ဗန္ေကာက္ခရီးစဥ္
လွေဇာ္ သု၀႑ဘူမိေလဆိပ္ထဲကို လွမ္း၀င္လိုက္သည္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁ပတ္ေက်ာ္ကပင္ ရန္ကုန္မွ ဘုန္းခန္႔တ႔ို အသစ္စက္စက္ လင္မယား ဟန္းနီးမြန္းလာမည္။ ထိုလင္မယားႏွင့္အတူ လွေဇာ္၏ ၀မ္းကြဲတူမေလး ဆက္ပိုင္ေဆြပါ ေက်ာင္းပိတ္ရက္အလည္ပါလာမည္ ဆိုတာေတြကို သိထားသည္။ ဘုန္းခန္႔ႏွင့္လွေဇာ္က
ညီအစ္ကို ၀မ္းကြဲေတာ္သည္။ ဆက္ပိုင္ေဆြဆိုသည္က ဘုန္းခန္႔၏အကို ကိုဘုန္းသန႔၏္သမီး။ ၈တန္းေက်ာင္းသူ။လွေဇာ္ႏွင့္ေတာ့မဆံုဖူး။ မဆံုဖူးဆို လွေဇာ္ကလည္း ရန္ကုန္ျပန္မေရာက္သည္မွာ ၁၈ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီ။ ထိုင္းတြင္အေျခက်ေနသည္မွာ ၾကာၿပီ။ ယခုေတာ့ သူတို႔လာမည္ဆို၍ ဘန္ေကာက္တက္လာကာ ဟိုတယ္ခန္းစီစဥ္ၿပီးေလဆိပ္သို႔ထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ကိုက္ဟု ဆိုရမည္။ လွေဇာ္ေရာက္ခ်ိန္တြင္ ဘုန္းခန္႔တ႔ို ေလယာဥ္ဆိုက္ေနေခ်ၿပီ။ သိပ္မေစာင့္ရပဲ ခဏေနေတာ့ တြန္းလွည္းကိုယ္စီႏွင့္ ထြက္လာတာေတြ႔လိုက္သည္။ ဘုန္းခန္႔ႏွင့္သူဇနီး ႏြယ္နီကတစ္လွည္း။ ဆက္ပိုင္ေဆြကတစ္လွည္း ကိုယ္စီတြန္းၿပီးထြက္လာသည္။ လွေဇာ္ကို လွမ္းလက္ျပသည္။ လွေဇာ္အေပါက္၀နားကေနေစာင့္ေနလိုက္သည္။ အေပါက္၀ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဘုန္းခန္႔က လွေဇာ္ကိုေျပးဖက္သည္။
ညီအစ္ကို ၀မ္းကြဲေတာ္သည္။ ဆက္ပိုင္ေဆြဆိုသည္က ဘုန္းခန္႔၏အကို ကိုဘုန္းသန႔၏္သမီး။ ၈တန္းေက်ာင္းသူ။လွေဇာ္ႏွင့္ေတာ့မဆံုဖူး။ မဆံုဖူးဆို လွေဇာ္ကလည္း ရန္ကုန္ျပန္မေရာက္သည္မွာ ၁၈ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီ။ ထိုင္းတြင္အေျခက်ေနသည္မွာ ၾကာၿပီ။ ယခုေတာ့ သူတို႔လာမည္ဆို၍ ဘန္ေကာက္တက္လာကာ ဟိုတယ္ခန္းစီစဥ္ၿပီးေလဆိပ္သို႔ထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ကိုက္ဟု ဆိုရမည္။ လွေဇာ္ေရာက္ခ်ိန္တြင္ ဘုန္းခန္႔တ႔ို ေလယာဥ္ဆိုက္ေနေခ်ၿပီ။ သိပ္မေစာင့္ရပဲ ခဏေနေတာ့ တြန္းလွည္းကိုယ္စီႏွင့္ ထြက္လာတာေတြ႔လိုက္သည္။ ဘုန္းခန္႔ႏွင့္သူဇနီး ႏြယ္နီကတစ္လွည္း။ ဆက္ပိုင္ေဆြကတစ္လွည္း ကိုယ္စီတြန္းၿပီးထြက္လာသည္။ လွေဇာ္ကို လွမ္းလက္ျပသည္။ လွေဇာ္အေပါက္၀နားကေနေစာင့္ေနလိုက္သည္။ အေပါက္၀ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဘုန္းခန္႔က လွေဇာ္ကိုေျပးဖက္သည္။
“ကိုေဇာ္ႀကီးေရ…. နဲနဲ၀လာတယ္ဗ်ာ” “ေအးကြ.. မင္းလည္း နဲနဲ၀လာတယ္ေနာ္.. “
ဘုန္းခန္႔က အနားေရာက္လာေသာ ႏြယ္နီကို ၾကည့္ရင္း
“ကိုႀကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ ဇနီးေလးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္” “ကိုေဇာ္ႀကီ.. ဒါကၽြန္ေတာ့္ ဇနီး ႏြယ္နီတဲ့…
ႏြယ္နီ…. ဒါ အက႔ို အကိုဝမ္းကြဲ ကိုလွေဇာ္တဲ့…. ၀မ္းကြဲသာဆိုတာ ညီအစ္ကိုလိုေနၾကတာေတြေလ”
“ကိုႀကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ ဇနီးေလးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္” “ကိုေဇာ္ႀကီ.. ဒါကၽြန္ေတာ့္ ဇနီး ႏြယ္နီတဲ့…
ႏြယ္နီ…. ဒါ အက႔ို အကိုဝမ္းကြဲ ကိုလွေဇာ္တဲ့…. ၀မ္းကြဲသာဆိုတာ ညီအစ္ကိုလိုေနၾကတာေတြေလ”
လွေဇာ္က ႏြယ္နီကိုၾကည့္ရင္း ..
“အားပါး.. ငါ့ညီကေတာ့ ေတာ္ခ်က္ကြာ… မိန္းမလွလွေလးကို ရွာယူႏိုင္တယ္ေဟ့… ေဟးေဟး”
ၿပီးေတာ့မွ ဆက္ပိုင္ေဆြဖက္လွည့္၍
“ဒါေလးက ကိုဘုန္းသန႔္သမီးေလး ဆက္ပိုင္ေဆြမွလား?”
“ဟုတ.္ . ဦးေဇာ္…”
“အင္း.. ငါ့တူမေလးလဲ ေတာ္ေတာ္ႀကီးေနၿပီပဲ…. လာလာ.. ဦးေဇာ္… ငါ့တူမေလးကို ဘန္ေကာက္အႏွံ႔လိုက္ပို႕ေပးမယ္”
ေဇာ္လွ ဆက္ပိုင္ေဆြကို ေခါင္းကေလးပြတ္ရင္း
‘ကဲက.ဲ . သြားၾကရေအာင္ေဟ့.. အကို ကားေခၚထားၿပီးၿပီ’
ဆက္ပိုင္ေဆြ၏ တြန္းလွည္းေလးကို ေဇာ္လွကူတြန္းေပးလိုက္ရင္း
‘ငါ့တူမႀကီးေတာင္ ဘယ္ႏွစ္တန္းေရာက္ၿပီလဲ’
‘၈တန္း..’
‘ဟုတ္လား… ေတာ္ေတာ္ေတာင္ ႀကီးေနၿပီပဲ.. ဦးေလးကို သိလား?’
‘ဟုတ္’
ဓာတ္ပံုထဲမွာျမင္ဖူးတယ္… ေဖေဖတို႔ကေျပာေတာ့ ဦးေလး ၀မ္းကြဲတဲ့ ’
‘အင္း… ဟုတ္တယ္’
‘ဟုတ.္ . ဦးေဇာ္’
အမ်ိဳးေတြခ်ည္းပဲ.. ဒီမွာဘာမွအားမနာနဲ႔ေနာ္….’
‘သမီးစားခ်င္တာ.. သြားခ်င္တာ.. ေျပာသာေျပာ အားမနာနဲ႔….’
‘ဟုတ္ ’
‘ကဲ ေလာေလာဆယ္ ညစာအရင္စားၾကတာေပါ့… ၿပီးမွ ဟိုတယ္သြားၾကမယ္ေလ…’
၀ိတ္တာက အထုပ္ေတြသယ္၍ ေရွ႕မွဦးေဆာင္သြားသည္။ ဘုန္းခန္႔တ႔ိုအခန္းႏွင့္ လွေဇာ္တို႔အခန္းက
မ်က္ေစာင္းထိုး။ ဆက္ပိုင္ေဆြ အခန္းထဲ လွည့္ပတ္ၾကည့္ရင္ သေဘာက်ေနသည္။
မ်က္ေစာင္းထိုး။ ဆက္ပိုင္ေဆြ အခန္းထဲ လွည့္ပတ္ၾကည့္ရင္ သေဘာက်ေနသည္။
‘ဟား.. ဦးေဇာ္.. အခန္းႀကီးကအက်ယ္ႀကီးေနာ္….’
၀ိတ္တာမွ တီဗြီႏွင့္ အဲကြန္း ဖြင့္ေပးကာ ျပန္ထြက္သြားသည္။ ဆက္ပိုင္ေဆြ အခန္းထဲလွည့္ပတ္ၾကည့္ရင္းမွ –
‘ဟယ္. ဦးေဇာ္ေရ…’
‘ေဟ.. ဘာတုန္းဟ ေကာင္မေလးရ’
‘ဦးေဇာ္.. ေရခ်ိဳးခန္းႀကီးက မွန္အၾကည္ႀကီး…’
ဟုတ္သည္။ ဟိုတယ္မွ အခန္းတည္ေဆာက္ထားပံုမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ နဲနဲခြက်သည္။ အခန္းႀကီးမွာ ေလးေထာင့္ပံု အခန္းက်ယ္ျဖစ္သည္။ ကုတင္၂လံုး တဖက္စီတြင္ရွိသည္။ ေျခရင္းတြင္ မွန္ခန္းဖြဲ႔ထားေသာ ေရခ်ိဳးခန္းႏွင့္ အိမ္သာရွိသည္။ မွန္မွာ ခါးလယ္ပိုင္းခန္႔တြင္ နဲနဲေနာက္ေနသည္မွတပါး လံုး၀အၾကည္ျဖစ္သည္။
‘အယ.္ . ဟုတ္ပါရဲ႕…’
လွေဇာ္သံေယာင္လိုက္ကာ အံ့ၾသသလိုလုပ္လုိက္သည္။ အမွန္ေတာ့ သူ႔အၾကံပင္ျဖစ္သည္။ အင္တာနက္တြင္ ဟိုတယ္မ်ားကို စိတ္ႀကိဳက္ရွာၿပီးမွ အခန္းငွားထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဆက္ပိုင္ေဆြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စိတ္ပ်က္သြားဟန္ေတြ႔လိုက္သည္။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အ၀တ္အိတ္ကုတင္ေျခရင္းတြင္ ထားလိုက္သည္။
‘ကဲက.ဲ . ဆက္ပိုင္ ေရခ်ိဳးခ်င္ခ်ိဳးလိုက္ေလ.. ၿပီးမွအိပ္ေပါ့…’
———————————————————————-
ဒင္နာပါတီအတြက္ သိပ္စီမံစရာမလို။ ဟိုတယ္ေဘး ကပ္ရပ္ရွိ ဆိုင္တစ္ဆိုင္သို႔သာ ေခၚသြားလိုက္သည္။
ထိုဆိုင္တြင္ အစားအေသာက္ ေကာင္းေၾကာင္း လွေဇာ္သိၿပီးသား။ လွေဇာ္မွပင္ဦးေဆာင္၍ စားစရာမ်ားမွာလိုက္သည္။ အဓိကမွာ အျမည္း။ လွေဇာ္ ဘုန္းခန္႔ကို အရက္တိုက္မည္။ ႏြယ္နီႏွင့္ ဆုပိုင္ေဆြကို ေကာက္ေတးတိုက္မည္ စီစဥ္ထားၿပီးျဖစ္သည္။
ပထမဦးစြာ ဘီယာ၂ခြက္လာေတာ့ ႏြယ္နီတို႔မွ ၀ိုင္ႏွင့္ ခ်ီးယားလိုက္သည္။ ေနာက္ေတာ့
မိန္းခေလး၂ေယာက္အတြက္ ေကာက္ေတးမွာေပးလိုက္သည္။
ထိုဆိုင္တြင္ အစားအေသာက္ ေကာင္းေၾကာင္း လွေဇာ္သိၿပီးသား။ လွေဇာ္မွပင္ဦးေဆာင္၍ စားစရာမ်ားမွာလိုက္သည္။ အဓိကမွာ အျမည္း။ လွေဇာ္ ဘုန္းခန္႔ကို အရက္တိုက္မည္။ ႏြယ္နီႏွင့္ ဆုပိုင္ေဆြကို ေကာက္ေတးတိုက္မည္ စီစဥ္ထားၿပီးျဖစ္သည္။
ပထမဦးစြာ ဘီယာ၂ခြက္လာေတာ့ ႏြယ္နီတို႔မွ ၀ိုင္ႏွင့္ ခ်ီးယားလိုက္သည္။ ေနာက္ေတာ့
မိန္းခေလး၂ေယာက္အတြက္ ေကာက္ေတးမွာေပးလိုက္သည္။
‘ကိုေဇာ္တ႔.ို . ကေလးကိုပါ ေကာက္ေတးတိုက္မလ႔ို့လား…. မူးေနပါဦးမယ္…’
‘ေအာ္.. မူးေတာ့လဲ အိပ္ေပါ့… တခါတေလေလးကို…’
‘ဟုတ္ပ ဦးေဇာ္ရယ္… ဒီလိုခ်ိဳခ်ိဳေမႊးေမႊးေလးက မမူးပါဘူး…ေနာ့ ’
ဆုပိုင္ေဆြကပါ အေစာကေသာက္ထားေသာ ၀ိုင္အရွိန္ႏွင့္ ၀င္ေျပာသည္။
သည္လိုႏွင့္…………….
ဘုန္းခန္႔မူမမွန္ခ်င္ေတာ့။ ႏြယ္နီႏွင့္ဆုပိုင္ေဆြ ေခါင္းစိုက္သြားသည္။ ၀ိုင္ႏွင့္ေကာက္ေတး ၂ပင္လိမ္သြားပံုရသည္။ လွေဇာ္ မူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ ဆုပိုင္ေဆြေရွ႔က ဟင္းခ်ိဳပန္းကန္လံုးကို တိုက္ခ်လိုက္သည္။ ကြက္တိ။ ဆုပိုင္ေဆြေပၚကို ေတာ္ေတာ္ေလးစိုသြားသည္။ စားပြဲအားကိုယ္ႏွင့္ဖိထားသျဖင့္ အက်ီၤေတြပါ စိုကုန္သည္။ ေနာက္ဆံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွာ အားလံုး မူးကုန္ၿပီ ျပန္အိမ္ၾကမည္၊ မနက္ျဖန္ေန႔လည္မွ ထြက္လည္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်သည္။ စာပြဲထိုးကိုေခၚၿပီး ေငြရွင္းေပးလိုက္သည္။
ဘုန္းခန္႔က ႏြယ္နီကိုတြဲ၊ လွေဇာ္က ဆုပိုင္ေဆြကိုတြဲၿပီး ဟိုတယ္ျပန္လာလိုက္ၾကသည္။
ဟုိတယ္မွ ၀ိတ္တာေလးက တံခါးလိုက္ဖြင့္ေပးသျဖင့္ အသီးသီး အခန္းတြင္းသို႔ေရာက္သြားၾကသည္။
ဘုန္းခန္႔မူမမွန္ခ်င္ေတာ့။ ႏြယ္နီႏွင့္ဆုပိုင္ေဆြ ေခါင္းစိုက္သြားသည္။ ၀ိုင္ႏွင့္ေကာက္ေတး ၂ပင္လိမ္သြားပံုရသည္။ လွေဇာ္ မူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ ဆုပိုင္ေဆြေရွ႔က ဟင္းခ်ိဳပန္းကန္လံုးကို တိုက္ခ်လိုက္သည္။ ကြက္တိ။ ဆုပိုင္ေဆြေပၚကို ေတာ္ေတာ္ေလးစိုသြားသည္။ စားပြဲအားကိုယ္ႏွင့္ဖိထားသျဖင့္ အက်ီၤေတြပါ စိုကုန္သည္။ ေနာက္ဆံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွာ အားလံုး မူးကုန္ၿပီ ျပန္အိမ္ၾကမည္၊ မနက္ျဖန္ေန႔လည္မွ ထြက္လည္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်သည္။ စာပြဲထိုးကိုေခၚၿပီး ေငြရွင္းေပးလိုက္သည္။
ဘုန္းခန္႔က ႏြယ္နီကိုတြဲ၊ လွေဇာ္က ဆုပိုင္ေဆြကိုတြဲၿပီး ဟိုတယ္ျပန္လာလိုက္ၾကသည္။
ဟုိတယ္မွ ၀ိတ္တာေလးက တံခါးလိုက္ဖြင့္ေပးသျဖင့္ အသီးသီး အခန္းတြင္းသို႔ေရာက္သြားၾကသည္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြကို ကုတင္ေပၚတင္ေပးလိုက္သည္။ မိမိလည္း အနည္းငယ္မူးေနသျဖင့္
ေရခ်ိဳးခန္းထဲသြားကာ မ်က္ႏွာသစ္လိုက္သည္။ ေရေအးေၾကာင့္ နဲနဲေတာ့လန္းသြားသည္။ ၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြအိပ္ေနေသာကုတင္ဆီ လွမ္းလာလိုက္သည္။ လွေဇာ္၏ခြင္ ေအာင္ျမင္သည္ဟုဆိုရမည္။ ဆုပိုင္ေဆြတစ္ေယာက္ လံုး၀ကိုေမွာက္ေနေခ်ၿပီ။ အီးအဲႏွင့္ ေခါင္းမေထာင္ႏိုင္ေတာ့။
ေရခ်ိဳးခန္းထဲသြားကာ မ်က္ႏွာသစ္လိုက္သည္။ ေရေအးေၾကာင့္ နဲနဲေတာ့လန္းသြားသည္။ ၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြအိပ္ေနေသာကုတင္ဆီ လွမ္းလာလိုက္သည္။ လွေဇာ္၏ခြင္ ေအာင္ျမင္သည္ဟုဆိုရမည္။ ဆုပိုင္ေဆြတစ္ေယာက္ လံုး၀ကိုေမွာက္ေနေခ်ၿပီ။ အီးအဲႏွင့္ ေခါင္းမေထာင္ႏိုင္ေတာ့။
‘သမီး ဆုပိုင္.. ထဦး… ေရခ်ိဳး အ၀တ္အစားလဲဦး.. ဟင္းနံေတြ နံေနၿပီး..’
ဆုပိုင္ေဆြမွ အသံေလးေလးျဖင့္
‘အင္း…. ဟုတ္က်ယ္.. ဟင္းနံအရမ္းနံတယ္…’
‘အင္း…. ဟုတ္က်ယ္.. ဟင္းနံအရမ္းနံတယ္…’
‘ဟင္းနံ႔နံတယ္ဆို ထ ဆုပိုင္.. အ၀တ္လဲ ေရခ်ိဳး…’
‘အာ………… မယဲႏိုင္ေတာ့ဘူး အူးေဂ်ာ္… တမီး ေခါင္းေထာင္လို႔မရဘူး….’
မရေတာ့။ ဆုပိုင္ေဆြမူးေနၿပီ။
‘သမီးဖာသာမလဲရင္ ဦးလဲေပးမယ္ေနာ္…’
‘အာ.. ဦးေဂ်ာ္ကလည္း.. မရုတ္ပါနဲ႔.. ခ်က္ရွရာႀကီး…’
‘ေအာ္.. မရွက္ပါနဲ႔.. ကိုယ့္ဦးေလးပဲက…ို ’
လွေဇာ္ေရွ႔တိုးၿပီး ဆုပိုင္ေဆြတီရွပ္ေလးကိုကိုင္လိုက္သည္။
‘ဦးေဂ်ာ္… မရုတ္န႔ေဲရ.. ခ်က္ရွရာႀကီး..’
လွေဇာ္ဘာမွျပန္မေျပာပါ တီရွပ္ကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ လက္ႏွစ္ဖက္က ဟိုရမ္းဒီရမ္းမို႔
ေတာ္ေတာ္ခၽြတ္ယူလိုက္ရသည္။ အခုမွ ေအာက္ခံဘရာပန္းေရာင္ေလးကို ေတြ႔ရသည္။ ရင္သားမ်ား အရမး္မဖြင့္ျဖိဳးေသးသည္မို႔ ဘရာေအာက္မွ ျဖဴေဖြးေသာ အသားဆိုင္ေလးမ်ားကို အနည္းငယ္သာျမင္ရေသးသည္။
ေတာ္ေတာ္ခၽြတ္ယူလိုက္ရသည္။ အခုမွ ေအာက္ခံဘရာပန္းေရာင္ေလးကို ေတြ႔ရသည္။ ရင္သားမ်ား အရမး္မဖြင့္ျဖိဳးေသးသည္မို႔ ဘရာေအာက္မွ ျဖဴေဖြးေသာ အသားဆိုင္ေလးမ်ားကို အနည္းငယ္သာျမင္ရေသးသည္။
‘က.ဲ . ေဘာင္းဘီခၽြတ္မယ္ေနာ္.. ငါ့တူမေလး.. မရွက္နဲ႔.. ဦးေလးကိုေနာ္..’
