ကုတင္ေဘး ခံုပုေလးေပၚ အျပင္မွ မျမင္ရသည့္ အကြယ္ေလး၌ ေထာင္ထားလိုက္သည္။ အိပ္ယာေပၚမွေန၍ အျပင္ျမင္ကြင္းကို ရွင္းလင္းစြာ ျမင္ေနရသည္။ မိမိတို႔အား ေခ်ာင္းၾကည့္မည့္သူကို တဖန္ ျပန္ၾကည့္ေနရံုသာ။ အေျခအေနေပးလၽွင္ေပးသလို ခရီးဆက္ၾကရံုပင္။
ခ်ိဳစိတ္ထဲ ခ်ီတုန္ခ်ီတုန္ ျဖစ္ေနမိသည္။ ပံုမွန္မွ ဟုတ္ရဲ႕လား၊ မွားမ်ားမွားေနလား၊ အျပစ္လုပ္မိေနလား ဟု ခံစားေနရသည္။ အျပစ္ရွိရေအာင္လည္း လူမႈေရး ေဖာက္ျပန္ေနသည္မဟုတ္၊ ေက်ာ့္ဆႏၵလိုက္ေလ်ာျခင္းသာ ဟု ေျဖေတြးေတြးလိုက္သည္။
ပံုမွန္အခ်ိန္၌ မိမိတို႔၏ အတြင္းပစၥည္းႏွင့္၊ လိင္ဆက္ဆံျခင္းကို သူတပါး ျမင္ေစလိုစိတ္ တစိုးတစိမၽွ မရွိေသာ္ျငား ေက်ာ္၏ ႏိူးဆြမႈႏွင့္ ကာမအေမွာင္တိုက္ထဲ ေရာက္သြားခ်ိန္၌ကား ဒီအေပၚမွာ ရင္ဖို သာယာေနမိသည္။
အရွက္မရွိ ဟု ဆိုရေအာင္လည္း ကိုယ္က်င့္သိကၡာပ်က္ယြင္း ေလာ္လီေဖာက္ျပားေနတာမဟုတ္။ မေတာ္တဆ တိုက္ဆိုင္မႈ ဆန္ဆန္ ဖန္တီးမႈသာ။
“အို . . ရႈပ္ပါတယ္ . . . ဘာမွ ေတြးမေနေတာ့ပါဘူး . . ”
မေတြးဘူးဟု စိတ္တင္းလည္း ဒီအေၾကာင္းပဲ ေခါင္းထဲႀကီးစိုးေနသည္။
ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ ခါတိုင္းလည္း လိင္ဆက္ဆံတိုင္းလိုလို ကာမအထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ေသာ္ျငား ယခုခ်ိန္ထိ ဒီေလာက္ တခါမွ မေကာင္းစဖူး။
တေန႔တည္း ၂ ခ်ီ အားပါးတရ ၿပီးထားေသာ္လည္း ေနာက္တခ်ီအတြက္ စိတ္ကရွိေနေသးသည္။
မဂၤလာဦးညကေတာ့ အရည္အေသြးထက္ အေရအတြက္ကို အေလးထားေနမိၾကသည္ထင့္။
ငယ္ရြယ္စဥ္မို႔ မီးကုန္ယမ္းကုန္ တခ်ီၿပီးတခ်ီေဆာ္ၾကဖို႔သာ အားသန္ေနခဲ့ၾကသည္။ ကာမအထြတ္အထိပ္ေရာက္ခ်ိန္ တဒဂၤသာ ေကာင္းခဲ့သည္။ ယခုလို အဝင္အထြက္ တခ်က္ဆို ဆိုသေလာက္ ပီပီျပင္ျပင္ အရသာ ရွိလွသည္မဟုတ္။ ကာမအထြတ္အထိပ္ေရာက္သည့္ အရသာမွာလည္း ယခုေလာက္ မျပင္းထန္ခဲ့။
“ခ်ိဳ . . ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဟင္ . . . အဆင္ေျပရဲ႕လား . . .”
ခ်ိဳ ငိုင္ေနတာ မည္မၽွ ၾကာသြားသည္မသိ။
ေက်ာ္တေယာက္ သူ႔ကိရိယာေတြဆင္၊ မီးေရာင္ကို ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ခ်ိန္ညႇိ၊ ခန္းဆီးကို မလံုတလံုပံုစံ ဖြင့္ စသျဖင့္ စိတ္အားထက္သန္စြာ စတိတ္စင္တခုလို ျပင္ဆင္ၿပီး ခ်ိဳငိုင္ေနတာ ျမင္ေတာ့ စိတ္ထဲ ထင့္ကာ လွမ္းေမးလိုက္သည္။
“အင္း . . .ေျပပါတယ္ ကိုရဲ႕ . . . စိတ္ထဲတမ်ိဳးႀကီး ျဖစ္ေနလို႔ပါ . . ”
ႀကိဳးစားအားတင္းျပံဳးျပလိုက္သည္။
“အျပင္မွာ ေအးလာၿပီ . . လာ . . . အထဲ ဝင္ၾကရေအာင္ . . . ”
ဝရံတာမီးကို ပိတ္၍ အခန္းတံခါးကို ေလာ့ခ္ခ်ထားလိုက္သည္။
“ခ်ိဳ . . အဆင္မေျပရင္ ေျပာပါ။ ကို ဆက္မတိုးေတာ့ပါဘူး . . .”
“အင္း ရပါတယ္ ကိုရဲ႕ . . . ကို တအားတက္ႂကြေနတာ မဟုတ္လား . . .
ခ်ိဳက ကို႔ မိန္းမပါ၊ ကို႔ဆႏၵ လိုက္ေလ်ာရမွာေပါ့ . . .”
ႏွစ္ဦးသား ကုတင္ေပၚ ပစ္လွဲ၍ ေက်ာ့္ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းတိုးဝင္ကာ မ်က္ႏွာအပ္ထားလိုက္သည္။
ေက်ာ္ စိတ္အားထက္သန္ေနတာကို မထိခိုက္ေစလိုပါ။
ဇနီးေကာင္းပီသစြာေက်ာ့္ အလိုက် ကျပအသံုးေတာ္ခံရမည္က ခ်ိဳ႕ တာဝန္ မဟုတ္ပါလား။
ရုတ္ခ်ည္း ရင္ထဲ ဝမ္းနည္းသလိုလို ခံစားမႈက လႊမ္းျခံဳလာသည္။
“ကို႔မိန္းမ ဟာ သူမ်ားကို ျပခ်င္ေနတာ ကို ခ်ိဳ႕အေပၚ ရိုးသြားလို႔မ်ားလား ဟင္. . .”
“ဟာ . . အဲ့လို မဟုတ္ဘူး ခ်ိဳ . . . မွားေနၿပီ . . .”
“ဟုတ္မွာပါ . . . ခု ခ်ိဳ႕ကို႔ ေၾကးစားတေယာက္လို၊ အျပာမင္းသမီးလို လုပ္ျပခ်င္ေနတာလည္း တန္ဘိုးမထားလို႔၊ အေပါစားလို သေဘာထား လို႔မဟုတ္လား . . အဟင့္ . . .”
ခ်ိဳ ေျပာရင္း ဝမ္းနည္းလာကာ အသံဝင္၍ ရွိုက္သံထြက္လာသည္။ မ်က္ရည္မ်ားလည္း ဝိုင္းလာသည္။
“အဟင့္ ဟင့္ . . .” “ခ်ိဳ ကို႔ကို တအားခ်စ္တာပဲ . . . ကိုသာ ခ်ိဳ႕အေပၚ မခ်စ္ေတာ့ရင္၊ တန္ဘိုးမထားေတာ့ရင္ ခ်ိဳ ရူးသြားမွာ သိလား . . .”
ရွိုက္သံ ဗလံုးဗေထြးႏွင့္ ခ်ိဳ႕ရင္ထဲ ခံစားခ်က္ကို ဖြင့္ခ်လိုက္သည္။
“ခ်ိဳရယ္ . . . ဘာလို႔ အဲ့လို ထင္ေနရတာလဲဟင္ . . . ခ်ိဳ႕ကို အရမ္းခ်စ္၊ အရင္ကလည္းခ်စ္၊ ခုလည္း ပိုခ်စ္၊ ေနာင္ကို ပိုလို႔ေတာင္ အရမ္းအရမ္းခ်စ္မွာ . . .”
“. . . ”
“ခ်ိဳ မႀကိဳက္တာ မလုပ္ေတာ့ဘူးေနာ္ ခ်ိဳ . . . ေတာ္ၿပီ။ ဒီမွာပဲ တစခန္းရပ္ၾကမယ္ေလ . . . ဟုတ္ၿပီလား . . .”
” . . . ”
“တန္ဘိုးမထားလို႔ မဟုတ္ပါဘူး ခ်ိဳရာ . . .
ခ်ိဳ နားလည္မႈ လႊဲေနၿပီ . . .
တန္ဘိုးထားလြန္းလို႔ ကို႔စိတ္က ျဖစ္ေနမိတယ္ ထင္တာပဲ . . .”
“ဘယ္လိုေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး . . .”
“ဒီလိုေလ . . . ကေလးေတြ အရုပ္လွလွေလးရရင္ ေပ်ာ္ၿပီး သူမ်ားကို ျပခ်င္၊ ႂကြားခ်င္ သလိုမ်ိဳးလား။ သူမ်ားယူမွာ၊ သူမ်ားကို ေပးဖို႔ေတာ့ ႏွေျမာတြန္႔တို သလိုမ်ိဳးေလ”
” . . .”
“အဲ့လိုမ်ိဳး ေျပာရမလား . . . ဒါမွ မဟုတ္ ဒီလိုဆိုရင္ေရာ . . . ဥပမာကြာ . . . ခ်ိဳ႕မွာ တန္ဘိုးႀကီး စိန္ဘယက္ႀကီး ရွိတယ္ ဆိုပါေတာ့ . . . ခ်ိဳတေယာက္တည္းပဲ ၾကည့္ေနမလား . . .
တသက္လံုး ဘယ္သူမွ မျမင္ေအာင္ မီးခံေသတၱာထဲ သိမ္းထားမလား . . .
သူတန္ဘိုးရွိတာလည္း ဘယ္သူမွ မသိေတာ့ဘူးေလ . . . ”
“မသိဘူး . . . ကိုက ခ်ိဳ႕ကို အေပါစားလို သေဘာထားမွာ၊ အထင္ေသးမွာ ေၾကာက္တာ . . .”
“မဟုတ္ရပါဘူး ခ်ိဳရာ . . . ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ေလးကို စိန္ဘယက္ႀကီးလို တန္ဘိုးထားလြန္းလို႔ ႂကြားခ်င္တာ မ်ိဳးပါ . . .
ခ်ိဳ ကို႔ကို ခ်စ္လို႔ အလိုလိုက္ေနမွန္းလည္း သိပါတယ္ . . . အဲ့ဒါေလးကိုပဲ ေက်းဇူးတင္လြန္းလို႔ ခ်ိဳ႕ကို ပိုပိုေတာင္ ခ်စ္လာေသးတယ္ . . .
ကဲပါ . . . ေတာ္ၿပီေနာ္ . . ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနၾကစို႔ . . . ကိုစိတ္ရူးေပါက္ေနမိတာပါ။ ကို႔စိတၱဇကို ရပ္ပါေတာ့မယ္. . .”
ေက်ာ္တေယာက္ စကားေတြ ကရားေရသြန္ တရစပ္ေျပာခ်ေနမိသည္။ အတင္းရွင္းျပေနမိသည္။ ခ်ိဳ ဒီလို ခံစားရေတာ့ စိတ္မေကာင္း။ မိမိက ေယာက်္ားသားမို႔ စိတ္ရူးထ၊ အဆန္းထြင္ေသာ္ျငား ခ်ိဳ႕လို တသက္လံုး ဖံုးဖံုးဖိဖိ ေနခဲ့သူကို သူမ်ားျမင္ေအာင္ လိုးျပ ခံျပ လုပ္သည္မွာ မ်ားသြားၿပီ ဟု သံုးသပ္မိလာသည္။
ခ်ိဳ႕ကို တင္းတင္းဖက္ထားရင္း ေက်ာျပင္ေလးကို ပြတ္သပ္ ႏွစ္သိမ့္ေပးေနလိုက္သည္။
တကယ္တမ္း ကာမအထြတ္အထိပ္ေရာက္ခဲ့သူက လင္းလက္ခ်ိဳ ၊ ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ႏွင့္ လမ္းတဝက္မွာ လီးတန္းလန္းႏွင့္ အာသာမေျပ ျဖစ္ခဲ့ရသူက ေက်ာ္ေနလတ္။ ေက်ာ့္အလို လိုက္ခဲ့သည္ဟုပင္ ခ်ိဳ႕သိကၡာကို ကာကြယ္ကာ ခ်ီးမြမ္းေျမာက္ပင့္ေပးလိုက္ေသးသည္။ ခ်ိဳတေယာက္ ေနာင္တရသလို၊ ဝမ္းနည္းသလို ျဖစ္ေနမႈေၾကာင့္ ေန႔ခင္းက ျဖစ္ခဲ့သမၽွကို သူ႔အျပစ္ လုပ္လိုက္သည္။
ခ်ိဳ ေတြေနသည္။ ေက်ာ္တေယာက္ ခ်ိဳ႕ကို တကယ္ကို ခ်စ္မွန္း၊ တန္ဘိုးထားမွန္း၊ ခ်ိဳ႕ဆႏၵကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္မွန္း သိလိုက္ရေတာ့ ခ်ိဳ မ်က္ရည္ဝိုင္းလာမိျပန္သည္။
ခုနကလို ဝမ္းနည္းမႈေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္။
ေက်ာ္က မွိန္ထားေသာ မီးကို ျမႇင့္၍ တီဗြီ လွမ္းဖြင့္လိုက္သည္။ ေခါင္းအံုးကို ေခါင္းရင္းဘက္တိုးကပ္၊ ကိုယ္ကိုလည္း အေပၚေရႊ႕ကာ ေက်ာကပ္ ေခါင္းမတ္၍ တီဗြီဘက္ အာရံုေျပာင္းလိုက္ေတာ့သည္။ ခ်ိဳ႕ကိုလည္း ရင္ခြင္ထဲမွ အသာခြာထုတ္ကာ သူ႔ဘယ္လက္ေမာင္းေပၚ ေခါင္းအံုးေစလိုက္သည္။
ရွင္းျပ ေျပာျပရသည္မွာ ေမာသြားသျဖင့္ ေက်ာ့္လီးႀကီးမွာလည္း ေပ်ာ့ေခြ၍ေနၿပီ။
ႏွစ္ဦးသား စကားမဆိုမိၾကဘဲ အေတြးကိုယ္စီႏွင့္ တီဗြီဖန္သားျပင္ေပၚသာ ၾကည့္ေနလိုက္ၾကသည္။
“အိပ္ခါနီးမွပဲ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္အတိုင္း တခ်ီတေမာင္း ဆြဲၾကတာေပါ့ ေနာ္ . . . ခ်ိဳ . . .”
ကသိကေအာက္ ျဖစ္ေနသည့္ တိတ္ဆိတ္မႈကို ၿဖိဳခြင္းရန္ စကားမရွိ စကားရွာ ေျပာလိုက္သည္။
“လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ အတိုင္း”
ဒီစကားလံုးကို ေက်ာ္က သေဘာရိုးျဖင့္သာ ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ခ်ိဳ ရင္ကို တခ်က္ ရိုက္ခတ္သြားသည္။
အိမ္မွာလည္း လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ အတိုင္း နစၥဓူဝ လိုးေနေဆာ္ေနၾကသည္ေလ။ ယခုက ၁၂ ႏွစ္ျပည့္မဂၤလာ ဟန္းနီးမြန္း ထြက္လာၾကသည္ပဲ။ အမွတ္တရ ထူးျခားရမည္။ ေက်ာ့္စကားအရဆို တန္ဘိုးထား သိမ္းဆည္းထားသည့္ စိန္ဘယက္ႀကီးကို ပြဲေနပြဲထိုင္ အခါမ်ိဳး၌ ထုတ္ႂကြားရမည္ မဟုတ္ပါလား။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ကို တန္ဘိုးထားေနသေရြ႕ ကိုယ္လင္ကိုယ္မယား ဘယ္လိုလိုးလိုး ဘယ္လိုခံခံ ဘယ္သူ႔မွဂရုစိုက္စရာ မလိုဟူေသာ အေတြးဝင္လာကာ ေက်ာ့္ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းလိုလာသည္။ ေက်ာ့္ကို ေပ်ာ္ေစလိုသည္။ ေက်ာ္ႏွင့္အတူတူ ထူးကဲသည့္ ကာမ အေမွာင္တိုက္ထဲ တူၿပိဳင္လွမ္းလိုက္ေတာ့မည္။
ခ်ိဳ ခြင့္ျပဳလိုက္လၽွင္ ခ်စ္ရတဲ့ ေက်ာ္တေယာက္ ဘယ္ေလာက္ ဝမ္းျမာက္ေလမလဲ၊ ဘယ္လိုမ်ား လိုးမလဲ၊ ဘယ္ေလာက္အထိ ကဲမွာလဲ။ ေတာင္ေတာင္အီအီ ေလၽွာက္ေတြးေနရင္း ခ်ိဳ ကိုယ္တိုင္လည္း ေဆာက္ဖုတ္က ယားယံသလိုလို ျဖစ္လာၿပီ။
” ေဒါက္ . . . ေဒါက္ . . .ေဒါက္ ”
တံခါးေခါက္သံ ခပ္တိုးတိုး ထြက္လာသည္။
အေတြးထဲ နစ္ေျမာေနသည့္ ခ်ိဳ႕အတြက္မူ မိုးၿခိမ္းသံအလား။ ခ်ိဳ အထိတ္တလန္႔ႏွင့္ ငုတ္တုတ္ ထထိုင္မိလ်က္သား ျဖစ္သြားသည္။ ေက်ာ္က ခ်ိဳ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ လန္႔စရာလိုသလဲ ဆိုသည့္ အံ့ဩသလို အၾကည့္ တခ်က္ ၾကည့္ကာ အသာအယာထ၍ တံခါးဆီသြားရန္ျပင္သည္။
ခ်ိဳ႕ရင္ထဲ မီးရထား ဆယ္စီး ၿပိဳင္ခုတ္ေနသလို တဂ်ံဳးဂ်ံဳး ျမည္ေနၿပီ။ အျမန္ဆံုးျဖတ္ရေတာ့မည္။ ဟုတ္ၿပီ။ ေက်ာ္ကခ်ိဳ႕ကို ခ်စ္သလို ခ်ိဳကလည္း ေက်ာ့္ကိုခ်စ္ေနသေရြ႕ တျခားဘာေတြကို ဂရုစိုက္ေနရမွာလည္း . . .
ေက်ာ့္လက္ကို ကမန္းကတန္း လွမ္းဆြဲလိုက္သည္။
ေက်ာ္က မထင္မွတ္ထားသည္မို႔ ဟန္ခ်က္ပ်က္ကာ ကုတင္ေပၚ ပက္လက္လန္ လဲက်သြားသည္။
ခ်ိဳ ကေက်ာ့္ခါးေပၚ ခြတက္လိုက္ၿပီး ေခါင္းငံု႔ ပါးခ်င္းအပ္ကာ
“ကို . . ခ်ိဳ႕ကို အထင္မေသးဘူး မလား . . .ဟင္ . . .”
“ဘာကို ဘာလို႔ အထင္ေသးရမွာလဲ ခ်ိဳ . . .”
“ကိုေျပာသလို ပြဲေနပြဲထိုင္မွာ စိန္ဘယက္ႀကီးကို ထုတ္ႂကြားၾကမယ္ေလ . . . ကို႔အတြက္ ခ်ိဳ႕ရဲ႕ ၁၂ ႏွစ္ျပည့္ မဂၤလာ လက္ေဆာင္ေပါ့ . . .”
“ခ်ိဳ . . တကယ္ . . ? ေသခ်ာတယ္ေနာ္ . . . ျဖစ္ရဲ႕လား”
“အင္းပါ . . ဆိုမွ၊ သူက ျပန္မူေနျပီ . . . ကို႔ကို ခ်ိဳ ခ်စ္တယ္။ ကိုက ခ်ိဳ႕ကို ခ်စ္ေနသေရြ႕၊ တန္ဘိုးထားေနသေရြ႕ ဘယ္သူ႔ဂရုစိုက္ရဦးမွာလဲ . . .
ဒီညေတာ့ ခ်ိဳက ကို႔ရဲ႕ အျပာ မင္းသမီးေလး လို႔သာ သေဘာထား ေပေတာ့ . . .”
“ခ်ိဳ . .ရယ္ . . .”
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ ပါးႏွစ္ဘက္ကို လက္ႏွင့္ ညႇပ္ကိုင္ကာ ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို မြတ္သိပ္စြာ နမ္းလိုက္သည္။ လၽွာကိုလည္း ခ်ိဳ႕ ပါးစပ္ထဲ ထည့္၍ ခ်ိဳ႕လၽွာကို လိုက္ ကလိသည္။ ၿပီး ခ်ိဳ႕ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ဆြဲစုပ္ကာ လၽွာဖ်ားေလးႏွင့္ ပြတ္ေပးသည္။ ႏွာသီးဖ်ားေလးကို ဖြဖြငံုသည္။
ခုနက ညိဳးငယ္စြာ ေပ်ာ့က်ေနရွာေသာ ဒုတ္က ခ်ိဳ႕ တင္ပါးေအာက္မွာ ရုန္းထလာေလၿပီ . . .
ႏွစ္ဦးသား မတိုင္ပင္ရပါဘဲ ဖုန္းဆီ အၾကည့္ေရာက္သြားၾကသည္။ လူရိပ္၂ ခု ။
မီးကိုလည္း မွိန္မေနေတာ့၊ ေစာင္လည္း မျခံဳေတာ့ၿပီ။ အရွက္ေတြ သိကၡာေတြ ေဘးခ်ိတ္ ကာမဝဲဂယက္ထဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ခုန္ဆင္းေတာ့မည္။ မနက္ျဖန္ ဒီေနရာ ဒီေဒသမွ ေျပးထြက္၍ မူလ လက္ေတြ႕ဘဝထဲ ျပန္ဝင္ လႈပ္ရွားၾကရံုသာ။
“ခ်ိဳ႕ရဲ႕ စိန္ဘယက္ႀကီး ထုတ္မႂကြားခင္ ကို႔ရဲ႕ ေရႊေခ်ာင္းႀကီး အရင္ ႂကြားလိုက္စို႔ . . .
ဟု ေက်ာ့္နားကပ္ ခပ္ျမဴးျမဴး ေျပာကာ ခ်ိဳက ေအာက္ကိုေလၽွာဆင္းရင္း ေက်ာ့္ေဘာင္းဘီကို တပါတည္း ဆြဲခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။
ေက်ာ့္လီးႀကီးက အတားအဆီးမဲ့စြာ ဝုန္းကနဲ အေပၚ တည့္တည့္ ေထာင္တက္လာသည္။
ခ်ိဴက ဖုန္းစကရင္ကို တခ်က္ ေဝ့ၾကည့္လိုက္ၿပီး . . .
ဆံပင္ကိုသပ္တင္ ေခါင္းကိုငံု႔၍ ထည္ဝါလွသည့္ ေက်ာ့္လီးဒစ္ကို ႏႈတ္ခမ္းအစံုႏွင့္ ဖြဖြေလး ငံုလိုက္ေတာ့သည္။ညခ်မ္းခ်ိန္ခါ ေအးေအးေဆးေဆးရွိသည္ႏွင့္ ေက်ာ္ေနလတ္ တို႔ကို ႏႈတ္ဆက္ရန္ အလို႔ငွာ ကိုေဆြတို႔လင္မယား အခန္းကူးကာ ေရာက္လာၾကသည္။
ေဒါက္ . . ေဒါက္ . . ေဒါက္
တံခါးကို ခပ္ဖြဖြေလး ေခါက္ၿပီး အေတာ္ၾကာသည္အထိ ဘာမွ တုန္႔ျပန္မႈမရ။ ေသခ်ာ နားစြင့္ၾကည့္ရာ တီဗြီသံေတာ့ ၾကားေနရသည္။
တီဗြီသံေၾကာင့္ မၾကားလိုက္ေလသလားဟု ထပ္မံေခါက္ရန္ လက္လွမ္းလိုက္သည္။
“သူတို႔ နားေနခ်ိန္ လာ ႏႈတ္ဆက္တာ ေကာင္းပါ့မလား . . ကိုကို”
ဟု ငယ္က ေျပာလိုက္ေတာ့ ကိုေဆြလက္က ေလထဲတြင္ တန္႔သြားသည္။
“အင္း ဒါလည္း ဟုတ္တာပဲ . . . အျပင္မွာ ေတြ႕မွပဲ ႏႈတ္ဆက္တာ ေကာင္းပါတယ္ေလ . . ”
ဟုေတြးမိကာ ျပန္လွည့္လိုက္သည္။
ဒီေန႔ခင္းက
တင္ေအာင္ေဆြတေယာက္ ဘန္ဂလို ဝရံတာမွာ ထိုင္၍ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ တေယာက္တည္း ဝီစကီ ေသာက္ရင္း ပ်င္းရိ ေလးလံစြာ ေငးေနမိသည္။ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ တေယာက္တည္း ေသာက္သည့္ ေန႔ ရက္ မ်ား၊ ပင္လယ္ျပင္ ျမင္ကြင္းမ်ားသည္ သူလို သေဘၤာသားအဖို႔ ဆန္းသည္ မဟုတ္။
ေဘးခန္းမွ လင္မယားကိုေတာ့ သူမ်ားႏွင့္မတူ အနည္းငယ္ ထူးျခား၍ သတိျပဳမိသည္။ တပူးတြဲတြဲ အခ်စ္သည္း အကဲပိုသည့္ စံုတြဲမ်ား ေတြ႕ေလ့ရွိရာ ေနရာမို႔ သိပ္မထူးဆန္းလွေသာ္ျငား လိုက္ဖက္သည့္ ဒီစံုတြဲမွာ မိန္းမ၏ အလွက ဆြဲေဆာင္မႈရွိလွသည္။ တဦးႏွင့္တဦး အလြန္ခ်စ္ၾကပံုလည္း ရသည္။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ညားကာစ လင္မယားမ်ိဳးေတာ့လည္း ဟုတ္ဟန္မတူ။
သို႔ေသာ္ . . . ပတ္ဝန္းက်င္ကို လံုးဝလစ္လ်ဴ ရႈကာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္တည္းကမၻာပမာ။ ညေနက သူတို႔ ေရလွိုင္းစီးၾကစဥ္ ေရထဲတြင္ ေမာ္ေတာ္ဆပ္ၾကသည္ဟု ခန္႔မွန္းမိသည္။ ကိုေဆြ႕ ခန္႔မွန္းခ်က္ မွန္ေၾကာင္း ပိုေသခ်ာသည့္ အခ်က္မွာ ေရထဲ အသြားတုန္းက ဂ်င္းပင္ အတိုေလးဝတ္သြားေသာ္လည္း အျပန္တြင္ ပင္တီ ႏွင့္ ျပန္လာၿပီး ဘန္ဂလို ေရာက္ခါနီးမွ ဂ်င္းပင္ေလးႏွင့္ အေပၚမွ ဖံုးထားလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဒီလို စိတ္ကူးမ်ိဳး၊ အေတြးအၾကံမ်ိဳးကိုေတာ့ ကိုေဆြလည္း စိတ္ကူးယဥ္ဖူးသည္။ သေဘာက်သည္။ ေခတ္မီပြင့္လင္းသည့္ အျဖဴႏိူင္ငံမ်ားတြင္ nude beach မ်ား ရွိ၍ ၄င္းေနရာ လူျမင္ကြင္းတြင္ပင္ လိင္ဆက္ဆံျခင္းမ်ိဳး ရွိမွန္း ကိုေဆြ ဖတ္ဖူး ၾကားဖူးသည္။
ဒီ စံုတြဲကို ကိုေဆြ အထင္မေသး၊ အျပစ္မျမင္မိ။ ေခတ္မီ ပြင့္လင္းမႈကို ႀကိတ္ အမွတ္ေပးေနမိသည္။ မိမိတို႔ေရွ႕ အျဖတ္တြင္ မိန္းမမ်က္ႏွာမွာ ရွက္ေသြးျဖန္း၍ ေသြးေရာင္လြမ္း နီရဲေနကာ ေခါင္းကို ငံု႔ထားသည္။ ေယာက်္ားကို အေသအခ်ာ ၾကည့္မိေတာ့မွ . . .
ေက်ာ္ေနလတ္ ။ ဟုတ္ပါတယ္။ သူမွ သူ အစစ္ပါ။
တိုးေက်ာ္၏ xxxx ကမ္ပဏီမွ အားထားရဆံုး ညာလက္ရံုး ေက်ာ္ေနလတ္ မွန္း သိလိုက္သည္။
Sleeping partner အျဖစ္ ကိုေဆြရွယ္ယာထည့္ဝင္ထားသည့္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းအရင္းႀကီး တိုးေက်ာ္၏ ကမ္ပဏီ။ လွမ္းႏႈတ္ဆက္မိေတာ့မလို ျဖစ္ၿပီးမွ အခ်ိန္ေကာင္းမဟုတ္မွန္း သတိရလိုက္သည္။ သူမ်ား လင္မယား တခ်ီတေမာင္း ဆြဲၾကလိမ့္မည္မို႔ အလိုက္သိရေပမည္။ ညေန ေအးေအးေဆးေဆးရွိခ်ိန္မွ ႏႈတ္ဆက္ရင္း အတူေသာက္ၾကရန္ ဖိတ္ေခၚမည္ဟု စိတ္ကူးထားခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္ထိ ေအးေအးေဆးေဆး ရွိေသးပံုမေပၚ။
လွည့္ထြက္မလို အလုပ္မွာ . . .
အလင္းေရာင္ လၽွံထြက္ေနရာ ျပတင္းေပါက္ဘက္ အၾကည့္ တခ်က္ ေရာက္သြားသည္။ ဟ ေနသည့္ ခန္းဆီးၾကားမွ ရိပ္ကနဲ လႈပ္ရွားမႈကို ေတြ႕လိုက္သည္။ လူမႈက်င့္ဝတ္အရ ေခ်ာင္းၾကည့္ရန္ မသင့္ေတာ္မွန္းသိေပမင့္ အနားကပ္ ၾကည့္လိုက္မိသည္။
ဟင္ . . .
ငယ့္ဘက္ကိုလွည့္၍ တိုးတိုးေနရန္ အသာ အရိပ္အကဲျပလိုက္ၿပီး ခၽြတ္နင္းရင္း အနားပိုတိုးၾကည့္လိုက္မိသည္။ ဝရံတာမွာကလည္း ေမွာင္ေနသျဖင့္ မိမိတို႔ကို မည္သူမၽွ မျမင္ႏိူင္ေသာေၾကာင့္လည္း ယခုလို ဆက္လက္ ၾကည့္ရဲျခင္း ျဖစ္သည္။
“ပုေလြမႈတ္ေနတာပါလား . . . ”
ေက်ာ့္လီးေခ်ာင္းႀကီးမွာ ေယာက်္ားခ်င္းပင္ အားက်စဖြယ္ မာထန္ေတာင့္တင္း စံခ်ိန္မီ ႀကီးပင္။ ဒစ္က လီးေခ်ာင္းထက္ ပိုတုတ္ကာ မွိုပြင့္ႀကီးလို ကားထြက္ေနသည္။ မာထန္ခ်ိန္ ရွည္ထြက္လာသည္မို႔ ဒစ္ကိုဖံုးသည့္ အေရျပားသည္ပင္ အပိုမရွိ။ လီးတံႏွင့္ တသားတည္း ျဖစ္ေနသည္။ ေမးသိုင္းႀကိဳးသည္ပင္ တင္း၍ ျပတ္ေတာ့မည္အလား။
လီးေခ်ာင္းမွာ အရင္းသိမ္၍ အဖ်ားတုတ္သည့္ အမ်ိဳးအစားပင္။ အဖ်ား တုတ္သည္သာမက မွိုပြင့္လို ကားထြက္ေနေသာ ဒစ္ ႀကီးႏွင့္ဆိုေတာ့ ဒါမ်ိဳးႏွင့္ အလိုးခံရသူ မိန္းမမ်ားအဖို႔ အရွင္လတ္လတ္ နတ္ျပည္ေရာက္သလို ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ကိုေဆြလည္း ဗဟုသုတ အေတြ႕အၾကံဳ ေခသူမဟုတ္၊ sex show, fucking show, live show မ်ားလည္း ၾကည့္ဖူးသည္။ ဒါေပသည့္ ယခုလို သရုပ္ေဆာင္တာမဟုတ္ဘဲ သဘာဝ အတိုင္း လိင္ဆက္ဆံတာမ်ိဳး အနီးကပ္ အရွင္လတ္လတ္ႀကီး တခါမွ မၾကည့္ဖူး၊ မျမင္ဖူး။
ေက်ာ့္မိန္းမက လီးဒစ္ကို သူ႔ႏႈတ္ခမ္း ဖူးဖူးေလးႏွင့္ ငံုလိုက္၊ ျပန္ထုတ္လိုက္ ႏွင့္ မထိတထိ ကလိေနသည္။ ဆံႏြယ္မ်ားကလည္း တြဲေလာင္းက်ကာ ေပါင္ျခံၾကားမွာ ပြတ္သပ္ကလူက်ီစယ္ေန၏။ တခ်က္တခ်က္ ဆံပင္မ်ား သပ္တင္လိုက္ခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာ လွလွေလး ေပၚလာတတ္သည္။ တခ်ိန္တည္းမွာ ေမးသိုင္းႀကိဳးနားႏွင့္ ဒစ္ေအာက္တေလၽွာက္ကို လၽွာႏွင့္ ပတ္ပတ္လည္ယက္ေပးသည္။ ၿပီးလၽွင္ လၽွာကို စုခၽြန္၍ ဆီးထြက္ေပါက္ေလးအား ထိုးထိ ကလိေပးသည္။ လီးဒစ္ႀကီးမွာ အႀကိဳသုတ္ရည္ႏွင့္အတူ တံေတြးမ်ားျဖင့္ အေရာင္တလက္လက္ ေတာက္ေနေတာ့သည္။
လံုးက်စ္ေနသည့္ ဥမ်ားကိုလည္း လက္တေခ်ာင္းက အသာအယာ ဖြဖြ ဆုတ္နယ္ေပးေနသည္။ တခ်က္တခ်က္ ဥ ႏွင့္စအိုၾကား ေနရာကို လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ ဖိ ဖိ ေပးရာ လီးေခ်ာင္းက ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ ျဖစ္လာတတ္သည္။
တို႔ထိတို႔ထိ ႏွင့္ ဒစ္ ကို ကလိခံရသျဖင့္ ေက်ာ့္ မ်က္ႏွာမွာကား တြန္႔လိမ့္ရွံု႔တြေနသည္။ နာက်င္၍ေတာ့မဟုတ္မွန္း အားလံုး သေဘာေပါက္ၾကသည္။ ခါးကို ေကာ့ေကာ့ထိုးေနသည္။
ကိုေဆြသာ ဒီျမင္ကြင္းမွာ နစ္ေျမာေနသည္မဟုတ္။ သူ႔မိန္းမ ငယ္ေလးလည္း အံ့ဩမွင္သက္ကာ စိုက္ၾကည့္ေနမိေတာ့သည္။
ငယ္က ကိုေဆြကို လက္ကုတ္၍ ျပန္ရန္ အမူအယာ ျပေနေပမင့္ သူကိုယ္တိုင္လည္း မ်က္လံုးက မခြာခ်င္မိ။
တင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္ သေဘၤာျပန္နားခ်ိန္
မိမိငယ္ ၏ အေဒၚမ်ား နယ္မွ အလည္အပါတ္ေရာက္လာၾကသည္ႏွင့္ ၾကံဳႀကိဳက္သမို႔ ယခု xxxx ကမ္းေျခသို႔ လိုက္ပို႔ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ သူတို႔လင္မယားက သူမ်ားႏွင့္ တြဲလ်က္ ဘန္ဂလိုမွာ တခန္းယူ၊ က်န္မိသားစုမ်ားက ႏွစ္ခန္းတြဲ ဘန္ဂလိုတခုလံုးမွာေနရာယူ တည္းခိုၾကျခင္းျဖစ္သည္။
က်ီစယ္ ႏွိပ္စက္ရတာ ေက်နပ္သြားသည့္အလား ေက်ာ့္မိန္းမက တခ်က္ရပ္ လိုက္ကာ ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။ ႏွစ္ဦးသား ေက်နပ္မႈ အျပည့္ႏွင့္ ရီေဝေဝအၾကည့္ခ်င္း ဖလွယ္ၾကသည္။ မ်က္လံုးေတြမွာေတာ့ ကာမခိုးေတြႏွင့္။
ေက်ာ့္မိန္းမက ေနရာ အနည္းငယ္ ျပင္လိုက္သည္။ ေယာက်္ားႏွင့္ ေထာင့္မွန္က် အေနအထား။
ျပတင္းေပါက္ဘက္ မ်က္ႏွာမူသလိုမို႔ ျမင္ကြင္းမွာ ပို၍ ရွင္းလင္းသြားသည္။ ၆ ေပ ခန္႔သာ ေဝးကြာ၍ မွန္တခ်ပ္ျခားရံုသာ။
ဒူးတုပ္ထိုင္ရာမွ ဘယ္လက္ႏွင့္ ထိန္းေထာက္ကာ အသာ ငံု႔လိုက္သည္။ လီးေခ်ာင္းအရင္းကို ညာဘက္ လက္ညိဳး လက္မ ႏွင့္ ကြင္းဆုပ္ကာ က်န္လက္ေခ်ာင္းမ်ားႏွင့္ လက္ဖဝါးႏုႏုကို ဥ မ်ားေပၚတင္ကာ ဆုပ္ထားလိုက္သည္။
လီးအရင္းကို ညႇစ္လိုက္ေတာ့ ဆတ္ကနဲ ေထာင္တက္ကာ ဒစ္ႀကီးက ပိုႀကီးလာသေယာင္။
ေခါင္းငံု႔၍ လီးေခ်ာင္းတေခ်ာင္းလံုးကို ငံုလိုက္သည္။ တဝက္ခန္႔သာ ဝင္သည္။ အာေခါင္ေထာက္ေနၿပီ။ ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းေစ့ရင္း ဦးေခါင္းကို အထက္ေအာက္ သြက္သြက္ လႈပ္ရွားေပးလိုက္သည္။ ပါးေစာင္ အတြင္းတြင္လည္း ဒစ္ႀကီး အဝင္အထြက္တိုင္းမွာ လၽွာႏွင့္ ကလိေပးသည္။ လီးကို ပါးစပ္ႏွင့္ လိုးေပးေနသည္။ တံေတြးမ်ားပင္လၽွံကာ စီးက်ေနသည္။ ကြင္းထားသည့္လက္ေခ်ာင္းကလည္း အၿငိမ္မေန၊ လီးအရင္းနားမွာ ကပ္၍ ထက္ေအာက္ ကြင္းထုေပးေနသည္။ ဥမ်ားကိုလည္း ဖြဖြ ဆုတ္၍ ညႇစ္နယ္ေပးသည္။
ေက်ာ္တေယာက္ ထြန္႔ထြန္႔လူးေနေလၿပီ။
တခုခု ေျပာလိုက္ပံု ရသည္။ ပါးစပ္ႏွင့္ လိုးေပးေနျခင္းကို ရပ္၍ ဒစ္ဖ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ အနမ္းဖြဖြေပးကာ ကုန္းထလိုက္သည္။
ႏွစ္ဦးသား ကုတင္ေပၚမွ ဆင္း၍ ကုတင္ဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူ ရပ္ လိုက္ၾက၏။ ေက်ာ္က သူ႔မိန္းမေနာက္မွေန၍ ညဝတ္ဂါဝန္ရွည္ကို မတင္ ခၽြတ္လိုက္သည္။ မိန္းမက လက္မ်ားကို အသာ ေျမာက္ထားေပးသည္။
ျဖဴဝင္းသည့္ အသားအေရ၊ ေက်ာ့ရွင္းသည့္ ခႏၶာကိုယ္၊ လွပသည့္ ေကာက္ေၾကာင္းမ်ား၊ လံုးဝန္းမို႔ေမာက္သည့္ စေနႏွစ္ခိုင္၊ ေျပာင္ရွင္း လွပကာ ေဖာင္းမို႔မို႔ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ အကြဲေၾကာင္းေလး၊ ျမင္ျမင္သမၽွသည္ လက္ရာေျမာက္လွသည့္ အလွနတ္သမီး ပန္းပုရုပ္ေလးပမာ မီးေရာင္ေအာက္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေတာ့သည္။ အနီးကပ္ ျမင္ေတြ႕ေနရသည့္ ကိုေဆြတို႔ လင္မယားမွာ ေငးေၾကာင္ၾကည့္ေနမိဆဲ။
ကိုယ္လံုးတီး ျဖစ္သြားေတာ့မွ အသာအယာလွည့္ကာ ကုတင္ေပၚ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ေဘးတိုက္ ႏွင့္ ေနာက္ပိုင္းအလွမ်ားမွာလည္း အျပစ္ဆိုစရာ တခ်က္မွ မရွိ။ မို႔သင့္သည့္ေနရာ မို႔၊ ခ်ိဳင့္သင့္သည့္ေနရာ ခ်ိဳင့္ ႏွင့္ ေျပျပစ္လွသည့္ ေကာက္ေၾကာင္းမ်ားက ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ႏွယ္။
ေက်ာ္က အေပၚအက်ႌ ခၽြတ္လိုက္ကာ သူ႔မိန္းမေျခရင္းမွာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။
ဒီလို အလွနတ္သမီး ေျခရင္းသို႔ မည္သည့္ သေကာင့္သားမဆို ဝပ္စင္းလိုမည္ကား သံသယရွိရန္မလိုဟု ကိုေဆြ ကဗ်ာဆန္ဆန္ ေတြးလိုက္မိသည္။
ေပ်ာ့ေတာ့ေတာ့ လီးပင္ မာေတာင္လာေလၿပီ။
ေက်ာ္က သူ႔မိန္းမ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းေပၚ လက္တင္ ပြတ္သပ္ေပးကာ ရင္သားအစံုကို တလွည့္စီ နမ္းစုပ္လိုက္သည္။ ႏို႔သီးေခါင္းေလးမ်ားကို သြားႏွင့္ မနာေအာင္ တဆတ္ဆတ္ ကိုက္ေပးသည္။ မိန္းမက အေနာက္သို႔ လွန္၍ ေကာ့ေပးကာ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ေထာက္ထားလိုက္သည္။
ရင္သားမ်ားဆီမွ တစတစ ဗိုက္သားကို နမ္းရႈပ္ရင္း၊ လၽွာႏွင့္ အျပားလိုက္ယက္ရင္း ေအာက္သို႔ ေျဖးေျဖခ်င္း ဆင္းလာသည္။ မိန္းမလည္း ေက်ာျပင္ႏွင့္ေမြ႕ယာ ထိသည္အထိ ေထာက္ထားေသာ လက္မ်ားကို ေကြးကာ လွဲခ်လိုက္သည္။ အားသြားသည့္ လက္ဖဝါးမ်ားက ေဘးသို႔ လၽွံက်ေနသည့္ ႏိူ႔အံုႏွစ္ဘက္ကို တြန္းတင္ရင္း သူ႔ဘာသာသူ ဆုပ္နယ္ေနသည္။ တြဲေလာင္းက်ေနသည့္ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေက်ာ္က ဒူးေခါက္ေကြးမွ မတင္ကာ သူ႔ပုခံုးေပၚ ထမ္းတင္လိုက္သည္။ ခံုးထလာသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို အျပင္မွ ကိုေဆြတို႔ ဘြား ကနဲ ျမင္လိုက္ရၿပီ။ အေမႊးအမၽွင္ေျပာင္ရွင္းေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္မွာ မုန္႔ေပါင္းတခု ကပ္တင္ထားသည့္ႏွယ္။
ဗိုက္သားျပင္မွ ဆီးခံုတဝိုက္ကို အနမ္းေရႊ႕လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ လၽွာဖ်ားႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ အျခမ္းၾကား၊ ေဆာက္ေစ့၊ ေပါင္ရင္း၊ ေပါင္ျခံ၊ ေနရာ အႏွံ႔ ထိုးဆြ နမ္းရႈပ္ ယက္ေပးေတာ့သည္။ မိန္းမျဖစ္သူမွာ
“တအင့္အင့္ တဟင္းဟင္း” ႏွင့္ အျပင္မွပင္ အသံၾကားေနရေလၿပီ။
ဖင္တံုးမ်ားကိုလည္း စေကာဝိုင္းသလို ေဝ့ဝႈိက္ လႈပ္ခါေနေတာ့သည္။ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို ကိုက္ အံႀကိတ္၍
“အင္း . .အင့္ . . အင့္”
ညည္းညဴေနသည္။ အသက္ကို မရမကရွဴရွိုက္ေနရသည့္ ေရနစ္ေနသူပမာ ေခါင္းကိုလည္း
ဘယ္ညာ ယမ္းခါေနသည္။
အတန္ၾကာ လူးလြန္႔ေနရာမွ မေနႏိူင္သည့္အဆံုး . .
“အား . . ေကာင္းလိုက္တာ . . အဟင့္ ဟင့္. .
ေတာ္ၿပီ ေတာ္ၿပီ . . . ထည့္ခ်င္လွျပီ . . . ထည့္ေပးေတာ့ေနာ္ . . .”
ဘာဂ်ာအစြမ္းျပေနသည့္ ေက်ာ္က လၽွာအျပားလိုက္ႀကီးတခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ယက္လိုက္ကာ အမႈတ္ရပ္လိုက္သည္။ ထမ္းထားသည့္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို အသာအယာဖယ္ခ်သည္။ ဒူးေခါက္ေကြးႏွင့္ ေက်ာျပင္ေအာက္ လက္လၽွိုကာ ေစြ႕ကနဲ ေပြ႕၍ ကုတင္အစပ္နား အလ်ားလိုက္ ကိုယ္လံုးကိုဆန္႔ကာ ေနရာခ်လိုက္ေလသည္။
ေဆာက္ဖုတ္မွာ တံေတြးမ်ား ေဆာက္ရည္မ်ားႏွင့္ လင္းလက္ ေဖာင္းမို႔ကာ၊ ႏိူ႔သီးေခါင္းေလးမ်ားမွာ ပန္းေရာင္သန္းလ်က္ ေထာင္မတ္ေနသည္။
ရမၼက္ခိုးေဝေနသည့္ မ်က္လံုးမ်ားက အရည္လဲ့ကာ မ်က္ခြံမ်ားက မပြင့္တပြင့္။ ႏႈတ္ခမ္းေျခာက္သျဖင့္ လၽွာႏွင့္ မၾကာခန သပ္ေနရင္း ေမာဟိုက္စြာ အသက္လုရွဴေနရသျဖင့္ ေရႊရင္အစံုက နိမ့္လိုက္ျမင့္လိုက္။
ေမာဟိုက္ေနေသာ္ျငား ပင္ပန္းပံုမရ။ တက္ႂကြေနသည္။
ေခၽြးမ်ားစို႔ေနေသာ္ျငား မေဝးေတာ့သည့္ ပန္းတိုင္အေရာက္ အျမန္ခရီးႏွင္ခ်င္ေနပံု။
ေသြးေရာင္လၽွမ္းလ်က္ နီရဲကာ ကာမစည္းစိမ္ ၿမိန္ၿမိန္ႀကီး ခံစားေနရသည့္ ကာမဆိပ္တက္ေနသည့္ မိန္းမတေယာက္ မ်က္ႏွာမွာ ဝါဖန္႔ဖန္႔ မီးေရာင္ေအာက္မွာ
လွပလြန္းသည္။
ကုတင္စပ္တြင္ ရမၼက္ခိုးေတြ လႊမ္းျခံဳလ်က္ ဆန္႔ဆန္႔ေလး လဲေလ်ာင္းေနသည့္ ကိုယ္လံုးတီး မိန္းမလွတေယာက္ ႏွင့္
ကုတင္ေဘးမွာကား ေထာင္မတ္ေနသည့္ ဒုတ္တရမ္းရမ္း ႏွင့္ ေယာက်္ားသားတဦး . . .
ယစ္ပလႅင္ေပၚ ယစ္ပူေဇာ္ေနသည့္ ပမာ . . .
တင္ေအာင္ေဆြ က သေဘၤာမွ အင္ဂ်င္နီယာခ်ဳပ္။ ရာထူးတိုးစာေမးပြဲမ်ား ႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားေနာက္လိုက္ကာ၊ အပူမရွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနခဲ့ရင္း အသက္ႀကီးခါမွ အိမ္မွ စီစဥ္ေပးမႈေရာ၊ မိမိကိုယ္တိုင္ မိသားစုဘဝ ႏွင့္ ဘဝလက္တြဲေဖာ္လိုလာမႈေၾကာင့္ပါ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့သည္။
သူမ်ားတကာႏွင့္ ယွဥ္လၽွင္ေတာ့ အေတာ္ပင္ ေနာက္က်ေနၿပီ။
လိင္ကိစၥမွာေတာ့ ႏိူင္ငံတကာေရာက္ခဲ့သလို၊ ကိုယ့္ႏိူင္ငံမွာလည္း အေတြ႕အၾကံဳ မနည္းလွေပ။ သို႔ေသာ္လည္း လိင္ဆက္ဆံတိုင္း ကြန္ဒံုးအျမဲသံုးကာ ျမန္ျမန္သုတ္ထြက္ရန္သာ အဓိကထား ဆက္ဆံေလ့ရွိၿပီး၊ ပင္လယ္ထဲတြင္လည္း ခနခန လက္ျဖင့္သာ တကိုယ္ရည္အာသာေျဖ ရေလ့ရွိသည္။ စိမ္ေျပနေျပ ခ်စ္ရည္လူး ကာမဆက္ဆံမႈမ်ိဳး မရွိခဲ့။ မိမိဆႏၵ ျမန္ျမန္ျပည့္ေျမာက္ရန္သာ အဓိကထား ဆက္ဆံတတ္သူ။
လူပ်ိဳႀကီးဘဝ တေလၽွာက္လံုး ေၾကးစားမ်ားႏွင့္သာ ကြန္ဒံုးစြပ္ ဆက္ဆံခဲ့ဖူးရာ အိမ္ေထာင္က်ခါမွ ဇနီးမယား၏ မိန္းမကိုယ္ သန္႔သန္႔ႏွင့္ ကြန္ဒံုးမပါဘဲ ဆက္ဆံေသာအခါ လိင္အဂၤါခ်င္း တိုက္ရိုက္ထိေတြ႕မႈေၾကာင့္ သုတ္လႊတ္ျမန္သည့္ ျပသနာ ျဖစ္ေနသည္။
ေၾကးစားမိန္းမမ်ားႏွင့္သာ ဆက္ဆံေလ့ရွိခဲ့သည္ေၾကာင့္ မိန္းကိုယ္အတြင္းမွ ႂကြက္သားမ်ား၏ ရစ္ပတ္ ဆုတ္နယ္မႈ၊ ရွံု႔ပြ ညႇစ္စုပ္မႈမ်ိဳး မခံစားဖူးခဲ့။ တကယ္တမ္း မိမိဇနီးမယားႏွင့္ ဆက္ဆံေတာ့မွ မိန္းမကိုယ္အတြင္းမွ အေတြ႕အထိကို ေတာင့္မခံႏိူင္။ ထိန္းမထားႏိူင္။ တခနအတြင္း သုတ္ထြက္သြားတတ္သည္။ သုတ္ထြက္သည္ႏွင့္ ေပ်ာ့ေခြကာ ကေလးတေယာက္ ေရႊပန္းေလးပမာ က်ံဳ႕သြားေတာ့သည္။
တသက္လံုး စြဲစြဲျမဲျမဲ ေသာက္လာသည့္ ေဆးလိပ္ အရက္ ဘီယာ မ်ားေၾကာင့္လည္း ငယ္ရြယ္စဥ္ကလို လိင္တံကို မာေတာင့္ေနေအာင္ ၾကာရွည္ ထိန္းႏိူင္စြမ္းလည္း မရွိေတာ့။
အိမ္ေထာင္ျပဳေနာက္က်သူပီပီ ကေလးရလိုေဇာေၾကာင့္ အစပိုင္း ရက္စိတ္စိတ္ ဆက္ဆံခဲ့ေသာ္လည္း ကေလးလည္း ရၿပီး၊ အသက္လည္း ၅၀ စြန္းခ်ိန္ ကာမစြမ္းအား လြန္စြာ က်လာေလၿပီ။ ကိုယ္ခႏၶာမွာလည္း ဝဖိုင့္ဖိုင့္ ျဖစ္လာ၍ ခါးလည္း သိပ္မသန္လွေတာ့ေခ်။ စိတ္သာ ရွိ၍ ရုပ္ပိုင္းမွာ မလိုက္ႏိူင္ေတာ့။ တပါတ္ ဆယ္ရက္ေန၍ တခါပင္ လိင္ဆက္ဆံလိုစိတ္မျဖစ္ေပၚ။
မိမိငယ္က မိခင္အိုႏွင့္အတူေနသည့္ အရြယ္ေတာ္ တဆိတ္ဟိုင္းသည့္ အပ်ိဳႀကီးဟု ဆိုႏိူင္သည္။ တသက္လံုး ဝန္ထမ္းလစာေလးျဖင့္ ၿခိဳးျခံေခၽြတာ၍ ရိုးရိုးကုတ္ကုတ္ႀကီးေနလာရာမွ မိမိထက္ ၁၄ ႏွစ္ခန္႔ ႀကီးသည့္ လူပ်ိဳႀကီး သေဘၤာအင္ဂ်င္နီယာခ်ဴပ္ႏွင့္ ရကာ ျပည့္စံုႂကြယ္ဝလာေတာ့ သူမဘဝကိုသူမ အထိုက္အေလ်ာက္ ေက်နပ္မိသည္။ ဝန္ထမ္းအလုပ္မွ ထြက္ခါ မိခင္အိုကို အတူေခၚထားႏိူင္သည္။ သားေလးတေယာက္ ရွိၿပီး အိမ္ေဖာ္တစ္ဦး၊ ကေလးထိန္းတစ္ဦး၊ ဒရိုင္ဘာတစ္ဦးႏွင့္ ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းက်ယ္တြင္ မပူမပင္ မေၾကာင့္မက် ေနထိုင္ေနရသည္။
အပ်ိဳႀကီး ပီပီ အရွက္အေၾကာက္ႀကီးႀကီး၊ ရိုးရိုးကုတ္ကုတ္ေနလာသူမို႔ လိင္ကိစၥကို ဖိႏွိပ္ခ်ိဳးႏွိမ္ထားကာ သိပ္ဦးစားမေပး။ အိမ္ေထာင္က် ၊ လိင္ဆက္ဆံ၊ ကေလးေမြး၊ လင္သားေက်နပ္ေအာင္ အလိုက္သင့္ေနေပး၊ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ အိမ္ရွင္မတေယာက္၏ တာဝန္တရပ္ဟုပင္ သေဘာထားသည္။
မိမိခင္ပြန္း စိတ္ျဖစ္ခ်ိန္ သူ႔အလိုက် ဆက္ဆံေပးၿပီး စိတ္ႂကြလာသလိုလို၊ သာယာသလိုလို ျဖစ္လာလၽွင္ သူက သုတ္လႊတ္ကာ ၿပီးသြားစျမဲ။
ရံခါ ဆက္ဆံေနရင္းႏွင့္ပင္ လိင္တံေပ်ာ့က်သြားတတ္၍ ခင္ပြန္းသည္ အလိုက် ပါးစပ္ႏွင့္စုပ္ လက္ႏွင့္ ထုေပးကာ သုတ္ထြက္ေအာင္ လုပ္ေပးရေလ့ရွိသည္။
သူေက်နပ္သြားလၽွင္ မိမိကလည္း ေက်နပ္ရသည္ပင္။
ယခုျမင္ကြင္းထဲမွ စံုတြဲကဲ့သို႔ ကာမအရသာဆိုသည္မွာ ဤသို႔ဤပံု နက္နက္ရွိုင္းရွိုင္း ခံစားရေကာင္းမွန္းပင္ မသိခဲ့။
ၾကည့္ဖူး ျမင္ဖူးသည့္ ရုပ္ရွင္ထဲမွ ျပကြက္မ်ားမွာ တမင္သရုပ္ေဆာင္ထားသည့္ ရိုက္ခ်က္မ်ားသာဟု မွတ္ယူထားသည္။
ေက်ာ္က သူ႔မိန္းမ ကိုယ္လံုးကို ျပတင္းေပါက္ဘက္ အသာတြန္းလိမ့္၍ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကို မယူကာ သူ႔ဘက္နီးႏိူင္သမၽွနီးေအာင္ ဆြဲ၍ ကုတင္အစပ္တြင္ က်က်နန ေနရာခ်လိုက္သည္။ သူ႔မိန္းမကလည္း ဖင္ကို ႂကြကာ ႏွဲ႔ကာ ခ်ိန္သားကိုက္ေအာင္ ျပင္ဆင္ေပးေလ၏။
ခန္းခန္းနားနား စားပြဲႀကီးတခုကို တည္ခင္းေနသည့္ပမာ။
မိန္းမတိုင္း ေဘးေစာင္းလွဲစဥ္ ခါးရိုးက ေမြ႕ယာႏွင့္ တေျပးတည္းျဖစ္သြားခ်ိန္ တင္ပါးလံုးႀကီးမ်ားက စြင့္ကားတက္လာတတ္စျမဲပင္။
ေက်ာ့္မိန္းမလို ေသးသြယ္ေသာ ခါးႏွင့္ လံုးဝန္းသည့္တင္သားပိုင္ရွင္ အလွနတ္သမီးအဖို႔မွာကား ဆိုဖြယ္မရွိ။
တင္သား လံုးလံုးမ်ားက စြင့္ကားကာ ခံုးေမာက္ေနသည္။ ကုတင္အစပ္ဘက္ ေကာ့ထုတ္ထားေပးသျဖင့္ ေက်ာ့္လီးႀကီးေအာက္မွာ ေဆာက္ဖုတ္က အျပဴးသား ျဖစ္ေနေပမည္။ ေပါင္တံမ်ားက ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ေဒါင့္မွန္က် ခ်ိဳးထားသလိုမို႔ အေရွ႕ဘက္ ျမင္ကြင္း၌ကား ေဆာက္ဖုတ္ကို မျမင္ရေတာ့။
ေက်ာ္က သူ႔လီးတံကို အရင္းမွ ကိုင္၍ ဆကာဆကာ ေမွာ္တုတ္တံ အလား သူ႔မိန္းမ တင္ပါးကို ႏွစ္ခ်က္ သံုးခ်က္ ပုတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ဒူးေကြး ေျခညြတ္ကာ ကိုယ္ကို နိမ့္ခ်၍ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ခ်ိန္ကာ အကြဲေၾကာင္းၾကား အေပါက္ရွာေနသည့္ပမာ အေျမာင္းလိုက္ ပြတ္တိုက္ေပးလိုက္သည္။
“အ အင့္ အဟင့္ ”
သူ႔မိန္းမက မ်က္ႏွာ ရွံု႔မဲ့၊ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုက္ကာ အံႀကိတ္၍ ညည္းညဴသံ ထြက္လာသည္။ ဒီေတာ့မွ
သူ႔မိန္းမ တင္ပါးကို ျဖဲ၊ အေပါက္ဝကို ခ်ိန္၍ လီးတံကို တအိအိ ထိုးသြင္းလိုက္သည္။
“အ . . အား . . အဟား . . .”
သူ႔မိန္းမ၏ အားရေက်နပ္စြာ ညည္းညဴသံ ထြက္လာသည္။ ထို႔ေနာက္ေတာ့ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ စလိုးေလေတာ့သည္။ သူ႔မိန္းမလည္း ေကာင္းလြန္းရွာသည္ထင့္။ ေခါင္းေမာ့ ရင္ေကာ့၍ လက္တဘက္ျဖင့္ ေမြယာကို အားျပဳေထာက္ကာ ေက်ာ့္ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားကို တန္ျပန္ ျပန္ေဆာင့္ေပးေနေလသည္။ မ်က္လႊာကို ပင့္၍ ကုတင္ေခါင္းရင္း ခံုပုေလးကို ၾကည့္ေနတတ္သည္။
ေက်ာ္တေယာက္လည္း စည္းခ်က္မွန္မွန္ က်က်နနလိုးေပးေနရင္း အၾကည့္မ်ားက သူ႔မိန္းမ မ်က္ႏွာမွ ေက်ာ္ကာ ကုတင္ေခါင္းရင္းက ခံုပုေလးထံ ေရာက္သြားတတ္သည္။
ေက်ာ့္မိန္းမ မ်က္ႏွာေဖြးေဖြးေလးမွာ ရမၼက္ခိုးေတြ၊ ကာမဆိပ္ေတြေၾကာင့္ ေသြးေရာင္လ်န္း၍ ရဲတြတ္ေနေပသည္။ အိမ္ေထာင္သက္ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ္ျငား အပ်ိဳဖ်န္းေလး တဦးပမာ ရွက္ေသြးျဖာေနပံုက ျမင္ရသူ ရင္ကို လွိုက္ဖိုေနေစသည္။
အပ်ိဳဖ်န္းေလးလို ရွက္ေသြးျဖာေနေပမင့္ ကာမအရသာ ခံစားရာမွာေတာ့ ဝါရင့္အျပာမင္းသမီးတေယာက္အလား။
အမူအယာ၊ ညည္းညဴသံတို႔႔မွာ အျပာကားမ်ားတြင္သာရွိ၍ တကယ့္လက္ေတြ႕တြင္ ရွိမည္ဟုပင္ မိမိငယ္မထင္ခဲ့ေခ်။
အေပးအယူမၽွမၽွ အေတာ္ၾကာေအာင္ လိုးၾက ေဆာင့္ၾကၿပီး ေခတၱ အရွိန္သပ္ကာ ေက်ာ္က ကိုယ္ကို ကိုင္းညႊတ္၍ သူ႔မိန္းမ ပါးျပင္ကို ဖြဖြေလး နမ္းလိုက္သည္။ နားသယ္စပ္ေလးကိုလည္း လၽွာႏွင့္ ယက္ေပးေနသည္။
‘ေဩာ္ . . . ခ်စ္ရည္လူးတယ္ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳး ျဖစ္မယ္’
ဟု ကိုေဆြ အေတြးဝင္သည္။ လိုးရံု ေဆာ္ရံု လီးႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္မွာသာ အာရံုထားသည္မဟုတ္ဘဲ လိုးေနဆဲတန္းလန္းမွာပင္ ၾကင္နာစြာ မက္မက္ေမာေမာ နမ္းရႈပ္ေပးေနသည့္ ေက်ာ္ေနလတ္ကို ကိုေဆြ အားက် အထင္ႀကီးသြားမိသည္။
ႏွစ္ဦးသား ကုတင္ေခါင္းရင္းမွ ခံုပုေလးဆီ လွမ္းၾကည့္ၾကကာ ေက်ာ္က တီးတိုးတခုခု ေျပာလိုက္သည္။ သူ႔မိန္းမက အေၾကာက္အကန္ ျငင္းေနပံုရသည္။ ေနာက္ေပါက္ ေဆာ္ခ်င္ေနတာမ်ားလား ဟု ထင္မိသည္။
ေက်ာ့္ လက္က သူ႔မိန္းမ ေျခက်င္းဝတ္ကို လွမ္းကိုင္တာ ျမင္ရသည္။ သူ႔မိန္းမက ေရွာင္လိုက္သည္။ ေက်ာ္လည္း ထပ္မႀကိဳးစားေတာ့။
သူ႔မိန္းမ၏ အေပၚဘက္ တင္ပါးျခမ္းကို လက္ဖဝါးႏွင့္ အုပ္ကိုင္ကာဆြဲမ၍ ေဆာက္ဖုတ္ကို ျဖဲႏိူင္သမၽွ ျဖဲလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႔လီးတံႀကီးကို ေဆာက္ဖုတ္ထဲ အေျဖာင့္လိုးေနရာမွ ဂ်ီ စေပါ့ ကို ထိုးမိသည့္ ေဒါင့္ခ်ိဳးတခု ျဖစ္ေအာင္ ေနရာျပင္လိုက္သည္။
ေျဖးျဖးမွန္မွန္ အရွိန္ျပန္တင္လိုက္သည္။
“အင့္ အဟင့္ အ . အ .”
သူ႔မိန္းမကား ခ်က္ေကာင္း ထိ၍ထင္သည္။
တခ်က္ဆို ဆိုသေလာက္ အသံထြက္ ညည္းေနေလေတာ့သည္။ မ်က္စိအစံုကို တင္းတင္းပိတ္၍ ေဆာက္ဖုတ္ဆီမွာသာ အာရံုကိုစုစည္း ႀကိတ္ခံေနပံု။
“အင့္ အ အ
ကို ရာ . . အား အား ေကာင္းလိုက္တာ . . .”
ေက်ာ္က အဆက္မျပတ္ လိုးေပးေနရာမွ သူ႔မိန္းမ ညာ ေျခက်င္းဝတ္ကို ဘယ္လက္ျဖင့္ ဖမ္းဆုတ္ကိုင္လိုက္သည္။ ဒီတခါေတာ့ ရုန္းဖယ္ျခင္းမရွိေတာ့။ ထို႔ေနာက္ အသာအယာ မကာ ေလထဲ ေျမာက္တင္လိုက္သည္။
“အား အင့္ ဟင့္ အင္း ဟင့္အင္း . .”