‘မ.. ရႊတ္… နဲ႔…’
ဆုပိုင္ေဆြ အသံမထြက္ႏိုင္ေတာ့။ အရမ္းမူးေနရွာၿပီ။ လွေဇာ္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ၾကယ္သီးေလးကို ျဖဳတ္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ေဘာင္းဘီဇစ္ကို ေအာက္သို႔ဆဲြခ်လိုက္သည္။ ေအာက္မွ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးေပၚလာသည္။ ၿပီးမွ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ခါးမွကိုင္ကာ ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။
‘အ.. ကုန္ပါဘီ.. အခ်က္ေတြေတာ့ ကုန္ပါဘီ’
ဆုပိုင္ေဆြ ညည္းသံေလးထြက္လာေသးသည္။ အခုေတာ့ ဆုပိုင္ေဆြမွာ ဘရာႏွင့္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီတုိသာ က်န္ေတာ့သည္။ ဘရာေကာေဘာင္းဘီေကာ ပန္းေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ဆင္တူေလးေတြ။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီမွာ အေစာပိုင္းက ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ဖိဆြဲခ်သျဖင့္ တင္ပါးတြင္ ေအာက္သို႔နဲနဲေရာက္ေနရာ တင္ပါးအေပၚပိုင္းေလး တစြန္းတစေပၚေနသည္။
‘ကဲ ထထ.. ဆုပိုင္ လိမၼာတယ္.. ေရခ်ိဳးခန္းထဲသြားၾကရေအာင္ေနာ္…’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြကို ဆြဲထူကာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲေပြခ်ီသြားလိုက္သည္။ ေရခ်ိဳးခန္း
ေရစိမ္ကန္ထဲတြင္ ဆုပိုင္ေဆြကိုခ်ထားလိုက္သည္။ ၿပီးမွ ေရပန္းအား ေရပူ ေရေအးစပ္ရသည္။ ေရေႏြးစိတ္ၾကိဳက္ရမွ ဆုပိုင္ေဆြကိုယ္ေပၚသို႔ ျဖန္းေပးလိုက္သည္။ အနည္းငယ္ဖ်န္းၿပီးမွ ဘရာေလးကို ခ်ိတ္ျဖဳတ္ကာ ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ ဘရာေလး ျပဳတ္သြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ ရင္သားမို႔မို႔ေလးမ်ား ေပၚလာေတာ့သည္။
ေရစိမ္ကန္ထဲတြင္ ဆုပိုင္ေဆြကိုခ်ထားလိုက္သည္။ ၿပီးမွ ေရပန္းအား ေရပူ ေရေအးစပ္ရသည္။ ေရေႏြးစိတ္ၾကိဳက္ရမွ ဆုပိုင္ေဆြကိုယ္ေပၚသို႔ ျဖန္းေပးလိုက္သည္။ အနည္းငယ္ဖ်န္းၿပီးမွ ဘရာေလးကို ခ်ိတ္ျဖဳတ္ကာ ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ ဘရာေလး ျပဳတ္သြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ ရင္သားမို႔မို႔ေလးမ်ား ေပၚလာေတာ့သည္။
‘အူးေဂ်ာ္ မေကာင္းဘူးတြာ… ခ်က္ရွာၾကီး…’
ဆုပိုင္ေဆြကေတာ့ ေခါင္းငိုက္စိုက္ အာေလးရွာေလးႏွင့္ ထပ္ခါထပ္ခါေျပာေနသည္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေဘာင္းဘီေလးကို ကိုင္ကာ နဲနဲခၽြတ္လိုက္သည္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေဘာင္းဘီေလးကို ကိုင္ကာ နဲနဲခၽြတ္လိုက္သည္။
‘အူးေဂ်ာ္ရယ္.. အဲသာေလးေတာ့ ခ်မ္းတာေပးပါ… တမီးခ်က္ရို႕ပါေနာ္.. ေနာ္..…’
ေဘာင္ဘီးေလးမွာ ေအာက္သို႔နဲနဲေလ်ာသြားသျဖင့္ ဆီးစပ္ေလးေပၚလာသည္။
အေမႊးမရွိပဲေျပာင္ရွင္း၍ ခံုးခံုးေလးျဖစ္ေနသည္။ လွေဇာ္ ဒီအခ်ိန္ေရာက္မွ ေလ်ာ့ေပးလို႔မျဖစ္ေတာ့။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေလးကို လံုး၀ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ ေျခေထာက္မွ ဆြဲခၽြတ္က နေဘးတြင္ ပံုထားလိုက္သည္။ ယခုမွ လွေဇာ္အလြန္ေတာင့္တ ျမင္ခ်င္လွေသာ မိမိတူမေလး၏ ပိပိေလးကို ျမင္ရေတာ့သည္။ ခုနက ဆီးစပ္အထိအေမႊးမျမင္ရသျဖင့္ မေပါက္ေသးဟု ထင္မိေသာ္လည္း အမွန္မွာ ပိပိအထက္နားတြင္ကပ္၍ စုစုပါးပါးျဖင့္ အေမႊးႏုေရးေရးေလး ေပါက္ေနေခ်ၿပီ။ အေမႊးႏုေလးမ်ားမွာ ေရစိုၿပီး ဆီးခံုတြင္ ကပ္ေနသည္။ ပိပိေလးမွာ မို႔မို႔ေဖာင္းေဖာင္းေလး။ အလယ္မွ အဆံေလး တ၀က္တပ်က္ ျပဴထြက္ေနသည္။
အေမႊးမရွိပဲေျပာင္ရွင္း၍ ခံုးခံုးေလးျဖစ္ေနသည္။ လွေဇာ္ ဒီအခ်ိန္ေရာက္မွ ေလ်ာ့ေပးလို႔မျဖစ္ေတာ့။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေလးကို လံုး၀ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ ေျခေထာက္မွ ဆြဲခၽြတ္က နေဘးတြင္ ပံုထားလိုက္သည္။ ယခုမွ လွေဇာ္အလြန္ေတာင့္တ ျမင္ခ်င္လွေသာ မိမိတူမေလး၏ ပိပိေလးကို ျမင္ရေတာ့သည္။ ခုနက ဆီးစပ္အထိအေမႊးမျမင္ရသျဖင့္ မေပါက္ေသးဟု ထင္မိေသာ္လည္း အမွန္မွာ ပိပိအထက္နားတြင္ကပ္၍ စုစုပါးပါးျဖင့္ အေမႊးႏုေရးေရးေလး ေပါက္ေနေခ်ၿပီ။ အေမႊးႏုေလးမ်ားမွာ ေရစိုၿပီး ဆီးခံုတြင္ ကပ္ေနသည္။ ပိပိေလးမွာ မို႔မို႔ေဖာင္းေဖာင္းေလး။ အလယ္မွ အဆံေလး တ၀က္တပ်က္ ျပဴထြက္ေနသည္။
ဆုပိုင္ေဆြကေတာ့ ဦးေဇာ္မေကာင္းဘူးဆိုတာခ်ည္းပဲ အာေလးလ်ာေလးၾကီးရြတ္ေနသည္။ လွေဇာ္ အရမ္းႀကီး ရွဳေနလို႔ မျဖစ္သျဖင့္ ဆပ္ျပာတိုက္ၿပီး လက္စသပ္ရန္ ၾကိဳးစားရေတာ့သည္။ ဆပ္ျပာေလးကိုယူ။ လက္ထဲတြင္ပြတ္ၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ဗိုက္ကေလးကို ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးမွ အထက္ကို အသာအယာတက္ကာ ရင္သားေလးမ်ားအား ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ လက္ကေလးျဖင့္ အသာေခ်လိုက္သည္။ လက္ညိဳးေလးျဖင့္ ႏို႔သီးေခါင္းေလးအားပြတ္ေခ်ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးမွ ေပါင္ေလးမ်ားကို ပြတ္တိုက္လိုက္သည္။ ေပါင္ကေလးမ်ားကို ရြရြေလးပြတ္တိုက္ေပးလိုက္ရင္း ပိပိေလးဆီကူးလာခဲ့သည္။ ပိပိေလးအား လက္ကေလးျဖင့္ အုပ္ကိုင္ၿပီး ရြရြေလး ပြတ္ေပးလိုက္သည္။
‘အူးေဂ်ာ္.. ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲကြာ… အ.. အ…’
ဆုပိုင္ေဆြ ျငီးရုံသာျငီးႏိုင္သည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေလးအား အသာအယာ ဆက္ပြတ္ေနလိုက္သည္။ အလယ္မွ အဆံေလးအား လက္ကေလးျဖင့္ အသာအယာ တို႔ေပးလိုက္ေသးသည္။ လွေဇာ္ အတြင္းထဲအထိေတာ့ မထိုးရဲေသး။ မိမိတူမ ဆိုသည့္အသိက ရာဂစိတ္ကိုပိုႏိႈးဆြသလို မလုပ္သင့္ဟုတ္လည္း
အတင္းထိန္းေနသည္။ စိတ္ႀကိဳက္အားရေအာင္လုပ္ၿပီးမွ ေရပန္းျဖင့္ ဆပ္ျပာေဆးေပးလိုက္သည္။ ေရပန္းအား ေရေႏြးထက္ေရေအး ပိုစပ္ေပးလိုက္သည္။
အတင္းထိန္းေနသည္။ စိတ္ႀကိဳက္အားရေအာင္လုပ္ၿပီးမွ ေရပန္းျဖင့္ ဆပ္ျပာေဆးေပးလိုက္သည္။ ေရပန္းအား ေရေႏြးထက္ေရေအး ပိုစပ္ေပးလိုက္သည္။
ေရေအးေၾကာင့္ထင္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ အမူးနည္းနည္းေျပလာသည္။ ကိုယ္ေပၚတြင္
ဘာမွ်မရွိပဲ တံုးလံုးျဖစ္ေနမွန္းသိလာသည္။ လူကေတာ့ မဟန္ႏိုင္ေသး။ လွေဇာ္ ျပန္တြဲၿပီး ကုတင္ေပၚေခၚလာကာ ထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္။ တြဲထားစဥ္ ဆုပိုင္ေဆြေနာက္ပိုင္းကိုလည္း စူးစမ္းလိုက္ေသးသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ တင္ပါးေလးမ်ားမွာ လံုးလံုးက်စ္က်စ္ ကားကားေလးျဖစ္သည္။ ဖင္ႏွစ္လံုးမွာ တစ္လံုးစီ သီးျခားေလးေပၚက အလယ္ကအေျမွာင္းေလးမွာ ရွင္းေနသည္။ ေဖြးဥေနေသာ ဖင္ႏွစ္လံုးကို မေနႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ မထိတထိကိုင္လိုက္ေသးသည္။ ၿပီ္းမွ ကုတင္ေပၚထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ ေခါင္းငိုက္စိုက္ႀကီးျဖင့္ ထို္င္ရင္း
ဘာမွ်မရွိပဲ တံုးလံုးျဖစ္ေနမွန္းသိလာသည္။ လူကေတာ့ မဟန္ႏိုင္ေသး။ လွေဇာ္ ျပန္တြဲၿပီး ကုတင္ေပၚေခၚလာကာ ထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္။ တြဲထားစဥ္ ဆုပိုင္ေဆြေနာက္ပိုင္းကိုလည္း စူးစမ္းလိုက္ေသးသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ တင္ပါးေလးမ်ားမွာ လံုးလံုးက်စ္က်စ္ ကားကားေလးျဖစ္သည္။ ဖင္ႏွစ္လံုးမွာ တစ္လံုးစီ သီးျခားေလးေပၚက အလယ္ကအေျမွာင္းေလးမွာ ရွင္းေနသည္။ ေဖြးဥေနေသာ ဖင္ႏွစ္လံုးကို မေနႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ မထိတထိကိုင္လိုက္ေသးသည္။ ၿပီ္းမွ ကုတင္ေပၚထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ ေခါင္းငိုက္စိုက္ႀကီးျဖင့္ ထို္င္ရင္း
‘ဦးေဇာ္ မေကာင္းဘူးကြာ… မီးကို တံုးလံုးခၽြတ္တယ္.. ဘာေတြလုပ္မွန္းမသိဘူး… ရွက္လိုက္တာ…’
လွေဇာ္ ဘာမွဆက္မေျပာပဲ တဘတ္နဲ႔ သုတ္ေပးလိုက္သည္။ အသိစိတ္၀င္ေနသျဖင့္ မဟုတ္မဟတ္ ဆက္မလုပ္ေတာ့ပဲ လူရိုးလူေကာင္းေလး မိမိတူမေလးကို ျပဳစုေနသလို လုပ္ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ည၀တ္ေဘာင္းဘီႏွင့္ အကၤ် ီကို ၀တ္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ဘာမွမေျပာေတာ့။ အမူးလည္း
ေတာ္ေတာ္ေျပသြားပံုရသည္။ လွေဇာ္မွ အိမ္ခိုင္းလိုက္ေသာအခါ အိပ္ယာေပၚ သာအယာလွဲသြားေတာ့သည္။
ေတာ္ေတာ္ေျပသြားပံုရသည္။ လွေဇာ္မွ အိမ္ခိုင္းလိုက္ေသာအခါ အိပ္ယာေပၚ သာအယာလွဲသြားေတာ့သည္။
လွေဇာ္လည္း အခုမွပင္ အသက္ရွဴျဖစ္ေတာ့သည္။ အေစာပိုင္းတုနး္က အသက္ပင္ ရွဴမိသည္ဟုမထင္။ ခ်စ္စရာတူမေလးမို႔ မဟုတ္တရုတ္ လုပ္ခ်င္သည္ကလည္း တပိုင္းေသေနသည္္။ တူမမို႔လည္းေၾကာက္သည္။ သူမ်ားေတြသာ သိသြားလို႔ကေတာ့ မိမိကိုယ္ သတ္ေသစရာ တလမ္းပဲရွိသည္။ ေအာက္မွ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္ကလည္း အတင္းကိုရုန္းၾကြေနသည္။
လူလည္း အရက္နံ႔ ေခၽြးနံ႔မ်ားေရာေနသျဖင့္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္ ေရခ်ိဳးလိုက္သည္။ ေရခ်ိဳးရင္း အေစာပိုင္းက ခၽြတ္ပံုထားေသာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေတြ႔ေတာ့ ဘယ္လိုမွမေနႏိုင္ေတာ့။ ေဘာင္းဘီေလးကို ကိုင္တာ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္အား စည္းစိမ္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေလးက အထြတ္ထိပ္ဆီဆြဲေခၚသြားသည္။ ပန္းေရာင္ေဘာင္းဘီေလးအေပၚတြင္ တဖြားဖြားျဖင့္ ေပက်ံကုန္ေတာ့သည္။ ေဘာင္းဘီေလးကို ေအာက္တြင္ပစ္ခ်ထားခဲ့ၿပီး တဘတ္ပတ္ကာ အျပင္ထြက္ခဲ့သည္။ စိတ္ေက်နပ္မႈလည္း ရရွိသြားၿပီမို႔ အ၀တ္အစား၀တ္ကာ အိပ္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။
လူလည္း အရက္နံ႔ ေခၽြးနံ႔မ်ားေရာေနသျဖင့္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္ ေရခ်ိဳးလိုက္သည္။ ေရခ်ိဳးရင္း အေစာပိုင္းက ခၽြတ္ပံုထားေသာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေတြ႔ေတာ့ ဘယ္လိုမွမေနႏိုင္ေတာ့။ ေဘာင္းဘီေလးကို ကိုင္တာ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္အား စည္းစိမ္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေလးက အထြတ္ထိပ္ဆီဆြဲေခၚသြားသည္။ ပန္းေရာင္ေဘာင္းဘီေလးအေပၚတြင္ တဖြားဖြားျဖင့္ ေပက်ံကုန္ေတာ့သည္။ ေဘာင္းဘီေလးကို ေအာက္တြင္ပစ္ခ်ထားခဲ့ၿပီး တဘတ္ပတ္ကာ အျပင္ထြက္ခဲ့သည္။ စိတ္ေက်နပ္မႈလည္း ရရွိသြားၿပီမို႔ အ၀တ္အစား၀တ္ကာ အိပ္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။
——————————————–
တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ . တ.ူ .
ဖုန္းသံမည္ေန၍ လွေဇာ္ ဖုန္းထကိုင္လိုက္သည္။ ဘုန္းခန္႔တဖက္ခန္းမွ လွမ္းဆက္ျခင္းပင္။
ဖုန္းသံမည္ေန၍ လွေဇာ္ ဖုန္းထကိုင္လိုက္သည္။ ဘုန္းခန္႔တဖက္ခန္းမွ လွမ္းဆက္ျခင္းပင္။
‘ကိုေဇာ္ေရ ႏိုးၿပီလား… ’
‘အင္း…’
‘အိပ္ခ်င္လဲျပန္အိပ္ပါ… ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာ့ ဗိုက္ဆာလ႔ို ဆက္အိပ္လို႕မရေတာ့ဘူး… အဲဒါ
မနက္စာကို အခန္းထဲပဲပို႔ခိုင္းေတာ့မယ…္ ’
မနက္စာကို အခန္းထဲပဲပို႔ခိုင္းေတာ့မယ…္ ’
‘အင္း.. ငါတို႔လဲ အခန္းထဲမွာပဲ စားၾကမယ္ေလ… ဆုပိုင္ေလးကေတာ့ အိပ္တုန္း.. ညက ေတာ္ေတာ္မူးသြားပံုရတယ္…’
‘ဟုတ္ကိုေဇာ္.. ကၽြန္ေတာ္ အကိုတို႔အတြက္ပါ ပို႔ေပးဖို႔ေျပာလိုက္မယ္…’
‘အင္း… အခုမွ ၈ခြဲဆိုေတာ့ ျပန္အိပ္ခ်င္အိပ္ၾကေလ… ေန႔လည္စာစားေတာ့မွ တခါတည္းထြက္မယ္.. ဒီေန႔ကေတာ့ျမဘုရား သြားယံုပဲဆိုေတာ့ အခ်ိန္ရပါတယ္…’
‘ဟုတ္ အကိုေရ… ဒါပဲေနာ္..’
‘အင္းအင္း…’
လွေဇာ္ ဖုန္းျပန္ခ်လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြကေတာ့ လွေဇာ္ကို ေက်ာေပး၍ ေကြးေကြးေလးအိပ္ေနသည္။
လွေဇာ္ အိမ္သာထဲ၀င္ အေပါ့သြားလိုက္သည္။ သြားတိုက္မ်က္ႏွာသစ္လိုက္သည္။ မ်က္ႏွာကို တဘတ္ႏွင့္သုတ္ေနတုန္း အခန္းတံခါးလာေခါက္သည္။ မနက္စာလာပို႔ျခင္းျဖစ္သည္။ ၀ိတ္တာကို စားပြဲေပၚတင္ခိုင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြကို ႏိႈး၍မနက္စာစားခိုင္းကာ ၿပီးမွျပန္အိပ္ခိုင္းမည္ဟု စဥ္းစားလိုက္သည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြပုခံုးကို အသာအယာလႈပ္ၿပီး ႏိႈးလိုက္သည္။
လွေဇာ္ အိမ္သာထဲ၀င္ အေပါ့သြားလိုက္သည္။ သြားတိုက္မ်က္ႏွာသစ္လိုက္သည္။ မ်က္ႏွာကို တဘတ္ႏွင့္သုတ္ေနတုန္း အခန္းတံခါးလာေခါက္သည္။ မနက္စာလာပို႔ျခင္းျဖစ္သည္။ ၀ိတ္တာကို စားပြဲေပၚတင္ခိုင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြကို ႏိႈး၍မနက္စာစားခိုင္းကာ ၿပီးမွျပန္အိပ္ခိုင္းမည္ဟု စဥ္းစားလိုက္သည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြပုခံုးကို အသာအယာလႈပ္ၿပီး ႏိႈးလိုက္သည္။
‘ဆုပိုင္… တူမေလး… ထထ.. မနက္စာစားၾကရေအာင္.. ၿပီးမွျပန္အိပ္….’
‘အင္း.. ’
ဆုပိုင္ေဆြ မ်က္လံုးမဖြင့္ပဲ ျငီးေနေသးသည္။
‘ထထ.. ဦးေဇာ္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ထားေပးမယ္…’
‘ထဘူး… ဦးေဇာ္လာမႏိႈးနဲ…’
‘ထပါကြယ.္ . မနက္ဗိုက္ဆာေနလိမ့္မယ္.. ၿပီးရင္ ျပန္အိပ္ရမွာပဲကို…’
‘ေတာ္ၿပီ.. ဦးေဇာ္ကို စကားမေျပာဘူး…’
ေကာင္မေလး ႏႈတ္ခမ္းေလးစူၿပီး ေခါင္းအံုးျဖင့္ မ်က္ႏွာကိုကြယ္လိုက္သည္။ လွေဇာ္က ေခါင္းအံုးကို အသာအယာဆြဲရင္း
‘ဘာလ႔ို့စိတ္ဆိုးတာလဲ.. ဦးေဇာ္ဘာမ်ားလုပ္မိလို႔လ…ဲ ’
ဆုပိုင္ေဆြ ေခါင္းအံုးကို အတင္းဆြဲထားရင္း…
‘မေန႔ညက ဦးေဇာ္ ဆုပိုင္ကို ဘာလုပ္တာလဲ…’
‘ဘာလုပ္လို့႔လဲ
.ဲ . ဦးေဇာ္ဘာလုပ္မိလို႔လ…ဲ ’
‘ဦးေဇာ္ လုပ္တာေလ…’
‘ေရာ္. ဘာလုပ္မိလို႔လဲဆိုေန…’
‘ကိုယ္လုပ္တာ ကိုယ္သိမွာေပါ့….’
‘ဘာမွမလုပ္ပါဘူး… ’
‘ဦးေဇာ္မညာနဲ႔… ဆုပိုင္သိတယ္…’
‘က.ဲ . ဆုပိုင္သိတယ္ဆိုလဲ ေျပာေလ…’
‘အာ…………….. ဦးေဇာ္ေနာ္.. ဆုပိုင္ငိုမွာေနာ္…’
‘ေျပာေလ.. ဆုပိုင္… ဦးေဇာ္ ဘာလုပ္လို႔လ…ဲ .’
‘အာ.. ရွက္ပါတယ္ဆိုေနမွ…’
‘ေျပာပါဆို…. မေျပာရင္ ကလိထိုးမွာေနာ္…’
‘မေျပာပါဘူး.. ဦးေဇာ္သိတာပဲကို…’
‘ကဲကြာ.. မေျပာခ်င္ရင္…’
လွေဇာ္ေျပာေျပာဆိုဆို ဆုပိုင္ေဆြကို ကလိထိုးလိုက္သည္။
‘အာ… ခစ္ခစ္.. ယားတယ္ ဦးေဇာ္ေရ.. ’
‘က.ဲ . ေျပာ… ညက ဦးေဇာ္ဘာလုပ္တုန္း…’
‘မေျပာဘူး…’
‘က.ဲ . မေျပာခ်င္ဦး…’
ကလိထပ္ထိုးလိုက္သည္။
‘အားအား.. ေတာ္ၿပီ.. ေျပာမယ္ ေျပာမယ္… ခစ္ခစ္.. ဟီးဟီး…’
‘ကဲေျပာ…’
ဆုပိုင္ေဆြေခါင္းအံုးကို မ်က္ႏွာကြယ္လွ်က္ႏွင့္…
‘ညက ဦးေဇာ္ ဆုပိုင္ အ၀တ္အစားေတြကို ဘာလို႔ခၽြတ္တာလ…ဲ ’
‘ေအာ္.. မခၽြတ္လို႔မွမရတာ.. ဆုပိုင္က ဟင္းရည္ေတြ ေပထားတာကို… ဘာလဲ အဲဒါကို ဆုပိုင္က စိတ္ဆိုးတယ္ေပါ့..’
‘ဆုပိုင္ ဦးေဇာ္ကို စိတ္မဆိုးပါဘူး… ဒါေပမဲ့…..’
‘ဒါေပမဲ့.. ဘာျဖစ္လဲ..’
‘ရွက္တယ…္ .’
‘ေအာ္… မရွက္ပါနဲ႔… ဦးေလးနဲ႔တူမပဲကို’
လွေဇာ္ေျပာေျပာဆိုဆို ေခါင္းအံုးကို အတင္းဆြဲဖယ္လိုက္သည္။ ေခါင္းအံုးလြတ္သြားေတာ့ ဆုပိုင္ေဆြ မ်က္ႏွာကို လက္ႏွင့္ အုပ္ထားသည္။
‘အာ.. ရွက္တယ္.. ၿပီးေတာ့ ဦးေဇာ္ ဆုပိုင္ကို ဘာေတြမွန္းမသိဘူး.. လုပ္ေသးတယ္…’
‘မရွက္ပါနဲ႔ ဆုပိုင္ရယ္… ဦးေလးနဲ႔တူမပဲဟာ ရွက္စရာ မလိုပါဘူး…’
ဆုပိုင္ေဆြအား အတင္းေပြ႔ၿပီးဆြဲထူလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ မ်က္ႏွာအား တဖက္သို႔လွည့္ထားဆဲ။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ မ်က္ႏွာေဖြးေဖြးေလးက ရဲတြတ္ေနသည္။
‘မေန႔ညကကိစၥ ဦးေဇာ္ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေျပာရဘူးေနာ္.. ေျပာရင္ ဆုပိုင္ရွက္လြန္းလို႔ေသလိမ့္မယ္..’
‘အင္းပါ စိတ္ခ် မေျပာဘူး…’
‘ကတိေနာ.္ .’
‘အင္း ကတိ…’
ဆုပိုင္ေဆြ လက္သန္းေလး ေထာင္ေပးသည္။ လွေဇာ္ ဒီေလာက္ေတာ့ နပ္သည္။ မိမိလက္သန္းေလးႏွင့္ျပန္ခ်ိတ္ေပးလိုက္သည္။
‘ကဲက.ဲ . မ်က္ႏွာသြားသစ္.. ၿပီးရင္ မနက္စာစားၾကမယ္… ဦးေဇာ္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ထားႏွင့္မယ္….’
‘အင္း အင္း…’ဆုပိုင္ေဆြ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္သြားမွ လွေဇာ္ မနက္စာတင္ထားေသာ စားပြဲဆီ ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။ မနက္စာ
ျပင္ဆင္ေနရင္းမွ ဆုပိုင္ေဆြကို လွမ္းခိုးၾကည့္လိုက္ေသးသည္။ မွန္ခပ္၀ါး၀ါးၾကားမွ ဆုပိုင္ေဆြ
ည၀တ္ေဘာင္းဘီခၽြတ္ခ်ၿပီး အိမ္သာကမုတ္ေပၚထိုင္တာကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေသးသည္။ မွန္မံႈ၀ါး၀ါးၾကားမွ ဖင္ျဖဴျဖဴေလးကၾကည့္လ႔ိုပင္မ၀။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအတြက္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ၿပီး ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ တဘတ္ပုခံုးေပၚတင္ၿပီးလာထိုင္သည္။
ျပင္ဆင္ေနရင္းမွ ဆုပိုင္ေဆြကို လွမ္းခိုးၾကည့္လိုက္ေသးသည္။ မွန္ခပ္၀ါး၀ါးၾကားမွ ဆုပိုင္ေဆြ
ည၀တ္ေဘာင္းဘီခၽြတ္ခ်ၿပီး အိမ္သာကမုတ္ေပၚထိုင္တာကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေသးသည္။ မွန္မံႈ၀ါး၀ါးၾကားမွ ဖင္ျဖဴျဖဴေလးကၾကည့္လ႔ိုပင္မ၀။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအတြက္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ၿပီး ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ တဘတ္ပုခံုးေပၚတင္ၿပီးလာထိုင္သည္။
‘ကဲလာ… ဆုပိုင္အႀကိဳက္ ေကာ္ဖီကို ႏို႔မ်ားမ်ားနဲ႔ ေဖ်ာ္ထားတယ္…’
‘အလ.ဲ့ . ဦးေဇာ္က ဆုပိုင္ အႀကိဳက္ေတာင္ သိေနပါ့လား…’
‘သိတာေပါ့.. ဦးေဇာ္က ဆုပိုင္ေရာက္တဲ့ေန႔ကတည္းက ဂရုစိုက္ၾကည့္ေနတာကို… ’
‘ဟားဟား.. အပိုေတြ…’
လွေဇာ္ျပန္မေျပာေတာ့ပဲ ဆုပိုင္ေဆြကို စိုက္ၾကည့္ရင္း ေကာ္ဖီေလးတစ္က်ိဳက္ေသာက္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ ယခုမွ မ်က္ႏွာသစ္ထားသျဖင့္ ဘာမွမလိမ္းရေသး။ ပါးျပင္ေလးက ၾကည္စိမ္းေနသည္။ ေသြးေၾကာေလးမ်ားပါျမင္ေနရသည္။ မ်က္ခံုးေကာင္းသည္။ မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္း ႏွာတံစင္းစင္း ႏႈတ္ခမ္းေလးက ဖူးေနသည္။ႏုပ်ိဳလွေသာမ်က္ႏွာေလးတြင္ အျပစ္ကင္းစင္မႈက ထင္းကနဲေပၚလြင္ေနသည္။
‘ငါ့တူမေလးက ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်စ္စရာေကာင္းတာပဲေနာ္…’
‘အာ.. ဦးေဇာ္.. မစားပဲနဲ႔ လူကို ဘာလို႔ၾကည့္ေနတာလဲ…’
‘ေအာ္.. ငါ့တူမေလးက တကယ္ကို ခ်စ္စရာေကာင္းလို႔ပါကြာ… ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြမ်ား ရဲၿပီး ဖူးဖူးေလးျဖစ္ေနတာ….’
‘ဦးေဇာ္ေရ… ဆုပိုင္ရွက္လာၿပီေနာ္.. လူကို ေစ့ေစ့လာၾကည့္ေနတယ္…’
ဆုပိုင္ေဆြ ရွက္ေနေသာ္လည္း မိမိအလွကို ခ်ီးက်ဴးေနသျဖင့္ မိန္းခေလးပီပီ သေဘာက်ေနသည္။
‘ဦးေဇာ္က ဆုပိုင္ကို ေစ့ေစ့ၾကည့္တာ အခုမွမဟုတ္တာ…. မေန႔ညကတည္းက…’
‘ဟား…………. ေတာ္ၿပီ.. အဲဒါကို ထပ္မေျပာနဲ႔ေတာ့…’
‘ေအာ္.. ေျပာျပတာပါ.. ဦးေဇာ္ ဘယ္ေလာက္ေစ့ေစ့ၾကည့္သလဲဆိုတာကိုေျပာျပတာပါ။
ေစ့ေစ့ၾကည့္သလားမေမးနဲ႔ မဲွ႔နက္နက္ေလးတစ္လံုး ဘယ္နားမွာရွိလဲေတာင္ ေသခ်ာသိတယ္….’
ေစ့ေစ့ၾကည့္သလားမေမးနဲ႔ မဲွ႔နက္နက္ေလးတစ္လံုး ဘယ္နားမွာရွိလဲေတာင္ ေသခ်ာသိတယ္….’
ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေလး ဘယ္ဖက္ကပ္ရပ္တြင္ရွိေသာ မွဲ႔ကေလးကို ရည္ညႊန္းေျပာလိုက္သည္။
‘အား…… ေသၿပီ ေသၿပ…ီ
‘အင္း.. ေတြ႔တာေပါ့…’
. ဦးေဇာ္ အဲဒါပါေတြ႔တယ္ ဟုတ္လား….’
‘အာ………. ဦးေဇာ္ေရ… ဆုပိုင္ရွက္လို႔ေသေတာ့မယ္… ဦးေဇာ္.. အဲဒါဘယ္သ႔ကူိုမွမေျပာပါနဲ႔ေနာ္…’
‘ေအာ္ကြယ္.. မေျပာပါဘူးဆိုေန.. ကိုယ့္တူမေလး အရွက္ကြဲမဲ့ကိစၥ ဘယ္ေျပာပါ့မလဲ….’
‘ဦးခန္႔ကိုလည္းမေျပာရဘူးေနာ္…’
‘မေျပာဘူး…’
‘ေဖေဖတို႔ကိုလည္းမေျပာရဘူးေေဖေဖတို႔သာသိသြားလို႔ကေတာ့ ညဖက္မူးတာပါသိမွာ.. အဲဒါဆို ေနာက္က်ရင္ ဘယ္မွေပးထြက္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး….’
‘အင္းပါ… ဦးေဇာ္တို႔ ၂ေယာက္တည္းကလြဲလ႔ို ဘယ္သူမွမသိေစရဘူး…’
‘ကတိေပးေနာ္…’
‘ကတိေပးပါတယ္ဆိုေန…’
‘ကဲ က…ဲ
စားၿပီးရင္ ဟိုနားဒီနားသြားခ်င္ေသးလား.. ဦးေဇာ္လိုက္ပို႔မယ္… ဒါမွမဟုတ္ ျပန္အိပ္ခ်င္လဲအိပ္…’
‘မအိပ္ေတာ့ဘူး… အျပင္ထြက္ခ်င္တယ္…’
‘အင္း.. အဲဒါဆိုလည္း ဦးေဇာ္တို႔ ဟိုနားဒီနားသြားၾကမယ္ေလ.. ေန႔လည္စာစားခါနီးျပန္လာမယ္…
ဘုန္းခန္႔တို႔ကိုိုေခၚၿပီး အျပင္ထြက္စားမယ္… ၿပီးရင္ ဦးေဇာ္ ျမဘုရားလိုက္ပို႔မယ္…’
ဘုန္းခန္႔တို႔ကိုိုေခၚၿပီး အျပင္ထြက္စားမယ္… ၿပီးရင္ ဦးေဇာ္ ျမဘုရားလိုက္ပို႔မယ္…’
‘ဟုတ…္
က.ဲ . ျမန္ျမန္စား… ဦးေဇာ္.. ဘုန္းခန္႔တ႔ကိုိုဖုန္းျပန္ဆက္လိုက္ဦးမယ္..’
လွေဇာ္ ဘုန္းခန္႔တို႔ဆိီီျပန္ေခၚလိုက္သည္။ အျပင္ခဏသြားမည္ေျပာလိုက္သည္။ လွေဇာ္ ဖုန္းေျပာၿပီးခ်ိန္တြင္
ဆုပိုင္ေဆြ စားေသာက္ၿပီးသြားေခ်ၿပီ။
ဆုပိုင္ေဆြ စားေသာက္ၿပီးသြားေခ်ၿပီ။
‘ဦးခန္႔တို့႔ကမလိုက္ေတာ့ဘူးတ.ဲ့ . ဦေဇာ္နဲ႔ ဆုပိုင္ပဲေပါ့…’
‘ဒါဆိုရင္ ေရသြားခ်ိဳး…’
‘အမ္… ဆုပိုင္မခ်ိဳးေသးဘူး.. ဦးေဇာ္အရင္ခ်ိဳး….’
‘ဆုပိုင္ခ်ိဳးေလ.. ဆုပိုင္က အလွျပင္ရဦးမွာ.. ဦးေဇာ္တို႔က ျမန္တယ္ေလ…’
‘ဟင့္အင္း.. ရဘူးကြာ.. ဦးေဇာ္အရင္ခ်ိဳး…’
‘ကဲပါ မမေလးရယ္.. အရင္ခ်ိဳးဆိုလဲ ခ်ိဳးပါ့မယ္… အဲဒါဆိုလည္း အခန္းျပင္ထြက္ေပးဦး’
‘ေအာင္မာ.. မထြက္ေပးပါဘူး.. ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ခ်ိဳးေပါ့…’
‘အာ.. ဦးေဇာ္ေရခ်ိဳးတာ ဆုပိုင္ေခ်ာင္းၾကည့္ေနရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ…’
‘ဟြန္႔.. သ႔ူတုန္းကက်ေတာ့ ဆုပိုင္ကိုအကုန္ၾကည့္ၿပီး.. အခုသူ႔အလွည့္က်မွ သိတတ္ေနလိုက္တာ.. ထြက္ေပးဘူး…’
‘အာ… မတူဘူးေလ.. လူႀကီးန႔ဲ ကေလး…’
‘မသိဘူး မသိဘူး.. မထြက္ေပးဘူး… လံုး၀ကို မထြက္ေပးဘူး.. ဒါပဲ….’
ေျပာေျပာဆိုဆိုၿဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ ကုတင္ေပၚတြင္ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။
‘က.ဲ . ေျပာမရရင္လည္းေနေတာ့… ဦးေဇာ္ကို ခိုးေတာ့ မၾကည့္နဲ႔ေနာ္..’
‘ေအာင္မာ.. ၾကည့္စရာလား.. မၾကည့္ဘူး…’
လွေဇာ္ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ၀င္လာလိုက္သည္။ အကၤ် ီခၽြတ္လိုက္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြကို တခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။
ဆုပိုင္ေဆြမွာ တီဗြီခ်ယ္နယ္မ်ားအား ရီမုတ္ျဖင့္ကလိသလိုျဖင့္ လွေဇာ္ဖက္ ခိုးခိုးၾကည့္ေနသည္။ လွေဇာ္
ေဘာင္းဘီပါခၽြတ္ကာ ေရပန္းဖြင့္ခ်ိဳးလိုက္သည္။ မွန္မွာခပ္၀ါး၀ါးသာရွိသျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ ရိုးတိုးရိတ္တိျမင္ရျမင္မွာ ယံုမွားစရာမရွိ။ ဆုပိုင္ေဆြ ရီမုတ္ႏိွပ္ေနသလိုျဖင့္ ခိုးၾကည့္ေနဆဲ။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြဖက္လွည့္ၿပီးခ်ိဳးလိုက္သည္။
ေသခ်ာမျမင္ရေတာင္ အေမြးမ်ားၾကားမွ မည္းမည္းဖြံ႕ဖြံ႕ရွိေသာ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္၏ အလံုးအထည္ကေတာ့
ေသခ်ာျမင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြကား ရီမုတ္ကိုင္လွ်က္ ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည္ ့လုပ္ေနသည္။ လွေဇာ္ စခ်င္လာသျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြၾကားေအာင္လွမ္းေအာ္လိုက္သည္။
လွေဇာ္ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ၀င္လာလိုက္သည္။ အကၤ် ီခၽြတ္လိုက္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြကို တခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။
ဆုပိုင္ေဆြမွာ တီဗြီခ်ယ္နယ္မ်ားအား ရီမုတ္ျဖင့္ကလိသလိုျဖင့္ လွေဇာ္ဖက္ ခိုးခိုးၾကည့္ေနသည္။ လွေဇာ္
ေဘာင္းဘီပါခၽြတ္ကာ ေရပန္းဖြင့္ခ်ိဳးလိုက္သည္။ မွန္မွာခပ္၀ါး၀ါးသာရွိသျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ ရိုးတိုးရိတ္တိျမင္ရျမင္မွာ ယံုမွားစရာမရွိ။ ဆုပိုင္ေဆြ ရီမုတ္ႏိွပ္ေနသလိုျဖင့္ ခိုးၾကည့္ေနဆဲ။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြဖက္လွည့္ၿပီးခ်ိဳးလိုက္သည္။
ေသခ်ာမျမင္ရေတာင္ အေမြးမ်ားၾကားမွ မည္းမည္းဖြံ႕ဖြံ႕ရွိေသာ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္၏ အလံုးအထည္ကေတာ့
ေသခ်ာျမင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြကား ရီမုတ္ကိုင္လွ်က္ ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည္ ့လုပ္ေနသည္။ လွေဇာ္ စခ်င္လာသျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြၾကားေအာင္လွမ္းေအာ္လိုက္သည္။
‘ဆုပိုင္.. ရီမုတ္ႏိွပ္ေနတာလဲ မၿပီးေတာ့ပါလား… ဟားဟား..’