ေက်ာ့္မိန္းမက ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ျငင္းဆန္ေနသည္ဟု ထင္သည္။ သို႔ေသာ္ ေျခေထာက္က ေလထဲေျမာက္ေနၿပီ။ မ်က္ႏွာမွာလည္း ရွက္လြန္း၍ထင္၏။ ရဲတြတ္ေနသည္။
အိမ္ေထာင္သက္ အေတာ္ၾကာ၍ ပံုစံမ်ိဳးစံု အပီအျပင္လိုးေနၾကသည့္ လင္မယားၾကား ရွက္ေသြးျဖာေနေသးသည့္ ေက်ာ့္မိန္းမကို အနည္းငယ္ အံ့ဩမိသလို ျဖစ္မိသည္။
အရုပ္ဆိုး လွခ်ိန္ တိမ္ေတာက္ခ်ိန္ဟုသာ ၾကားဖူးသည္။
အရုပ္ဆိုးသည့္ မိန္းမပင္လၽွင္ တိမ္ေတာက္ခ်ိန္ အနီေရာင္ႏွင့္ လွပတတ္သည္ဟု နားလည္ထားသည္။
ေက်ာ့္မိန္းမလို ကိုယ္လံုတီး အလိုးခံေနစဥ္ နဂိုလွပသည့္ မိန္းမ၏ ရဲတြတ္ေနသည့္ မ်က္ႏွာေလာက္ လွသည့္ျမင္ကြင္း ဘယ္မွာ ရွိႏိူင္ပါဦးမည္နည္း။
“ဟာ ကနဲ ဟင္ ကနဲ ”
ျဖစ္သြားၾကသည္က ကိုေဆြတို႔ လင္မယား။
ဒီေလာက္ ရွင္းလင္းၿပီး လွပတဲ့ ျမင္ကြင္းမ်ိဳး မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေနရေသာ မိမိတို႔ မ်က္လံုးမ်ားကိုပင္ မယံုခ်င္။
ေျပာင္ရွင္း ျဖဴဝင္းေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ကား ေဖာင္းမို႔ကာ အရည္မ်ားႏွင့္ အေရာင္တလက္လက္။ အစြမ္းကုန္ နီးပါး ေပါင္ျဖဲထားေသာ္လည္း ေဘးျခမ္းႏွစ္ခုက အကုန္ ျပဲအာမသြား။ မုန္႔ေပါင္းပမာ ေဖာင္းမို႔ အိစက္သည့္ အဆီေျမာင္း ၂ ခုက အဝင္အထြက္ လိုးေပးေနသည့္ လီးတံႀကီးကို ဖိညႇပ္ေပးထားဆဲ။
ပန္းႏုေရာင္ အတြင္း အဖတ္ေလး ၂ ခုက လီးတံႀကီးကို ရစ္ပတ္၍ အဝင္အထြက္တိုင္းမွာ ေဆာက္ရည္မ်ားႏွင့္ စိုရႊဲကာ လိပ္ဝင္ လိပ္ထြက္ေနသည္။ ဒစ္ေပၚလု နီးပါး ဆြဲထုတ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ထိုပြင့္ဖတ္ေလး ႏွစ္ခုက အျပင္သို႔ လၽွံထြက္လာေတာ့သည္။ ေဆာက္ဖုတ္ႀကီး တအံုလံုး၏ထိပ္ အဓိပတိ ေနရာမွာေတာ့ ေဆာက္ေစ့ေလးက အခန္႔သား ငုတ္တုတ္ေလး ေနရာယူထားေလသည္။
လီးအသြင္းအထုတ္လုပ္တိုင္း ခ်ိဳင့္ဝင္လိုက္ စူထြက္လိုက္ ျဖစ္ေနေသာ အတြင္းမွပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားႏွင့္ အျပင္ေဘးသား ႏႈတ္ခမ္းသားႀကီးမ်ားၾကား ငုတ္ခ်ည္ ေပၚခ်ည္။
ေက်ာ္ကိုယ္တိုင္လည္း လီးဝင္လီးထြက္ ျမင္ကြင္းကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ လိုးေနရင္း ညာလက္ညိဳး လက္မႏွင့္ ေဆာက္ေစ့နေဘးသားမ်ားကို ညႇစ္ကာ စုလိုက္ လႊတ္လိုက္ လုပ္ေပးသည္။ တခ်က္တခ်က္ သူ႔လီးတံကို ညႇပ္ထားေသာ ေဘးသားႏႈတ္ခမ္း တအံုလံုးအား ဖိညႇစ္၍ မုန္႕ႏွစ္နယ္သလို နယ္ကာ ေဆာက္ဖုတ္ျဖင့္ သူ႔လီးတံကို ညႇစ္ ေပးေနသည္။
အထဲမွ ဂ်ီစေပါ့ကို ထိုးသည္က တမ်ိဳး၊ ေဆာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားကို ဆုတ္နယ္ကာ ေဆာက္ေစ့ကို ကလိသည္က တဖံု၊ ေဆာက္ေခါင္းထဲ ပြတ္တိုက္ေနသည့္ လီးဒစ္ႀကီးေၾကာင့္ တနည္း အရသာ အစံုစံု ေပါင္းစု၍ မည္မၽွေကာင္းလြန္းေနသည္မသိ၊ ေက်ာ့္မိန္းမကား အသံမ်ိဳးစံုႏွင့္ ျမည္တြန္ေနေလသည္။
“အား အား ေကာင္းတယ္ ကို အား . . ေကာင္းလိုက္တာ . . ျပီးခ်င္လာၿပီ . . အ အ ”
ေက်ာ့္ ေဆာင့္ခ်က္ေတြ ျမန္လာၿပီ။ လက္ႏွင့္ပင့္ေျမာက္ထားသည့္ သူ႔မိန္းမေျခေထာက္ကို ပုခံုးေပၚထမ္းတင္လိုက္၏။ သူ႔ညာေျခေထာက္ကို ကုတင္ေပၚ ဒူးေထာက္ကာ ဘယ္ေျခေထာက္ကေတာ့ ၾကမ္းျပင္တြင္ ရပ္လ်က္ သူ႔မိန္းမေပါင္ကို စံုဖက္၍ သြက္သြက္ႀကီး လိုးေလေတာ့သည္။ ေအာက္မွ သူ႔မိန္းမမွာကား တကိုယ္လံုး ေရွ႕ေနာက္ လႈပ္ေနကာ ႏိူ႔အစံုမွာ ေရပူေပါင္းပမာ ရမ္းခါလ်က္။ အံကိုတင္းတင္းႀကိတ္၍ လွိမ့္ခံေနသည္။ အသက္ပင္ မနည္း လုရွဴေနရသည္။
“ဟူး ”
ကနဲ သက္ျပင္းတခ်က္ႏွင့္အတူ ေက်ာ္ အလိုးအေဆာင့္မ်ားကို ရပ္လိုက္သည္။
သူ႔မိန္းမလည္း ဖုတ္လွိုက္ဖုတ္လွိုက္ႏွင့္ အသက္ကို ႀကိဳးစား ျပန္ရွဴေနရသည္။
ထမ္းထားေသာ ေျခတေခ်ာင္းကို အသာခ်၍ ခါးမွာ ခ်ိတ္လိုက္ကာ ေနာက္ေျခတေခ်ာင္းကိုပါ ခါးမွာ ခ်ိတ္လိုက္ေစသည္။ လီးကို ေဆာက္ဖုတ္ထဲ တဆံုး ဖိသြင္းထားၿပီး သူ႔မိန္းမ၏ ေက်ာျပင္ေအာက္ လက္လၽွိုမကာ အေပၚဘက္ေရႊ႕ရင္း ေက်ာ္လည္း ကုတင္ေပၚ ဒူးေထာက္တက္လိုက္၏။ မိန္းမကလည္း အေပးအယူမၽွစြာ တြန္႔ရင္း လိမ္ရင္း ေက်ာ့္ခါးကို ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း သိုင္းခ်ိတ္လ်က္ လီးကို ေဆာက္ဖုတ္မွ မကၽြတ္ေစဘဲ အေပၚဘက္ကို ေရႊ႕ယူလိုက္သည္။
ယခုေတာ့ နားနားေနေန ေလွႀကီးထိုး ရိုးရိုး ပံုစံ။ ေက်ာ္က သူ႔မိန္းမအေပၚ ထပ္လ်က္ အိပ္ကာ ကိုယ္လံုးကို သိမ္းၾကံဳးဖက္ထားလိုက္သည္။ ေက်ာ္ရင္ခြင္က်ယ္ေအာက္မွာ သူ႔မိန္းမက ေပ်ာက္ေနသည္။ သူ႔မိန္းမ မ်က္ႏွာ တျပင္လံုး ေနရာလပ္မက်န္ေအာင္ အငမ္းမရ စုပ္ယူ နမ္းရႈတ္ေလသည္။ ခါးကိုလည္း ႏွဲ႔ကာ ႏွဲ႔ကာ ကစားေပးသည္။ မိန္းမကလည္း ေက်ာ့္ ေက်ာျပင္ကို သိုင္းဖက္ထားကာ အနမ္းမ်ားကို ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ျပန္လည္ တုန္႔ျပန္၍ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ လီးကို ညႇစ္ ညႇစ္ေပးေနသည္။ ေက်ာ့္ခါးမွာ သိုင္းခ်ိတ္ခါးေသာ ေျခေထာက္မ်ား ကို ေမြ႕ယာေပၚ ခ်၍ အားျပဳေထာက္ထားသည္။ တင္ပါးမ်ား ခြက္ ခြက္ဝင္သြားသည္ကိုပင္ အတိုင္းသား ျမင္ေနသည္။
အေပၚပိုင္း ေအာက္ပိုင္း ခႏၶာကိုယ္ အႏွံ႔ ထိစပ္သည့္ ဤပံုစံႏွင့္ အတန္ၾကာ သက္ေတာင့္သက္သာ ခ်စ္ရည္လူးၿပီး သကာလ မိန္းမက ဒူးေထာင္ပါင္ကား အေနမွ သူ႔ေျခေထာက္မ်ားကိုဆန္႔ထုတ္ကာ အတြင္းကို စုသည္။
ေက်ာ္ကလည္းခြၾကားထဲမွ အလိုက္သင့္ ထြက္၍ သူ႔မိန္းမ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ခြလိုက္သည္။ မိန္းမက ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းပူးမိေတာ့မွ ေပါင္ေစ့ကာ ေက်ာ့္လီးကို ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ညႇစ္ကာ ညႇစ္ကာ ဆြဲဆြဲစုပ္ေလသည္။ ခါး ပင့္ပင့္ေဆာင့္လိုက္၊ တင္ပါးမ်ားခြက္ဝင္လိုက္၊ ဒူးေခါက္ေကြးေနရာ ေတာင့္ကနဲ ျဖစ္လိုက္ႏွင့္ စည္းခ်က္ညီစြာ ေဆာက္ဖုတ္အတြင္းသားမ်ားျဖင့္ ညႇစ္ေပးေနရာ ေက်ာ္ကလည္း ေမွာက္ခံု ခြအိပ္အေနအထားမွ တင္ပါးေလးကို သာသာေလး ေကာက္ေကာက္တင္တာ လီးကို ညင္သာစြာ အသြင္းအထုတ္ လုပ္ေပးေနသည္။
“ၿပီးေတာ့မလား . . . ၿပီး လို႔ရၿပီလား . . .”
ေက်ာ္က ေမးခြန္းႏွင့္ တိုင္မင္ ညႇိလိုက္သည္။
“အင္း နီးေနၿပီ . . . ၿပီးခ်င္ၿပီ . . .”
ေက်ာ္က လက္ရွိ ပိုေဇရွင္မွ လက္ေထာက္ကာ ခႏၶာကိုယ္ အေပၚပိုင္းကို ႂကြလိုက္သည္။ ဆီးခံုေနရာကိုလည္း ဟ ေပးလိုက္သည္။ သူ႔မိန္းမက ဟေနေသာ ဆီးခံု ႏွစ္ခုၾကား ညာလက္ကို အျပားလိုက္ ထိုးသြင္းကာ ေဆာက္ေစ့ေပၚ အုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ လီးအဝင္အထြက္ႏွင့္ အလိုးကား တခ်က္မွ မပ်က္။
စိတ္ႀကိဳက္ အေနအထားရေအာင္ ျပင္ဆင္ၿပီး . . .
“အပီး လိုးေတာ့မယ္ ေနာ္ . . .”
“အင္း . . လိုးေတာ့ ကို ။ တအားကို လိုးေပးပါေတာ့ . . .”
ေက်ာ္ကလည္း ျမန္ႏႈန္း ျမင့္တင္လိုက္သည္။
ဆီးခံု ႏွစ္ခု တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္း ရိုက္ေနေလၿပီ။ အေမႊးအမၽွင္ကင္းေသာ ေဆာက္ဖုတ္ေဘးျခမ္းႏွင့္ ေက်ာ့္လီးအရင္း ဆီးခံုမွာ ေဆာက္ရည္မ်ား၊ ေခၽြးစီးမ်ားႏွင့္ ကပ္ေနရာ တဆက္တစပ္တည္းပမာပင္။ လီးထိုးသြင္းခ်ိန္ ပိျပားသြားလိုက္၊ လီးထုတ္ခ်ိန္ ကပ္ပါသြားကာ ဖတ္ကနဲ ျပန္ကြာလိုက္ႏွင့္ ပလာတာ ရိုက္ေနသည့္အလား။
ဆီးခံု ႏွစ္ခုၾကား မိန္းမ၏ လက္က ၾကပ္ၾကပ္ညႇပ္ညႇပ္ တိုးဝင္ကာ ေဆာက္ေစ့ကို ပြတ္ေခ်ေပးေနသည္။
“လုပ္ထား ကိုေရ . . . လုပ္ လုပ္ . . .နီးၿပီ . . .”
“အား အ အ ”
က်န္လက္တဖက္ႏွင့္ ေက်ာ့္ ခါးကို လွမ္းဖက္ကာ အားမလိုအားမရ ဆြဲကူတြန္းကူေပးသည္။
လွပေသာ မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ မလိုက္ဖက္စြာ၊ ေမးေၾကာႀကီးမ်ား ေထာင္ထလာသည္။ ေခါင္း ေထာင္တက္လာသည္။ ျပန္က် သြားသည္။ ဆီးခံု ႏွစ္ခုၾကား ငံု႔ၾကည့္သည္။ ေခါင္းျပန္လွန္ က်သည္။
မ်က္စိကို အတင္း မွိတ္ထားသည္။ ပြတ္ေနလက္စ လက္ႏွင့္ ေဆာက္ေစ့ကို ဖိပြတ္သည္။
ဦးေခါင္းကို ဘယ္ညာ ရမ္းသည္။
“အ အ အား အူး အား အား . . .”
“ၿပီးၿပီး ၿပီးၿပီ . . . ”
“အား အ အ ေကာင္းလိုက္ထွာ . . ေကာင္း . . .ေကာင္း . . .လိုက္ထွာ . . .”
ဆီးခံုႏွစ္ခုကလည္း တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္း ရိုက္ေနသည္။
“အား . . အား . . .”
ေမးေၾကာႀကီးမ်ားေထာင္ကာ ဦးေခါင္း ေထာင္မတ္လာသည္။ သြားမ်ားေစ့ကာ အံကိုတင္းတင္းျကိတ္ထားသည္။ လက္ႏွင့္ ေဆာက္ေစ့ကို ဖိပြတ္သည္။ ပြတ္ေနသည့္ ဆီးခံုၾကား ငံု႔ၾကည့္သည္။ ဝုန္း ကနဲ ျပန္ျပဳတ္က်သည္။
ေနာက္ဆံုး “အား . . .အား . . . ”
ေအာ္သံကား အေတာ္ပင္ က်ယ္လွသည္။ ေဘးပတ္ဝန္က်င္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လူရွိလၽွင္ အတိုင္းသား ၾကားႏိူင္သည္။
ဒီေတာ့မွ ကိုေဆြတို႔ လင္မယားလည္း သတိဝင္ကာ
ပတ္ဝန္းက်င္ကို ေဝ့ၾကည့္မိသည္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕။ မည္သူမၽွ မရွိၾက။
ေက်ာ္ကား မီးကုန္ယမ္းကုန္ လိုးဆဲ။ အသက္ရွဴသံမွာ ေရေႏြးေငြ႕ မီးရထား စက္ေခါင္းသံ အလား။ တရွဴးရွဴး တရွဲရွဲ။
ေက်ာ့္မိန္းမက ကာမအထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ၿပီး ယခု သူ႔ေယာက်္ား အလွည့္။
တင္ပါးမ်ားခ်ိဳင့္ခြက္သြားေအာင္ ညႇစ္ေပးသည္။ လက္ဖဝါးႏွစ္ဘက္ကို ဆီးခံု ႏွစ္ခုၾကား ၾကပ္ၾကပ္တည္းတည္း လၽွိုသြင္းကာ ေဆာက္ဖုတ္ေဘးျခမ္းႏွစ္ခုႏွင့္ ဆြဲလိုက္ တြန္းလိုက္ ညႇစ္ေပးသည္။ ေဆာက္ဖုတ္အဆီျပင္က ဆြဲလိုက္ခ်ိန္ ျပားသြားၿပီး၊ စုတြန္းလိုက္ခ်ိန္ ခံုးထလာသည္။ ခါးကို ေကာ့ေကာ့ပင့္ေပးသည္။
“အ အစ္ အစ္ ၿပီးေတာ့မယ္ အ အား”
“ၿပီးမယ္ေနာ္ အစ္ အစ္ အူး ”
“အင္း . ၿပီးေတာ့ . ၿပီးလိုက္ေတာ့ . .”
ေက်ာ္တေယာက္ အေၾကာဆြဲသလို ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ ျဖစ္ကာ ထြန္႔ထြန္႔ ထြန္႔ထြန္႔ႏွင့္ ၿပီးသြားေလေတာ့သည္။
သူ႔ခႏၶာကိုယ္ႀကီးမွာ သဲအိပ္ႀကီးအလား ဝုန္းကနဲ သူ႔မိန္းမကိုယ္ေပၚ ျပဳတ္က်သြားေလေတာ့သည္။ ႏွစ္ခ်က္ သံုးခ်က္ခန္႔ တင္ပါး ေကာက္ေကာက္တက္လာသည္။ လက္က်န္ သုတ္ရည္ အကုန္အစင္ ညႇစ္ထုတ္လိုက္သည္။
ကိုေဆြတို႔ လင္မယားလည္း ကပ်ာကယာ ေျခခၽြတ္နင္း၍ အျမန္ျပန္လစ္ၾကေလေတာ့သည္။
xxxx
“ကို . . . အေတာ္ေကာင္းၿပီး ေက်နပ္သြားၿပီလား ဟင္ . . .”
“အင္း . . တအားေကာင္း၊ အရမ္းေကာင္း။ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္တယ္ ခ်ိဳရာ၊ ခ်ိဴ့ကို တအားခ်စ္တာပဲ . . ”
ခ်ိဳ႕ကို ဖားရင္း ျမတ္ႏိူးစြာ အနမ္းဖြဖြေပးလိုက္သည္။
“ကိုတို႔ကို ေခ်ာင္းၾကည့္ေနတာကို ျပန္ၾကည့္ၿပီး လိုးျပရတာ တအားေကာင္းတာပဲ . . . သိလား . . . ခ်ိဳ ေရာ ဟင္ . . .”
“မသိဘူး . . . ပံုမွန္ပါပဲ . . .
ကို႔ေလာက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး . . .ကိုေက်နပ္ရင္ ၿပီးတာပဲ . . .”
ခ်ိဳ႕မွာေတာ့ ေက်ာ္လို ျပလိုစိတ္ မျပင္းျပလွ။ ဒါေပသည့္ လိုးေနတုန္း သူမ်ားၾကည့္ေနျမင္ေနမွန္း သိရေတာ့ စိတ္ႂကြလွသည္ကား အမွန္။
“ခုန အျပင္က လူေတြက ဝန္ထမ္းေတြ မဟုတ္ေလာက္ဘူးေနာ္ ကို . . . ”
“အင္း . . .ဝဝ ဖိုင့္ဖိုင့္ အသက္ႀကီးႀကီးေတြပဲ။ ေဘးခန္းကမ်ားလား မသိ။ ညေနက တခ်က္ေတြ႕မိတယ္ . . . အဲ့ဒီ အရြယ္ေတြပဲ . . .”
ဟိုတယ္ ဝန္ထမ္းလူငယ္ေလးမ်ားထက္စာလၽွင္ အိမ္ေထာင္သည္ လူႀကီးေတြ ျမင္သြားတာမို႔ ခ်ိဳ အေနရခက္တာ သက္သာေစသည္။
“ကိုက တအားဆိုးတာပဲ။ အဝင္အထြက္ လိုးေနတဲ့ ေဆာက္ဖုတ္ ျပဴျပဴႀကီး ကိုမ်ား သူတို႔ဘက္ ဟ ျပလိုက္ေသးတယ္ . . . ရွက္ဖို႔ေကာင္းလိုက္ထွာ . . .”
“ရွက္မေနပါနဲ႔ေတာ့ ခ်ိဳရယ္ . . .
ျမင္မယ့္ျမင္ေတာ့လည္း အေမရိကန္ ဘလူးကားထဲကလိုသာ အားရပါးရ ျမင္ပေလ့ေစေတာ့ . . .”
“ခ်ိဳ႕ ေအာ္သံေတြေရာ ၾကားကုန္ၾကမွာပဲေနာ္ . . .”
“သူတို႔ ၾကားမၾကားေတာ့ မသိဘူး . . .
ေကာင္တာကေတာ့ ၾကားလိမ့္မယ္ ထင္တယ္ . . .”
“အာ . . မဟုတ္တာ . . ေက်ာ္ကလည္း . . .”
ခ်ိဳက ရွက္ရမ္းရမ္းကာ ေက်ာ့္ ရင္ဘတ္ႀကီးကို တဘုန္းဘုန္း လွမ္းထုေတာ့ ခ်ိဳ႕လက္ကို ဖမ္းဆုပ္ကိုင္လိုက္ရင္း . . .
တဟားဟား ေအာ္ရယ္ကာ
ေနာင္မ်ားက်ရင္ ဒီထက္ ပိုေအာ္ေအာင္ လိုးေပးဦးမွာ . . . ဟု က်ီစယ္လိုက္ေလသည္။ကိုေဆြတို႔ လင္မယား အခန္းျပန္ေရာက္လာၿပီးသည္ထိ ခုန ျမင္ကြင္းကား ေခါင္းထဲမွ မထြက္ေတာ့။
လိင္မဆက္ဆံျဖစ္သည္မွာလည္း ၾကာေနၿပီမို႔ လိင္စိတ္လည္း အေတာ္အတန္ ႏိူးထ လာသည္။
ျမင္ခဲ့ရသည့္ ေက်ာ့္မိန္းမ၏ ကိုယ္လံုးတီးႏွင့္ အတြင္းပစၥည္းမ်ား အလွၾကာင့္ ကိုေဆြ႕ လိင္တံလည္း မာတင္းေနၿပီ။
တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းႏွင့္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ ဆက္ဆံႏိူင္သည့္ ေက်ာ္ေနလတ္ကို အားက်မိသည္။
ေက်ာ့္မိန္းမ ခ်ိဳ ႏွင့္ သက္တူ ရြယ္တူ ငယ္ေလးမွာကား ဆိုဖြယ္မရွိ။ လိင္ဆက္ဆံသည့္အရသာမွာ ဤမၽွေကာင္းလိမ့္မည္မွန္းပင္ မသိခဲ့။ ယခုလို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္မွပင္ ယံုေတာ့သည္။ ေက်ာ့္မိန္းမေနရာတြင္ အစားထိုး ခံစားလိုစိတ္ပင္ ျဖစ္ေပၚလာမိသည္။ ထိုအေတြးကိုပင္ အျပစ္ႀကီးတခုလိုလည္း အတင္း ခ်ိဳးႏွိမ္မိသည္။ ဒီအေတြးမ်ိဳး ရွိမွန္း သူမ်ားရိပ္မိမွာကိုပင္ စိုးေၾကာက္မိသည္။
မည္သို႔ပင္ စိတ္ကို ခ်ဳပ္တည္းထားေသာ္ျငား သဘာဝ ေသြးသားဆႏၵက မေန။ေက်ာ္၏လိင္တံထိပ္ဖူးႀကီးကို ျမင္ေယာင္ရင္း အူထဲ အသဲထဲ ယားလာမိသည္။ မိန္းမ အဂၤါမွာ အရည္ စိုေနေလၿပီ။
ကိုေဆြလည္း ခုနေလးတင္က ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ လိင္စိတ္တက္ႂကြေနရာ ျပန္ေပ်ာ့မက်မီ လ်င္ျမန္စြာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။
ထံုးစံအတိုင္း ငယ္ေလး အဝတ္မ်ားကို အျမန္ခၽြတ္၍ အေပၚခြတက္ကာ လိင္တံကို ထိုးသြင္းလိုက္သည္။
ငယ္ေလးလည္း ခုနျမင္ကြင္းထဲက မိန္းမေနရာမွာ ႀကိဳးစား စိတ္သြင္းရင္း ကိုေဆြ႕ ဆႏၵအတိုင္း အလိုက္သင့္ ေနေပးလိုက္သည္။
ကိုေဆြက ဂမူးရွဴးထိုး အသြင္းအထုတ္ စလုပ္ၿပီ။
ဟိုမိန္းမလိုေတာ့ ကာမသုခ ရမွာမဟုတ္မွန္း သိေနေလေတာ့ ခရီးအဆံုးမွာ ဆတ္တငံ့ငံ့ ေနရခက္မွာကို စိုးရြံ႕စြာ သိေနသည္။
ကာမစိတ္ထႂကြလာခါမွ တို႔လို႔တန္းလန္းျဖစ္မည္ သိ၍ စိတ္မပါေအာင္ ထိန္းထားလိုေသာ္လည္း ေသြးႏွင့္ကိုယ္ သားႏွင့္ကိုယ္ဆိုေတာ့လည္း လိင္အဂၤါခ်င္း ထိေတြ႕ ပြတ္တိုက္မႈ ႏွင့္အတူ ခုန ျမင္ကြင္းက တရိပ္ရိပ္ေပၚလာဆဲမို႔ စိတ္ႂကြလာသည္။ မိန္းမကိုယ္အတြင္းမွ ႂကြက္သားမ်ားက တုန္႔ျပန္လာသည္။ မိန္းမအဂၤါႏႈတ္ခမ္းသားမ်ား ေဖာင္းမို႔လာသည္။ အေစ့ေလး မတ္ေထာင္လာသည္။
မသိမသာ ေအာက္မွေန၍ ခါးကို ေကာ့ေကာ့ေပးေနမိသည္။ မိမိဘာသာသတိမထားမိဘဲ အတြင္းႂကြက္သားမ်ားက ရွံု႔ခ်ည္ပြခ်ည္ ညႇစ္ေပးေနမိသည္။
ထိုသို႔ တုန္႔ျပန္မႈမ်ားကို ခါတိုင္းႏွင့္မတူ ထူးထူးကဲကဲ ခံစားလိုက္ရ၍ ကိုေဆြ တေယာက္ ထိန္းမထားႏိူင္ေတာ့။ သုတ္ထြက္ခ်င္လာၿပီ။
“ငယ္ေလး . . .အ အစ္ အစ္ . . ကိုကို ၿပီးခ်င္ေနၿပီ . .
ၿပီးလိုက္ေတာ့မယ္ ေနာ္ . . .”
ခြင့္ေတာင္းေနေသးသည္။ မၿပီးပါနဲ႔ ဆိုလည္း ေအာင့္ထား ထိန္းထားႏိူင္သည္မဟုတ္။ တကယ္မၿပီးဘဲ ရပ္လိုက္ပါကလည္း ေပ်ာ့ေခြသြားတတ္တာ သိေနသည္ပဲ။
“ဟုတ္ . .ကိုကို . . ၿပီးလိုက္ေလ . . .ၿပီးလိုက္ . . ”
“အ အစ္ အစ္ အူး အူး . . .”
သားသတ္ရံုမွ ဝက္ႀကီးတေကာင္ အသက္ငင္သလို ညည္ညဴရင္း ကိုတင္ေအာင္ေဆြကိုယ္လံုးႀကီး ငယ္ေလးအေပၚ ျပဳတ္က်လာသည္။ ငယ္ေလးခမ်ာမေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း။
ကိုေဆြ႕ကိုယ္လံုးႀကီးကို အသာ တြန္းဖယ္ရင္း ငယ္ေလး ေရအိမ္ထဲ ဝင္သြားသည္။ ေဆးေၾကာသုတ္သင္ၿပီး သဘက္အေသးတခုကို ေရစိမ္၊ ညႇစ္ကာ ဝက္မွိန္း မွိန္းေနေသာ ကိုေဆြ႕ကို ဆြဲလွန္၍ လိင္တံႏွင့္ အနားတဝိုက္ကို ေရပတ္တိုက္ သန္႔စင္ေပးလိုက္သည္။
xxxxx
“ငယ္ေလး . . .”
“အင္ . . ”
“ငယ္ေလးကို ကိုကို အရမ္းအားနာတာပဲကြာ . . .”
“ဘာျဖစ္လို႔လဲ ကိုကို . . .”
“ေဩာ္ . . . ငယ္ေလးက အရြယ္ေကာင္းတုန္း ဆိုေတာ့ေလ . . .
ကိုကိုက ငယ္ေလးကို ဆႏၵမျဖည့္ဆည္းေပးႏိူင္ေတာ့လို႔ပါ . . .”
“မလိုပါဘူး ကိုကိုရယ္ . . . ငယ္ေလးမွာ အဲ့ဒီဆႏၵ မရွိပါဘူး . . . ငယ္ေလး ဘဝ ျပည့္စံုပါတယ္ . . . ကိုကိုက ေရထဲမွာ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား ပင္ပင္ပန္းပန္းစီးပြားရွာေနတာ . . . ကိုကို႔ကိုေတာင္ ငယ္ေလးက အားနာေနတာ . . .”
“မဟုတ္ဘူးေလ . . .
ခုနကလို ဟိုစံုတြဲလိုမ်ိဳး ငယ္ေလးကို ကိုကို မလုပ္ႏိူင္ေတာ့လို႔ ငယ္ေလးကို သနားလို႔ပါ . . .”
“မလိုပါဘူးဆိုမွပဲ ကိုကိုရာ . . . ငယ္ေလးလည္း စိတ္မပါပါဘူး . . .”
“တကယ္ေျပာတာပါ ငယ္ေလးရယ္ . . .
ငယ္ေလးလည္း ကာမ စည္းစိမ္ ခံစားဖူးေစခ်င္တယ္ . . .
ေၾကးစား ေကာင္ေလး တေယာက္ေယာက္နဲ႔ . . ”
“ေတာ္ပါေတာ့ ကိုကိုရယ္ . . .
ငယ္ေလး အဲ့အစားထဲက မဟုတ္ပါဘူး . . .”
“ငယ္ေလးလည္း ေသြးနဲ႔ကိုယ္ သားနဲ႔ကိုယ္ က်န္းမာတဲ့ မိန္းမတေယာက္ပါ . . .
ကိုကို သေဘာေပါက္တယ္ . . နားလည္ပါတယ္ . . .”
“ေနပါ့ေစ ကိုကိုရယ္ . . . ကိုကိုတို႔ေယာက်္ားေတြက
မိန္းမဆိုတာ သဝန္တိုမ်ိဳး အူတိုမ်ိဳးလို႔သာ ဆိုၾကတာ . .
ေယာက်္ားေတြကမွ ရည္းစားလူလု အူႏု ကၽြဲခတ္ ဆိုသလို အျဖစ္သည္းတတ္ၾကတာ . . မသိတာ မွတ္လို႔ . . ”
လႊတ္ကနဲ ျပန္ပက္လိုက္မိသည္ကို ငယ္ေလး ဘာသာ အံ့ဩမိသည္။
“ငယ္ေလးက ဇနီးအလိမၼာတေယာက္ဆိုတာ သိပါတယ္ . . .
ကိုကို အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ငယ္ေလးကို အရမ္းအားနာတယ္။ ငယ္ေလးကို ႏွိပ္စက္သလို ျဖစ္ေနမိၿပီ ထင္ပါရဲ႕ . . . ငယ္ေလးက ကိုကို႔ ရည္းစားမွ မဟုတ္ေတာ့တာ . . . ကိုကို႔ ဇနီးအလိမၼာတံုးေလး ျဖစ္ေနၿပီ . . . ကိုကိုကသာ လင္ေကာင္းပီပီ ေသခ်ာ မလိုးေပးႏိူင္ ျဖစ္ေနလို႔ . . .”
“ဟင္ ကိုကို . . ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာလဲ ဟင္ . . စကားလံုးႀကီးက ၾကမ္းလိုက္တာ . . ”
“ငယ္ေလးအတြက္ တကယ္ကို မလိုပါဘူး ကိုကိုရယ္ . . .
ငယ္ေလးမွာ ဒီေယာက်္ား၊ ဒီသားနဲ႔ မိသားစု ျပည့္ျပည့္စံုစံု ရွိတယ္ . . တျခားဘာမွ စိတ္မဝင္စားဘူး . . . ဘာလိုေသးလို႔လဲ . . .”
ေျပာမယ့္သာ ေျပာရသည္။ ဟိုစံုတြဲ ျမင္ကြင္းကား အေတြးထဲ တရစ္ဝဲဝဲ။
“ေဆာရီးေနာ္ ငယ္ေလး ေဆာရီး . .”
xxxx
ဝန္ထမ္းေလးမ်ား ျခင္ေဆးလွည့္ဖ်န္း၊ ေရေႏြးဓာတ္ဗူးမ်ားလိုက္ေဝ၊ လိုအပ္တာ ေမးျမန္း ၾကေတာ့ အသီးသီး ဝရံတာဘက္ ထြက္လာျဖစ္ၾကသည္။
တင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္ ေက်ာ္ေနလတ္ဘက္ ကူးကာ . . .
“ညီက ေက်ာ္ေနလတ္ မဟုတ္လား . . xxx ကမ္ပဏီ ကေလ . . .”
“ဟုတ္ပါတယ္ အကို . . .”
“ကိုယ့္ကို မမွတ္မိဘူးနဲ႔တူတယ္ . . ကိုယ္တို႔ဆံုဖူးတယ္ေလ . . . တင္ေအာင္ေဆြပါ . . . တိုးႀကီးရဲ႕ ေဘာ္ဒါ ၊ သေဘၤာ အင္ဂ်င္နီယာေလ . . .”
“ေဩာ္ . . သိၿပီ အကို . . ေဆာရီးေနာ္ . . ေဆာရီးပါ အကို . . ရုတ္တရက္မို႔ မမွတ္မိတာ စိတ္မရွိပါနဲ႔ေနာ္ . . . ဒီမွာ အသိမိတ္ေဆြ ေတြ႕လိမ့္မယ္လို႔ မထင္ထားလို႔ပါ . . .”
“လိုးေကာင္းေနၾကတာကိုး” ဟု ကိုေဆြ စိတ္ထဲ ေျပာမိသည္။
“ခ်ိဳ . . ဒါ ကို႔ ေဘာစ္ရဲ႕ ေဘာ္ဒါႀကီးေလ . . . တကယ္ေတာ့ ဒီအကိုကလည္း ကိုတို႔ ေဘာစ့္ ပါပဲ . . . sleeping partner ေလ . . . ေနာက္ကြယ္က တကယ့္ သူေဌး အစစ္ေပါ့ . . .”
“အဲေလာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး ညီရာ . . .ကိုလည္း ေငြပိုေလး နည္းနည္းပါးပါး ထည့္ထားတာပါ . . .”
တကယ္တမ္း တင္ေအာင္ေဆြ ရွယ္ယာက အမ်ားစုမွန္း ေက်ာ္ေနလတ္ သိထားသည္။
ခုနေလးတင္ မိမိတို႔အရွက္ကုန္ေအာင္လိုးျပတာ ေက်ာ့္ ေဘာစိလင္မယား အကုန္ျမင္ေတြ႕သြားၾကပါလား ဟု ရွိန္းတိန္းတိန္း ရင္ဖိုမိသည္။
ဒါေပသည့္ မိမိအခန္းထဲ မိမိလိုးေနၾကတာကို လူႀကီးတန္မဲ့ လာေခ်ာင္းၾကည့္သူမွာ သူတို႔မို႔လို႔႔ ကိုယ္အျပစ္မွ မဟုတ္ဟု ေျဖသာသည္။
“ညီတို႔ အားရင္ ဒီဘက္ ကူးလာခဲ့ပါလား . . . ခုလိုၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ ဆံုတုန္းေလး ဧည့္ဝတ္ျပဳခ်င္လို႔ပါ . . .”
“ဟုတ္ ဟုတ္ . . အားပါတယ္ အကို . . အားနာစရာႀကီး . . ဘာမွ အထူးအေထြ မလိုပါဘူးအကို . . .ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း စားၿပီးေသာက္ၿပီးၾကပါၿပီ . . .”
ကိုေဆြတေယာက္ ဝန္ထမ္းေကာင္ေလးကို လွမ္းေခၚ၍ စားစရာမ်ားႏွင့္အတူ ေသာက္စရာမ်ား မွာၾကားေလသည္။
တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ မိတ္ဆက္၊ တေယာက္အေၾကာင္းတေယာက္ စပ္စု ေမးျမန္း ေျပာဆိုၾကသည္။
ရည္မြန္ ပြင့္လင္းေသာ ေက်ာ္ေနလတ္ ကို တင္ေအာင္ေဆြကလည္း ညီငယ္တေယာက္ပမာ ခင္မင္မိသည္။ ႏုပ်ိဳ သန္စြမ္းမႈကို အားက်မိသည္ႏွင့္အတူ ခ်စ္ေသာ ငယ္ေလးကို သူ႔ဇနီးေနရာမွာ တခန ဝင္၍အစားထိုး ခံစားၾကည့္ေစခ်င္မိသည္။ မိမိအားနည္းခ်က္အတြက္ အကူအညီ ရယူလိုသည္။
မိမိေဘာ့စ္ တေယာက္ တစ္လတစ္လ သိန္းရာေက်ာ္ လစာစားေနရသည့္အျပင္ ကမ္ပဏီမွ အျမတ္ေငြမ်ား လစဥ္ ခံစားေနရေသာ္လည္း ဟိတ္ဟန္မႀကီး၊ စကားအေျပာအဆို ပြင့္လင္းရင္းႏွီးသည့္ ကိုတင္ေအာင္ေဆြလို သေဘၤာအင္ဂ်င္နီယာခ်ဳပ္၊ သူေဌးတေယာက္ကို ေက်ာ္ေနလတ္ကလည္း ေလးစားခင္မင္မိသည္။
ထို႔အတူပင္ . . .
သက္တူ ရြယ္တူ ခင္ပြန္းႏွင့္ ဒိုးတူေဘာင္ဖက္ စိတ္တူ ကိုယ္တူ ေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းစြာ အိမ္ရွင္မ ဘဝကို ျဖတ္သန္းေနသည့္ လင္းလက္ခ်ိဳ ဘဝကို မိမိငယ္တေယာက္ အားက်ေနမိသည္။
အိမ္အကူ မထား၊ အိမ္မႈကိစၥ သားသမီးအေရးမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ ဇယ္ဆက္သလို လုပ္ေနတတ္သူျဖစ္၍
က်န္းမာသန္စြမ္းကာ လွပပ်ိဳျမစ္ေနသည္။
တဦးကိုတဦး ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိူးစြာ အားပါးတရ လိင္ဆက္ဆံၾက၍ ကာမစည္းစိမ္ ခံစားၾကပံုကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႕ထားရသည္မို႔ ထိုအခ်က္ကိုကား မသိစိတ္ထဲမွ အထူးတလည္ အားက် ေနမိသည္မွာ ေသခ်ာလွသည္။
မိမိငယ္မွာေတာ့ အေႁခြအရံမ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုကံုလံုစြာ လိုေလေသးမရွိ၊ အပူအပင္ကင္းကင္း ေနႏိူင္သူမို႔ အတန္ငယ္ ျပည့္ၿဖိဳးေသာ ခႏၶာကိုယ္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားသည္။ အသက္ အေတာ္ကြာေသာ ယစ္ထုပ္ သေဘၤာသားႀကီးကို ရထားသူမို႔ သူတို႔စကားအသြားအလာအရ ကာမဆႏၵ ျပည့္ဝမွာ မဟုတ္မွန္း လင္းလက္ခ်ိဳ ခန္႔မွန္းမိေလသည္။ ျပည့္စံုသလိုႏွင့္ တစံုတရာ လိုအပ္ေနသည့္ မိမိငယ္ကို သနားသလိုလို ခံစားမိရင္း မိမိ အမ တေယာက္လို ခင္မင္မိသည္။
အထူးသျဖင့္ ခုနကလို မိမိတို႔ လိုးေနသည့္ ျမင္ကြင္းမ်ိဳး ျမင္ၿပီး ခမ်ာ အေနရ ခက္ရွာမည္ဟု ေတြးမိကာ အသနား ပိုေနမိသည္။
မိမိငယ္မွာ အေပၚယံၾကည့္လၽွင္ လူႀကီးဆန္သည္ဟု ဆိုႏိူင္ေသာ္ျငား လက္ရွိအသက္ထက္ အနည္းငယ္ အိုစာသေယာင္ ထင္ရသည္။
တေယာက္အေၾကာင္း တေယာက္ အကုန္အစင္နီးပါး ေမးျမန္းေျပာဆိုၾကၿပီး ရင္းႏွီးမႈပိုလာကာ ဝိုင္းေလးလည္း အေတာ္စိုေျပေလသည္။
“ညီတို႔နဲ႔ ခုလို ခင္မင္ရတာ အရမ္းဝမ္းသာတယ္ကြာ . . ညီတို႔လင္မယားၾကည့္ရတာ တကယ့္ကို အပူအပင္မရွိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ၾကပံုပဲ . . တကယ္ေျပာတာ . . ျပန္ေရာက္ရင္လည္း ရန္ကုန္မွာ ေတြ႕ၾကမယ္ေလ . . ကိုယ္ကလည္း အိမ္မွာေနရတယ္ရယ္လို႔ သိပ္မရွိ။ ငယ္ေလးဆို တေယာက္တည္း အထီးက်န္သလို ျဖစ္ေနတာ . . .
ငယ့္ကိုလည္း ဒီက ညီတို႔လင္မယားဆီမွာပဲ အပ္ရမယ္ . . ”
ခုနက ျမင္ေတြ႕သြားသည့္အျဖစ္ႏွင့္ ဆက္စပ္ၾကည့္ပါက ကိုေဆြ႕စကားေနာက္မွာ အဓိပၸါယ္ အမ်ားႀကီးရွိေနသေယာင္။
အေတာ္ ညဥ့္နက္သည္အထိ စကားေျပာဆို ေသာက္စားၾကၿပီး အသီးသီး အိပ္ယာဝင္ၾကၿပီ။
“အဲ့ဒီ အမ ၾကည့္ရတာ ျပည့္စံုသလိုနဲ႔ တခုခု လိုေနသလိုပဲေနာ္ . . . ကို . .”
“အင္း . . ေလာကႀကီးမွာ အရာရာ ျပည့္စံုတာ ဘယ္သူမွ မရွိပါဘူး ခ်ိဳရာ . . လူတိုင္းမွာ အပူကိုယ္စီ၊ ေသာက ကိုယ္စီ ရွိၾကတာပဲ . .
ကဲ . . ဆရာမႀကီး . . ဘာေတြမ်ား ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ေတြးေနတာလဲ . . လာ . . အိပ္စို႔ . . .”
ေက်ာ္ေျပာသလို ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ဟု ဆိုက ဆိုႏိူင္ေပသည္။
အိမ္ေထာင္သည္ တေယာက္၏ ကာမသုခ၊ ေယာက်္ားယူသည့္ အရသာကို သူမ်ားကို ျပသၿပီးေတာ့၊ ဒီမမ မိမိငယ္ ကို သနားစိတ္ပိုမိကာ ခ်ိဳ႕ေနရာမွာ ခန ေပးေနၾကည့္၍ ဤကာမသုခ အရသာႀကီးကို ျမည္းစမ္းသိေစခ်င္သည့္ အေတြးတခ်က္ဝင္မိေလၿပီ။
xxxxxx
သည္လိုႏွင့္ ေနာက္တေန႔ ရန္ကုန္ျပန္ၾကကာ အသီးသီး မူလဘဝထဲ တဖန္ က်င္လည္ လႈပ္ရွားၾကေလၿပီ။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လည္ႏွင့္မေဝးလွေသာ ၿမိဳ႕နယ္တခုထဲမွာ ေက်ာ္တို႔က ရပ္ကြက္တြင္းမွ အထပ္ျမင့္ တိုက္ခန္းက်ယ္ေလးတစ္ခုမွာ ေနၾကသလို၊ မနီးမေဝးေနရာရွိ အဆင့္ျမင့္ ကြန္ဒို အိမ္ယာတခုမွာ ကိုေဆြတို႔ လင္မယား ေနၾကသည္။
အခ်ိဳ႕ရံုးပိတ္ရက္မ်ားတြင္ တင္ေအာင္ေဆြတို႔ လင္မယားက ေက်ာ္တို႔ကို ဖိတ္၍ စားေသာက္ဆိုင္ တခုခုတြင္ စားၾက ေသာက္ၾကေလ့ ရွိလာသည္။
ၾကားရက္မ်ားတြင္ေတာ့ ငယ္က အိမ္မွာ အားေနသူပီပီ ခ်ိဳ႕ ထံသို႔ မၾကာခန အလည္အပတ္ ဝင္တတ္ေလ့ရွိသည္။ ခ်ိဳကေတာ့ အိမ္သန္႔ရွင္းေရး၊ ေလၽွာ္ဖြတ္၊ မီးပူတိုက္၊ ခ်က္ျပဳတ္ေၾကာ္ေလွာ္၊ ကေလးေက်ာင္း/က်ဴရွင္ ႀကိဳပို႔ ကိစၥမ်ားႏွင့္ အခ်ိန္ပိုရယ္လို႔ အမ်ားႀကီးမရွိလွ။
“ခ်ိဳ႕ ၾကည့္ရတာ ေမာလိုက္တာကြယ္ . . . အကူ တေယာက္လာက္ ေခၚထားပါ့လား . . .”
“ရပါတယ္ မမရယ္ . . က်င့္သားရေနပါၿပီ . .
အိမ္ေဖာ္ေခၚရင္လည္း ကူေဖာ္မရဘဲ ေလာင္ဖက္ ျဖစ္ေနတတ္တာမ်ိဳး . . မမရဲ႕ . .
တကယ္ကၽြမ္းက်င္တဲ့ အိမ္ဖာ္မ်ိဳးက် ေစ်းက မေသးဘူး . . .ထမင္းခ်က္ဆို ထမင္းပဲခ်က္တာ၊ ကေလးထိန္းဆို ကေလးပဲ ထိန္းတာ မ်ိဳး။ ေက်ာ့္လစာေလးနဲ႔ အိမ္စရိတ္ ကေလးေက်ာင္းစရိတ္ေတြ ေလာက္ငေအာင္ ခ်င့္ခ်ိန္ေနရတာေလ . .
မမတို႔လို ေဘာစိ မွမဟုတ္ . . ငီး ငီး . .
ဒီတိုက္ခန္း နဲ႔ ကားေတာင္ ႏွစ္ဘက္မိဘေတြ လက္ဖြဲ႕ထားလို႔ မမေရ . . မဟုတ္လို႔ကေတာ့ အငွားေနရရင္ မလြယ္ဘူး . . ”
“တိုက္ခန္းကလည္း က်ဥ္းက်ဥ္းမို႔ လူပိုရွိရင္ ေနရထိုင္ရတာလည္း မလြတ္လပ္ပါဘူးမမရယ္”
သူတို႔လင္မယား ခ်စ္ပြဲႏြဲပံု ႏွင့္ဆို လူပိုရွိ၍မျဖစ္မွန္း . ဒါကိုေတာ့ မိမိငယ္ လက္ခံမိသည္။
“အင္း . . ခ်ိဳတို႔ၾကည့္ရတာ ေပ်ာ္ေနတာပဲေနာ္ . .
မမက အိမ္မွာ ဇိမ္နဲ႔ ေနရတယ္ ဆိုေပမယ့္ ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္ နဲ႔ အထီးက်န္ေနသလိုပဲ . . ကိုေဆြက သိတဲ့အတိုင္း ခရီးပဲထြက္ေနရတာေလ . . အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္က်ေတာ့လည္း သူ႔အလုပ္ကိစၥေတြ၊ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ရႈပ္ေနတတ္ေသးတာ . . အိမ္မွာေနေတာ့လည္း ဟိုအရည္ေလး တျမျမနဲ႔ . . မိန္းမနားလည္း သိပ္မကပ္ပါဘူး . . ”
ဟုတ္မည္။ အသက္ခ်င္းကလည္း အေတာ္ကြာေတာ့ ဖက္လွဲတကင္းရွိလွမည္မဟုတ္။ ေသခ်ာတာတခုက လိင္ကိစၥလည္း အားနည္းေနေပလိမ့္မည္။
ခ်ိဳ က ကေလးေက်ာင္းပို႔ၿပီး ျပန္မႀကိဳမီ စပ္ၾကားတြင္ အခ်ိန္အားေလး ရတတ္သည္။ ထိုအခ်ိန္ေလးမ်ိဳးမွာ ငယ္က လာလာလည္တတ္သည္။ ရံခါ ေစ်းဝယ္ထြက္ျခင္း၊ ျဗဴးတီးပါလာသြားျခင္းမ်ိဳး အေဖာ္ေခၚတတ္သည္။ ၿပီးလၽွင္ တခုခု စားေနက်။ ငယ္ေလးကသာ အျမဲ အကုန္အက်ခံေလ့ရွိသည္။ ခ်ိဳ႕ကို လံုးဝ အလွည့္မေပး။ ခ်ိဳက အားနာလာသည္။ တခါတရံ အတင္းေပးမည္ လုပ္ပါက အဲ့ဒါဆို ေနာက္ကို အလည္မလာ၊ အေဖာ္မေခၚေတာ့ေၾကာင္း၊ သူ႔ကို မခင္၍ မလာေစခ်င္၍ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
အခ်ိဳ႕ရံုးပိတ္ရက္မ်ိဳးက်
သူတို႔လို စားေသာက္ဆိုင္မွာ ဖိတ္မေကၽြးႏိူင္၍ အိမ္မွာ ဖိတ္၍ ညစာကို ကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပဳတ္ စီမံ ေကၽြးေမြးတတ္သည္။ ခ်ိဳ ကိုယ္တိုင္ အိမ္ခ်က္ လက္ရာမို႔ အေျပာင္းအလဲ အျဖစ္ ကိုေဆြတို႔ လင္မယားလည္း ခံတြင္းေတြ႕သည္။ သူတို႔အိမ္လို မႀကီးက်ယ္ မခမ္းနားေပမယ့္ အိမ္အကူမရွိ၊ ကိုေဆြတို႔ ငယ္ေလးတို႔လည္း ဝိုင္းလုပ္ဝိုင္းစားၾကႏွင့္ သိုက္သိုက္ဝန္းဝန္းရွိသည္။
ငယ္ေလး ႏွင့္ ခ်ိဳတို႔လည္း ညီအမရင္းပမာ ရင္းႏွီးခင္မင္လာၾက၍ တိုးတိုးတိုင္ပင္ေဖာ္ ျဖစ္လာၾကသည္။
တေန႔ေတာ့ . .
“ဒါနဲ႔ . . ခ်ိဳ . . တခုေလာက္ ေမးၾကည့္ခ်င္လို႔ . .”
“အမေလး စကားပလႅင္ခံေနလိုက္တာ . . ေမးပါ မမရဲ႕ . . ညီအမေတြပဲ ဟာ . .”
“ဟိုေလ . . ခ်ိဳ တေနကုန္ အလုပ္ေတြမ်ား၊ ေက်ာ္ကလည္း ရံုးမွာ ပင္ပန္းဆိုေတာ့ ခ်ိဳတို႔ ညဘက္က်ေတာ့ေရာ အတူ ေနျဖစ္ၾကလား ဟင္ . . ”
“အြန္ . . ဒီတိုက္ခန္းေသးေသးေလးပဲဥစၥာ . . အတူမေနလို႔ ဘယ္မွာ ေနရမလဲ မမရဲ႕ . .”
“ဟုတ္ဘူးေလ ဟို ဟာ . . ဟိုဥစၥာ . .”
“ေဩာ္ . . လင္မယား လိုးၾကတာေျပာတာလား . .”
“ဟယ္ . . ခ်ိဳကေတာ့ လုပ္ၿပီ . . ”
“ရွင္းေအာင္ေမးရတာေလ . . အဲ့တာကေတာ့ ညတိုင္း ပဲ မမေရ . . ”
“ဟယ္ . . တကယ္ . . ”
“အင္းေပါ့ . . ဒါက ဝ တဲ့ အမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာ . . စားရေလ စားခ်င္ေလ ပဲ . . လူျပက္ေတြေျပာသလို အိပ္ေပ်ာ္စားဝင္ အစာေၾကေလေခ်ာင္ ေဆးႀကီးကိုး . . ”
“မမတို႔ေရာ ဟင္ . . ”
“အင္း သူက အိမ္မွာမွ သိပ္မေနရဘဲ . . ”
“အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္ အတိုးခ် ခ်စ္ၾကေပါ့ မမရဲ႕ . .”
” . . .”
xxxx
ငယ္တေယာက္ ခ်ိဳ႕ကို ျမင္တိုင္း xxxx ကမ္းေျခက ညမွာ လိင္ဆက္ဆံစဥ္ ခ်ိဳတေယာက္ ကာမ အထြတ္အထိပ္ေရာက္ပံုက ျဖတ္ကနဲ တခ်က္တခ်က္ ေပၚလာတတ္သည္။
တေန႔ေတာ့
“ခ်ိဳ . . ”
“ဟင္ .”
“မိန္းမေတြက သူတို႔ေယာက်္ားေတြလို ၿပီး လားဟင္ . .”
“ၿပီးတာေပါ့ မမရဲ႕ . . သူတို႔ထက္ေတာင္ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ထင္တာပဲ . . ”
ဟုတ္ေလာက္သည္။ ထိုညက ခ်ိဳတေယာက္ ေကာင္းလြန္းပံုကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိသည္။
ငယ္ေလး ဘာေၾကာင့္ေမးလဲဆိုတာ ခ်ိဳလည္း သိေနသည္။ ခ်ိဳတေယာက္ အားရပါးရၿပီးတာ သူကိုယ္တိုင္ ျမင္ခဲ့ဖူးသည္ပဲ။
“မမ တကယ္ မသိဘူးလား ဟင္ . . ”
“မသိပါဘူး ခ်ိဳရယ္ . . မိန္းမေတြက သူတို႔ေတြလို ေကာင္းမွန္း မသိပါဘူး . .”
“ေဩာ္ . . မမရယ္ . . ”
“ဟို . . ကိုေဆြက ဟို ဘယ္လို လုပ္သလဲ ဟင္ . .”
“. . .”
“ေဆာရီးေနာ္ မမ . . ခ်ိဳ လႊတ္ကနဲ ေမးမိတာပါ . . ”
“မမလည္း ေျပာစရာဆိုလို႔ ဒီညီမပဲ ရွိတာပါ . . ”
အတန္ၾကာ စကားမဆက္ . .
ခ်ိဳလည္း ၿငိမ္ေနမိသည္။
“အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ ကိုကိုက ၄၆ႏွစ္ေပါ့ . . ကေလးရလိုစိတ္နဲ႔ ႀကိဳးစားၾကရတာေပါ့ . . . သေဘၤာကလည္း ထြက္ရေသး . . . ဒါေပမယ့္ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ခနခန ေနျဖစ္ၾကပါတယ္ . . ”
“ေနာက္ သားေလး ရၿပီးေတာ့ သိပ္မေနျဖစ္ၾကေတာ့ဘူး . . သူလည္း အရက္ပဲ စြဲစြဲျမဲျမဲေသာက္ေနေတာ့တာပဲ . . ပင္လယ္ထဲ အျမဲေသာက္ေနေတာ့ စြဲေနၿပီေပါ့ . . .
မမလည္း သားေလးတေယာက္နဲ႔ လံုးခ်ာလည္ေနေတာ့ စိတ္မပါလွပါဘူး . . .
ခုေတာ့သားလည္း ၅ ႏွစ္ထဲမွာ၊ ကေလးထိန္းနဲ႔၊ ေက်ာင္းႀကိဳပို႔ ဒရိုင္ဘာနဲ႔ ဆိုေတာ့ မမလည္း အခ်ိန္ပိုေတြ မ်ားလာၿပီေလ . . ”
ေသြးသားဆႏၵ ျပန္ႂကြလာၿပီဟု ဆိုလိုခ်င္မွန္း ခ်ိဳ နားလည္သည္။
“သူမ်ားလင္မယားေတြ တပူးတြဲတြဲ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာေနၾကတာ ျမင္ေတာ့ အားက်လာတယ္ . . ကိုကိုက သိပ္ပူးပူးကပ္ကပ္ မရွိလွဘူး . . . ခ်ိဳရဲ႕ . . ”
“ဒါနဲ႔ . . ဟို . . ခုေရာ . . အတူေနျဖစ္ၾကလား ဟင္ . . ”
“အင္း တပါတ္ ဆယ္ရက္ ၾကာမွ တခါေလာက္ပါပဲ . . ”
“အဲ့ေတာ့ေရာ မမ ဟို . . ဟိုေလ မေကာင္းဘူးလား . . မၿပီးဖူးဘူးလား ဟင္ . . ”
“ၿပီးတယ္ ဆိုတာ ဘာမွန္းကို မသိပါဘူး ညီမရယ္ . . စာထဲ ဖတ္ဖူးတာ၊ သူမ်ားေျပာသံ ၾကားဖူးတာပဲ ရွိတယ္ . . ”
“အတူေနရင္ ကိုကိုက ခန ေလးဆို ၿပီးသြားတာပဲ . . . တခါတေလေတာ့ မမ ေကာင္းသလိုလို ဘာလိုလို ေတာ့ ျဖစ္ဖူးတယ္ . . သူၿပီးသြားေတာ့ ကိုယ္လည္း ဘာတတ္ႏိူင္မွာလဲ . . .”
ခ်ိ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိသည္။ ခ်ိဳတို႔ ေကာင္းေကာင္းႀကီး လိုးျပတာ ျမင္မိၿပီး မမငယ္တေယာက္ အေနရခက္ေနပံုပင္ . . .
“ကိုကိုက ပညာတတ္ပီပီ မမ ျဖစ္ေနပံုကို ရိပ္မိတယ္ ထင္တယ္ . . . တေလာက စကားစလာတယ္ . . . သူ အရမ္းအားနာတဲ့အေၾကာင္း၊ မမကို သနားတဲ့အေၾကာင္း၊ လင့္တာဝန္ မေက်တဲ့အေၾကာင္း ေပါ့ . . .”
“. . . ”
“ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ခ်ိဳရယ္ . . . သူက ေၾကးစားေကာင္ေလးတေယာက္ေယာက္ေခၚၿပီး မမဆႏၵျဖည့္ဆည္းေပးမယ့္အေၾကာင္း . . .”
“အို . . ”
ခ်ိဳပင္ အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္သြားမိသည္။
“မမ ရွက္လိုက္ထွာ . . ခါးခါးသီးသီး ျငင္းပစ္လိုက္တယ္ . . .”
“. . .”
ခ်ိဳ ဘာျပန္ေျပာ၍ အားေပးရမည္ပင္ မသိေတာ့။
“ကဲ . . မမလည္း ဘာလို႔ ေျပာမိေနသလဲ မသိပါဘူး . . ”
“ရပါတယ္ မမရယ္ . . တိုးတိုးေဖာ္ဆိုလို႔ ဒီညီအမပဲ ရွိတာ . . ”
“ကဲ . .ခ်ိဳ လည္း သြားဖို႔ လုပ္ေတာ့ . . ေက်ာင္းႀကိဳ ေနာက္က်လိမ့္မယ္ . . မမ ကားလွမ္းေခၚလိုက္ေတာ့မယ္ . . ”
xxxx
ခ်ိဳ တေယာက္ နဖူးေပၚလက္တင္ အေတြးနယ္ခ်ဲ့ေနရၿပီ။ မိမိတို႔ ေန႔တိုင္း လိုးေန၊ ခံေန၊ ၿပီးေနၾကတာေတာင္ ဝသြားသည္ မရွိ။ စားၿပီးရင္း စားခ်င္ ျဖစ္ေနတုန္းပင္။ စားရသည့္ကေလး ပိုငတ္ ဆိုသည့္စကားအတိုင္းပင္။
မမငယ္ေနရာမွာ ခန ဝင္ေနၾကည့္မိသည္။ ျပည့္စံုႂကြယ္ဝေသာ္ျငား လင္ရွိလ်က္ႏွင့္ အလိုးမခံရ၊ ကာမသုခ မခံစားရဆိုလၽွင္ ခ်ိဳ ရူးသြားႏိူင္သည္။
နီးစပ္ရာ ေယာက်္ားတေယာက္ေယာက္ႏွင့္ပင္ အလိုးခံမိမည္ ထင္သည္။ မမငယ္လို သူ႔ေယာက်္ားကိုယ္တိုင္က ခြင့္ျပဳသည္ကိုပင္ ျငင္းဆန္ေနသည့္ သစၥာရွိမႈကိုေတာ့ ေလးစားမိသည္။ သနားမိသည္။ ကူညီလိုလာသည္။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ကိုယ္လံုးတီးအလွကို ျပခ်င္ ႂကြားခ်င္သည့္ စိတ္မ်ိဳး၊ ခ်ိဳ ႏွင့္ လိုးတာ သူမ်ားျမင္လိုသည့္ စိတ္မ်ိဳး ရွိသလို၊ အဲ့လို လုပ္တာ သာယာတတ္သည္ကို ခ်ိဳ သိသည္။ ခ်ိဳပင္ သာယာသလို ျဖစ္တတ္သည္ပဲ။ ထို စိတ္မ်ိဳးကို exhibitionism ဟု ေဆးပညာ၌ ေခၚေၾကာင္း သိထားသည္။
ယခု ေက်ာ့္ကို မမငယ္အား ေပးလိုးပါက မည္သို႔ ရွိမည္နည္းဟု ေတြးမိသည္။ သဝန္တိုစိတ္မရွိဘဲ အနည္းငယ္ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားလာမိသည္။ ေက်ာ့္အေပၚ ယံုၾကည္တာ၊ ခ်စ္တာလည္း ပါသည္။ မမငယ္ကို ခင္တာ၊ သနားတာလည္းပါမည္။ ေသခ်ာတာက ေဖာက္ျပန္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ ေသြးသားကိစၥသက္သက္မွန္း သိေနေသာေၾကာင့္ သဝန္တိုစိတ္ မရွိတာ ျဖစ္မည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ threesome ႏွစ္သက္သည့္ cuckqueen မ်ား ျဖစ္ေနပလား သံသယ ျဖစ္မိသည္။
တသက္လံုး မိမိအေပၚ သစၥာရွိလာခဲ့သည့္ ေက်ာ့္ကို အေျပာင္းအလဲ အသစ္တစ္ခု ေပးလိုသည္။ ရံုးမွ ဝန္ထမ္းေကာင္မေလးမ်ား၊ မဟုတ္တယုတ္ မိန္းမလည္မ်ားႏွင့္ ကြယ္ရာ ေတြ႕မွာထက္စာလၽွင္ မမငယ္ႏွင့္ မိမိမ်က္စိေအာက္မွာပင္ လိုးၾက ေဆာ္ၾကသည္က ပိုစိတ္ခ်ရေၾကာင္းေတြးမိသည္။ ၿပီးေတာ့ . . မမငယ္က ေဖာက္လႊဲေဖာက္ျပန္ လုပ္မည့္အစားထဲက မဟုတ္။ လိင္ကိစၥမွလႊဲ၍ အစစအရာရာ မိမိတို႔ထက္ သာလြန္ျပည့္စံုသူေတြ။ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပသနာ ပူစရာ မလိုသည္မွာေသခ်ာသည္။ သူ႔ေယာက်္ားကလည္း ေက်ာ္ရဲ႕ ေဘာ့စ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း အပ္ထားသည္၊ ခြင့္ျပဳထားသည္ပဲ။ ကူညီေပး၍ ေက်းဇူးေတာင္ တင္ဦးမည္ ထင္သည္။ ေက်ာ့္ေရွ႕တက္လမ္းအတြက္ပင္ အလားအလာ ေကာင္းႏိူင္သည္။
ေရာဂါဆန္းမ်ား ထူေျပာသည့္ေခတ္ကာလထဲတြင္ မမငယ္တို႔လို လူကုံထန္ေတြက ပိုစိတ္ခ်ရသည္။ တဆိတ္ရွိ ဘန္ေကာက္သြားလိုက္၊ စလံုး သြားလိုက္ႏွင့္ ခ်က္ကပ္ လုပ္ေနၾကသူေတြ။
“အင္း . . ငါ့ဟာငါေတာ့ စြတ္ေသခ်ာေနလိုက္တာ . .”
“မမငယ္ကို ဘယ္လို ေျပာရမွာလဲ . . မမ နဲ႔ ခ်ိဳ႕ေယာက်္ားကို ေပးလိုးမယ္ေလ” ဟု ေျပာရမွာလား . . “ပါးထရိုက္ေနမွဒုကၡ” ဟု ေတြးရင္း ခ်ိဳ ျပံဳးမိသည္။
xxxx
“သဇင္ HD တဲ့ မမေရ . . ေက်ာင္းႀကိဳလာတဲ့အထဲက အမႀကီးတေယာက္ျပတာ . . ခ်ိဳလည္း ဖုန္းထဲ ကူးလာခဲ့တယ္ . . ဒီမွာ ၾကည့္ . . ”
ခ်ိဳကေတာ့ ျပတ္လပ္ေနသူမဟုတ္သျဖင့္ သာမန္ကာလၽွံကာသာ ၾကည့္ေသာ္ျငား ဒီျပကြက္ေတြက ငတ္ျပတ္ေနရွာသူ ငယ္ေလးအတြက္ေတာ့ နဂိုကမွ ဖြဲမီးလို တေျမ့ေျမ့ေလာင္ကၽြမ္းေနရာမွ ယမ္းပံုထဲ မီးပြားက်သည့္ပမာ . .