ထိုအခါမွ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ ရီမုတ္ကို လႊတ္ခ်သည္။
‘ဟားဟား.. ငါ့တူမေလးရယ္.. ၾကည့္ခ်င္လည္း ေသခ်ာသာလာၾကည့္.. ခိုးၾကည့္မေနနဲ႔…’
‘ေအာင္မာ.. လူကိုမ်ား…’
ဆုပိုင္ေဆြ ခါးေထာက္ၿပီး လွေဇာ္ကို ဘုၾကည့္ျပန္ၾကည့္သည္။ ဘုၾကည့္ၾကည့္ရင္းျဖင့္ပင္ မ်က္ႏွာကို မလႊဲေတာ့။
လွေဇာ္ဆက္မေျပာေတာ့။ ဆုပိုင္ေဆြၾကည့္ေနမွန္းသိေတာ့ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္
ထၾကြလာသည္။ ဒီအတိုင္းပင္လႊတ္ထားလိုက္သည္။ ခဏေနမွ ဆုပိုင္ေဆြ မ်က္ႏွာျပန္လွည့္သြားသည္။ ဒါေတာင္ မၾကာမၾကာ ခိုးၾကည့္ေနေသးသည္။ လွေဇာ္ ေရခ်ိဳးၿပီးမွ တဘတ္ကို ခါးတြင္ပတ္ရင္း ထြက္လာလိုက္သည္။ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္၏ ရုန္းၾကြမႈေၾကာင့္ ေရွ႔တြင္ ဖုဖုေဖာင္းေဖာင္းေတာ့ျဖစ္ေနသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ကိုၾကည့္ရင္း…
လွေဇာ္ဆက္မေျပာေတာ့။ ဆုပိုင္ေဆြၾကည့္ေနမွန္းသိေတာ့ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္
ထၾကြလာသည္။ ဒီအတိုင္းပင္လႊတ္ထားလိုက္သည္။ ခဏေနမွ ဆုပိုင္ေဆြ မ်က္ႏွာျပန္လွည့္သြားသည္။ ဒါေတာင္ မၾကာမၾကာ ခိုးၾကည့္ေနေသးသည္။ လွေဇာ္ ေရခ်ိဳးၿပီးမွ တဘတ္ကို ခါးတြင္ပတ္ရင္း ထြက္လာလိုက္သည္။ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္၏ ရုန္းၾကြမႈေၾကာင့္ ေရွ႔တြင္ ဖုဖုေဖာင္းေဖာင္းေတာ့ျဖစ္ေနသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ကိုၾကည့္ရင္း…
‘ဦးေဇာ္က ဗလေတာင့္တယ္ေနာ္…’
‘အင္း.. ဦးေဇာ္က ေရကူးတယ္ေလကြာ…’
‘ဟုတ္လား.. ၾကြက္သားႀကီးေတြဆို အသည္းယားစရာႀကီး…’
‘ကဲက.ဲ . ႏွာဘူးမေလး.. သူမ်ားကို အဲေလာက္ၾကည့္မေနနဲ႔ေတာ.့ . ေရသြားခ်ိဳးေတာ့…’
‘ဟာ.. ဦးေဇာ္… လူကိုမ်ား.. ႏွာဘူးမေလးတဲ့… ’
ဆုပိုင္ေဆြ ပါးစပ္မွ ပြစိပြစိေျပာရင္း ေရခ်ိဳးခန္းဖက္ထြက္သြားသည္။ လွေဇာ္ကေတာ့
တဟားဟားေအာ္ရယ္ရင္း ေရသုတ္ေနလိုက္သည္။ ဒီတစ္ခါ လွေဇာ္အလွည့္။ အ၀တ္ပင္မ၀တ္ေသးဘဲ ဆုပိုင္ေဆြကို လွမး္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။
တဟားဟားေအာ္ရယ္ရင္း ေရသုတ္ေနလိုက္သည္။ ဒီတစ္ခါ လွေဇာ္အလွည့္။ အ၀တ္ပင္မ၀တ္ေသးဘဲ ဆုပိုင္ေဆြကို လွမး္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။
ညက လွေဇာ္၀တ္ေပးထားသည္မွာ ည၀တ္အကၤ် ီႏွင့္ ေဘာင္းဘီသာျဖစ္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ
ခၽြတ္စရာမ်ားမ်ားစားစားမရွိ။ အကၤ် ီခၽြတ္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ရင္သားေလးမ်ားကို ရိုးတိုးရိတ္တိတ္ လွမ္းျမင္ေနရသည္။ ည၀တ္ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ လွေဇာ္အား ေက်ာေပးထားသျဖင့္ ဖင္လံုးေဖြးေဖြးေလးမ်ားကိုသာ ျမင္ေနရသည္။
ေဘာင္းဘီႏွင့္အကၤ် ီကို တန္းတြင္လွမ္းတင္လိုက္ရာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေဘးတေစာင္းေကာက္ေၾကာင္းကို လွမ္းျမင္လိုက္ျပန္သည္။ ၿပီးမွ ေရပန္းဖြင့္ၿပီး ေရခ်ိဳးေတာ့သည္။ မွန္မွာ အလယ္တြြင္သာ ကြက္၍မႈန္ေအာင္လုပ္ထားသျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေျခတံေလးမ်ားကို ေပါင္ရင္းနီးပါး ၾကည္ၾကည္လင္လင္ကို ျမင္ေနရသည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ ေရပန္းေအာက္တြင္ လွည့္ပတ္ခ်ိဳးေနသည္။ ဆုပိုင္ေဆြဆပ္ျပာတိုက္ရင္း လွေဇာ္ကို လွမ္းေနာက္သည္။
ခၽြတ္စရာမ်ားမ်ားစားစားမရွိ။ အကၤ် ီခၽြတ္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ရင္သားေလးမ်ားကို ရိုးတိုးရိတ္တိတ္ လွမ္းျမင္ေနရသည္။ ည၀တ္ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ လွေဇာ္အား ေက်ာေပးထားသျဖင့္ ဖင္လံုးေဖြးေဖြးေလးမ်ားကိုသာ ျမင္ေနရသည္။
ေဘာင္းဘီႏွင့္အကၤ် ီကို တန္းတြင္လွမ္းတင္လိုက္ရာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေဘးတေစာင္းေကာက္ေၾကာင္းကို လွမ္းျမင္လိုက္ျပန္သည္။ ၿပီးမွ ေရပန္းဖြင့္ၿပီး ေရခ်ိဳးေတာ့သည္။ မွန္မွာ အလယ္တြြင္သာ ကြက္၍မႈန္ေအာင္လုပ္ထားသျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေျခတံေလးမ်ားကို ေပါင္ရင္းနီးပါး ၾကည္ၾကည္လင္လင္ကို ျမင္ေနရသည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ ေရပန္းေအာက္တြင္ လွည့္ပတ္ခ်ိဳးေနသည္။ ဆုပိုင္ေဆြဆပ္ျပာတိုက္ရင္း လွေဇာ္ကို လွမ္းေနာက္သည္။
‘ဦးေဇာ္ႏွာဘူး… ၾကည့္ေနတာမ်ား မ်က္လံုးေတာင္ ကၽြတ္က်ေတာ့မယ္..’
‘ေအာ္.. ဆုပိုင္က လွတာကိုး…’
လွေဇာ္ စကားတစ္လံုးလွမ္းထည့္လိုက္သည္။
‘ေတာ္ပါ…’
ဆုပိုင္ေဆြ ဆက္မေျပာေတာ့ပဲ ဆပ္ျပာတိုက္ေနသည္။ ပိပိေလးပါ ဆပ္ျပာျဖင္ ့တိုက္လိုက္ေသးသည္။ ၿပီးမွ
ေျခေထာက္ကို တိုက္ရန္ ငုတ္တုပ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ မွန္အၾကည့္ေဘးတြင္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ေလး။ ဆုပိုင္ေဆြ၏မ်က္ႏွာက မွန္အေနာက္ႏွင့္တန္းတန္း။ ပုခံုးေလာက္မွစ၍ ေအာက္အထိက မွန္အၾကည္တြင္
ျပတ္ျပတ္သားသားကို ျမင္ေနရသည္။ လွေဇာ္ႏွင့္ ေဘးတိုက္အေနအထားျဖစ္သည္။ ေပါင္တံစင္းစင္း။ ဖင္လံုးေဖြးေဖြး၊ေက်ာကုန္းေဖြးေဖြးျဖင့္ တခါတခါ ရင္သားေလးေတြပါ ျမင္ရေသးသည္။ ႏို႔သီးေခါင္းရဲရဲေလးမ်ားက အထင္းသား။ေျခေထာက္ကို ေခ်းတြန္းေနသျဖင့္ လက္ႏွင့္ဖိတြန္းလိုက္တိုင္း တင္ပါးေလးမ်ားက ၾကြၾကြသြားသည္။ ၿပီးမွ သတိ၀င္လာက
ေျခေထာက္ကို တိုက္ရန္ ငုတ္တုပ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ မွန္အၾကည့္ေဘးတြင္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ေလး။ ဆုပိုင္ေဆြ၏မ်က္ႏွာက မွန္အေနာက္ႏွင့္တန္းတန္း။ ပုခံုးေလာက္မွစ၍ ေအာက္အထိက မွန္အၾကည္တြင္
ျပတ္ျပတ္သားသားကို ျမင္ေနရသည္။ လွေဇာ္ႏွင့္ ေဘးတိုက္အေနအထားျဖစ္သည္။ ေပါင္တံစင္းစင္း။ ဖင္လံုးေဖြးေဖြး၊ေက်ာကုန္းေဖြးေဖြးျဖင့္ တခါတခါ ရင္သားေလးေတြပါ ျမင္ရေသးသည္။ ႏို႔သီးေခါင္းရဲရဲေလးမ်ားက အထင္းသား။ေျခေထာက္ကို ေခ်းတြန္းေနသျဖင့္ လက္ႏွင့္ဖိတြန္းလိုက္တိုင္း တင္ပါးေလးမ်ားက ၾကြၾကြသြားသည္။ ၿပီးမွ သတိ၀င္လာက
‘အဲေတာ့.. ကုန္ပါၿပီ ကုန္ပါၿပီ.. မွန္အၾကည္ဆိုတာ ေမ့သြားတာ…’
ဆုပိုင္ေဆြကမန္းကတန္းျပန္ထသည္။
‘ဟားဟား… အပ်ိဳႀကီး မဆုပိုင္ေဆြေရ… အကုန္ကို ျမင္ရတာဗ်… ဟားဟား..’
လွေဇာ္ တဟားဟားရီရင္းလွမ္းစသည္။ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္မွာေတာ့ ေပါက္ကြဲထြက္မတတ္ တင္းမာေနသည္။
‘ဦးေဇာ္. ႏွာဘူး…’
ေရပန္းေအာက္တြက္ ဆပ္ျပာမ်ားေဆးခ်သည္။ သိပ္မၾကာလိုက္။ ေရပန္းကိုပိတ္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ကိုယ္ေပၚမွေရမ်ားကို ခါခ်ေနသည္။ တင္ပါးေလးမ်ား တုန္တုန္သြားသည္ကို ခပ္၀ါး၀ါးလွမ္းျမင္ေနရသည္။ လက္ျဖင့္တစ္ကိုယ္လံုးသပ္ခ်သည္။ၿပီးမွ တဘတ္ယူရန္ လက္လွမ္းလိုက္ရင္း
‘အဲေတာ့.. တဘတ္လဲမရွိပါလား…’
လွေဇာ္ဆီလွမ္းေအာ္သည္။
‘ဦးေဇာ္ တဘတ္လဲမရွိပါလား…’
‘ဟုတ္လား… ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ…’
လွေဇာ္အေၾကာင္လွမ္းရိုက္သည္။
‘မသိဘူး…’
ဆုပိုင္ေတြ လွည့္ပတ္ရွာေနသည္။ ၿပီးမွ
‘ေအာ္.. သိၿပီ.. ဦးေဇာ္ခုနကယူသြားတာမွလား…’
‘ဟား.. ယူပါဘူးဗ်ာ…’
‘ဟုတ္ပါတယ.္ . ဦးေဇာ္ယူသြားတာ… ခုနက ဦးေဇာ္ခါးမွာပတ္ထားတာ တစ္ခု ပုခံုးေပၚတင္ထားတာတစ္ခု…
.
အခုဒီမွာ မ်က္ႏွာသုတ္တဲ့ အေသးေလး ၂ခုပဲက်န္ေတာ့တယ္….’
.
အခုဒီမွာ မ်က္ႏွာသုတ္တဲ့ အေသးေလး ၂ခုပဲက်န္ေတာ့တယ္….’
‘ဟဲဟ.ဲ . ဟဲဟ…ဲ ’
လွေဇာ္ မ်က္ႏွာ စပ္ၿဖီးျဖီးျဖင္ ့အရူးကြက္နင္းေနလိုက္သည္။
‘ဦးေဇာ္.. ျပန္လာေပးကြာ….’
‘အာ.. ခုနက ဦးေဇာ္ သုတ္ထားၿပီးသားႀကီးျဖစ္သြားၿပီ.. မေကာင္းေတာ့ဘူး.. မယူနဲ႔ေတာ့ေနာ္..’
‘ဟား……… မယူလ႔ိုမရဘူးေလး.. အခုဆုပိုင္ပတ္စရာ ဘာတဘတ္မွမရွိေတာ့ဘူး…’
‘မရွိေတာ့လဲ ဒီအတိုင္းပဲ တံုးလံုးေလးထြက္လာေပါ့…’
‘ဟာ.. ထြက္စရာလား… ဦးေဇာ္.. မညစ္ပတ္န႔ကဲြာ… ေပးပါ…’
‘မေပးပါဘူး… ဒီအတုိင္းပဲထြက္ခ.ဲ့ . ဦးေဇာ္အကုန္ျမင္ၿပီးသားကို.. မွဲ႔ေလးေတာင္သိေနမွေတာ့…’
‘အား.. ဦးေဇာ္ေရေတာ္ေတာ့…’
ဆုပိုင္ေဆြ ဆက္ေတာင္းလို့လဲ ရမည္ မဟုတ္မွန္းသိသျဖင့္ မိမိဖာသာ အႀကံထုတ္လွ်က္ရွိသည္။
ဆုပိုင္ေဆြ ဆက္ေတာင္းလို့လဲ ရမည္ မဟုတ္မွန္းသိသျဖင့္ မိမိဖာသာ အႀကံထုတ္လွ်က္ရွိသည္။
တဘတ္အေသးကို ခါးတြင္ပတ္ရန္ ႀကိဳးစားေနသည္။ တဘတ္မွာ အေတာ္ေသးသျဖင့္ ခါးတြင္လံုး၀မျမဲ။
ျပန္ေျပေျပက်ေနသည္။ လွေဇာ္မွာ ဆုပိုင္ေဆြ တဘတ္ပတ္ေနသည္ကို မွန္၀ါး၀ါးၾကားမွ အပီအျပင္ စူးစိုက္ၾကည့္ေနသည္။ တဆက္တည္း မိမိတြင္ရွိေသာ တဘတ္ကို ေစာင္ေအာက္ထဲထိုးၿပီး ဖြက္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ တဘတ္ကိုခ်ည္ရင္းျဖင့္ရသြားသည္။ ရင္ဘတ္ကေတာ့ ေနာက္တစ္ထည္ျဖင့္ လံုး၀စည္းမရသျဖင့္ တဘတ္ေလးျဖင့္ ရင္သားေလးေတြကို ကြယ္ၿပီးထြက္လာသည္။ ႏႈတ္မွလည္း ဦးေဇာ္ႏွာဘူးဆိုတာကို ဂါထာတစ္ခုလို ပြစိပြစိေရရြတ္ရင္း ထြက္လာသည္။
ေရခ်ိဳးခန္းေပါက္၀ေရာက္သည္ႏွင့္ လွေဇာ္ဆီသို႔ မ်က္ေစာင္းဒုိင္းခနဲ လွမ္းထိုးသည္။ လွေဇာ္ကေတာ့ ရီက်ဲက်ဲ။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ဆီလွမ္းလာသည္။ ေအာက္ကတဘတ္မွာ အရမ္းေသးသျဖင့္ ေပါင္တျခမ္းက အလိုလိုေပၚေနသည္။ အနံလည္းတိုသျဖင့္ ဖင္ေအာက္မွာလည္းမလံု။ ေျခလွမ္းနဲနဲဟလွ်င္ပင္ ပိပိေလးက လွစ္ခနဲ ေပၚေပၚလာသည္။
ျပန္ေျပေျပက်ေနသည္။ လွေဇာ္မွာ ဆုပိုင္ေဆြ တဘတ္ပတ္ေနသည္ကို မွန္၀ါး၀ါးၾကားမွ အပီအျပင္ စူးစိုက္ၾကည့္ေနသည္။ တဆက္တည္း မိမိတြင္ရွိေသာ တဘတ္ကို ေစာင္ေအာက္ထဲထိုးၿပီး ဖြက္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ တဘတ္ကိုခ်ည္ရင္းျဖင့္ရသြားသည္။ ရင္ဘတ္ကေတာ့ ေနာက္တစ္ထည္ျဖင့္ လံုး၀စည္းမရသျဖင့္ တဘတ္ေလးျဖင့္ ရင္သားေလးေတြကို ကြယ္ၿပီးထြက္လာသည္။ ႏႈတ္မွလည္း ဦးေဇာ္ႏွာဘူးဆိုတာကို ဂါထာတစ္ခုလို ပြစိပြစိေရရြတ္ရင္း ထြက္လာသည္။
ေရခ်ိဳးခန္းေပါက္၀ေရာက္သည္ႏွင့္ လွေဇာ္ဆီသို႔ မ်က္ေစာင္းဒုိင္းခနဲ လွမ္းထိုးသည္။ လွေဇာ္ကေတာ့ ရီက်ဲက်ဲ။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ဆီလွမ္းလာသည္။ ေအာက္ကတဘတ္မွာ အရမ္းေသးသျဖင့္ ေပါင္တျခမ္းက အလိုလိုေပၚေနသည္။ အနံလည္းတိုသျဖင့္ ဖင္ေအာက္မွာလည္းမလံု။ ေျခလွမ္းနဲနဲဟလွ်င္ပင္ ပိပိေလးက လွစ္ခနဲ ေပၚေပၚလာသည္။
လွေဇာ္ေရွ႔ မတ္တပ္ရပ္ရင္း
‘ဦးေဇာ္.. တဘတ္ေပးကြာ….’
‘ဦးေဇာ္မွာ မရွိဘူးေလ.. ဒီတဘတ္တစ္ခုတည္းကိုး…’
လွေဇာ္က ဆုပိုင္ေဆြကို ေျခအဆံုးေခါင္းအဆံုးၾကည့္ရင္ ရီက်ဲက်ဲလုပ္ေနသည္။
‘မဟုတ္ဘူး.. ဆုပိုင္သိတယ.္ . ဦးေဇာ္ဆီမွာရွိတယ္… ဦးေဇာ္ ညစ္ပတ္ထားတာ…’
‘ေရာ္.. မမေလးရယ္.. မဟုတ္ရပါဘူးဆိုေန…’
‘မဟုတ္ဘူးဆိုလ.ဲ . ခုဦးေဇာ္၀တ္ထားတာ ဆုပိုင္ကိုေပး…’
‘အင္.. ညည္းကို ေပးရင္ က်ဳပ္က တံုးလံုးျဖစ္သြားမွာေပါ့.. ‘
‘သိဘူးကြာ.. ေပး.. ခုခၽြတ္ေပး…’
‘ဟား….’
‘မေပးဘူးလား.. မေပးရင္ ဆုပိုင္ခၽြတ္ယူမွာေနာ္…’
‘အာ.. ဒီေကာင္မေလးေတြ ခက္ေနပါၿပီ….’
‘ဆုပိုင္ တစ္ကေန သံုးအထိေရမယ္… မေပးရင္ တကယ္ခၽြတ္ယူေတာ့မွာေနာ္..’
‘ေန.. ေနပါဦး…’
‘တစ္………….’
‘ဟား………….. တယ္ခက္တာပဲ…’
‘ႏွစ္……………….’
‘တကယ္ခၽြတ္မလ႔လို
‘သံုး……..’
ား….’
ဆုပိုင္ေဆြေအာ္ရင္းတန္းလန္းျဖင့္ လွေဇာ္ခါးတြင္ပတ္ထားေသာ တဘတ္ကိုဆြဲလုေတာ့သည္။ လွေဇာ္က
လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ တဘတ္ကိုထိန္းထားသည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လက္တဖက္က ရင္သားေပၚတြင္ရွိေသာ တဘတ္ကိုျပဳတ္မက်ေအာင္ကိုင္ရင္း ဆဲြရသည္မို႔ အားမပါ။ ထုိ႔ျပင္ တဘတ္မွာလည္း လွေဇာ္ခါးတြင္ ျမဲျမံစြာပတ္ထားသျဖင့္ မကၽြတ္။ အားနဲ႔ဆြဲေဆာင့္သည္။ လံုး၀မကၽြတ္။ အားမရေတာ့ ရင္သားတြင္ကာထားေသာ တဘတ္ကိုလႊတ္ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆြဲေဆာင့္ေတာ့သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ရင္သားေလးႏွစ္မႊာမွာ လွေဇာ္ေရွ႔တြင္ အကာအကြယ္မဲ့စြာျဖင့္ လႈပ္ရွားေနသည္။
လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ တဘတ္ကိုထိန္းထားသည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လက္တဖက္က ရင္သားေပၚတြင္ရွိေသာ တဘတ္ကိုျပဳတ္မက်ေအာင္ကိုင္ရင္း ဆဲြရသည္မို႔ အားမပါ။ ထုိ႔ျပင္ တဘတ္မွာလည္း လွေဇာ္ခါးတြင္ ျမဲျမံစြာပတ္ထားသျဖင့္ မကၽြတ္။ အားနဲ႔ဆြဲေဆာင့္သည္။ လံုး၀မကၽြတ္။ အားမရေတာ့ ရင္သားတြင္ကာထားေသာ တဘတ္ကိုလႊတ္ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆြဲေဆာင့္ေတာ့သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ရင္သားေလးႏွစ္မႊာမွာ လွေဇာ္ေရွ႔တြင္ အကာအကြယ္မဲ့စြာျဖင့္ လႈပ္ရွားေနသည္။
သို့ေသာ္ အရြယ္အစားမၾကီးသျဖင့္ သိပ္မလႈပ္။ အားႏွင့္ ေဆာင့္ေဆာင့္လႈပ္မွ တုန္ခနဲ ျဖစ္ျဖစ္သြားသည္။
လွေဇာ္ကလည္း တဘတ္မကၽြတ္ေစရင္ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ထိန္းထားသည္။
‘ဟ.ဲ့ . ဟ.ဲ . အို… ေကာင္မေလး… ဘယ္ႏ႔.ွဲ . တအားဆြဲေနရတာလဲ…’
‘ေပးကြာ.. ေပးကြာ…’
ဆုပိုင္ေဆြ အားပိုရေအာင္ ေျခေထာက္အားစုရပ္ထားရာမွ အသာကားလိုက္သည္။
ကားလိုက္ကာမွ ခါးတြင္မရမကခ်ည္ထားေသာ တဘတ္ေလးပါကၽြတ္က်ၿပီး ေျခရင္းတြင္ပံုက်သြားသည္။
ကားလိုက္ကာမွ ခါးတြင္မရမကခ်ည္ထားေသာ တဘတ္ေလးပါကၽြတ္က်ၿပီး ေျခရင္းတြင္ပံုက်သြားသည္။
‘အို…. ဟ.ဲ့ . ဟ…ဲ့
မမေလးေရ… ဖင္တံုးလံုးျဖစ္ေနၿပီေနာ္…’
လွေဇာ္ရီရင္း လွမ္းစသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ျပန္၀တ္မေနေတာ့။ လိုရင္းမွာ လွေဇာ္၏ ခါးတြင္ပတ္ထားေသာ တဘတ္ကို ရေရးျဖစ္ေနသည္။
လွေဇာ္ကေတာ့…. လက္ႏွစ္ဖက္က မိမိခါးမွ တဘတ္မျပဳတ္ေစရန္ကိုင္ၿပီး ဆုပိုင္ေဆြ၏ပိပိေလးကို ၾကည့္ေနမိသည္။
ညကသာ ေရျဖင့္ကပ္ေနသျဖင့္ အေမႊးစိမ္းဖန္႔ဖန္႔ေလးကို ျမင္ရေသာ္လည္း ယခုမူ အေမႊးပင္ေပါက္ပါေလစဟု ထင္ရသည္။ ေပါင္ကေလးကားထားသည္ကို အေပၚစီးမွ ျမင္ရျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ပိပိေအာက္ပိုင္းကိုေတာ့ မျမင္ရ။ အကြဲေၾကာင္းေလးသာ ျမင္ရျခင္းျဖစ္သည္။ လွေဇာ္မေနႏိုင္သျဖင့္ လက္တစ္ဖက္လႊတ္ၿပီး စသလိုလိုျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြတင္ပါးေလးကို အသာအယာလွမ္းရိုက္သည္။ ႏူးႏူးညံ့ျဖင့္ အိကနဲအထိအေတြ႔ကို ရလိုက္သည္။
လွေဇာ္ကေတာ့…. လက္ႏွစ္ဖက္က မိမိခါးမွ တဘတ္မျပဳတ္ေစရန္ကိုင္ၿပီး ဆုပိုင္ေဆြ၏ပိပိေလးကို ၾကည့္ေနမိသည္။
ညကသာ ေရျဖင့္ကပ္ေနသျဖင့္ အေမႊးစိမ္းဖန္႔ဖန္႔ေလးကို ျမင္ရေသာ္လည္း ယခုမူ အေမႊးပင္ေပါက္ပါေလစဟု ထင္ရသည္။ ေပါင္ကေလးကားထားသည္ကို အေပၚစီးမွ ျမင္ရျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ပိပိေအာက္ပိုင္းကိုေတာ့ မျမင္ရ။ အကြဲေၾကာင္းေလးသာ ျမင္ရျခင္းျဖစ္သည္။ လွေဇာ္မေနႏိုင္သျဖင့္ လက္တစ္ဖက္လႊတ္ၿပီး စသလိုလိုျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြတင္ပါးေလးကို အသာအယာလွမ္းရိုက္သည္။ ႏူးႏူးညံ့ျဖင့္ အိကနဲအထိအေတြ႔ကို ရလိုက္သည္။
ထိုအထိအေတ႔ြႏွင့္ တျပိဳင္နက္တည္း မိမိေအာက္ပိုင္းမွာလည္း ေအးကနဲခံစားလိုက္ရသည္။
ဆုပိုင္ေဆြဆီမွ ဟင္ကနဲ အာေမဋိတ္သံ ထြက္လာသည္။ လက္တစ္ဖက္တည္းျဖင့္ အထိန္း၊ ဆုပိုင္ေဆြကလည္း အားျဖင့္အဆြဲ၊ တဘတ္ကၽြတ္သြားျခင္းပင္။ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္မွာကား အတားအဆီးမရွိ အေပၚသို႔ေထာင္တတ္ကာ တဆတ္ဆတ္တုန္လွ်က္ရွိသည္။ဆုပိုင္ေဆြမွာ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္ကို ျမင္ၿပီးၾကက္ေသေသသြားကား လက္တြင္ကိုင္တားေသာ တဘက္ကို လႊတ္လိုက္သည္။ လွေဇာ္က အလွ်င္အျမန္ ျပန္ဖံုးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြဆက္မလုေတာ့ပဲ ကိုယ္လံုးတီးျဖင့္ ခ်ာကနဲလွည့္သြားသည္။
တိုးတိုး တိုးတိုးျဖင့္လည္း ‘ဦးေဇာ္ ႏွာဘူးႀကီး’ ဟု တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနသည္။ အသံေတြေတာ့ တုန္ေနမွန္း လွေဇာ္ သတိထားမိလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ဖာသာသူ ဖင္အေျပာင္သားႏွင့္ပင္ ေသတၱာဖြင့္ကာ အ၀တ္ေတြ
ေရြးထုတ္ေနသည္။ လွေဇာ္မွလည္း အသင့္ျပင္ထားေသာ ေဘာင္းဘီႏွင့္အကၤ် ီကို ေကာက္စြပ္လိုက္သည္။ လွေဇာ္၀တ္လ႔ၿို ပီးေလာက္မွ ဆုပိုင္ေဆြ အ၀တ္ေရြးလို႔ၿပီးသည္။ လွေဇာ္ကို မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္လွမ္းထိုးရင္း
ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို စြတ္လိုက္သည္။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေလးမွာ ပန္းေရာင္ေလး။ ကာတြန္းရုပ္ကေလးမ်ားၿဖင့္။ ၿပီးမွဘရာစီယာ ပန္းေရာင္ကို ၀တ္သည္။ ေဘာင္းဘီတို အ၀ါ။ တီရွပ္ အနီေလး ဖားရုပ္ကေလးႏွင့္။
တိုးတိုး တိုးတိုးျဖင့္လည္း ‘ဦးေဇာ္ ႏွာဘူးႀကီး’ ဟု တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနသည္။ အသံေတြေတာ့ တုန္ေနမွန္း လွေဇာ္ သတိထားမိလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ဖာသာသူ ဖင္အေျပာင္သားႏွင့္ပင္ ေသတၱာဖြင့္ကာ အ၀တ္ေတြ
ေရြးထုတ္ေနသည္။ လွေဇာ္မွလည္း အသင့္ျပင္ထားေသာ ေဘာင္းဘီႏွင့္အကၤ် ီကို ေကာက္စြပ္လိုက္သည္။ လွေဇာ္၀တ္လ႔ၿို ပီးေလာက္မွ ဆုပိုင္ေဆြ အ၀တ္ေရြးလို႔ၿပီးသည္။ လွေဇာ္ကို မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္လွမ္းထိုးရင္း
ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို စြတ္လိုက္သည္။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေလးမွာ ပန္းေရာင္ေလး။ ကာတြန္းရုပ္ကေလးမ်ားၿဖင့္။ ၿပီးမွဘရာစီယာ ပန္းေရာင္ကို ၀တ္သည္။ ေဘာင္းဘီတို အ၀ါ။ တီရွပ္ အနီေလး ဖားရုပ္ကေလးႏွင့္။
လွေဇာ္အဆင္သင့္ျပင္ၿပီး ဆုပိုင္ေဆြကို ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ
မ်က္ႏွာကို အနည္းငယ္ျပင္ဆင္ၿပီးသည္ႏွင့္ ၂ေယာက္သား အခန္းျပင္ထြက္လာခဲ့သည္။ အခန္းျပင္ေရာက္သည္အထိ ရင္ခုန္ုသံမျငိမ္ေသး။ ဆုပိုင္ေဆြလည္း ရင္ခုန္ေနပံုရသည္။ ဘာစကားမွမေျပာပဲ
ေခါင္းငံု႔ေနသည္။ တည္းခိုေသာ ၈လႊာမွ ေအာက္ဆင္းရန္ ဓာတ္ေလွကားထဲ၀င္လိုက္သည္။ ႏွစ္ေယာက္တည္း။ ဓာတ္ေလွကားတြင္းရွိ ေလးဖက္ေလးတန္မွန္မ်ားမွ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အခ်င္းခ်င္းျမင္ေနရသည္။
လွေဇာ္မွ ေလသံေလးျဖင့္
မ်က္ႏွာကို အနည္းငယ္ျပင္ဆင္ၿပီးသည္ႏွင့္ ၂ေယာက္သား အခန္းျပင္ထြက္လာခဲ့သည္။ အခန္းျပင္ေရာက္သည္အထိ ရင္ခုန္ုသံမျငိမ္ေသး။ ဆုပိုင္ေဆြလည္း ရင္ခုန္ေနပံုရသည္။ ဘာစကားမွမေျပာပဲ
ေခါင္းငံု႔ေနသည္။ တည္းခိုေသာ ၈လႊာမွ ေအာက္ဆင္းရန္ ဓာတ္ေလွကားထဲ၀င္လိုက္သည္။ ႏွစ္ေယာက္တည္း။ ဓာတ္ေလွကားတြင္းရွိ ေလးဖက္ေလးတန္မွန္မ်ားမွ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အခ်င္းခ်င္းျမင္ေနရသည္။
လွေဇာ္မွ ေလသံေလးျဖင့္
‘ဆုပိုင္… ရွက္ေနတာလား……’
‘…..’
‘ဒါမွမဟုတ.္ . ဦးေဇာ္ကို စိတ္ဆိုးေနတာလား…’
‘မဆိုးပါဘူး….’
ဆုပိုင္ေဆြ မပြင့္တပြင့္ျဖင့္အသံထြက္လာသည္။
‘ဒါေပမဲ့.. ဦးေဇာ္ ဆုပိုင္ကို အထင္မေသးပါနဲ႔ေနာ္…’
‘ဘာကိစၥေသးရမွာလည္း ဆုပုိင္ရယ္…’
‘ဆုပိုင္… ဒီလိုမ်ိဳးတခါမွ မျဖစ္္ဖူးပါဘူး… ဦးေဇာ္ကို ဆုပိုင္စိတ္ထဲမွာ အရမ္းရင္းႏွီးသလိုခံစားရလို႔ပါ…
ဆုပိုင္သူမ်ားေတြနဲ႔လည္း အဲလိုမ်ိဳး မေနဖူးပါဘူး….’
ဆုပိုင္သူမ်ားေတြနဲ႔လည္း အဲလိုမ်ိဳး မေနဖူးပါဘူး….’
‘အင္းပါ.. ဦးေဇာ္ ဆုပိုင္ကို ယံုပါတယ္…’
‘ဦးေဇာ္.. ဒီကိစၥကို ဘယ္သ႔ကူိုမွမေျပာပါနဲ႔ေနာ္.. ဆုပိုင္ေတာင္းပန္ပါတယ္…’
‘စိတ္ခ်ပါ.. ဆုပိုင္ရယ္.. ဦးေဇာ္ ဘယ္သူ႔ကိုမွမေျပာဘူး… ဒါေတြဟာ ဦးေဇာ္နဲ႔ဆုပိုင္
ႏွစ္ေယာက္တည္းသိတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေစရမယ္… ေနာ္…’
ႏွစ္ေယာက္တည္းသိတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေစရမယ္… ေနာ္…’
လွေဇာ္ေျပာရင္းျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြပုခံုးေလးကို လွမ္းဖက္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ အလိုက္သင့္ေလးမွီခ်လိုက္ကာ လွေဇာ္အားျပန္ဖက္လာသည္။ ဓာတ္ေလွကား တံခါးပြင့္သြားသည္မို႔ႏွစ္ဦးသားျပန္ခြာလိုက္သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လွေဇာ္ရင္တြင္းၾကည္ႏူးေနသည္။ ရင္ခုန္ႏႈန္းကလည္း မက်ေသး။ အရင္ကထက္ ပိုရင္းနီးသြားၾကေၾကာင္းေတာ့ ႏွစ္ဦးသားနားလည္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လွေဇာ္လက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္းေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးထူးလ်က္ရွိသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအား အနီးနားရွိ shopping mallတစ္ခုသို႔ ေခၚသြားသည္။ေရခဲမုန္႔ေကၽြးသည္။ ကလစ္ေလး၀ယ္ေပးသည္။ ဆုပိုင္ေဆြလိုခ်င္သည္ဆိုေသာ
သူ့တစ္ကိုယ္စာနီးပါးရွိ တတ္ဒီဘဲေမႊးပြအရုပ္ႀကီး ၀ယ္ေပးလိုက္ၿပီး ျပန္လာခဲ့သည္။ ေန႔လည္စာစားခါနီး ဘုန္းခန္႔တ႔ိုဖုန္းလွမ္းဆက္သျဖင့္ ဟိုတယ္ျပန္လာခဲ့သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ အရုပ္ႀကီး အခန္းတြင္းျပန္ထားသည္။ ေန႔လည္စာ အျပင္ထြက္စားၾကသည္။ ၿပီးမွ ျမဘုရားသို႔ လွေဇာ္လိုက္ပို႔လိုက္သည္။ ခရီးလမ္းတစ္ေလ်ာက္လံုး ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္လက္ကို မလႊတ္တမ္းဆုပ္ထားသည္။
လည္ပတ္ေနစဥ္အတြင္းပင္ ဘန္ေကာက္တြင္ ေနထိုင္ေနေသာ ဘုန္းခန္႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက
ဖုန္းလာသည္။ ဘုန္းခန္႔တ႔ကိုိုညစာဖိတ္ေကၽြးမည္ဟု။ ဆုပိုင္ေဆြက မလိုက္လို။ လွေဇာ္မွလည္း မိမိသူငယ္ခ်င္းမဟုတ္သိလည္းမသိသျဖင့္ မလိုက္လို။ ေနာက္ဆံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ဘုန္းခန္႔တ႔ကို
ညစာသြားစားမည္။ လွေဇာ္ႏွင့္ဆုပိုင္ေဆြကေဟာ္တယ္တြင္ ညစာစားမည္။ ညဖက္ အနီးနားလည္ျဖစ္ခ်င္လည္ျဖစ္မည္ ဟုဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကသည္။
သူ့တစ္ကိုယ္စာနီးပါးရွိ တတ္ဒီဘဲေမႊးပြအရုပ္ႀကီး ၀ယ္ေပးလိုက္ၿပီး ျပန္လာခဲ့သည္။ ေန႔လည္စာစားခါနီး ဘုန္းခန္႔တ႔ိုဖုန္းလွမ္းဆက္သျဖင့္ ဟိုတယ္ျပန္လာခဲ့သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ အရုပ္ႀကီး အခန္းတြင္းျပန္ထားသည္။ ေန႔လည္စာ အျပင္ထြက္စားၾကသည္။ ၿပီးမွ ျမဘုရားသို႔ လွေဇာ္လိုက္ပို႔လိုက္သည္။ ခရီးလမ္းတစ္ေလ်ာက္လံုး ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္လက္ကို မလႊတ္တမ္းဆုပ္ထားသည္။
လည္ပတ္ေနစဥ္အတြင္းပင္ ဘန္ေကာက္တြင္ ေနထိုင္ေနေသာ ဘုန္းခန္႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက
ဖုန္းလာသည္။ ဘုန္းခန္႔တ႔ကိုိုညစာဖိတ္ေကၽြးမည္ဟု။ ဆုပိုင္ေဆြက မလိုက္လို။ လွေဇာ္မွလည္း မိမိသူငယ္ခ်င္းမဟုတ္သိလည္းမသိသျဖင့္ မလိုက္လို။ ေနာက္ဆံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ဘုန္းခန္႔တ႔ကို
ညစာသြားစားမည္။ လွေဇာ္ႏွင့္ဆုပိုင္ေဆြကေဟာ္တယ္တြင္ ညစာစားမည္။ ညဖက္ အနီးနားလည္ျဖစ္ခ်င္လည္ျဖစ္မည္ ဟုဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကသည္။
ေဟာ္တယ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပင္ ဘုန္းခန္႔သူငယ္ခ်င္းက ဘုန္းခန္႔တ႔ို့လင္မယားကို ေခၚသြားသည္။ လွေဇာ္က
ဆုပိုင္ေဆြႏွင့္တိုင္ပင္ကာ ညစာကို အခန္းတြင္သာစားေသာက္ရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေကာင္တာသို႔သြားကာ စားေသာက္မည့္စာရင္းကိုမွာ၍ အေပၚတက္ခဲ့ၾကေတာ့သည္။ အခန္းတြင္းေရာက္သည္ႏွင့္ ဆုပိုင္ေဆြက ကုတင္ေပၚသို႔သြားကာ ေျခပစ္လက္ပစ္လွဲခ်လိုက္သည္။
ဆုပိုင္ေဆြႏွင့္တိုင္ပင္ကာ ညစာကို အခန္းတြင္သာစားေသာက္ရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေကာင္တာသို႔သြားကာ စားေသာက္မည့္စာရင္းကိုမွာ၍ အေပၚတက္ခဲ့ၾကေတာ့သည္။ အခန္းတြင္းေရာက္သည္ႏွင့္ ဆုပိုင္ေဆြက ကုတင္ေပၚသို႔သြားကာ ေျခပစ္လက္ပစ္လွဲခ်လိုက္သည္။
ဆုပိုင္ေဆြမွာ ကုတင္ေပၚတြင္ ကန္႔လန္႔။ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းမွာၾကမ္းေပၚတြင္ေထာက္ရက္ ပက္လက္လွန္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေျခေထာက္အား လွေဇာ္ဖက္လွည့္ကာ ကားထားသလိုျဖစ္ေနသည္။ မနက္ကတည္းက ၀တ္ထားေသာ ေဘာင္းဘီမွာ တိုတိုပြပြျဖစ္သျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏
ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ပန္းေရာင္ကေလးမွာ အထင္းသားေပၚေနသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြေဘးတြင္ကပ္ထိုင္လိုက္သည္။
ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ပန္းေရာင္ကေလးမွာ အထင္းသားေပၚေနသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြေဘးတြင္ကပ္ထိုင္လိုက္သည္။
‘ငါ့တူမေလးလဲ ေတာ္ေတာ္ေမာသြားၿပီနဲ႔တူတယ္…’
‘ေမာတာေပါ့ ဦးေဇာ္ရယ…္ .’
လွေဇာ္ လက္တစ္ဖက္ကို ဆုပိုင္ေဆြဒူးေခါင္းေလးေပၚ အုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြဘာမွမေျပာသျဖင့္ အသာအယာပင္ ပြတ္ေနလိုက္သည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္ႏွာကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ရင္း…
‘ငါ့တူမေလးက ပိုပိုေခ်ာလာတယ္… ေရာက္တဲ့ေန႔ကနဲ႔ေတာင္ မတူေတာ့ဘူး..’
‘ဟား… ဦးေဇာ္.. လုပ္ျပန္ၿပီ.. လူကိုၾကည့္ျပီး ေျပာေနျပန္ၿပီ….’
လွေဇာ္ ေျပာေျပာဆိုဆိုပင္ ေခါင္းကိုငံု႔ကာ ဆုပိုင္ေဆြပါးေလးကို ရႊတ္ခနဲနမ္းလိုက္သည္။
‘ေဟာ့ေတာ…့
ဦးေဇာ္ ဘာလုပ္တာလဲ…’
ဆုပိုင္ေဆြ လက၀္ါးေလးျဖင့္ ပါးကို ေယာင္ယမ္းကိုင္လိုက္သည္။
‘ငါ့တူမက အရမ္းလွေတာ…့ဦးေဇာ္.. မေနႏိုင္လို႔ပါကြာ.. စိတ္မဆိုးပါနဲ႔… ’
‘ဟား.. ဟား.. အပိုေတြ… ခစ္ခစ္ခစ္..
‘ဘာရီတာလဲ.. ဦးေဇာ္ကို ေလွာင္တာလား…’
‘ခစ္ခစ္ခစ္..’