စိတ္ထဲ သရိုးသရီ ျဖစ္လာမိသည္။
xxxx ကမ္းေျခမွာ ခ်ိဳတို႔ လိင္ဆက္ဆံသည့္ျမင္ကြင္းကိုလည္း ျပန္ျမင္ေယာင္လာမိသည္။ အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္း ခ်ိဳႏွင့္လည္း တို႔ထိတို႔ထိ လင္မယားကိစၥေျပာျဖစ္ၾကေတာ့ တသက္လံုး ခ်ိဳးႏွိမ္ ၿမိဳသိပ္ထားသမၽွ ဒီမွာဘက္ပဲ အေတြးေရာက္ေနတတ္သည္။
“ေကာင္းလိုက္တာ ဆိုပဲ . . . ေကာင္မ ညည္းေန လိုက္တာ”
“ဟုတ္လို႔လား ခ်ိဳ ရယ္ . . တကယ္ေရာ အဲ့ေလာက္ႀကီး ေကာင္းလို႔လား . . ”
မိမိတို႔အားရပါးရ လိုးတာ ျမင္ဖူးထားလ်က္ႏွင့္ ခုလို ေမးသည္ဆိုေတာ့ မမငယ္ အေတာ္ႀကီးကို စိတ္ဝင္စားေနတာ ေသခ်ာလြန္းေနၿပီ။ ေက်ာ္ႏွင့္ ေပးလိုးရန္ အထိ ခ်ိဳ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။
“တကယ္ေကာင္းလို႔ ေပါ့ မမရဲ႕ . . ဟီး ”
“တခါတေလ စိတ္လႊတ္ကိုယ္လႊတ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္အသစ္ ဆို ပိုေတာင္ ေကာင္းေသး”
“ဘယ္လို ဘယ္လို ”
“ေဩာ္ . . ေန႔တိုင္း အိမ္မွာ လုပ္ေနက်ထက္ အရင္တခါ xxxx ကမ္းေျခခရီးထြက္တုန္းကဆို စိတ္လႊတ္ကိုယ္လႊတ္ တေန႔ထဲ ၃ ခါေတာင္ ျဖစ္သြားေသးတာ . . . ခ္ ခ္”
ခ်ိဳကလည္း အူျမဴးျမဴးႏွင့္ ခပ္ႂကြားႂကြားေျပာလိုက္မိသည္။
“အယ္ အဟုတ္ . .”
ငယ္ေလး တခ်က္ ငိုင္သြားသည္။
“အဲ့ဒီတုန္းကေလ . . ” ဟု အစခ်ီကာ မေတာ္တဆ ဖင္ေပၚသြားသည့္အေၾကာင္း၊ ေက်ာ္က စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး တခါလုပ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေရထဲေမာ္ေတာ္ဆပ္ျဖစ္သည့္အေၾကာင္း၊ ဝရံတာမွာပင္ တခ်ီၿပီးသြားၾကာင္း၊ ညဘက္လည္း တခ်ီအလုပ္ျဖစ္ၾကာင္း၊ ႏွစ္ဦးသား ရင္ဖို စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး အေတြ႕အၾကံဳသစ္မို႔ ပိုေကာင္းေၾကာင္း အတိုခ်ဳပ္၍ ေျပာျပလိုက္သည္။ သူတို႔ျမင္သြားသည့္ အခ်ီကိုေတာ့ ခပ္ပါးပါးေလးပဲ အက်ဥ္းရံုးလိုက္သည္။
“. . .”
ငယ္ေလး စိတ္ဝင္တစား နားေထာင္သည္။
“ခ်ိဳက ပြင့္လင္းတယ္ေနာ္ . . အဟင္းဟင္း . . ”
ခ်ိဳ အားတင္းလိုက္သည္။
“မမ”
“. . .”
“ဟိုေလ . . မမေရာ မေကာင္းၾကည့္ခ်င္ဖူးလား ဟင္ . . . ခ်ိဳ႕ကို စိတ္မဆိုးနဲ႔ေနာ္ . . ”
“ေကာင္းၾကည့္ခ်င္ပါၿပီတဲ့ . . . ဘယ္လို လုပ္ရမွာလဲ . . . မမ ဘဝက ဒီေလာက္ပဲေလ . . မုဆိုးမ တခုလပ္ လိုပဲ . . အို . . အဲဒီထက္ေတာင္ ဆိုးပါတယ္ကြယ္ . . ”
“ခ်ိဳေလ မမကို ကူညီခ်င္မိတယ္ . . မမ စိတ္မဆိုးနဲ႔ေနာ္ . . ခ်ိဳ တခု ေျပာၾကည့္မယ္ေနာ္ . .”
“စိတ္မဆိုးပါဘူးေလ . . . ဘာလဲ . . ကိုေဆြ ေျပာသလိုလား . . ေတာ္ပါ ညီမရယ္ . .”
“မဟုတ္ပါဘူး မမရဲ႕ . . အဲ ဟုတ္သလိုလိုပဲ လို႔ ေျပာလို႔ေတာ့ရမယ္ ထင္တယ္ . . . ”
“ဘယ္လို . . မဟုတ္ဘူး . . ဟုတ္တယ္ နဲ႔ ရႈပ္ေနတာပါလား . . ”
“ေဩာ္ . . ဒီလိုေလ . . . ကိုယ္မသိတဲ့ လူစိမ္း ေၾကးစား မဟုတ္ပါဘူးလို႔ . . ခ်ိဳ႕ ေယာက်္ားနဲ႔ ဆိုရင္ေရာ ဟင္ . . .”
“ဟင္ . . ခ်ိဳ . . ဘယ္လို . . အို . . မဟုတ္တာ . . မဟုတ္တာကြာ . .
ခ်ိဳ ဘယ္လိုမ်ား ေတြးၿပီး ေျပာလိုက္တာလဲ . .
ကိုေက်ာ္ နဲ႔ တို႔ေတြက ရိုးရိုးသားသားပဲ ေမာင္ႏွမေတြလို ဥစၥာ . . ”
ေျပာရင္းႏွင့္ပင္ ေက်ာ္၏ ေယာက်္ားပီသ က်န္းမာ သန္စြမ္းသည့္ ခႏၶာကိုယ္၊ အရင္းသိမ္အဖ်ားတုတ္ ေတာင့္တင္းသည့္ လိင္တံ၊ ဦးခၽြန္ လံုးဝန္း ၿပီး လိင္တံထက္ ကားထြက္ေနသည့္ ထိပ္ဖူးႀကီးက အေတြးထဲ ေပၚလာေသးသည္။
ဆီးခံုခ်င္း တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းႏွင့္ ရိုက္ေအာင္ ေဆာင့္အားေကာင္းလွသည့္ ခြန္အားမ်ိဳးကို ျမင္ေယာင္မိသည္။
“ခ်ိဳ နဲ႔ မမနဲ႔က ညီအမေတြလိုပါပဲ မမရယ္ . . မမ စိတ္ဆင္းရဲရင္ ခ်ိဳလည္း မၾကည့္ရက္ဘူး၊ မေပ်ာ္ဘူး။ မမေပ်ာ္ရင္ ခ်ိဳလည္း ေပ်ာ္မိမွာ . . .”
“. . .”
“ဒီကိစၥက အိမ္ေထာင္သည္မွာ ရွက္စရာလို႔ မမွတ္ပါနဲ႔ မမရယ္၊ ေသြးသားနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတာပဲ။ လူတိုင္း လိုအပ္တာပဲ။ မမမွာ အရာရာ ျပည့္စံုေနၿပီးသား၊ ဒီတခုေလး လိုအပ္ေနတာ ခ်ိဳ လည္း ကူညီလို႔ရတာ ကူညီေပးခ်င္တာပါ . . . တျခားဘာအေႏွာင္အဖြဲ႕မွ မပါပါဘူးမမ . . .”
“. . .”
“မမ ကို ေကာင္းဖူးေစခ်င္တယ္၊ ၿပီးတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ ဆိုတာ သိေစခ်င္တယ္ . . .”
“. . .”
“မမ . . . လာ သြားၾကစို႔ . . . မမ မႀကိဳက္ရင္ ခုန ခ်ိဳေျပာတာ အကုန္ျပန္ရုပ္သိမ္းပါတယ္ေနာ္ မမ . . .”
“ေျပာခဲ့တာ အကုန္ေမ့ၿပီး နဂို အတိုင္းပဲ ျပန္ေနၾကစို႔ . . .”
xxxx
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ငယ္ေလး ဘယ္လိုမွ မေမ့ႏိူင္ေတာ့။ အေတြးထဲ ခ်ာခ်ာလည္ေနၿပီ။ ခ်ိဳတို႔ လင္မယား ခ်စ္ရည္လူးေနပံုေတြကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျပန္ျမင္ေယာင္လာသည္။ ခ်ိဳ႕ေနရာမွာ ငယ္ေလး ကိုယ္တိုင္ အစားထိုးၾကည့္မိၿပီ။ ေက်ာ့္ လိင္တံႀကီးႏွင့္ မိမိ အဂၤါ တြဲလ်က္ ျမင္မိသည္။ ထိပ္ဖူးႀကီးကို ရင္ခုန္မိသည္။
အားရပါးရေအာ္ၿပီး ကာမအထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္သြားသည္ဟု မွန္းၾကည့္မိသည္။
ယခု ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ကပင္ လိုလိုလားလား ကမ္းလွမ္းလာသည္။ xxxx ကမ္းေျခမွာ ေက်ာ္တို႔ လိင္ဆက္ဆံတာ ျမင္ၿပီးကတည္းက ကိုေဆြကလည္း ေၾကးစားလူစိမ္းႏွင့္ေတာင္ ခြင့္ျပဳထားခဲ့သည္ပဲ။
ေက်ာ္တို႔ႏွင့္ ရင္းႏွီးေအာင္ပင္ သူဖန္တီးခဲ့သည္ဟု ထင္သည္။ ေက်ာ္ေနလတ္ဆိုသည့္ ေယာက်္ားပီသသည့္ သူႏွင့္သာဆိုလၽွင္ . . .
အို . . .
xxxx
တေန႔ မမငယ္တေယာက္ ကိုယ္လက္မအီမသာ ေနမေကာင္း ျဖစ္သျဖင့္ အထူးကုဆီ သြားျပဖို႔ ခ်ိဳ အေဖာ္လိုက္သြားေပးသည္။ ေသြးေပါင္အနည္းငယ္တက္သည္မွ လႊဲ၍ ဘာမွ ေရာဂါ မယ္မယ္ရရမရွိ။
စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ေနရန္ႏွင့္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ တခုခု လုပ္ရန္သာ ညႊန္ၾကားခဲ့သည္။
အျပန္လမ္းတြင္ . .
“ညီမေလး ခ်ိဳ . . ”
“ဟင္ မမ”
“ညီမ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၿပီးသားလားဟင္ . .”
“ဘာကိုေျပာတာလဲဟင္ မမ”
“ဟိုေလ . . ေက်ာ္ နဲ႔ မမ ဆိုတာေလ . . ”
“ေဩာ္ . . ဘာမ်ားလဲလို႔ မမရယ္ . .
မမ စိတ္မ်ားဆိုးသြားလားလို႔ ခ်ိဳက ထင္ေနတာ . . ” “ခ်ိဳ ေျပာၿပီးသားပဲ . . . မမ ေပ်ာ္ရင္ ခ်ိဳ ေပ်ာ္မွာပါလို႔ . . .”
“မုန္႔သာ ေဝစားႏိူင္မယ္ အခ်စ္ေတာ့ ေဝမစားႏိူင္ဘူး ဆိုတဲ့စကားရွိတယ္မလား . . .”
“ဒါက အခ်စ္မွ မဟုတ္တာပဲ မမရယ္ . . . တေယာက္လိုအပ္တာ တေယာက္က တတ္ႏိူင္သေလာက္ ကူညီေပးတဲ့ သေဘာပါ . . . မမမွာလည္း ကိုတင္ေအာင္ေဆြ ရွိေနတာပဲ။ မိသားစုရွိတာပဲ။ ခ်ိဳတို႔မွာလည္း မိသားစု ရွိုၾကတာပဲ။ ဘယ္သူက ကိုယ့္မိသားစုကို အၿပိဳကြဲခံမွာလဲ . . ”
“မမကလည္း ေက်ာ္လို ပမႊားေလးကို ခ်စ္လာမွာမွ မဟုတ္တာ၊ မစိုးရိမ္ေပါင္ . . .”
“ပမႊား မဟုတ္ပါဘူးကြယ္ . . အဲ့လို မေျပာပါနဲ႔ . . ”
“စ တာပါ မမရယ္ . . ”
“. . .”
“အဲဒီေတာ့ . . .”
“အင္း . . . ”
ငယ္ေလး ေခါင္းငံု႔ထားမိေတာ့သည္။
မ်က္ႏွာလႊဲထားရင္း
“ေက်ာ္ကေရာ . . ဟို . . ဟိုေလ . . မမကို လက္ခံပါ့မလား . . . မမက ခ်ိဳေလာက္မွမလွတာ . . ”
“အမေလး မမရယ္ . . . မမက အကိတ္ႀကီး . . ခ်ိဴ့ထက္ အပံုႀကီးလွတယ္ . . . သူတို႔ ေယာက်္ားေတြမ်ား မႀကိဳက္ဘူးရယ္လို႔ ရွိပါ့မလား . . .”
xxxx
“ဘာ !!! ”
“ခ်ိဳ ဘာေျပာတယ္ ”
ေက်ာ္ ေဒါသတႀကီး ထေအာ္သည္။
ခ်ိဳ လန္႔သြားသည္။
မမငယ္တေယာက္ တခါမွပင္ မၿပီးဖူးေၾကာင္း၊ သူ႔ေယာက်္ားက လိင္စိတ္အားနည္း၍ ဆယ္ရက္ေန၍ တခါ မလိုးျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊ ကိုတင္ေအာင္ေဆြႀကီးက သုတ္လႊတ္ျမန္ေၾကာင္း ေျပာျပၿပီး . .
“ကို မမငယ္ေလးကို လိုးေပးလိုက္ပါလား ဟင္ . . ”
ဟု ေျပာလိုက္ရာ ခုလို ထ ေအာ္ျခင္း ျဖစ္သည္။
“သူ႔မွာ လင္ငုတ္တုတ္နဲ႔၊ သူ႔လင္မလိုးေပးႏိူင္တာနဲ႔ ၾကာကူလီ ရိုက္ၿပီး ဝင္လိုးရမွာလား . . . ကို အဲ့ေလာက္ ေအာက္တန္းမက်ဘူး ခ်ိဳ . .”
“ခ်ိဳကေရာ ကိုယ့္ေယာက်္ားကို အဲ့ေလာက္ေတာင္ အထင္ေသးတာလားဟင္ . . ”
“သူမ်ားကို ျပခ်င္တာ၊ သူမ်ားျမင္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တာ အထိက ကိုသာယာမႈ ရွာတာ မွန္ပါတယ္ . . . ရင္ဖိုစိတ္လႈပ္ရွားၿပီး ကို နဲ႔ ခ်ိဳ ပိုေကာင္းဖို႔ကလႊဲလို႔ တျခားဘာစိတ္မရွိဘူး ခ်ိဳ . .
ကိုက တႏွာရူး၊ ႏွာဗူး၊ ၾကာကူလီ၊ ဒုသနေသာ မဟုတ္ဘူး . . .”
“ဟို . . . ဟို . . ခ်ိဳ ရွင္းျပပါ့မယ္ . . ကိုရယ္ . . ခ်ိဳ စကားေျပာ ေလာသြားလို႔ပါ . . .”
“ဒီလို ကိုေရ . . .” အစ ခ်ီကာ မမငယ္ အိမ္ေထာင္က်မွ စ၍ ယခုခ်ိန္ထိ မေကာင္းဖူးေၾကာင္း၊ ၿပီးတယ္ဆိုတာ ဘာမွန္းပင္ မသိေၾကာင္း၊ အရင္ကေတာ့ ကေလး ရေရးႏွင့္ ကေလးရၿပီး ကေလးႏွင့္ လံုးခ်ာလည္ေန၍ အေရးမပါလွေသာ္လည္း ယခု ကေလးက ေက်ာင္းေနရြယ္၊ ကေလးထိန္း၊ အိမ္ေဖာ္၊ ဒရိုင္ဘာ တို႔ျဖင့္ သူ႔မွာ အခ်ိန္ပိုေတြ ထြက္လာသည္ဟု ေျပာေၾကာင္း၊ လိင္စိတ္ ျပန္ႂကြလာတာဟု ဆိုလိုပံုရေၾကာင္း၊ ကိုေဆြက သူ႔အားနည္းခ်က္အတြက္ ေၾကးစားႏွင့္ပင္ ေပးလိုးခ်င္ေၾကာင္း၊ မမငယ္က ခါးခါးသီးသီးျငင္းေၾကာင္း၊ မနက္ကေတာ့ ေနမေကာင္းသျဖင့္ အထူးကု သြားျပရာ ေရာဂါ မယ္မယ္ရရ မရွိဘဲ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွား က်န္းမာေရး လိုက္စားရန္သာ ညႊန္ၾကားေၾကာင္း၊ ခမဲလိုေနတာျဖစ္မည္ ထင္ေၾကာင္း အရွည္ႀကီး ရွင္းျပရေလသည္။
“မမငယ္ကို ျမင္ေတာ့ သနားမိလို႔ပါ . . သူလိုေနတာ ဘာဆိုတာ ခ်ိဳ သိတယ္ . . ကူညီခ်င္မိလာတယ္ . . ကိုလည္း အေျပာင္းအလဲ ေဆာက္ဖုတ္အသစ္ လိုးခ်င္မယ္ ထင္လို႔ပါ . . . ခ်ိဳ တတ္ႏိူင္သေလာက္ လက္ေဆာင္ေပးတာပါ . . ”
“ကို႔ကိုလည္း ယံုၾကည္ၿပီးသားမို႔ပါ . . . ခ်ိဳ႕ကြယ္ရာမွာ ေဖာက္ျပန္တာမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာ . . ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ ခြင့္ျပဳတာပဲ ဥစၥာ . . ”
“တလက္စတည္း . . ခ်ိဳ႕ကို အထင္လႊဲမွာစိုးလို႔ ႀကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္ . . ေက်ာ့္ကို ခုလို တျခားမိန္းမနဲ႔ ခြင္ျပဳတာ ခ်ိဳလည္း တျခားေယာက်္ားနဲ႔ ျဖစ္ခ်င္လို႔ ခြင္ ဆင္တာလို႔ေတာ့ လံုးဝ လံုးဝ မထင္ေလနဲ႔ . . ”
“စိုးရိမ္မယ့္ စိုးရိမ္ ကို႔ကိုသာ ခ်ိဳ စိုးရိမ္တာ . . . ကိုမဝမွာ စိုးလို႔သာ အဝ ေကၽြးထားခ်င္တာ . . ”
“. . .”
ေက်ာ္ကား သိကၡာထိေတာ့ အနည္းငယ္ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ေပါက္ကြဲမိေသာ္လည္း ခုလို အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ ရွင္းျပေတာ့လည္း လက္ခံမိသည္။
သို႔ေသာ္ျငား အိုက္စကလင္ခံကာ . . .
“ကို စဥ္းစားဦးမယ္ . . . ” ဟု ခပ္တည္တည္ အႏိူင္ပိုင္းထားလိုက္သည္။
xxxx
တင္ေအာင္ေဆြႏွင့္ မိမိငယ္တို႔
ေနာက္တခ်ီလည္း ထံုးစံအတိုင္း ကိုေဆြက တက္ထြက္ျဖစ္ရာမွ ယခင္အတိုင္း စကားစရာ . .
ကိုကိုေျပာသည့္ ေၾကးစားေတာ့ ငယ္ေလး လံုးဝ ရြံေၾကာင္း၊ ခ်ိဳက လိုလိုခ်င္ခ်င္ပင္ ကူညီလိုေၾကာင္း၊ သူ႔ေယာက်္ားကို ေျပာျပေတာ့ ယခုလို အေျခအေနရွိေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္သည္။
“ငယ္ေလးကေတာ့ ေက်ာ္ေနလတ္ဆို လက္ခံတယ္မလား . . ”
“. . .”
“ကိုကို အစကတည္းက ငယ္ေလးကို ေက်ာ္ေနလတ္နဲ႔ ေပးေနခ်င္ခဲ့တာ၊ စိတ္ကူးရွိၿပီးသားပါ . . ဘယ္ကစေျပာ၊ ဘယ္လိုဖန္တီးရမယ္မွန္းမသိလို႔ ငယ္ေလးတို႔ခ်င္းရင္းႏွီးေအာင္ ေစာင့္ေနတာ . . .”
“. . .”
“ဒီအထိေရာက္လာၿပီ ဆိုေတာ့ က်န္တာ ကိုယ့္တာဝန္ေပါ့ . . . ငယ္ေလး ေတာ္တယ္ . . ဆံုးျဖတ္တာ မွန္တယ္ . . ”
“ငယ္ေလး ေရွ႕ခရီး ရဲရဲ ဆက္ဖို႔သာ ျပင္ထား . .”
“ကိုကိုလည္း ဝမ္းသာပါတယ္ ငယ္ေလး . .”
“. . .”
xxxx
“ကဲ . . ညီ . . ကိုယ္တို႔ ေယာက်္ားခ်င္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာမယ္ကြာ . . .”
“ကိုယ့္ မိန္းမ ငယ္ေလးကို ညီ့ မိန္းမ ေနရာ ခန အစားထိုးၿပီး အတူေနေပးဖို႔ပါ . . . ညီ့ဆီက အကူအညီေတာင္းတာပါ . . .”
“ဟိုေလ အကို . . ကၽြန္ေတာ္ . .”
“ညီတို႔ လင္မယားၾကား အခက္အခဲ ရွိလို႔လား . . .”
“အဲ အင္း မဟုတ္ . . မဟုတ္ပါဘူး အကို . . ခ်ိဳက ခြင့္ျပဳပါတယ္ . . . သူကိုယ္တိုင္က တိုက္တြန္းေန တာပါ . . ”
“ဒါဆို . . . ဘာလို႔ . .”
“ငယ္ေလးက ခ်ိဳ႕ေလာက္ မလွ လို႔မ်ားလား . . ဆြဲေဆာင္မႈ မရွိလို႔လား . . ညီ စိတ္မသန္႔လို႔မ်ားလား . . ”
” အာ . . အဲ . . မဟုတ္ပါဘူး အကို . . .အဲ့ဒါေတြ တခုမွ မဟုတ္ပါဘူး . . ဟို . . ဒု သ န ေသာ ေလ . . အိမ္ေထာင္ရွင္မိန္းမ တေယာက္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လူမႈေရး မေဖာက္ျပန္ခ်င္ဘူး အကို . .”
“အင္း . . ဒါဆို ကိုယ္ေျပာမယ္ . . ငယ္ေလးက လင္ရွိမယား မွန္တယ္။ အဲ့ဒီလင္က ဒီမွာ၊ လင္ကိုယ္တိုင္က မစြမ္းေဆာင္ႏိူင္လို႔ စြမ္းေဆာင္ေပးႏိူင္မယ့္လူကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ခြင့္ေတာင္းေနတာ . . . ဘာလူမႈေရး ေဖာက္ျပန္တာ ျဖစ္မွာလဲ . . .
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အပ္ေပးေနတာပဲ . . .”
“ၿပီးေတာ့ ညီတို႔ အိမ္ေထာင္ေရး ထိခိုက္မယ့္ ကိစၥမ်ိဳး မျဖစ္ဖို႔ ငယ္ေလးကို ကိုယ္ တာဝန္ယူပါတယ္ . . ညီတို႔ ရပ္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ရပ္၊ ညီမေလးခ်ိဳ မသိဘဲ၊ ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲ ငယ္ေလးဘက္က လံုးဝ မဆက္သြယ္ေစရဘူး . . .”
“. . .”
“အင္း ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညီ့ စိတ္ဓာတ္ကို ကိုယ္ေလးစားပါတယ္ . . သူမ်ားေတြလို ၾကာကူလီရိုက္ခ်င္တဲ့ ကာမဘီလူးေတြ မ်ားတဲ့ေခတ္ႀကီးမွာ ညီကို respect ေပးပါတယ္ . . အထင္ႀကီး ေလးစားပါတယ္ . .”
“ကဲ ကဲ လာ . . ခြင့္ျပဳဦး ညီ . . ကိုယ္ျပန္မယ္ . . ”
xxxxx
“ခ်ိဳ . . ”
“အင္း . .”
“ကိုေဆြႀကီးက ကို႔ကို လာေျပာတယ္ . . သူ႔မိန္းမနဲ႔ အတူေနေပးဖို႔ . . သူ ခြင့္ျပဳေၾကာင္း၊ သူမစြမ္းေတာ့လို႔ ကူညီေပးဖို႔၊ ခ်ိဳ႕ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲ၊ ခ်ိဳမသိဘဲ ကို႔ကို မဆက္သြယ္ဖို႔ ငယ္ေလးကို သူတာဝန္ယူေၾကာင္း ေတြေရာေပါ့ . . .”
“ကိုကလည္း . . ခ်ိဳေျပာၿပီးသားပဲ . . ကူညီေပးလိုက္ပါဆိုမွပဲ . .”
“ဒါေပမယ့္ ကို႔စိတ္ထဲ . ခ်ိဳ႕အေပၚ သစၥာေဖာက္သလိုမ်ား . .”
“ႏိူး ႏိူး ဆရာ . . ခ်ိဳမသိဘဲ တျခားမွာ ရြပိုးထိုးမွ ေဖာက္ျပန္တယ္ ေခၚတာ . . .
ခုဟာက ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ လိုလိုခ်င္ခ်င္ ခြင့္ျပဳတာပါ . .”
“ကို႔ကို ခ်ိဳ ခ်စ္တယ္ . . . ယံုလည္း ယံုတယ္ . . ”
“ခုလို မမငယ္ တေယာက္ လင္စိတ္သားစိတ္ ျပန္ႂကြလာရတာ xxxx ကမ္းေျခမွာ ခ်ိဳတို႔လိုးျပခဲ့ၾကတာကိုး . . . ကို စခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္း ကိုပဲ အဆံုးသတ္ေပးလိုက္ပါ . . .
ကို ေပ်ာ္ရင္ ခ်ိဳေပ်ာ္မွာပါ . . ခ်ိဳ႕ေရွ႕မွာ လိုးၾကတာမ်ိဳး ခ်ိဳလည္း ၾကည့္ခ်င္တယ္ . . .”
“ဒါဆို ကိုေဆြႀကီးကို အန္ကယ္လ္ကေတာ့ ယက္စ္ လိုက္ေတာ့မယ္ . . .”
“ကိုေဆြကို ယက္စ္ ၿပီးရင္ မမငယ္ကို ယက္ ေပးေပေတာ့ ကိုေရ . . .”
xxxx
တခုေသာ စေနေန႔ ေန႔လည္မွာ . . .
ကိုေဆြတို႔ နဲ႔ ခ်ိဳတို႔ လင္မယား စားေသာက္ဆိုင္ တခုတြင္ စားေသာက္ၾကရင္း . . .
ကိုေဆြက အစည္းအေဝးတခု ဖြင့္လွစ္သည့္အတိုင္း . .
“ကဲ အားလံုးေရွ႕မွာ ေရွ႕မ်က္ႏွာ ေနာက္ထားၿပီးပဲ ေျပာပါမယ္ . . .
တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ရင္းႏွီးခင္မင္ေနၾကၿပီးသားမို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာၾကတာေပါ့ . . . ”
“ကိုယ္တို႔က အိမ္ေထာင္ျပဳတာ ေနာက္က်ၾကတယ္ . . ငယ္ေလးကလည္း ကိုယ့္ထက္အမ်ားႀကီးငယ္တယ္ . .
ခုဆို ကိုယ္က လင့္တာဝန္ မေက်ဘူးဆိုပါေတာ့ . . ငယ္ေလးကေတာ့ ဇနီးအလိမၼာေလးမို႔ ကိုယ့္အေပၚ သစၥာရွိရွိေနမွန္း သိပါတယ္ . . ”
“ဒီမွာ ဝန္ခံစရာ တခုလည္း ရွိပါတယ္ . .
xxxx ကမ္းေျခမွာ ဒီက ညီတို႔ လင္မယား ဆက္ဆံေနၾကတာ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ခဲ့ၾကဖူးတယ္ . . ”
ငယ္ေလး ခမ်ာ ရွက္လြန္းရွာ၍ ေခါင္းကို တြင္တြင္ႀကီး ငံု႔ထားေလသည္ . .
ေက်ာ္ ႏွင့္ ခ်ိဳ တို႔ကလည္း အံ့ဩေယာင္ ဟန္ေဆာင္လိုက္သည္။
“အဲ့ဒီေနာက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အားမလို အားမရ ျဖစ္လာတယ္ . .
ဒါေပမယ့္ အသက္အရြယ္၊ က်န္းမာေရးအေျခအေနအရ ဘာမွမွ မတတ္ႏိူင္ေတာ့တာပဲ . . ”
“ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ငယ္ေလးကို အရမ္းသနားလာမိတယ္ . . မတရား ခ်ဳပ္ေႏွာင္ သိမ္းပိုက္ထား သလိုလည္း ခံစားမိတယ္ . . ဒီကညီမေလး ခ်ိဳနဲ႔ သက္တူရြယ္တူ အိမ္ေထာင္သည္ မိန္းမတေယာက္အေနနဲ႔ ခ်ိဳ႕လိုပဲ ခံစားဖူးေစခ်င္တယ္ . . .”
အာေခါင္ေျခာက္သြားသျဖင့္ ခြက္ထဲမွ ဝီစကီကို တက်ိဳက္ ေမာ့လိုက္သည္။ ၿပီးမွ . .
“ကိုယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး စဥ္းစားမိပါတယ္ . . . ေၾကးစားေကာင္ေလး တေယာက္ေယာက္နဲ႔ ဖန္တီးေပးဖို႔က အစ ေပါ့။ အိမ္ေထာင္ေရး လူမႈေရး၊ သိကၡာပိုင္းဆိုင္ရာ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပသနာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာက္ရျပန္ပါတယ္ . . .”
“လိမၼာတဲ့ ငယ္ေလးကလည္း ခါးခါးသီးသီး ျငင္းပါတယ္ . . ငယ္ေလးသာ ဆႏၵရွိရင္ ေနာက္ျပသနာ ေနာက္ရွင္း၊ ငယ္ေလးအလို ျဖည့္ဆည္းေပးမိမွာပါ . . .”
“ခု ဒီက ညီတို႔ လင္မယားကိုေတာ့ ကိုယ့္ညီရင္း ညီမရင္းလိုမ်ိဳးမို႔ ယံုၾကည္တယ္ . . . အားကိုးတယ္ . . ညီတို႔ဆီမွာ ငယ္ေလးကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အပ္ခ်င္ပါတယ္ . . .”
ငယ္ေလးကား ေခါင္းလံုးဝ ျပန္မေဖာ္ေတာ့။ လက္ဖဝါးႏွစ္ခုကို အေၾကာင္းမဲ့ ပြတ္ေနေလသည္။
“ညီေလးကိုလည္း ကိုယ္က အကူအညီေတာင္းတာေနာ္ . . . ကိုယ္တို႔ ကမ္ပဏီက ဝန္ထမ္းမို႔ ဖိအားေပးတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး . . .”
“ဟုတ္ကဲ့ပါ အကို . . ”
“ခုရႈပ္မွ ေနာင္ရွင္း တခါတည္း ေျပာမယ္ . . .”
“ညီမေလး ခ်ိဳ မသိဘဲ၊ ညီမေလး ခြင့္ျပဳခ်က္ မရွိဘဲ သူ႔ခင္ပြန္းကို မဆက္သြယ္ဖို႔၊ သူ႔ခင္ပြန္းက ဆက္သြယ္ခဲ့ရင္လည္း လက္မခံဖို႔၊ ငယ္ေလးကို ကိုယ္ကပဲ တာဝန္ယူ အာမခံပါတယ္ . . .”
“ညီမေလး ခ်ိဳ ခြင့္ျပဳသေလာက္ပဲ ရမယ္ . . . ညီမေလးက ရပ္ ဆိုတာ နဲ႔ ရပ္ရမယ္ . . ဘာေၾကာင့္ ညာၾကာင့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ မရွိေစရဘူး . . . ညီမေလးက အဓိက ပဲ . . . ”
“ငယ္ေလးလည္း အဲ့ဒါ သိတယ္ေနာ္ . . အဲဒီတခ်က္ကို စည္းေဖာက္ရင္ေတာ့ ကိုကို ကိုယ္တိုင္ ငယ္ေလးကို ရဲစခန္း အပ္မွာ . . .”
“ငယ္ . . . ကဲပါ . . ေခါင္းေမာ့ပါဦး . . . အဲ့တခ်က္ကို ညီမေလးေရွ႕မွာ ကတိေပးလိုက္ . . ”
ငယ္တေယာက္ ခ်ိဳ႕ဆီ တခ်က္ ပင့္ၾကည့္သည္ . .
ခ်ိဳက အားေပး ျပံဳးျပသည္ . .
အသံထြက္မလာ . .
ေျပာလိုက္ေလ ငယ္ေလး . .
“အင္း . . ဟုတ္ ဟုတ္ . . .”
“ေသခ်ာ ေျပာလိုက္ပါ ငယ္ေလးရဲ႕ . . .”
“ရပါတယ္ ကိုေဆြ . . မမ အေနခက္ေနၿပီ . . မမကို ခ်ိဳ ယံုၿပီးသား . . . ညီအမေတြပဲ ဥစၥာ . . .”
ေျပာရင္း ခ်ိဳက ထိုင္ခံုကိုေရႊ႕ကာ မမငယ္ေဘး ကပ္ထိုင္၍ မမငယ္ကို လွမ္းဖက္ထားလိုက္သည္။
မမငယ္က ခ်ိဳ႕ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းဝွက္ကာ ရွိုက္ငိုမိေလၿပီ။
“အင့္ အဟင့္ . ရႊတ္ ရႊတ္ ”
” ေဩာ္ . . အေရးႀကီးတာ တခုေတာ့ က်န္ေသးတယ္ . . ကိုယ္ ငယ္ေလးကို ခြင့္ျပဳတာကေတာ့ အကန္႔အသတ္မရွိဘူး ဆိုတာေပါ့ . . . ငယ္ေလး ေပ်ာ္သေလာက္ . . .ညီတို႔ ညီမတို႔ ခြင့္ျပဳသေလာက္ထိေပါ့ . . . ကိုယ္သိလည္း ရတယ္ . . မသိလည္း ရတယ္ . . ”
ကိုတင္ေအာင္ေဆြက အစည္းအေဝး နိဂံုးခ်ဳပ္စကားဆိုသည္။
“ကဲ . . ကိုယ့္ဘက္ကေတာ့ ေျပာစရာ စကားကုန္ ေျပာၿပီးၿပီ . .
ညီတို႔ ညီမတို႔ ေျပာစရာ ရွိရင္ ေျပာပါ . . . အားမနာပါနဲ႔ေနာ္ . . အကူအညီမေပးႏိူင္လည္း ကိုယ္တို႔ စိတ္မဆိုးဘူး . . . အဆင္မေျပရင္လည္း အခ်ိန္မေရြး ရပ္လိုက္လို႔ ရပါတယ္ . . . ဒီကိစၥေၾကာင့္ေတာ့ တို႔ ခင္မင္ကို ထိခိုက္စရာ မလိုဘူး . . .”
“ဟုတ္ . . ေျပာစရာ မရွိပါဘူး အကို . . အကို႔ဘက္က ခုလို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာျပတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ . . .”
“ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဝန္ခံစရာ ရွိပါတယ္ အကို . . .
အဲဒီညက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ၾကည့္ေနမွန္း သိပါတယ္ . . အကိုတို႔မွန္းေတာ့ မသိေသးဘူးေပါ့ . . . အရွိန္ကလည္းရေနခ်ိန္ ပြဲၾကည့္ပရိတ္သတ္ရွိလို႔လားမသိ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ပိုတက္ႂကြ၊ ပိုစိတ္ပါျပီး ပီပီျပင္ျပင္ လုပ္ျပမိသြားတာပါ . . . ”
“အဲ့တာေၾကာင့္ ဒီက မမ အေနခက္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ . . .”
“ေဩာ္ . . အဲ့လိုလား . . ရပါတယ္ ညီရာ. . .ေတာင္းပန္ဖို႔ မလိုပါဘူး . . အဲဒီညက အျဖစ္ေတြေၾကာင့္ပဲ ခုလို ရင္းႏွီး ပြင့္လင္းမႈရလာခဲ့ၾကတာေပါ့ . . ”
“ေက်းဇူးေတာင္ တင္ရမွာပါ”
“ခုဆို ကိုယ္ကေရာ ညီကပါ ဝန္ခံလိုက္ၾကေတာ့ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူးၿပီးၾကၿပီးသားေတြမွန္း သိၾကၿပီမို႔ ေရွ႕ခရီးဆက္ဖို႔ ပိုေတာင္ အဆင္ေျပသြားၿပီ . . .”
“ဟုတ္တယ္မလား . . ငယ္ေလး . . ”
ငယ္ အေနရေခ်ာင္ေအာင္ က်ီစယ္လိုက္သည္။
“ကဲ . . ေျပာစရာ မရွိၾကေတာ့ရင္ နိဂံုးခ်ဳပ္လို႔ရၿပီ . .
ငယ္ေလးလည္း ကိုကို႔ကို အားမနာနဲ႔ေနာ္ . . ကိုကို ကိုယ္တိုင္ ငယ္ေလးကို သူတို႔လက္ထဲ အပ္တာ . . ငယ္ေလးမွာ အျပစ္လံုးဝ မရွိဘူး . . ”
“ဟုတ္ ဟုတ္ . . ကိုကို . . ဟင့္ ဟင့္ . .”
“ကဲ ကဲ . . . ေအာင္ျမင္မႈ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ . . ”
“ခ်ီးယားစ္ . . ”
“ဒီေန႔ေတာ့ အခ်ိန္မရွိေတာ့တာမို႔ ကိုယ္အိမ္ ကိုယ္ျပန္ၾကစို႔ရဲ႕ . . .”
“မနက္ျဖန္ ငယ္ေလးကို ကိုကို ကိုယ္တိုင္ ကိုေက်ာ္ေနလတ္တို႔ဆီ လာအပ္ပါမယ္ . . .
ဒီတညနဲ႔ မနက္ျဖန္ စဥ္းစားခ်ိန္ရွိပါေသးတယ္ . . စိတ္အေျပာင္းအလဲ ရွိရင္ အခ်ိန္မေရြး အေၾကာင္းၾကားေပးပါ . . . ဘာမွ အေၾကာင္းမထူးရင္ေတာ့ ညေန ၇:၀၀ ေလာက္ ငယ္ေလးကို လာပို႔ေပးပါမယ္ . . .
လင္းလက္ခ်ိဳ တေယာက္ စိတ္လက္ရႊင္လန္းကာ တက္ႂကြေနသည္။
ဟိုအရင္ ေက်ာ္ႏွင့္မိမိ သူမ်ားကို လိုးျပသကဲ့သို႔ပင္
မိမိေယာက်္ား ႏွင့္ တျခားမိန္းမတို႔ မိမိေရွ႕မွာ လိုးၾက ခံၾကမည္ကို အေတြအၾကံဳသစ္အျဖစ္ ၾကည့္ရႈခံစားရမည္မို႔ ရင္ဖိုစိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ေကာင္းမည္ ဟု ေမၽွာ္လင့္ထားသည္။ မိမိ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္အခန္း ဝင္ကရမည္လဲ မသိေသး။ သိလည္း မသိခ်င္ေသး။ အေတြ႕အၾကံဳသစ္အျဖစ္ သူတို႔ႏွစ္ဦးသား လိုးၾကခံၾကတာ ၾကည့္ၿပီး ဖီးလ္လာရင္ လာသလို မိမိဘာသာ ပြတ္၍ ၿပီးရန္အထိ ရည္ရြယ္ထားသည္။
ေန႔လည္ဘက္ ကေလးေတြ က်ဴရွင္ၿပီးကတည္းက အဖိုးအဖြားမ်ားထံ ညအိပ္ညေန ပို႔ခဲ့ၿပီ။ အိပ္ယာခင္း အသစ္လဲ၊ ေရေမႊးအနည္းငယ္ျဖန္း၊ အခန္းကို သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းေအာင္ ျပင္ဆင္၍ ထားၿပီးေလၿပီ။
မိမိငယ္ တေယာက္ ရင္ဖို ရွက္ရြံ႕ ေနမိသည္ေတာ့ အမွန္။ အႏွစ္ႏွစ္အလလ ၿမိဳသိပ္ခ်ိဳးႏွိမ္ခဲ့ရသည့္ ကာမအရသာကို မိမိ ၾကံဳခ်င္၊ ခံစားဖူးခ်င္၍ တျခားေယာက်္ားႏွင့္ ရယူရန္မွာ ရွက္စရာ ေကာင္းလွသည္မွန္ေသာ္လည္း ေသြးသားဆႏၵ က ေတာင့္တသည္၊ ၾကံဳလာမည့္ ကိစၥေတြးမိလိုက္တိုင္း ကာမစိတ္ ႂကြႂကြလာကာ အာေခါင္ေျခာက္သလို၊ ေရငတ္သလို ျဖစ္လာတတ္သည္။ ဒီဆႏၵကို တသက္လံုး ၿမိဳသိပ္ခ်ိဳးႏွိမ္ခဲ့ရလြန္းသျဖင့္ ပင္ပန္းလွၿပီ။ အခြင့္လည္းၾကံဳတုန္း၊ အားလံုးကလည္း ပံ့ပိုးမႈႏွင့္ ဘဝမွာ တႀကိမ္ေလာက္ေတာ့ စိတ္လႊတ္လက္လႊတ္ ေပ်ာ္ခ်င္သည္။ မိမိလိုေနတာလည္း အားလံုးအသိ။ လိုေနတာက မိမိျဖစ္ၿပီး ရွက္ရြံ႕ျပေန၍လည္း အကဲပိုေနသည္ ဟုသာ ထင္ၾကမည္။ အပိုေတြ ဟုသာ ျမင္မည္။ မည္သူမၽွ ပိုအထင္ႀကီးေနမွာ မဟုတ္။ အပ်ိဳစင္ေလးလည္းမဟုတ္။ မိမိဘာသာ ႀကိဳးစား ရဲေဆးတင္၍ စိတ္ကို ေပါ့ေပါ့ထားသည္။
တကယ့္တကယ္ မေန႔ည ႏွင့္ ဒီေန႔တေန႔လံုး ဂႏွာမၿငိမ္ ပူပန္ စိတ္လႈပ္ရွားေနရသူက ေက်ာ္ေနလတ္ . . .
မိမိမိန္းမ မဟုတ္သည့္ အျခား ေဆာက္ဖုတ္အသစ္တခုကို လိုးရမည္မို႔ ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္ရႊင္ေနရမည့္အစား သူ႔ခမ်ာ ေသာကမ်ားေနရသည္။
ခ်ိဳႏွင့္က အေပးအယူမၽွမ်ၽွ၊ တိုင္မင္ကိုက္၊ သူ႔အႀကိဳက္ ကိုယ့္အႀကိဳက္ သိေနၾကသူေတြမို႔ ကာမခရီး တူၿပိဳင္ေလွာ္ခတ္ရာမွာ တက္ညီလက္ညီ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးလိုး၍ ပန္းတိုင္အေရာက္ သြားရံုပင္။ စိတ္ဖိအားမရွိ။
ယခုမူကား အလိုးခံဖူးၿပီး၊ ခံေနဆဲ၊ ကေလးပင္ေမြးဖူးသူ အိမ္ေထာင္သည္ ျဖစ္ေသာ္ျငား တခါမွ ကာမသုခ မခံစားဖူးသူ၊ ၿပီးျခင္းဆိုသည့္ ကာမအထြတ္အထိပ္ မေရာက္ဖူးသူကို
“ဒီအရာႀကီးက ဒီလို” ဆိုသည့္ ႀကီးက်ယ္ခန္းနားမႈ ေပၚလြင္ေအာင္ ဦးေဆာင္ လိုးေပးရမည္၊ တြဲေခၚရမည္၊ လမ္းျပရမည္၊ အထြတ္အထိပ္အေရာက္ ပို႔ရမည္ မို႔ တာဝန္ႀကီးလွေပသည္။ သူ႔လင္ ကိုယ္တိုင္ မစြမ္း၍ မိမိကို အားကိုးတႀကီး အပ္ခါမွ ဘာမွမထူးပါဘူး ဆိုပါက မိမိ ညံ့ဖ်င္းရာ က်မည္။
မေန႔ညကျပန္လာၿပီး ခ်ိဳကိုေတာင္မလိုးဘဲ သုတ္စုထားလိုက္သည္။ ေဆာက္ဖုတ္အသစ္လိုးရမည့္အေပၚ အာရံုစုစည္းထားၿပီး မဟာဗ်ဴဟာခ်ကာ လီးေသြးထားရသည္။
“အလကားပါ၊ ထင္သေလာက္လည္း မေကာင္းပါဘူး”
“သူတို႔ေတြ ေျပာသေလာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး” ဆိုပါက မိမိ အရွက္ ျဗန္းျဗန္းကြဲေလၿပီ။
xxx
ကိုတင္ေအာင္ေဆြက ငယ္ေလးစိတ္လႈပ္ရွားေနမွာကို နားလည္သည့္အေလ်ာက္ ဘာမွ မျဖစ္သလို၊ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေနျပသည္။ ညေနစာလည္း ဟုတ္တိပတ္တိ မဝင္သည့္ ငယ္ေလးကို မသိေယာင္သာေဆာင္ေနသည္။
“လာ . . ငယ္ေလး . . သြားၾကရေအာင္ . . .”
ငယ္ေလးတေယာက္ သံပါတ္ေပးထားသည့္ စက္ရုပ္ပမာ အသက္မပါသလို ကားထဲ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ စကားလည္း တလံုးမွ မဆိုျဖစ္။ ကိုေဆြ တခုခု ေျပာလာမွာလည္း မၾကားရဲ။
ကိုေဆြဦးေဆာင္ကာ ေက်ာ္တို႔ တိုက္ခန္းဆီသို႔ တက္လာၾကသည္။ ရင္ခုန္သံကပင္ ေျခသံမ်ားႏွင့္အၿပိဳင္ တဒုန္းဒုန္းႏွင့္ က်ယ္ေလာင္လွသလို ငယ္ေလး ထင္မိသည္။
“လာ အကိုတို႔ မမတို႔ . . ထိုင္ၾကပါ ခင္ဗ် . .”
“ခ်ိဳေရ . . အေအးတခုခု လုပ္ပါဦး . . ”
“ေနပေစ ညီေရ . . ဘာမွ မလုပ္နဲ႔ေတာ့ . . ကိုယ္ ခုပဲ သြားေတာ့မွာ . . . ကဲ . . ညီတို႔ဆီ အပ္ခဲ့ၿပီေနာ္ . . ”
“ငယ္ေလး . . စိတ္ကိုေလၽွာ့ထား . . . အဆင္ေျပသြားမွာပါ . . အဆင္မေျပလည္း ဘာမွ မျဖစ္ဘူး . . စိတ္တင္းမထားနဲ႔ ေနာ္ . . တာ့ တာ ”
“မမ . . စားခဲ့ၿပီးၿပီလား . . . ”
“အင္း . .”
“ေရာ့ . . အေအးေလး ေသာက္လိုက္ဦး . . .”
“စိတ္ကို ေလၽွာ့ထားပါ မမရဲ႕ . . မမကို ဘယ္သူမွ ကိုက္မစားပါဘူး . . အ ဟင္း ဟင္း ”
“. . .”
တိတ္ဆိတ္မႈကသာ ႀကီးစိုးေနသည္။
ေက်ာ္ကေတာ့ မိမိငယ္ အေနခက္မွန္းသိ၍ မသိေယာင္ေဆာင္ ခပ္ေရွာင္ေရွာင္ေနလိုက္သည္။
“ကဲ . . အခန္းထဲ သြားရေအာင္ . . .”
ခ်ိဳက လက္တြဲေခၚလိုက္သည္။ အလိုက္သင့္ပင္ ထလိုက္သြားသည္။
အိပ္ယာေပၚ လွဲေနၿပီး ခနအၾကာ
“ဘာမွ ထူးဆန္းတဲ့ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး မမရယ္ . .
ၿပီးေတာ့ တစိမ္းေတြလည္း မဟုတ္ . .
ခ်ိတို႔ ဟိုမွာ အားရပါးရလိုးၾကတုန္းက မမတို႔ လင္မယား ျမင္ဖူးၾကတာပဲ . . ခ်ိဳ႕ဟာေရာ ကိုေက်ာ့္ဟာေရာ ျမင္ဖူးၿပီးသားပဲ . . ”
“လာ မမ . . . ခၽြတ္လိုက္ . .”
ခ်ိဳလည္း ကူညီကာ ခၽြတ္ေပးလိုက္သည္။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ညအိပ္ဂါဝန္ရွည္သာ ဝတ္လာတာမို႔ လြယ္လြယ္ကူကူပင္ . . .
ဘရာ ႏွင့္ ပင္တီေလးေတာ့ ခ်န္ထားလိုက္သည္။
“ေက်ာ့္ကို ေခၚလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္ . . .”
“ခ်ိဳ . . . ဟိုေလ . . မမတေယာက္ထဲထားမသြားနဲ႔ေနာ္ . . ဒီမွာ အတူ ေနေနာ္ . . .”
ခ်ိဳ ျပံဳးျပ ေခါင္းညိမ့္လိုက္သည္။
ေက်ာ္ႏွင့္အတူ ခ်ိဳ ျပန္ဝင္လာသည္။
ငယ္ေလး အၾကည့္ကို လႊဲထားသည္။
အို . . ဒါေတြက အိပ္မက္မဟုတ္ . . တကယ္ ျဖစ္လာၿပီပဲ . .
ငယ္ေလး ရင္ဖိုမိၿပီး ေဆာက္ဖုတ္ထဲ စိမ့္ကနဲ တခ်က္ျဖစ္သည္။
“မမ . . ဘာမွ မရွက္နဲ႔ေနာ္ . . . စိတ္ကိုေလၽွာ့ထား . . ”
ေျပာရင္း ဘရာကို လွမ္းခၽြတ္ေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေလးက ေက်ာအသာႂကြေပးသည္။ လံုးဝန္း ႀကီးမားသည့္ ရင္သားအစံု ဘြားကနဲ ေပၚလာသည္။ နီညိဳေရာင္ ႏိူ႔သီးေခါင္းမ်ားက မတ္ေထာင္ေနေလၿပီ။
ေက်ာ္က ပင္တီကို အေပၚအနားရစ္မွ ဆြဲခ်သည္။ ငယ္ေလး တင္ပါးေတြကို ပင့္မေပးလိုက္သည္။ ေက်ာ္ႏွင့္အၾကည့္မဆံုေအာင္ မ်က္ႏွာလြဲထားမိသည္။ ေအာက္ထိ ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။
ေဆာက္ဖုတ္ႀကီး ေပၚလာသည္။ ခ်ိဳ႕လို ကတံုးေတာ့မဟုတ္။ ေပါင္ေစ့ထားဆဲ အေမြးမဲမဲမ်ားဖံုးအုပ္ထား၍ အတိုင္းသား မျမင္ရ။ အေမြးမ်ားက ထူလဗ်စ္ႀကီးေတာ့ မဟုတ္။ ကပ္ေက်းႏွင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ညႇပ္ထားသည့္ပံု။ ေနာက္မ်ားမွ မိမိလိုသလို ရိတ္သင္မည္ဟု ေက်ာ္ ေတးထားလိုက္သည္။
ငယ္ေလးက အသားအေရ လတ္သူတေယာက္။
ခ်ိဳ႕ေလာက္ေတာ့ မေဖြးေသာ္လည္း ျဖဴေသာ အသားအေရ ပိုင္ဆိုင္သူ။ ကိုယ္လံုးကေတာ့ ခ်ိဳထက္ အေတာ္ႀကီး ကိတ္သည္။ တင္ပါးႀကီးမ်ားက လံုးလံုး ႀကီးႀကီး၊ ႏိူ႔အံုႀကီးက တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္၊ ေရႊဘို မင္းႀကီးႀကိဳက္ ကိုယ္လံုးမ်ိဳး။ ေျပာစရာ ဆိုလို႔ ခါး နည္းနည္းတုတ္သည္ပင္။
အခ်ိန္ေပး၍ ေတာ္ေတာ္ ၿဖိဳယူရမည္ဟု ေက်ာ္ ေတြးမိသည္။ ဒီလို အကိတ္ႀကီးကို ၿဖိဳရမည္မို႔ ေက်ာ္ဝမ္းေျမာက္မိသည္။ ဒီလိုဖန္တီးေပးသည့္အတြက္ ခ်ိဳ႕ကိုေရာ၊ လာ အလိုးခံသည့္ ငယ္ေလးကိုပါ ေက်ဇူးတင္မိသည္။
ဖန္လာသည့္ကံၾကမၼာကိုလည္း အံ့ဩမိသည္။ ‘တယ္ကံေကာင္းလွသည့္ ငါ ပါလား’ ဟု ဝမ္းေျမာက္မိသည္။
ငယ္ေလး လည္း ေက်ာ္တို႔ လိုးၾကတာ ျမင္ဖူးၿပီးသားမို႔ ဘာၿပီး ဘာလာမည္ကိုေတာ့ သိသလိုလိုရွိသည္။
ခ်ိဳက ေခါင္းရင္းမွာ ေနရာယူ၍ ငယ္ေလးကို ေပြ႕ကာ သူ႔ေပါင္ေပၚ ေခါင္းအံုးထားေစသည္။ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ႏိူ႔အံု ႏွစ္လံုးေပၚ တင္ထားသည္။ ဖြဖြေလး ေခ်ာ့ျမဴ ပြတ္သပ္ေပးေနလိုက္သည္။
“ကို . . မမေဆာက္ဖုတ္ကို ယက္ ေပးလိုက္ေတာ့ေလ . . ”
ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ အဖြင့္မိန္႔ခြန္း ႏွင့္ စလိုက္သည္။
ေက်ာ္ လုပ္ငန္းစၿပီ။ ငယ္ေလးကလည္း ဒီလိုမ်ိဳး အတြက္ ျပင္ဆင္လာခဲ့ၿပီးသားပင္။ Ph care ႏွင့္ ေသခ်ာ သန္႔ရွင္းေအာင္ ေဆးေၾကာထားၿပီးသား။
ေပါင္ႏွစ္လံုးကို အနည္းငယ္ ကားလိုက္သည္။ အေမႊးအုပ္အုပ္ထဲ လက္မႏွင့္ ေမႊေႏွာက္ကာ ေစာက္ေစ့ကို ကလိလိုက္သည္။
ငယ္ေလး၏ ေစာက္ေစ့က အေတာ္ႀကီးသည္။ ေဆာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္းထဲမွ လၽွံကာ ျပဴထြက္ေနသည္။ တႏွာႀကီးမည့္ အမ်ိဳးအစား ျဖစ္မည္။ တႏွာႀကီးသေလာက္ တင္းတိမ္ဖို႔ မဆိုထားႏွင့္၊ တခါမၽွပင္ ၿပီးသည္အထိ မခံရဖူးသည့္ ဒီေဆာက္ဖုတ္ႀကီးကို အားရပါးရ အပီ ျဖဳတ္မည္ဟု ေမာင္းတင္ထားသည္။ တသက္တာ မိမိလီးႀကီးကို မေမ့ႏိူင္ေအာင္ လိုးျပမည္ဟု ေတးထားသည္။ ကိတ္သည့္ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားႏွင့္ လိုက္ဖက္လွစြာ ေဆာက္ဖုတ္ကလည္း ေဖာင္းမို႔လွသည္။ ဝက္ဆီဖတ္ႀကီး ႏွစ္ခု ပံုသြင္း၍ အေျမာင္းလိုက္ ေပါင္ၾကားညႇပ္ထားသည့္ပမာ အိတုန္ ခံုးထေနသည္။
ေက်ာ္က ေအာက္ဆက္ဆင္းကာ လက္မႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို ျဖဲၾကည့္သည္။ အတြင္းႏႈတ္ခမ္း အဖတ္ႏွစ္ဖတ္ကို ညိဳတိုတို ေတြ႕ရသည္။ ထိုအဖတ္မ်ားလည္း အေတာ္ႀကီးသည္။ အကြဲေၾကာင္းၾကားမွ အျပင္ထြက္ေနသည္။
ထိုအဖတ္ ႏွစ္ဖတ္ကို ကိုင္ကာ ဆြဲဟ ၾကည့္လိုက္သည္။ ပန္းႏုေရာင္ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသားကေတာ့ အရည္ရႊန္းလဲ့ေနသည္။ ေစာက္ေခါင္းကေတာ့ ၾကပ္မည့္ပံုပင္။
ေက်ာ္ေနရာ အေသအခ်ာယူသည္။ ငယ္ေလး ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေကြးေစ၍ ပိုကားကာ အေပၚ အနည္းငယ္ တြန္းတင္လိုက္သည္။
ေျခဖဝါးမ်ားကေတာ့ ေမြ႕ယာမွာပင္ ရွိေနေသးကာ သက္ေတာင့္သက္သာ ဒူးေထာင္ေပါင္ကား အေနအထား။
ေပါင္တံမ်ားမွစ၍ လၽွာႏွင့္ အျပားလိုက္ ယက္ေပးသည္။ ဘယ္တလွည့္ ညာ တလွည့္။ ယားက်ိက်ိႏွင့္ ငယ္တေယာက္ စ တြန္႔လာသည္။ ေပါင္ျခံၾကားတေလၽွာက္ လၽွာကိုခၽြန္၍ ယက္ေပးသည္။ ငယ့္ တင္ပါးေတြ လၽွာရွိရာဘက္ ယိမ္းလာသည္။
အေမႊးအုပ္ထဲက ေစာက္ေစ့ကို ျဖဲရွာ၍ စုပ္ေပးသည္။ ယက္ေပးသည္။ မထိတထိ ကလိသည္။ ငယ္ တင္ပါးႀကီးမ်ား ေကာ့ေကာ့လာသည္။
“အင့္ အင့္”
ေဆာက္ဖုတ္ကိုမူ အလွည့္မေပးေသး၊ မထိေသး။
မိမိ၏ စြမ္းေဆာင္မႈ ထိေရာက္သည့္အတြက္ ေက်ာ္ အားတက္လာသည္။
ခ်ိဳက ႏိူ႔အံုႏွစ္လံုးကို ပြတ္သပ္ေပးေန၍ တခ်က္တခ်က္ ႏို႔သီးေခါင္းေလးကို လံုးေခ်ေပးေနသလို ေက်ာ္ကလည္း ေပါင္ခြၾကားမွာ အစြမ္းျပေနဆဲ။ ေဆာက္ဖုတ္ အနားတဝိုက္ကို ေနရာလပ္မက်န္ရေလေအာင္ ေသခ်ာ တိုက္စစ္ဆင္ၿပီး ေဆာက္ဖုတ္သိမ္းတိုက္ပြဲ ႏြဲရန္ ေဆာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္းထဲ လၽွာကို အေျမာင္းလိုက္ စယက္ၿပီ။
ငယ္ေလး ေျခေထာက္ေတြကို အေပၚတြန္းတင္လိုက္သည္။ ေဆာက္ဖုတ္က မိုးေပၚ ေထာင္လာသည္။ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကငြါးငြါး စြင့္စြင့္။ စအိုဝေလးပင္ ျဖဲထားသလို ေပၚလာၿပီ။
ေက်ာ္ တြန္းတင္လိုက္သည့္ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ခ်ိဳက လွမ္းထိန္းထားလိုက္သည္။ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ အိပ္ယာခင္းကို ဆုပ္ကိုင္ထားသည့္ ငယ္ေလး လက္ႏွစ္ဖက္ကို ယူကာ သူ႔ေျခေထာက္မ်ားကို သူကိုယ္တိုင္ သိုင္းဖက္ထားေစလိုက္သည္။
အကြဲေၾကာင္းႀကီးေအာက္မွ ေဆာက္ဖုတ္အဝေလးထဲ လၽွာကို စုခၽြန္၍ ေစာက္ေခါင္းထဲ ဝင္ႏိူင္သမၽွ ထိုးထည့္၍ ေဘးသားမ်ားကို ေဝ့ဝိုက္ယက္သည္။
တခါ အကြဲေၾကာင္းထဲ အေျမာင္းလိုက္ ထက္ေအာက္ က်ံဳးယက္ေပးသည္။ ေဆာက္ေစ့ ထိပ္မွ ဟိုးေအာက္ဘက္ စအိုဝအထိ ယက္သည္။
“အင့္ . . အ . . အ . . ဟ ”
ငယ္ေလး ဖင္ရွံု႔ေအာင္ ထိသည္။ တကိုယ္လံုး တုန္ရီလာသည္။ တခါမွ မၾကံဳဖူးသည္ ကာမဆိပ္ တရိပ္ရိပ္ တက္ေနၿပီ။ ဧရာမလႈိင္းလံုးႀကီးမ်ားေပၚ ေရာက္ေနသူလို နိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုက္ ရင္ထဲ အသဲထဲ လွပ္ကနဲ၊ ေအးကနဲ ျဖစ္သည္။ သိမ္းပိုက္ထားေသာ လက္အစံုႏွင့္အတူ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကို စေကာဝိုင္းပမာ အလိုလို ေဝွ႕ရမ္းေနမိသည္။
ငယ္ေလးတေယာက္ ေလာကႀကီးကို ေမ့သြားသည္။ မ်က္စိစံုမွိတ္၍ အံႀကိတ္ေနရၿပီ။ ညည္းသံမ်ားက ထိန္းထားသည့္ၾကားက ထြက္လာၿပီ။ ဘယ္လိုမွ မေအာင့္ႏိူင္ေတာ့။
“အင္း အဟင္း ဟင္း ”
ငယ္တေယာက္ ကိုေဆြမွတပါး တျခားေယာက်္ားတေယာက္ႏွင့္ ဆက္ဆံေနရသည့္ အသိ ႏွင့္အတူ၊ ထူးကဲသည့္အေတြ႕မ်ားၾကား လူးလြန္႔ေနသည္။ တခါမွ မတခါဖူးသည္မို႔ ရီေဝယစ္မူးေနသည္။ ဒီေလာက္တခါမွ မေကာင္းစဖူး။
“အား . . အင့္ . . အင့္ . . ေကာင္းလိုက္တာေနာ္ . .” အရွက္ႀကီးသူႀကီး အသံထြက္ပင္ ညည္းမိၿပီ။
ကိုေဆြနဲ႔သာ ဒီလိုဆိုပါက . . .
ျဖတ္ကနဲ ကိုေဆြက အေတြးထဲ ဝင္လာသည္။
“ငယ္ေလး . . . ဒီမွာ အေရးေပၚ တားေဆး . . . လိုအပ္ရင္ ေသာက္ဖို႔ . . .”
ဒီကို လိုက္ပို႔ရင္း ကိုေဆြ ကိုယ္တိုင္ စီစဥ္ေပးလိုက္တာေလးေတြ။ ရင္ထဲ နင့္သြားသည္။
“ကိုကိုရယ္ . . ”
ကိုေဆြ႕ကို အားနာမိသည္။ မိမိက ဒီမွာ ပိုစိုးပက္စက္ ကာမစည္းစိမ္ ယစ္ေနသည္။
အျခားမိန္းမဆိုရင္ေရာ မိမိေနရာမွာ မိမိလိုပဲ ျဖစ္မည္လား။ ကိုေဆြလိုေရာ တျခားေယာက်္ားေတြက သေဘာထား ႀကီးႏိူင္ပါ့မလား။
“ေနာက္ၿပီး ဒီမွာ တခါသံုး သြားတိုက္တံနဲ႔ တျခားလိုအပ္မယ္ ထင္တာေလးေတြ . . မနက္ထိ အိပ္ရင္လည္း အိပ္လိုက္ေလ . . ညဘက္ ျပန္ခ်င္ရင္လည္း အခ်ိန္မေရြး ဖုန္းဆက္လိုက္ေနာ္ . . ကိုကို လာႀကိဳမယ္ . . .”
ငယ္ ငိုခ်င္လာသည္။
ငယ္အေတြးထဲ နစ္ေျမာသြားမိေတာ့ လက္ရွိအေနအထားကို ခနေမ့သြားသည္။
ငယ္တေယာက္ သူ႔ေပါင္ေတြကို သူကိုယ္တိုင္မိုးေပၚေထာင္ ျဖဲထားေပးၿပီး စိတ္ပါလက္ပါ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားအား ေဝ့ရမ္းေနရာမွ ဆီလီကြန္အရုပ္ႀကီးတရုပ္လို ၿငိမ္က်သြားသည္။
ေအးစက္စက္ တုန္႔ျပန္မႈ မရွိ ျဖစ္ေနသည္။
မ်က္လံုးမ်ားျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္၊
မ်က္ႏွာေသႏွင့္ ေငးေနသည္။
ေက်ာ္ ဖိႀကိဳးစားသည္။ ဦးေခါင္းတခုလံုးကို နိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုက္ႏွင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲကို လၽွာႏွင့္ လိုးေပးေနသည္။ ခ်ိဳကလည္း ႏိူ႔အံုမ်ားအျပင္ ဗိုက္သားျပင္၊ ဗိုက္ေခါက္မ်ား မက်န္ ေနရာ အႏွံ႔ ပြတ္သပ္ေပးသည္။
ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားကို ဖြဖြ ဆြဲယူ ကလိေပးသည္။
မိမိ၏ ကာမသုခ ငတ္မႊတ္မႈကို တျခားလူေတြက ဝိုင္းျဖည့္ဆည္းေပးေနၾကသည္။
လူတိုင္းျပဳေနက် အိမ္ေထာင္ျပဳ လိင္ဆက္ဆံသည့္ သဘာဝထက္ ထူးျခားေနသည္။ လူ႔ ႔စည္းအျပင္ဘက္၊ လူသိမခံဝံ့၊ လူၾကားမေကာင္းသည့္ ကိစၥကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနမိၿပီ။
“ကိုကို . . ”
“အင့္ အဟင့္ ဟင့္ ”
ငယ္ေလး တေယာက္ ဖီးလ္ တက္၍ ညည္းညဴသံ အစား ငိုရွိုက္သံ ထြက္လာေတာ့ ခ်ိဳ ငံု႔ၾကည့္လိုက္သည္။
“အို . . .”
မ်က္လံုးေထာင့္မွ မ်က္ရည္မ်ား စီးက်ေနသည္။
ငယ္ ငိုေနၿပီ။
ေက်ာ္လည္း တခ်က္ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။
“ကိုေဆြ . . ကိုေဆြ . .” ” အို . . မမ မွားေနမိၿပီ . .”