ဆုပိုင္ေဆြမွာ ျပန္မေျဖပဲ ဆက္ရီေနသျဖင့္ လွေဇာ္အူယားလာသည္။
‘ကဲကြာ.. ကဲကြာ.. ရီခ်င္ဦး…’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပါးႏွစ္ဖက္အား ဘယ္ျပန္ညာျပန္ နမ္းပစ္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြက ရီေနဆဲ။
လွေဇာ္ႏႈတ္ခမ္းေလးျဖင့္ ပါးေလးကို ထိကပ္ထားလိုက္ေတာ့ ရီသံေတြတိတ္သြားသည္။ ရီသံေပ်ာက္သည့္ေနာက္တြင္ အသံရွဴသံျပင္းျပင္းေလးက နားနားကပ္ၾကားေနရသည္။ သက္ျပင္းမႈတ္သံေလးက လွေဇာ္ပါးနားမွ ကပ္ထြက္သြားသည္။ လွေဇာ္စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့။ မိမိႏႈတ္ခမ္းေလးျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ရြရြေလးထိလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ဘာမွမေျပာ။ မ်က္လံုးအစံုကို မွိတ္ထားသည္။ လွေဇာ္ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းဖိကပ္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ပါးစပ္ကိုအသာဟကာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ငံုလိုက္သည္။ ထိုမွတဆင့္ အေပၚႏႈတ္ခမ္းေလး။ ၿပီးမွ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကို ငံုစုပ္လိုက္သည္။ လွေဇာ္၏လက္တစ္ဖက္က ဆုပိုင္ေဆြ၏ေပါင္တံေလးေပၚတြင္ စံုခ်ည္ဆန္ခ်ည္ ရြရြေလးေျပးေနသည္။
ေခ်ာမြတ္လွေသာ ေပါင္တံမွာ ၾကက္သီးဖုကေလးမ်ား ထေနသျဖင့္ ၾကမ္းၾကမ္းေလးျဖစ္ေနသည္။ လက္ကေလးျဖင့္ေပါင္တြင္းသားေလးမ်ားကို ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ အသာအယာပြတ္ရင္း တျဖည္းျဖည္း အေပၚတက္လာခဲ့သည္။
ေဘာင္းဘီအနားသတ္ေလးသို႔ လက္ေရာက္လာသည္။ အသာအယာပြတ္ရင္းႏွင့္ပင္ ေဘာင္းဘီ ေျခေထာက္ေပါက္္မွအထက္သ႔ို့ဆက္တက္လိုက္သည္။ မ်ားမ်ားမတက္လိုက္္ရ။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ သားေရႀကိဳးေလးကို စမ္းမိသည္။
လွေဇာ္ႏႈတ္ခမ္းေလးျဖင့္ ပါးေလးကို ထိကပ္ထားလိုက္ေတာ့ ရီသံေတြတိတ္သြားသည္။ ရီသံေပ်ာက္သည့္ေနာက္တြင္ အသံရွဴသံျပင္းျပင္းေလးက နားနားကပ္ၾကားေနရသည္။ သက္ျပင္းမႈတ္သံေလးက လွေဇာ္ပါးနားမွ ကပ္ထြက္သြားသည္။ လွေဇာ္စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့။ မိမိႏႈတ္ခမ္းေလးျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ရြရြေလးထိလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ဘာမွမေျပာ။ မ်က္လံုးအစံုကို မွိတ္ထားသည္။ လွေဇာ္ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းဖိကပ္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ပါးစပ္ကိုအသာဟကာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ငံုလိုက္သည္။ ထိုမွတဆင့္ အေပၚႏႈတ္ခမ္းေလး။ ၿပီးမွ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကို ငံုစုပ္လိုက္သည္။ လွေဇာ္၏လက္တစ္ဖက္က ဆုပိုင္ေဆြ၏ေပါင္တံေလးေပၚတြင္ စံုခ်ည္ဆန္ခ်ည္ ရြရြေလးေျပးေနသည္။
ေခ်ာမြတ္လွေသာ ေပါင္တံမွာ ၾကက္သီးဖုကေလးမ်ား ထေနသျဖင့္ ၾကမ္းၾကမ္းေလးျဖစ္ေနသည္။ လက္ကေလးျဖင့္ေပါင္တြင္းသားေလးမ်ားကို ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ အသာအယာပြတ္ရင္း တျဖည္းျဖည္း အေပၚတက္လာခဲ့သည္။
ေဘာင္းဘီအနားသတ္ေလးသို႔ လက္ေရာက္လာသည္။ အသာအယာပြတ္ရင္းႏွင့္ပင္ ေဘာင္းဘီ ေျခေထာက္ေပါက္္မွအထက္သ႔ို့ဆက္တက္လိုက္သည္။ မ်ားမ်ားမတက္လိုက္္ရ။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ သားေရႀကိဳးေလးကို စမ္းမိသည္။
သားေရႀကိဳးေလးတေလ်ာက္ လက္ညိဳးေလးျဖင့္ အသာအယာ ပြတ္စမ္းေနလိုက္သည္။ ၿပီးမွ လက္ကေလးကို
ပိပိေလးေပၚသို႔ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေပၚမွေန၍ အသာအယာ တို့႔ထိိလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ တြန္႔ခနဲျဖစ္သြားသည္။
အသံေတာ့ထြက္မလာ။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိအထက္ပိုင္း ဆီးခံုမို႔မို႔ေလးေပၚသို႔ လက္ေခ်ာင္းကေလးျဖင့္ အသာအယာ ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္မွ ပိပိအကြဲေၾကာင္းေလးအတိုင္း လက္ညိဳးေလးျဖင့္ အထက္ေအာက္ စုန္ဆန္ေပးလိုက္သည္။ ပါးလႊာလွေသာ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေလးမွတဆင့္ ပူေႏြးေသာအထိအေတြ႔ကို ရေနသည္။ တခါတရံ အဆံဖုဖုေလးကို စမ္းမိသည္။ ေဘာင္းဘီေလးမွာလည္း အနည္းငယ္ စိုစြတ္ေနရာမွ ရႊဲလာသည္။ လွေဇာ္၏ လွ်ာသည္လည္း ဆုပိုင္ေဆြပါးစပ္ထဲသို႔ ေရာက္ရွိေမႊေႏွာက္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြထံမွ ျငီးသံသဲ့သဲ့ႏွင့္ အသက္ရွဴသံျပင္းျပင္းသာ ထြက္ေပၚလာႏိုင္သည္။
အနည္းငယ္ၾကာမွ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ရင္ဘတ္ကို တြန္းထုတ္သည္။
‘အား.. အင့္.. ဦးေဇာ္… ဆုပိုင္အသက္ရွဴလ႔ို့မဝေတာ့ဘူး.. မြန္းေနၿပီ….’
ထိုအခါမွ လွေဇာ္ ႏႈတ္ခမ္းကိုခြာလိုက္သည္။ လက္ကိုေတာ့ ပိပိအေပၚမွမခြာေသး။ အကြဲေၾကာင္းေလးအတိုင္း လက္ညိဳးေလးကို ကစားလွ်က္ရွိေသးသည္။
‘ဦးေဇာ္ရယ္.. ရပ္ပါေတာ့.. ဆုပိုင္မေနတတ္ေတာ့ဘူး… ေနာ္..’
လွေဇာ္လက္ကို ဆုပိုင္ေဆ ြတြန္းထုတ္ေနသည္။ အားေတာ့မပါ။
‘ဦးေဇာ္.. ေတာ္ပါေတာ့ဆိုေနကြာ.. လူလည္း ညစ္ပတ္ေနၿပီ.. ေရခ်ိဳးရဦးမွာမို႔လ႔ပို
‘ဒါဆိုလည္း တူတူခ်ိဳးမယ္ေလ…’
‘အာ.. မလုပ္ပါနဲ႔… ဆုပိုင္ရွက္တယ္..’
ါ… ေနာ္….’
‘ဦးေဇာ္ကို မရွက္ပါန႔ဆဲုပိုင္ရယ္.. ဦးေဇာ္လည္း ဆုပိုင္ကို ျမင္ဖူးသလို ဆုပိုင္လည္း ဦးေဇာ္ဟာကို ျမင္ဖူးတာပဲကိုေနာ္…’
ဆုပိုင္ေဆြထံမွ တုန္႔ျပန္သံထြက္မလာသျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြလက္ခံလိုက္ၿပီဟု လွေဇာ္ယူဆလိုက္သည္။
‘က…ဲ
ဆုပိုင္သေဘာတူတယ္ဆိုရင္ ဦးေဇာ္ ဆုပိုင္အ၀တ္ေတြကို ခၽြတ္ေပးမယ္ေနာ္…’
‘ဦးေဇာ္တို႔ကေတာ့ ေျပာရဆိုရ တအားခက္တာပဲ….’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏တီရွပ္ေလးကို ေအာက္ေျခမွမကာ ေခါင္းမွဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွ
အလိုက္သင့္ကေလး လက္ေျမွာက္ေပးလိုက္သည္။ အကၤ်ီကၽြတ္သြားသည္ႏွင့္ ပန္းေရာင္ဘရာစီယာေလး ေပၚလာသည္။ ဗိုက္သားကေလးမ်ားမွာ အဆီမရွိပဲ ခ်ပ္ခ်ပ္ေလးျဖစ္ေနသည္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏တီရွပ္ေလးကို ေအာက္ေျခမွမကာ ေခါင္းမွဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွ
အလိုက္သင့္ကေလး လက္ေျမွာက္ေပးလိုက္သည္။ အကၤ်ီကၽြတ္သြားသည္ႏွင့္ ပန္းေရာင္ဘရာစီယာေလး ေပၚလာသည္။ ဗိုက္သားကေလးမ်ားမွာ အဆီမရွိပဲ ခ်ပ္ခ်ပ္ေလးျဖစ္ေနသည္။
‘ေဘာင္းဘီလဲခၽြတ္လိုက္မယ္ေနာ္….’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေဘာင္းဘီၾကယ္သီးကို ျဖဳတ္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ေဘာင္းဘီဇစ္ေလးကို အသာအယာေအာက္သို႔ ဆြဲခ်လိုက္သည္။ အတြင္းခံပန္းေရာင္ေလးႏွင့္ ဆီးခံုမို႔မို႔ေလးေပၚလာသည္။
‘ဆုပိုင္က ပန္းေရာင္ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္တယ္ေနာ္…’
‘ဆုပိုင္က ပန္းေရာင္ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္တယ္ေနာ္…’
‘ဟုတ္ ဘာလ႔လိုလ…ဲ ’
‘ေအာ္… ဆုပိုင္ ေရာက္တဲ့ေနကလဲ ေအာက္ခံကပန္းေရာင္ေလ.. အရက္မူးတဲ့ေန႔ကလည္း ပန္းေရာင္ေလးပဲေလ…’
‘အာ……. ဦးေဇာ္.. ဆုပိုင္ေရာက္တဲ့ေန႔က ၀တ္တာကိုလည္း သိတာပဲလား…’
‘သိတာေပါ့… ဆုပိုင္က ေဘာင္းဘီတုိ၀တ္မွေတာ့ ဦးေဇာ္က ေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္ေနတာေလ…’
‘ဟာ.. ရွက္စရာႀကီးကြာ.. ဦးေဇာ္ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာပဲ…’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေဘာင္းဘီေလးကို ေျခေထာက္မွ အသာအယာဆြဲခၽြတ္ကာ ေအာက္တြင္ပံုထားလိုက္သည္။ ၿပီးမွ ဘရာစီယာေလးကို ျဖဳတ္လိုက္သည္။ ဘရာစီယာ ကၽြတ္သြားသည္တြင္ေတာ့ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လံုး၀န္းႏုနယ္လွေသာ ရင္သားေဖြးေဖြးေလးမ်ား ထင္းခနဲေပၚလွေတာ့သည္။
‘ဆုပိုင္ႏို႔ေလးေတြက လွတယ္ေနာ…္ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြက နီရဲေနတာပဲ….’
‘အာ.. ဦးေဇာ္… ခၽြတ္မွာသာခၽြတ္.. ေလ်ာက္ေျပာမေနနဲ႔ ဆုပိုင္ရွက္တယ္…’
‘အင္း.. အဲဒါဆို ဆုပိုင္ရဲ႕ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကိုပါ ဦးေဇာ္ခၽြတ္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္…’
‘အင္း…’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေလးကို ခါးသာေရႀကိဳးမွ ကိုင္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ အသာအယာပင္ေအာက္ကို ဆြဲခ်လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွလည္း ခၽြတ္ရလြယ္ကူေစရန္ တင္ပါးေလးအသာၾကြေပးသည္။
ေဘာင္းဘီေလးကို ေပါင္လယ္ေလာက္ ဆြဲခ်ၿပီးခ်ိန္တြင္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ တင္ပါးေဖြးေဖြးေလးကို ရင္ခုန္စဖြယ္ ျမင္ေနရသည္။
ေပါင္ေလးႏွစ္ဖက္ကို စိထားသျဖင့္ ပိပိေလးကိုေတာ့ မျမင္ရေသး။ ေဘာင္းဘီကို ေျခေထာက္ေအာက္အထိ ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ ေပါင္တံေလးမ်ားႏွင့္ ေျခသလံုးေလးမ်ားကား သြယ္သြယ္ေလး။ ေပါင္တံေလးမ်ားေပၚတြင္ အေၾကာစိမ္းကေလးမ်ား ရွက္ျဖာေနၾကသည္။ လွေဇာ္သည္ မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္း ကိုယ္တုံးလုံးေလးႏွင့္ လွေနေသာ ဆုပိုင္ေဆြကို တကိုယ္လံုး ေခါင္းမွေျခဖ်ားအထိ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ၾကည့္ေနမိသည္။
ေဘာင္းဘီေလးကို ေပါင္လယ္ေလာက္ ဆြဲခ်ၿပီးခ်ိန္တြင္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ တင္ပါးေဖြးေဖြးေလးကို ရင္ခုန္စဖြယ္ ျမင္ေနရသည္။
ေပါင္ေလးႏွစ္ဖက္ကို စိထားသျဖင့္ ပိပိေလးကိုေတာ့ မျမင္ရေသး။ ေဘာင္းဘီကို ေျခေထာက္ေအာက္အထိ ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ ေပါင္တံေလးမ်ားႏွင့္ ေျခသလံုးေလးမ်ားကား သြယ္သြယ္ေလး။ ေပါင္တံေလးမ်ားေပၚတြင္ အေၾကာစိမ္းကေလးမ်ား ရွက္ျဖာေနၾကသည္။ လွေဇာ္သည္ မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္း ကိုယ္တုံးလုံးေလးႏွင့္ လွေနေသာ ဆုပိုင္ေဆြကို တကိုယ္လံုး ေခါင္းမွေျခဖ်ားအထိ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ၾကည့္ေနမိသည္။
‘အားပါး.. လွလိုက္တာကြာ…. အျပစ္ေျပာစရာ တကြက္မွမရွိဘူး…’
‘ဦးေဇာ္.. အရမ္းစိုက္ၾကည့္မေနနဲ႔ကြာ…’
‘လွလြန္းလို႕ပါကြာ….’
ဆုပိုင္ေဆြပါးႏွစ္ဖက္မွာ ရဲရဲနီေနသည္။ မိမိအတြင္းအဂၤါမ်ားကို ေယာက်္ားသားတစ္ေယာက္အား အတားအဆီးမရွိ ျပသရသျဖင့္ ရွက္စိတ္၊ မိမိကိုယ္ကို အလြန္လွသည္ဟု အမႊန္းတင္ခံရသျဖင့္ ပီတိျဖစ္စိတ္၊
ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ျဖင့္ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈမ်ားေၾကာင့္ ရင္ခုန္ေနေသာစိတ္စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးအမည္ မတပ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ခံစားခ်က္မ်ားျပင္းထန္လြန္းေနသည္။
ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ျဖင့္ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈမ်ားေၾကာင့္ ရင္ခုန္ေနေသာစိတ္စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးအမည္ မတပ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ခံစားခ်က္မ်ားျပင္းထန္လြန္းေနသည္။
‘ဦးေဇာ္လည္း ခၽြတ္ေလ… ဆုပိုင္က်ေတာ့ ကိုယ္တံုးလံုးႀကီးျဖစ္ၿပီး သူက်ေတာ့ ဘာမွလည္း မခၽြတ္ဘူး…’
‘ဆုပိုင္လာခၽြတ္ေလ…’
‘အမ္.. ခၽြတ္ရဲပါဘူး… ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ခၽြတ္ပါလား…’
‘အင္း.. အဲဒါဆိုလဲၿပီးေရာ…’
လွေဇာ္ တီရွပ္ကိုခၽြတ္လိုက္သည္။ က်ယ္ျပန္႔ေသာ ရင္အုပ္ႀကီးႏွင့္ ၾကြက္သားအေျမွာင္းမ်ားမွာ အိမ္ေထာင္ရွိ မိန္းမသားမ်ားကိုပင္ အလြန္တရာဆြဲေဆာင္ေလရကား.. အပ်ိဳေပါက္မေလး ဆုပိုင္ေဆြမွာမူ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖင့္ ၾကက္ေသ ေသလ်က္ရွိေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ခါးပတ္ကိုျဖဳတ္ကာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ လွေဇာ္၏ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီအတြင္းမွ ေဖာင္းၾကြေနေခ်ၿပီ။ ဆုပိုင္ေဆြမွာကား
ႏႈတ္ခမ္းတို႔ေျခာက္ေနသျဖင့္ လ်ာျဖင့္သပ္လွ်က္ရွိသည္။ မ်က္လံုးမ်ားမွာ ရီေ၀ေ၀ျဖင့္ လွေဇာ္၏ေပါင္ျခံသို႔ စူးစိုက္ၾကည့္လွ်က္ရွိသည္။ လွေဇာ္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို အလွ်င္အျမန္ပင္ ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ အခ်ိန္အေတာ္အၾကာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံထားရေသာ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္ ေဖ်ာင္းကနဲ ကန္ထြက္လာသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြေရွ႔တြင္ မတ္မတ္ရပ္ေနလိုက္သည္။ လွေဇာ္၏ တန္ဆာႀကီးမွာ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္ႏွာနားတြင္ ၀ဲပ်ံေနသည္။ ကြမ္းသီးလံုးနီရဲရဲ၊ မဲမဲထူေနေသာ အေမႊးမ်ား၊ အေၾကာအျပိဳင္းျပိဳင္းထေနေသာ ကိုယ္ထည္၊ ေသြးတိုးတိုင္း တဇတ္ဇတ္တုန္ေနပံုမ်ားကဆုပိုင္ေဆြကို အသက္ရွဴမွားသြားေစသည္။
ႏႈတ္ခမ္းတို႔ေျခာက္ေနသျဖင့္ လ်ာျဖင့္သပ္လွ်က္ရွိသည္။ မ်က္လံုးမ်ားမွာ ရီေ၀ေ၀ျဖင့္ လွေဇာ္၏ေပါင္ျခံသို႔ စူးစိုက္ၾကည့္လွ်က္ရွိသည္။ လွေဇာ္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို အလွ်င္အျမန္ပင္ ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ အခ်ိန္အေတာ္အၾကာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံထားရေသာ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္ ေဖ်ာင္းကနဲ ကန္ထြက္လာသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြေရွ႔တြင္ မတ္မတ္ရပ္ေနလိုက္သည္။ လွေဇာ္၏ တန္ဆာႀကီးမွာ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္ႏွာနားတြင္ ၀ဲပ်ံေနသည္။ ကြမ္းသီးလံုးနီရဲရဲ၊ မဲမဲထူေနေသာ အေမႊးမ်ား၊ အေၾကာအျပိဳင္းျပိဳင္းထေနေသာ ကိုယ္ထည္၊ ေသြးတိုးတိုင္း တဇတ္ဇတ္တုန္ေနပံုမ်ားကဆုပိုင္ေဆြကို အသက္ရွဴမွားသြားေစသည္။
‘ဦးေဇာ္ဟာႀကီးက အႀကီးၾကီးပဲေနာ္… ၿပီးေတာ့ မာမာႀကီးနဲ႔တူတယ…္ ’
‘အင္းေပါ့.. အရင္ကျမင္ဖူးလား….’
‘ဟင့္အင္း.. မျမင္ဖူးဘူး…. အရင္ကျမင္ဖူးတာ အိမ္က ေမာင္ေလးဟာပဲျမင္ဖူးတယ္.. ေသးေသးျဖဴျဖဴေလး..