သိုင္းဖက္ထားသည့္ လက္ေတြကို လႊတ္လိုက္ေတာ့ ေက်ာ္လည္း ေပါင္ခြၾကားမွ ေခါင္းဖယ္ထုတ္လိုက္ရေတာ့သည္။ ငယ္ေလး ေျခေထာက္ေတြကို ျပန္ဆန္႔ကာ ေပါင္ေစ့ လိုက္သည္။ ခ်ိဳ႕ ေပါင္ေပၚ ေခါင္းအံုးထားရာမွ ေဘးတေစာင္းလွည့္ကာ အနည္းငယ္ ေကြး၍ ေက်ာ့္ကို ဖင္ေပးထားလိုက္သည္။
ေက်ာ္လည္း ဖင္တံုး အကိတ္စားႀကီးမ်ားကို ေဆြး ေဆြးေျမ့ေျမ့ ၾကည့္ရင္း စားရခါနီး ထမင္းလုတ္ ျပဳတ္က်သလို ဟတ္ေကာ့ ႀကီး ျဖစ္သြားသည္။
အပီၿဖိဳ ရန္ အားခဲထားသည့္
ေတာင္မတ္စျပဳေနၿပီျဖစ္သည့္ ေက်ာ့္လီးႀကီးလည္း တမဟုတ္ခ်င္း ညိဳးက်သြားသည္။
“မမရယ္ . . ကိုေဆြ ကိုယ္တိုင္ မမကို ေပ်ာ္ေစခ်င္တာေလ . . မမ အဆင္မေျပရင္ ကိုေဆြ ပိုစိတ္မေကာင္း ျဖစ္မွာေပါ့ . . ”
ငယ္ေလး ဆံႏြယ္မ်ားၾကား ဖြေပးရင္း၊ လက္ေမာင္းေပၚ တလွည့္ ပြတ္ေပးရင္း ခ်ိဳက ႏွစ္သိမ့္သည္။
“. . .”
“ကိုေဆြကိုလည္း ပစ္မထားပါဘူး မမရယ္ . . ခုဟာ အစမို႔လို႔ မမလြတ္လပ္ေအာင္ ကိုေဆြကို မေခၚတာပါ . . ေနာက္ဆို သူ႔ကိုလည္း ေခၚမွာေပါ့ . . ခ်ိဳတို႔က ေဘးက ပံ့ပိုးၿပီး ကိုေဆြနဲ႔ မမ ဆက္ဆံေပါ့ . . ေနာ္ . . ကိုေဆြက ၿပီးတာျမန္ေတာ့ မမလိုအပ္ေသးရင္ ေက်ာ္က ဆက္တာဝန္ယူမွာေပါ့ . . .”
“. . .”
“အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါ ေပးပါလ်က္နဲ႔ အခြင့္အေရးတခုကို လက္လႊတ္ဆံုးရွံုးရင္ မမ ေနာင္ဆို ေသြးသား ေတာင့္တတာကို ႀကိတ္မွိတ္ ၿမိဳသိပ္ၿပီး တသက္လံုး အရင္လိုပဲ စိတ္ပင္ပန္း ေနသြားရေတာ့မွာ . . . ကိုေဆြလည္း အျမဲ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနရေတာ့မွာ . . . ”
” အင့္ . . ဟင့္ . . . ရႊတ္ . . ရႊတ္ . . ”
“ခု ကိစၥ အဆင္ေျပသြားရင္ . . မမတို႔ အိမ္ေထာင္ေရး ပိုသာယာလာမွာပါ မမရယ္ . . . ခ်ိဳေျပာတာကို ယံု . . . ”
“. . .”
ခ်ိဳ ေျပာျပတာေတြလည္း ယုတၱိရွိသည္။
“ခ်ိဳ ေျပာတာ မွန္တယ္ မမ . . . မမသာ ခု အဆင္ေျပၾကည့္ . . .
ေနာက္ဆို ကိုေဆြကိုပါ ေခၚမွာေပါ့ . . . ကိုေဆြလည္း ဝင္ပါခ်င္မွာပါ . . .
ခ်ိဳ စိတ္ပါရင္ အေျပာင္းအလဲ အျဖစ္ ကိုေဆြကိုလည္း ခ်ိဳ နဲ႔ ေပးေနလို႔ ရပါတယ္ မမရယ္ . . .”
ေက်ာ္ကလည္း သာသာထိုးထိုး ဝင္နားခ်သည္။ မိမိ မ်က္စိေရွ႕မွ အကိတ္ႀကီးကို ျမည္းစမ္းၾကည့္ၿပီးမွေတာ့ အပီ ဝါးခ်င္ၿပီေလ။
“ကို ေရာ သေဘာတူလားဟင္ . . ကိုေဆြႀကီး ခ်ိဳ႕ကို လိုးမယ္ ဆိုရင္ . . . ”
“သေဘာမတူစရာ မရွိပါဘူး ခ်ိဳရယ္ . . . ကိုတို႔လည္း သူ႔မိန္းမကို လိုးေနတာပဲ . . .”
“ဒါနဲ႔ . . မမ . . ဟိုတုန္းက က်ေနာ္တို႔လိုးတာ ျမင္ၿပီးေတာ့ ကိုေဆြ လီးေတာင္လားဟင္ . . ”
“. . .”
“ေတာင္သလားလို႔”
“ဟုတ္ . . ဟုတ္တယ္ . .”
“ဘာဟုတ္တာလဲ . . မမ . . လီးေတာင္လားလို႔ . .”
“အင္း . . ေတာင္ . .ေတာင္ . . အဲ မာ လာတယ္ ”
“ကိုတို႔ လိုးျပခဲ့ၾကတုန္းက ကိုေဆြလည္း ခ်ိဳ႕ကို အကုန္ျမင္ဖူးတာပဲ . . . ေယာက်္ားပဲ ခ်ိဳရာ . . သူလည္း အေျပာင္းအလဲ လိုးခ်င္မွာေပါ့ . . .”
ေက်ာ္၏ ကမ္းလွမ္းမႈထဲမွာလည္း ကိုေဆြ႕အတြက္လည္း ပါသည္။ ကိုေဆြႏွင့္ မိမိတို႔ ဘဝ တဆစ္ခ်ိဳး အႀကီးစားပင္။ ရဲရဲ ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္မွ ျဖစ္မည္။ ဒီၾကားထဲ ငယ္ေလးေရွ႕မွာ တစ္တစ္ခြခြေတြ ေျပာၾကေတာ့ ခုန အရွိန္ျပန္ႂကြလာသည္။ မႀကိဳက္လို႔မွ မဟုတ္တာပဲ။ ေသြးသားေတာင့္တေနတာကလည္း လိမ္ညာ၍ မရ။
ငယ္ေလး ေရွ႕ဆက္ရမည္။ မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ပစ္ၿပီး အားတင္းလိုက္သည္။
ပက္လက္ျပန္လန္ကာ မိမိဘာသာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေကြးယူကာ လက္ႏွင့္ပိုက္လ်က္ ခုနက အေနအထား ျပန္ယူလိုက္သည္။
xxx
ေက်ာ္လည္း မူလ ေနရာ ျပန္ယူလိုက္သည္။ ေစာက္ေခါင္းထဲ လၽွာႏွင့္ျပန္လိုးေပးသည္။ ေနာင္ဆို ကိုေဆြလည္း ဝင္ႏြဲမည္။ ခ်ိဳ ကိုလည္း လိုးခြင့္ရမည္မို႔ ကိုေဆြအတြက္ စိတ္မေကာင္း မျဖစ္မိေတာ့။ ကိုေဆြကို ခန ေမ့ထားလိုက္သည္။
ပိုးစိုးပက္စက္အေနအထား၊ တစ္တစ္ခြခြ အေတြးႏွင့္အတူ ကာမစိတ္ ျပန္ႂကြလာသည္။
ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကို ျပန္လည္ တုန္႔ျပန္ ပင့္ေပးေနၿပီ။ ေဝ့ကာ ဝွိုက္ကာ စေကာဝိုင္းသည္။ အာရံုကို ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ႏိူ႔အံုမွာပဲ စုစည္းထားလိုက္ေတာ့သည္။
ေက်ာ္လည္း ပညာကုန္သံုး ဘာဂ်ာေပးၿပီးၿပီမို႔ ဒီေဆာ္ အကိတ္ႀကီးကို တခ်က္ေတာ့ စမ္းၾကည့္လိုလာသည္။
ခုနက အရွိန္ပ်က္သြားသည္မို႔ နည္းနည္းေတာ့ အစာမေၾက ျဖစ္မိသည္။
ဘာဂ်ာမႈတ္အၿပီး အကိတ္ႀကီးအား အပီျဖဳတ္ခါနီးမွ ဒရာမာ ခင္းေန၍ အနည္းငယ္ တင္းမိသည္လည္း ပါသည္။
လၽွာႏွင့္ လိုးေပးေနရင္း ေစာက္စိ ကို လက္မ လက္ညိဳးႏွင့္ ညႇပ္ကာ ဖိညႇစ္လိုက္သည္။
“အား . . အား . . နာတယ္ . .”
ငယ္ေလး ထေအာ္သည္။
လႊတ္ေပးလိုက္သည္။
“မမ ဘာျဖစ္လို႔လဲ . . ဟင္ . .”
စစ္ကနဲ နာက်င္မႈက ေစာက္ေစ့ေနရာမွ တကိုယ္လံုးသို႔ ေျဖးေျဖးခ်င္းစိမ့္ဝင္ ျပန္႔ႏွံ႔သြားလ်က္ စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း ျဖစ္သြားသည္။
ေနာက္ထပ္ ေတာင့္တ မိသည္။
“အင့္ ရတယ္ . . ရတယ္ . . ဘာမွ မျဖစ္ဘူး . . ”
ခ်ိဳ အံ့ဩသြားသည္။
ေက်ာ္ ဘယ္လို လုပ္လိုက္သည္လဲ ၾကည့္လိုက္သည္။
ေက်ာ္ ေနာက္တခါ ထပ္ညႇစ္သည္။ ဒီတခါ ပိုအားစိုက္လိုက္သည္။
“အား . . အား လား လား . . . အား . . . နာလိုက္ထွာ . . ”
“ကို . . မလုပ္နဲ႔ေလ . . မမ နာေနၿပီ . . ”
ဒီတခါက ပိုထိသည္။ ဆက္ညႇစ္ထားတာ ေအာင့္ခံရင္း ထံုၿပီး ခံႏိူင္လာသည္။
ဆတ္ကနဲ လႊတ္လိုက္သည္။
စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း နာက်င္မႈက သာယာမႈ အျဖစ္ ေသြးျပန္စီးဆင္းမႈႏွင့္အတူ တကိုယ္လံုးသို႔ စိမ့္ဝင္ ျပန္႔ႏွံ႔သြားသည္။
“နာလို႔နာတယ္ပဲ ေအာ္မိတာပါ ခ်ိဳ ရဲ႕ . . .မလုပ္နဲ႔လို႔ တားတာ မဟုတ္ပါဘူး . . .”
ငယ္ေလး အျမန္ပင္ ဖြင့္ေျပာမိသည္။ ခ်ိဳက အတင္းတားေန၍ ေက်ာ္ ထပ္မလုပ္ေတာ့မွာ စိုးမိသည္။
ငယ္ေလးကိုယ္တိုင္က ေျပာလာေတာ့ ခ်ိဳပင္ ပါးစပ္အေဟာင္းသား။
ေက်ာ္က “ေတြ႕လား” ဆိုသည့္သေဘာမ်ိဳး တခ်က္ျပံဳးျပသည္။
ငယ္ေလးအႀကိဳက္ ေက်ာ္ေနလတ္ သိသြားၿပီ။
ေသြးသားက လိုလားေတာင့္တ ပါလ်က္ႏွင့္ လိင္စိတ္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ဖိႏွိပ္ ထားတာ ၾကာေတာ့ ငုတ္လၽွိဳးေနတာ ျဖစ္သည္။ ေစာက္ေစ့ႀကီးႀကီးႏွင့္ ဖင္ႀကီးႀကီး ဒီေဆာ္ႀကီးသည္ တႏွာႀကီးမည္မွာ ေသခ်ာသည္။ ေက်ာ္ ကုတင္ေပၚမွ ဆင္း၍ သူတို႔ေရွ႕ ရပ္လိုက္သည္။
“မမ . . ဒီမွာ ကိုင္ ၾကည့္ပါဦး . . ”
ငယ္ေလးလက္ကို ယူ၍ လီးေပၚ တင္ေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေျခေထာက္မ်ားကိုေတာ့ ေက်ာ္က ထိန္းမ ထားေပးလိုက္သည္။ ခုန ဘာဂ်ာမႈတ္စဥ္က ကားေပးထားေသာ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္း ပူးကပ္သြားသည္။ အတန္ငယ္ တုတ္သည္မို႔ ေပါင္ၾကားက ေဆာက္ဖုတ္ကို ညႇစ္ထားသလို ျဖစ္သည္။ အေျမာင္းႀကီး ႏွစ္ခု ျပဴးထြက္ေနသည္။ ဒီျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ေက်ာ့္လီးႀကီး မာလာသည္။
“က်ေနာ့္လီးေလး ခုနက ျပန္ေပ်ာ့က်သြားလိုက္တာ . . . သနားစရာေတာင္ေကာင္းတယ္ . . .”
“ေဆာက္ဖုတ္ အကိတ္ႀကီး ၿဖိဳရေတာ့မယ့္ဆဲဆဲ ငတ္ၿပီ ဆိုၿပီး ဝမ္းနည္းသြားရွာတယ္ ထင္ပါရဲ႕. .”
“အင့္ အဟင့္ ဟင့္ . . စကားလံုးေတြက ၾကမ္းလိုက္တာကြာ . .”
မၾကာခန အိပ္မက္မက္ခဲ့ရသည့္ ေက်ာ့္လီးႀကီးကို လက္ဝယ္ပိုင္ပိုင္ ဆုပ္ကိုင္ရၿပီ။ အားရစရာေကာင္းလွသည္။ ကိုေဆြဟာႏွင့္ လားလားမၽွ မဆိုင္။
‘အကိတ္ႀကီး’ ‘ ၿဖိဳ ‘ ဆိုသည့္ စကားလံုးမ်ားၾကားရေတာ့ အသက္ႀကီးေပမယ့္ မပ်က္စီးေသး ဟူသည့္ စိတ္ႏွင့္ မိန္းမပီပီ ေက်နပ္မိသည္ပဲေလ။ ဒီလီး ဒီဒစ္ႀကီးႏွင့္ မိမိကို လိုးမည္ အေတြးႏွင့္ ေစာက္ရည္မ်ားလည္း စိမ့္ထြက္လာသည္။
လက္ပူေငြ႕ေၾကာင့္ ငယ့္လက္ထဲမွာပင္ ေက်ာ္လီးႀကီး တဆတ္ဆတ္ မာတင္းလာသည္။
“အို . . အားရလိုက္တာ . . ”
စကားလံုးမ်ားကို ၿမိဳခ်လိုက္ရသည္။ ခ်ိဳ မရွိလၽွင္ေတာ့ အသံထြက္ ေျပာမိမည္ ထင္သည္။
“က်ေနာ့္လီးေလး ခုနက ဆတ္တငံ့ငံ့ ျဖစ္သြားလို႔ မမကို အျပစ္ေပးရမယ္ . . ”
ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္တည္း ဘယ္လက္ႏွင့္ ထိန္းမထားသည့္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကား ျပဴထြက္ ခံုးထေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္အံုကို ညာလက္ဝါးႏွင့္
“ေဖ်ာင္း”
ကနဲ အျပားလိုက္ အုပ္ရိုက္လိုက္သည္။
“အား ား ား . . ”
ေတာင္ေနသည့္ ေစာက္ေစ့ကိုပါ ထိသျဖင့္ ငယ္ေလး အရိုးထဲ စိမ့္ေအာင္ နာသည္။
ထင္မွတ္မထားတာေၾကာင့္ ခ်ိဳပင္ လွန္႕သြားသည္။
“ကို . . ဘယ္လို လုပ္ေနတာလဲ . .”
ခ်ိဳက ဝင္ဝင္တားေန၍ ငယ္ေလး မေနႏိူင္ေတာ့။
ခုန နာက်င္မႈ တစိမ့္စိမ့္ႏွင့္ ေျပေလၽွာ့သြားသည့္ ခံစားမႈကို ႏွစ္သက္သည္။
“ခ်ိဳ . . ရတယ္ . . ရတယ္ . . လုပ္ပေစ . .
မမ မခံႏိူင္တဲ့ အဆံုး mercy mercy လို႔ ေျပာမယ္ . . . ”
ငယ္ေလးလည္း sex ဗဟုသုတ မနည္းေၾကာင္း သိလိုက္ရၿပီ။ BDSM မ်ား ၾကည့္ဖူး၊ စိတ္ကူးဖူးပံု။
“. . .”
“အဲ့လို မေျပာမခ်င္း မမ ဘယ္ေလာက္နာနာ၊ ဘယ္ေလာက္ ေအာ္ေအာ္ ဂရုမထားနဲ႔ ေနာ္ . .
နာလိုက္တာတို႔ ၊ ေတာ္ၿပီ တို႔ ဆိုလည္း တကယ္မဟုတ္ဘူး လို႔ မွတ္ . . ”
“Mercy . . Mercy ေနာ္ . . ”
သူတို႔ခ်င္း အေပးအယူမၽွေနၾကပံုမ်ား . . အံ့ဩ မွင္သက္မိသူက ခ်ိဳရယ္ပါ။
“ခ်ိဳ . . မမ ႏိူ႔သီးေခါင္းေတြကို ညႇစ္လိုက္ . . ”
ခ်ိဳလည္း အားစိုက္ညႇစ္ၾကည့္သည္။ ငယ္ေလး မျဖံဳ ။
“ဒီလို ညႇစ္ရတာ ခ်ိဳရ . . .”
ဆိုကာ ေက်ာ္က သူ႔အားႀကီးႏွင့္ အသားကုန္ ညႇစ္ကာ လိမ္ဆြဲသည္။ ရွည္ထြက္လာကာ ျပတ္ထြက္ေတာ့မတတ္ပင္။ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္မလႊတ္ေပး။ ငယ္ေလးမ်က္ႏွာ ရွံု႔မဲ့ေနသည္။ လက္ထဲက ေက်ာ့္လီးႀကီးကို အားျပဳ၍ တင္းတင္း ဆုပ္ထားသည္။ ခ်ိဳပင္ အံႀကိတ္ေနမိသည္။
ဆတ္ကနဲ လႊတ္လိုက္သည္။
“အား ား ား” ” ကၽြတ္ ကၽြတ္ . . ” စုပ္သပ္ယူေနရသည္။ စူးရွသည့္ စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း ခံစားမႈက ေသြးေၾကာထဲ တစိမ့္စိမ့္ စီးဝင္သည္။
“ခ်ိဳ . . ေနာက္တဖက္ကို ညႇစ္ထား . . ”
ေက်ာ္က ေျပာရင္း လက္တဖက္က ႏိူ႔သီးေခါင္း၊ ေနာက္တဖက္က ေစာက္ေစ့ကို ညႇစ္သည္။ ခ်ိဳက ငယ္ေလးေျခေထာက္ေတြကို လက္တဖက္ႏွင့္ထိန္းရင္း ႏိူ႔သီးေခါင္း ေနာက္တဖက္ကို အားရွိသမၽွ ညႇစ္သည္။
“အစ္ အစ္ အ အ ”
ငယ္ေလး အံႀကိတ္ေနသည္။ ေစာက္ေစ့ေရာ ႏိူ႔သီးေခါင္းပါ ထံုက်ဥ္ေနသည္။
“ခ်ိဳ ဆက္ညႇစ္ထား . . .”
“အ အ . . နာ တယ္ နာ တယ္ . . ”
ခ်ိဴက လႊတ္ေပးခ်င္ၿပီ။ ေက်ာ္က ေခါင္းခါျပသည္။
ငယ္ေလး အံကို တင္းတင္းႀကိတ္ထားသည္။ ေက်ာ္လီးႀကီးကို ဆုတ္ကိုင္ အားျပဳထားရသည္။ အသက္ေအာင့္ထားသည္။ ေခါင္းကို ေထာင္ကာ ငံု႔ၾကည့္သည္။ ကိုေဆြကိုလည္း သတိမရႏိူင္ေတာ့။ ေစာက္ေစ့ႏွင့္ ႏိူ႔သီးေခါင္းမွာ သာ စိတ္ကရွိေတာ့သည္။
ေက်ာ္က ေခါင္းတခ်က္ဆတ္လိုက္သည္။ ခ်ိဳ လက္လႊတ္လိုက္သည္။ ေက်ာ္လည္း လႊတ္လိုက္သည္။
“အား ား ား အ အ အ ”
“ဖူး ဟူး ဟူး ”
ဦးေခါင္းျပန္လွန္က်သည္။ အသက္ျပန္လုရွဴေနရသည္။ ေသြးေၾကာတေလၽွာက္ ထံုက်ဥ္မႈက ျပန္႔ႏွံ႔စီးဆင္းသြားသည္။
ေစာက္ရည္အခ်ိဳ႕ ပြက္ကနဲ လၽွံထြက္၍ စအိုဝေလးေပၚ ျဖတ္စီးကာ ေက်ာေအာက္ အိပ္ယာခင္းမွာ ကြက္သြားသည္။
ေက်ာ္က ထိန္းမ ထားေသာ ေျခေထာက္မ်ားအား အသာ ခ်လိုက္သည္။ ပက္လက္ ဆန္႔ဆန္႔ႀကီး ေနေစလိုက္သည္။ ခ်ိဳ႕ေပါင္ေပၚ ေခါင္းအံုးထားရာမွ ခ်ိဳ႕ကို ေဘးထြက္ေနရာယူေစလိုက္သည္။
ေျခဆင္းလိုက္ေသာ ငယ္ေလး ေပါင္ၾကားမွာ ခံုးထေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္အံုေပၚက ေစာက္ေမႊးမ်ားကို ဆုပ္ယူ၍ တျပံဳလံုး ျပဳတ္ထြက္မတတ္ ဆြဲမလိုက္သည္။ သန္မာလွသည့္ ေက်ာ့္လက္ေမာင္းအားေအာက္မွာ ဆီးခံု အေရျပားပင္ တင္းလာၿပီး ငယ္ေလးလည္း ခါးေကာ့တက္လာသည္။ ငယ္ေလး ၾကာၾကာ ေတာင့္ မခံႏိူင္။ ခါးျပန္အိက် လာသည္။ ဖင္တံုးအကိတ္ႀကီးမ်ား၏ ဝိတ္ကို ေစာက္ေမႊးမ်ားႏွင့္မ, ထားသလို ျဖစ္ေနသည္။
“အား ား ား ”
ေက်ာ္ကလႊတ္မေပးေသး။
အနားစပ္ရွိ ေစာက္ေမႊးအခ်ိဳ႕ပင္ ျပဳတ္ထြက္ကုန္သည္။ နာလြန္းသျဖင့္ ငယ္ေလး တံေတာင္ဆစ္ႏွင့္ ေထာက္၍လိုက္ေကာ့ေပးထားရသည္။ ေက်ာ္က ပိုမ သည္။ ဆန္႔ထားသည့္ ဒူးကိုေကြးယူ၍ ေထာက္ကာ ေကာ့ႏိူင္သမၽွ ဆက္ေကာ့ထားေပးသည္။
ဖင္တံုမ်ားက ေမြ႕ယာမွ တထြာေလာက္ လႊတ္ေနၿပီ။
ေက်ာ္က ေနာက္လက္တဖက္ျဖင့္ ႏိူ႔သီးေခါင္းကို ဆြဲညႇစ္၍ မျပန္သည္။ ခ်ိဳ႕ကိုလည္း မ်က္ရိပ္ျပေတာ့ ခ်ိဳလည္း ေနာက္တဖက္ကို ညႇစ္၍ ကူမသည္။
တံေတာင္ေထာက္ထားသည့္ လက္မ်ားကို ဆန္႔ကာ လက္ဖဝါးျဖင့္ ေထာက္၍ လိုက္ႂကြလာသည္။
ကၽြမ္းဘားမယ္တေယာက္ အေနာက္သို႔ လွန္ကာ လက္ေထာက္သည့္ပမာ။
သို႔ေသာ္ ငယ္ေလးခႏၶာကိုယ္က ကၽြမ္းဘားမယ္ႏွင့္တျခားစီ။ တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္ မာေတာင့္ေတာင့္မို႔ ကိုးရိုးကားယား ႏိူင္လွသည္။
ေမြ႕ယာမွ တေတာင္ခန္႔ ႂကြေနၿပီ။ ေခါင္းက အေနာက္လန္က်ေနသည္။ အံႀကိတ္ခံသည္။
“အား ား ား . . နာတယ္ . . နာလိုက္တာေနာ္ . . ”
ေခၽြးမ်ားပင္ ေတာက္ေတာက္က်လာၿပီ။
ေျခဖ်ားေထာက္ၾကည့္သည္။ မႏိူင္။ တံေတာင္ဆစ္ႏွင့္ ဒူးေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနၿပီ။
ဘယ္လိုမွ ေတာင့္မခံႏိူင္ေတာ့။ ငယ္ေလး ေထာက္ထားသည့္ ဒူးကို ဆန္႔၍ လႊတ္ခ်လိုက္ရၿပီ။
ဧရာမဖင္တံုးႀကီးမ်ား ဝိတ္က ေစာက္ေမႊးမ်ားဆီမွာ စုသြားသည္။ ေစာက္ေမႊးအခ်ိဳ႕ ဖ်စ္ဖ်စ္ ဖ်စ္ဖ်စ္ႏွင့္ ျပဳတ္ထြက္ကုန္သည္။ က်န္ေစာက္ေမႊးမ်ား ေက်ာ္လက္ထဲမွ ေလၽွာထြက္ကုန္သည္။
ဖင္တံုးႀကီးႏွစ္လံုး ဝုန္းကနဲ ေမြ႕ယာေပၚ ျပဳတ္က်သည္။
ႏိူ႔သီးေခါင္းထိပ္ႏွစ္ခုလည္း နာလွၿပီ။ ေနာက္ျပန္လွန္ ေထာက္ထားေသာ လက္မ်ားလည္း ေတာင့္မခံႏိူင္ေတာ့။ တံေတာင္ႏွစ္ဘက္ကို ေကြးခ်လိုက္ရေတာ့သည္။ ႏိူ႔သီးေခါင္းမ်ား ျပတ္ထြက္ေတာ့မတတ္ ရွည္ထြက္လာၿပီး ဆတ္ကနဲ လႊတ္ထြက္ကာ ကိုယ္လံုးက ဝုန္းကနဲ ေမြ႕ယာေပၚ ျပဳတ္က်သည္။
“ကၽြတ္ ကၽြတ္ ကၽြတ္ . . .”
“ဖူး ဟူး ဟူး . . ”
ေခၽြးသီးမ်ား ေပါက္ေပါက္က်ေနသည္။
ေမာဟိုက္လြန္း၍ အသက္လုရွဴေနရသည္။
ေခတၱ အနားေပးၿပီး
“ကဲ . . ခ်ိဳ ေနာက္တေခါက္ . . . ေသေသခ်ာခ်ာ ညႇစ္ထားေနာ္ . . . မလႊတ္ထြက္ေစနဲ႔ . . .”
ငယ္ေလး အထိတ္တလန္႔ ႏွင့္ ခုနကလို လက္ႏွင့္ ေျခေထာက္မ်ားကို အဆင္သင့္ ျပင္လိုက္သည္။ ေက်ာ္က ႏိူ႔သီးေခါင္း တဖက္ကို ညႇစ္၍ ခ်ိဳက က်န္တဖက္ကို ညႇစ္သည္။ ေဆာက္ေမႊးအဖုတ္လိုက္ကို ေက်ာ္ ေနာက္လက္တဖက္က ေသခ်ာ ဆုပ္ကိုင္သည္။
“ကဲ . . မ မယ္ ခ်ိဳ . . .”
ငယ္ေလး သိထားၿပီးသားမို႔ လက္ကို ဆန္႔ေထာက္၊ ဒူးေကြးကာ ေထာက္၍ ကိုယ္ကို လိုက္ေကာ့တင္ေပးသည္။ ေျခဖ်ားပါ ေထာက္သည္။
ဒူးမ်ားတုန္လာသည္။ တံေတာင္ဆစ္လည္း ခါေနသည္။ ဒီတခါ ပိုေတာင့္ခံၾကည့္သည္။
“ဖူး ဟူး . .”
ေလပူမ်ားမႈတ္ထုတ္ရင္း
တံေတြးမ်ားပင္ ပါးစပ္မွ လၽွံက်လာသည္။ေခၽြးမ်ားၿပိဳက္ၿပိဳက္က်သည္။
မရေတာ့။ ကိုယ္လံုးႀကီး ျပဳတ္က်သည္။ ေဆာက္ေမႊးမ်ား အခ်ိဳ႕ကၽြတ္ထြက္ၿပီး က်န္ေသာေဆာက္ေမႊး အံုလိုက္ ႏွင့္ ႏိူ႔သီးေခါင္းမ်ား လႊတ္ထြက္ကာ ၿဖိဳးကနဲ ဖ်ဥ္းကနဲ စူးစူးရွရွ နာသည္။
“အား ား . . .ဖူး ဟူး ဟူး ”
အသက္လုရွဴရင္း အေမာေျဖသည္။
ေက်ာ္က ေဆာက္ဖုတ္အံုကို ေဖာင္းကနဲ ေဖာင္းကနဲ ၃ခ်က္ ဆက္တိုက္ ရိုက္လိုက္သည္။
“အား ား ား အား ား”
ဆတ္ကနဲဆတ္ကနဲ က်ံဳ႕ က်ံဳ႕သြားေအာင္ နာသည္။
ေစာက္ေမႊးေတြ ဆြဲႏႈတ္ခံရသည့္ စူးရွနာက်င္မႈသည္ ေစာက္ဖုတ္ တျပင္လံုး အရိုက္ခံရသည့္ နာက်င္မႈမ်ားႏွင့္ ေရာေထြးသြားသည္။
ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ႏိူ႔သီးေခါင္းကို ဗဟိုျပဳကာ လွိုင္းသဖြယ္ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ ျပန္႔သြားသည္။
ရွိန္တိန္းတိန္းႏွင့္ သက္သာလာသည္။ ေက်ာ္က ေဆာက္ဖုတ္ထဲ လက္ႏႈိက္စမ္းလိုက္သည္။ ေစာက္ရည္မ်ားက ရႊဲရႊဲစိုေနသည္။ ရသေလာက္ ကေလာ္ထုတ္ကာ ေဆာက္ဖုတ္အံု အႏွံ႔ ပြတ္သပ္လိမ္းက်ံေပးလိုက္သည္။ ဆုပ္ကိုင္ ႏွိပ္နယ္ေပးသည္။ ေဆာက္ေမႊးမ်ားမွာလည္း ေခၽြးမ်ား ေစာက္ရည္မ်ားႏွင့္ စြတ္စိုေနေလၿပီ။
ငယ္ေလးကို ေခတၱ အနားေပးထားလိုက္သည္။
ခ်ိဳကလည္း ႏို႔သီးေခါင္းကို ဖြဖြေခ်ေပးကာ ႏို႔အံုကို ပြတ္သပ္ ဆုပ္နယ္ေပးသည္။
ငယ္ေလး တေယာက္ ဒီလိုနာက်င္ေအာင္ ႏွိပ္စက္မႈမွာ သာယာတတ္မွန္း သူ႔ဘာသာသူပင္ အံ့ဩ တုန္လႈပ္မိသည္။ ထပ္ေမၽွာ္လင့္ေနမိေသးသည္။
“မမ . . အဆင္ေျပတယ္ေနာ္ . . ”
“အင္း ေျပပါတယ္ ခ်ိဳ ရဲ႕ . . တမ်ိဳးႀကီးပဲ ခ်ိဳရယ္ . .
မမလည္း အရွက္ေတြ ကုန္ပါၿပီ . . .”
“မကုန္ပါနဲ႔အံုး မမရဲ႕ . . ခ်န္ထားပါအံုး . .
ေက်ာ့္လီးႀကီးနဲ႔ မမကို လိုးေပးရအံုးမွာ . . . ခ္ ခ္ . .”
ငယ္ေလးလည္း ရွက္ကိုးရွက္ကန္း တခ်က္ ရယ္လိုက္မိသည္။
အသက္ရွဴမွန္လာကာ အေမာေျပေတာ့ ေက်ာ္က
“မမ ေမွာက္လိုက္ . . .”
ငယ္ေလး ေမွာက္လိုက္သည္။ မ်က္စိအစံုကို မွိတ္၍ ဘာလုပ္အံုးမလဲ ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ ေစာင့္ေနသည္။ ေဆာက္ဖုတ္ထဲမွလည္း တစစ္စစ္ႏွင့္။
ငယ္ေလး၏ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကို ၾကည့္၍ ေက်ာ္ ေက်နပ္ေနမိသည္။ ခ်ိဳ႕လိုေတာ့ လံုးက်စ္က်စ္မဟုတ္။ အဆီပိုမ်ားႏွင့္ အရစ္ထေနသည္။ ေပါင္ရင္းနားမွာ အတံုးလိုက္ အထစ္အထစ္ ျဖစ္ေနသည္။ လက္ဖဝါးႏွစ္ဖက္ႏွင့္ အရသာခံကာ ဆုပ္နယ္သည္။ လီးလည္း တဆတ္ဆတ္ႏွင့္ တုန္ေနၿပီ။ လိုး ခ်င္ေနပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒီေဆာ္ႀကီး ၿပီးေအာင္ မေဆာ္လိုက္ႏိူင္ ျဖစ္မွာစိုးသည္။ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ခ်ဳပ္တီးထားသူမို႔ အေၾကာမာေနပံုရသည္။
မလိုးေပးေသးပဲ အေၾကာဆက္ေလၽွာ့ေပးရန္ စဥ္းစားလိုက္သည္။ ဒီတင္ပါးႀကီးေတြက ေက်ာ့္လက္ဖဝါးေလာက္ေတာ့ ျဖံဳမည္မဟုတ္။
ခါးပါတ္တခုသြားယူလိုက္သည္။ ခ်ိဳကေတာ့ ငယ္ေလး၏ ခံႏိူင္အားကို အံ့ဩေနမိသည္။
တင္ပါးႀကီးမ်ားကို ဆုပ္နယ္ေပးတာခံရင္း ဘာဆက္လုပ္မည္လဲ ရင္တဖိုဖို ေစာင့္ေနရာမွ
“ေဖ်ာင္း” ကနဲ အရိုက္ခံလိုက္ရသျဖင့္
“အား ား ”
အလန္႔တၾကား ေအာ္လိုက္မိသည္။
အဆီတံုးႀကီးမ်ား လွိုင္းထသြားသည္။
ဖင္ေၾကာကို ရွံု႔မိသည္။ အနီေရာင္ အရွိုးရာႀကီးက ထင္းကနဲ ေပၚလာသည္။
ေနာက္တခ်က္ ထပ္ရိုက္မည္ အထင္ႏွင့္ အသက္ေအာင့္၊ ဖင္ေၾကာကို ရွံု႔ ၍ ရင္တထိတ္ထိတ္ ေစာင့္ေနသည္။ ေက်ာ္က မရိုက္။
စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း နာက်င္မႈက ေက်ာရိုးထဲ စိမ့္သည္။
“ဟူး . . ”
သက္ျပင္းခ်ရင္း အသက္မွန္မွန္ျပန္ရွဴသည္။ ဖင္ေၾကာျပန္ေလၽွာ့လိုက္သည္။
ေက်ာ္က အခ်ိန္ေကာင္းကို ေစာင့္၍
ေဖ်ာင္းကနဲ ထပ္ရိုက္ျပန္သည္။
ခုနလိုပင္ နာက်င္လွသည္။ နာက်င္ေပမယ့္ ေအာင့္ခံေနမမိဆဲ။
ခ်ိဳက ငယ္ေလးေဘးမွာ ထိုင္ရင္း ေက်ာျပင္ကို ၾကင္ၾကင္နာနာ ႏွစ္သိမ့္ ပြတ္သပ္ေပးေနသည္။
ေက်ာ္က အရိုက္ရပ္ခ်ိန္ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ လက္ႏွိုက္၍ ေစာက္ရည္ကေလာ္ထုတ္ကာ အရွိုးရာေပၚ ပြတ္သပ္လိမ္းက်ံေပးသည္။
ရိုက္မည္ ျပင္လၽွင္ သဘာဝ အေလ်ာက္ ဖင္ေၾကာရွံု႔ အသက္ေအာင့္မိသည္။ ေက်ာ္က မရိုက္။ အသက္ျပန္အရွဴ ၊ ဖင္ေၾကာျပန္အေလၽွာ့ မွာ ခ်ိန္ရိုက္သည္။
ငယ္ေလး တေယာက္ နာက်င္မႈႏွင့္ သာယာမႈ ႏွစ္ခုကို မီးႏွင့္ေရပမာ တလွည့္စီ ခံစားေနရသည္။
အရွိုးရာ ၂၀ ခန္႔ ထင္ၿပီးေနာက္ ရိုက္တာ ရပ္လိုက္သည္။
ငယ္ေလးကား ေခၽြးျပန္ကာ ေမာဟိုက္ေနၿပီ။
ခ်ိဳက ေက်ာျပင္ပြတ္သပ္ေပးေနရာမွ ေက်ာ္လုပ္သလို ေဆာက္ဖုတ္ထဲက ေစာက္ရည္ကေလာ္၍ တင္ပါးက အရွိုးရာေတြအေပၚ လိမ္းက်ံ ပြတ္သပ္ေပးေနလိုက္သည္။ မိန္းမ အခ်င္းခ်င္း ေဆာက္ဖုတ္ႏိူက္မိေတာ့ ခ်ိဳစိတ္ထဲ မရိုးမရြ တမ်ိဳးခံစားရသည္။ ငယ္ေလး ေဆာက္ဖုတ္ထဲက ရွံု႔ပြရွံ႔ပြ ျဖစ္ေနတာလည္း လက္ေခ်ာင္းမ်ားက ခံစားသိရသည္။
ငယ္ေလးဘဝက တသက္လံုး ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈမရွိ၊ အိမ္မႈကိစၥလည္း လုပ္စရာမလို၊ အားပါးတရ လိင္ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးလည္း မရွိခဲ့ေလေတာ့ ေလးလံထိုင္းမွိုင္းသလို ရွိခဲ့သည္။
ယခုလို ေခၽြးၿပိဳက္ၿပိဳက္က်သည္အထိ ျပဳမူခံလိုက္ရေတာ့ ေသြးလည္ပတ္မႈေကာင္းမြန္လာကာ၊ ေပါ့ပါးလန္းဆန္းသလို ျဖစ္လာသည္။
ခ်ဳပ္တည္းၿမိဳသိပ္ထားသမၽွလည္း အကုန္ပြင့္ထြက္ ေပါက္ကြဲေလၿပီမို႔ လိင္ကိစၥလည္း အလြန္စိတ္ပါလာေလၿပီ။
ခ်ိဳလည္း ဝင္ႏြဲရန္အတြက္ အဝတ္အစားမ်ားကို ခၽြတ္လိုက္သည္။ ေမွာက္ေနသည့္ မမငယ္ေလး၏ ကိုယ္ေပၚ ထပ္လ်က္ ေမွာက္ခ်လိုက္သည္။ အိစက္သည့္ ႏို႔ႏွစ္လံုးက လက္ျပင္ေနရာမွာ ဖိမ္သည္။ မိန္းမခ်င္းေပမယ့္ အသားစိုင္အိအိ ထိေတြ႕မႈမွာ ေႏြးေထြးသာယာသည္။ ခ်ိဳ၏ ေစာက္ေမႊးငုတ္စိေလးမ်ားႏွင့္ငယ္ေလး၏ဖင္တံုးႀကီးမ်ားေပၚ ပြတ္သပ္ေပးသည္။
အရွိုးရာထင္ေအာင္ ရိုက္ႏွက္ထားသည့္ ဖင္တံုးမ်ားက ခုလို စူးစူးေလးပြတ္သပ္ခံရေတာ့ ငယ္ေလး အရသာေတြ႕လွသည္။ ေက်ာ္က ငယ္ေလးဖင္ၾကား မရမကႏႈိက္ကာ လက္ေခ်ာင္းႏွင့္ ညင္ညင္သာသာေမႊေႏွာက္ ကလိေပးေနသည္။
“မမ . . ဟို . . ေက်ာ့္လီးနဲ႔ အလိုးခံဖို႔ အသင့္ ျဖစ္ၿပီလား ဟင္ . . . ”
“အင္ . . မသိ . . မသိဘူးေလ . . ”
“ဟိုေလ . . ၿပီးဖို႔ နီးၿပီလား . . လို႔ . . ”
“မသိဘူး ခ်ိဳ ရဲ႕ . . ေသးေပါက္ ခ်င္သလိုလို . . အထဲက တခုခုကို ညႇစ္ခ်င္သလိုလိုေတာ့ ျဖစ္တယ္ . . .”
“ဒါဆို . . ဟုတ္ပါၿပီ. . မမ ၿပီးခါနီးၿပီ ထင္တယ္ . .” “လိုးၾကစို႔ေနာ္ မမ . . . မမကို ၿပီးေအာင္ လိုးေပးလိမ့္မယ္ . . ”
ခ်ိဳကား ပြဲစီစဥ္သူ၊ ရႈတင္မန္ေနဂ်ာ၊ ဒါရိုက္တာ ပင္။
“ကို . . မမကို အပီသာ လိုးေပးေပေတာ့ . . .”
ေက်ာ္ကား ဖိုးက်ိဳင္းတုတ္ ျဖစ္ၿပီ။
ခ်ိဳက ဦးေဆာင္ ထ ၍ ကုတင္ေပၚမွ ဆင္းလိုက္သည္။ ငယ္ေလးလည္း လိုက္ဆင္းလာသည္။ ဒုတ္တရမ္းရမ္းႏွင့္ မတ္တပ္ရပ္ေနသည့္ ေက်ာ့္ေျခရင္းမွာ ႏွစ္ဦးသား ယွဥ္၍ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္လိုက္ၾကသည္။ ေက်ာ့္လီးႀကီးကို ခ်ိဳက စယက္ေပးလိုက္ကာ ငယ္ေလးဘက္ ယိုင္ေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေလး ငံုလိုက္သည္။ ပါးစပ္ထဲ မဆန္႔မျပဲ တိုးဝင္လာသည္။
ဒီေလာက္ႀကီးတဲ့ဒစ္ႀကီးကို မငံုစဖူးမို႔ အားရမိသည္။ တလွည့္စီ ငံုလိုက္ စုပ္လိုက္ ယက္လိုက္ႏွင့္ လီးႀကီးမွာ တင္းေတာင့္ေနၿပီ။ ေဆာက္ဖုတ္ ေဖာင္းေဖာင္း၊ ဖင္တံုး ကိတ္ကိတ္ႀကီးကို ၿဖိဳရေတာ့မည္မို႔ ေက်ာ္လည္း ရင္ဖိုကာ ခါတိုင္းထက္ပင္ ပိုမာေနသေယာင္ရွိသည္။ ႏွစ္ယာက္ေတာင္ လိုးေပးရမည္မို႔ သုတ္ထိန္းထားႏိူင္ရန္ အေရးႀကီးသည္။ ေတာ္ေလာက္ၿပီ။
“လာ . . လာ . . မမ . . ကုတင္ေပၚ တက္ေတာ့ . . ”
ေက်ာ္က ပုဆိုးႏွစ္ကြင္း သြားယူခဲ့သည္။ ကြင္းျဖစ္ေအာင္ လိပ္လိုက္ၿပီး
ပက္လက္လွန္ထားေပးသည့္ ငယ္ေလး ေျခတဘက္စီ ဒူးေခါက္ေကြးေနရာမွာ ခ်ိတ္လိုက္သည္။ ၿပီး ဘယ္ေျခေထာက္မွ ပုဆိုးကြင္းကို ဆြဲယူကာ ငယ္ေလး ဂုတ္မွာ ခ်ိတ္လိုက္သည္။ ညာေျခေထာက္မွ ပုဆိုကြင္းကိုေတာ့ ငယ္ေလး လည္ပင္းကို တပတ္ပတ္၍ ခ်ိတ္လိုက္သည္။
ငယ္ေလးကား တစ္တီတူးမိုးေမၽွာ္ ဖင္ေထာင္အေန အထားႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ကလည္း ပက္လက္ ဟျပဲ၊ ဖင္တံုးႀကီးမ်ား စြင့္ကားထြက္ကာ ခါးလည္ေလာက္မွစ၍ ေမြ႕ယာႏွင့္ လႊတ္ေနသည္။ ဦးေခါင္းကိုပါ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္မို႔ မိမိေဆာက္ဖုတ္ မိမိ ငံု႔ၾကည့္ေနသလို ေကြးေကာက္ေနသည္။ အတန္ထူေသာ ဗိုက္ေခါက္က အတစ္လိုက္ အတစ္လိုက္ အရစ္ထေနသည္။ ပုဆိုးကြင္း တင္းေလ လည္ပင္း အစ္ေနသလိုျဖစ္၍ ညာဒူးေခါက္ေကြးကို မိမိဘာသာ အစြမ္းကုန္ ဆြဲေကြးထားရသည္။
ေက်ာ္က ငယ့္ေျခရင္းမွာ ေနရာအေသအခ်ာယူ၍ ခ်ိဳကလည္း ငယ့္ေဘးမွာ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေလၿပီ။ ငယ္ ပန္းတိုင္ေရာက္မည္ဟု ယံုၾကည္သည္။
ငယ္ ၿပီးဆံုးျခင္း ကာမသုခ ခံစားရန္ အသင့္ျပင္ထားလိုက္သည္။ ေစာက္ရည္မ်ားကား တစိမ့္စိမ့္ စီးထြက္လ်က္။
ေက်ာ္က ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ေနရာယူကာ သူ႔လီးအေခ်ာင္းလိုက္ ငယ္ေလး ေဆာက္ဖုတ္ အကြဲၾကာင္းထဲ ပြတ္ဆြဲေပးသည္။ ဒစ္ဖ်ားႀကီးက မတ္ေထာင္ေနသည့္ ေစာက္ေစ့ကို သြားသြားထိသည္။ အခ်က္တိုင္းမွာ ငယ္ေလး တြန္႔ကနဲ တြန္႔ကနဲ။ ဘယ္ေတာ့ သြင္းမလဲ ရင္ဖိုေစာင့္စားေနရသည္။ ေက်ာ္က ေစာက္ေစ့ကို လက္ႏွင့္ကလိရင္း လီးဒစ္ကို တအိအိ ဖိသြင္းလိုက္သည္။ ခ်ိဳကေတာ့ အေပၚပိုင္းမွာ တာဝန္ေက်ပြန္စြာ ႏိူ႔အစံုကို ပြတ္သပ္ေခ်ာ့ျမဴေပးေနသည္။
“အ အ အား ား ေကာင္းလိုက္တာေနာ္ . . .”
ဆက္သြင္းေစလိုသည္။ ေကြးေကာက္ေနသည့္ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္မို႔ ထပ္ပင့္ ေပး၍လည္းမရ။ ေပါင္ႏွစ္ခ်ာင္းကို ဆြဲယူ၍ ေဆာက္ဖုတ္ကို ႀကိဳးစား ပင့္ေပးသည္။ ေက်ာ္က လီးဒစ္ႀကီးကို အဝမွာသာ ထုတ္လိုက္သြင္းလိုက္ လုပ္ေပးသည္။ ေစာက္ေခါင္းတြင္းမွာေတာ့ ပြစိပြစိႏွင့္ လိုခ်င္လွၿပီ။
“အင့္ အင့္ သြင္းေလကြယ္ . . .”
ေက်ာ္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ငယ္ေလး ေပါင္လံုးတုတ္တုတ္ႀကီးမ်ားေပၚ ဖိေထာက္၍ ဆတ္ကနဲ တဆံုး ထိုးထည့္လိုက္သည္။
“အ အား ား ငယ္ေလး”
ေခါင္းလွန္ကာ ေကာ့တက္သြားသည္။ ခ်ိတ္ထားေသာ ပုဆိုးကြင္းမ်ားေၾကာင့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို ဆြဲမလိုက္သလို အဝင္ ပိုထိသည္။
ေက်ာ္ စလိုးၿပီ။
ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္၍ ေရွ႕ေနာက္ လိုးသျဖင့္ လီးတံႀကီးက ေရျပင္ညီ တိုးဝင္ေနသည္မို႔ ေကာ့ေထာင္ေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ ေလၽွာေလၽွာရွဴရွဴ မဟုတ္ဘဲ ကန္႔လန္႔ ပြတ္တိုက္ေနသည္။ ဒစ္ႀကီးက ဂ်ီစေပါ့ကို ထိထိမိမိ ဖိတိုက္ ခ်ိတ္ဆြဲသည္။ ေဂြးဥမ်ားက စအိုဝကို တဖတ္ဖတ္ ရိုက္ေနသည္။
ခ်ိဳ႕ လက္တဖက္က ရမ္းခါေနေသာ ႏိူ႔အံုေပၚပြတ္ေပး၍ က်န္လက္တဖက္က ေစာက္ေစ့သို႔ေနရာေရႊ႕သည္။ ေက်ာ့္လိုးခ်က္ႏွင့္အညီ ေစာက္ေစ့ကို ပြတ္ေပးသည္။ ထက္ေအာက္ ေဘးတိုက္ ပြတ္သည္။ တခ်က္ခ်က္ ညႇစ္ေပးသည္။
ငယ္ေလး အလူးအလဲ ခံရင္း စိမ့္ေနေအာင္ ေကာင္းလာသည္။ အဖ်ားတက္သလို တုန္ရီလာသည္။ ၾကက္သီး တဖ်န္းဖ်န္း ထသည္။ “တအားအား တဟင္းဟင္း” အသံမ်ိဳးစံုႏွင့္ ညည္းညဴေနသည္။
ပန္းတိုင္ နီးလာၿပီဆိုတာ သိသည္။ တခုခု လာေတာ့မည္။ တင္းၾကပ္ေနတာ ေပါက္ကြဲထြက္ေတာ့မည္။
“ၿပီးၿပီ . . . ၿပီးၿပီ . . . ”
ေတာင့္တင္းသြားသည္။ အသက္ေအာင့္၍ တကိုယ္လံုးရွိ ႂကြက္သားမ်ား ညႇစ္သလို ျဖစ္သည္။ ။ မ်က္စိမွိတ္ အံႀကိတ္ထားသည္။ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားသည္။ ေမးေၾကာမ်ားေထာင္တက္လာသည္။ တေလာကလံုး အေမွာင္ဖံုးသလို ဘာမွမျမင္ေတာ့၊ မသိေတာ့။ ေကြးေကာက္ေနသည့္ ခႏၶာကိုယ္ကို အားရပါးရ ဆန္႔ထုတ္လိုက္ခ်င္သည္။
ေျခေထာက္ကို အားစိုက္ ဆန္႔ထုတ္သည္။ လည္ပင္းအစ္လာသည္။ အသက္ရွဴ၍ မရေတာ့။ မ်က္ျဖဴလွန္လာသည္။
ငယ္ေလးတေယာက္ ကာမအထြတ္အထိပ္ကို ေရာက္ေနမွန္းသိ၍
ခ်ိဳ က ေဆာက္ေစ့ကို သြက္သြက္ ဖိပြတ္ေပးသည္။ ေက်ာ္က အျမန္ႏႈန္းတင္သည္။ တျဗန္းျဗန္း ျမည္ ေအာင္ လိုးေပးသည္။
“အစ္ အစ္ အားအား ား ား . . .”
ေစာက္ရည္မ်ား ပန္းထြက္လာသည္။ ေစာက္ေခါင္းထဲ ေစာက္ရည္က်ဲက်ဲမ်ား စိုရႊဲလာ၍ ေက်ာ္က သူ႔လီးႀကီးကို ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ အေပါက္ေပ်ာက္သြားသည့္ လီးႀကီးက ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ ႏွင့္ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနသည္။
ေစာက္ရည္မ်ား ပန္းထြက္ကာ ေက်ာ့္ဗိုက္တျပင္လံုး ရႊဲရႊဲစိုသြားသည္။ ခ်ိဳလည္း မၾကံဳစဖူးမို႔ အံ့ဩေနမိရင္း ေစာက္စိကိုသာ သြက္သြက္ဖိပြတ္ေပးသည္။ ေသးမ်ားလည္း ပန္းထြက္လာသည္။
ဖင္ဆံုႀကီး တခုလံုး တြန္႔လိမ္ ရမ္းခါကာ ပန္းထုတ္ေသာေၾကာင့္
ေထာင္တက္သြားသည့္ ေသးမ်ား ငယ္ေလးေဆာက္ဖုတ္ေပၚ ျပန္က်သည္။ အခ်ိဳ႕ကား ေက်ာ္ဗိုက္မွ တဆင့္ အိပ္ယာခင္း စိုရႊဲကုန္သည္။
ငယ္ေလး ကိုယ္လံုးႀကီး ေတာင့္တင္းေနရာမွ တဆတ္ဆတ္ တုန္ခါကာ ဝုန္းကနဲ ေပ်ာ့က်သြားသည္။ ပုဆိုးကြင္း တင္းေနရာမွ အတန္ငယ္ေလၽွာ့သြား၍ အသက္ျပန္လုရွဴေနရသည္။ သို႔ေသာ္ လည္ပင္းတပတ္ပတ္ထား၍ ၾကပ္သြားေသာ ပုဆိုးကြင္းက ေပါင္လံုးႀကီးမ်ား ဝိတ္ႏွင့္တင္းေနေသးသျဖင့္ လိုအပ္သေလာက္ ျပန္မေလ်ာ့။ အသက္ရွဴၾကပ္ေနဆဲ။ မ်က္ျဖဴလွန္ေနဆဲ။ ေသြးဆုတ္သလို ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ ျဖစ္လာေတာ့မွ ေက်ာ္က အလ်င္အျမန္ ေပါင္လံုးႀကီးမ်ားကို ဖိတြန္းၿပီး ပုဆိုးကြင္းကို ခၽြတ္လိုက္ကာ ေျခေထာက္မ်ားကို ဆန္႔ခ်ေပးလိုက္သည္။
ငယ္ေလးတေယာက္ ေပ်ာ့ဖတ္ကာ ႏံူးခ်ိေနသည္။ အသက္ကို ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္ ႀကိဳးစားရွဴေနသည္။ အေျမာက္ထဲ ထည့္ပစ္ခံရသူလို အျမင့္သို႔ ထိုးတက္သြားၿပီး ေလထီးျဖင့္ တေျဖးေျဖး ျပန္ဆင္းလာသူလို တညိမ့္ညိမ့္ အသဲတေအးေအး ရင္တဖိုဖိုႏွင့္ အာရံု ျပန္စုစည္း၍ သတိျပန္ဝင္လာသည္။
ေက်ာ္ေနလတ္က ႏႈတ္ဆက္အနမ္းအျဖစ္ ငယ္ေလးပါးျပင္ႏွစ္ဘက္ကို တလွည့္စီ ေမႊးေမႊးေပးလိုက္သည္။
ခ်ိဳကလည္း ေက်ာ္ လုပ္သလို လိုက္လုပ္ရင္း
“မမ . . အဆင္ေျပတယ္မလား ဟင္ . . .”
ငယ္ေလး ႏႈတ္ဖ်ားမွ မပြင့္တပြင့္ တိုးတိုးေလး ေရရြတ္ေနသည္။ ေက်ာ္ေနလတ္ ႏွင့္ လင္းလက္ခ်ိဳတို႔ ႏွစ္ဦးသား နားစြင့္လိုက္ရာ . . မိမိငယ္တေယာက္ကား ေလာကႀကီးႏွင့္ အဆက္ျပတ္ကာ ရွိန္းဖိန္းဖိန္းႏွင့္ နတ္ျပည္ေရာက္ေနဆဲ။
အသက္ကို ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ရွဴရင္း အိပ္တဝက္ ႏိူးတဝက္ အိမ္မက္ထဲ ေမ်ာလႊင့္ေနသူတေယာက္လို ဘိန္းမွိန္း မွိန္းေနေလသည္။
ဟိုအရင္ ေက်ာ္ႏွင့္မိမိ သူမ်ားကို လိုးျပသကဲ့သို႔ပင္
မိမိေယာက်္ား ႏွင့္ တျခားမိန္းမတို႔ မိမိေရွ႕မွာ လိုးၾက ခံၾကမည္ကို အေတြအၾကံဳသစ္အျဖစ္ ၾကည့္ရႈခံစားရမည္မို႔ ရင္ဖိုစိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ေကာင္းမည္ ဟု ေမၽွာ္လင့္ထားသည္။ မိမိ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္အခန္း ဝင္ကရမည္လဲ မသိေသး။ သိလည္း မသိခ်င္ေသး။ အေတြ႕အၾကံဳသစ္အျဖစ္ သူတို႔ႏွစ္ဦးသား လိုးၾကခံၾကတာ ၾကည့္ၿပီး ဖီးလ္လာရင္ လာသလို မိမိဘာသာ ပြတ္၍ ၿပီးရန္အထိ ရည္ရြယ္ထားသည္။
ေန႔လည္ဘက္ ကေလးေတြ က်ဴရွင္ၿပီးကတည္းက အဖိုးအဖြားမ်ားထံ ညအိပ္ညေန ပို႔ခဲ့ၿပီ။ အိပ္ယာခင္း အသစ္လဲ၊ ေရေမႊးအနည္းငယ္ျဖန္း၊ အခန္းကို သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းေအာင္ ျပင္ဆင္၍ ထားၿပီးေလၿပီ။
မိမိငယ္ တေယာက္ ရင္ဖို ရွက္ရြံ႕ ေနမိသည္ေတာ့ အမွန္။ အႏွစ္ႏွစ္အလလ ၿမိဳသိပ္ခ်ိဳးႏွိမ္ခဲ့ရသည့္ ကာမအရသာကို မိမိ ၾကံဳခ်င္၊ ခံစားဖူးခ်င္၍ တျခားေယာက်္ားႏွင့္ ရယူရန္မွာ ရွက္စရာ ေကာင္းလွသည္မွန္ေသာ္လည္း ေသြးသားဆႏၵ က ေတာင့္တသည္၊ ၾကံဳလာမည့္ ကိစၥေတြးမိလိုက္တိုင္း ကာမစိတ္ ႂကြႂကြလာကာ အာေခါင္ေျခာက္သလို၊ ေရငတ္သလို ျဖစ္လာတတ္သည္။ ဒီဆႏၵကို တသက္လံုး ၿမိဳသိပ္ခ်ိဳးႏွိမ္ခဲ့ရလြန္းသျဖင့္ ပင္ပန္းလွၿပီ။ အခြင့္လည္းၾကံဳတုန္း၊ အားလံုးကလည္း ပံ့ပိုးမႈႏွင့္ ဘဝမွာ တႀကိမ္ေလာက္ေတာ့ စိတ္လႊတ္လက္လႊတ္ ေပ်ာ္ခ်င္သည္။ မိမိလိုေနတာလည္း အားလံုးအသိ။ လိုေနတာက မိမိျဖစ္ၿပီး ရွက္ရြံ႕ျပေန၍လည္း အကဲပိုေနသည္ ဟုသာ ထင္ၾကမည္။ အပိုေတြ ဟုသာ ျမင္မည္။ မည္သူမၽွ ပိုအထင္ႀကီးေနမွာ မဟုတ္။ အပ်ိဳစင္ေလးလည္းမဟုတ္။ မိမိဘာသာ ႀကိဳးစား ရဲေဆးတင္၍ စိတ္ကို ေပါ့ေပါ့ထားသည္။
တကယ့္တကယ္ မေန႔ည ႏွင့္ ဒီေန႔တေန႔လံုး ဂႏွာမၿငိမ္ ပူပန္ စိတ္လႈပ္ရွားေနရသူက ေက်ာ္ေနလတ္ . . .
မိမိမိန္းမ မဟုတ္သည့္ အျခား ေဆာက္ဖုတ္အသစ္တခုကို လိုးရမည္မို႔ ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္ရႊင္ေနရမည့္အစား သူ႔ခမ်ာ ေသာကမ်ားေနရသည္။
ခ်ိဳႏွင့္က အေပးအယူမၽွမ်ၽွ၊ တိုင္မင္ကိုက္၊ သူ႔အႀကိဳက္ ကိုယ့္အႀကိဳက္ သိေနၾကသူေတြမို႔ ကာမခရီး တူၿပိဳင္ေလွာ္ခတ္ရာမွာ တက္ညီလက္ညီ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးလိုး၍ ပန္းတိုင္အေရာက္ သြားရံုပင္။ စိတ္ဖိအားမရွိ။
ယခုမူကား အလိုးခံဖူးၿပီး၊ ခံေနဆဲ၊ ကေလးပင္ေမြးဖူးသူ အိမ္ေထာင္သည္ ျဖစ္ေသာ္ျငား တခါမွ ကာမသုခ မခံစားဖူးသူ၊ ၿပီးျခင္းဆိုသည့္ ကာမအထြတ္အထိပ္ မေရာက္ဖူးသူကို
“ဒီအရာႀကီးက ဒီလို” ဆိုသည့္ ႀကီးက်ယ္ခန္းနားမႈ ေပၚလြင္ေအာင္ ဦးေဆာင္ လိုးေပးရမည္၊ တြဲေခၚရမည္၊ လမ္းျပရမည္၊ အထြတ္အထိပ္အေရာက္ ပို႔ရမည္ မို႔ တာဝန္ႀကီးလွေပသည္။ သူ႔လင္ ကိုယ္တိုင္ မစြမ္း၍ မိမိကို အားကိုးတႀကီး အပ္ခါမွ ဘာမွမထူးပါဘူး ဆိုပါက မိမိ ညံ့ဖ်င္းရာ က်မည္။
မေန႔ညကျပန္လာၿပီး ခ်ိဳကိုေတာင္မလိုးဘဲ သုတ္စုထားလိုက္သည္။ ေဆာက္ဖုတ္အသစ္လိုးရမည့္အေပၚ အာရံုစုစည္းထားၿပီး မဟာဗ်ဴဟာခ်ကာ လီးေသြးထားရသည္။
“အလကားပါ၊ ထင္သေလာက္လည္း မေကာင္းပါဘူး”
“သူတို႔ေတြ ေျပာသေလာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး” ဆိုပါက မိမိ အရွက္ ျဗန္းျဗန္းကြဲေလၿပီ။
xxx
ကိုတင္ေအာင္ေဆြက ငယ္ေလးစိတ္လႈပ္ရွားေနမွာကို နားလည္သည့္အေလ်ာက္ ဘာမွ မျဖစ္သလို၊ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေနျပသည္။ ညေနစာလည္း ဟုတ္တိပတ္တိ မဝင္သည့္ ငယ္ေလးကို မသိေယာင္သာေဆာင္ေနသည္။
“လာ . . ငယ္ေလး . . သြားၾကရေအာင္ . . .”
ငယ္ေလးတေယာက္ သံပါတ္ေပးထားသည့္ စက္ရုပ္ပမာ အသက္မပါသလို ကားထဲ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ စကားလည္း တလံုးမွ မဆိုျဖစ္။ ကိုေဆြ တခုခု ေျပာလာမွာလည္း မၾကားရဲ။
ကိုေဆြဦးေဆာင္ကာ ေက်ာ္တို႔ တိုက္ခန္းဆီသို႔ တက္လာၾကသည္။ ရင္ခုန္သံကပင္ ေျခသံမ်ားႏွင့္အၿပိဳင္ တဒုန္းဒုန္းႏွင့္ က်ယ္ေလာင္လွသလို ငယ္ေလး ထင္မိသည္။
“လာ အကိုတို႔ မမတို႔ . . ထိုင္ၾကပါ ခင္ဗ် . .”
“ခ်ိဳေရ . . အေအးတခုခု လုပ္ပါဦး . . ”
“ေနပေစ ညီေရ . . ဘာမွ မလုပ္နဲ႔ေတာ့ . . ကိုယ္ ခုပဲ သြားေတာ့မွာ . . . ကဲ . . ညီတို႔ဆီ အပ္ခဲ့ၿပီေနာ္ . . ”
“ငယ္ေလး . . စိတ္ကိုေလၽွာ့ထား . . . အဆင္ေျပသြားမွာပါ . . အဆင္မေျပလည္း ဘာမွ မျဖစ္ဘူး . . စိတ္တင္းမထားနဲ႔ ေနာ္ . . တာ့ တာ ”
“မမ . . စားခဲ့ၿပီးၿပီလား . . . ”
“အင္း . .”
“ေရာ့ . . အေအးေလး ေသာက္လိုက္ဦး . . .”
“စိတ္ကို ေလၽွာ့ထားပါ မမရဲ႕ . . မမကို ဘယ္သူမွ ကိုက္မစားပါဘူး . . အ ဟင္း ဟင္း ”
“. . .”
တိတ္ဆိတ္မႈကသာ ႀကီးစိုးေနသည္။
ေက်ာ္ကေတာ့ မိမိငယ္ အေနခက္မွန္းသိ၍ မသိေယာင္ေဆာင္ ခပ္ေရွာင္ေရွာင္ေနလိုက္သည္။
“ကဲ . . အခန္းထဲ သြားရေအာင္ . . .”
ခ်ိဳက လက္တြဲေခၚလိုက္သည္။ အလိုက္သင့္ပင္ ထလိုက္သြားသည္။
အိပ္ယာေပၚ လွဲေနၿပီး ခနအၾကာ
“ဘာမွ ထူးဆန္းတဲ့ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး မမရယ္ . .
ၿပီးေတာ့ တစိမ္းေတြလည္း မဟုတ္ . .
ခ်ိတို႔ ဟိုမွာ အားရပါးရလိုးၾကတုန္းက မမတို႔ လင္မယား ျမင္ဖူးၾကတာပဲ . . ခ်ိဳ႕ဟာေရာ ကိုေက်ာ့္ဟာေရာ ျမင္ဖူးၿပီးသားပဲ . . ”
“လာ မမ . . . ခၽြတ္လိုက္ . .”
ခ်ိဳလည္း ကူညီကာ ခၽြတ္ေပးလိုက္သည္။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ညအိပ္ဂါဝန္ရွည္သာ ဝတ္လာတာမို႔ လြယ္လြယ္ကူကူပင္ . . .
ဘရာ ႏွင့္ ပင္တီေလးေတာ့ ခ်န္ထားလိုက္သည္။
“ေက်ာ့္ကို ေခၚလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္ . . .”
“ခ်ိဳ . . . ဟိုေလ . . မမတေယာက္ထဲထားမသြားနဲ႔ေနာ္ . . ဒီမွာ အတူ ေနေနာ္ . . .”
ခ်ိဳ ျပံဳးျပ ေခါင္းညိမ့္လိုက္သည္။
ေက်ာ္ႏွင့္အတူ ခ်ိဳ ျပန္ဝင္လာသည္။
ငယ္ေလး အၾကည့္ကို လႊဲထားသည္။
အို . . ဒါေတြက အိပ္မက္မဟုတ္ . . တကယ္ ျဖစ္လာၿပီပဲ . .
ငယ္ေလး ရင္ဖိုမိၿပီး ေဆာက္ဖုတ္ထဲ စိမ့္ကနဲ တခ်က္ျဖစ္သည္။
“မမ . . ဘာမွ မရွက္နဲ႔ေနာ္ . . . စိတ္ကိုေလၽွာ့ထား . . ”
ေျပာရင္း ဘရာကို လွမ္းခၽြတ္ေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေလးက ေက်ာအသာႂကြေပးသည္။ လံုးဝန္း ႀကီးမားသည့္ ရင္သားအစံု ဘြားကနဲ ေပၚလာသည္။ နီညိဳေရာင္ ႏိူ႔သီးေခါင္းမ်ားက မတ္ေထာင္ေနေလၿပီ။
ေက်ာ္က ပင္တီကို အေပၚအနားရစ္မွ ဆြဲခ်သည္။ ငယ္ေလး တင္ပါးေတြကို ပင့္မေပးလိုက္သည္။ ေက်ာ္ႏွင့္အၾကည့္မဆံုေအာင္ မ်က္ႏွာလြဲထားမိသည္။ ေအာက္ထိ ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။
ေဆာက္ဖုတ္ႀကီး ေပၚလာသည္။ ခ်ိဳ႕လို ကတံုးေတာ့မဟုတ္။ ေပါင္ေစ့ထားဆဲ အေမြးမဲမဲမ်ားဖံုးအုပ္ထား၍ အတိုင္းသား မျမင္ရ။ အေမြးမ်ားက ထူလဗ်စ္ႀကီးေတာ့ မဟုတ္။ ကပ္ေက်းႏွင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ညႇပ္ထားသည့္ပံု။ ေနာက္မ်ားမွ မိမိလိုသလို ရိတ္သင္မည္ဟု ေက်ာ္ ေတးထားလိုက္သည္။
ငယ္ေလးက အသားအေရ လတ္သူတေယာက္။
ခ်ိဳ႕ေလာက္ေတာ့ မေဖြးေသာ္လည္း ျဖဴေသာ အသားအေရ ပိုင္ဆိုင္သူ။ ကိုယ္လံုးကေတာ့ ခ်ိဳထက္ အေတာ္ႀကီး ကိတ္သည္။ တင္ပါးႀကီးမ်ားက လံုးလံုး ႀကီးႀကီး၊ ႏိူ႔အံုႀကီးက တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္၊ ေရႊဘို မင္းႀကီးႀကိဳက္ ကိုယ္လံုးမ်ိဳး။ ေျပာစရာ ဆိုလို႔ ခါး နည္းနည္းတုတ္သည္ပင္။
အခ်ိန္ေပး၍ ေတာ္ေတာ္ ၿဖိဳယူရမည္ဟု ေက်ာ္ ေတြးမိသည္။ ဒီလို အကိတ္ႀကီးကို ၿဖိဳရမည္မို႔ ေက်ာ္ဝမ္းေျမာက္မိသည္။ ဒီလိုဖန္တီးေပးသည့္အတြက္ ခ်ိဳ႕ကိုေရာ၊ လာ အလိုးခံသည့္ ငယ္ေလးကိုပါ ေက်ဇူးတင္မိသည္။
ဖန္လာသည့္ကံၾကမၼာကိုလည္း အံ့ဩမိသည္။ ‘တယ္ကံေကာင္းလွသည့္ ငါ ပါလား’ ဟု ဝမ္းေျမာက္မိသည္။
ငယ္ေလး လည္း ေက်ာ္တို႔ လိုးၾကတာ ျမင္ဖူးၿပီးသားမို႔ ဘာၿပီး ဘာလာမည္ကိုေတာ့ သိသလိုလိုရွိသည္။
ခ်ိဳက ေခါင္းရင္းမွာ ေနရာယူ၍ ငယ္ေလးကို ေပြ႕ကာ သူ႔ေပါင္ေပၚ ေခါင္းအံုးထားေစသည္။ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ႏိူ႔အံု ႏွစ္လံုးေပၚ တင္ထားသည္။ ဖြဖြေလး ေခ်ာ့ျမဴ ပြတ္သပ္ေပးေနလိုက္သည္။
“ကို . . မမေဆာက္ဖုတ္ကို ယက္ ေပးလိုက္ေတာ့ေလ . . ”
ခ်ိဳကိုယ္တိုင္ အဖြင့္မိန္႔ခြန္း ႏွင့္ စလိုက္သည္။
ေက်ာ္ လုပ္ငန္းစၿပီ။ ငယ္ေလးကလည္း ဒီလိုမ်ိဳး အတြက္ ျပင္ဆင္လာခဲ့ၿပီးသားပင္။ Ph care ႏွင့္ ေသခ်ာ သန္႔ရွင္းေအာင္ ေဆးေၾကာထားၿပီးသား။
ေပါင္ႏွစ္လံုးကို အနည္းငယ္ ကားလိုက္သည္။ အေမႊးအုပ္အုပ္ထဲ လက္မႏွင့္ ေမႊေႏွာက္ကာ ေစာက္ေစ့ကို ကလိလိုက္သည္။
ငယ္ေလး၏ ေစာက္ေစ့က အေတာ္ႀကီးသည္။ ေဆာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္းထဲမွ လၽွံကာ ျပဴထြက္ေနသည္။ တႏွာႀကီးမည့္ အမ်ိဳးအစား ျဖစ္မည္။ တႏွာႀကီးသေလာက္ တင္းတိမ္ဖို႔ မဆိုထားႏွင့္၊ တခါမၽွပင္ ၿပီးသည္အထိ မခံရဖူးသည့္ ဒီေဆာက္ဖုတ္ႀကီးကို အားရပါးရ အပီ ျဖဳတ္မည္ဟု ေမာင္းတင္ထားသည္။ တသက္တာ မိမိလီးႀကီးကို မေမ့ႏိူင္ေအာင္ လိုးျပမည္ဟု ေတးထားသည္။ ကိတ္သည့္ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားႏွင့္ လိုက္ဖက္လွစြာ ေဆာက္ဖုတ္ကလည္း ေဖာင္းမို႔လွသည္။ ဝက္ဆီဖတ္ႀကီး ႏွစ္ခု ပံုသြင္း၍ အေျမာင္းလိုက္ ေပါင္ၾကားညႇပ္ထားသည့္ပမာ အိတုန္ ခံုးထေနသည္။
ေက်ာ္က ေအာက္ဆက္ဆင္းကာ လက္မႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို ျဖဲၾကည့္သည္။ အတြင္းႏႈတ္ခမ္း အဖတ္ႏွစ္ဖတ္ကို ညိဳတိုတို ေတြ႕ရသည္။ ထိုအဖတ္မ်ားလည္း အေတာ္ႀကီးသည္။ အကြဲေၾကာင္းၾကားမွ အျပင္ထြက္ေနသည္။
ထိုအဖတ္ ႏွစ္ဖတ္ကို ကိုင္ကာ ဆြဲဟ ၾကည့္လိုက္သည္။ ပန္းႏုေရာင္ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသားကေတာ့ အရည္ရႊန္းလဲ့ေနသည္။ ေစာက္ေခါင္းကေတာ့ ၾကပ္မည့္ပံုပင္။
ေက်ာ္ေနရာ အေသအခ်ာယူသည္။ ငယ္ေလး ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေကြးေစ၍ ပိုကားကာ အေပၚ အနည္းငယ္ တြန္းတင္လိုက္သည္။
ေျခဖဝါးမ်ားကေတာ့ ေမြ႕ယာမွာပင္ ရွိေနေသးကာ သက္ေတာင့္သက္သာ ဒူးေထာင္ေပါင္ကား အေနအထား။
ေပါင္တံမ်ားမွစ၍ လၽွာႏွင့္ အျပားလိုက္ ယက္ေပးသည္။ ဘယ္တလွည့္ ညာ တလွည့္။ ယားက်ိက်ိႏွင့္ ငယ္တေယာက္ စ တြန္႔လာသည္။ ေပါင္ျခံၾကားတေလၽွာက္ လၽွာကိုခၽြန္၍ ယက္ေပးသည္။ ငယ့္ တင္ပါးေတြ လၽွာရွိရာဘက္ ယိမ္းလာသည္။
အေမႊးအုပ္ထဲက ေစာက္ေစ့ကို ျဖဲရွာ၍ စုပ္ေပးသည္။ ယက္ေပးသည္။ မထိတထိ ကလိသည္။ ငယ္ တင္ပါးႀကီးမ်ား ေကာ့ေကာ့လာသည္။
“အင့္ အင့္”
ေဆာက္ဖုတ္ကိုမူ အလွည့္မေပးေသး၊ မထိေသး။
မိမိ၏ စြမ္းေဆာင္မႈ ထိေရာက္သည့္အတြက္ ေက်ာ္ အားတက္လာသည္။
ခ်ိဳက ႏိူ႔အံုႏွစ္လံုးကို ပြတ္သပ္ေပးေန၍ တခ်က္တခ်က္ ႏို႔သီးေခါင္းေလးကို လံုးေခ်ေပးေနသလို ေက်ာ္ကလည္း ေပါင္ခြၾကားမွာ အစြမ္းျပေနဆဲ။ ေဆာက္ဖုတ္ အနားတဝိုက္ကို ေနရာလပ္မက်န္ရေလေအာင္ ေသခ်ာ တိုက္စစ္ဆင္ၿပီး ေဆာက္ဖုတ္သိမ္းတိုက္ပြဲ ႏြဲရန္ ေဆာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္းထဲ လၽွာကို အေျမာင္းလိုက္ စယက္ၿပီ။
ငယ္ေလး ေျခေထာက္ေတြကို အေပၚတြန္းတင္လိုက္သည္။ ေဆာက္ဖုတ္က မိုးေပၚ ေထာင္လာသည္။ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကငြါးငြါး စြင့္စြင့္။ စအိုဝေလးပင္ ျဖဲထားသလို ေပၚလာၿပီ။
ေက်ာ္ တြန္းတင္လိုက္သည့္ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ခ်ိဳက လွမ္းထိန္းထားလိုက္သည္။ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ အိပ္ယာခင္းကို ဆုပ္ကိုင္ထားသည့္ ငယ္ေလး လက္ႏွစ္ဖက္ကို ယူကာ သူ႔ေျခေထာက္မ်ားကို သူကိုယ္တိုင္ သိုင္းဖက္ထားေစလိုက္သည္။
အကြဲေၾကာင္းႀကီးေအာက္မွ ေဆာက္ဖုတ္အဝေလးထဲ လၽွာကို စုခၽြန္၍ ေစာက္ေခါင္းထဲ ဝင္ႏိူင္သမၽွ ထိုးထည့္၍ ေဘးသားမ်ားကို ေဝ့ဝိုက္ယက္သည္။
တခါ အကြဲေၾကာင္းထဲ အေျမာင္းလိုက္ ထက္ေအာက္ က်ံဳးယက္ေပးသည္။ ေဆာက္ေစ့ ထိပ္မွ ဟိုးေအာက္ဘက္ စအိုဝအထိ ယက္သည္။
“အင့္ . . အ . . အ . . ဟ ”
ငယ္ေလး ဖင္ရွံု႔ေအာင္ ထိသည္။ တကိုယ္လံုး တုန္ရီလာသည္။ တခါမွ မၾကံဳဖူးသည္ ကာမဆိပ္ တရိပ္ရိပ္ တက္ေနၿပီ။ ဧရာမလႈိင္းလံုးႀကီးမ်ားေပၚ ေရာက္ေနသူလို နိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုက္ ရင္ထဲ အသဲထဲ လွပ္ကနဲ၊ ေအးကနဲ ျဖစ္သည္။ သိမ္းပိုက္ထားေသာ လက္အစံုႏွင့္အတူ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကို စေကာဝိုင္းပမာ အလိုလို ေဝွ႕ရမ္းေနမိသည္။
ငယ္ေလးတေယာက္ ေလာကႀကီးကို ေမ့သြားသည္။ မ်က္စိစံုမွိတ္၍ အံႀကိတ္ေနရၿပီ။ ညည္းသံမ်ားက ထိန္းထားသည့္ၾကားက ထြက္လာၿပီ။ ဘယ္လိုမွ မေအာင့္ႏိူင္ေတာ့။
“အင္း အဟင္း ဟင္း ”
ငယ္တေယာက္ ကိုေဆြမွတပါး တျခားေယာက်္ားတေယာက္ႏွင့္ ဆက္ဆံေနရသည့္ အသိ ႏွင့္အတူ၊ ထူးကဲသည့္အေတြ႕မ်ားၾကား လူးလြန္႔ေနသည္။ တခါမွ မတခါဖူးသည္မို႔ ရီေဝယစ္မူးေနသည္။ ဒီေလာက္တခါမွ မေကာင္းစဖူး။
“အား . . အင့္ . . အင့္ . . ေကာင္းလိုက္တာေနာ္ . .” အရွက္ႀကီးသူႀကီး အသံထြက္ပင္ ညည္းမိၿပီ။
ကိုေဆြနဲ႔သာ ဒီလိုဆိုပါက . . .
ျဖတ္ကနဲ ကိုေဆြက အေတြးထဲ ဝင္လာသည္။
“ငယ္ေလး . . . ဒီမွာ အေရးေပၚ တားေဆး . . . လိုအပ္ရင္ ေသာက္ဖို႔ . . .”
ဒီကို လိုက္ပို႔ရင္း ကိုေဆြ ကိုယ္တိုင္ စီစဥ္ေပးလိုက္တာေလးေတြ။ ရင္ထဲ နင့္သြားသည္။
“ကိုကိုရယ္ . . ”
ကိုေဆြ႕ကို အားနာမိသည္။ မိမိက ဒီမွာ ပိုစိုးပက္စက္ ကာမစည္းစိမ္ ယစ္ေနသည္။
အျခားမိန္းမဆိုရင္ေရာ မိမိေနရာမွာ မိမိလိုပဲ ျဖစ္မည္လား။ ကိုေဆြလိုေရာ တျခားေယာက်္ားေတြက သေဘာထား ႀကီးႏိူင္ပါ့မလား။
“ေနာက္ၿပီး ဒီမွာ တခါသံုး သြားတိုက္တံနဲ႔ တျခားလိုအပ္မယ္ ထင္တာေလးေတြ . . မနက္ထိ အိပ္ရင္လည္း အိပ္လိုက္ေလ . . ညဘက္ ျပန္ခ်င္ရင္လည္း အခ်ိန္မေရြး ဖုန္းဆက္လိုက္ေနာ္ . . ကိုကို လာႀကိဳမယ္ . . .”
ငယ္ ငိုခ်င္လာသည္။
ငယ္အေတြးထဲ နစ္ေျမာသြားမိေတာ့ လက္ရွိအေနအထားကို ခနေမ့သြားသည္။
ငယ္တေယာက္ သူ႔ေပါင္ေတြကို သူကိုယ္တိုင္မိုးေပၚေထာင္ ျဖဲထားေပးၿပီး စိတ္ပါလက္ပါ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားအား ေဝ့ရမ္းေနရာမွ ဆီလီကြန္အရုပ္ႀကီးတရုပ္လို ၿငိမ္က်သြားသည္။
ေအးစက္စက္ တုန္႔ျပန္မႈ မရွိ ျဖစ္ေနသည္။
မ်က္လံုးမ်ားျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္၊
မ်က္ႏွာေသႏွင့္ ေငးေနသည္။
ေက်ာ္ ဖိႀကိဳးစားသည္။ ဦးေခါင္းတခုလံုးကို နိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုက္ႏွင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲကို လၽွာႏွင့္ လိုးေပးေနသည္။ ခ်ိဳကလည္း ႏိူ႔အံုမ်ားအျပင္ ဗိုက္သားျပင္၊ ဗိုက္ေခါက္မ်ား မက်န္ ေနရာ အႏွံ႔ ပြတ္သပ္ေပးသည္။
ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားကို ဖြဖြ ဆြဲယူ ကလိေပးသည္။
မိမိ၏ ကာမသုခ ငတ္မႊတ္မႈကို တျခားလူေတြက ဝိုင္းျဖည့္ဆည္းေပးေနၾကသည္။
လူတိုင္းျပဳေနက် အိမ္ေထာင္ျပဳ လိင္ဆက္ဆံသည့္ သဘာဝထက္ ထူးျခားေနသည္။ လူ႔ ႔စည္းအျပင္ဘက္၊ လူသိမခံဝံ့၊ လူၾကားမေကာင္းသည့္ ကိစၥကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနမိၿပီ။
“ကိုကို . . ”
“အင့္ အဟင့္ ဟင့္ ”
ငယ္ေလး တေယာက္ ဖီးလ္ တက္၍ ညည္းညဴသံ အစား ငိုရွိုက္သံ ထြက္လာေတာ့ ခ်ိဳ ငံု႔ၾကည့္လိုက္သည္။
“အို . . .”
မ်က္လံုးေထာင့္မွ မ်က္ရည္မ်ား စီးက်ေနသည္။
ငယ္ ငိုေနၿပီ။
ေက်ာ္လည္း တခ်က္ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။
“ကိုေဆြ . . ကိုေဆြ . .” ” အို . . မမ မွားေနမိၿပီ . .”
သိုင္းဖက္ထားသည့္ လက္ေတြကို လႊတ္လိုက္ေတာ့ ေက်ာ္လည္း ေပါင္ခြၾကားမွ ေခါင္းဖယ္ထုတ္လိုက္ရေတာ့သည္။ ငယ္ေလး ေျခေထာက္ေတြကို ျပန္ဆန္႔ကာ ေပါင္ေစ့ လိုက္သည္။ ခ်ိဳ႕ ေပါင္ေပၚ ေခါင္းအံုးထားရာမွ ေဘးတေစာင္းလွည့္ကာ အနည္းငယ္ ေကြး၍ ေက်ာ့္ကို ဖင္ေပးထားလိုက္သည္။
ေက်ာ္လည္း ဖင္တံုး အကိတ္စားႀကီးမ်ားကို ေဆြး ေဆြးေျမ့ေျမ့ ၾကည့္ရင္း စားရခါနီး ထမင္းလုတ္ ျပဳတ္က်သလို ဟတ္ေကာ့ ႀကီး ျဖစ္သြားသည္။
အပီၿဖိဳ ရန္ အားခဲထားသည့္
ေတာင္မတ္စျပဳေနၿပီျဖစ္သည့္ ေက်ာ့္လီးႀကီးလည္း တမဟုတ္ခ်င္း ညိဳးက်သြားသည္။
“မမရယ္ . . ကိုေဆြ ကိုယ္တိုင္ မမကို ေပ်ာ္ေစခ်င္တာေလ . . မမ အဆင္မေျပရင္ ကိုေဆြ ပိုစိတ္မေကာင္း ျဖစ္မွာေပါ့ . . ”
ငယ္ေလး ဆံႏြယ္မ်ားၾကား ဖြေပးရင္း၊ လက္ေမာင္းေပၚ တလွည့္ ပြတ္ေပးရင္း ခ်ိဳက ႏွစ္သိမ့္သည္။
“. . .”
“ကိုေဆြကိုလည္း ပစ္မထားပါဘူး မမရယ္ . . ခုဟာ အစမို႔လို႔ မမလြတ္လပ္ေအာင္ ကိုေဆြကို မေခၚတာပါ . . ေနာက္ဆို သူ႔ကိုလည္း ေခၚမွာေပါ့ . . ခ်ိဳတို႔က ေဘးက ပံ့ပိုးၿပီး ကိုေဆြနဲ႔ မမ ဆက္ဆံေပါ့ . . ေနာ္ . . ကိုေဆြက ၿပီးတာျမန္ေတာ့ မမလိုအပ္ေသးရင္ ေက်ာ္က ဆက္တာဝန္ယူမွာေပါ့ . . .”
“. . .”
“အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါ ေပးပါလ်က္နဲ႔ အခြင့္အေရးတခုကို လက္လႊတ္ဆံုးရွံုးရင္ မမ ေနာင္ဆို ေသြးသား ေတာင့္တတာကို ႀကိတ္မွိတ္ ၿမိဳသိပ္ၿပီး တသက္လံုး အရင္လိုပဲ စိတ္ပင္ပန္း ေနသြားရေတာ့မွာ . . . ကိုေဆြလည္း အျမဲ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနရေတာ့မွာ . . . ”
” အင့္ . . ဟင့္ . . . ရႊတ္ . . ရႊတ္ . . ”
“ခု ကိစၥ အဆင္ေျပသြားရင္ . . မမတို႔ အိမ္ေထာင္ေရး ပိုသာယာလာမွာပါ မမရယ္ . . . ခ်ိဳေျပာတာကို ယံု . . . ”
“. . .”
ခ်ိဳ ေျပာျပတာေတြလည္း ယုတၱိရွိသည္။
“ခ်ိဳ ေျပာတာ မွန္တယ္ မမ . . . မမသာ ခု အဆင္ေျပၾကည့္ . . .
ေနာက္ဆို ကိုေဆြကိုပါ ေခၚမွာေပါ့ . . . ကိုေဆြလည္း ဝင္ပါခ်င္မွာပါ . . .
ခ်ိဳ စိတ္ပါရင္ အေျပာင္းအလဲ အျဖစ္ ကိုေဆြကိုလည္း ခ်ိဳ နဲ႔ ေပးေနလို႔ ရပါတယ္ မမရယ္ . . .”
ေက်ာ္ကလည္း သာသာထိုးထိုး ဝင္နားခ်သည္။ မိမိ မ်က္စိေရွ႕မွ အကိတ္ႀကီးကို ျမည္းစမ္းၾကည့္ၿပီးမွေတာ့ အပီ ဝါးခ်င္ၿပီေလ။
“ကို ေရာ သေဘာတူလားဟင္ . . ကိုေဆြႀကီး ခ်ိဳ႕ကို လိုးမယ္ ဆိုရင္ . . . ”
“သေဘာမတူစရာ မရွိပါဘူး ခ်ိဳရယ္ . . . ကိုတို႔လည္း သူ႔မိန္းမကို လိုးေနတာပဲ . . .”
“ဒါနဲ႔ . . မမ . . ဟိုတုန္းက က်ေနာ္တို႔လိုးတာ ျမင္ၿပီးေတာ့ ကိုေဆြ လီးေတာင္လားဟင္ . . ”
“. . .”
“ေတာင္သလားလို႔”
“ဟုတ္ . . ဟုတ္တယ္ . .”
“ဘာဟုတ္တာလဲ . . မမ . . လီးေတာင္လားလို႔ . .”
“အင္း . . ေတာင္ . .ေတာင္ . . အဲ မာ လာတယ္ ”
“ကိုတို႔ လိုးျပခဲ့ၾကတုန္းက ကိုေဆြလည္း ခ်ိဳ႕ကို အကုန္ျမင္ဖူးတာပဲ . . . ေယာက်္ားပဲ ခ်ိဳရာ . . သူလည္း အေျပာင္းအလဲ လိုးခ်င္မွာေပါ့ . . .”
ေက်ာ္၏ ကမ္းလွမ္းမႈထဲမွာလည္း ကိုေဆြ႕အတြက္လည္း ပါသည္။ ကိုေဆြႏွင့္ မိမိတို႔ ဘဝ တဆစ္ခ်ိဳး အႀကီးစားပင္။ ရဲရဲ ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္မွ ျဖစ္မည္။ ဒီၾကားထဲ ငယ္ေလးေရွ႕မွာ တစ္တစ္ခြခြေတြ ေျပာၾကေတာ့ ခုန အရွိန္ျပန္ႂကြလာသည္။ မႀကိဳက္လို႔မွ မဟုတ္တာပဲ။ ေသြးသားေတာင့္တေနတာကလည္း လိမ္ညာ၍ မရ။
ငယ္ေလး ေရွ႕ဆက္ရမည္။ မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ပစ္ၿပီး အားတင္းလိုက္သည္။
ပက္လက္ျပန္လန္ကာ မိမိဘာသာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေကြးယူကာ လက္ႏွင့္ပိုက္လ်က္ ခုနက အေနအထား ျပန္ယူလိုက္သည္။
xxx
ေက်ာ္လည္း မူလ ေနရာ ျပန္ယူလိုက္သည္။ ေစာက္ေခါင္းထဲ လၽွာႏွင့္ျပန္လိုးေပးသည္။ ေနာင္ဆို ကိုေဆြလည္း ဝင္ႏြဲမည္။ ခ်ိဳ ကိုလည္း လိုးခြင့္ရမည္မို႔ ကိုေဆြအတြက္ စိတ္မေကာင္း မျဖစ္မိေတာ့။ ကိုေဆြကို ခန ေမ့ထားလိုက္သည္။
ပိုးစိုးပက္စက္အေနအထား၊ တစ္တစ္ခြခြ အေတြးႏွင့္အတူ ကာမစိတ္ ျပန္ႂကြလာသည္။
ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကို ျပန္လည္ တုန္႔ျပန္ ပင့္ေပးေနၿပီ။ ေဝ့ကာ ဝွိုက္ကာ စေကာဝိုင္းသည္။ အာရံုကို ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ႏိူ႔အံုမွာပဲ စုစည္းထားလိုက္ေတာ့သည္။
ေက်ာ္လည္း ပညာကုန္သံုး ဘာဂ်ာေပးၿပီးၿပီမို႔ ဒီေဆာ္ အကိတ္ႀကီးကို တခ်က္ေတာ့ စမ္းၾကည့္လိုလာသည္။
ခုနက အရွိန္ပ်က္သြားသည္မို႔ နည္းနည္းေတာ့ အစာမေၾက ျဖစ္မိသည္။
ဘာဂ်ာမႈတ္အၿပီး အကိတ္ႀကီးအား အပီျဖဳတ္ခါနီးမွ ဒရာမာ ခင္းေန၍ အနည္းငယ္ တင္းမိသည္လည္း ပါသည္။
လၽွာႏွင့္ လိုးေပးေနရင္း ေစာက္စိ ကို လက္မ လက္ညိဳးႏွင့္ ညႇပ္ကာ ဖိညႇစ္လိုက္သည္။
“အား . . အား . . နာတယ္ . .”
ငယ္ေလး ထေအာ္သည္။
လႊတ္ေပးလိုက္သည္။
“မမ ဘာျဖစ္လို႔လဲ . . ဟင္ . .”
စစ္ကနဲ နာက်င္မႈက ေစာက္ေစ့ေနရာမွ တကိုယ္လံုးသို႔ ေျဖးေျဖးခ်င္းစိမ့္ဝင္ ျပန္႔ႏွံ႔သြားလ်က္ စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း ျဖစ္သြားသည္။
ေနာက္ထပ္ ေတာင့္တ မိသည္။
“အင့္ ရတယ္ . . ရတယ္ . . ဘာမွ မျဖစ္ဘူး . . ”
ခ်ိဳ အံ့ဩသြားသည္။
ေက်ာ္ ဘယ္လို လုပ္လိုက္သည္လဲ ၾကည့္လိုက္သည္။
ေက်ာ္ ေနာက္တခါ ထပ္ညႇစ္သည္။ ဒီတခါ ပိုအားစိုက္လိုက္သည္။
“အား . . အား လား လား . . . အား . . . နာလိုက္ထွာ . . ”
“ကို . . မလုပ္နဲ႔ေလ . . မမ နာေနၿပီ . . ”
ဒီတခါက ပိုထိသည္။ ဆက္ညႇစ္ထားတာ ေအာင့္ခံရင္း ထံုၿပီး ခံႏိူင္လာသည္။
ဆတ္ကနဲ လႊတ္လိုက္သည္။
စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း နာက်င္မႈက သာယာမႈ အျဖစ္ ေသြးျပန္စီးဆင္းမႈႏွင့္အတူ တကိုယ္လံုးသို႔ စိမ့္ဝင္ ျပန္႔ႏွံ႔သြားသည္။
“နာလို႔နာတယ္ပဲ ေအာ္မိတာပါ ခ်ိဳ ရဲ႕ . . .မလုပ္နဲ႔လို႔ တားတာ မဟုတ္ပါဘူး . . .”
ငယ္ေလး အျမန္ပင္ ဖြင့္ေျပာမိသည္။ ခ်ိဳက အတင္းတားေန၍ ေက်ာ္ ထပ္မလုပ္ေတာ့မွာ စိုးမိသည္။
ငယ္ေလးကိုယ္တိုင္က ေျပာလာေတာ့ ခ်ိဳပင္ ပါးစပ္အေဟာင္းသား။
ေက်ာ္က “ေတြ႕လား” ဆိုသည့္သေဘာမ်ိဳး တခ်က္ျပံဳးျပသည္။
ငယ္ေလးအႀကိဳက္ ေက်ာ္ေနလတ္ သိသြားၿပီ။
ေသြးသားက လိုလားေတာင့္တ ပါလ်က္ႏွင့္ လိင္စိတ္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ဖိႏွိပ္ ထားတာ ၾကာေတာ့ ငုတ္လၽွိဳးေနတာ ျဖစ္သည္။ ေစာက္ေစ့ႀကီးႀကီးႏွင့္ ဖင္ႀကီးႀကီး ဒီေဆာ္ႀကီးသည္ တႏွာႀကီးမည္မွာ ေသခ်ာသည္။ ေက်ာ္ ကုတင္ေပၚမွ ဆင္း၍ သူတို႔ေရွ႕ ရပ္လိုက္သည္။
“မမ . . ဒီမွာ ကိုင္ ၾကည့္ပါဦး . . ”
ငယ္ေလးလက္ကို ယူ၍ လီးေပၚ တင္ေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေျခေထာက္မ်ားကိုေတာ့ ေက်ာ္က ထိန္းမ ထားေပးလိုက္သည္။ ခုန ဘာဂ်ာမႈတ္စဥ္က ကားေပးထားေသာ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္း ပူးကပ္သြားသည္။ အတန္ငယ္ တုတ္သည္မို႔ ေပါင္ၾကားက ေဆာက္ဖုတ္ကို ညႇစ္ထားသလို ျဖစ္သည္။ အေျမာင္းႀကီး ႏွစ္ခု ျပဴးထြက္ေနသည္။ ဒီျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ေက်ာ့္လီးႀကီး မာလာသည္။
“က်ေနာ့္လီးေလး ခုနက ျပန္ေပ်ာ့က်သြားလိုက္တာ . . . သနားစရာေတာင္ေကာင္းတယ္ . . .”
“ေဆာက္ဖုတ္ အကိတ္ႀကီး ၿဖိဳရေတာ့မယ့္ဆဲဆဲ ငတ္ၿပီ ဆိုၿပီး ဝမ္းနည္းသြားရွာတယ္ ထင္ပါရဲ႕. .”
“အင့္ အဟင့္ ဟင့္ . . စကားလံုးေတြက ၾကမ္းလိုက္တာကြာ . .”
မၾကာခန အိပ္မက္မက္ခဲ့ရသည့္ ေက်ာ့္လီးႀကီးကို လက္ဝယ္ပိုင္ပိုင္ ဆုပ္ကိုင္ရၿပီ။ အားရစရာေကာင္းလွသည္။ ကိုေဆြဟာႏွင့္ လားလားမၽွ မဆိုင္။
‘အကိတ္ႀကီး’ ‘ ၿဖိဳ ‘ ဆိုသည့္ စကားလံုးမ်ားၾကားရေတာ့ အသက္ႀကီးေပမယ့္ မပ်က္စီးေသး ဟူသည့္ စိတ္ႏွင့္ မိန္းမပီပီ ေက်နပ္မိသည္ပဲေလ။ ဒီလီး ဒီဒစ္ႀကီးႏွင့္ မိမိကို လိုးမည္ အေတြးႏွင့္ ေစာက္ရည္မ်ားလည္း စိမ့္ထြက္လာသည္။
လက္ပူေငြ႕ေၾကာင့္ ငယ့္လက္ထဲမွာပင္ ေက်ာ္လီးႀကီး တဆတ္ဆတ္ မာတင္းလာသည္။
“အို . . အားရလိုက္တာ . . ”
စကားလံုးမ်ားကို ၿမိဳခ်လိုက္ရသည္။ ခ်ိဳ မရွိလၽွင္ေတာ့ အသံထြက္ ေျပာမိမည္ ထင္သည္။
“က်ေနာ့္လီးေလး ခုနက ဆတ္တငံ့ငံ့ ျဖစ္သြားလို႔ မမကို အျပစ္ေပးရမယ္ . . ”
ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္တည္း ဘယ္လက္ႏွင့္ ထိန္းမထားသည့္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကား ျပဴထြက္ ခံုးထေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္အံုကို ညာလက္ဝါးႏွင့္
“ေဖ်ာင္း”
ကနဲ အျပားလိုက္ အုပ္ရိုက္လိုက္သည္။
“အား ား ား . . ”
ေတာင္ေနသည့္ ေစာက္ေစ့ကိုပါ ထိသျဖင့္ ငယ္ေလး အရိုးထဲ စိမ့္ေအာင္ နာသည္။
ထင္မွတ္မထားတာေၾကာင့္ ခ်ိဳပင္ လွန္႕သြားသည္။
“ကို . . ဘယ္လို လုပ္ေနတာလဲ . .”
ခ်ိဳက ဝင္ဝင္တားေန၍ ငယ္ေလး မေနႏိူင္ေတာ့။
ခုန နာက်င္မႈ တစိမ့္စိမ့္ႏွင့္ ေျပေလၽွာ့သြားသည့္ ခံစားမႈကို ႏွစ္သက္သည္။
“ခ်ိဳ . . ရတယ္ . . ရတယ္ . . လုပ္ပေစ . .
မမ မခံႏိူင္တဲ့ အဆံုး mercy mercy လို႔ ေျပာမယ္ . . . ”
ငယ္ေလးလည္း sex ဗဟုသုတ မနည္းေၾကာင္း သိလိုက္ရၿပီ။ BDSM မ်ား ၾကည့္ဖူး၊ စိတ္ကူးဖူးပံု။
“. . .”
“အဲ့လို မေျပာမခ်င္း မမ ဘယ္ေလာက္နာနာ၊ ဘယ္ေလာက္ ေအာ္ေအာ္ ဂရုမထားနဲ႔ ေနာ္ . .
နာလိုက္တာတို႔ ၊ ေတာ္ၿပီ တို႔ ဆိုလည္း တကယ္မဟုတ္ဘူး လို႔ မွတ္ . . ”
“Mercy . . Mercy ေနာ္ . . ”
သူတို႔ခ်င္း အေပးအယူမၽွေနၾကပံုမ်ား . . အံ့ဩ မွင္သက္မိသူက ခ်ိဳရယ္ပါ။
“ခ်ိဳ . . မမ ႏိူ႔သီးေခါင္းေတြကို ညႇစ္လိုက္ . . ”
ခ်ိဳလည္း အားစိုက္ညႇစ္ၾကည့္သည္။ ငယ္ေလး မျဖံဳ ။
“ဒီလို ညႇစ္ရတာ ခ်ိဳရ . . .”
ဆိုကာ ေက်ာ္က သူ႔အားႀကီးႏွင့္ အသားကုန္ ညႇစ္ကာ လိမ္ဆြဲသည္။ ရွည္ထြက္လာကာ ျပတ္ထြက္ေတာ့မတတ္ပင္။ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္မလႊတ္ေပး။ ငယ္ေလးမ်က္ႏွာ ရွံု႔မဲ့ေနသည္။ လက္ထဲက ေက်ာ့္လီးႀကီးကို အားျပဳ၍ တင္းတင္း ဆုပ္ထားသည္။ ခ်ိဳပင္ အံႀကိတ္ေနမိသည္။
ဆတ္ကနဲ လႊတ္လိုက္သည္။
“အား ား ား” ” ကၽြတ္ ကၽြတ္ . . ” စုပ္သပ္ယူေနရသည္။ စူးရွသည့္ စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း ခံစားမႈက ေသြးေၾကာထဲ တစိမ့္စိမ့္ စီးဝင္သည္။
“ခ်ိဳ . . ေနာက္တဖက္ကို ညႇစ္ထား . . ”
ေက်ာ္က ေျပာရင္း လက္တဖက္က ႏိူ႔သီးေခါင္း၊ ေနာက္တဖက္က ေစာက္ေစ့ကို ညႇစ္သည္။ ခ်ိဳက ငယ္ေလးေျခေထာက္ေတြကို လက္တဖက္ႏွင့္ထိန္းရင္း ႏိူ႔သီးေခါင္း ေနာက္တဖက္ကို အားရွိသမၽွ ညႇစ္သည္။
“အစ္ အစ္ အ အ ”
ငယ္ေလး အံႀကိတ္ေနသည္။ ေစာက္ေစ့ေရာ ႏိူ႔သီးေခါင္းပါ ထံုက်ဥ္ေနသည္။
“ခ်ိဳ ဆက္ညႇစ္ထား . . .”
“အ အ . . နာ တယ္ နာ တယ္ . . ”
ခ်ိဴက လႊတ္ေပးခ်င္ၿပီ။ ေက်ာ္က ေခါင္းခါျပသည္။
ငယ္ေလး အံကို တင္းတင္းႀကိတ္ထားသည္။ ေက်ာ္လီးႀကီးကို ဆုတ္ကိုင္ အားျပဳထားရသည္။ အသက္ေအာင့္ထားသည္။ ေခါင္းကို ေထာင္ကာ ငံု႔ၾကည့္သည္။ ကိုေဆြကိုလည္း သတိမရႏိူင္ေတာ့။ ေစာက္ေစ့ႏွင့္ ႏိူ႔သီးေခါင္းမွာ သာ စိတ္ကရွိေတာ့သည္။
ေက်ာ္က ေခါင္းတခ်က္ဆတ္လိုက္သည္။ ခ်ိဳ လက္လႊတ္လိုက္သည္။ ေက်ာ္လည္း လႊတ္လိုက္သည္။
“အား ား ား အ အ အ ”
“ဖူး ဟူး ဟူး ”
ဦးေခါင္းျပန္လွန္က်သည္။ အသက္ျပန္လုရွဴေနရသည္။ ေသြးေၾကာတေလၽွာက္ ထံုက်ဥ္မႈက ျပန္႔ႏွံ႔စီးဆင္းသြားသည္။
ေစာက္ရည္အခ်ိဳ႕ ပြက္ကနဲ လၽွံထြက္၍ စအိုဝေလးေပၚ ျဖတ္စီးကာ ေက်ာေအာက္ အိပ္ယာခင္းမွာ ကြက္သြားသည္။
ေက်ာ္က ထိန္းမ ထားေသာ ေျခေထာက္မ်ားအား အသာ ခ်လိုက္သည္။ ပက္လက္ ဆန္႔ဆန္႔ႀကီး ေနေစလိုက္သည္။ ခ်ိဳ႕ေပါင္ေပၚ ေခါင္းအံုးထားရာမွ ခ်ိဳ႕ကို ေဘးထြက္ေနရာယူေစလိုက္သည္။
ေျခဆင္းလိုက္ေသာ ငယ္ေလး ေပါင္ၾကားမွာ ခံုးထေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္အံုေပၚက ေစာက္ေမႊးမ်ားကို ဆုပ္ယူ၍ တျပံဳလံုး ျပဳတ္ထြက္မတတ္ ဆြဲမလိုက္သည္။ သန္မာလွသည့္ ေက်ာ့္လက္ေမာင္းအားေအာက္မွာ ဆီးခံု အေရျပားပင္ တင္းလာၿပီး ငယ္ေလးလည္း ခါးေကာ့တက္လာသည္။ ငယ္ေလး ၾကာၾကာ ေတာင့္ မခံႏိူင္။ ခါးျပန္အိက် လာသည္။ ဖင္တံုးအကိတ္ႀကီးမ်ား၏ ဝိတ္ကို ေစာက္ေမႊးမ်ားႏွင့္မ, ထားသလို ျဖစ္ေနသည္။
“အား ား ား ”
ေက်ာ္ကလႊတ္မေပးေသး။
အနားစပ္ရွိ ေစာက္ေမႊးအခ်ိဳ႕ပင္ ျပဳတ္ထြက္ကုန္သည္။ နာလြန္းသျဖင့္ ငယ္ေလး တံေတာင္ဆစ္ႏွင့္ ေထာက္၍လိုက္ေကာ့ေပးထားရသည္။ ေက်ာ္က ပိုမ သည္။ ဆန္႔ထားသည့္ ဒူးကိုေကြးယူ၍ ေထာက္ကာ ေကာ့ႏိူင္သမၽွ ဆက္ေကာ့ထားေပးသည္။
ဖင္တံုမ်ားက ေမြ႕ယာမွ တထြာေလာက္ လႊတ္ေနၿပီ။
ေက်ာ္က ေနာက္လက္တဖက္ျဖင့္ ႏိူ႔သီးေခါင္းကို ဆြဲညႇစ္၍ မျပန္သည္။ ခ်ိဳ႕ကိုလည္း မ်က္ရိပ္ျပေတာ့ ခ်ိဳလည္း ေနာက္တဖက္ကို ညႇစ္၍ ကူမသည္။
တံေတာင္ေထာက္ထားသည့္ လက္မ်ားကို ဆန္႔ကာ လက္ဖဝါးျဖင့္ ေထာက္၍ လိုက္ႂကြလာသည္။
ကၽြမ္းဘားမယ္တေယာက္ အေနာက္သို႔ လွန္ကာ လက္ေထာက္သည့္ပမာ။
သို႔ေသာ္ ငယ္ေလးခႏၶာကိုယ္က ကၽြမ္းဘားမယ္ႏွင့္တျခားစီ။ တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္ မာေတာင့္ေတာင့္မို႔ ကိုးရိုးကားယား ႏိူင္လွသည္။
ေမြ႕ယာမွ တေတာင္ခန္႔ ႂကြေနၿပီ။ ေခါင္းက အေနာက္လန္က်ေနသည္။ အံႀကိတ္ခံသည္။
“အား ား ား . . နာတယ္ . . နာလိုက္တာေနာ္ . . ”
ေခၽြးမ်ားပင္ ေတာက္ေတာက္က်လာၿပီ။
ေျခဖ်ားေထာက္ၾကည့္သည္။ မႏိူင္။ တံေတာင္ဆစ္ႏွင့္ ဒူးေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနၿပီ။
ဘယ္လိုမွ ေတာင့္မခံႏိူင္ေတာ့။ ငယ္ေလး ေထာက္ထားသည့္ ဒူးကို ဆန္႔၍ လႊတ္ခ်လိုက္ရၿပီ။
ဧရာမဖင္တံုးႀကီးမ်ား ဝိတ္က ေစာက္ေမႊးမ်ားဆီမွာ စုသြားသည္။ ေစာက္ေမႊးအခ်ိဳ႕ ဖ်စ္ဖ်စ္ ဖ်စ္ဖ်စ္ႏွင့္ ျပဳတ္ထြက္ကုန္သည္။ က်န္ေစာက္ေမႊးမ်ား ေက်ာ္လက္ထဲမွ ေလၽွာထြက္ကုန္သည္။
ဖင္တံုးႀကီးႏွစ္လံုး ဝုန္းကနဲ ေမြ႕ယာေပၚ ျပဳတ္က်သည္။
ႏိူ႔သီးေခါင္းထိပ္ႏွစ္ခုလည္း နာလွၿပီ။ ေနာက္ျပန္လွန္ ေထာက္ထားေသာ လက္မ်ားလည္း ေတာင့္မခံႏိူင္ေတာ့။ တံေတာင္ႏွစ္ဘက္ကို ေကြးခ်လိုက္ရေတာ့သည္။ ႏိူ႔သီးေခါင္းမ်ား ျပတ္ထြက္ေတာ့မတတ္ ရွည္ထြက္လာၿပီး ဆတ္ကနဲ လႊတ္ထြက္ကာ ကိုယ္လံုးက ဝုန္းကနဲ ေမြ႕ယာေပၚ ျပဳတ္က်သည္။
“ကၽြတ္ ကၽြတ္ ကၽြတ္ . . .”
“ဖူး ဟူး ဟူး . . ”
ေခၽြးသီးမ်ား ေပါက္ေပါက္က်ေနသည္။
ေမာဟိုက္လြန္း၍ အသက္လုရွဴေနရသည္။
ေခတၱ အနားေပးၿပီး
“ကဲ . . ခ်ိဳ ေနာက္တေခါက္ . . . ေသေသခ်ာခ်ာ ညႇစ္ထားေနာ္ . . . မလႊတ္ထြက္ေစနဲ႔ . . .”
ငယ္ေလး အထိတ္တလန္႔ ႏွင့္ ခုနကလို လက္ႏွင့္ ေျခေထာက္မ်ားကို အဆင္သင့္ ျပင္လိုက္သည္။ ေက်ာ္က ႏိူ႔သီးေခါင္း တဖက္ကို ညႇစ္၍ ခ်ိဳက က်န္တဖက္ကို ညႇစ္သည္။ ေဆာက္ေမႊးအဖုတ္လိုက္ကို ေက်ာ္ ေနာက္လက္တဖက္က ေသခ်ာ ဆုပ္ကိုင္သည္။
“ကဲ . . မ မယ္ ခ်ိဳ . . .”
ငယ္ေလး သိထားၿပီးသားမို႔ လက္ကို ဆန္႔ေထာက္၊ ဒူးေကြးကာ ေထာက္၍ ကိုယ္ကို လိုက္ေကာ့တင္ေပးသည္။ ေျခဖ်ားပါ ေထာက္သည္။
ဒူးမ်ားတုန္လာသည္။ တံေတာင္ဆစ္လည္း ခါေနသည္။ ဒီတခါ ပိုေတာင့္ခံၾကည့္သည္။
“ဖူး ဟူး . .”
ေလပူမ်ားမႈတ္ထုတ္ရင္း
တံေတြးမ်ားပင္ ပါးစပ္မွ လၽွံက်လာသည္။ေခၽြးမ်ားၿပိဳက္ၿပိဳက္က်သည္။
မရေတာ့။ ကိုယ္လံုးႀကီး ျပဳတ္က်သည္။ ေဆာက္ေမႊးမ်ား အခ်ိဳ႕ကၽြတ္ထြက္ၿပီး က်န္ေသာေဆာက္ေမႊး အံုလိုက္ ႏွင့္ ႏိူ႔သီးေခါင္းမ်ား လႊတ္ထြက္ကာ ၿဖိဳးကနဲ ဖ်ဥ္းကနဲ စူးစူးရွရွ နာသည္။
“အား ား . . .ဖူး ဟူး ဟူး ”
အသက္လုရွဴရင္း အေမာေျဖသည္။
ေက်ာ္က ေဆာက္ဖုတ္အံုကို ေဖာင္းကနဲ ေဖာင္းကနဲ ၃ခ်က္ ဆက္တိုက္ ရိုက္လိုက္သည္။
“အား ား ား အား ား”
ဆတ္ကနဲဆတ္ကနဲ က်ံဳ႕ က်ံဳ႕သြားေအာင္ နာသည္။
ေစာက္ေမႊးေတြ ဆြဲႏႈတ္ခံရသည့္ စူးရွနာက်င္မႈသည္ ေစာက္ဖုတ္ တျပင္လံုး အရိုက္ခံရသည့္ နာက်င္မႈမ်ားႏွင့္ ေရာေထြးသြားသည္။
ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ႏိူ႔သီးေခါင္းကို ဗဟိုျပဳကာ လွိုင္းသဖြယ္ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ ျပန္႔သြားသည္။
ရွိန္တိန္းတိန္းႏွင့္ သက္သာလာသည္။ ေက်ာ္က ေဆာက္ဖုတ္ထဲ လက္ႏႈိက္စမ္းလိုက္သည္။ ေစာက္ရည္မ်ားက ရႊဲရႊဲစိုေနသည္။ ရသေလာက္ ကေလာ္ထုတ္ကာ ေဆာက္ဖုတ္အံု အႏွံ႔ ပြတ္သပ္လိမ္းက်ံေပးလိုက္သည္။ ဆုပ္ကိုင္ ႏွိပ္နယ္ေပးသည္။ ေဆာက္ေမႊးမ်ားမွာလည္း ေခၽြးမ်ား ေစာက္ရည္မ်ားႏွင့္ စြတ္စိုေနေလၿပီ။
ငယ္ေလးကို ေခတၱ အနားေပးထားလိုက္သည္။
ခ်ိဳကလည္း ႏို႔သီးေခါင္းကို ဖြဖြေခ်ေပးကာ ႏို႔အံုကို ပြတ္သပ္ ဆုပ္နယ္ေပးသည္။
ငယ္ေလး တေယာက္ ဒီလိုနာက်င္ေအာင္ ႏွိပ္စက္မႈမွာ သာယာတတ္မွန္း သူ႔ဘာသာသူပင္ အံ့ဩ တုန္လႈပ္မိသည္။ ထပ္ေမၽွာ္လင့္ေနမိေသးသည္။
“မမ . . အဆင္ေျပတယ္ေနာ္ . . ”
“အင္း ေျပပါတယ္ ခ်ိဳ ရဲ႕ . . တမ်ိဳးႀကီးပဲ ခ်ိဳရယ္ . .
မမလည္း အရွက္ေတြ ကုန္ပါၿပီ . . .”
“မကုန္ပါနဲ႔အံုး မမရဲ႕ . . ခ်န္ထားပါအံုး . .
ေက်ာ့္လီးႀကီးနဲ႔ မမကို လိုးေပးရအံုးမွာ . . . ခ္ ခ္ . .”
ငယ္ေလးလည္း ရွက္ကိုးရွက္ကန္း တခ်က္ ရယ္လိုက္မိသည္။
အသက္ရွဴမွန္လာကာ အေမာေျပေတာ့ ေက်ာ္က
“မမ ေမွာက္လိုက္ . . .”
ငယ္ေလး ေမွာက္လိုက္သည္။ မ်က္စိအစံုကို မွိတ္၍ ဘာလုပ္အံုးမလဲ ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ ေစာင့္ေနသည္။ ေဆာက္ဖုတ္ထဲမွလည္း တစစ္စစ္ႏွင့္။
ငယ္ေလး၏ ဖင္တံုးႀကီးမ်ားကို ၾကည့္၍ ေက်ာ္ ေက်နပ္ေနမိသည္။ ခ်ိဳ႕လိုေတာ့ လံုးက်စ္က်စ္မဟုတ္။ အဆီပိုမ်ားႏွင့္ အရစ္ထေနသည္။ ေပါင္ရင္းနားမွာ အတံုးလိုက္ အထစ္အထစ္ ျဖစ္ေနသည္။ လက္ဖဝါးႏွစ္ဖက္ႏွင့္ အရသာခံကာ ဆုပ္နယ္သည္။ လီးလည္း တဆတ္ဆတ္ႏွင့္ တုန္ေနၿပီ။ လိုး ခ်င္ေနပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒီေဆာ္ႀကီး ၿပီးေအာင္ မေဆာ္လိုက္ႏိူင္ ျဖစ္မွာစိုးသည္။ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ခ်ဳပ္တီးထားသူမို႔ အေၾကာမာေနပံုရသည္။
မလိုးေပးေသးပဲ အေၾကာဆက္ေလၽွာ့ေပးရန္ စဥ္းစားလိုက္သည္။ ဒီတင္ပါးႀကီးေတြက ေက်ာ့္လက္ဖဝါးေလာက္ေတာ့ ျဖံဳမည္မဟုတ္။
ခါးပါတ္တခုသြားယူလိုက္သည္။ ခ်ိဳကေတာ့ ငယ္ေလး၏ ခံႏိူင္အားကို အံ့ဩေနမိသည္။
တင္ပါးႀကီးမ်ားကို ဆုပ္နယ္ေပးတာခံရင္း ဘာဆက္လုပ္မည္လဲ ရင္တဖိုဖို ေစာင့္ေနရာမွ
“ေဖ်ာင္း” ကနဲ အရိုက္ခံလိုက္ရသျဖင့္
“အား ား ”
အလန္႔တၾကား ေအာ္လိုက္မိသည္။
အဆီတံုးႀကီးမ်ား လွိုင္းထသြားသည္။
ဖင္ေၾကာကို ရွံု႔မိသည္။ အနီေရာင္ အရွိုးရာႀကီးက ထင္းကနဲ ေပၚလာသည္။
ေနာက္တခ်က္ ထပ္ရိုက္မည္ အထင္ႏွင့္ အသက္ေအာင့္၊ ဖင္ေၾကာကို ရွံု႔ ၍ ရင္တထိတ္ထိတ္ ေစာင့္ေနသည္။ ေက်ာ္က မရိုက္။
စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း နာက်င္မႈက ေက်ာရိုးထဲ စိမ့္သည္။
“ဟူး . . ”
သက္ျပင္းခ်ရင္း အသက္မွန္မွန္ျပန္ရွဴသည္။ ဖင္ေၾကာျပန္ေလၽွာ့လိုက္သည္။
ေက်ာ္က အခ်ိန္ေကာင္းကို ေစာင့္၍
ေဖ်ာင္းကနဲ ထပ္ရိုက္ျပန္သည္။
ခုနလိုပင္ နာက်င္လွသည္။ နာက်င္ေပမယ့္ ေအာင့္ခံေနမမိဆဲ။
ခ်ိဳက ငယ္ေလးေဘးမွာ ထိုင္ရင္း ေက်ာျပင္ကို ၾကင္ၾကင္နာနာ ႏွစ္သိမ့္ ပြတ္သပ္ေပးေနသည္။
ေက်ာ္က အရိုက္ရပ္ခ်ိန္ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ လက္ႏွိုက္၍ ေစာက္ရည္ကေလာ္ထုတ္ကာ အရွိုးရာေပၚ ပြတ္သပ္လိမ္းက်ံေပးသည္။
ရိုက္မည္ ျပင္လၽွင္ သဘာဝ အေလ်ာက္ ဖင္ေၾကာရွံု႔ အသက္ေအာင့္မိသည္။ ေက်ာ္က မရိုက္။ အသက္ျပန္အရွဴ ၊ ဖင္ေၾကာျပန္အေလၽွာ့ မွာ ခ်ိန္ရိုက္သည္။
ငယ္ေလး တေယာက္ နာက်င္မႈႏွင့္ သာယာမႈ ႏွစ္ခုကို မီးႏွင့္ေရပမာ တလွည့္စီ ခံစားေနရသည္။
အရွိုးရာ ၂၀ ခန္႔ ထင္ၿပီးေနာက္ ရိုက္တာ ရပ္လိုက္သည္။
ငယ္ေလးကား ေခၽြးျပန္ကာ ေမာဟိုက္ေနၿပီ။
ခ်ိဳက ေက်ာျပင္ပြတ္သပ္ေပးေနရာမွ ေက်ာ္လုပ္သလို ေဆာက္ဖုတ္ထဲက ေစာက္ရည္ကေလာ္၍ တင္ပါးက အရွိုးရာေတြအေပၚ လိမ္းက်ံ ပြတ္သပ္ေပးေနလိုက္သည္။ မိန္းမ အခ်င္းခ်င္း ေဆာက္ဖုတ္ႏိူက္မိေတာ့ ခ်ိဳစိတ္ထဲ မရိုးမရြ တမ်ိဳးခံစားရသည္။ ငယ္ေလး ေဆာက္ဖုတ္ထဲက ရွံု႔ပြရွံ႔ပြ ျဖစ္ေနတာလည္း လက္ေခ်ာင္းမ်ားက ခံစားသိရသည္။
ငယ္ေလးဘဝက တသက္လံုး ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈမရွိ၊ အိမ္မႈကိစၥလည္း လုပ္စရာမလို၊ အားပါးတရ လိင္ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးလည္း မရွိခဲ့ေလေတာ့ ေလးလံထိုင္းမွိုင္းသလို ရွိခဲ့သည္။
ယခုလို ေခၽြးၿပိဳက္ၿပိဳက္က်သည္အထိ ျပဳမူခံလိုက္ရေတာ့ ေသြးလည္ပတ္မႈေကာင္းမြန္လာကာ၊ ေပါ့ပါးလန္းဆန္းသလို ျဖစ္လာသည္။
ခ်ဳပ္တည္းၿမိဳသိပ္ထားသမၽွလည္း အကုန္ပြင့္ထြက္ ေပါက္ကြဲေလၿပီမို႔ လိင္ကိစၥလည္း အလြန္စိတ္ပါလာေလၿပီ။
ခ်ိဳလည္း ဝင္ႏြဲရန္အတြက္ အဝတ္အစားမ်ားကို ခၽြတ္လိုက္သည္။ ေမွာက္ေနသည့္ မမငယ္ေလး၏ ကိုယ္ေပၚ ထပ္လ်က္ ေမွာက္ခ်လိုက္သည္။ အိစက္သည့္ ႏို႔ႏွစ္လံုးက လက္ျပင္ေနရာမွာ ဖိမ္သည္။ မိန္းမခ်င္းေပမယ့္ အသားစိုင္အိအိ ထိေတြ႕မႈမွာ ေႏြးေထြးသာယာသည္။ ခ်ိဳ၏ ေစာက္ေမႊးငုတ္စိေလးမ်ားႏွင့္ငယ္ေလး၏ဖင္တံုးႀကီးမ်ားေပၚ ပြတ္သပ္ေပးသည္။
အရွိုးရာထင္ေအာင္ ရိုက္ႏွက္ထားသည့္ ဖင္တံုးမ်ားက ခုလို စူးစူးေလးပြတ္သပ္ခံရေတာ့ ငယ္ေလး အရသာေတြ႕လွသည္။ ေက်ာ္က ငယ္ေလးဖင္ၾကား မရမကႏႈိက္ကာ လက္ေခ်ာင္းႏွင့္ ညင္ညင္သာသာေမႊေႏွာက္ ကလိေပးေနသည္။
“မမ . . ဟို . . ေက်ာ့္လီးနဲ႔ အလိုးခံဖို႔ အသင့္ ျဖစ္ၿပီလား ဟင္ . . . ”
“အင္ . . မသိ . . မသိဘူးေလ . . ”
“ဟိုေလ . . ၿပီးဖို႔ နီးၿပီလား . . လို႔ . . ”
“မသိဘူး ခ်ိဳ ရဲ႕ . . ေသးေပါက္ ခ်င္သလိုလို . . အထဲက တခုခုကို ညႇစ္ခ်င္သလိုလိုေတာ့ ျဖစ္တယ္ . . .”
“ဒါဆို . . ဟုတ္ပါၿပီ. . မမ ၿပီးခါနီးၿပီ ထင္တယ္ . .” “လိုးၾကစို႔ေနာ္ မမ . . . မမကို ၿပီးေအာင္ လိုးေပးလိမ့္မယ္ . . ”
ခ်ိဳကား ပြဲစီစဥ္သူ၊ ရႈတင္မန္ေနဂ်ာ၊ ဒါရိုက္တာ ပင္။
“ကို . . မမကို အပီသာ လိုးေပးေပေတာ့ . . .”
ေက်ာ္ကား ဖိုးက်ိဳင္းတုတ္ ျဖစ္ၿပီ။
ခ်ိဳက ဦးေဆာင္ ထ ၍ ကုတင္ေပၚမွ ဆင္းလိုက္သည္။ ငယ္ေလးလည္း လိုက္ဆင္းလာသည္။ ဒုတ္တရမ္းရမ္းႏွင့္ မတ္တပ္ရပ္ေနသည့္ ေက်ာ့္ေျခရင္းမွာ ႏွစ္ဦးသား ယွဥ္၍ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္လိုက္ၾကသည္။ ေက်ာ့္လီးႀကီးကို ခ်ိဳက စယက္ေပးလိုက္ကာ ငယ္ေလးဘက္ ယိုင္ေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေလး ငံုလိုက္သည္။ ပါးစပ္ထဲ မဆန္႔မျပဲ တိုးဝင္လာသည္။
ဒီေလာက္ႀကီးတဲ့ဒစ္ႀကီးကို မငံုစဖူးမို႔ အားရမိသည္။ တလွည့္စီ ငံုလိုက္ စုပ္လိုက္ ယက္လိုက္ႏွင့္ လီးႀကီးမွာ တင္းေတာင့္ေနၿပီ။ ေဆာက္ဖုတ္ ေဖာင္းေဖာင္း၊ ဖင္တံုး ကိတ္ကိတ္ႀကီးကို ၿဖိဳရေတာ့မည္မို႔ ေက်ာ္လည္း ရင္ဖိုကာ ခါတိုင္းထက္ပင္ ပိုမာေနသေယာင္ရွိသည္။ ႏွစ္ယာက္ေတာင္ လိုးေပးရမည္မို႔ သုတ္ထိန္းထားႏိူင္ရန္ အေရးႀကီးသည္။ ေတာ္ေလာက္ၿပီ။
“လာ . . လာ . . မမ . . ကုတင္ေပၚ တက္ေတာ့ . . ”
ေက်ာ္က ပုဆိုးႏွစ္ကြင္း သြားယူခဲ့သည္။ ကြင္းျဖစ္ေအာင္ လိပ္လိုက္ၿပီး
ပက္လက္လွန္ထားေပးသည့္ ငယ္ေလး ေျခတဘက္စီ ဒူးေခါက္ေကြးေနရာမွာ ခ်ိတ္လိုက္သည္။ ၿပီး ဘယ္ေျခေထာက္မွ ပုဆိုးကြင္းကို ဆြဲယူကာ ငယ္ေလး ဂုတ္မွာ ခ်ိတ္လိုက္သည္။ ညာေျခေထာက္မွ ပုဆိုကြင္းကိုေတာ့ ငယ္ေလး လည္ပင္းကို တပတ္ပတ္၍ ခ်ိတ္လိုက္သည္။
ငယ္ေလးကား တစ္တီတူးမိုးေမၽွာ္ ဖင္ေထာင္အေန အထားႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ကလည္း ပက္လက္ ဟျပဲ၊ ဖင္တံုးႀကီးမ်ား စြင့္ကားထြက္ကာ ခါးလည္ေလာက္မွစ၍ ေမြ႕ယာႏွင့္ လႊတ္ေနသည္။ ဦးေခါင္းကိုပါ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္မို႔ မိမိေဆာက္ဖုတ္ မိမိ ငံု႔ၾကည့္ေနသလို ေကြးေကာက္ေနသည္။ အတန္ထူေသာ ဗိုက္ေခါက္က အတစ္လိုက္ အတစ္လိုက္ အရစ္ထေနသည္။ ပုဆိုးကြင္း တင္းေလ လည္ပင္း အစ္ေနသလိုျဖစ္၍ ညာဒူးေခါက္ေကြးကို မိမိဘာသာ အစြမ္းကုန္ ဆြဲေကြးထားရသည္။
ေက်ာ္က ငယ့္ေျခရင္းမွာ ေနရာအေသအခ်ာယူ၍ ခ်ိဳကလည္း ငယ့္ေဘးမွာ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေလၿပီ။ ငယ္ ပန္းတိုင္ေရာက္မည္ဟု ယံုၾကည္သည္။
ငယ္ ၿပီးဆံုးျခင္း ကာမသုခ ခံစားရန္ အသင့္ျပင္ထားလိုက္သည္။ ေစာက္ရည္မ်ားကား တစိမ့္စိမ့္ စီးထြက္လ်က္။
ေက်ာ္က ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ေနရာယူကာ သူ႔လီးအေခ်ာင္းလိုက္ ငယ္ေလး ေဆာက္ဖုတ္ အကြဲၾကာင္းထဲ ပြတ္ဆြဲေပးသည္။ ဒစ္ဖ်ားႀကီးက မတ္ေထာင္ေနသည့္ ေစာက္ေစ့ကို သြားသြားထိသည္။ အခ်က္တိုင္းမွာ ငယ္ေလး တြန္႔ကနဲ တြန္႔ကနဲ။ ဘယ္ေတာ့ သြင္းမလဲ ရင္ဖိုေစာင့္စားေနရသည္။ ေက်ာ္က ေစာက္ေစ့ကို လက္ႏွင့္ကလိရင္း လီးဒစ္ကို တအိအိ ဖိသြင္းလိုက္သည္။ ခ်ိဳကေတာ့ အေပၚပိုင္းမွာ တာဝန္ေက်ပြန္စြာ ႏိူ႔အစံုကို ပြတ္သပ္ေခ်ာ့ျမဴေပးေနသည္။
“အ အ အား ား ေကာင္းလိုက္တာေနာ္ . . .”
ဆက္သြင္းေစလိုသည္။ ေကြးေကာက္ေနသည့္ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္မို႔ ထပ္ပင့္ ေပး၍လည္းမရ။ ေပါင္ႏွစ္ခ်ာင္းကို ဆြဲယူ၍ ေဆာက္ဖုတ္ကို ႀကိဳးစား ပင့္ေပးသည္။ ေက်ာ္က လီးဒစ္ႀကီးကို အဝမွာသာ ထုတ္လိုက္သြင္းလိုက္ လုပ္ေပးသည္။ ေစာက္ေခါင္းတြင္းမွာေတာ့ ပြစိပြစိႏွင့္ လိုခ်င္လွၿပီ။
“အင့္ အင့္ သြင္းေလကြယ္ . . .”
ေက်ာ္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ငယ္ေလး ေပါင္လံုးတုတ္တုတ္ႀကီးမ်ားေပၚ ဖိေထာက္၍ ဆတ္ကနဲ တဆံုး ထိုးထည့္လိုက္သည္။
“အ အား ား ငယ္ေလး”
ေခါင္းလွန္ကာ ေကာ့တက္သြားသည္။ ခ်ိတ္ထားေသာ ပုဆိုးကြင္းမ်ားေၾကာင့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို ဆြဲမလိုက္သလို အဝင္ ပိုထိသည္။
ေက်ာ္ စလိုးၿပီ။
ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္၍ ေရွ႕ေနာက္ လိုးသျဖင့္ လီးတံႀကီးက ေရျပင္ညီ တိုးဝင္ေနသည္မို႔ ေကာ့ေထာင္ေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ ေလၽွာေလၽွာရွဴရွဴ မဟုတ္ဘဲ ကန္႔လန္႔ ပြတ္တိုက္ေနသည္။ ဒစ္ႀကီးက ဂ်ီစေပါ့ကို ထိထိမိမိ ဖိတိုက္ ခ်ိတ္ဆြဲသည္။ ေဂြးဥမ်ားက စအိုဝကို တဖတ္ဖတ္ ရိုက္ေနသည္။
ခ်ိဳ႕ လက္တဖက္က ရမ္းခါေနေသာ ႏိူ႔အံုေပၚပြတ္ေပး၍ က်န္လက္တဖက္က ေစာက္ေစ့သို႔ေနရာေရႊ႕သည္။ ေက်ာ့္လိုးခ်က္ႏွင့္အညီ ေစာက္ေစ့ကို ပြတ္ေပးသည္။ ထက္ေအာက္ ေဘးတိုက္ ပြတ္သည္။ တခ်က္ခ်က္ ညႇစ္ေပးသည္။
ငယ္ေလး အလူးအလဲ ခံရင္း စိမ့္ေနေအာင္ ေကာင္းလာသည္။ အဖ်ားတက္သလို တုန္ရီလာသည္။ ၾကက္သီး တဖ်န္းဖ်န္း ထသည္။ “တအားအား တဟင္းဟင္း” အသံမ်ိဳးစံုႏွင့္ ညည္းညဴေနသည္။
ပန္းတိုင္ နီးလာၿပီဆိုတာ သိသည္။ တခုခု လာေတာ့မည္။ တင္းၾကပ္ေနတာ ေပါက္ကြဲထြက္ေတာ့မည္။
“ၿပီးၿပီ . . . ၿပီးၿပီ . . . ”
ေတာင့္တင္းသြားသည္။ အသက္ေအာင့္၍ တကိုယ္လံုးရွိ ႂကြက္သားမ်ား ညႇစ္သလို ျဖစ္သည္။ ။ မ်က္စိမွိတ္ အံႀကိတ္ထားသည္။ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားသည္။ ေမးေၾကာမ်ားေထာင္တက္လာသည္။ တေလာကလံုး အေမွာင္ဖံုးသလို ဘာမွမျမင္ေတာ့၊ မသိေတာ့။ ေကြးေကာက္ေနသည့္ ခႏၶာကိုယ္ကို အားရပါးရ ဆန္႔ထုတ္လိုက္ခ်င္သည္။
ေျခေထာက္ကို အားစိုက္ ဆန္႔ထုတ္သည္။ လည္ပင္းအစ္လာသည္။ အသက္ရွဴ၍ မရေတာ့။ မ်က္ျဖဴလွန္လာသည္။
ငယ္ေလးတေယာက္ ကာမအထြတ္အထိပ္ကို ေရာက္ေနမွန္းသိ၍
ခ်ိဳ က ေဆာက္ေစ့ကို သြက္သြက္ ဖိပြတ္ေပးသည္။ ေက်ာ္က အျမန္ႏႈန္းတင္သည္။ တျဗန္းျဗန္း ျမည္ ေအာင္ လိုးေပးသည္။
“အစ္ အစ္ အားအား ား ား . . .”
ေစာက္ရည္မ်ား ပန္းထြက္လာသည္။ ေစာက္ေခါင္းထဲ ေစာက္ရည္က်ဲက်ဲမ်ား စိုရႊဲလာ၍ ေက်ာ္က သူ႔လီးႀကီးကို ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ အေပါက္ေပ်ာက္သြားသည့္ လီးႀကီးက ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ ႏွင့္ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနသည္။
ေစာက္ရည္မ်ား ပန္းထြက္ကာ ေက်ာ့္ဗိုက္တျပင္လံုး ရႊဲရႊဲစိုသြားသည္။ ခ်ိဳလည္း မၾကံဳစဖူးမို႔ အံ့ဩေနမိရင္း ေစာက္စိကိုသာ သြက္သြက္ဖိပြတ္ေပးသည္။ ေသးမ်ားလည္း ပန္းထြက္လာသည္။
ဖင္ဆံုႀကီး တခုလံုး တြန္႔လိမ္ ရမ္းခါကာ ပန္းထုတ္ေသာေၾကာင့္
ေထာင္တက္သြားသည့္ ေသးမ်ား ငယ္ေလးေဆာက္ဖုတ္ေပၚ ျပန္က်သည္။ အခ်ိဳ႕ကား ေက်ာ္ဗိုက္မွ တဆင့္ အိပ္ယာခင္း စိုရႊဲကုန္သည္။
ငယ္ေလး ကိုယ္လံုးႀကီး ေတာင့္တင္းေနရာမွ တဆတ္ဆတ္ တုန္ခါကာ ဝုန္းကနဲ ေပ်ာ့က်သြားသည္။ ပုဆိုးကြင္း တင္းေနရာမွ အတန္ငယ္ေလၽွာ့သြား၍ အသက္ျပန္လုရွဴေနရသည္။ သို႔ေသာ္ လည္ပင္းတပတ္ပတ္ထား၍ ၾကပ္သြားေသာ ပုဆိုးကြင္းက ေပါင္လံုးႀကီးမ်ား ဝိတ္ႏွင့္တင္းေနေသးသျဖင့္ လိုအပ္သေလာက္ ျပန္မေလ်ာ့။ အသက္ရွဴၾကပ္ေနဆဲ။ မ်က္ျဖဴလွန္ေနဆဲ။ ေသြးဆုတ္သလို ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ ျဖစ္လာေတာ့မွ ေက်ာ္က အလ်င္အျမန္ ေပါင္လံုးႀကီးမ်ားကို ဖိတြန္းၿပီး ပုဆိုးကြင္းကို ခၽြတ္လိုက္ကာ ေျခေထာက္မ်ားကို ဆန္႔ခ်ေပးလိုက္သည္။
ငယ္ေလးတေယာက္ ေပ်ာ့ဖတ္ကာ ႏံူးခ်ိေနသည္။ အသက္ကို ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္ ႀကိဳးစားရွဴေနသည္။ အေျမာက္ထဲ ထည့္ပစ္ခံရသူလို အျမင့္သို႔ ထိုးတက္သြားၿပီး ေလထီးျဖင့္ တေျဖးေျဖး ျပန္ဆင္းလာသူလို တညိမ့္ညိမ့္ အသဲတေအးေအး ရင္တဖိုဖိုႏွင့္ အာရံု ျပန္စုစည္း၍ သတိျပန္ဝင္လာသည္။
ေက်ာ္ေနလတ္က ႏႈတ္ဆက္အနမ္းအျဖစ္ ငယ္ေလးပါးျပင္ႏွစ္ဘက္ကို တလွည့္စီ ေမႊးေမႊးေပးလိုက္သည္။
ခ်ိဳကလည္း ေက်ာ္ လုပ္သလို လိုက္လုပ္ရင္း
“မမ . . အဆင္ေျပတယ္မလား ဟင္ . . .”
ငယ္ေလး ႏႈတ္ဖ်ားမွ မပြင့္တပြင့္ တိုးတိုးေလး ေရရြတ္ေနသည္။ ေက်ာ္ေနလတ္ ႏွင့္ လင္းလက္ခ်ိဳတို႔ ႏွစ္ဦးသား နားစြင့္လိုက္ရာ . . မိမိငယ္တေယာက္ကား ေလာကႀကီးႏွင့္ အဆက္ျပတ္ကာ ရွိန္းဖိန္းဖိန္းႏွင့္ နတ္ျပည္ေရာက္ေနဆဲ။
အသက္ကို ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ရွဴရင္း အိပ္တဝက္ ႏိူးတဝက္ အိမ္မက္ထဲ ေမ်ာလႊင့္ေနသူတေယာက္လို ဘိန္းမွိန္း မွိန္းေနေလသည္။
” ၿပီးသည္ ” ဆိုသည္မွာ ဒီေလာက္ေတာင္ ေကာင္းတာ အသိေနာက္က်ေလျခင္း ဟု ေနာင္တ ရမိသည္။ အိမ္ေထာင္က်ေနာက္က်ျခင္း၊ ကိုေဆြက အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ မျဖည့္ဆည္းေပးႏိူင္ျခင္းမွာ ကံဇာတ္ဆရာ ေၾကာင့္ဟု ဆိုႏိူင္ေသာ္ျငား ေက်ာ္ႏွင့္ခ်ိဳတို႔ လိုးပြဲအၿပီး ယခုလို အေကာင္အထည္ေပၚဖို႔ ၄ လ ခန္႔ၾကာျမင့္ခဲ့သည္မွာ မိမိ၏ ေႏွာင့္ေႏွးေတြေဝခဲ့မႈေၾကာင့္မို႔ ေနာင္တရ ႏွေျမာေနမိသည္။
ယခုမွပင္ စိတ္ေပါ့ပါး လန္းဆန္းကာ အထီးက်န္သလိုလို၊ ၿငီးေငြ႕သလိုလို ျဖစ္ေနသည့္ စိတ္က်ေနမႈ သက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားသည္။ ေလာကႀကီး တခုလံုး သာယာသလို ထင္လာမိၿပီ။ လူျဖစ္ရက်ိဳး နပ္ေလျခင္း ၊ လူ႔ဘဝကား ေနေပ်ာ္လွခ်ည့္ ဟု ခံယူလာမိၿပီ။
ကိုေဆြကို ရင္ထဲမွ အထူး ေက်းဇူးတင္ေနမိသည္။ သေဘာထားႀကီးစြာ စီစဥ္ ခြင့္ျပဳေပးသည့္ ခ်ိဳ ႏွင့္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ လိုးေပးခဲ့သည့္ ေက်ာ္ တို႔ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္မိသည္။ ေက်းဇူး ျပန္တုန္ျ႔ပန္ရမည္ဟု ေတြးသည္။ ပိုးစိုးပက္စက္ ခံခဲ့သည္အတြက္လည္း မ်က္ႏွာပူျခင္း၊ ရွက္ျခင္းမ်ား ေလ်ာ့ပါးသြားၿပီ။ ေသြးသားဆႏၵဆိုတာ သဘာဝ တစ္ခု အျဖစ္ခံယူကာ ေနာက္ေနာင္လည္း ယခုလို အားရပါး ခံပစ္မည္ ဟု ေတြးသည္။ ခ်ိဳ ေျပာဖူးသည့္ ဝ သည့္ အမ်ိဳး မဟုတ္ဆိုသည္မွာ မွန္လိုက္ေလျခင္းဟု လက္ခံမိသည္။
ေခၽြးမ်ား စိုရႊဲေနသည္မို႔ အေအးမမိေအာင္ ခ်ိဳက ေစာင္ပါးေလးတထည္ လႊမ္းေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေလးလည္း ထိုေစာင္ကို ဆြဲျခံဳကာ သူတို႔ဘက္ တေစာင္းလွည့္ ေကြးေနလိုက္သည္။
ေက်ာ္ကား အသားကုန္ လိုးလိုက္ရသျဖင့္ ေမာဟိုက္ကာ ပက္လက္လန္သြားသည္။ ေဆာ္ႀကီးကို ေဆာက္ရည္မ်ား၊ ေသးမ်ားပင္ ပန္းထြက္ေအာင္ ျဖဳတ္လိုက္ႏိူင္သျဖင့္ ေက်နပ္လွသည္။ မိမိ မၿပီးေအာင္ ထိန္းႏိူင္ခဲ့သည္အတြက္လည္း အားရမိသည္။ ေရရွည္မွာ ခ်ိဳ ေစတနာ မပ်က္ေအာင္ သူ႔လည္း လိုးေပးရဦးမည္၊ အလွည့္ေပးရမည္ကို သေဘာေပါက္သည္။
ခ်ိဳ႕ကို မိမိအေပၚလွမ္းဆြဲယူကာ အနမ္းၾကမ္းၾကမ္းေပးလိုက္သည္။ ခ်ိလည္း ယခင္က သူမ်ားကို လိုးျပရတာ ဖီးလ္တက္ဖူးၿပီး ယခု သူမ်ားလိုးၾကတာ အနီးကပ္ အရွင္လတ္လတ္ ျမင္ရသျဖင့္ ေက်နပ္မိသည္။ မျမင္ဖူးမၾကံဳဖူးတာမ်ိဳး ကိုယ္တိုင္ျမင္ေတြ႕၊ ပါဝင္ လႈပ္ရွားခဲ့ရသျဖင့္ ေဆာက္ဖုတ္ထဲမွ ငတ္မႊတ္ေနၿပီ။ မိမိကို လိုးေနက် လီးႀကီး သူမ်ားေဆာက္ဖုတ္ထဲ ဝင္ထြက္ေနတာၾကည့္ၿပီး သဝန္တိုသလိုလိုႏွင့္ ေက်နပ္အားရမႈလည္း ရွိသည္။ ထိုလီးႀကီး ယခုေတာ့ မူလပိုင္ရွင္ ကၽြင္းမွန္ကို ဝင္ရေတာ့မည္။
ေက်ာ့္အေပၚခြေနရင္း အနမ္းမပ်က္ဘဲ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္တည့္ေအာင္ခ်ိန္၍ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ စီးစီးပိုင္ပိုင္ ေလၽွာကနဲ ဝင္သြားသည္။ အထဲမွ ယားယံမႈ သက္သာသြားသည္။ ထက္ေအာက္ ေဘးတိုက္ ဘယ္ညာ ႏွဲ႔ကာ အရသာခံသည္။
ေမြ႕ယာ လႈပ္ခါမႈႏွင့္အတူ ငယ္ေလး ႏိူးလာသည္။ အာရံု စုစည္းကာ မူလ အေျခအေနျပန္ေရာက္ၿပီမို႔ ခ်ိဳတို႔ကို တခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။ လိုးေနၾကၿပီမို႔ ျပံဳးျပလိုက္သည္။ မိမိတေယာက္တည္းအတြက္ ဆိုပါက ခ်ိဳ႕ကို လြန္စြာ အားနာရမည္။
“ကိုေဆြ႕ကို အဆင္ေျပေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္မယ္ေနာ္ . . .”
“ဟုတ္တယ္ မမ . . ကိုေဆြတေယာက္ စိတ္ပူေနမွာ . . . ”
ေက်ာ့္အေပၚ ျမင္းစီးေနရင္း ျပန္ေျပာသည္။
ေက်ာ့္အေပၚ ျမင္းစီးေနရင္း ျပန္ေျပာသည္။
ခ်ိဳ အၾကံရၿပီ။ တခ်က္ ရင္ဖိုသြားသည္။ ဟုတ္သည္။ အရင္က မေတာ္တဆပံုစံႏွင့္ ေက်ာ္ဦးေဆာင္တိုက္တြန္းမႈႏွင့္ လိုးျပခဲ့ဖူးသည္။ ယခု တမင္ျပရလၽွင္ ေကာင္းမည္ဟု အေတြးေပၚသည္။ ေနာင္ကိုလည္း ကိုေဆြ႕ကိုပါ ဒီပြဲေတြထဲ ဝင္ႏြဲေစမည္မို႔ ခုကတည္းက အစျပဳထားလိုက္မည္။ လိင္စိတ္အားနည္းေနသည့္ ကိုေဆြကို မိမိတို႔ အစြမ္း ခပ္ႂကြားႂကြားေလးျပမည္ စိတ္ကူးေပၚသည္။
“ဟို ဗြီဒိုေကာလ္ နဲ႔လား ဟင္ . . မမ”
ေက်ာ္ကလည္း ဒါမ်ိဳးဆို အႀကိဳက္မို႔ လက္မေထာင္ျပသည္။
ေက်ာ္ကလည္း ဒါမ်ိဳးဆို အႀကိဳက္မို႔ လက္မေထာင္ျပသည္။
ခ်ိဳ ဘာကို ဆိုလိုမွန္း သိသည္။ ငယ္ေလးလည္း ထိုအိုင္ဒီယာကို သေဘာက်သည္။ ကိုေဆြ႕ကို တေယာက္တည္း ပစ္ပယ္မထားရက္။
အြန္လိုင္းတက္လိုက္ေတာ့ ထင္သည့္အတိုင္းပင္။ ကိုေဆြ မီးေလးစိမ္းေနသည္။
အြန္လိုင္းတက္လိုက္ေတာ့ ထင္သည့္အတိုင္းပင္။ ကိုေဆြ မီးေလးစိမ္းေနသည္။
Hi လုပ္လိုက္သည္။ အသဲပံု ပို႔လိုက္သည္။
ကိုေဆြတေယာက္ တခ်ိန္လံုး ေစာင့္ေနပံုပင္။ ခ်က္ခ်င္းပင္ အေၾကာင္းျပန္သည္။
“ငယ္ေလး . . . အဆင္ေျပရဲ႕လား . . .”
လက္မ အႀကီးႀကီး ေထာင္ျပလိုက္သည္။
“Can Video call ?”
လက္မ အႀကီးႀကီးတခု ျပန္ရေတာ့ ဗြီဒိုေကာလ္ ေခၚသည္။
စပီကာ ဖြင့္ထားလိုက္သည္။
ကိုေဆြတေယာက္ တခ်ိန္လံုး ေစာင့္ေနပံုပင္။ ခ်က္ခ်င္းပင္ အေၾကာင္းျပန္သည္။
“ငယ္ေလး . . . အဆင္ေျပရဲ႕လား . . .”
လက္မ အႀကီးႀကီး ေထာင္ျပလိုက္သည္။
“Can Video call ?”
လက္မ အႀကီးႀကီးတခု ျပန္ရေတာ့ ဗြီဒိုေကာလ္ ေခၚသည္။
စပီကာ ဖြင့္ထားလိုက္သည္။
“ကိုကို . . ”
“ငယ္ေလး . . အဆင္ေျပလား . . ”
“ဟုတ္ ကိုကို အရမ္းအဆင္ေျပတယ္ . . ကိုကို႔ကို သတိရေနတာ . . . အရမ္းေက်းဇူးတင္တယ္ . . ကိုကိုေရာ . . . ခု ဘာလုပ္ . . .”
“ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ . . .”
မဲ့ျပံဳးေလးႏွင့္ ဝီစကီ ဖန္ခြက္ေလး ေျမာက္ျပသည္။
“သူတို႔ေတြေရာ . . ”
“သူတို႔ေတြက ခုမွ စ လုပ္ ေနၾကတာေပါ့ ခ္ ခ္ . . .”
“ကိုကို ၾကည့္မလား . . လိုက္ဖ္ ျပမယ္ . . .”
“ၾကည့္မယ္ေလ ငယ္ေလး . . ငယ္ေလးကေရာ ဟင္ . . ”
ကင္မရာ ေျပာင္းလိုက္သည္။
“ငယ္ေလး . . ၿပီးသြားၿပီ ကိုကို . . . တကိုယ္လံုးကို ႏံူးခ်ိသြားတယ္ . . . ကိုေက်ာ္ေရာ ခ်ိဳ ေရာက ျပဳစုေပးတာ တအားေတာ္တာပဲ . . .”
“ကိုကိုက ငယ္ေလး ကို ၾကည့္ခ်င္တာ . . ”
“ၾကည့္ရမွာေပါ့ ကိုကို . . ေနာက္တခါဆို ကိုကိုပါ ပါမွာ . . . ”
“တကယ္ ?
“ဒါနဲ႔ . . ကိုကို ခ်ိဴ့ ကိုေရာ မလုပ္ခ်င္ဘူးလားဟင္ . . ”
“အာ . . ငယ္ကလည္း . . .”
“မလုပ္ခ်င္ဘူးေပါ့ . . .”
“အခုလား လို႔ . . ဟီး ဟီး . . ”
“အခုေတာ့ အဲ့ကေနၾကည့္ၿပီး စိတ္ကူးနဲ႔ လွမ္းလိုးေပေတာ့ ကိုကို . . . ငယ္ေလး ရိုက္ျပေနမယ္ေလ . . . ကိုကို ထုေပါ့ ေနာ္ . . .”
“အိုေက”
“ငယ္ေလး . . အဆင္ေျပလား . . ”
“ဟုတ္ ကိုကို အရမ္းအဆင္ေျပတယ္ . . ကိုကို႔ကို သတိရေနတာ . . . အရမ္းေက်းဇူးတင္တယ္ . . ကိုကိုေရာ . . . ခု ဘာလုပ္ . . .”
“ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ . . .”
မဲ့ျပံဳးေလးႏွင့္ ဝီစကီ ဖန္ခြက္ေလး ေျမာက္ျပသည္။
“သူတို႔ေတြေရာ . . ”
“သူတို႔ေတြက ခုမွ စ လုပ္ ေနၾကတာေပါ့ ခ္ ခ္ . . .”
“ကိုကို ၾကည့္မလား . . လိုက္ဖ္ ျပမယ္ . . .”
“ၾကည့္မယ္ေလ ငယ္ေလး . . ငယ္ေလးကေရာ ဟင္ . . ”
ကင္မရာ ေျပာင္းလိုက္သည္။
“ငယ္ေလး . . ၿပီးသြားၿပီ ကိုကို . . . တကိုယ္လံုးကို ႏံူးခ်ိသြားတယ္ . . . ကိုေက်ာ္ေရာ ခ်ိဳ ေရာက ျပဳစုေပးတာ တအားေတာ္တာပဲ . . .”
“ကိုကိုက ငယ္ေလး ကို ၾကည့္ခ်င္တာ . . ”
“ၾကည့္ရမွာေပါ့ ကိုကို . . ေနာက္တခါဆို ကိုကိုပါ ပါမွာ . . . ”
“တကယ္ ?
“ဒါနဲ႔ . . ကိုကို ခ်ိဴ့ ကိုေရာ မလုပ္ခ်င္ဘူးလားဟင္ . . ”
“အာ . . ငယ္ကလည္း . . .”
“မလုပ္ခ်င္ဘူးေပါ့ . . .”
“အခုလား လို႔ . . ဟီး ဟီး . . ”
“အခုေတာ့ အဲ့ကေနၾကည့္ၿပီး စိတ္ကူးနဲ႔ လွမ္းလိုးေပေတာ့ ကိုကို . . . ငယ္ေလး ရိုက္ျပေနမယ္ေလ . . . ကိုကို ထုေပါ့ ေနာ္ . . .”
“အိုေက”
ကိုေဆြကား တသက္လံုး ထုေနက်မို႔ ခ်က္ခ်င္းပင္ ပုဆိုးကိုခၽြတ္ခ်၍ ငယ္ပါကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီးသား ျဖစ္ေနၿပီ။ မိမိမိန္းမ ငယ္ေလးကို ဟိုေကာင္ ဘယ္လို လိုးေလမလဲ တခ်ိန္လံုး ေတြးေနေတာ့ လီးက ေတာင္ခ်င္ခ်င္မွာ ခုလို သူ႔မိန္းမက တက္ေဆာင့္ေနတာ ျမင္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းေထာင္တက္လာသည္။ ငယ္ေလး လွဲေနရာမွ လူးလဲထကာ အေကာင္းဆံုး ျမင္ကြင္းရေအာင္ လွည့္ပတ္ ရိုက္ျပသည္။ ေက်ာ္တို႔ လင္မယား ၂ ဦးလံုးက ကင္မရာဘက္လွည့္ ျပံဳးျပၾကသည္။
ခါခ်ဥ္ေကာင္ မာန္ႀကီး၊ ေတာင္ႀကီးၿဖိဳမယ္ၾကံ ခါးကမသန္ ဆိုသလို ကိုယ္၌က လီးေတာင္အားမေကာင္းေပမယ့္ ခ်ိဳလို လံုးလံုးက်စ္က်စ္ ျဖဴေဖြးေဖြး ေဆာ္မ်ိဳးကို ကစ္ခ်င္ေသးသည္။ ေက်ာ့္လီးႀကီးကို တခ်က္တခ်က္ေတြ႕ရသည္။ ဒီလီးႀကီးႏွင့္ သူ႔မိန္းမကို လိုးၿပီးသြားၿပီ ဆိုသည့္အသိကလည္း ကိုေဆြ႕ကို စိတ္ႂကြေစသည္။ မိမိလက္ကို ထက္ေအာက္ စေရႊ႕ လိုက္သည္။
“အဝင္အထြက္ ေသခ်ာရိုက္ျပေလ ငယ္ေလး . . ”
ငယ္ေလးက ခ်ိဳ ေဆာက္ဖုတ္ကို အနီးကပ္ ရိုက္သည္။ ခ်ိဳက ရိုက္ျပေနမွန္းသိ၍ ပီပီျပင္ျပင္ျဖစ္ေအာင္ ေႏွးေႏွးမွန္မွန္ တဆံုးထုတ္ တဆံုးသြင္း လုပ္ျပသည္။
“ကိုေဆြ ပိုရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ရေအာင္ လွည့္လိုက္မယ္ . . .”
ဟု ေျပာကာ လီးကို ေဆာက္ဖုတ္မွ မကၽြတ္ေစဘဲ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ကာ ေက်ာ့္ဘက္ကို ဖင္ေပးအေနအထားျဖစ္ေအာင္ လွည့္သည္။ လီးကို တပ္လ်က္ လွည့္သည္မို႔ ေက်ာ္တေယာက္ အီဆိမ့္သြားသည္။ ေဆာင့္ေၾကာင့္အေနအထားႏွင့္ ေက်ာ့္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို အားျပဳေထာက္ကာ မွန္မွန္ေဆာင့္ေပးသည္။
ဟု ေျပာကာ လီးကို ေဆာက္ဖုတ္မွ မကၽြတ္ေစဘဲ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ကာ ေက်ာ့္ဘက္ကို ဖင္ေပးအေနအထားျဖစ္ေအာင္ လွည့္သည္။ လီးကို တပ္လ်က္ လွည့္သည္မို႔ ေက်ာ္တေယာက္ အီဆိမ့္သြားသည္။ ေဆာင့္ေၾကာင့္အေနအထားႏွင့္ ေက်ာ့္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို အားျပဳေထာက္ကာ မွန္မွန္ေဆာင့္ေပးသည္။
“အား လွလိုက္တဲ့ ျမင္ကြင္းကြာ . . ”
ကိုေဆြ လက္ကို ျမန္ျမန္ အလုပ္ေပးသည္။
“ကိုေဆြႀကီး ညီမကို မလိုးခ်င္ဘူးလား”
ခ်ိဳက လွမ္း စသည္။
“အခုလား . . ”
ကိုေဆြလည္း ေခသူတေယာက္ေတာ့မဟုတ္။
“ဟုတ္တယ္ . . ခု ခ်ိဳ လိုးေပးေနတာ ကိုေဆြ႕ လီးႀကီးေလ . . ေကာင္းလား ကိုေဆြ . .”
ေျပာရင္းႏွင့္ ျမင္ကြင္း ပိုေကာင္းေအာင္ အေနာက္ဘက္ လွန္ရင္း လက္ကို ေက်ာ့္ရင္ဘတ္ေပၚ ေထာက္လိုက္သည္။ ဖင္ကို ထက္ေအာက္ လႈပ္ရွားရင္း ေသခ်ာ လိုးျပေနသည္။ ႏွဲ႔ကာ ဝွိုက္ျပသည္။ ကၽြတ္ထြက္လုမတတ္ ဆြဲထုတ္သည္။ ေဆာက္ဖုတ္ပြင့္ဖတ္လးမ်ား အရည္တဝင္းဝင္းႏွင့္ လန္ထြက္လာသည္။ တအိအိ ျပန္ထိုင္ခ်သည္။ ေဆာက္ဖုတ္ခ်ိဳင့္ကာ အဖတ္ေလးမ်ား လိပ္ဝင္သြားသည္။
ကိုေဆြ လက္ကို ျမန္ျမန္ အလုပ္ေပးသည္။
“ကိုေဆြႀကီး ညီမကို မလိုးခ်င္ဘူးလား”
ခ်ိဳက လွမ္း စသည္။
“အခုလား . . ”
ကိုေဆြလည္း ေခသူတေယာက္ေတာ့မဟုတ္။
“ဟုတ္တယ္ . . ခု ခ်ိဳ လိုးေပးေနတာ ကိုေဆြ႕ လီးႀကီးေလ . . ေကာင္းလား ကိုေဆြ . .”
ေျပာရင္းႏွင့္ ျမင္ကြင္း ပိုေကာင္းေအာင္ အေနာက္ဘက္ လွန္ရင္း လက္ကို ေက်ာ့္ရင္ဘတ္ေပၚ ေထာက္လိုက္သည္။ ဖင္ကို ထက္ေအာက္ လႈပ္ရွားရင္း ေသခ်ာ လိုးျပေနသည္။ ႏွဲ႔ကာ ဝွိုက္ျပသည္။ ကၽြတ္ထြက္လုမတတ္ ဆြဲထုတ္သည္။ ေဆာက္ဖုတ္ပြင့္ဖတ္လးမ်ား အရည္တဝင္းဝင္းႏွင့္ လန္ထြက္လာသည္။ တအိအိ ျပန္ထိုင္ခ်သည္။ ေဆာက္ဖုတ္ခ်ိဳင့္ကာ အဖတ္ေလးမ်ား လိပ္ဝင္သြားသည္။
ေက်ာ္ အစျပဳ၍ လိုးျပခဲ့သည့္ေနာက္ရယ္၊ မမငယ္ေလးကိုယ္တိုင္ ပက္ပက္စက္စက္ မိမိေရွ႕မွာ အလိုးခံခဲ့တဲ့ေနာက္ရယ္၊ ခ်ိဳခုလို ျပရတာ မရွက္ေတာ့တဲ့အျပင္ ဖီးလ္ ပိုတက္လာသည္။ ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ တင္ပါးအစံုကို ကိုင္ကာ မလိုက္ခ်လိုက္ ကူေပးသည္။ ခ်ိဳ႕ကိုယ္က ခပ္လန္လန္ ႏွင့္မို႔ လီးအဝင္အထြက္က ဂ်ီစေပါ့ကို အခ်က္တိုင္း ထိုးမိသည္။
ေျပာင္ရွင္း ဝင္းလက္ေနသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ လီးတံႀကီး ဝင္ထြက္ေနသည္မွာ အတိုင္းသား ျမင္ေနရသည္။ အဝနားထိ ဒစ္ႀကီးကၽြတ္ထြက္ေတာ့မလို ေရာက္ေရာက္လာၿပီး နင့္ကနဲ ျပန္ဝင္သြားပံုမွာ ပီျပင္လွသည္မို႔ ကိုေဆြ တအား ဖီးလ္တက္ေနသည္။ ငယ္ေလးေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္မတူ တမူလွပသည့္ ေဆာက္ဖုတ္ေလးမို႔ လည္း အာရံုရလွေပသည္။
“ညီမရယ္ . . . ေဆာက္ဖုတ္ေလးက လွလိုက္တာကြာ . . အေမြးေတြေျပာင္ရွင္းေနေတာ့ ခ်ာတိတ္မေလး က်ေနတာပဲ . .
ကိုယ္ အဲဒီထဲ ထည့္ခ်င္လိုက္ထွာ . . .”
ကိုယ္ အဲဒီထဲ ထည့္ခ်င္လိုက္ထွာ . . .”
“အင္း . . . ထည့္ရမယ္ ကိုေဆြ . . .
ခုလည္း . . ကို႔ေဆြ႕ဟာလို႔ ခ်ိဳ မွန္းေနတာ . . ”
ခုလည္း . . ကို႔ေဆြ႕ဟာလို႔ ခ်ိဳ မွန္းေနတာ . . ”
ဒီစကားမွာ ကိုေဆြ လီးႀကီး ဆတ္ကနဲ မာသည္။
“ကိုယ္လည္း ဟို ဟိုတယ္မွာ ညီမ ေဆာက္ဖုတ္စျမင္ဖူးကတည္းက မ်က္စိထဲက မထြက္ဘူး ညီမရယ္ . . .”
“ကိုယ္လည္း ဟို ဟိုတယ္မွာ ညီမ ေဆာက္ဖုတ္စျမင္ဖူးကတည္းက မ်က္စိထဲက မထြက္ဘူး ညီမရယ္ . . .”
“လိုးေလ ကိုေဆြ . . ေဆာင့္ေပး ေဆာင့္ေပး . . အား ေကာင္းေနၿပီ . . အား . . .သြက္သြက္ လုပ္ေပး . .”
ခ်ိဳ၏ ညဳတုတု စကားသံေၾကာင့္ ကိုေဆြ ထိုင္ထုေနရာမွ ခါးေကာ့ တင္ပါးမ်ားစုညႇစ္ကာ သြက္သြက္ႀကီး ထုလိုက္ေတာ့ သုတ္ရည္ေတြ ၾကမ္းေပၚ ပန္းထြက္ကုန္သည္။
“အား အစ္ အစ္ . . .”
ကိုေဆြမ်က္ႏွာႀကီး ရွံု႔မဲ့သြားကာ စခရင္ေပၚမွ ေပ်ာက္သြားသည္။ ျမင္ကြင္းမ်ားက မ်က္ႏွာက်က္ေရာက္လိုက္ နံရံဘက္ေရာက္လုိက္၊ ၾကမ္းျပင္ ျဖစ္လိုက္ႏွင့္။ ကိုေဆြ ဖုန္းကို ပံုမွန္ကိုင္မထားႏိူင္ေတာ့။
ငယ္ေလး ကင္မရာကို သူ႔ဘက္ ျပန္ေျပာင္းၿပီး
“ကိုကို . . ေနလို႔ေကာင္းသြားၿပီလား . . ခ္ ခ္ . . ”
“အင္း . . ဟုတ္တယ္ . . . ငယ္ေလး ခုကိစၥ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္တာ ေက်းဇူးတင္တယ္ သိလား . . .
ငယ္ေလးကို ပိုပိုၿပီး ခ်စ္လာတယ္ . .”
“ဟုတ္ . . ကိုကို . . ငယ္ေလးလည္း ကိုကို႔ကို တအားခ်စ္ . . အမ်ားႀကီးခ်စ္ . . . ”
“ကိုကို အိမ္သာသြားေဆးလိုက္ဦးမယ္ . . .”
“ဟုတ္ ကိုကို . . ဘိုင့္ဘိုင္ . . .”
“ကိုကို . . ေနလို႔ေကာင္းသြားၿပီလား . . ခ္ ခ္ . . ”
“အင္း . . ဟုတ္တယ္ . . . ငယ္ေလး ခုကိစၥ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္တာ ေက်းဇူးတင္တယ္ သိလား . . .
ငယ္ေလးကို ပိုပိုၿပီး ခ်စ္လာတယ္ . .”
“ဟုတ္ . . ကိုကို . . ငယ္ေလးလည္း ကိုကို႔ကို တအားခ်စ္ . . အမ်ားႀကီးခ်စ္ . . . ”
“ကိုကို အိမ္သာသြားေဆးလိုက္ဦးမယ္ . . .”
“ဟုတ္ ကိုကို . . ဘိုင့္ဘိုင္ . . .”
ကိုေဆြႀကီးလည္း တခ်ီေကာင္းေကာင္း ထုလိုက္ရသည္မို႔ ငယ္ေလး ေက်နပ္မိသည္။ ေက်ာ္တို႔ လင္မယားကို ေက်းဇူးတင္ၿပီးရင္း တင္ေနမိသည္။ မိမိ အားရပါးရ ၿပီးၿပီးသားမို႔ ႏံုးခ်ိေန၍ ကာမစိတ္မပါလွေသာ္ျငား ယခု သူတို႔ ၿပီးရန္အလွည့္မို႔ မိမိ တတ္ႏိူင္သေလာက္ ဝင္ကူၾကည့္မည္ စိတ္ကူးသည္။
မိမိအား ခ်ိဳ ေစာက္ေစ့ပြတ္ေပးခဲ့သလို ျပန္ပြတ္ေပးသည္။ ထက္ေအာက္ ခုန္ဆြခုန္ဆြ လုပ္ေနသည့္ ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္း ေသးေသးေလးကို အုပ္ကိုင္ကာ ေစာက္ေစ့ကို ပြတ္ေပးသည္။ က်န္လက္တဘက္က ေက်ာ့္ရင္ဘတ္ကို ပြတ္ေပးလိုက္သည္။
ျပင္ပ လက္တေခ်ာင္း၏ ပြတ္သပ္ႏူးဆြေပးမႈေၾကာင့္ ေက်ာ္ေရာ ခ်ိဳပါ တမူထူးျခား ေကာင္းလွသည္။ မိမိတို႔လိုးျပတာၾကည့္ၿပီး ကိုေဆြ တေယာက္ထုလိုက္သည့္အသိေၾကာင့္လည္း ပိုရင္ဖိုရသည္။ ႏွစ္ဦးသား ကာမပန္းတိုင္ နီးေလၿပီ။
“ဟူး . . ေမာၿပီ ကိုရယ္ . . ခ်ိဳ႕ ကို အေပၚက လိုးေပးေတာ့ ေနာ္ . . .”
ခ်ိဳက အလိုးရပ္ၿပီး ပက္လက္လန္ အိပ္ခ်လိုက္သည္။ ေက်ာ္ကလည္း ခပ္သြက္သြက္ေနရာယူသည္။
ေပါင္ေစ့ထားသည့္ ခ်ိဳ႕အေပၚ ခြကာ ဒူးေထာက္ထိုင္ၿပီး ေျပာင္ဝင္း ေကာ့ေထာင္ေနသည့္ လီးတံကို လက္ႏွင့္ဖိ ေဆာက္ဖုတ္အျခမ္းၾကားတအိအိ သြင္းလိုက္သည္။
ေပါင္ေစ့ထားသည့္ ခ်ိဳ႕အေပၚ ခြကာ ဒူးေထာက္ထိုင္ၿပီး ေျပာင္ဝင္း ေကာ့ေထာင္ေနသည့္ လီးတံကို လက္ႏွင့္ဖိ ေဆာက္ဖုတ္အျခမ္းၾကားတအိအိ သြင္းလိုက္သည္။
ခ်ိဳကလည္း ပြဲသိမ္းအေနအထားယူကာ ဝင္လာသည့္ ေက်ာ့္လီးႀကီးကို တင္ပါးမ်ားခြက္သည္အထိ ဆြဲစုပ္ယူသည္။ ငယ္ေလးက ခ်ိဳ႕ ႏိူ႔သီးမ်ားကို ပြတ္သပ္ေပးသည္။ ေက်ာ္ လက္ေထာက္ကာ ဒိုက္ထိုးသလို တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းႏွင့္ လိုးေတာ့သည္။
ဆီးခံု ႏွစ္ခုၾကားညာလက္ဝါးကို အျပားလိုက္ ထည့္ကာ ခ်ိဳ ကိုယ္တိုင္ ေဆာက္ေစ့ကို ျမန္ျမန္ပြတ္သည္။ ငယ္ေလး က ခ်ိဳ႕ႏိူ႔ေလးမ်ားကို ဆုပ္နယ္ေပးသလို ေက်ာ့္ ေက်ာျပင္ႀကီးကိုလည္း ပြတ္ေပးသည္။
“အား ား ား . . .ေကာင္းလိုက္ထွာ ၿပီးေတာ့မယ္ . . . ၿပီး အီး အီး ေတာ့မယ္ . . .”
ခ်ိဳတေယာက္ တင္းေတာင့္သြားကာ ေခါင္းေထာင္လိုက္ ျပန္က်လိုက္ႏွင့္ ပန္းဝင္ေနေလၿပီ။
ငယ္ေလးလည္း ခ်ိဳ႕ ႏိူ႔သီးေခါင္းကို ညႇစ္ေပးၾကည့္သည္။ ခ်ိဳ တေယာက္ တကိုယ္လံုး တင္းေတာင့္လာသည္။
ငယ္ေလးလည္း ခ်ိဳ႕ ႏိူ႔သီးေခါင္းကို ညႇစ္ေပးၾကည့္သည္။ ခ်ိဳ တေယာက္ တကိုယ္လံုး တင္းေတာင့္လာသည္။
“ကို . . . လုပ္ထား လိုးထား . . .”
“အား ား ား ၿပီးၿပီ ၿပီးၿပီ”
ခ်ိဳ႕ ခႏၶာကိုယ္ေလး ေပ်ာ့က်သြားသည္။
ေက်ာ္က တဖန္းဖန္း လိုးေနဆဲ။
“အား ား ား ၿပီးၿပီ ၿပီးၿပီ”
ခ်ိဳ႕ ခႏၶာကိုယ္ေလး ေပ်ာ့က်သြားသည္။
ေက်ာ္က တဖန္းဖန္း လိုးေနဆဲ။
ခ်ိဳက အရွိန္မပ်က္ ေဆာက္ဖုတ္အတြင္းသားမ်ားႏွင့္ ဆက္ညႇစ္ေပးသည္။ ငယ္ေလးက ေက်ာ့္ ေက်ာျပင္ႀကီးကို ပြတ္ေနရာမွ တင္ပါးေပၚ ပြတ္ေပးသည္။ ထိုမွ တဆင့္ ဖင္အကြဲေၾကာင္းထဲ အေျမာင္းလိုက္ ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ စအိုဝေပၚ ပြတ္ဆြဲေပးသည္။
“အီး ေကာင္းတယ္ မမ . . ဟုတ္ၿပီ . . ေဂြးဥေတြကို ပြတ္ေပး . . အူး ဟူး . . ”
ငယ္ေလးလက္မ်ား ေက်ာ့္ ေဂြးဥေတြကို ဆုပ္ကိုင္ပြတ္ေပးသည္။ ဖြဖြညႇစ္ေပးလိုက္သည္။
“အစ္ အိ အိ အား ား ား ၿပီးၿပီ . . အစ္ အစ္ . . ”
ေက်ာ္တေယာက္ ေအာင့္အီးထိန္းထားခဲ့သမၽွ သုတ္ ေတြကို အားရပါးရ ပန္းထဲ့လိုက္ကာ ဝုန္းကနဲ ခ်ိဴ့ေပၚ ျပဳတ္က်၍ ေပ်ာ့ေခြသြားသည္။ တခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ ျဖစ္ကာ ၿငိမ္သြားေတာ့သည္။
xxxx
ေနာက္တေန႔ ေက်ာ္လည္း ရံုးတက္ရမည္မို႔ ခနအၾကာ ကိုေဆြကငယ္ေလးကို လာေရာက္ႀကိဳသြား၍ စိတ္ၾကည္ႏူးလန္းဆန္းစြာ အိမ္ျပန္လာၾကသည္။ ေက်ာ္ေနလတ္ ငယ္ေလးကို ဘယ္လို လိုးေပးလို႔ ငယ္ေလး ကာမအရသာကို ဘယ္လို ခံစားရသလဲ ဆိုသည္ကို ကိုေဆြက တဖြဖြ ေမးေသာ္လည္း ငယ္ေလးက ရွက္ကိုးရွက္ကန္းႏွင့္ ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္သာ ေျဖေလသည္။
“လာမယ့္ စေနေန႔က် သိရမွာေပါ့ ကိုကိုရာ . . .”
“အင္းပါေလ . . .
ငယ္ေလး အရမ္းေကာင္းတာပဲလား . . .”
“ဟုတ္ . . ေကာင္းတယ္ ကိုကို . . ”
ကိုေဆြ စိတ္ထဲ တခ်က္ မနာလိုသလို ျဖစ္မိေသာ္လည္း မိမိ အသက္အရြယ္အရ အေျခအေနမွန္ကို လက္ခံရမည္ေလ။
“ဒါနဲ႔ ကိုကို . . ေနာက္တခါက်ရင္ အေမြးေတြ ရွင္းခဲ့ဖို႔ မွာလိုက္တယ္ . . .”
“အင္း . . ေကာင္းတာေပါ့ . . ခ်ိဳ႕ ဟာလိုမ်ိဳးေပါ့ . . .”
“ဟုတ္ . . ကိုကိုေရာ ႀကိဳက္လားဟင္ . . ”
“ႀကိဳက္တာေပါ့ ငယ္ေလး . . ”
“ငယ္ေလးေလ . . တားေဆးေတြ ေသာက္လည္း မေသာက္ခ်င္၊ ထိုးလည္းမထိုးခ်င္ဘူး ကိုကို . . OG မမနဲ႔ တိုင္ပင္ၾကည့္လိုက္မယ္ေနာ္ . .”
“ငယ္ေလး အဆင္ေျပသလို လုပ္ေလ . . ”
“ကိုကို . . . ဟိုေလ . . ခ်ိဳတို႔အတြက္ ငယ္ေလးကေတာ့ အိပ္ယာခင္း ၃ စံု ေလာက္နဲ႔ ကေလးေတြအတြက္ ေခ်ာကလက္ေတြ ဝယ္ေပးမလား လို႔ . . တျခား ဘာလက္ေဆာင္ ေပးရင္ ေကာင္းမလဲ ဟင္ . . . ”
“အင္းပါေလ . . .
ငယ္ေလး အရမ္းေကာင္းတာပဲလား . . .”
“ဟုတ္ . . ေကာင္းတယ္ ကိုကို . . ”
ကိုေဆြ စိတ္ထဲ တခ်က္ မနာလိုသလို ျဖစ္မိေသာ္လည္း မိမိ အသက္အရြယ္အရ အေျခအေနမွန္ကို လက္ခံရမည္ေလ။
“ဒါနဲ႔ ကိုကို . . ေနာက္တခါက်ရင္ အေမြးေတြ ရွင္းခဲ့ဖို႔ မွာလိုက္တယ္ . . .”
“အင္း . . ေကာင္းတာေပါ့ . . ခ်ိဳ႕ ဟာလိုမ်ိဳးေပါ့ . . .”
“ဟုတ္ . . ကိုကိုေရာ ႀကိဳက္လားဟင္ . . ”
“ႀကိဳက္တာေပါ့ ငယ္ေလး . . ”
“ငယ္ေလးေလ . . တားေဆးေတြ ေသာက္လည္း မေသာက္ခ်င္၊ ထိုးလည္းမထိုးခ်င္ဘူး ကိုကို . . OG မမနဲ႔ တိုင္ပင္ၾကည့္လိုက္မယ္ေနာ္ . .”
“ငယ္ေလး အဆင္ေျပသလို လုပ္ေလ . . ”
“ကိုကို . . . ဟိုေလ . . ခ်ိဳတို႔အတြက္ ငယ္ေလးကေတာ့ အိပ္ယာခင္း ၃ စံု ေလာက္နဲ႔ ကေလးေတြအတြက္ ေခ်ာကလက္ေတြ ဝယ္ေပးမလား လို႔ . . တျခား ဘာလက္ေဆာင္ ေပးရင္ ေကာင္းမလဲ ဟင္ . . . ”
“အင္း . . ကိုကိုစဥ္းစားထားတာ ရွိတယ္ . . ကားအသစ္ တစ္စီးကို ရံုးထဲထည့္ၿပီး လက္ရွိကားကို ေက်ာ္အတြက္ သီးသန္႔ ေပးထားမလားလို႔ . . ”
“ေနာင္ကို ေရရွည္ အျမဲ လက္တြဲသြားႏိူင္ရင္ တိုးေက်ာ္ ကမ္ပဏီကေန branch အသစ္ တစ္ခု ခြဲဖြင့္ၿပီး ေက်ာ္ေနလတ္ကို ဒါရိုက္တာ ခန္႔ဖို႔ထိ စဥ္းစားထားတယ္ . . .”
“ေနာင္ကို ေရရွည္ အျမဲ လက္တြဲသြားႏိူင္ရင္ တိုးေက်ာ္ ကမ္ပဏီကေန branch အသစ္ တစ္ခု ခြဲဖြင့္ၿပီး ေက်ာ္ေနလတ္ကို ဒါရိုက္တာ ခန္႔ဖို႔ထိ စဥ္းစားထားတယ္ . . .”
“ဟုတ္ . . ေကာင္းတာေပါ့ ကိုကို . . အဲ့လိုဆို ခ်ိဳလည္း အရမ္းေပ်ာ္ရွာမွာ သိလား . . ”
စေနေန႔ ေရာက္ရန္ တပါတ္ကာလသည္ ခါတိုင္းထက္ ၾကာေနသလိုပင္။ ႏိူ႔သီးေခါင္း ႏွင့္ ေဆာက္ေစ့မ်ားမွ ဒါဏ္မ်ား တရက္ႏွစ္ရက္အထိ တဆစ္ဆစ္ နာေနေသး၍ သတိတရ ျဖစ္ေနမိသည္။ ေရခ်ိဳးတိုင္း အရွိုးရာမ်ားၾကည့္ကာ ႏွိပ္စက္ခံ၊ အလိုးခံခဲ့သည့္ ျမင္ကြင္းမ်ား ျပန္လည္ ျမင္ေယာင္ေနမိသည္။ ဒီၾကားထဲတြင္ ငယ္ေလးထံလည္း မသြားျဖစ္။ ဖုန္းႏွင့္သာ ဆက္သြယ္ျဖစ္ၾကသည္။
အရွိုးရာမ်ား ေပ်ာက္သည့္ တရက္မွာေတာ့ ျပေနက် OG မမ ႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ IUD ထည့္ျဖစ္သည္။ နကို ဝေနသူမို႔ တားေဆး ေသာက္ေဆး ထိုးေဆးမ်ား မသံုးလို။
အရွိုးရာမ်ား ေပ်ာက္သည့္ တရက္မွာေတာ့ ျပေနက် OG မမ ႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ IUD ထည့္ျဖစ္သည္။ နကို ဝေနသူမို႔ တားေဆး ေသာက္ေဆး ထိုးေဆးမ်ား မသံုးလို။
ဆရာဝန္မွာၾကားသည့္အတိုင္း ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ရန္ အနီးရွိ ဂ်င္ တခုတြင္ စာရင္းသြင္း၍ စလုပ္ျဖစ္ေနသည္။ စားဝင္အိပ္ေပ်ာ္၍ ေပါ့ပါးလန္းဆန္းသလို ခံစားရသည္။
ခ်ိဳတေယာက္ေတာ့ ညတိုင္း အလိုးခံေနရတာ ကံေကာင္းလိုက္တာ ဟု ေတြးမိသည္။
ကိုေဆြကေတာ့ အားရပါးရ ထုလိုက္ရသည္မို႔ တပါတ္ ၁၀ ရက္ခန္႔ ကာမစိတ္ ကုန္ခမ္းေနဆဲ။
ေသာၾကာေန႔တြင္ေတာ့ ငယ္ေလးတေယာက္ ၿပီးခဲ့သည့္ တညကို ျပန္ျမင္ေယာင္ကာ မနက္ျဖန္အတြက္ စိတ္မ်ားက ႂကြေနသည္။ စေနေန႔ မွသာ ေဆာက္ေမြးရိတ္ရန္ ေတြးထားေသာ္လည္း ယခုထဲက ရိတ္ထားမည္ စိတ္ကူးလိုက္သည္။
ကိုေဆြကေတာ့ အားရပါးရ ထုလိုက္ရသည္မို႔ တပါတ္ ၁၀ ရက္ခန္႔ ကာမစိတ္ ကုန္ခမ္းေနဆဲ။
ေသာၾကာေန႔တြင္ေတာ့ ငယ္ေလးတေယာက္ ၿပီးခဲ့သည့္ တညကို ျပန္ျမင္ေယာင္ကာ မနက္ျဖန္အတြက္ စိတ္မ်ားက ႂကြေနသည္။ စေနေန႔ မွသာ ေဆာက္ေမြးရိတ္ရန္ ေတြးထားေသာ္လည္း ယခုထဲက ရိတ္ထားမည္ စိတ္ကူးလိုက္သည္။
ေဆာက္ေမြးမ်ားကို ကပ္ေၾကးႏွင့္ အရင္ျဖတ္ၿပီးမွ ဂ်ဳပ္ႏွင့္ အေျပာင္ရွင္းလိုက္သည္။ မီးဖြားခ်ိန္မွ လဲႊ၍ တခါမွ မရိတ္ဖူးသျဖင့္ မိမိဟာ မိမိ ငံု႔ၾကည့္ရင္း အသစ္အဆန္းေလး အျဖစ္ ေက်နပ္ေနမိသည္။ ေဆာက္ေမြးမ်ား မရွိေတာ့သျဖင့္ ယခင္တေခါက္လို အေမြးမွ ဆုပ္ကိုင္ ေျမာက္၍ ရေတာ့မည္ မဟုတ္။ ဒီတေခါက္ မည္သို႔မ်ား လုပ္ဦးမလဲ ေတြးေနမိသည္။ ေဆာက္ေစ့ကို ညႇစ္၍ေတာ့ မ မ,ေလာက္ဘူးဟု ထင္သည္။
“အို . . ဘယ္လိုပဲ လုပ္လုပ္ ႀကိတ္မွိတ္ ခံရမွာပဲ . . ”
စေနေန႔ ေန႔လည္မွာေတာ့ ငယ္ေလးတေယာက္ လာမည့္ စေနည အတြက္ ရင္ဖိုေနေလၿပီ။
“အို . . ဘယ္လိုပဲ လုပ္လုပ္ ႀကိတ္မွိတ္ ခံရမွာပဲ . . ”
စေနေန႔ ေန႔လည္မွာေတာ့ ငယ္ေလးတေယာက္ လာမည့္ စေနည အတြက္ ရင္ဖိုေနေလၿပီ။
ထိုသို႔ နာက်င္ေအာင္ ႏွိပ္စက္ခံရၿပီး ျပန္လည္သက္သာခ်ိန္၌ အလိုးခံရမွသာ အထူးေကာင္းသည္ကို ငယ္ေလးသိေနသည္။ ကိုယ္က သူတို႔လို ညတိုင္း ကာမစည္းစိမ္ ရတာမဟုတ္ေတာ့ တခါဆို ဆိုသေလာက္ ပယ္ပယ္ႏွယ္ႏွယ္ ခံထားမွ တပါတ္စာ လံုေလာက္မည္မွန္းသိသည္။
xxxx
စေနေန႔ ည ၇ နာရီ ခန္႔မွာေတာ့ ကိုတင္ေအာင္ေဆြတို႔ လင္မယား လက္ေဆာင္မ်ား၊ အရက္တလံုး၊ စားစရာမ်ားႏွင့္ အတူ ေက်ာ္ေနလတ္တို႔အိမ္ ေရာက္လာၾကသည္။ ေက်ာ္ တို႔လင္မယားလည္း အားနာပါးနာႏွင့္ ဝမ္းသာအားရ လက္ခံၾကသည္။
“ညီ . . ကားကို ျပန္ေရာင္းရင္ ေရာင္းလိုက္လို႔ရၿပီ။ ေငြပို ထြက္လာတာေပါ့ . . ရံုးက xxxx ကားေလးကို ညီ ကိုယ္ပိုင္သံုးဖို႔ ေပးထားလိုက္မယ္ . . . ရံုးသံုးအတြက္ ပိုႀကီးၿပီး လူပိုဆန္႔တဲ့ xxxx ကားတစီး ဝယ္ထည့္ထားၿပီ . . ”
ေက်ာ္ေရာ ခ်ိဳပါ ထင္မွတ္မထားသည္ေၾကာင့္ အလြန္ ဝမ္းသာသြားသည္။ ခ်ိဳက ကားေရာင္းရေငြကို ဘဏ္ထဲထည့္ ေငြတိုးရဖို႔ထိ တန္းတြက္လိုက္မိၿပီ။ ေက်ာ္ကေတာ့ ဒီတခါ ေဆာ္ႀကီးကို အရင္ထက္ ပိုေကာင္းေအာင္ လိုးေပးၿပီး ေက်းဇူးဆပ္ဖို႔ ျမန္ျမန္ အကြက္ခ် စဥ္းစားလိုက္သည္။
ခနတျဖဳတ္ စကားေျပာဆိုၾကၿပီး . . .
“ကဲ . . ညီတို႔ သေဘာေနာ္ . . . စခ်င္ရင္ စေတာ့ . . . ”
“လုပ္စရာ ရွိတာ အရင္ လုပ္ၾကၿပီးမွ ေအးေအးေဆးေဆး ေသာက္ၾကစားၾက စကားေျပာဆိုၾကတာ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ . . .”
“ကဲ . . ညီတို႔ သေဘာေနာ္ . . . စခ်င္ရင္ စေတာ့ . . . ”
“လုပ္စရာ ရွိတာ အရင္ လုပ္ၾကၿပီးမွ ေအးေအးေဆးေဆး ေသာက္ၾကစားၾက စကားေျပာဆိုၾကတာ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ . . .”
ကိုေဆြကပဲ လူႀကီးပီပီ ပြဲစဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္သည္။
xxxx
အားလံုး အခန္းထဲသို႔ ဝင္လိုက္ၾကၿပီ။
“ကိုေဆြ႕ကို အရင္တေခါက္အေၾကာင္း ဘာမွ မေျပာျပထားဘူး . . .”
ငယ္ေလး က ေက်ာ္တို႔ကို အသိေပးလိုက္သည္။
“ဟင္ . . ဒီလိုဆို . . ဟို ဟို . . မမ ပဲ ေျပာျပလိုက္ေလ . . . သူ႔မိန္းမကို ႏွိပ္စက္ေနတယ္ ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ထသတ္ေနပါ့မယ္ မမ ရယ္ . . ”
ကိုေဆြက နားမလည္သလို အားလံုးကို တလွည့္စီ ၾကည့္ေနသည္။
ငယ္ေလး က ေက်ာ္တို႔ကို အသိေပးလိုက္သည္။
“ဟင္ . . ဒီလိုဆို . . ဟို ဟို . . မမ ပဲ ေျပာျပလိုက္ေလ . . . သူ႔မိန္းမကို ႏွိပ္စက္ေနတယ္ ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ထသတ္ေနပါ့မယ္ မမ ရယ္ . . ”
ကိုေဆြက နားမလည္သလို အားလံုးကို တလွည့္စီ ၾကည့္ေနသည္။
ခ်ိဳကပဲ
“ဒီလို . . ကိုေဆြ ေရ . . မမငယ္ေလးက ၿမိဳသိပ္ခ်ိဳးႏွိမ္ထားရတာ ၾကာလြန္းလို႔ ထင္ပါရဲ႕ . . . အေၾကာေတြ တင္းၿပီး မာေတာင့္ေနလို႔ အေၾကာေလၽွာ့ေပးဖို႔ လိုတာကို ေျပာတာ . . ”
“ဒီလို . . ကိုေဆြ ေရ . . မမငယ္ေလးက ၿမိဳသိပ္ခ်ိဳးႏွိမ္ထားရတာ ၾကာလြန္းလို႔ ထင္ပါရဲ႕ . . . အေၾကာေတြ တင္းၿပီး မာေတာင့္ေနလို႔ အေၾကာေလၽွာ့ေပးဖို႔ လိုတာကို ေျပာတာ . . ”
ဒီအထိလည္း ကိုေဆြကား နားမလည္ႏိူင္ေသး။ အေၾကာေလၽွာ့ေစခ်င္လို႔ လာအလိုးခံေနတာ တျခား ဘာကို ဆိုလိုေနမွန္း သေဘာမေပါက္။
အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏွင့္ ငယ္ေလးထံ ၾကည့္မိသည္။
အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏွင့္ ငယ္ေလးထံ ၾကည့္မိသည္။
“ကိုကိုေရ . . BDSM ကို ေျပာတာ . . ငယ္က BDSM ကို ႀကိဳက္သလို ျဖစ္ေနတာ . . . ငယ္တို႔ နားလည္မႈ ရၿပီးသား . . ကိုကို အသာ ၾကည့္ေနရံုပဲ . . ”
“ေဩာ္ . . ”
ကိုေဆြ ပါးစပ္ႀကီးအေဟာင္းသား အံ့ဩမိရံုမွ တပါး ဘာစကားသံမွ ထြက္မလာေတာ့။ မိမိ ကာလၾကာရွည္ ေပါင္းသင္းလာသည့္ ဇနီးမယား အေၾကာင္းကို မိမိမသိ။ တခ်ီတည္းႏွင့္ ငယ္ေလး၏ ငုတ္လၽွိဳးေနေသာ ဆႏၵ hidden desire ကိုဖြင့္လွစ္ႏိူင္ေသာ ေက်ာ္ေနလတ္ကို အံ့ဩတႀကီးႏွင့္ အထင္တႀကီး ေငးေနမိသည္။ ေဩာ္ ဆယ္စုႏွစ္ တခုေက်ာ္ကြာတာနဲ႔ အေတာ္ေျပာင္းလဲတာပဲ ဟု အေတြးဝင္သည္။
“ေဩာ္ . . ”
ကိုေဆြ ပါးစပ္ႀကီးအေဟာင္းသား အံ့ဩမိရံုမွ တပါး ဘာစကားသံမွ ထြက္မလာေတာ့။ မိမိ ကာလၾကာရွည္ ေပါင္းသင္းလာသည့္ ဇနီးမယား အေၾကာင္းကို မိမိမသိ။ တခ်ီတည္းႏွင့္ ငယ္ေလး၏ ငုတ္လၽွိဳးေနေသာ ဆႏၵ hidden desire ကိုဖြင့္လွစ္ႏိူင္ေသာ ေက်ာ္ေနလတ္ကို အံ့ဩတႀကီးႏွင့္ အထင္တႀကီး ေငးေနမိသည္။ ေဩာ္ ဆယ္စုႏွစ္ တခုေက်ာ္ကြာတာနဲ႔ အေတာ္ေျပာင္းလဲတာပဲ ဟု အေတြးဝင္သည္။
“ဟုတ္ ၿပီ ဟုတ္ၿပီ . . ေပါက္ၿပီ . . အကိုက audience ပဲ လုပ္ပါမယ္ . . အို ေခ . . ”
ေက်ာ္က ကုတင္ေဘးရွိ အံဆြဲထဲမွ Eye mask ထုတ္လိုက္သည္။ ငယ္ေလး မ်က္လံုးမ်ားကို အုပ္လိုက္သည္။ ငယ္ေလး ရင္ ထိတ္ကနဲ ဖိုသည္။ ခ်ိဳက ထိန္း၍လက္ေမာင္းကိုကိုင္ထားေပးသည္။ ကိုေဆြလည္း မိမိမိန္းမကို မျမင္ဖူးသည့္ တစိမ္းတေယာက္လို ၾကည့္ေနမိသည္။ အသစ္အဆန္း တခုလို ျမင္ရ၍ ရင္ခုန္မိသည္။
ေက်ာ္က လက္သန္းလံုးခန္႔ ႀကိဳးတပင္သြားယူလာသည္။
အရင္က ကေလးပုခက္ ဆင္သည့္ႀကိဳး။ အေပၚ ဆလပ္ တန္းမွာ ေဝါလ္ပလပ္ႏွင့္ သံကြင္းႏွစ္ကြင္းရွိသည္။ ႀကိဳးကို သံကြင္းထဲ ရွိုကာ အစမ်ားကို တြဲေလာင္းခ်ထားလိုက္သည္။
ငယ္ေလးကေတာ့ ဒါေတြကို မျမင္။
အရင္က ကေလးပုခက္ ဆင္သည့္ႀကိဳး။ အေပၚ ဆလပ္ တန္းမွာ ေဝါလ္ပလပ္ႏွင့္ သံကြင္းႏွစ္ကြင္းရွိသည္။ ႀကိဳးကို သံကြင္းထဲ ရွိုကာ အစမ်ားကို တြဲေလာင္းခ်ထားလိုက္သည္။
ငယ္ေလးကေတာ့ ဒါေတြကို မျမင္။
ေက်ာ္တို႔ လင္မယားက တြဲေခၚ၍ ငယ္ေလး စမ္းတဝါးဝါးႏွင့္ သူတို႔ တြဲေခၚရာေနာက္ လိုက္လာခဲ့သည္။
တမင္ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဝတ္လာသည့္ ညအိပ္ ဂါဝန္ရွည္ကို ေခါင္းမွ ေက်ာ္၍ ခၽြတ္လိုက္သည္။
ဘရာ ႏွင့္ ပင္တီ ခ်န္ထားလိုက္သည္။
ေက်ာ္ တခ်က္ အကဲခတ္လိုက္ေတာ့ ေဆာက္ေမြးရိတ္လာမွန္းသိသည္။ အေျပာင္လား၊ တိရံုပဲလားဆိုသည္ေတာ့ မသိေသး။ ရိတ္မလာလၽွင္ စိတ္ႀကိဳက္ ကိုယ္တိုင္ ရိတ္ရန္လည္း ျပင္ထားၿပီးသား။
တမင္ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဝတ္လာသည့္ ညအိပ္ ဂါဝန္ရွည္ကို ေခါင္းမွ ေက်ာ္၍ ခၽြတ္လိုက္သည္။
ဘရာ ႏွင့္ ပင္တီ ခ်န္ထားလိုက္သည္။
ေက်ာ္ တခ်က္ အကဲခတ္လိုက္ေတာ့ ေဆာက္ေမြးရိတ္လာမွန္းသိသည္။ အေျပာင္လား၊ တိရံုပဲလားဆိုသည္ေတာ့ မသိေသး။ ရိတ္မလာလၽွင္ စိတ္ႀကိဳက္ ကိုယ္တိုင္ ရိတ္ရန္လည္း ျပင္ထားၿပီးသား။
လက္ေကာက္ဝတ္ ႏွစ္ဘက္မွာ ႀကိဳးခ်ည္တာခံရသည္။ ငယ္ေလး အင္တာနက္မွာ ၾကည့္ဖူးသည့္ BDSM အတိုင္း လုပ္တာခံရေတာ့မည္မွန္းသိေတာ့ ရင္ဖိုလာသည္။
ဘာမွ မျမင္ရတာကိုက ဘယ္ေနရာကို ဘယ္လို လုပ္မည္ မသိ။ စိတ္ တအားလႈပ္ရွားေစသည္။
ႀကိဳးႏွစ္ပင္ကို ဆြဲတင္းေတာ့ လက္မ်ားကား၍ ေျမာက္တက္လာသည္။ ႏို႔အံုႀကီးမ်ားပင္ အေပၚႂကြလာသည္။ လက္တဆံုးဆန္႔၍ ႀကိဳးတင္းသြားသည္အထိ မရပ္ေသး။ ဆက္ဆြဲသည္။ လက္ေကာက္ဝတ္မွ နာလာသည္။ ေျခဖ်ား ေထာက္လိုက္ရသည္။ သဇင္HD ကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိသည္။ အဲ့တုန္းက အထူးအဆန္း ျဖစ္ခဲ့မိသည္မွာ ယခု မိမိေလာက္ မဟုတ္မွန္း သတိရသည္။ ေျခဖ်ား စမ္းကာစမ္းကာ ေထာက္ၿပီး မတ္မတ္ရပ္မိေတာ့မွ ေက်ာ္က ႀကိဳးစကို အနားသတ္ ခ်ည္သည္။
ဘာမွ မျမင္ရတာကိုက ဘယ္ေနရာကို ဘယ္လို လုပ္မည္ မသိ။ စိတ္ တအားလႈပ္ရွားေစသည္။
ႀကိဳးႏွစ္ပင္ကို ဆြဲတင္းေတာ့ လက္မ်ားကား၍ ေျမာက္တက္လာသည္။ ႏို႔အံုႀကီးမ်ားပင္ အေပၚႂကြလာသည္။ လက္တဆံုးဆန္႔၍ ႀကိဳးတင္းသြားသည္အထိ မရပ္ေသး။ ဆက္ဆြဲသည္။ လက္ေကာက္ဝတ္မွ နာလာသည္။ ေျခဖ်ား ေထာက္လိုက္ရသည္။ သဇင္HD ကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိသည္။ အဲ့တုန္းက အထူးအဆန္း ျဖစ္ခဲ့မိသည္မွာ ယခု မိမိေလာက္ မဟုတ္မွန္း သတိရသည္။ ေျခဖ်ား စမ္းကာစမ္းကာ ေထာက္ၿပီး မတ္မတ္ရပ္မိေတာ့မွ ေက်ာ္က ႀကိဳးစကို အနားသတ္ ခ်ည္သည္။
ေနာက္ေတာ့ ေက်ာ္က ငယ္ေလး ေျခႏွစ္ဘက္ကို ကားလိုက္သည္။ ထိပ္ႏွစ္ဖက္မွာ အေပါက္ေဖာက္ ႀကိဳးတပ္ထားသည့္ ၂ ေပခန္႔ pvc ပိုက္ တေခ်ာင္းကို ငယ္ေလး ေျခက်င္းဝတ္မွာ တဘက္စီ ခ်ည္လိုက္သည္။
ငယ္ေလးတေယာက္ လက္ကားယား၊ ေျခကားယား ႏွင့္ ေျခဖ်ားေထာက္ ရပ္လ်က္ မယိုင္လဲေအာင္ ထိန္းေနရသည္။ လဲမလို ျဖစ္ပါက လက္ေကာက္ဝတ္မွ ႀကိဳးကို အားျပဳ ျပန္ထိန္းရသည္။ လက္ေကာက္ဝတ္မွာ ၾကာၾကာ အားျပဳထား၍ လည္းမရ။ မိမိ ဝိတ္ႏွင့္ နာလွသည္မို႔ ေျခဖ်ားေပၚမွာသာ အားျပဳရပ္ရသည္။ တခ်က္တခ်က္ လဲမလိုလို ျဖစ္၍ တြဲေလာင္း ျဖစ္သြားသည္။ လူတကိုယ္လံုး ဟိုဒီရမ္း သည္။ ေျခဖ်ားကို စမ္းကာစမ္းကာ ေထာက္ၿပီး ျပန္ရပ္ရသည္။
ဒူးေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္သည္။
ဒူးေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္သည္။
ေက်ာ္က ဘရာ ခ်ိတ္ကို ျဖဳတ္လိုက္သည္။ ကလစ္ကနဲ ျပဳတ္ထြက္သြားသည္ႏွင့္ ႏို႔လံုးႀကီးမ်ား တြဲလြဲ က်လာသည္။ ဘရာကို လက္ေမာင္းတေလၽွာက္မတင္ၿပီး ဦးေခါင္းကို ေက်ာ္၍ လည္ဂုတ္ေပၚ တင္ထားလိုက္သည္။
အေယာင္က်သြားၿပီ ျဖစ္သည့္ ႏိူ႔သီးေခါင္းေတြကို အဝတ္လွန္းသည့္ ကလစ္ႏွင့္ ညႇပ္ လိုက္သည္။
“အား အ အ . . ”
အစမွာ တအား နာလွသည္။ တေျဖးေျဖး ထံုလာသည္။ မနာေတာ့။
အစမွာ တအား နာလွသည္။ တေျဖးေျဖး ထံုလာသည္။ မနာေတာ့။
ပင္တီကို ခြၾကားညႇပ္ေအာင္ ဆြဲလိုက္သည္။ ေဆာက္ဖုတ္အေျမာင္းႀကီး ႏွစ္ခု အေမြးအမၽွင္ ကင္းရွင္းစြာ ေပၚလာသည္ကို အားလံုး ရွင္းရွင္းလင္းလင္းႀကီး ျမင္လိုက္ရသည္။
ေက်ာ္က ပင္တီ အေရွ႕ႏွင့္ အေနာက္ အနားစမ်ားကို ကိုင္၍ ေဆာက္ဖုတ္အေျမာင္းၾကားထဲ ပင္တီစ ျမဳတ္ဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္ အထိ တင္းေနေအာင္ မလိုက္သည္။ ေျခဖ်ား ထပ္ေထာက္စရာ မရွိေတာ့။ အေျမာင္းထဲက ပင္တီစက လံုးလိပ္ကာ ေဆာက္ေစ့ကို ဖိမိသည္။ ကိုေဆြပင္ မိမိမိန္းမ ေဆာက္ဖုတ္ကို ခုမွ ျမင္ဖူးသူလို လီး မာလာသည္။
ေက်ာ္က ပင္တီ အေရွ႕ႏွင့္ အေနာက္ အနားစမ်ားကို ကိုင္၍ ေဆာက္ဖုတ္အေျမာင္းၾကားထဲ ပင္တီစ ျမဳတ္ဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္ အထိ တင္းေနေအာင္ မလိုက္သည္။ ေျခဖ်ား ထပ္ေထာက္စရာ မရွိေတာ့။ အေျမာင္းထဲက ပင္တီစက လံုးလိပ္ကာ ေဆာက္ေစ့ကို ဖိမိသည္။ ကိုေဆြပင္ မိမိမိန္းမ ေဆာက္ဖုတ္ကို ခုမွ ျမင္ဖူးသူလို လီး မာလာသည္။
ၿပီးေတာ့ ေဆာက္ဖုတ္ ေဘးနခမ္းသား အေျမာင္း တေလၽွာက္၌ ကလစ္ ၃ ခုကို တဖက္စီ၌ညႇပ္သည္။ ကလစ္ေလးမ်ား၌ အပ္ခ်ည္ ႀကိဳးတန္းလန္းႏွင့္ စတီးဇြန္း တစ္ေခ်ာင္းစီ ခ်ည္၍ တြဲေလာင္းခ်ထားလိုက္သည္။ တခ်က္တခ်က္
တခုႏွင့္ တခု ရိုက္ခတ္သံ တခၽြမ္ခၽြမ္ ျမည္ေလသည္။ နဂိုေဖာင္းမို႔သည့္ ေဆာက္ဖုတ္ေဘးျခမ္းမ်ား တြဲလြဲဆြဲခံထားရသည္မို႔ ေဖာင္းမို႔ ရွည္ထြက္ေနသည္။
တခုႏွင့္ တခု ရိုက္ခတ္သံ တခၽြမ္ခၽြမ္ ျမည္ေလသည္။ နဂိုေဖာင္းမို႔သည့္ ေဆာက္ဖုတ္ေဘးျခမ္းမ်ား တြဲလြဲဆြဲခံထားရသည္မို႔ ေဖာင္းမို႔ ရွည္ထြက္ေနသည္။
စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းႏွင့္ စူးစူးရွရွ နာသည္။ နာက်င္မႈက တကိုယ္လံုးသို႔ တစိမ့္စိမ့္ျပန္႔ေနသည္။
အံႀကိတ္ခံရင္း တေျဖးေျဖး သက္သာသလို ရွိလာသည္။ စိမ့္ထြက္လာသည့္ ေစာက္ရည္မ်ား ကို လိပ္ညႇပ္ေနသည့္ ပင္တီက စုပ္ယူသည္။
အံႀကိတ္ခံရင္း တေျဖးေျဖး သက္သာသလို ရွိလာသည္။ စိမ့္ထြက္လာသည့္ ေစာက္ရည္မ်ား ကို လိပ္ညႇပ္ေနသည့္ ပင္တီက စုပ္ယူသည္။
ငယ္ေလးတေယာက္ မေမၽွာ္လင့္ထားသည္ကို ျပဳမူခံရသည္မို႔ ရင္ဖိုရသည္။
လူ ၃ ေယာက္ေရွ႕မွာ မိမိကို ပိုးစိုးပက္စက္ လုပ္ေနၾကသည္မွာ အလြန္ ရွက္စရာေကာင္းေသာ္လည္း မိမိကို အားလံုးအာရံုစိုက္၍ ဒီလို အလုပ္ခံေနရသည္ကို သာယာေနမိသည္။ ေနာက္ဆက္တြဲလိုက္လာသည့္ ကာမအရသာမွာ ေကာင္းလြန္းလွသျဖင့္ မသိစိတ္ထဲမွ လိုခ်င္ေတာင့္တေနမိသည္။ ဆားငံရည္လို ေသာက္ေလ ငတ္ေလ၊ ထပ္ေသာက္ခ်င္ေလ ျဖစ္ေနၿပီ။
လူ ၃ ေယာက္ေရွ႕မွာ မိမိကို ပိုးစိုးပက္စက္ လုပ္ေနၾကသည္မွာ အလြန္ ရွက္စရာေကာင္းေသာ္လည္း မိမိကို အားလံုးအာရံုစိုက္၍ ဒီလို အလုပ္ခံေနရသည္ကို သာယာေနမိသည္။ ေနာက္ဆက္တြဲလိုက္လာသည့္ ကာမအရသာမွာ ေကာင္းလြန္းလွသျဖင့္ မသိစိတ္ထဲမွ လိုခ်င္ေတာင့္တေနမိသည္။ ဆားငံရည္လို ေသာက္ေလ ငတ္ေလ၊ ထပ္ေသာက္ခ်င္ေလ ျဖစ္ေနၿပီ။
ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ ေစာင့္ေနရသည္။ ဖင္တံုးေတြကို ရိုက္မည္ပဲ ျဖစ္မည္။
ေက်ာ္က ငယ္ေလးလက္ေကာက္ဝတ္၌ ခ်ည္ထားေသာ ႀကိဳးအရြယ္ ေနာက္တပင္ ယူလိုက္သည္။
“ရႊီး . . ရႊီး . . ”
ေလထဲ ရမ္းရင္း ငယ္ေလးနားကပ္သြားသည္။
အသံေၾကာင့္ ငယ္ေလး ထိတ္ကနဲ တုန္တက္သြားသည္။ ခါးပါတ္ျပားမဟုတ္မွန္း သိလိုက္သည္။
“ရႊီး . . ရႊီး . . ”
ေလထဲ ရမ္းရင္း ငယ္ေလးနားကပ္သြားသည္။
အသံေၾကာင့္ ငယ္ေလး ထိတ္ကနဲ တုန္တက္သြားသည္။ ခါးပါတ္ျပားမဟုတ္မွန္း သိလိုက္သည္။
“ဝွစ္ . . ျဖန္း . . ”
“အင့္ . .”
ဖင္တံုးႀကီးေပၚ မဟုတ္ဘဲ ဗိုက္ေခါက္ကို ရိုက္သည္။ ဖင္ရိုက္လၽွင္ ရွံု႔မည္၊ ေကာ့မည္ ျပင္ထားရာ ဗိုက္ကို ရိုက္ေတာ့ ကုန္းသလိုျဖစ္သည္။ ေျခေထာက္မ်ားလႊတ္၍ တကိုယ္လံုး ယမ္းေနသည္။ ဇြန္းမ်ားက တခၽြင္ခၽြင္ ျမည္သည္။ ေျခဖ်ား စမ္းကာ စမ္းကာ ေထာက္၍ လက္ေကာက္ဝတ္မွ ႀကိဳးမ်ားကို အားျပဳကာ ျပန္ေထာက္ရသည္။ မတ္မတ္ျပန္ထိန္းရသည္။
ကိုေဆြက ရိုက္တာလား၊ ၾကည့္ေနတာလား မသိ။
မိမိကိုယ္တိုင္ မျမင္ရသည္ကိုက ရင္ထိတ္ရသည္။
ေျခဖ်ားေထာက္ေနရ၍ ေခၽြးမ်ားျပန္လာသည္။ ေျဖဖ်ားလႊတ္ပါက လက္ေကာက္ဝတ္မွ နာလြန္းသျဖင့္ မနည္း ၿငိမ္ေအာင္ ထိန္းရပ္၍ အံႀကိတ္ခံရသည္။
ကိုေဆြက ရိုက္တာလား၊ ၾကည့္ေနတာလား မသိ။
မိမိကိုယ္တိုင္ မျမင္ရသည္ကိုက ရင္ထိတ္ရသည္။
ေျခဖ်ားေထာက္ေနရ၍ ေခၽြးမ်ားျပန္လာသည္။ ေျဖဖ်ားလႊတ္ပါက လက္ေကာက္ဝတ္မွ နာလြန္းသျဖင့္ မနည္း ၿငိမ္ေအာင္ ထိန္းရပ္၍ အံႀကိတ္ခံရသည္။
၃ ခါေလာက္ အရိုက္ခံရေတာ့ ေဆာက္ဖုတ္မွာ ခ်ိတ္ထားသည့္ ကလစ္ ၂ ခု ျပဳတ္က်သည္။ ကလစ္ လႊတ္သြားသည့္ ေနရာ စစ္ကနဲ နာသည္။ ကလစ္ ျပန္တပ္သည္။ တဖန္ စူးကနဲ နာျပန္သည္။
ေခၽြးမ်ား ၿပိဳက္ၿပိဳက္ က်ေနၿပီ။
ေခၽြးမ်ား ၿပိဳက္ၿပိဳက္ က်ေနၿပီ။
ထပ္ခါ ရိုက္လိုက္၊ ေျခဖ်ား လႊတ္သြားလိုက္ ျပန္ထိန္းလိုက္ႏွင့္ ငယ္ေလးတေယာက္ ေခၽြးၿပိဳက္ၿပိဳက္ က်ေနၿပီ။
ဗိုက္ေခါက္ ေပၚတြင္လည္း အရွိုးရာမ်ား ထင္ေနၿပီ။
ဗိုက္ေခါက္ ေပၚတြင္လည္း အရွိုးရာမ်ား ထင္ေနၿပီ။
ဒီၾကားထဲ ကလစ္ ျပဳတ္က်တိုင္း စူးကနဲ နာက်င္မႈက တမ်ိဳး၊ ကလစ္ ျပန္ညႇပ္ခ်ိန္ တင္းကနဲ နာက်င္မႈက တဖံု တကိုယ္လံုး စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း ႏွင့္ တရွိန္းရွိန္း ျဖစ္ေနသည္။
ကိုေဆြတေယာက္ကား လီး တေတာင္ေတာင္ ႏွင့္ ငယ္ေလးအစား အံပင္ ႀကိတ္ေနမိသည္။ မိမိ တသက္လံုး ၾကင္ၾကင္နာနာ ခ်စ္လာခဲ့သည့္ ဇနီးကို ခုလို ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ကိုင္တြယ္ေနတာ ေတြ႕ေတာ့ လီးက တစစ္စစ္ႏွင့္ မာလာသည္။
အခ်က္ ၂၀ ခန္႔မွာေတာ့ ငယ္ေလး ဘယ္လိုမွ မခံႏိူင္ေတာ့။ ဒူးမ်ားလည္း ေပ်ာ့ေနၿပီ။ ေျခေထာက္ကို ေလၽွာ့ခ်လိုက္လၽွင္လည္း တြဲေလာင္း ဟိုဒီရမ္း၍ လက္ေကာက္ဝတ္မွ နာလွၿပီ။
Mercy . . . Mercy . . .
ေက်ာ္ေနလတ္ ခ်ည္ထားေသာ ႀကိဳးကို ငယ္ေလး ေျခဖဝါး ၾကမ္းႏွင့္ ထိသည္အထိ ေလၽွာ့ခ်ေပးလိုက္သည္။
သူတို႔ခ်င္း တခါၾကံဳဖူးရံုႏွင့္ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈေတြ ရေနပါ့လား ဟု ကိုေဆြ အံ့ဩဘနန္း ျဖစ္ရၿပီ။ အရင္တေခါက္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဖြတ္ဖြတ္ညက္ညက္ေၾကေအာင္ လိုးလႊတ္လိုက္သည္ မသိ။ ယခင္လို ငိုင္တိုင္တိုင္၊ ထိုင္းထိုင္းမွိုင္းမွိုင္း မဟုတ္ဘဲ တပတ္လံုး ငယ္ေလးတေယာက္ စိတ္ၾကည္လင္လန္းဆန္းေနတာ မိမိအျမင္။ မိမိ မျဖည့္ဆည္းေပးႏိူင္၍ ငယ္ေလးအတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္စရာ မလိုေတာ့မွန္းလည္း သိရၿပီ။ ေရွ႕ေလၽွာက္ မိမိ သေဘၤာထြက္လၽွင္လည္း ငယ္ေလး အတြက္ စိတ္ပူစရာ မလိုေတာ့။
“ဖူး ဟူး ဟူး . . ”
ေျခဖဝါးေပၚ သက္ေတာင့္သက္သာ ရပ္၍ လက္မွ ႀကိဳးလည္း ခပ္ေလၽွာ့ေလၽွာ့ အေနမို႔
ငယ္ေလး ခုမွ အသက္ ဝေအာင္ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ ျပန္ရွဴရသည္။ ေျခကားယား လက္ကားယား ရပ္လ်က္ အေမာေျဖသည္။ ဘာမ်ားဆက္လုပ္မလဲ ရင္ဖိုရသည္။
ငယ္ေလး ခုမွ အသက္ ဝေအာင္ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ ျပန္ရွဴရသည္။ ေျခကားယား လက္ကားယား ရပ္လ်က္ အေမာေျဖသည္။ ဘာမ်ားဆက္လုပ္မလဲ ရင္ဖိုရသည္။
“မမ . . ဒီတခါေတာ့ mercy ေအာ္ရၿပီ . . ”
ခ်ိဳက မခံခ်င္ေအာင္ က်ီစယ္လိုက္သည္။
“ဟူး . . အေတာ္ ထိ တာကိုး . . ေသေတာ့မယ္ ခ်ိဳရဲ႕ . . ”
ခုမွ ရီရီေမာေမာ စကားေျပာႏိူင္ေတာ့သည္။
ခုမွ ရီရီေမာေမာ စကားေျပာႏိူင္ေတာ့သည္။
ေက်ာ္က eye mask ကို ျဖဳတ္ေပးလိုက္သည္။
ငယ္ေလး အားလံုးကို ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ၾကည့္မိသည္။ အားလံုး၏ ဂရုစိုက္မႈ ခံယူရင္း အသက္မွန္မွန္ျပန္ရွဴေနလိုက္သည္။
ငယ္ေလး အားလံုးကို ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ၾကည့္မိသည္။ အားလံုး၏ ဂရုစိုက္မႈ ခံယူရင္း အသက္မွန္မွန္ျပန္ရွဴေနလိုက္သည္။
ေက်ာ္က ငယ္ေလး ႏိူ႔သီးေခါင္းမွ ကလစ္၌ စတီးဇြန္း တခုစီ ခ်ည္ထားေပးလိုက္သည္။ ႏိူ႔႔သီးေခါင္း ထိပ္ေလး ရွည္ထြက္၍ တြဲလြဲ က်သည္။ တင္းၿပီးအနည္းငယ္ ပိုနာလာသည္။
ကတ္ေၾကးႏွင့္ ငယ္ေလး ပင္တီ ခြကို ဆြဲယူ၍ ျဖတ္လိုက္သည္။ ေျပာင္ရွင္းေနသည့္ ဆီးခံု ဘြားကနဲ ေပၚလာသည္။ ခါးမွ အစကိုပါ ျဖတ္၍ လႊင့္ပစ္လိုက္သည္။
ကတ္ေၾကးႏွင့္ ငယ္ေလး ပင္တီ ခြကို ဆြဲယူ၍ ျဖတ္လိုက္သည္။ ေျပာင္ရွင္းေနသည့္ ဆီးခံု ဘြားကနဲ ေပၚလာသည္။ ခါးမွ အစကိုပါ ျဖတ္၍ လႊင့္ပစ္လိုက္သည္။
“အကို . . ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂိမ္းေလး တခု ကစားၾကရေအာင္ . . .”
ေက်ာ္က ဒီတခါ ပြဲစီစဥ္သူ ဒါရိုက္တာ။
ကိုေဆြက မ်က္ခံုးတခ်က္ ပင့္ၾကည့္၍ နားေထာင္ေနသည္။
ကိုေဆြက မ်က္ခံုးတခ်က္ ပင့္ၾကည့္၍ နားေထာင္ေနသည္။
“ကၽြန္ေတာ္ ျပမယ္ . . .”
မတ္ကာပင္ ႏွင့္ ငယ္ေလး ေဆာက္ေစ့ကို ဗဟိုျပဳကာ ေဖာင္းမို႔မို႔ ဆီးခံု ကို စက္ဝိုင္းဝိုင္းသည္။
ယားက်ိက်ိႏွင့္ ငယ္ေလး တြန္႔သည္။ မိမိေဆာက္ဖုတ္ကို လုပ္ခ်င္ရာလုပ္၍ ရသည့္ ကစားစရာ အရုပ္တခုပမာ ဝိုင္းလုပ္ေနၾကသည္ေလ။
ယားက်ိက်ိႏွင့္ ငယ္ေလး တြန္႔သည္။ မိမိေဆာက္ဖုတ္ကို လုပ္ခ်င္ရာလုပ္၍ ရသည့္ ကစားစရာ အရုပ္တခုပမာ ဝိုင္းလုပ္ေနၾကသည္ေလ။
စက္ဝိုင္းျခမ္းတခု ရသည္။ သူ႔အျပင္ဘက္ ၂ လက္မခန္႔ခြာ၍ ေနာက္စက္ဝိုင္းတခု ထပ္ဝိုင္းသည္။ ဒီစက္ဝိုင္းက ေပါင္ရင္းေပၚ ထိ ေရာက္၍ စက္ဝိုင္း ၃ စိတ္စာေတာ့ ရသည္။
ေထာင္မတ္၍ ျပဴထြက္ေနသည့္ ေဆာက္ေစ့ထိပ္ကို မွင္ႏွင့္ ထပ္ခါထပ္ခါ တို႔သည္။
“အြန္႔ . . အြန္႔ . . .”
“အြန္႔ . . အြန္႔ . . .”
ေဆာက္ေစ႕က အျပာေရာင္ ျဖစ္သြားသည္။
ေက်ာ္တို႔သား အႀကီးေကာင္ ေဆာ့သည့္ ပလပ္စတစ္ က်ည္ဆံ ထည့္ပစ္ရသည့္ ေလေသနတ္ ပစၥတို ေလးကို ယူကာ . .
“ဒီလိုေလ အကို . . မမ ေဆာက္ဖုတ္မွာ စက္ဝိုင္းဝိုင္းထားမယ္ . .
အကို ဒီေလေသနတ္ နဲ႔ ပစ္ . . ”
“အျပင္ဆံုး စက္ဝိုင္းထဲ ထိရင္ ခ်ိဳက အကို႔ကို strip dance နဲ႔ ဧည့္ခံၿပီး အကုန္စခၽြတ္မယ္ . . ”
“အတြင္း စက္ဝိုင္း ဆို အကို႔ကို မႈတ္ေပးမယ္ . . ထုေပးမယ္ . . .”
“ပစ္မွတ္တဲ့တဲ့ မွန္ရင္ ခ်ိဳ ကို အကို စိတ္ႀကိဳက္ လိုးေပေတာ့ . . ”
အကို ဒီေလေသနတ္ နဲ႔ ပစ္ . . ”
“အျပင္ဆံုး စက္ဝိုင္းထဲ ထိရင္ ခ်ိဳက အကို႔ကို strip dance နဲ႔ ဧည့္ခံၿပီး အကုန္စခၽြတ္မယ္ . . ”
“အတြင္း စက္ဝိုင္း ဆို အကို႔ကို မႈတ္ေပးမယ္ . . ထုေပးမယ္ . . .”
“ပစ္မွတ္တဲ့တဲ့ မွန္ရင္ ခ်ိဳ ကို အကို စိတ္ႀကိဳက္ လိုးေပေတာ့ . . ”
“ဟာ . . ေကာင္းတာေပါ့ ညီ . . ”
“ညီ့ ေခါင္းက ေရႊခ်ထားရမယ့္ ေခါင္းမ်ိဳးပဲ . . ” ကိုေဆြ ဝမ္းသာအားရ ထေအာ္သည္။ မိမိ ဒီေလာက္အထိ ေမၽွာ္လင့္မထားရဲခဲ့။
ငယ္ေလး ကေတာ့ အေတာ္ပင္ ထိတ္လန္႔သြားသည္။ မိမိေဆာက္ဖုတ္ကို ေလေသနတ္ႏွင့္ ပစ္မည္ ဆိုပါလား။
“ညီ့ ေခါင္းက ေရႊခ်ထားရမယ့္ ေခါင္းမ်ိဳးပဲ . . ” ကိုေဆြ ဝမ္းသာအားရ ထေအာ္သည္။ မိမိ ဒီေလာက္အထိ ေမၽွာ္လင့္မထားရဲခဲ့။
ငယ္ေလး ကေတာ့ အေတာ္ပင္ ထိတ္လန္႔သြားသည္။ မိမိေဆာက္ဖုတ္ကို ေလေသနတ္ႏွင့္ ပစ္မည္ ဆိုပါလား။
“ေဩာ္ . . အကို . . က်ည္က ၁၀ ခုပဲေနာ္ . .
အကြာအေဝးကေတာ့ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိဘူး . . ”
အကြာအေဝးကေတာ့ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိဘူး . . ”
ငယ္ေလး ကိုေဆြကို တခ်က္လွမ္းအၾကည့္ ကိုေဆြဆီမွ အားေပးျပံဳး တခု ရသည္။ ကိုေဆြ တေယာက္ ခ်ိဳကို လိုးခ်င္ေဇာႏွင့္ တက္ႂကြေနသည္ကို ေတြ႕ေနရသည္။ မိမိကို အသည္းခိုက္သည္အထိ နာေအာင္ ပစ္မွ ခ်ိဳ႕ကို လိုးရမည္မို႔ ကိုေဆြ ျမန္ျမန္လိုးရေအာင္ အနာခံရမည္ဟု အားတင္းထားသည္။ ငယ္ေလး ရင္ထိတ္ေနသည္။ ေဆာက္ေစ့ ကို က်ည္ဆံမွန္လၽွင္ မည္မၽွ နာမည္ မသိ။ သူတို႔အားလံုးထံ တလွည့္စီ ၾကည့္မိသည္။
အားလံုး မိမိ ေဆာက္ဖုတ္ကို အာရံုစိုက္ေနၾကတာ ေတြ႕ရသည္။
အားလံုး မိမိ ေဆာက္ဖုတ္ကို အာရံုစိုက္ေနၾကတာ ေတြ႕ရသည္။
ပလပ္စတစ္ က်ည္ဆံလံုးေလးမ်ားကို ေျမျဖဴမႈန္႔မ်ားႏွင့္ ေရာေမႊ၍ ခြက္ေလးထဲ ထည့္ထားသည္။
“ကဲ . . ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ခၽြတ္ထားၾကစို႔ . . . မမ တေယာက္ထဲ ဆိုေတာ့ အားငယ္ေနရွာမယ္ . . .”
ေက်ာ္ေရာ ကိုေဆြေရာ အဝတ္ေတြ ခၽြတ္လိုက္ေတာ့မွ မမာ့တမာ ဒုတ္မ်ား အသီးသီး လႊတ္လပ္သြားၾကသည္။
“ကဲ . . မမလည္း သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ေအာင္ ဒါေတြ ဖယ္လိုက္စို႔ . . ”
ေျပာလည္းေျပာ လက္ကလည္း တၿပိဳင္တည္း ႏိူ႔သီးေခါင္းက ကလစ္ေတြကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲျဖဳတ္လိုက္သည္။
ေျပာလည္းေျပာ လက္ကလည္း တၿပိဳင္တည္း ႏိူ႔သီးေခါင္းက ကလစ္ေတြကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲျဖဳတ္လိုက္သည္။
“အား ား ား”
ဖ်ဥ္းကနဲ ဖ်ဥ္းကနဲ နာလွသည္။ အသက္ရွဴပင္ မွားသည္။
ခနအၾကာ အသက္ပံုမွန္ျပန္ရွဴေတာ့မွ ေဆာက္ဖုတ္ေဘးျခမ္းမ်ားမွ ကလစ္မ်ား၌ ခ်ိတ္ဆြဲထားသာ ဇြန္းမ်ားကို စုကိုင္ကာ တၿပိဳင္တည္း ဆြဲျဖဳတ္လိုက္သည္။ အဆီေျမာင္းႀကီးမ်ား ရွည္ဆန္႔ထြက္လာကာ ကလစ္မ်ား ျပဳတ္ထြက္၍ နဂို အတိုင္း ျပန္ရုန္းတက္ သြားသည္။
ေဆာက္ဖုတ္ အျခမ္းႀကီးမ်ား နီရဲ ေယာင္ကိုင္းေနသည္။
ခနအၾကာ အသက္ပံုမွန္ျပန္ရွဴေတာ့မွ ေဆာက္ဖုတ္ေဘးျခမ္းမ်ားမွ ကလစ္မ်ား၌ ခ်ိတ္ဆြဲထားသာ ဇြန္းမ်ားကို စုကိုင္ကာ တၿပိဳင္တည္း ဆြဲျဖဳတ္လိုက္သည္။ အဆီေျမာင္းႀကီးမ်ား ရွည္ဆန္႔ထြက္လာကာ ကလစ္မ်ား ျပဳတ္ထြက္၍ နဂို အတိုင္း ျပန္ရုန္းတက္ သြားသည္။
ေဆာက္ဖုတ္ အျခမ္းႀကီးမ်ား နီရဲ ေယာင္ကိုင္းေနသည္။
“အား လား လား . . .ဖူး ဖလူး အူး . . ”
ငယ္ေလး အီစိမ့္သြားသည္။
ေက်ာ္က ဇက္ေၾကာႏွိပ္သည့္ လက္ကိုင္ အႏွိပ္စက္ေလး ယူလာကာ မီးပလပ္တပ္၍ ခလုတ္ဖြင့္ စမ္းလိုက္သည္။
ေက်ာ္က ဇက္ေၾကာႏွိပ္သည့္ လက္ကိုင္ အႏွိပ္စက္ေလး ယူလာကာ မီးပလပ္တပ္၍ ခလုတ္ဖြင့္ စမ္းလိုက္သည္။
ၿပီး ေရာင္ကိုင္းေနသည့္ မိမိငယ္ ေဆာက္ဖုတ္ေပၚ လက္ဖဝါးအုပ္၍ ျငင္ျငင္သာသာ ဆုပ္နယ္ေပးသည္။ အႏွိပ္စက္ေလးကို လက္ဖမိုးေပၚ ကပ္၍ တုန္ခါမႈကို လက္ဖဝါးမွ တဆင့္ ေဆာက္ဖုတ္၊ ေဆာက္ေစ့မ်ားဆီသို႔ ျပန္႔ေစသည္။
“အင္း အဟင္း ဟင္း . . .
ငယ္ေလး တေယာက္ ခုနက နာက်င္မႈမ်ား သက္သာ၍ အရသာေတြ႕လာသည္။ ယခင္တေခါက္ ေဆာက္ေစ့ကို လက္ႏွင့္ ဆုတ္နယ္ ပြတ္ေပးသည္ႏွင့္ လားလားမၽွ မဆိုင္၊ အပံုႀကီးသာသည္။ ဒူးႏွစ္ေခ်ာင္း တလွည့္စီ ေကြးလိုက္ ညႊတ္လိုက္ႏွင့္ တကိုယ္လံုး တြန္႔လိမ္လာသည္။
မ်က္စိေမွး၍ အရသာ ရွိေနစဥ္မွာပင္ . .
“ကဲ . . အကို . . စပစ္ေပေတာ့ . .”
ငယ္ေလး ျပန္သတိဝင္သည္။ နာက်င္မႈအတြက္ ျပန္ျပင္ဆင္ရျပန္သည္။
ငယ္ေလး နာမည္ စိုး၍ ကိုေဆြက ၆ ေပခန္႔အကြာ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ပစ္သည္။
“ေဖာင္း ”
အသက္ေအာင့္ ဗိုက္ရွပ္လိုက္သည္။ မထိ။
ေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားထဲ ဝင္သြားသည္။ ေျပာင္းတိုမို႔ ခ်ိန္တာ တျခား၊ က်ည္သြားတာ တျခား ျဖစ္သည္။
ေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားထဲ ဝင္သြားသည္။ ေျပာင္းတိုမို႔ ခ်ိန္တာ တျခား၊ က်ည္သြားတာ တျခား ျဖစ္သည္။
အနည္းငယ္ ေရွ႕တိုးလာသည္။ ထပ္ခ်ိန္ပစ္သည္။
“ေဖာင္း ”
“အ . . ”
ေပါင္ေပၚထိသည္။ ေျမျဖဴစက္ေလး ထင္သည္။ စက္ဝိုင္းတြင္းေတာ့ မဝင္။ သိပ္မနာလွ။
“ေဖာင္း ”
“အ . . ”
ေပါင္ေပၚထိသည္။ ေျမျဖဴစက္ေလး ထင္သည္။ စက္ဝိုင္းတြင္းေတာ့ မဝင္။ သိပ္မနာလွ။
ေနာက္တခ်က္ ထပ္ပစ္သည္။
“ေဖာင္း ”
“အ . .”
“ေဖာင္း ”
“အ . .”
ဗိုက္မွ အရွိုးရာ အနီေရာင္ေပၚမွာ ေျမျဖဴစက္ေလး ထင္သည္။
ငယ္ေလး မနာမွန္းသိ၍ ကိုေဆြ အေတာ္နီးနီးထိ တိုးလာကာ ကပ္ပစ္သည္။ ၃ ေပ ခန္႔ ရွိမည္။
“ေဖာင္း”
“အား ား . . ”
ေပါင္ျခံနား အျပင္ စက္ဝိုင္းထဲ မွန္သည္။ ငယ္ေလး တခ်က္ေတာ့ စူးကနဲ နာသည္။ သို႔ေပမယ့္ ကိုေဆြ႕ မ်က္ႏွာႀကီး ျပံဳးသြားတာ ျမင္ေတာ့ ေက်နပ္မိသည္။ ခ်ိဳ ဧည့္ခံတာ ကိုေဆြ မ်က္စိအရသာ ခံရေတာ့မည္ေလ။
ေက်ာ္က ငယ္ေလး ေျခက်င္းဝတ္၌ ခ်ည္ထားေသာ ပိုက္လံုးကို ျဖဳတ္ေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေလးလည္း အနည္းငယ္ သက္ေတာင့္သက္သာရွိကာ ပြဲၾကည့္၍ ရၿပီ။
ေက်ာ္က ငယ္ေလး ေျခက်င္းဝတ္၌ ခ်ည္ထားေသာ ပိုက္လံုးကို ျဖဳတ္ေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေလးလည္း အနည္းငယ္ သက္ေတာင့္သက္သာရွိကာ ပြဲၾကည့္၍ ရၿပီ။
ခ်ိဳက လႈပ္လီလႈပ္လွဲ႔ ႏွင့္ အဝတ္အစားမ်ားကို စ ခၽြတ္သည္။ မ်က္စိထဲ ကားေရာင္းရေငြမ်ားကို ျမင္မိသည္။ ေက်းဇူးရွင္ကို ေက်းဇူးဆပ္ရမည္မို႔ ေသခ်ာ ျပဳစုဧည့္ခံရမည္မွန္း သိသည္။ ၾကာၾကည့္တခ်က္ၾကည့္သည္။
ေက်ာ္ကလည္း မိမိမိန္းမ အလွကို ျပရတာ ေက်နပ္လွသည္။ မမငယ္ေလးေဆာက္ဖုတ္ေပၚ လက္ဖဝါးႏွင့္ အုပ္ကိုင္ထားရင္း ႏိူ႔သီးေခါင္းကို လၽွာႏွင့္ ကလိေပးသည္။
ကိုေဆြတေယာက္ ေလေသနတ္ကို ခနေမ့ထားသည္။ အၾကည့္က ခ်ိဳ ေဆာက္ဖုတ္မွာကပ္၍ အာရံုက ေတာင္လာေသာလီးမွာ ေရာက္သည္။
ငယ္ေလးကေတာ့ မတ္တပ္ လက္ကားယားႏွင့္ ကိုေဆြ မ်က္ႏွာမွ တႏွာရိပ္မ်ားကိုၾကည့္၍ ကိုေဆြလည္း ေက်နပ္အားရေနသည္ကို ျမင္ၿပီး ဝမ္းသာမိသည္။ ႏိူ႔သီးေခါင္းႏွင့္ ေဆာက္ဖုတ္ကို ျပဳစုေပးမႈမွာ အရသာ ခံေနလိုက္သည္။ နာက်င္မႈအၿပီး ယခုလို ျပဳစုခံရမႈမွာ ဘာနဲ႔မွ မတူသည့္ သာယာမႈ ရသည္။
ကိုယ္လံုးတီးႏွင့္ လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ လုပ္ျပေနေတာ့ ခ်ိဴ့ ေဆာက္ဖုတ္လွလွေလးကို ၾကည့္ရင္း ကိုေဆြ ရင္ တဒိန္းဒိန္း ခုန္လွၿပီ။ ခါတိုင္းထက္ ထူးျခားလွစြာပင္ လီးလည္း ေတာင္လွၿပီ။ ခ်ိဳ႕ ႏႈတ္ခမ္း ဖူးဖူးေလးႏွင့္သာ အစုပ္ခံရလၽွင္ . .
ေလေသနတ္ကို တင္းတင္း ျပန္ဆုတ္လိုက္သည္။
ပစ္မွတ္ အတြင္းစက္ဝိုင္းက ဆီးခံုေပၚမွာသာ ရွိသည္မို႔ ေပါင္ကားေပးရန္မလိုေပ။
ေသခ်ာခ်ိန္၍ ပစ္သည္။
ပစ္မွတ္ အတြင္းစက္ဝိုင္းက ဆီးခံုေပၚမွာသာ ရွိသည္မို႔ ေပါင္ကားေပးရန္မလိုေပ။
ေသခ်ာခ်ိန္၍ ပစ္သည္။
ေက်ာ္က အသာေဘးဖယ္လိုက္သည္။ ငယ္ေလး အသက္ေအာင့္၍ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ရပ္လိုက္သည္။
“ေဖာင္း . . ”
စိတ္လႈပ္ရွားလြန္၍ လက္မ်ား တုန္ရီကာ ေဘးသို႔ လံုးဝႀကီး လႊဲသြားသည္။ လက္က်န္ က်ည္ကို ၾကည့္လိုက္သည္။ ၅ ေတာင့္သာ က်န္ေတာ့သည္။
ေရွ႕တိုး၍လည္း အနီးကပ္ ပစ္လိုသည္။ ငယ္ေလး နာမည္ကိုလည္း စိုးသည္။
ေက်ာ္မယား လွလွေလး၏ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားႏွင့္ လီးအစုပ္လည္း ခံလိုလွၿပီ။ သူ႔လင္ကို စုပ္ေပးသည္ကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ဖူးထား၍လည္း မည္မၽွေကာင္းမည္ကို မွန္း၍ ရသည္။
ေက်ာ္မယား လွလွေလး၏ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားႏွင့္ လီးအစုပ္လည္း ခံလိုလွၿပီ။ သူ႔လင္ကို စုပ္ေပးသည္ကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ဖူးထား၍လည္း မည္မၽွေကာင္းမည္ကို မွန္း၍ ရသည္။
ငယ္ေလး လည္း ကိုေဆြ႕မ်က္ႏွာေပၚမွ တႏွာရိပ္မ်ားႏွင့္ အေရာင္ေတာက္ေနသည့္ မ်က္လံုးအစံုကို ၾကည့္၍ ပစ္မွတ္ကို ထိေစခ်င္မိသည္။
“ကိုကို အေရွ႕ကို တိုးၿပီး ရဲရဲႀကီးသာ ပစ္ထည့္လိုက္ပါ . . .” ဟု ဗိုလ္ေအာင္ဒင္ေလသံႏွင့္ မခ်ိတင္ကဲ ေျပာလိုက္သည္။
ကိုေဆြ တႏွာခိုးမ်ားႏွင့္ တခ်က္ ပင့္ၾကည့္၍ ေခါင္းတခ်က္ ဆတ္သည္။ ငယ္ေလးကို အားေတာ့နာသည္။ သနားလည္း သနားသည္။ မတတ္ႏိူင္။
ခ်ိဳက ကိုယ္လံုးတီးႏွင့္ ကိုေဆြ႕ လက္ေမာင္းကို ပြတ္ေပးသည္။ လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ လုပ္ျပသည္။ မထိေသးဘူးလား ဟူသည့္ အဓိပၸါယ္ႏွင့္ ၿပီတီတီ ျပံဳးျပသည္။ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ဖူးဖူးေလး စူျပသည္။
ကိုေဆြ အာရံုမ်ားလွၿပီ။ မိမိ မ်က္စိေရွ႕နားမွ ေက်ာ့္မယား ခ်ိဴ၏ ႏိူ႔လွလွ တစံု၊ မိမိဒုတ္ကို ငံုစုတ္ေပးေတာ့မည့္ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးတစံု၊ ေအာက္ဆက္ဆင္းၾကည့္ေတာ့ မ်ားမၾကာမီ လိုးရေတာ့မည့္ လံုးက်စ္က်စ္ ခႏၶာကိုယ္ ႏွင့္ ေဖာင္းမို႔မို႔ ျဖဴဝင္းဝင္း ေဆာက္ဖုတ္ တခု။
ကိုေဆြ အားတင္း၍ ေရွ႕တိုးကာ ၁ ေပ ခန္႔အကြာမွ ပစ္လိုက္သည္။
“ေဖာင္း ”
“အား ား ား . . ”
“ေဖာင္း ”
“အား ား ား . . ”
ငယ္ေလး ခါးကုန္းသြားသည္။ ႀကိဳးကို ခိုစီးမိသည္။ ေျခတဖက္စီ ေကြးကာ ကိုယ္ကို ေကြး၍ အနာသက္သာေအာင္ တြန္႔လိမ္ေနသည္။
ဆီးခံုေဖာင္းေဖာင္းေပၚက
က်ည္မွန္သည့္ေနရာ ေျမျဖဴစက္မွာ အျဖဴေရာင္မွ ခ်က္ခ်င္း အနီေရာင္ ျဖစ္သြားသည္။
ဆီးခံုေဖာင္းေဖာင္းေပၚက
က်ည္မွန္သည့္ေနရာ ေျမျဖဴစက္မွာ အျဖဴေရာင္မွ ခ်က္ခ်င္း အနီေရာင္ ျဖစ္သြားသည္။
“ေဆာရီး ငယ္ေလး ရယ္ . . ”
ကိုေဆြက လက္ဖဝါးႏွင့္ ျငင္ျငင္သာသာ ပြတ္ေပးရင္း
“ဥံဳဖြ ဥံဳဖြ ေနာ္ . . ”
“ရတယ္ ကိုကို . . ရတယ္ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး . . ”
ကိုေဆြက လက္ဖဝါးႏွင့္ ျငင္ျငင္သာသာ ပြတ္ေပးရင္း
“ဥံဳဖြ ဥံဳဖြ ေနာ္ . . ”
“ရတယ္ ကိုကို . . ရတယ္ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး . . ”
ငယ္ေလး နာက်င္မႈေတြ ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္းပင္မသိ။ ကိုေဆြ ဒီလို ၾကင္နာျပတာ ခုမွ ၾကံဳဖူးသည္။ ကိုေဆြ႕ကို မႈတ္ေပးေတာ့မည့္ ျမင္ကြင္းဆီ အာရံုေရာက္သည္။ သူ႔မယားကို သေဘာထားႀကီးစြာ ပက္ပက္စက္စက္ေပးလိုးရွာသည့္ ကိုေဆြကိုလည္း အျပည့္အဝ ေပ်ာ္ေစခ်င္သည္။
ခ်ိဳက တာဝန္က်သည့္ အတိုင္း ကိုေဆြေရွ႕ အသာ ဒူးေထာက္ကာ မတ္ေထာင္ေနသည့္ လီးႀကီးကို ဆုတ္လိုက္သည္။ လံုးပတ္အေနႏွင့္ကား ေက်ာ့္ လီး အရင္းေလာက္သာ ရွိသည္။ ေက်ာ့္လို အရင္းသိမ္ အဖ်ားတုတ္သည့္ အမ်ိဳးအစားမဟုတ္။ တေျဖာင့္တည္းမို႔ ႀကီးလွသည္ မဆိုႏိူင္။
ေက်ာ္က ခုနေနရာျပန္ယူသည္။ မမငယ္၏ ဆီးခံုေပၚ အသာအယာ ဖြဖြ ပြတ္ေပးသည္။ ႏိူ႔အံုကို တလွည့္စီ စုပ္လိုက္ လ်က္လိုက္လုပ္ေပးသည္။
ခ်ိဳလည္း ကိုယ့္လင္ဟာက လႊဲ၍ တျခားလီး တခါမွ မထိဖူး မကိုင္ဖူး မို႔ ရင္ဖိုသည္။ မမငယ္ေလး တေယာက္ ပိုးစိုးပက္စက္ ခံေနသည့္ေနာက္ မိမိမွာလည္း ရွက္ရြံ႕တြန္႔ဆုတ္မႈမ်ိဳး မရွိေတာ့။ ကာမ အရသာ ဟူသည္ ျပည့္ျပည့္ဝဝ ခံစားသင့္သည္ ဟုသာ မွတ္ယူေတာ့သည္။
ဒစ္တဝက္ ဖံုးေနသည့္ အေရျပားကို ဆြဲခ် လိုက္သည္။ ဒစ္ကလည္း ပင္မ ဒုတ္ လံုးပတ္ထက္ ပိုမကားလွေခ်။ ဒါေၾကာင့္လည္း မမငယ္ တေယာက္ ယခင္တေခါက္ ေက်ာ့္ ဒစ္ဖ်ားေအာက္မွာ အလူးအလဲ ေသးေရာ ေဆာက္ရည္မ်ားပါ ပန္းထြက္တာ ျဖစ္မည္။
လၽွာႏွင့္ ဒစ္တဝိုက္ စလ်က္ေပးလိုက္သည္။
ေက်ာ္က ခံုတလံုးယူ၍ ကိုေဆြကို ထိုင္ေစလိုက္သည္။ ၿပီး အႏွိပ္စက္ လွမ္းယူကာ မမငယ္ဆီ သြားသည္။ ငယ္ေလးကလည္း သူ႔လင္လီး တျခားမိန္းမ စုတ္ေတာ့မည့္ ျမင္ကြင္းကို ၾကည့္ေနသည္။
ေက်ာ္က ခံုတလံုးယူ၍ ကိုေဆြကို ထိုင္ေစလိုက္သည္။ ၿပီး အႏွိပ္စက္ လွမ္းယူကာ မမငယ္ဆီ သြားသည္။ ငယ္ေလးကလည္း သူ႔လင္လီး တျခားမိန္းမ စုတ္ေတာ့မည့္ ျမင္ကြင္းကို ၾကည့္ေနသည္။
ကိုေဆြ က ထိုင္ခံုေပၚ ဖင္ေလၽွာထိုင္ရင္း မ်က္ေစ့ေမွး၍ ဇိမ္စခံေလၿပီ။
ခ်ိဳက လီးေပၚမွ အေရျပားကို ထက္ေအာက္ေရႊ႕ရင္း ကြင္းတိုက္ေပးသည္။ ေက်ာ့္ဟာလို မဟုတ္ဘဲ လီးက တိုသျဖင့္ အေရျပား အပိုအမ်ားႀကီးရွိ၍ ဂြင္းတိုက္ရသည္မွာေတာ့ အားပါးတရ ရွိသည္။ ပါးစပ္ထဲ ထည့္ငံုလိုက္သည္။
“အ . . အင္း . . အင္း . . ”
ကိုေဆြ တြန္႕သြားသည္။ ၿပီးခ်င္ခ်င္ ျဖစ္လာသည္။
ေက်ာ္က သူ႔လင္လီးစုပ္ခံေနသည့္ ျမင္ကြင္းထဲ ေငးေနသည့္ ငယ္ေလး ေဆာက္ဖုတ္ေပၚ အႏွိပ္စက္ ၏ ဘုလံုးမဟုတ္သည့္ ဘက္ကို တင္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ခလုတ္ တဆင့္ ဖြင့္လိုက္သည္။
ေက်ာ္က သူ႔လင္လီးစုပ္ခံေနသည့္ ျမင္ကြင္းထဲ ေငးေနသည့္ ငယ္ေလး ေဆာက္ဖုတ္ေပၚ အႏွိပ္စက္ ၏ ဘုလံုးမဟုတ္သည့္ ဘက္ကို တင္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ခလုတ္ တဆင့္ ဖြင့္လိုက္သည္။
“အင္း အင္း . . ”
ငယ္ေလး ဖင္ရမ္းလာသည္။
လင္မယား ႏွစ္ေယာက္လံုး ကိုယ္စီ အျပဳစုခံလ်က္ တေယာက္ ကို တေယာက္ ၾကည့္ရင္း အရသာ ႏွစ္မ်ိဳး ႏွစ္ဖံု ခံစားေနၾကရသည္။
ခ်ိဳလည္း လီးအသစ္မို႔ ဂရုတစိုက္ ေသေသခ်ာခ်ာ အစြမ္းျပသည္။ ငံုထားသည့္ ဒစ္ကို လၽွာႏွင့္ ပတ္လ်က္လိုက္၊ ဆီးထြက္ေပါက္ေလးကို ထိုးလိုက္၊ လီးေခ်ာင္းေပၚမွ အေရျပားကို ထက္ေအာက္ ထုလိုက္ႏွင့္ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ လုပ္ေပးေနသည္။
“အ အစ္ အစ္ . ”
ကိုေဆြ တေယာက္ မၾကံဳစဖူး အေတြ႕ထူးထဲတြင္ မိန္းေမာ ယစ္မူးကာ ကာမဆိပ္တက္လ်က္ တကိုယ္လံုး တြန္႔လိမ္ေနၿပီ။
စိတ္အစဥ္ကေတာ့ တိမ္တိုက္ တခုပမာ ေလႏွင္ရာ ေမ်ာလြင့္ေနသည္။
မတ္တပ္ရပ္ လက္ေျမာက္အေနအထားႏွင့္ ႀကိဳးခ်ည္ခံထားရသည့္ ကိုယ့္မိန္းမ ေဆာက္ဖုတ္ ကို ေက်ာ္က ကလိေနသည့္ ျမင္ကြင္း၊ သူမ်ားမယား၏ ေဆာက္ဖုတ္လွလွေလးကို မၾကာမီ လိုးရမည့္ အေတြး၊ ေလာေလာလတ္လတ္ မိမိလီးကို အထူးရွယ္ မႈတ္ေပးေနသည့္ သူမ်ားမယား . . .
စိတ္အစဥ္ကေတာ့ တိမ္တိုက္ တခုပမာ ေလႏွင္ရာ ေမ်ာလြင့္ေနသည္။
မတ္တပ္ရပ္ လက္ေျမာက္အေနအထားႏွင့္ ႀကိဳးခ်ည္ခံထားရသည့္ ကိုယ့္မိန္းမ ေဆာက္ဖုတ္ ကို ေက်ာ္က ကလိေနသည့္ ျမင္ကြင္း၊ သူမ်ားမယား၏ ေဆာက္ဖုတ္လွလွေလးကို မၾကာမီ လိုးရမည့္ အေတြး၊ ေလာေလာလတ္လတ္ မိမိလီးကို အထူးရွယ္ မႈတ္ေပးေနသည့္ သူမ်ားမယား . . .
လီးတေခ်ာင္းလံုး က်ဥ္တက္လာၿပီ။
“အ အိ အိ အစ္ အစ္ . . ”
ႀကိဳးစားထိန္းသည္။ မရ။ သုတ္မ်ားက လီးအရင္းထိပင္ တက္လာသည္ကို သိေနသည္။ ခ်ိဳ ေဆာက္ဖုတ္ေလးကို လိုး ရဦးမည္။
ေအာင့္ထား . . ထိန္းထား . . မွ
ကိုယ့္ဘာသာ အားတင္းသည္။
ႀကိဳးစားထိန္းေလ အေတြးထဲ ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ေလးကို လိုးသည္ပဲ ေပၚလာေလ။
ေအာင့္ထား . . ထိန္းထား . . မွ
ကိုယ့္ဘာသာ အားတင္းသည္။
ႀကိဳးစားထိန္းေလ အေတြးထဲ ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ေလးကို လိုးသည္ပဲ ေပၚလာေလ။
“အ . . အစ္ . . အစ္ . . ”
“ဟာ . . သြားၿပီကြာ . . ”
“ဟာ . . သြားၿပီကြာ . . ”
သုတ္မ်ား ခ်ိဴ့ ပါးစပ္ထဲ ပန္းထြက္ကုန္သည္။
ခ်ိဳလည္း ဒီေလာက္ျမန္လိမ့္မည္ ထင္မွတ္မထားသည္ေၾကာင့္ အလန္႔တၾကား ေထြးထုတ္လိုက္သည္။
သုတ္ပန္းေနဆဲ ကိုေဆြ႕ လီးကိုေတာ့ အလိုက္တသိ လက္ႏွင့္ ဆက္ထုေပးေနလိုက္သည္။
သုတ္ပန္းေနဆဲ ကိုေဆြ႕ လီးကိုေတာ့ အလိုက္တသိ လက္ႏွင့္ ဆက္ထုေပးေနလိုက္သည္။
ေက်ာ္ပင္ တခါမွ ခ်ိဳ႕ ပါးစပ္ထဲ မၿပီးစဖူး။ ေယာက်္ားေတြ ၿပီးခါနီးလၽွင္ ေျဗာင္းဆန္ေအာင္ လိုးသည္သာ ၾကံဳဖူးသည္မို႔ ယခုလို ကိုေဆြ ထိုင္လ်က္ ႀကိဳးစားသုတ္ထိန္းေနခ်ိန္ ေအာင့္အီးၿငိမ္သက္လ်က္ ၿပီးမည္ မထင္ခဲ့။
“ေဆာရီး ညီမေလး . . ေဆာရီး ေနာ္ . . ”
“ရတယ္ ကိုေဆြ . . ကိစၥမရွိပါဘူး . . ”
ခ်ိဳက ေရအိမ္ထဲေျပး၍ လက္က်န္မ်ားကို ေထြးထုတ္ ပလုပ္က်င္းလိုက္သည္။
“ညီမေလးက အရမ္းလွေတာ့ ကိုယ္ မထိန္းႏိူင္ျဖစ္သြားတယ္ . . . ဟီး . . ”
ရွက္ရယ္ ရယ္ရင္း ေျပာလိုက္သည္။
ကိုေဆြက လူျကီးရွက္ေတာ့ရယ္ ဆိုသလို
ေက်ာ္ကို တခ်က္ ရယ္ျပသည္။
ရွက္ရယ္ ရယ္ရင္း ေျပာလိုက္သည္။
ကိုေဆြက လူျကီးရွက္ေတာ့ရယ္ ဆိုသလို
ေက်ာ္ကို တခ်က္ ရယ္ျပသည္။
ငယ္ေလးပင္ မိမိေယာက်္ား အျဖစ္ေၾကာင့္ အနည္းငယ္ ရွက္သေယာင္ ျဖစ္မိသည္။ ၾကည့္ေလ။ ဒီလို ေယာက်္ားႏွင့္ဆိုေတာ့ မိမိ ဘယ္လို အိမ္ေထာင္သုခ ရမည္နည္း။
ပြဲက ေခတၱ ခိုးလိုးခုလု ျဖစ္သြားသျဖင့္ ကိုေဆြက “အင္း . . အဲ . . ညီတို႔ ဟို . . ဟိုေလ . . လုပ္စရာ ရွိတာ ဆက္လုပ္ၾကေလ . . ”
ေက်ာ္ ႏွင့္ ခ်ိဳက ဒီလို ျဖစ္ႏိူင္မွန္း ႀကိဳခန္႔မွန္းမိၿပီးသား။ ငယ္ေလးကို ခ်ည္ထားေသာ ႀကိဳးမ်ားကို ျဖဳတ္ခ်ေပးလိုက္သည္။
“ေျဖးေျဖးေပါ့ အကို . . . အခ်ိန္ေတြ ရွိပါေသးတယ္ . . . Half time ေပါ့ . . .”
“ေသြးပူေအာင္ နည္းနည္း ကစ္ၾကရင္ မေကာင္းလား . . .”
ေက်ာ္က ဒီတေခါက္ ကိုေဆြႏွင့္အတူ သူ႔မယားကို ညႇပ္၍ ခ်ခ်င္သည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႀကိဳဝယ္ထားသည့္ Viagra ကို ကိုေဆြကို ေသာက္ေစလိုက္သည္။ အမွန္ေျပာလၽွင္ ကိုေဆြ တခါမွ မေသာက္ဖူးေပ။ ဂြင္းသမားမို႔ ေသာက္စရာလည္း မလို။ အိမ္ျပန္နားခ်ိန္လည္း ယမကာေလး တျမျမ ႏွင့္မို႔ လိင္ကိစၥလည္း သိပ္စိတ္မဝင္စားလွ။ သုတ္စုမိခ်ိန္ ဟိုမုန္းေၾကာင့္ လီးေတာင္မွသာ တက္လိုးေနက် ျဖစ္ေနသည္။
ယခုလို ပြဲႀကီးပြဲေကာင္းမွာေတာ့ ေဆးကူမွျဖစ္မည္။
“အမွန္ေျပာရရင္ ကိုယ္ တခါမွ မေသာက္ဖူးဘူး ညီ . . .”
“ရတယ္ အကို . . စမ္းၾကည့္ပါ . . အဓိက က အကို႔ဟာ မာေနဖို႔ပဲ . . က်န္တာ ခ်ိဳ႕ တာဝန္လို႔သာ သေဘာထား ပါ . . .”
ဒီလို ဝန္ထမ္းေကာင္းမ်ိဳး ရသည့္အတြက္ ကိုေဆြ အထူးေက်နပ္မိၿပီ ေလ။
အားလံုး အတြင္းခံမ်ား ျပန္မဝတ္ၾကေတာ့ဘဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဝတ္ၾကကာ တခြက္တဖလား ခ်ီးယားစ္ လုပ္၍ ေသြးပူေအာင္ ေသာက္ၾကသည္။ သြားရည္စာ အနည္းငယ္ စားၾကသည္။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ကို ရင္ခြင္ထဲ ဖက္ထားသလို ငယ္ေလးကလည္း ကိုေဆြ႕ ပုခံုးကို ေခါင္းမွီထားေလသည္။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ကို ရင္ခြင္ထဲ ဖက္ထားသလို ငယ္ေလးကလည္း ကိုေဆြ႕ ပုခံုးကို ေခါင္းမွီထားေလသည္။
ကိုတင္ေမာင္ေဆြက သူလည္း မ်ားမၾကာမီ သေဘၤာျပန္ထြက္မည့္အေၾကာင္း၊ သေဘၤာေလာကမွ အနားယူခ်ိန္အတြက္ လက္ရွိကမ္ပဏီမွ ရွယ္ယာ ျပန္ထုတ္ကာ ကမ္ပဏီ အခြဲတခု ဖြင့္လွစ္ရန္ စီစဥ္ေနေၾကာင္း၊ တိုးေက်ာ္ကလည္း အစစ ကူညီမည့္အျပင္ ေက်ာ္ေနလတ္ကိုပင္ MD အျဖစ္ ဦးစီးေစမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လစာမွာလည္း ယခုထက္ ၂ ဆထိ တိုးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မ်ား ေျပာျပေလသည္။
ေက်ာ္တေယာက္ နားေထာင္ရင္း မယံုၾကည္ႏိူင္ေလာက္ေအာင္ ဝမ္းသာမိသည္။ ေလာကႀကီးတြင္ တကယ္ေတာ့ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ အျပင္ လိုးရည္ မႈတ္ရည္လည္း အေရးပါလွပံုကို သိနားလည္သြားၿပီ။
မိမိတို႔၏ ေက်းဇူးရွင္ သူေဌး ကိုတင္ေအာင္ေဆြ ႏွင့္ မိမိငယ္ တို႔၏ ကာမစည္းစိမ္ ေက်နပ္မႈ အျပည့္အဝ ရရွိေရးပါ မိမိ ႏွင့္ ခ်ိဳ၏ တာဝန္သစ္ တခု ျဖစ္ေၾကာင္း သိရၿပီ။ ခ်ိဳ႕ကို တခ်က္ၾကည့္သည္။ မ်က္လံုးခ်င္း အျပန္အလွန္ စကားေတြေျပာၾကသည္။ ခ်ိဳလည္း သူ႔တာဝန္ကို သူသိေလၿပီ။
မိမိတို႔၏ ေက်းဇူးရွင္ သူေဌး ကိုတင္ေအာင္ေဆြ ႏွင့္ မိမိငယ္ တို႔၏ ကာမစည္းစိမ္ ေက်နပ္မႈ အျပည့္အဝ ရရွိေရးပါ မိမိ ႏွင့္ ခ်ိဳ၏ တာဝန္သစ္ တခု ျဖစ္ေၾကာင္း သိရၿပီ။ ခ်ိဳ႕ကို တခ်က္ၾကည့္သည္။ မ်က္လံုးခ်င္း အျပန္အလွန္ စကားေတြေျပာၾကသည္။ ခ်ိဳလည္း သူ႔တာဝန္ကို သူသိေလၿပီ။
ကိုေဆြ တေယာက္ ေဆးတန္ခိုးေၾကာင့္ ရင္ တဒိတ္ဒိတ္ႏွင့္ ေသြးတိုးႏႈန္း ျမန္လာသည္။ မ်က္ႏွာလည္း အရက္ရွိန္ေရာ ေဆးရွိန္ပါ ေပါင္း၍ ရဲတက္လာၿပီ။
နာရီဝက္ခန္႔ အၾကာမွာေတာ့
“ကိုေဆြ အဆင္ေျပေလာက္ၿပီ ထင္တယ္ေနာ္ . . .”
ေက်ာ္စကားစလိုက္သည္။
“ကိုေဆြ အဆင္ေျပေလာက္ၿပီ ထင္တယ္ေနာ္ . . .”
ေက်ာ္စကားစလိုက္သည္။
“အင္း . . . ရင္ေတြ တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔ ခုန္တာ အရမ္းျမန္ေနတယ္ . . ”
“ဟုတ္တယ္ အကို ဒီလိုပဲ . . ဘာမွ မစိုးရိမ္နဲ႔ . . ”
အခန္းထဲ ျပန္ ခ်ီတက္ၾကသည္။ ယခုေတာ့ မည္သူမၽွ မည္သူ႔ကို ဦးေဆာင္ေနစရာ မလို၊ ကိုယ့္တာဝန္ကိုယ္ ေက်ပြန္စြာ အဝတ္အစားမ်ားခၽြတ္ မူလေနရာ အတိုင္း ျပန္ယူၾကသည္။
ေခတၱနားလိုက္ၾကသျဖင့္ ေသြးေလးသြားသည္ကို ျပန္၍ ေသြးဆူေစရန္ ေက်ာ္က ငယ္ေလးကို ကနဦးတုန္းကလို ေျခဖ်ားေထာက္မိသည္အထိ ႀကိဳးကို တင္းေအာင္ ျပန္ခ်ည္သည္။ ေပါင္ျပန္ကားေစ၍ ပိုက္လံုးကို ေျခက်င္းဝတ္မွာခ်ည္သည္။
ငယ္ေလး ေသြးျပန္ပူလာသည္သာမက ေခၽြးပါ စို႔လာရျပန္သည္။
ငယ္ေလး ေသြးျပန္ပူလာသည္သာမက ေခၽြးပါ စို႔လာရျပန္သည္။
“ေဖာင္း ေဖာင္း . . ”
“အု . . အု . . ”
ေဆာက္ဖုတ္ကို လက္ဖဝါးႏွင့္ အုပ္၍ ႏွစ္ခ်က္ ရိုက္လိုက္၊ ခန နားလိုက္ ေနာက္ႏွစ္ခ်က္ ရိုက္လိုက္ လုပ္သည္။
“အု . . အု . . ”
ေဆာက္ဖုတ္ကို လက္ဖဝါးႏွင့္ အုပ္၍ ႏွစ္ခ်က္ ရိုက္လိုက္၊ ခန နားလိုက္ ေနာက္ႏွစ္ခ်က္ ရိုက္လိုက္ လုပ္သည္။
ကိုေဆြက ေလေသနတ္ကို ေကာက္ကိုင္ကာ က်ည္ထည့္၍ လက္ထဲ ဆ ၾကည့္ေနသည္။ ၇ ခုေျမာက္ က်ည္က ေသနတ္ထဲမွာ။ လက္က်န္ က်ည္ဆံ ၃ လံုးက ခြက္ထဲမွာ။
ေဆာက္ေစ့ကို ေတ့၍ တခါတည္း ပစ္ရမည္လား။ ေနာက္ဆံုး က်ည္အထိ ေစာင့္၍ လက္တည့္ မတည့္ စမ္းရမည္လား ေတြေဝေနသည္။
လက္တည့္စမ္းေနပါက ငယ္ေလး အႀကိမ္ႀကိမ္ ခံရမည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ေတ့ပစ္ရမည္သာ ျဖစ္သည္ကို သိသည္။
ကိုေဆြ မသိစိတ္ထဲကေတာ့ ငယ္ေလးေဆာက္ဖုတ္ကို ၄ ခါ ပစ္လိုသည္။ တခါတည္း ေတ့ပစ္လၽွင္ တႀကိမ္သာ နာမည္။ ပြဲ ျမန္ျမန္ျပတ္မည္။
လက္တည့္စမ္းေနပါက ငယ္ေလး အႀကိမ္ႀကိမ္ ခံရမည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ေတ့ပစ္ရမည္သာ ျဖစ္သည္ကို သိသည္။
ကိုေဆြ မသိစိတ္ထဲကေတာ့ ငယ္ေလးေဆာက္ဖုတ္ကို ၄ ခါ ပစ္လိုသည္။ တခါတည္း ေတ့ပစ္လၽွင္ တႀကိမ္သာ နာမည္။ ပြဲ ျမန္ျမန္ျပတ္မည္။
ဒီအခက္အခဲကို ေက်ာ္ကပဲ ဝင္ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။
“ကဲ . . ပြဲေလးလည္း ၾကည့္ေကာင္းေအာင္ ေနာက္ဆံုး တေထာင့္အထိ ေတ့ပစ္ခြင့္ မရွိဘူးလို႔ စည္းကမ္း ျပန္သတ္မွတ္မယ္ . . . ျဖစ္လား အကို . . ”
ကိုေဆြ၏ ခ်ီတံုခ်တံု ျဖစ္ေနမႈကို ေက်ာ္ ဝင္ေျဖရွင္းလိုက္သျဖင့္ ေက်နပ္သြားသည္။
ငယ္ေလးအတြက္ အေတာ္ေတာ့ ထိတ္လန္႔စရာ ျဖစ္သည္။ ေျခဖ်ားေထာက္ ကို႔ရို႔ကားယား ေနရ၍ ေခၽြးစို႔ေနရာမွ ေဆာက္ေစ့ထိပ္ က်ည္ဆံမွန္မည့္အေရးေတြးမိေတာ့ ေခၽြးမ်ား တဒီးဒီးပင္ စီးက်လာၿပီ။
ေနာက္ဆံုးပစ္ထားသည့္ အကြာအေဝး ၁ ေပ ခန္႔မွ ေဆာက္ေစ့ကို ေသခ်ာ ခ်ိန္၍ ပစ္သည္။
“ေဖာင္း . .”
“အ အား ား . . ”
“အ အား ား . . ”
ဆီးခံုသာ မွန္သည္။
ငယ္ေလး ေျခဖ်ားလႊတ္သြားသည္။ ယမ္းခါသြားကာ
ႀကိဳးစားထိန္းရင္း ျပန္ရပ္သည္။ ကိုေဆြ က်ည္ထည့္ ေမာင္းတင္သည္။ အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ့။ ငယ္ေလး ၿငိမ္သည္ႏွင့္ ထပ္ပစ္သည္။
“ေဖာင္း . .”
“အား လား လား . . ”
ႀကိဳးစားထိန္းရင္း ျပန္ရပ္သည္။ ကိုေဆြ က်ည္ထည့္ ေမာင္းတင္သည္။ အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ့။ ငယ္ေလး ၿငိမ္သည္ႏွင့္ ထပ္ပစ္သည္။
“ေဖာင္း . .”
“အား လား လား . . ”
ခါးကုန္းသြားသည္။ ႀကိတ္ခံသျဖင့္ ေျခဖ်ားေတာ့ မလႊတ္။ ေဆာက္ေစ့ အေပၚ ေဘးနား အသားႏုႏုကို ထိသည္။
လက္ဆ ရေနတုန္းမို႔ အခ်ိန္မျဖဳန္းလို။
ကိုေဆြ ေနာက္က်ည္တခု ထပ္ထည့္၍ ထပ္ပစ္သည္။
“ေဖာင္း . . .”
“အ အား ား အား ား . . ”
ကိုေဆြ ေနာက္က်ည္တခု ထပ္ထည့္၍ ထပ္ပစ္သည္။
“ေဖာင္း . . .”
“အ အား ား အား ား . . ”
ငယ္ေလး ေျခဖ်ားမ်ားလႊတ္ကား ႀကိဳးတန္းလန္းႏွင့္ ယမ္းခါသြားသည္။ စမ္း၍ စမ္း၍ ေထာက္ကာ မူလေနရာ ျပန္ယူရသည္။
ခုနလိုပင္ ေဆာက္ေစ့နားကပ္၍ အသားႏုႏုကို ထိသည္။ အနီေရာင္ အစက္ေလးမ်ား ဝန္းရံေနသည့္ ေဆာက္ေစ့ျပာျပာေလးမွာကား ျပဴတစ္တစ္ႏွင့္ ေလွာင္ေျပာင္ေနသလို။
ေနာက္ဆံုး တေတာင့္သာ က်န္ေတာ့သည္။
ငယ္ေလး အသည္းခိုက္ေအာင္ နာရေတာ့မည္မွန္းသိသည္။ ကိုေဆြ ငယ္ေလးကို တခ်က္ မဝံ့မရဲ ၾကည့္သည္။ ငယ္ေလးခမ်ာ မ်က္ႏွာ အပ်က္ပ်က္ႏွင့္ အားတင္း ျပံဳးျပသည္။ ကို႔ရို႔ကားယား အျပံဳး။ ကိုေဆြ ခ်ိဳ႕ကို လိုးရမည္ေလ။ မိမိလည္း ျမင္လိုသည္။
ငယ္ေလး အသည္းခိုက္ေအာင္ နာရေတာ့မည္မွန္းသိသည္။ ကိုေဆြ ငယ္ေလးကို တခ်က္ မဝံ့မရဲ ၾကည့္သည္။ ငယ္ေလးခမ်ာ မ်က္ႏွာ အပ်က္ပ်က္ႏွင့္ အားတင္း ျပံဳးျပသည္။ ကို႔ရို႔ကားယား အျပံဳး။ ကိုေဆြ ခ်ိဳ႕ကို လိုးရမည္ေလ။ မိမိလည္း ျမင္လိုသည္။
ကိုေဆြ ေသနတ္ကိုင္လက္ တြန္႔ေနသည္။
“ကဲပါ . . ကိုကို . . ျမန္ျမန္သာ ပစ္လိုက္ပါ . . ”
ငယ္ေလးကပဲ လာမည့္ေဘး ေျပးေတြ႕ရန္ အားတင္းေျပာလိုက္သည္။
ေျပာၿပီး မ်က္ေစ့ကို အတင္းပိတ္၊ အံႀကိတ္၍ အသက္ေအာင့္ ထားလိုက္သည္။
ေျပာၿပီး မ်က္ေစ့ကို အတင္းပိတ္၊ အံႀကိတ္၍ အသက္ေအာင့္ ထားလိုက္သည္။
ကိုေဆြ ပစၥတို ေျပာင္းဝကို ငယ္ေလး ေဆာက္ေစ့ ငံုမိသည္အထိ ေတ့လိုက္သည္။
ငယ္ေလးတင္မက။ ခ်ိဳပါ ေရာေယာင္ အံႀကိတ္ထားမိသည္။
ငယ္ေလးတင္မက။ ခ်ိဳပါ ေရာေယာင္ အံႀကိတ္ထားမိသည္။
“ေဖာင္း . . ”
“အား ား ား . . ”
“အားလား လား . . ”
“နာလိုက္ထွာ . . အား . . ”
“အားလား လား . . ”
“နာလိုက္ထွာ . . အား . . ”
ေျဖဖ်ားေရာ တကိုယ္လံုးပါ လႊတ္သြားေတာ့သည္။ ဒူး ႏွစ္ေခ်ာင္းလံုးေကြး၍ က်ံဳ႕ေသာ္လည္း ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းမွာ ကားလ်က္မို႔ ကို႔ရို႔ကားယား ႏိူင္လွသည္။ ေျခကားယား အစံုမွာ ဒူေးကြးလ်က္ ေလထဲ ေျမာက္တက္ကာ တကိုယ္လံုး ဝိတ္က လက္ေကာက္ဝတ္မွာမို႔ ႀကိဳးစကို လက္ႏွင့္ အျမန္ဖမ္းဆုတ္ကိုင္ ထိန္းရသည္။ ေလထဲ ရမ္းကာ ဘယ္ညာ လည္ေန သည္မို႔ .
“Mercy . . . Mercy . .”
ေက်ာ္ေနလတ္ ငယ္ေလးကိုယ္ကို အျမန္ေပြ႕ကာ ထိန္းလိုက္သည္။
“ခ်ိဳ . . လာ ႀကိဳးျဖည္ေပး . . .”
ခ်ိဳက မမငယ္၏ လက္ေကာက္ဝတ္ႀကိဳးမ်ား ေျဖခ်လိုက္သည္။ တကိုယ္လံုး ေက်ာ့္ ရင္ခြင္ထဲမွာ။ ကားလ်က္ ရွိေနေသးသည့္ ေျခက်င္းဝတ္မွ ႀကိဳးေတြကိုလည္း ေျဖေပးလိုက္သည္။
အသာေပြ႕ခ်ီ၍ ကုတင္ေပၚ တင္ေပးလိုက္ၿပီး ပက္လက္အိပ္ေစကာ ငယ္ေလး၏ ေဆာက္ေစ့ကို အားလံုး ဝိုင္းၾကည့္ၾကသည္။
အသာေပြ႕ခ်ီ၍ ကုတင္ေပၚ တင္ေပးလိုက္ၿပီး ပက္လက္အိပ္ေစကာ ငယ္ေလး၏ ေဆာက္ေစ့ကို အားလံုး ဝိုင္းၾကည့္ၾကသည္။
က်ည္မထိမီက ငယ္ေလးမွာ ကာမစိတ္ႂကြေနသည္မို႔ ေဆာက္ေစ့ႀကီးမွာ သူ႔ကို ဖံုးအုပ္သည့္ ဦးထုပ္မွ ျပဴထြက္ကာ ေထာင္ထြက္ေနေပသည္။ ထို အမိုးအကာ လႊတ္ေနသည့္ အသားႏုထိပ္ေလးကိုမွ က်ည္ထိမွန္သည္မို႔ အသည္းခိုက္ေအာင္ နာလွေပသည္။ ေက်ာ္က အေရျပားေလးကို ပိုျဖဲၾကည့္လိုက္သည္။ မွင္အခ်ိဳ႕ေတာ့ ေခၽြးမ်ားေၾကာင့္ ပ်က္ကုန္ၿပီ။
“အား ား နာတယ္ နာတယ္ . . .”
ဟုတ္သည္။ ေဆာက္ေစ့ အသားေတာ့ ပဲ့မသြား။ ေသြးေျခဥကေတာ့ လက္က်န္မွင္အျပာေပၚမွာ ရဲတြတ္ေနသည္။ ေက်ာ္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ပါးစပ္ႏွင့္ငံုထားလိုက္ကာ အာေငြ႕ေပးလိုက္သည္။ ငယ္ေလး နာက်င္လွေသာ္လည္း ခုလို သူ႔အေပၚ တယုတယ ျပဳစုၾကေတာ့ ေက်နပ္ပီတိ ျဖစ္ေနမိသည္။ အာေငြ႕ေၾကာင့္ တစစ သက္သာလာသည္။
ေက်ာ္တခ်က္ ခြာကာ အသက္ဝဝ ရွဴရင္း ေသခ်ာ ျပန္ၾကည့္သည္။ အနည္းငယ္ သက္သာလာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ေနာက္တႀကိမ္ ငံုထားလိုက္ကာ အာေငြ႕ ေပးျပန္သည္။ ငယ္ေလး အေတာ္ ျပန္သက္သာလာၿပီ။
“ဟို . . လုပ္စရာ ရွိတာ ဆက္လုပ္ၾကပါ . . ငယ္ေလး သက္သာပါၿပီ . . .”
က်ေရာက္လာသည့္ တာဝန္ကို ေက်ပြန္စြာ ခ်ိဳတေယာက္ ထမ္းေဆာင္ရမည္။ ခုနေလးတင္ စကားေျပာဆိုၾကရင္း ေက်ာ့္ အနာဂါတ္၊ မိသားစု အနာဂါတ္အတြက္ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစားရမည္။
ကိုေဆြလည္း ေဆးတန္ခိုးေၾကာင့္ မ်က္ႏွာႀကီးနီရဲတြတ္ေနေလၿပီ။ လီးကေတာ့ မေပ်ာ့မမာ အေနမထားမွာပင္ ရွိေနေသးသည္။ သူ႔မိန္းမ အေျခအေနကို အားနာစိတ္ႏွင့္ အျပစ္ရွိသူလို ေစာင့္ၾကည့္ေနသည့္ ကိုေဆြကို ခ်ိဳက တြဲေခၚကာ ကုတင္ေျခရင္းဘက္က နဂို ထိုင္ခံုမွာ ေပးထိုင္လိုက္သည္။ လီးကို ဆုပ္ကိုင္၍ အသာ ပြတ္သပ္ ထုလိုက္ရာ ေဆးရွိန္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္ မာတင္းလာေတာ့သည္။ ခုနကလိုပင္ လက္ႏွင့္ အရင္းကို ကြင္းဆုပ္ရင္း အေရ ျပားကို ထက္ေအာက္ေရႊ႕ကာ ပါးစပ္ႏွင့္ငံု၍ အေသအခ်ာ မႈတ္ေပးေလေတာ့သည္။
ငယ္ေလးလည္း နာက်င္မႈ အေတာ္သက္သာလာသည္မို႔ ေခါင္းရင္းဘက္တိုးကာ ေခါင္းအံုးႏွစ္လံုးဆင့္၍ ေခါင္းကုိမတ္ရင္း မိမိလင္ကို လွမ္းၾကည့္သည္။ ေက်ာ္ကေတာ့ တာဝန္ေက်ပြန္စြာ အာေငြ႕ေပးေနဆဲမွ ငယ္ေလး အေျခအေန ေကာင္းလာသည္မို႔ ငံုထားသည့္ ေဆာက္ေစ့ကို လၽွာဖ်ားႏွင့္ မထိတထိ လုပ္ေပးသည္။
ကိုေဆြကား ဤမၽွေကာင္းသည့္ စည္းစိမ္ မရစဖူး။ ခုနေလးတင္ သုတ္ထြက္ထားသည္မို႔ ယခုတႀကိမ္ သုတ္လႊတ္ျမန္မွာ မစိုးရိမ္ရေတာ့ေပ။ ငယ္ေလးကို ဘာဂ်ာ မႈတ္ေပးေနသည့္ ေက်ာ့္ လီးတံ တရမ္းရမ္းကလည္း မိမိေရွ႕ ျမင္ကြင္းထဲမွာ။ မ်က္လံုးေမွး၍ ဇိမ္ခံကာ ျပန္ၾကည့္ေနသည့္ မိမိဇနီးေလးမ်က္ႏွာမွာလည္း ကာမဆိပ္ေတြ ဖံုးလႊမ္းလ်က္။ မိမိကိုယ္တိုင္ကေရာ။ ခ်ိဳ႕ ပုေလြ အစြမ္းေအာက္မွာ ထြန္႔ထြန္႔လူးေနေလသည္။
“ကိုေဆြ . . ေကာင္းလားဟင္ . . .”
“ဘယ္လိုေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး ညီမရယ္ . . . ေကာင္းလိုက္ထွာ . . တသက္နဲ႔ တကိုယ္ ဒီေလာက္မေကာင္းဖူးဘူး . . ”
“ကိုေဆြ . . စိတ္ႀကိဳက္ လုပ္ေနာ္ . . ဒီညက ကိုေဆြ႕ည လို႔သာ သေဘာထား . . ”
“ခု ခ်ိဳ အေပၚက တက္လုပ္ေပးမယ္ ေနာ္ . . .”
“အင္း . . ေက်းဇူးပါ ညီမေရ . . . ဟို ေလ . . အကို မႈတ္ၾကည့္ခ်င္တယ္ . . . ရ မလား ဟင္ . . ”
“ေဩာ္ . . ဒါေလးမ်ား . . လာ . . ”
ကိုေဆြကို ဆြဲထူ၍ ခ်ိဳက ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ဖင္ကို ေလၽွာခ်ထိုင္၍ ေပါင္ကားထားေပးလိုက္သည္။
မိမိငယ္၏ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္မတူ က်စ္က်စ္ေဖာင္းေဖာင္း ေလးမို႔ ကိုေဆြ ရင္ခုန္လွသည္။ အဖတ္ေလးမ်ားကလည္း ေသးေသး၊ ေဆာက္ေစ့ကလည္း ေသးေသးမို႔ ခ်စ္စရာ တမ်ိဳး ေကာင္းလွသည္ ထင္သည္။
အေျမာင္းအတိုင္း လၽွာေလးႏွင့္ စယက္ၾကည့္သည္။ ေစာက္ရည္မ်ားကေတာ့ စိုေနေလၿပီ။ အေပါက္ဝေလး ကို ထိုးၾကည့္သည္။ အေပၚတက္ကာ ေဆာက္ေစ့ ေသးေသးေလးကို ငံုစုပ္သည္။
“ေဩာ္ . . ဒါေလးမ်ား . . လာ . . ”
ကိုေဆြကို ဆြဲထူ၍ ခ်ိဳက ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ဖင္ကို ေလၽွာခ်ထိုင္၍ ေပါင္ကားထားေပးလိုက္သည္။
မိမိငယ္၏ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္မတူ က်စ္က်စ္ေဖာင္းေဖာင္း ေလးမို႔ ကိုေဆြ ရင္ခုန္လွသည္။ အဖတ္ေလးမ်ားကလည္း ေသးေသး၊ ေဆာက္ေစ့ကလည္း ေသးေသးမို႔ ခ်စ္စရာ တမ်ိဳး ေကာင္းလွသည္ ထင္သည္။
အေျမာင္းအတိုင္း လၽွာေလးႏွင့္ စယက္ၾကည့္သည္။ ေစာက္ရည္မ်ားကေတာ့ စိုေနေလၿပီ။ အေပါက္ဝေလး ကို ထိုးၾကည့္သည္။ အေပၚတက္ကာ ေဆာက္ေစ့ ေသးေသးေလးကို ငံုစုပ္သည္။
ငယ္ေလးတေယာက္လည္း
ကိုေဆြ ခ်ိဳရဲ႕ ေဆာက္ဖုတ္ ယက္ေနတာကို လွမ္းၾကည့္ရင္း မိမိေဆာက္ဖုတ္အယက္ခံရသည္မွာ ေကာင္းလြန္းလွသည္။ ယခုန နာက်င္တာေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီ မသိေတာ့။ ကိုေဆြကို ဦးစားေပးၾကရမည္ကို အားလံုး အလိုလို သိေနသည္မို႔ ငယ္ေလးလည္း အလိုးမခံလိုေသးသလို ေက်ာ္လည္း မလိုးခ်င္ေသးေပ။
ကိုေဆြ ခ်ိဳရဲ႕ ေဆာက္ဖုတ္ ယက္ေနတာကို လွမ္းၾကည့္ရင္း မိမိေဆာက္ဖုတ္အယက္ခံရသည္မွာ ေကာင္းလြန္းလွသည္။ ယခုန နာက်င္တာေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီ မသိေတာ့။ ကိုေဆြကို ဦးစားေပးၾကရမည္ကို အားလံုး အလိုလို သိေနသည္မို႔ ငယ္ေလးလည္း အလိုးမခံလိုေသးသလို ေက်ာ္လည္း မလိုးခ်င္ေသးေပ။
“မမ . . နာတာ သက္သာ ၿပီလားဟင္ . . ”
“အင္း . . သက္သာလို႔ ျပန္ေတာင္ နာခ်င္လာၿပီ . . ”
“အင္း . . သက္သာလို႔ ျပန္ေတာင္ နာခ်င္လာၿပီ . . ”
“ဟုတ္ၿပီ မမ . . . ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုေဆြ နဲ႔ ခ်ိဳ တို႔ကို အားေပးရေအာင္ ေနာ္ . . . လာ . . .”
ငယ္ေလးကို တြဲေခၚကာ ေနာက္ ခံုတလံုးမွာ ထိုင္လိုက္ေစသည္။
ေက်ာ္ေရွ႕မွာ တစိမ္းေယာက်္ားတေယာက္ အယက္ခံရမႈ၌ ခ်ိဳ တေယာက္ ရင္ဖိုမႈႏွင့္ အထိအေတြ႕ အသစ္မွာ မွိန္းမူးေနသည္။ လက္တစ္ဘက္ႏွင့္ ကိုေဆြ႕ေခါင္းကို ထိန္းရင္း က်န္လက္တဘက္က ႏိူ႔ကို ဖိပြတ္ေနမိသည္။
ေက်ာ္က ႀကိဳးစ အတိုတခုကို ယူကာ ငယ္ေလး ညာေျခေထာက္ကို ထိုင္ခံုေျခေထာက္မွာ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ခ်ည္လိုက္သည္။ ေနာက္ ႀကိဳးတစကိုေတာ့ ငယ္ေလးခါးကို တပတ္ ပတ္၍ ေက်ာေနာက္မွာ ခ်ည္လိုက္သည္။ ငယ္ေလး ရင္တဖိုဖိုႏွင့္ ျပဳသမၽွ ႏုေနသည္။ ဘယ္လို အတတ္ဆန္းဦးမည္ မသိ။ ေသခ်ာခ်ည္ၿပီး ႀကိဳးကို ဖင္ေအာက္ လၽွို၍ ခါးေတာင္ ေျမာင္ေအာင္ က်ိဳက္လိုက္သည္။ ႀကိဳးလံုးက ဖင္လံုး ႏွစ္လံုးၾကား ခေရကိုပါ ပိတ္ကာ ေဆာက္ဖုတ္ အကြဲေၾကာင္းၾကားညႇပ္သြားသည္။ ေက်ာ္ က တင္းေအာင္ တခ်က္ဆြဲၾကည့္သည္။ ၿပီး ႀကိဳးကို ဖင္ေအာက္မွ ျပန္ထုတ္လိုက္သည္။ ငယ္ေလး ဖင္ၾကား ဟာသလို ျပန္ျဖစ္သြားသကဲ့သို႔ ရင္ထဲလည္း ဟာခ်င္ခ်င္ ျဖစ္မိသည္။ ဟုတ္ေနတဲ့ ဥစၥာ၊ ဘာလို႔ ျပန္ဖယ္လိုက္ပါလိမ့္ ဟု ပင္ အေတြးေပါက္မိသည္။
“ကိုေဆြ ရၿပီ . . ခ်ိဳ အေပၚက လုပ္ေပးမယ္ေနာ္ . . ”
ကိုေဆြကို တလွည့္ ဖင္ေလၽွာ ျပန္ထိုင္ခိုင္းကာ ခ်ိဳက ကိုေဆြ၏ လီးေပၚ ခ်ိန္ရင္း ေက်ာေပးကာ ေျဖးေျဖး ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ကိုေဆြ႕လီး တအိအိႏွင့္ ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ ဝင္ကာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ေက်ာ္တို႔ လုပ္ေနတာကို လွမ္းၾကည့္မိသည္။
ေက်ာ္က ခါးမွာ ပတ္ခ်ည္ထားသည္ကို ျပန္ ျဖဳတ္သည္။ ငယ္ေလး တားပင္ တားခ်င္လာသည္။ ခုနက ခါးေတာင္းက်ိဳက္တာ ဟုတ္ေနၿပီပဲ။ ေက်ာ္က ခုနက သူ လက္ႏွင့္ မွတ္ထားသည့္ေနရာမ်ားမွာ ခ်ိန္၍ အထံုးေလးမ်ား ထံုးလိုက္သည္။ ငယ္ေလး သေဘာေပါက္ၿပီ။
ခုနလိုခါးမွာ တပတ္ပတ္ျပန္ခ်ည္၊ ဖင္ေအာက္ ႀကိဳးလၽွို ခါးေတာင္း ႀကိဳက္လိုက္ရာ အထံုးမ်ားက ဖင္ၾကားတေလၽွာက္ စအိုဝ၊ ေဆာက္ဖုတ္အဝ၊ ေဆာက္ေစ့နား အသီးသီး ေနရာတက် ျဖစ္ေလသည္။ ႀကိဳးအရွည္စ တခုလံုးကို ေခြယူကာ ခါးမွာ ပတ္ခ်ည္ထားသည့္ ျကိဳးကြင္းႏွင့္ ငယ္ေလး ဗိုက္ ၾကား လၽွိုထည့္သည္။ အစကို ျပန္ယူကာ မ်က္ႏွာက်က္မွ သံကြင္းထဲ ထည့္၍ ျပန္ခ်သည္။ စိတ္တိုင္းက် ျပင္ဆင္ ၿပီးေတာ့မွ ေက်ာ္က ႀကိဳးစကို ဆ၍ ဆ၍ ဆြဲၾကည့္သည္။
ခုနလိုခါးမွာ တပတ္ပတ္ျပန္ခ်ည္၊ ဖင္ေအာက္ ႀကိဳးလၽွို ခါးေတာင္း ႀကိဳက္လိုက္ရာ အထံုးမ်ားက ဖင္ၾကားတေလၽွာက္ စအိုဝ၊ ေဆာက္ဖုတ္အဝ၊ ေဆာက္ေစ့နား အသီးသီး ေနရာတက် ျဖစ္ေလသည္။ ႀကိဳးအရွည္စ တခုလံုးကို ေခြယူကာ ခါးမွာ ပတ္ခ်ည္ထားသည့္ ျကိဳးကြင္းႏွင့္ ငယ္ေလး ဗိုက္ ၾကား လၽွိုထည့္သည္။ အစကို ျပန္ယူကာ မ်က္ႏွာက်က္မွ သံကြင္းထဲ ထည့္၍ ျပန္ခ်သည္။ စိတ္တိုင္းက် ျပင္ဆင္ ၿပီးေတာ့မွ ေက်ာ္က ႀကိဳးစကို ဆ၍ ဆ၍ ဆြဲၾကည့္သည္။
ငယ္ေလး ထိုင္လ်က္ ဖင္ၾကားထဲ ႀကိဳးလံုးညႇပ္ကာ တင္းကနဲ တင္းကနဲ ႀကိဳးထံုးမ်ားက စအိုဝ ေရာ၊ ေဆာက္ဖုတ္အကြဲၾကားပါ ဖိ ဖိမိသျဖင့္ ထူျခားစြာ အရသာ ရွိေနသည္။ ေက်ာ္က ငယ္ေလး ဘယ္ေျခေထာက္ကို ဖမ္းယူ၍ ေျမာက္လိုက္သည္။ လူတကိုယ္လံုး ညာဘက္ ယိုင္သြားသည္။ ညာလက္တန္းေပၚ လက္ေထာက္၍ ကိုယ္ကို မွီထားလိုက္သည္။
ညာေျခေထာက္မွာ ခ်ည္ထားသျဖင့္ လႈပ္ရွားမရ။ ေဆာက္ဖုတ္ ျပဲအာသြားသည္။ ႀကိဳးထံုးတခုက အေပါက္ထဲ တဝက္ ဝင္သြားသည္။ ဘယ္ေျခေထာက္ကို ငယ္ေလး မ်က္ေစ့ တတန္းထဲေလာက္ထိ ေျမာက္ၿပီး ေျခက်င္းဝတ္မွာ ႀကိဳးစ က်န္တဘက္ကို ခ်ည္၍ လႊတ္ခ် လိုက္သည္။
ညာေျခေထာက္မွာ ခ်ည္ထားသျဖင့္ လႈပ္ရွားမရ။ ေဆာက္ဖုတ္ ျပဲအာသြားသည္။ ႀကိဳးထံုးတခုက အေပါက္ထဲ တဝက္ ဝင္သြားသည္။ ဘယ္ေျခေထာက္ကို ငယ္ေလး မ်က္ေစ့ တတန္းထဲေလာက္ထိ ေျမာက္ၿပီး ေျခက်င္းဝတ္မွာ ႀကိဳးစ က်န္တဘက္ကို ခ်ည္၍ လႊတ္ခ် လိုက္သည္။
“အ အိ အိ . . ”
ခ်ိဳ က ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ ထိုင္ထ လုပ္ေပးေနရင္း ေက်ာ္လုပ္ေနသမၽွ ၾကည့္ေနသည္။ ကိုေဆြလည္း လီးထိပ္မွာ အာရံုစုစည္း ခံစားရင္း အျမင္အာရံုကိုေတာ့ ခ်စ္ဇနီး ငယ္ေလး၏ ေဆာက္ဖုတ္ကို လွမ္းၾကည့္ေနသည္။
ငယ္ေလး တေယာက္ ခုနက ေကာင္းသလိုလို ရွိေနရာမွ ယခုမွ အပီအျပင္ ထိေလၿပီ။ ေျခေထာက္ ဝိတ္ ေၾကာင့္ ႀကိဳးက ဖင္ၾကားမွာ တင္းလွကာ အေျမာင္းတေလၽွာက္ နာလာသည္။ အနာသက္သာေအာင္ ေျခေထာက္ကို ေျမာက္ရေအာင္ကလည္း ဗယ္လီအားက ရွိလွသည္ မဟုတ္။ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ဘယ္ဘက္ ေပါင္ရင္းမွ ကိုင္ကာ ကူမ ထားရသည္။ ေျခေထာက္ ေျမာက္ထားႏိူင္မွ ဖင္အကြဲေၾကာင္းၾကားက နာက်င္မႈ သက္သာသည္။ ေျခေထာက္မတာ ေလၽွာ့လိုက္သည္ႏွင့္ တင္းကာ နာလာသည္။
“ကဲ . . မမ . . . ကိုေဆြ ခ်ိဳ႕ကို ၿပီးေအာင္ မလိုးေပးႏိူင္သေရြ႕ ႀကိဳးမျဖဳတ္ေပးေတာ့ဘူး . . ”
“အကို . . ခ်ိဳ႕ကို ၿပီးေအာင္ လိုးေပးေနာ္ . . . ခ်ိဳၿပီးမွ မမငယ္ေလးကို ႀကိဳးျဖဳတ္ေပးမယ္ . . .”
“ဟင္ . . ကိုေဆြ လိုးေပးႏိူင္ပါ့မလား . . ခုနကတင္ သုတ္ေတြ ထြက္ထားတာ . . ” ငယ္ေလး အထိတ္တလန္႔ေတြးမိသည္။
“ရမွ ရပါ့မလား မသိဘူး . . ခုနကတင္ . . ကိုယ္ ထြက္သြားတာ ဆိုေတာ့ . . ”
“ရပါတယ္ အကိုရာ . မပူပါနဲ႔ . . . တို႔အကိုက အသက္ႀကီးေပမယ့္ မပ်က္စီးေသးပါဘူး . . အက်င့္မရွိလို႔ပါ . . .”
“ခ်ိဳလည္း ေကာင္းေနၿပီ မလား ဟင္ . . ”
“ဟုတ္တယ္ ကို . . ခ်ိဳလည္း ကိုေဆြ႕ လီးႀကီးနဲ႔ အလိုးခံရတာ ေတာ္ေတာ္ထိၿပီး ေကာင္းေနၿပီ . . ”
“ခ်ိဳလည္း ေကာင္းေနၿပီ မလား ဟင္ . . ”
“ဟုတ္တယ္ ကို . . ခ်ိဳလည္း ကိုေဆြ႕ လီးႀကီးနဲ႔ အလိုးခံရတာ ေတာ္ေတာ္ထိၿပီး ေကာင္းေနၿပီ . . ”
ခ်ိဳ တမင္ ေျပာလိုက္သည္။ ဒီစကား အဆံုးမွာ ကိုေဆြလီးႀကီး ပိုပိုမာလာတာ ေဆာက္ဖုတ္ အတြင္းသားထဲက သိေလသည္။
“ကိုေဆြ ခ်ိဳ႕ကို အၿပီးလိုးေပးေတာ့ေနာ္ . . .အရမ္းေကာင္းေနၿပီ . . .”
ခ်ိဳက ခၽြဲပစ္ပစ္ ေျပာရင္း ထရပ္လိုက္သည္။ ကိုေဆြ လီး ဖၽြတ္ ကနဲ ကၽြတ္သြားသည္။
ခ်ိဳက ခၽြဲပစ္ပစ္ ေျပာရင္း ထရပ္လိုက္သည္။ ကိုေဆြ လီး ဖၽြတ္ ကနဲ ကၽြတ္သြားသည္။
ငယ္ေလးကေတာ့ ၾကားရသည့္ စကားမ်ားေၾကာင့္ ဖီးလ္ တက္သလို ေျခေထာက္ကို ေတာင့္ မ ထားရသျဖင့္ ေမာလွသည္။ ေခၽြးျပန္ေနၿပီ။
ခ်ိဳတို႔ ကုတင္ေပၚ ေနရာယူၾကခ်ိန္ ေက်ာ္က ငယ္ေလးထိုင္ခံုႀကီးကို မ၍ လွည့္လိုက္သည္။
ကုတင္ေပၚမွ မင္းသားမင္းသမီး လိုးပြဲ မစေသး၍ ငယ္ေလး ေျခေထာက္ကို ေခတၱ မထား ေပးလိုက္သည္။
ကုတင္ေပၚမွ မင္းသားမင္းသမီး လိုးပြဲ မစေသး၍ ငယ္ေလး ေျခေထာက္ကို ေခတၱ မထား ေပးလိုက္သည္။
“ဖူး ဟူး . . .”
ငယ္ေလး ခုမွ အသက္ရွဴေခ်ာင္သည္။
ခ်ိဳက ပက္လက္လွဲရင္း ေပါင္ျဖဲထားလိုက္သည္။ ကိုေဆြ ဒူးေထာက္ ဝင္ကာ ေဆာက္ဖုတ္ဝေတ့ကာ လီးတဆံုး ထိုးသြင္းလိုက္သည္။ အရွိန္ယူကာ စလိုးေလၿပီ။
“ကဲ . . မမေရ . . ပြဲၾကည့္ေပေတာ့ . . မၿပီးမခ်င္း ေတာင့္ထား . . .”
ေက်ာ္က ငယ္ေလးကိုလႊတ္ထားလိုက္ၿပီး ခ်ိဳ႕ ေခါင္းရင္းဘက္ ေနရာယူလိုက္သည္။
ခ်ိဳ႕ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲကူမ၍ ေထာင္ကာ ျဖဲထားေပးသည္။ ကိုေဆြတေယာက္ ငံု႔ၾကည့္ရင္း အာရံုစုစည္းကာ တဖတ္ဖတ္ လိုးေလသည္။ ေဆးအရွိန္ေၾကာင့္ လီးကေတာ့ မာေတာင္ေနသည္။
လိုးက်င့္မရွိ၍ အေမာမခံႏိူင္ေသာ္ျငား အားလံုးေရွ႕မွာမို႔ သိကၡာအက်မခံႏိူင္။ ေခၽြမ်ား ၿပိဳက္ၿပိဳက္က်လာသည္။
ခ်ိဳ႕ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲကူမ၍ ေထာင္ကာ ျဖဲထားေပးသည္။ ကိုေဆြတေယာက္ ငံု႔ၾကည့္ရင္း အာရံုစုစည္းကာ တဖတ္ဖတ္ လိုးေလသည္။ ေဆးအရွိန္ေၾကာင့္ လီးကေတာ့ မာေတာင္ေနသည္။
လိုးက်င့္မရွိ၍ အေမာမခံႏိူင္ေသာ္ျငား အားလံုးေရွ႕မွာမို႔ သိကၡာအက်မခံႏိူင္။ ေခၽြမ်ား ၿပိဳက္ၿပိဳက္က်လာသည္။
ခ်ိဳတေယာက္ မိမိ ေယာက်္ားကိုယ္တိုင္ ေပါင္ဝင္ျဖဲေပးၿပီး တျခားေယာက်ာ္း တေယာက္ အလိုးခံေနရတာ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္း၍ ၿပီးခ်င္လာသည္။ ေက်ာ့္လီးေလာက္ ဒစ္က ခ်ိတ္ဆြဲအားမေကာင္းလွေသာ္လည္း ေယာက်္ား ႏွစ္ေယာက္၏ ျပဳစုမႈၾကားမွာ ကာမဆိပ္ တက္ေနၿပီ။
ခ်ိဳ ေဆာက္ေစ့ကို ကိုယ့္ဘာသာ စပြတ္သည္။ ေက်ာ္က ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္း စုကိုင္ရင္း လက္တဘက္ႏွင့္ ႏိူ႔ေတြ ပြတ္ေပးသည္။ ကိုေဆြကား ရွဴးရွဲလိုက္ကာ ဖိလိုးေနသည္။ ေပါင္ေစ့လိုက္သျဖင့္ ပိုစီးသြားကာ ခ်ိဳ ၿပီးခ်င္လာၿပီ။
“အကို . . .လိုးထား . . ခ်ိဳက အဲလို အားရပါး အလိုးခံခ်င္တာ . . ဟုတ္တယ္မလား ခ်ိဳ . . .”
“အင္း ဟုတ္တယ္ ကို . . အရင္က သူမ်ားေရွ႕မွာ ကို လိုးတာ ခံရတာ တအားေကာင္းတယ္ . . .
ခု ကို႔ေရွ႕မွာ သူမ်ားလိုးတာ ခံခ်င္တာ . . ”
ခု ကို႔ေရွ႕မွာ သူမ်ားလိုးတာ ခံခ်င္တာ . . ”
“ၿပီးေတာ့မယ္ . . ကိုေဆြ . . ခ်ိဳ ၿပီးေတာ့မယ္ . . လိုးေပးပါ . . ခ်ိဳ႕ကို တအားလိုးလိုက္စမ္းပါ . . .” “ကို႔ေရွ႕မွာ ခ်ိဳ႕ကို တအားလိုးပစ္လိုက္စမ္းပါ . . .”
ကိုေဆြကား ေမာဟိုက္ကာ ရပ္လုမတပ္ ပင္ ျဖစ္ခ်င္ေနၿပီ။ ေဆးစြမ္းေၾကာင့္ လီးတံက မာေနေသာ္ျငား သုတ္က မၾကာမီကမွ ထြက္ထားသည္မို႔ အားက မရွိလွ။ ခုလို အားေပးအားေျမာက္စကား ၾကားရေတာ့ မရွိရွိသည့္အား ညႇစ္ထုတ္ကာ စြတ္လိုးေပးေနသည္။
ငယ္ေလးမွာေတာ့ ျမင္ကြင္းက ေကာင္းလွေသာ္ျငား ဖင္အကြဲၾကား၊ ေဆာက္ဖုတ္အကြဲၾကားက နာက်င္မႈႏွင့္ ေျခေထာက္ကို ပင့္ေျမာက္ထားရသည့္ ဗိုက္သားမ်ားနာက်င္မႈၾကားမွာ နပန္းလံုးေနရသည္။ သူ႔ကိုလည္း ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကေလၿပီ။ ခ်ိဳ ျမန္ျမန္ ၿပီးမွသာ သူလည္း သက္သာမည္။
“အ အား ား ၿပီးၿပီ . . ကိုေဆြ . .အား” “ေကာင္းလိုက္ထွာ . . ”
“ကိုရယ္ ေကာင္းလိုက္ထွာ . . ကို႔ေရွ႕မွာ အလိုးခံရတာ ေကာင္းလိုက္ထွာ ကိုရာ . . .”
“ကိုရယ္ ေကာင္းလိုက္ထွာ . . ကို႔ေရွ႕မွာ အလိုးခံရတာ ေကာင္းလိုက္ထွာ ကိုရာ . . .”
ခ်ိဳ ကေယာင္ကတမ္း ေျပာခ်င္ရာ ေျပာ၍ ၿပီးသြားေလသည္။
“ရၿပီ ကိုေဆြ ရၿပီ . . ”
ကိုေဆြလည္း ခုမွ အလိုးရပ္ကာ အေမာ ေျဖရေလသည္။ လိုးရသည့္ အရသာ ဘယ္ဆီေနသည္မသိ။ လူတကိုယ္လံုး ဖတ္ဖတ္ေမာေနသည္။
ေက်ာ္က မမငယ္ေလးဆီသြားကာ ေျခက်င္းဝတ္မွ ႀကိဳးကို ျဖဳတ္ေပးလိုက္သည္။ ထိုင္ခံုေျခေထာက္မွာခ်ည္ထားသည္ကိုလည္း ျဖဳတ္ေပးလိုက္သည္။
ကိုေဆြေရာ ငယ္ေလးပါ ေမာဟိုက္ေနၾကသည္။
ခ်ိဳတေယာက္ကေတာ့ ကိုေဆြကိုလည္း အစြမ္းကုန္ ျပဳစုၿပီး တာဝန္လည္းေက်ၿပီ၊ ပန္းတိုင္လည္း အရင္ေရာက္ႏွင့္ၿပီ။
ခ်ိဳတေယာက္ကေတာ့ ကိုေဆြကိုလည္း အစြမ္းကုန္ ျပဳစုၿပီး တာဝန္လည္းေက်ၿပီ၊ ပန္းတိုင္လည္း အရင္ေရာက္ႏွင့္ၿပီ။
ကိုေဆြကား ကုတင္ေပၚ ပက္လက္။ လူသာ ဖလက္ျပသည္ လီး ကား မာန္မက် . . မတ္ေနဆဲ။
ေက်ာ္က မမငယ္ေလးကို ကုတင္ဆီ တြဲေခၚလာကာ ကိုေဆြ႕အေပၚ မ်က္ရိပ္ျပလိုက္သည္။ ငယ္ကလည္း ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရာမွ လႊတ္ရံုႏွင့္ပင္ သက္သာလွၿပီ။ အထူးတလည္ နားစရာမလို။ မယံုၾကည္ႏိူင္စရာ မတ္ေထာင္ေနသည့္ မိမိလင္၏ လီး ျကီးကို မျမင္စဖူးမို႔ အားပါးတရ ဆုပ္ကိုင္ရင္း တက္ခြ လိုက္သည္။
ကိုေဆြလည္း ေမာဟိုက္လြန္း၍ အပန္းေျဖေနရာမွ ျပဳစုသူမဲ့ေနေသာ လီးႀကီး ေဆာက္ဖုတ္ထဲ ဝင္ေအာင္းလိုက္ရ၍ ေနလို႔ ထိုင္လို႔ အေတာ္ပင္ ေကာင္းသြားသည္။ ကိုယ္လင္ကိုယ္မယား ယခုမွ ဇာတ္ေပါင္းရသည္မို႔ တပ္လ်က္ႏွင့္ပင္ ကိုယ္ခ်င္းထပ္၍ ေခတၱ မွိန္းေနၾကသည္။
ကိုေဆြကလည္း ေမာဟိုက္လြန္း၍ အားျပန္ေမြးေနရသလို ငယ္ေလးခမ်ာ လည္း နာက်င္မႈေတြ တျဖည္းျဖည္း ေျပေလ်ာ့ကာ စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း ရွိန္းျမျမ သာယာမႈ အျဖစ္ ေျပာင္းေအာင္ အေၾကာအခ်ဥ္မ်ား ေျဖေလၽွာ့ေနေလသည္။ ထိုစဥ္မွာပဲ ေက်ာ္က ငယ္ေလး တင္ပါးႀကီးမ်ားကို အုပ္ကိုင္ကာ ထက္ေအာက္ ပင့္မလိုက္ ခ်လိုက္ စ လုပ္ေပးေလသည္။ ငယ္ေလးလည္း သိပ္အားမစိုက္ရဘဲ သက္သက္သာသာ အလိုက္သင့္ ေမ်ာေနေလသည္။ ေဆာက္ဖုတ္ ႏွင့္ လီး အဝင္အထြက္ ရွိေတာ့လည္း ဖီလင္က တေျဖးေျဖး တက္လာၿပီ။
ေက်ာ္က ခ်ိဳ႕ကို မ်က္စပစ္၍ ky jelly သြားယူခိုင္းလိုက္သည္။
ခ်ိဳ လည္း ၿပီးၿပီ၊ ယခု မိမိတို႔ လင္မယား၊ ေက်ာ္တေယာက္သာ ေဘးလူအေနႏွင့္ အျဖည့္ခံသက္သက္ပါလား ဟု ငယ္ေလး အားနာေတြး တခ်က္ေတြးမိသည္။
ေက်ာ္ ဆင္ၾကံ ၾကံေနသည္ကို မသိေသး။
ေက်ာ္ ဆင္ၾကံ ၾကံေနသည္ကို မသိေသး။
ခ်ိဳ အနားေရာက္လာသည္။ ငယ္ေလးက ကိုေဆြ႕ ရင္ဘတ္ေပၚ ႏိူ႔ႀကီးမ်ားႏွင့္ ကပ္ကာ ကိုေဆြႏွင့္ ပါးခ်င္း အပ္ထားလိုက္သည္။ ေက်ာ္က အေနာက္မွ ဖင္တံုးေတြစံုကိုင္ကာ တင္ ခ် လုပ္ေပးေနသည္။ ကိုေဆြက ငယ္ေလး ေက်ာျပင္ကို သိုင္းဖက္ထားသည္။
စအိုဝ မွာ ေအးကနဲ တခ်က္ျဖစ္သည္။ ဆီလို ေခ်ာက်ိက်ိ အရည္ကို ပြတ္လိမ္းေနသည္။ ေက်ာ့္လက္အစံုက တင္ပါးေတြ အေပၚမွာ။
“အို . . ဒါ ခ်ိဳ ပဲ . . . ခ်ိဳ႕လက္က ငါ့ ဖင္ဝ မွာ ဆီသုတ္ေနတာပါလား . . .”
ငယ္ေလး သိလိုက္ၿပီ။ အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္ရသည္။ တခါမွ ဖင္မခံဖူး။ ဖင္ခ်လို႔ ရမွန္းေတာ့ ၾကားဖူးေနသည္။ ေက်ာ္ ဖန္တီးသမၽွ အထိတ္တလန္႔တိုင္းက အဆံုး၌ မိမိငယ္အတြက္ နတ္ျပည္ေရာက္မွန္း၊ အေတြ႕အၾကံဳသစ္၊ အရသာ ထူးမွန္းေတာ့ သိထားသည္။ ဖင္ရွံု႔မိေပမယ့္ မျငင္းဆန္မိ။
ခ်ိဳ႕ လက္ေခ်ာင္းေလးကို အဝ အနားစပ္ေလးထဲ မဝင္တဝင္ ကလိသည္။ ရွံု႔ပြ ရွံု႔ပြ တုန္႔ျပန္မႈ ျဖစ္သည္။ ခုနက ႀကိဳးထံုးၿကီး၏ ပြတ္တိုက္မႈက ခိုးလိုးခုလု ျဖစ္ရာမွ ယခုေတာ့ ေခ်ာေမြ႕ညင္သာသည့္ အေတြ႕မွာ ငယ္ေလး သာယာမိသည္။ ခ်ိဳ က က်န္လက္တဘက္ႏွင့္ ေက်ာ္၏ ေတာင္စျပဳေနသည့္ လီးကို ဆုပ္၍ jelly ႏွင့္ နယ္ေပးသည္။
ေက်ာ္ကား အထူးႏိူးဆြရန္မလိုလွေတာ့ေခ်။ ခေရခူးရမည္မို႔ အထူးစိတ္အားထက္သန္ေနေလၿပီ။
ခ်ိဳႏွင့္တခါႀကိဳးစားဖူးၿပီး လက္ေလ်ာ့ခဲ့ရသည့္ ခေရ ခူးခြင့္ တဖန္ ျပန္ရေလျပီ။ ဒီေဆာ္ႀကီး ျငင္းမည္ မဟုတ္မွန္း ႀကိဳခန္႔မွန္းႏိူင္သည္။ ယခုလည္း အေျခအေန ေကာင္းေနသည္။ အခ်ိန္သိပ္ဆြဲမေနခ်င္ေတာ့။ကိုေဆြကေတာ့ အေျခအေနကို မရိပ္မိေသး။ေက်ာ္က တင္ပါးလံုးႀကီးမ်ားကို တင္ခ် လုပ္ေပးေနရာမွ ရပ္၍ အေသအခ်ာ ေနရာခ်ၿပီ။ လီးတံႀကီးကို လက္ႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္၍ ငယ္ေလး စအိုဝ၌ ေသခ်ာ ေတ့လိုက္သည္။ ခ်ိဳက တင္ပါးအျခမ္းကို ဟ ေနေအာင္ ျဖဲကူေပးသည္။
ခ်ိဳႏွင့္တခါႀကိဳးစားဖူးၿပီး လက္ေလ်ာ့ခဲ့ရသည့္ ခေရ ခူးခြင့္ တဖန္ ျပန္ရေလျပီ။ ဒီေဆာ္ႀကီး ျငင္းမည္ မဟုတ္မွန္း ႀကိဳခန္႔မွန္းႏိူင္သည္။ ယခုလည္း အေျခအေန ေကာင္းေနသည္။ အခ်ိန္သိပ္ဆြဲမေနခ်င္ေတာ့။ကိုေဆြကေတာ့ အေျခအေနကို မရိပ္မိေသး။ေက်ာ္က တင္ပါးလံုးႀကီးမ်ားကို တင္ခ် လုပ္ေပးေနရာမွ ရပ္၍ အေသအခ်ာ ေနရာခ်ၿပီ။ လီးတံႀကီးကို လက္ႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္၍ ငယ္ေလး စအိုဝ၌ ေသခ်ာ ေတ့လိုက္သည္။ ခ်ိဳက တင္ပါးအျခမ္းကို ဟ ေနေအာင္ ျဖဲကူေပးသည္။
ငယ္ေလး၏ အသက္ေအာင့္ကာ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္လိုက္သည္ႏွင့္အတူ ေက်ာ္၏ ကုန္းကုန္းကြကြ လႈပ္ရွားေနသည္ေၾကာင့္ ကိုေဆြ သေဘာေပါက္လိုက္ၿပီ။ တသက္လံုး အရွက္ႀကီးစြာ ၿမိဳသိပ္ ခဲ့ရွာေလေသာ ခ်စ္ဇနီးကို မိမိအပါ ႏွစ္ေယာက္ညႇပ္ခ်ေနမွန္း သိေတာ့ ဖီးလ္ ပိုတက္လာသည္။ ငယ္ေလးေက်ာေပၚ သိုင္းဖက္ထားသည့္လက္မ်ားကို ပိုတင္း ၾကပ္လိုက္သည္။
ငယ္ေလးကား သူ႔ေယာက်္ားကိုယ္တိုင္က ခ်ဳပ္ကိုင္ထားေပး၍ ခ်ိဳက တင္ပါးျဖဲထားေပးကာ ေက်ာ္၏ ဒစ္ကားႀကီး စအိုထဲ မဆန္႔မျပဲ ထိုးသြင္းျခင္း ခံေနရၿပီ။
“အ အား ား . . . ”
ဒစ္လံုးႀကီး ေခ်ာဆီအားကိုးႏွင့္ မဆန္႔မျပဲ ဝင္သည္။ စအိုအဝရွိ ႂကြက္သားမ်ား ျပဲကား၍ ဒစ္ဝင္အၿပီးမွာ ဒစ္အရင္း ပင္မလီးတံကို တင္းၾကပ္စြာ ရွံု႔၍ ငံုထားလိုက္ၿပီ။ ဒစ္ကို ဆြဲစုပ္ထားသလို ျဖစ္သည္။ ကိုေဆြလည္း ေအာက္မွ အသာ ၿငိမ္ေနေပးသည္။ ငယ္ေလး နားသယ္စပ္ေလးနား ဖြဖြေလး ေလမႈတ္ေပးသည္။ လၽွာႏွင့္ တို႔ထိေပးသည္။
နာက်င္လွေသာ္လည္း အားလံုး၏ ဂရုတစိုက္ ျပဳစု ၾကင္နာမႈမွာ ငယ္ေလး ေမြ႕ေပ်ာ္သည္။ ေက်ာ္က ဝင္ေနသည့္ ဒစ္ ႏွင့္ ခ်ိတ္၍ ဆြဲထုတ္လိုက္ ထိုးသြင္းလိုက္ စလုပ္ၾကည့္သည္။ စအိုဝ ႂကြက္သားမ်ားသာ စူထြက္လိုက္၊ ခ်ိဳင့္လိုက္ ျဖစ္သည္။ ထပ္တိုး မဝင္ေသး။ jelly ကို လီးတံေပၚႏွင့္ ဖင္ၾကားထဲ အစက္ခ်ေပးလိုက္သည္။ အားပိုစိုက္၍ ဖိထိုးေတာ့ ေခ်ာဆီေၾကာင့္ စီးစီးပိုင္ပိုင္ ဝင္သြားသည္။
“အ အ အ . . ”
ငယ္ေလး ေခါင္းေကာ့တက္လာသည္။ ေဆာက္ဖုတ္ထဲရွိ ကိုေဆြ၏ လီးအေပၚ နံရံတဘက္ျခား၍ ေက်ာ့္လီးႀကီး လာေထာက္သလို ခံစားလိုက္ရသည္။ အဆံုးဝင္ၿပီမွန္း သိ၍ ကိုေဆြ လက္ေတြ ေျဖေလၽွာ့ေပးလိုက္သည္။
ေက်ာ္လည္း လီးတဆံုးသြင္း၍ ဝင္သည္ႏွင့္ အခ်ိန္ သိပ္ဆြဲမေနေတာ့။ ဖင္အစံုကို ထိန္းကိုင္ကာ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ သြင္းထုတ္လုပ္သည္။ ငယ္ေလး လက္ေထာက္၍ ျပန္ေတာင့္ခံထားေပးသည္။ ကိုေဆြ၏ လီးႀကီးအေပၚလည္း ဖိအား ေရာက္သည္။
ငယ္ေလး ေခါင္းေကာ့တက္လာသည္။ ေဆာက္ဖုတ္ထဲရွိ ကိုေဆြ၏ လီးအေပၚ နံရံတဘက္ျခား၍ ေက်ာ့္လီးႀကီး လာေထာက္သလို ခံစားလိုက္ရသည္။ အဆံုးဝင္ၿပီမွန္း သိ၍ ကိုေဆြ လက္ေတြ ေျဖေလၽွာ့ေပးလိုက္သည္။
ေက်ာ္လည္း လီးတဆံုးသြင္း၍ ဝင္သည္ႏွင့္ အခ်ိန္ သိပ္ဆြဲမေနေတာ့။ ဖင္အစံုကို ထိန္းကိုင္ကာ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ သြင္းထုတ္လုပ္သည္။ ငယ္ေလး လက္ေထာက္၍ ျပန္ေတာင့္ခံထားေပးသည္။ ကိုေဆြ၏ လီးႀကီးအေပၚလည္း ဖိအား ေရာက္သည္။
ကိုေဆြတေယာက္ ခုနက အစပိုင္းတြင္ သူမ်ားမယား ေဆာက္ဖုတ္အသစ္ လုပ္ရသည္မို႔ စိတ္တက္ႂကြ အားရလွေသာ္လည္း တကယ္ဆြဲေတာ့ အေမာမခံႏိူင္ဘဲ ခ်ိဳၿပီးေအာင္သာ အရွက္မကြဲေအာင္ ႀကိတ္မွိတ္ ၾကံဳးလိုက္ရသည္။ ေမာဟိုက္လြန္း၍ အရသာ ဘာမွန္းပင္မသိလိုက္။ ယခုမွပင္ ခုနင္က ပင္ပန္းမႈေၾကာင့္ အနားယူေနရာမွ ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ဂြင္းတိုက္ေပးေနသလို ျဖစ္သည့္အျပင္ ေက်ာ့္လီးႀကီးက တဘက္မွ ဖိဖိေပးေန၍ အရသာ ထူးလွေပသည္။ ေဘးမွ ရပ္၍ ငယ္ေလး ေက်ာျပင္ႏွင့္ ေက်ာ္ခါးေပၚ ပြတ္သပ္ေပးေနသည့္ ခ်ိဳ႕ ေဆာက္ဖုတ္ေလးေပၚ လက္တင္၍ ကလိသည္။ ေဆာက္ဖုတ္၏ ႏူးညံ့မႈကို လက္ႏွင့္ ဖြဖြ အုပ္ကိုင္ရင္း ဖီးလ္ တက္လာေခ်ၿပီ။
ငယ္ေလး မွာ ေဆာက္ဖုတ္ထဲ မိမိလင္ လီး ႏွင့္ ေနာက္ေပါက္ထဲ ေက်ာ့္ဒစ္ႀကီးႀကီးလီးတၿပိဳင္နက္ လိုးခံေနရ၍ ေကာင္းလြန္းေနၿပီ။ ခုနက တုတ္ေႏွာင္မႈ နာက်င္မႈေတြ ေျပေပ်ာက္သက္သာကာ ကာမ အရသာ တစိမ့္စိမ့္ တက္လာေနၿပီ။
အဝင္အထြက္ စီးစီပိုင္ပိုင္ ျဖစ္ေသာ္ျငား ေခ်ာ့ေမြ႕ညင္သာလာမႈႏွင့္အတူ ေက်ာ္ေနလတ္ ခပ္သြက္သြက္ စ လိုးေလၿပီ။ တသက္ႏွင့္တကိုယ္ ဒီေလာက္ စီးပိုင္ တင္းၾကပ္မႈမ်ိဳး မခံစားဖူးသည္မို႔ ေက်ာ္လည္း အရသာထူး တစိမ့္စိမ့္ ခံရင္း ပန္းတိုင္ ခ်ဥ္းကပ္လာၿပီ။
ငယ္ေလး ဖင္အစံုကို စံုကိုင္ေဆာင့္လိုးေပးသျဖင့္ ငယ္ေလးေဆာက္ဖုတ္မွာ ေရွ႕ေနာက္ ေရြ႕လ်ားေနရကား ကိုေဆြ႕ လီးကို အျမန္ ဂြင္းတိုက္ေပးေနသလို ျဖစ္ေနသည္။ ကၽြတ္မထြက္ေစရန္ကိုေတာ့ ေက်ာ့္ေဆာင့္ခ်က္တိုင္း၌ ငယ္ေလးက ေတာင့္ခံထားေပးသည္။
“မမ . . အား . . ေကာင္းလိုက္တာ မမရယ္ . . .”
“အင္း . .င္း ကိုေက်ာ္ လုပ္ထား လုပ္ထား မမ လည္း ေကာင္းေနၿပီ . . ”
ကိုေဆြကား အသံ မထြက္ေတာ့ . .
သူတို႔ အျပန္အလွန္ေျပာေနၾကတာ ၾကားရသလို ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ဂြင္းတိုက္ေပးမႈေၾကာင့္
သူတို႔ အျပန္အလွန္ေျပာေနၾကတာ ၾကားရသလို ေဆာက္ဖုတ္ႏွင့္ ဂြင္းတိုက္ေပးမႈေၾကာင့္
“အ အစ္ အစ္ ကိုကို ထြက္ၿပီ ငယ္ . . အယ္ အယ္ . .ေလး . . ”
ကိုေဆြႀကီး ၿပီးမွန္းသိရ၍ ေက်ာ္ အသကုန္ ဝုန္းေတာ့သည္။ တ ဘန္း ဘန္း ႏွင့္ ဆူညံေနေတာ့သည္။ ကိုေဆြၿပီးသြားၿပီမို႔ ခ်ိဳ႕ေဆာက္ဖုတ္ေပၚက လက္လည္း ဖယ္သြားၿပီ။ ခ်ိဳ ေက်ာ့္အေနာက္သြားကာ ကူတြန္းေပးသည္။
“အား အား ား ား . . ”
ငယ္ေလး အရင္တေခါက္လိုပဲ ေဆာက္ရည္မ်ား ေသးမ်ား ပန္းထြက္ကုန္သည္။ ကိုေဆြ၏ ေဂြးဥႏွင့္ ေပါင္ျခံၾကားမွ စီးက်ကာ ေမြ႕ယာ စိုရႊဲသြားသည္။
“အ အ ား ား ကိုကို . . ကန္ေတာ့ ကိုကို . . .”
“အင့္ အင့္ ေဆာင့္ပါ ေဆာင့္ပါ အား ား. . . ”
စအိုကို တင္းၾကပ္ေနေအာင္ ညစ္၍ ေဆာက္ရည္ ဆက္ပန္းေနသည္။ လက္ႏွင့္တအားဖ်စ္ညႇစ္သကဲ့သို႔ စအို ႂကြက္သား၏ ညႇစ္အားေၾကာင့္ ေက်ာ္လည္း သုတ္လႊတ္ခ်င္ၿပီ။
ေက်ာ္ ေနာက္က် က်န္ခဲ့မည္ စိုး၍ ခ်ိဳ က ေက်ာ္ စအိုဝကို ဖိ၍ ကလိေပးသည္။ ခုနက jelly ႏွင့္ စိုေနသျဖင့္ စြတ္ကနဲ ဝင္သြားသည္။ ေက်ာ္ တင္းကနဲ တခ်က္ျဖစ္သည္။
စအိုကို တင္းၾကပ္ေနေအာင္ ညစ္၍ ေဆာက္ရည္ ဆက္ပန္းေနသည္။ လက္ႏွင့္တအားဖ်စ္ညႇစ္သကဲ့သို႔ စအို ႂကြက္သား၏ ညႇစ္အားေၾကာင့္ ေက်ာ္လည္း သုတ္လႊတ္ခ်င္ၿပီ။
ေက်ာ္ ေနာက္က် က်န္ခဲ့မည္ စိုး၍ ခ်ိဳ က ေက်ာ္ စအိုဝကို ဖိ၍ ကလိေပးသည္။ ခုနက jelly ႏွင့္ စိုေနသျဖင့္ စြတ္ကနဲ ဝင္သြားသည္။ ေက်ာ္ တင္းကနဲ တခ်က္ျဖစ္သည္။
“အစ္ အ အ . . .”
ေဆာင့္ခ်က္ႏွင့္အတူ လိုက္တြန္းေပးရင္း ခ်ိဳ႕ လက္ေခ်ာင္းကို ဆက္ဖိထိုးလိုက္သည္။ လက္ႏွစ္တစ္ခန္႔ ဝင္သြားသည္။ ဆီးက်ိတ္ကို ဖိမိသည္။
ေဆာင့္ခ်က္ႏွင့္အတူ လိုက္တြန္းေပးရင္း ခ်ိဳ႕ လက္ေခ်ာင္းကို ဆက္ဖိထိုးလိုက္သည္။ လက္ႏွစ္တစ္ခန္႔ ဝင္သြားသည္။ ဆီးက်ိတ္ကို ဖိမိသည္။
“အား . . ေကာင္းလိုက္တာ . . အား . . ”
“မမ . . ကၽြန္ေတာ္လည္း ၿပီး မယ္ ေနာ္ . . .”
“မမ . . ကၽြန္ေတာ္လည္း ၿပီး မယ္ ေနာ္ . . .”
“အင္း အင္း . . ၿပီးလိုက္ ကိုေက်ာ္ . . ”
“အား ား ား . . ”
“အိ အိ . . အစ္အစ္ . . ”
ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ၿပိဳင္တူ ကာမပန္းတိုင္ အတူေရာက္သြားၾကေလေတာ့သတည္း။
ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ၿပိဳင္တူ ကာမပန္းတိုင္ အတူေရာက္သြားၾကေလေတာ့သတည္း။
xxxx
မ်ားမၾကာမီ ကာလတြင္ေတာ့ . . .
ေက်ာ္ေနလတ္တေယာက္ ကိုတင္ေအာင္ေဆြ ခြဲဖြင့္သည့္ ကမ္ပဏီ ဘရန္႔ခ်္တြင္ အႀကီးဆံုး MD အျဖစ္ ရာထူးႏွင့္ လစာလည္း တိုးသြားေလၿပီ။
ေက်ာ္ေနလတ္ တေယာက္ ရံုးပိတ္ရက္တိုင္း threesome အျမဲ ဆြဲေနရသည္မို႔ မည္မၽွ ေက်နပ္အားရမည္ကို အထူးတလည္ ေျပာရန္ပင္လိုမည္မထင္။
လင္းလက္ခ်ိဳ ႏွင့္ မိမိငယ္လည္း လိင္အရသာကို အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံု အတူတူ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ခံစားၾကလ်က္ ေက်ာ္ေနလတ္ တေယာက္ အျပင္မွာစိတ္ကစားမည္အတြက္ စိတ္ပူပင္စရာ လံုးဝ မလိုေတာ့ေပ။ အထူးသျဖင့္ မိမိငယ္မွာ ရံုးဖြင့္သည့္ရက္ အားလပ္ခ်ိန္မ်ားတြင္ ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္လုပ္ျဖစ္ကာ ဆီးဝမ္း မွန္၍ က်န္းမာေရး တိုးတက္ ေကာင္းမြန္လာသည္။ အဆီပိုမ်ားလည္း သိသာစြာ စ က်၍ ကိုယ္လံုးအလွ ထိန္းရန္ အထူးစိတ္ဝင္စားလာၿပီ။
ကိုတင္ေအာင္ေဆြတေယာက္ကေတာ့ သေဘၤာေလာကမွ အနားယူခ်ိန္အတြက္ ကိုယ္ပိုင္ ကမ္ပဏီ ခြဲတခုကို ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရသည့္သူႏွင့္ မ်က္ႏွာလႊဲ တည္ေထာင္ႏိူင္ၿပီမို႔ စိတ္ေအးလက္ေအး သေဘၤာထြက္ႏိူင္ေလၿပီ။
ေက်ာ္ေနလတ္တို႔လင္မယားထံ စိတ္ခ်လက္ခ် အပ္ထားခဲ့ႏိူင္ၿပီမို႔ မိမိငယ္ကို ကာမဆႏၵ မျဖည့္ဆည္းေပးႏိူင္သည့္အတြက္ မိမိကိုယ္မိမိ စိတ္အားငယ္မႈမ်ိဳး အလ်ဥ္း မရွိေတာ့ေခ်။ အခါအားေလ်ာ္စြာ အင္တာနက္ လိုင္းမိသည့္အခ်ိန္၊ မိမိငယ္တို႔ threesome ၾကံဳပါက ကိုတင္ေအာင္ေဆြလည္း video call ႏွင့္ ဂြင္းထုရင္း ေက်နပ္မႈ ရေလသည္။
ေက်ာ္ေနလတ္တို႔ သားႏွင့္ သမီးကား ရံုးပိတ္ရက္တိုင္း အဖိုးအဖြားတို႔ထံ ညအိပ္ညေန သြားလည္ၾကရစျမဲ . . . ျပန္လာလၽွင္ ေခ်ာကလက္မ်ား မုန္႔မ်ား အလၽွံပယ္ ေတြ႕ရျမဲ။
လူ က်င့္ဝတ္၊ စည္း အျပင္ဘက္ သို႔ ပါးပါးေလး ေက်ာ္ျဖတ္ကာ သူတို႔ ၄ ဦးသား၊ တနည္းဆိုေသာ္ မိသားစု ႏွစ္စု၏ အနာဂါတ္ ခရီးလမ္းမွာကား အစစ အဆင္ေျပကာ ေရႊေရာင္ ေတာက္ပ လင္းလက္လ်က္ . . .
(ၿပီးပါၿပီ)