ၿပီးေတာ့ အခုကို မာမာတန္းတန္းႀကီးလဲ မဟုတ္ဘူး.. ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလး…’
ၿပီးေတာ့ အခုကို မာမာတန္းတန္းႀကီးလဲ မဟုတ္ဘူး.. ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလး…’
‘ေအာ္.. အခုက ဆုပိုင္ကိုျမင္လို႔ မာသြားတာေလ.. ဆုပိုင္က အရမ္းလွတာကို.. ’
လွေဇာ္ ေျပာရင္းျဖင့္ တခ်က္ညွစ္ျပလိုက္သည္။
‘အေမ့…’
ဇတ္ကနဲ အေပၚသို႔မတ္လာေသာ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္ကိုၾကည့္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြလန္႔ေအာ္သည္။
ဇတ္ကနဲ အေပၚသို႔မတ္လာေသာ ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္ကိုၾကည့္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြလန္႔ေအာ္သည္။
‘ကဲလာ.. ေရသြားခ်ိဳးရေအာင္..’လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြကို ဆက္ကနဲ ေပြ႔ခ်ီလိုက္သည္။ လွေဇာ္၏ လက္ႏွစ္ဖက္အတြင္းပါ ဆုပိုင္ေဆြေကြးေကြးေလး ပါသြားသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏တင္ပါးေဘးဖက္မွာ လွေဇာ္၏ရင္အုပ္ႏွင့္ပြတ္သပ္ရင္း
ေရခ်ိဳးခန္းအတြင္းသို႔ ပါသြားေလသည္။
ေရခ်ိဳးခန္းထဲေရာက္မွ ဆုပိုင္ေဆြကိုေအာက္သို႔ ခ်ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြအား မိမိရင္ခြင္အတြင္း ထားရင္းႏွင့္ပင္ ေရပန္းကို ဖြင့္လုိက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လွေဇာ္ကို ေက်ာေပးထားသျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ခါးကို ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္မွ ေထာက္လ်က္ရွိသည္။ ေရပန္းေအာက္သို႔ ၂ေယာက္သား၀င္ရပ္လိုက္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြ၏ေနာက္မွေန၍ လွေဇာ္သိုင္းဖက္လိုက္သည္။ ေရစိုစျပဳေနေသာ ပါးကေလးမ်ားကို နမ္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္ႏွာေလးကို အလိုက္သင့္ေလး ေမာ့ေပးထားသည္။ လွေဇာ္၏ လက္ႏွစ္ဖက္ကမူ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ရင္သားေလးမ်ားကို အသာအယာနယ္လ်က္ရွိသည္။ ၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္တစ္ဖက္ကိုကိုင္ကာ လွေဇာ္၏ လိင္တံႀကီးေပၚသ႔ို တင္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြကား လိင္တံကိုလက္ျဖင့္ အသာအယာကိုင္ထားသည္။ လွေဇာ္ဆုပိုင္ေဆြ၏ ညီမေလးဆီသ႔ို လက္ကိုလွမ္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လွေဇာ္ထက္အရပ္ပုသျဖင့္ ဒူးနဲနဲေကြးလိုက္ရသည္။
ေရစိုေနေသာ ပိပိေလးမွာ မို႔မို႔ေဖာင္းေဖာင္းေလး။ လွေဇာ္ လက္ညိဳးေလးျဖင့္ အကြဲေၾကာင္းေလးအတိုင္း အသာအယာ ဆြဲလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ တစ္ခ်က္တြန္႔ခနဲ႔ ျဖစ္သြားသလို လက္မွလည္း လွေဇာ္၏လိင္တံႀကီးကို လက္ျဖင့္ ညွစ္မိလိုက္သည္။
ေရခ်ိဳးခန္းအတြင္းသို႔ ပါသြားေလသည္။
ေရခ်ိဳးခန္းထဲေရာက္မွ ဆုပိုင္ေဆြကိုေအာက္သို႔ ခ်ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြအား မိမိရင္ခြင္အတြင္း ထားရင္းႏွင့္ပင္ ေရပန္းကို ဖြင့္လုိက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လွေဇာ္ကို ေက်ာေပးထားသျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ခါးကို ဂ်ဴနီယာလွေဇာ္မွ ေထာက္လ်က္ရွိသည္။ ေရပန္းေအာက္သို႔ ၂ေယာက္သား၀င္ရပ္လိုက္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြ၏ေနာက္မွေန၍ လွေဇာ္သိုင္းဖက္လိုက္သည္။ ေရစိုစျပဳေနေသာ ပါးကေလးမ်ားကို နမ္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္ႏွာေလးကို အလိုက္သင့္ေလး ေမာ့ေပးထားသည္။ လွေဇာ္၏ လက္ႏွစ္ဖက္ကမူ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ရင္သားေလးမ်ားကို အသာအယာနယ္လ်က္ရွိသည္။ ၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္တစ္ဖက္ကိုကိုင္ကာ လွေဇာ္၏ လိင္တံႀကီးေပၚသ႔ို တင္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြကား လိင္တံကိုလက္ျဖင့္ အသာအယာကိုင္ထားသည္။ လွေဇာ္ဆုပိုင္ေဆြ၏ ညီမေလးဆီသ႔ို လက္ကိုလွမ္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လွေဇာ္ထက္အရပ္ပုသျဖင့္ ဒူးနဲနဲေကြးလိုက္ရသည္။
ေရစိုေနေသာ ပိပိေလးမွာ မို႔မို႔ေဖာင္းေဖာင္းေလး။ လွေဇာ္ လက္ညိဳးေလးျဖင့္ အကြဲေၾကာင္းေလးအတိုင္း အသာအယာ ဆြဲလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ တစ္ခ်က္တြန္႔ခနဲ႔ ျဖစ္သြားသလို လက္မွလည္း လွေဇာ္၏လိင္တံႀကီးကို လက္ျဖင့္ ညွစ္မိလိုက္သည္။
“က.ဲ . ဦးေဇာ္.. ဆုပိုင္ကို ဆပ္ျပာတိုက္ေပးမယ္..”
လွေဇာ္ ဆပ္ျပာရည္ကို လက္ထဲသို႔ ေလာင္းထည့္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြကိုယ္ေပၚသို႔
အသာအယာ ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြအား မိမိဖက္သို႔လွည့္လိုက္ၿပီး ရင္သားေလးမ်ားကို အသာအယာ
ႏွိပ္နယ္ေပးလိုက္သည္။ ႏို႔သီးေခါင္းေလးအား လက္ညိဳးထိပ္ေလးျဖင့္ ဆြလိုက္ေတာ့ အင္း ကနဲအသံထြက္လာသည္။ လွေဇာ္ဆုပိုင္ေဆြကို ဆြဲဖက္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွ အလိုက္သင့္ေလး လွေဇာ္ကိုျပန္ဖက္သည္။ လွေဇာ္၏လိင္တန္ၾကီးမွာကား ဆုပိုင္ေဆြ၏ဗိုက္သားေလးကို တဇတ္ဇတ္ျဖင့္ ထိုးလွ်က္ရွိေလသည္။ ဆုပိုင္ေဆြအား ဖက္လ်က္ႏွင့္ပင္ လက္ထဲမွဆပ္ျပာျဖင့္ ေက်ာေလးေတြကို ပြတ္တိုက္ေပးလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္မွ လက္ကိုေအာက္သို႔ဆင္းကာ တင္ပါးေလးမ်ားကို ပြတ္လိုက္သည္။ တခါတရံလက္ကေလးျဖင့္ ညွစ္လိုက္သည္။ လက္ညိဳးေလးျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ခေရပြင့္ကေလးကို ဆြေပးလိုက္ရာ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လွေဇာ္အား တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ကိုဖက္ထားေလေတာ့သည္။ မ်က္ႏွာမူလ်က္ႏွင့္ပင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆုပိုင္ေဆြ၏ တင္ပါးေပၚမွမခြာပဲေပါင္ရင္းကေလးမ်ားဆီသို႔ စုန္ဆင္းလိုက္ရင္း လွေဇာ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ လွေဇာ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္ႏွင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိခံုးခံုးေလးမွာ လွေဇာ္၏ မ်က္ႏွာတည့္တည့္သို႔ေရာက္လာေတာ့သည္။ ပိပိေလးမွာ မို႔မို႔ခံုးခံုးေလး။
ေပါက္သည္ဆိုယံုမွ်ေသာ အေမြးႏုႏုေလးမ်ားမွာ ေရျဖင့္ကပ္ေနသျဖင့္ စိမ္းစိမ္းေလးျဖစ္ေနသည္။ ပိပိၾကားထဲမွ အဆံေလးက အျပင္သို႔ ျပဴလုျပဴခင္ေလးျဖစ္ေနသည္။ ဆီးစပ္တ၀ိုက္၊ ေပါင္တံတ၀ိုက္ႏွင့္ ပိပိေလးမွာ ေရစက္ကေလးမ်ား သီးေနသည္။ လွေဇာ္မေနႏိုင္ေတာ့။ ႏွာေခါင္းေလးျဖင့္ အသာအသာ နမ္းလိုက္သည္။
အသာအယာ ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြအား မိမိဖက္သို႔လွည့္လိုက္ၿပီး ရင္သားေလးမ်ားကို အသာအယာ
ႏွိပ္နယ္ေပးလိုက္သည္။ ႏို႔သီးေခါင္းေလးအား လက္ညိဳးထိပ္ေလးျဖင့္ ဆြလိုက္ေတာ့ အင္း ကနဲအသံထြက္လာသည္။ လွေဇာ္ဆုပိုင္ေဆြကို ဆြဲဖက္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွ အလိုက္သင့္ေလး လွေဇာ္ကိုျပန္ဖက္သည္။ လွေဇာ္၏လိင္တန္ၾကီးမွာကား ဆုပိုင္ေဆြ၏ဗိုက္သားေလးကို တဇတ္ဇတ္ျဖင့္ ထိုးလွ်က္ရွိေလသည္။ ဆုပိုင္ေဆြအား ဖက္လ်က္ႏွင့္ပင္ လက္ထဲမွဆပ္ျပာျဖင့္ ေက်ာေလးေတြကို ပြတ္တိုက္ေပးလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္မွ လက္ကိုေအာက္သို႔ဆင္းကာ တင္ပါးေလးမ်ားကို ပြတ္လိုက္သည္။ တခါတရံလက္ကေလးျဖင့္ ညွစ္လိုက္သည္။ လက္ညိဳးေလးျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ခေရပြင့္ကေလးကို ဆြေပးလိုက္ရာ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လွေဇာ္အား တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ကိုဖက္ထားေလေတာ့သည္။ မ်က္ႏွာမူလ်က္ႏွင့္ပင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆုပိုင္ေဆြ၏ တင္ပါးေပၚမွမခြာပဲေပါင္ရင္းကေလးမ်ားဆီသို႔ စုန္ဆင္းလိုက္ရင္း လွေဇာ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ လွေဇာ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္ႏွင့္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိခံုးခံုးေလးမွာ လွေဇာ္၏ မ်က္ႏွာတည့္တည့္သို႔ေရာက္လာေတာ့သည္။ ပိပိေလးမွာ မို႔မို႔ခံုးခံုးေလး။
ေပါက္သည္ဆိုယံုမွ်ေသာ အေမြးႏုႏုေလးမ်ားမွာ ေရျဖင့္ကပ္ေနသျဖင့္ စိမ္းစိမ္းေလးျဖစ္ေနသည္။ ပိပိၾကားထဲမွ အဆံေလးက အျပင္သို႔ ျပဴလုျပဴခင္ေလးျဖစ္ေနသည္။ ဆီးစပ္တ၀ိုက္၊ ေပါင္တံတ၀ိုက္ႏွင့္ ပိပိေလးမွာ ေရစက္ကေလးမ်ား သီးေနသည္။ လွေဇာ္မေနႏိုင္ေတာ့။ ႏွာေခါင္းေလးျဖင့္ အသာအသာ နမ္းလိုက္သည္။
‘အို… ဦးေဇာ္ ဘာလုပ္တာလဲ.. ငရဲေတြေတာ့ ၾကီးကုန္ေတာ့မွာပဲ…’
‘ဦးေဇာ္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးကြာ… ဆုပိုင္ဟာေလးကို နမ္းခ်င္လို႔ နမ္းလိုက္တာပါ… အားပါး… ေမြးေနတာပဲကြာ…’
လွေဇာ္ တစ္ခ်က္သာနမ္းလိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာကိုခြာလိုက္သည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုလည္း ေပါင္အေနာက္မွ
အေရွ႔သို့ဆြဲယူကာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေအာက္ ဒူးအထက္ကို ဆပ္ျပာမ်ားျဖင့္ ပြတ္သပ္ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးမွ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုအေပၚဖက္သို႔ အသာအယာတက္ကာ ေပါင္ျခံတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီကို ရြရြေလးပြတ္ေပးလိုက္ရာ…
လွေဇာ္ တစ္ခ်က္သာနမ္းလိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာကိုခြာလိုက္သည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုလည္း ေပါင္အေနာက္မွ
အေရွ႔သို့ဆြဲယူကာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေအာက္ ဒူးအထက္ကို ဆပ္ျပာမ်ားျဖင့္ ပြတ္သပ္ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးမွ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုအေပၚဖက္သို႔ အသာအယာတက္ကာ ေပါင္ျခံတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီကို ရြရြေလးပြတ္ေပးလိုက္ရာ…
‘အ.. အ.. ဦးေဇာ္ေရ.. ယားတယ္ကြာ… ’
လွေဇာ္ ပိပိေလး၏ ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီကို ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးမွ ပိပိေလးေပၚကို လက္ဖ၀ါးေလးျဖင့္ အသာအယာအုပ္ၿပီး ပြတ္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြသည္ကား လွေဇာ္ေခါင္းမွ ဆံပင္မ်ားကိုဆုပ္ကိုင္ရင္း မ်က္ေတာင္ကေလးစင္းလ်က္ ရွိနၿပီျဖစ္သည္။ အနည္းငယ္ပြတ္သပ္ၿပီးေနာက္ လွေဇာ္
မတ္တပ္ထရပ္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြအား တဖက္သို႔လွည့္ခိုင္းလိုက္ၿပီး ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လွေဇာ္အားေက်ာမီွၿပီး မတ္တပ္အေနအထား ျဖစ္သြားသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္၏လိင္တံကို လာကိုင္သည္။ လွေဇာ္ပင္ေျပာစရာမလို။ လွေဇာ္ မိမိလိင္တံကိုင္ထားေသာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္ေပၚမွအုပ္ကိုင္ကာ လက္ကို ေရွ႔တုိးေနာက္ငင္ လုပ္ေပးလိုက္သည္။ ၾကာၾကာလုပ္ေပးစရာမလို။ ဆုပိုင္ေဆြ လုပ္တတ္သြားသည္။ ထိုအခါမွ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိကိုျပန္ပြတ္ေပးသည္။
မတ္တပ္ထရပ္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြအား တဖက္သို႔လွည့္ခိုင္းလိုက္ၿပီး ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ လွေဇာ္အားေက်ာမီွၿပီး မတ္တပ္အေနအထား ျဖစ္သြားသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္၏လိင္တံကို လာကိုင္သည္။ လွေဇာ္ပင္ေျပာစရာမလို။ လွေဇာ္ မိမိလိင္တံကိုင္ထားေသာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္ေပၚမွအုပ္ကိုင္ကာ လက္ကို ေရွ႔တုိးေနာက္ငင္ လုပ္ေပးလိုက္သည္။ ၾကာၾကာလုပ္ေပးစရာမလို။ ဆုပိုင္ေဆြ လုပ္တတ္သြားသည္။ ထိုအခါမွ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိကိုျပန္ပြတ္ေပးသည္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ နားနားသို႔ကပ္ကာ
’ေကာင္းလား… ဆုပိုင္…’
‘အင္း….’
ဆုပိုင္ေဆြ မရွက္ႏိုင္ေတာ့။ ပိုမိုေသခ်ာေစရန္ လွေဇာ္ထပ္စမ္းလိုက္သည္။
‘ေပါင္ေလး နဲနဲကားေပးပါလား….’
ဆုပိုင္ေဆြ ခ်က္ခ်င္းပင္ ေပါင္ေလးကို အနည္းငယ္ကားေပးသည္။ အပ်ိဳေပါက္ေလးေတြမ်ား
ရွက္တုန္းက ႏွစ္ေယာက္မရွိသလို သူတို့လို ခ်င္သည့္အခါတြင္မ်ား ေျပာသမွ်လုပ္ေပးႏိုင္သည္။
ေပါင္ကားေပးလိုက္သျဖင့္ လက္လႈပ္ရပိုလြယ္သြားသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပုခံုးေပၚမွ အေရွ႔ကိုေက်ာ္ၾကည့္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေလးကို ပြတ္ေပးေနလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ အသက္ရွဴထုတ္သည့္ေလက လွေဇာ္၏ မ်က္ႏွာေဘးကိုေႏြးေႏြးေလး လာထိေနသည္။ ရင္အံုမွာမို႔လာလိုက္ ျပန္က်သြားလိုက္ျဖစ္ေနသည္။ လွေဇာ္ လက္ညိဳးကစားမႈေၾကာင့္ တခါတခါ တြန္႔တြန္႔သြားသည္။ လက္တစ္ဖက္အား ဆုပိုင္ေဆြ၏ တင္ပါးေလးေပၚတင္ထားသျဖင့္တင္ပါးေလး က်ံဳ႕က်ံဳ႕သြားသည္ကိုပင္ လွေဇာ္သိရွိေနသည္။ မည္မွ်ပင္ တြန္႔ေနေစကာမူ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္ကေလးမွာလွေဇာ္၏ လိင္တံေပၚတြင္ ပံုမွန္လႈပ္ရွားလွ်က္ပင္ရွိေနသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ အသက္ရွဴသံျပင္းလာသည္။ ရင္အုံနိမ့္ခ်ည္ ျမင့္ခ်ည္ျဖစ္သည့္ႏႈန္း ျမန္လာသည္။ ဆုပိုင္ေဆြထံမွ ျငီးသံသဲ့သဲ ့ထြက္လာသည္။ လွေဇာ္၏ လိင္တံေပၚတြင္ ကစားေနေသာ လက္မွာ ညွစ္အားပိုတင္းလာသည္။ လက္လႈပ္ရွားမႈပိုျမန္လာသည္။
ရွက္တုန္းက ႏွစ္ေယာက္မရွိသလို သူတို့လို ခ်င္သည့္အခါတြင္မ်ား ေျပာသမွ်လုပ္ေပးႏိုင္သည္။
ေပါင္ကားေပးလိုက္သျဖင့္ လက္လႈပ္ရပိုလြယ္သြားသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပုခံုးေပၚမွ အေရွ႔ကိုေက်ာ္ၾကည့္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေလးကို ပြတ္ေပးေနလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ အသက္ရွဴထုတ္သည့္ေလက လွေဇာ္၏ မ်က္ႏွာေဘးကိုေႏြးေႏြးေလး လာထိေနသည္။ ရင္အံုမွာမို႔လာလိုက္ ျပန္က်သြားလိုက္ျဖစ္ေနသည္။ လွေဇာ္ လက္ညိဳးကစားမႈေၾကာင့္ တခါတခါ တြန္႔တြန္႔သြားသည္။ လက္တစ္ဖက္အား ဆုပိုင္ေဆြ၏ တင္ပါးေလးေပၚတင္ထားသျဖင့္တင္ပါးေလး က်ံဳ႕က်ံဳ႕သြားသည္ကိုပင္ လွေဇာ္သိရွိေနသည္။ မည္မွ်ပင္ တြန္႔ေနေစကာမူ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္ကေလးမွာလွေဇာ္၏ လိင္တံေပၚတြင္ ပံုမွန္လႈပ္ရွားလွ်က္ပင္ရွိေနသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ အသက္ရွဴသံျပင္းလာသည္။ ရင္အုံနိမ့္ခ်ည္ ျမင့္ခ်ည္ျဖစ္သည့္ႏႈန္း ျမန္လာသည္။ ဆုပိုင္ေဆြထံမွ ျငီးသံသဲ့သဲ ့ထြက္လာသည္။ လွေဇာ္၏ လိင္တံေပၚတြင္ ကစားေနေသာ လက္မွာ ညွစ္အားပိုတင္းလာသည္။ လက္လႈပ္ရွားမႈပိုျမန္လာသည္။
‘ဦးေဇာ္.. အင့္.. အင့္.. ခဏ.. ခဏ… ဆုပိုင္ရွဳးေပါက္ခ်င္လာလို႔…..’
‘အဲဒါရွဴးေပါက္ခ်င္တာမဟုတ္ဘူး…’
ဆုပိုင္ေဆြ ရွဴးေပါက္ခ်င္လာသည္ထင္သျဖင့္ လွေဇာ္လက္ထဲမွ အတင္းရုန္းသည္။ လွေဇာ္မွ ဆုပိုင္ေဆြအား တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္ထားရင္း ပိပိေလးေပၚပြတ္ေနေသာလက္ကို ပိုျမန္လိုက္သည္။
‘ဦးေဇာ္.. အား.. အ…. လႊတ္ေပးပါ.. ဆုပိုင္ အရမ္းရွဴးေပါက္ခ်င္ေနၿပီ.. ထြက္ကုန္ေတာ့မယ္…’
‘စိတ္မပူနဲ႔.. ေပါက္ခ်င္လဲ ဒီမွာပဲေပါက္ခ်လိုက္…’
‘အာ….’
ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္လက္မွ ထပ္ရုန္းသည္။ လွေဇာ္ကလည္း တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္ထားရင္း လက္ကိုသြက္သြက္ေလး လႈပ္ေပးသည္။
‘အား.. ဦးေဇာ္.. လႊတ.္ . ဆုပိုင္ ထြက္ေတာ့မယ္… အား.. အ… ဆုပိုင္..ဆုပိုင္မရေတာ့ဘူး…. အ… အ… အား………….သြားၿပီ.. ထြက္ကုန္ၿပီနဲ႔တူတယ္.. အ.. အ… အင့္….အား…’
ဆုပိုင္ တြန္႔ခနဲ တြန္႔ခနဲျဖစ္သြားသည္။ လွေဇာ္၏လိင္တံကို ကစားေနရာမွရပ္သြားၿပီး
တင္းေနေအာင္ညွစ္ထားသည္။ တင္ပါးေလးမ်ား ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ ၾကံဳ႔သြားသည္။ အနည္းငယ္ေနမွ ဟင္း ကနဲ သက္ျပင္းရွည္ၾကီ္း ခ်လိုက္သည္။
တင္းေနေအာင္ညွစ္ထားသည္။ တင္ပါးေလးမ်ား ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ ၾကံဳ႔သြားသည္။ အနည္းငယ္ေနမွ ဟင္း ကနဲ သက္ျပင္းရွည္ၾကီ္း ခ်လိုက္သည္။
‘ဦးေဇာ္ရာ.. ရွဴးေတြ ထြက္ကုန္ၿပီနဲ႔ တူတယ္ကြာ…’
‘မထြက္ပါဘူး ဆုပိုင္ရ.. မယံုရင္ကိုင္ၾကည့္ပါလား…’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လြတ္ေနေသာ လက္တစ္ဖက္ကိုယူၿပီး ပိပိေလးေပၚ တင္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ မိမိပိပိေလးေပၚ အသာအယာ ပြတ္ၾကည့္ေနသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏နား နားသို႔ကပ္၍ ထပ္ေမးလိုက္သည္။
‘ဆုပိုင္.. ဘယ္လိုေနလ…ဲ .’
‘မသိဘူး.. ရင္ထဲမွာ ကတုန္ကယင္ၾကီး… လွိဳက္ခနဲ လွိဳက္ခနဲပဲ….’
‘ေကာင္းေကာ ေကာင္းလား…’
‘အင္း… ‘
‘အဲဒါဆို ဦးေဇာ္ကို ဆက္လုပ္ေပး….’
လွေဇာ္၏လိင္တံေပၚမွ ရပ္ထားေသာ လက္ကို ေရွ႔တိုးေနာက္ဆုတ္ ျပန္လုပ္ေပးလိုက္သည္။
လွေဇာ္မွာ ဆုပိုင္ေဆြအားလုပ္ေပးေနတုန္းကပင္ အေတာ္ထန္ေနသျဖင့္ ၾကာၾကာေတာင့္ခံမထားႏိုင္ေတာ့။
လွေဇာ္မွာ ဆုပိုင္ေဆြအားလုပ္ေပးေနတုန္းကပင္ အေတာ္ထန္ေနသျဖင့္ ၾကာၾကာေတာင့္ခံမထားႏိုင္ေတာ့။
‘အား.. အား… ဆုပိုင္.. ျမန္ျမန္ေလး လုပ္.. အား…’
ဆုပိုင္ေဆြလည္း တတ္ႏိုင္သ၍ ျမန္ျမန္ေလးလုပ္ေပးလိုက္သည္။
‘အား. ၿပီးေတာ့မယ္.. အား…..’
‘အား…………….’
လွေဇာ္ လိင္တံၾကီး ဆုပိုင္ေဆြ၏လက္ထဲတြင္ ထခုန္သည္။ အရည္မ်ား ဖြားခနဲလြင့္စင္ထြက္လာၿပီး ဆုပိုင္ေဆြ၏ တင္ပါးေပၚလာတင္သည္။
‘အ..အ.. ဦးေဇာ္.. ဘာေတြထြက္လာတာလဲ.. ဒီမွာေပကုန္ၿပီ…’
‘အ.. အာ.. မရပ္နဲ႔ ဆုပိုင္ မရပ္လုိက္နဲ႔…’
စစထြက္ခ်င္းတြင္သာ ဆုပိုင္ေဆြ လန္႔သလိုရွိေပမဲ့ ၾကည့္ေကာင္းသျဖင့္ လက္ကိုမရပ္ပဲ ဆက္လုပ္ေပးလိုက္သည္။ လွေဇာ္၏ သုတ္ရည္မ်ားက ဆုပိုင္ေဆြ၏ ကိုယ္ေပၚတြင္ စီးက်ေပက်ံလွ်က္ရွိသည္။
လွေဇာ္၏ လိင္တံၾကီးမွလည္း တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာ့က်လာသည္။ လွေဇာ္ မိမိလိင္တံေပၚရွိ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္ကိုကိုင္ၿပီး ရပ္ခိုင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္ကိုကိုင္ကာ မိမိလိင္တံထိပ္ကို အုပ္ၿပီးပြတ္လိုက္သည္။
လွေဇာ္၏ လိင္တံၾကီးမွလည္း တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာ့က်လာသည္။ လွေဇာ္ မိမိလိင္တံေပၚရွိ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္ကိုကိုင္ၿပီး ရပ္ခိုင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ လက္ကိုကိုင္ကာ မိမိလိင္တံထိပ္ကို အုပ္ၿပီးပြတ္လိုက္သည္။
‘ဟာ.. ဦးေဇာ္မေကာင္းဘူး. ဦးေဇာ္ ဟာေတြ ဆုပိုင္လက္မွာပါ ေပကုန္ၿပီ….’
‘အားပါး.. ေကာင္းလိုက္တာ တူမေလးရာ….’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြြ၏ပါးကို ရႊတ္ခနဲ နမ္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြထံမွ မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ ဒိုင္းခနဲ ပစ္လိုက္သည္။
‘ကဲပါ.. ဆုပိုင္ကို ဆပ္ျပာေတြေကာ အခုေပေနတာေကာ ဦးေဇာ္ ေဆးေပးပါမယ္…’
လွေဇာ္ ေရပန္းျပန္ဖြင့္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြအား မိမိေရွ႔တြင္ထားကာ
တစ္ကိုယ္လံုးကို ပြတ္တုိက္ေဆးေၾကာေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္၏ လိင္တံအား ၾကည့္ရင္း
တစ္ကိုယ္လံုးကို ပြတ္တုိက္ေဆးေၾကာေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္၏ လိင္တံအား ၾကည့္ရင္း
‘ဦးေဇာ္.. ဦးေဇာ္ဟာၾကီးက ခုနကလို မာမာတန္းတန္းၾကီးမဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္….’
‘အင္း… ခုနက အရည္ေတြထြက္သြားလို႔ေလ…’
‘ေအာ္.. အဲဒါေၾကာင့္ အခု ေပ်ာ့ေပ်ာ့နဲ႔ တန္းလန္းၾကီးျဖစ္ေနတာလား….’
တ…ီ
‘တ…ီ
‘တ…ီ
‘တ…ီ
‘တ…ီ
‘တ…ီ
‘တ…ီ
……………………………’
……………………………’
……………………………’
……………………………’
……………………………’
……………………………’
……………………………’
လွေဇာ္တို႔ ေရခ်ိဳးလို႔မၿပီးေသးခင္ပင္ အခန္းတံခါးမွ ဘဲလ္သံျမည္လာသည္။
‘ဟိုက…္ညစာလာပို႔တာနဲ႔တူတယ္…’
‘ဦးေဇာ္.. သြားမဖြင့္နဲ႔ေလ.. ဆုပိုင္ ဒီမွာ တံုးလံုးၾကီးျဖစ္ေနတာ…’
‘အာ. မဖြင့္လို႔မရဘူးေလ…’
‘မဖြင့္နဲ႔…. ဖြင့္ရင္ ဆုပိုင္ကိုျမင္သြားၾကမွာေပါ…့ ’
‘ျမင္ ျမင္ေပါ့.. ဘာျဖစ္လဲ.. ကေလးပဲဟာ…’
‘အာ.. မဖြင့္နဲ႔ကြာ…’
‘တ…ီ
‘တ…ီ
‘တ…ီ
‘တ…ီ
‘တ…ီ
……………………………’
……………………………’
……………………………’
……………………………’
……………………………’
တံခါးဘဲလ္ကလည္း အဆက္မျပတ္ ျမည္ေနသည္။
‘ကဲက.ဲ . အဲဒါဆုိလညး္ ဦးေဇာ္ သူ႔ကို အထဲမ၀င္ခိုင္းေတာ့ဘူး… ဦးေဇာ္ပဲ ပန္ကန္ေတြအထဲ သယ္လိုက္ေတာ့မယ္…’
လွေဇာ္ ေျပာေျပာဆိုဆို တဘတ္တစ္ထည္ကို ခါးမွာပတ္ၿပီး အခန္းတံခါး သြားဖြင့္လိုက္သည္။ ထင္သည့္အတိုင္းပင္။ ညစာလာပို႔ခ်င္းပင္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအားေနာက္ခ်င္သျဖင့္ ဝိတ္တာအား အခန္းထဲ ၀င္ခိုင္းၿပီးမွ ဟင္းပန္းကန္မ်ားကို လွမ္းယူလိုက္သည္။ အခန္းထဲသို႔၀င္ေသာလမ္းမွာ ကုတင္ႏွင့္
ေရခ်ိဳးခန္းၾကားတြင္ရွိသည့္အျပင္ ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးအား ဟင္းလင့္ဖြင့္ထားသျဖင့္ ေက်ာေပးၿပီး ကိုယ္တံုးလံုးႏွင့္
ေရခ်ိဳးေနေသာ ဆုပုိင္ေဆြကို ညစာလာပို႔ေသာ ဝိတ္တာမွ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ရေလသည္။ ဟင္းပန္ကန္မွာ အနည္းငယ္မ်ားသျဖင့္ ခြဲသယ္ရသည္။ ဝိတ္တာမွာ ဟင္းထည့္ေသာ လင္ပန္းေလးအားကိုင္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြအား မ်က္လံုးကၽြတ္က်မတတ္ ေငးေလေတာ့သည္။
ေရခ်ိဳးခန္းၾကားတြင္ရွိသည့္အျပင္ ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးအား ဟင္းလင့္ဖြင့္ထားသျဖင့္ ေက်ာေပးၿပီး ကိုယ္တံုးလံုးႏွင့္
ေရခ်ိဳးေနေသာ ဆုပုိင္ေဆြကို ညစာလာပို႔ေသာ ဝိတ္တာမွ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ရေလသည္။ ဟင္းပန္ကန္မွာ အနည္းငယ္မ်ားသျဖင့္ ခြဲသယ္ရသည္။ ဝိတ္တာမွာ ဟင္းထည့္ေသာ လင္ပန္းေလးအားကိုင္ရင္း ဆုပိုင္ေဆြအား မ်က္လံုးကၽြတ္က်မတတ္ ေငးေလေတာ့သည္။
‘အား………………….. ’
မိမိအားစူးစိုက္ၾကည့္ေနေသာ ဝိတ္တာကိုေတြ႔သျဖင့္
လွေဇာ္အားလွမ္းေအာ္သည္။
‘ဦးေဇာ္ရာ… အထဲကို မေခၚပါနဲ႔ဆို ’
‘မဟုတ္ပါဘူး.. ပန္ကန္ေတြမ်ားေနေတာ့. ဦးေဇာ္လည္း မႏိုင္တာနဲ႔ ေခၚထားတာပါ… ’
‘ကုန္ပါၿပီ.. ကုန္ပါၿပီ.. ဦးေဇာ္နဲ႔က်မွပဲ ဆုပိုင္အရွက္ေတြလည္း ဘာမွမက်န္ေတာ့ဘူး…’
‘က.ဲ . ေကာင္မေလး.. ပြစိပြစိနဲ႔ ေျပာမေနနဲ႔… ထြက္လာခဲ့ေတာ့… ေရခ်ိဳးတာအရမ္းၾကာေနၿပီ အေအးမိမယ္…
ညစာလည္းစားရဦးမယ္…’
ညစာလည္းစားရဦးမယ္…’
ေရခ်ဳိးျပီး၍ ….ဆုပိုင္ေဆြ တဘတ္ယူရန္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွ ကုိယ္တုံးလုံးျဖင္႔ပင္ ထြက္လာသည္။ လွေဇာ္အား တဘက္လွမ္းေတာင္ရ ခ်က္ခ်င္းမေပးသျဖင္႔ မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ လွမ္းပစ္သည္။
လွေဇာ္ ရီက်ဲက်ဲလုပ္ေနလိုက္သည္။ လွေဇာ္လည္း ခါးတြင္ပတ္ထားေသာ တဘတ္ကိုေျဖခ်ၿပီး ကိုယ္တံုးလံုးျဖင့္ လွမ္းေပးလုိက္္သည္။ ႏွစ္ဦးလုံးဖင္တုံးလုံးျဖစ္သြားသည္….။ ဆုပိုင္ေဆြ ခ်က္ခ်င္း တဘတ္ကုိလွမ္းယူျပီးေရသုတ္ေတာ႔သည္။
အခန္းထဲမွ မျပန္ရေသးေသာ ၀ိတ္တာလည္းအံအားသင္႔ ကာ မ်က္စိကၽြတ္က်မတတ္ မခြာပဲ ေငးၾကည္႔ေနေလသည္။
အခုမွ ၀ိတ္တာမျပန္ေသးတာကုိ ဆုပိုင္ေဆြ ေတြ႔ျပီး ရွက္ကုိးရွက္ကန္႔ျဖင္႔
‘အယ.္ . ၀ိတ္တာမျပန္ေသးဘူးလာ… ဦးေဇာ္ကလည္းမေျပာဘူး..…’
ထုိေနာက္မွ ၀ိတ္တာလည္း ျပန္ထြက္ေတာ႔သည္။
လွေဇာ္၏လိင္တံမွ ျပန္ၾကြလာျပန္သည္။
‘ ဦးေဇာ္ဟာႀကိး ျပန္ေထာင္လာျပန္ၿပီ…’
‘အင္း.. ဆုပိုင္က ကိုယ္တံုးလံုးန႔ဲ ျပေနတာကိုး…’
‘ဟမ္.. အဲဒါ ဦးေဇာ္ေၾကာင္႔ … ဆုပိုင္အခုလုိ အရွက္မရိွျဖစ္ေနရတာ အားမရေသးဘူးေပါ့…’
‘အင္းေပါ့…’
‘ကဲ က.ဲ . ဟင္းေတြ မေအးခင္ စားလိုက္ၾကရေအာင္…’
စားေသာက္ၿပီးတာႏွင့္ ဆုပိုင္ေဆြကေတာ့ ကုတင္ေပၚေရာက္ေနေခ်ၿပီ။
ေမွာက္ရပ္ကေလးျဖင့္ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေထာင္ကာ လွေဇာ္၏ Ipad ကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ကလိလွ်က္ရွိသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ေဘးတြင္ပင္ ၀င္ေမွာက္လိုက္သည္။
ေမွာက္ရပ္ကေလးျဖင့္ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေထာင္ကာ လွေဇာ္၏ Ipad ကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ကလိလွ်က္ရွိသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ေဘးတြင္ပင္ ၀င္ေမွာက္လိုက္သည္။
ဝိတ္တာကိုေခၚၿပီး ပန္ကန္မ်ားကို သိမ္းခိုင္းလိုက္သည္။ ဝိတ္တာျပန္ေရာက္လာသည္ႏွင့္
ဆုပိုင္ေဆြ တြန္႔ခနဲျဖစ္သြားရင္း ဖင္တုံးလုံးေမွာက္ေနရာမွ ထုိင္လုိက္ျပီး တဘက္မေတြ႔သျဖင္႔ လက္တစ္ဖက္က နုိ႔အစုံကုိကာရင္
‘အ.. ဦးေဇာ္.. . ဘာေတြေလ်ာက္လုပ္ေနတာလဲ…’
ဦးေဇာ္ ပါးစပ္က မရွက္ပါနဲ႔ ကေလးေတြပါေျပာမွ… ဆုပုိင္ ဟင္းကနဲ သံရွည္ဆြဲကာ ပက္လက္လွည္ျပီး အိပ္ရာေပၚသို႔ ျပန္က်သြားသည္။
ကာကြယ္ရန္မဲ႔ေနေသာ ပိပိေလးမွ မီးေရာင္ေအာက္တြင္ ေျပာင္လက္လွ်က္ရွိသည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိလည္းေဘးသုိ႔ခ်ထားလုိက္သည္ ပိပိကုိျဖဲထားသလုိျဖစ္ျပီး အကဲြေၾကာင္းထိျမင္ေနရသည္..ရင္ဘတ္မွာ နိမ့္ခ်ည္ျမင့္ခ်ည္ျဖစ္ေနဆဲ။
ကာကြယ္ရန္မဲ႔ေနေသာ ပိပိေလးမွ မီးေရာင္ေအာက္တြင္ ေျပာင္လက္လွ်က္ရွိသည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိလည္းေဘးသုိ႔ခ်ထားလုိက္သည္ ပိပိကုိျဖဲထားသလုိျဖစ္ျပီး အကဲြေၾကာင္းထိျမင္ေနရသည္..ရင္ဘတ္မွာ နိမ့္ခ်ည္ျမင့္ခ်ည္ျဖစ္ေနဆဲ။
‘ဘယ္လိုလ.ဲ . ၾကည္႔လုိ႔ ေကာင္းလား’… လွေဇာ္မွ ဝိတ္တာကိုေမးလုိက္ရာ..
ဝိတ္တာေကာင္ေလး ရွက္ကုိးရွက္ကန္းျဖင္႔ မ်က္ႏွာလဲႊျပီး ျပန္ထြက္သြားေတာ႔သည္။
‘ တစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ.. ’
ဆုပိုင္ေဆြ တိုးတိုးေလး လွေဇာ္ကိုေျပာလိုက္သည္။
‘အင္းေပါ့… ဆုပိုင္ေဆြကလွတာက…ို ’
‘သြားပါ… အပိုေတြေျပာျပန္ၿပီ….’
လွေဇာ္ သေဘာက်သြားသည္။ တဟဲဟဲရယ္ရင္း
‘တူမေလး.. ဦးေဇာ္ကို အၾကင္နာေပးေလ….’
‘ဘာလ.ဲ . အၾကင္နာေပးတယ္ဆိုတာ…’
လွေဇာ္ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို စုၿပီးနမ္းသည့္ပံု လုပ္ျပလုိုက္သည္။
‘ေအာ္… နမ္းရမွာလား…’
ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္နႈတ္ခမ္းကိုနမ္းရန္ ေရွ႔တိုးလာသည္။
‘မဟုတ္ဘူး တူမေလး.. ဦးေဇာ္ႏႈတ္ခမ္းကိုမဟုတ္ဘူး…’
‘ဟမ္.. ဒါကို ဘာကိုနမ္းရမွာလဲ….’
လွေဇာ္ မိမိ၏လိင္တံကို မ်က္စပစ္ျပလိုက္သည္။
‘အမ္.. အဲဒါၾကီးကိုလား..’
‘အင္း ေလ….’
ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္၏ လိင္တံနားသို႔ တိုးကပ္ၿပီးသြားသည္။
‘အမေလး.. ေၾကာက္စရာၾကီး… မဲမဲတူးတူးနဲ႔ အေၾကာအျပိဳင္းျပိဳင္းထေနတာ…. တဇတ္ဇတ္ကလည္း ခုန္ေနေသး…’
‘လုပ္ပါ.. မေၾကာက္ပါနဲ႔… သူပဲ ၾကည့္ခ်င္တုန္းကျဖင့္ ၾကည့္ခ်င္ၿပီးေတာ့….’
ဆုပိုင္ေဆြ ဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ လွေဇာ္၏ လိင္တံထိပ္ဖ်ားေလးကို ႏႈတ္ခမ္းေလးျဖင့္အသာ တို႔ထိလိုက္သည္။
‘က.ဲ . ရၿပီလား…’
‘ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္လုပ္…’
ဆုပိုင္ေဆြ ထပ္နမ္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြအနမ္း လွေဇာ္မွ ခါးကို ပင့္တိုးလိုက္ရာ လိင္တံၾကီးမွာ ဆုပိုင္ေဆြ၏
ႏႈတ္ခမ္းကို ထိထိမိမိ ထိသြားေလရာ လိင္တံထိပ္မွ အရည္ၾကည္မ်ား ေပကုန္ေလသည္။
ႏႈတ္ခမ္းကို ထိထိမိမိ ထိသြားေလရာ လိင္တံထိပ္မွ အရည္ၾကည္မ်ား ေပကုန္ေလသည္။
‘အာ.. ဦးေဇာ္ ဆိုးတယ္ကြာ.. ႏႈတ္ခမ္းမွာေပကုန္ၿပီ…’
‘ဆုပိုင္ေလး… စုပ္ေပးပါလား…’
‘အာ… ’
‘လုပ္ပါ တူမေလးရ… ကိုယ့္ဦးေလးပဲက.ို . ရြံမေနပါနဲ႔….’
ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္၏လိင္တံၾကီးကို မ၀ံ့မရဲၾကည့္လိုက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းေလးျပင္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ မရဲတရဲျဖင့္ လွေဇာ္၏ လိင္တံကို ပါးစပ္ႏွင့္ငံုလိုက္သည္။ အမ်ားၾကီးမ၀င္ ။ လိင္တံ၏ ထိပ္ပိုင္းမွ်သာ၀င္သည္။
‘ဆုပိုင္ေလး.. ငံုရုံုငံုမထားနဲ႔ေလ စုပ္ေပး…. ’
ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲဆိုေသာ အၾကည့္ျဖင့္ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ကိုေမာ္ၾကည့္သည္။
‘ဆုပိုင္ သၾကားလံုးစုပ္သလိုမ်ိဳးေပါ့…’
ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ေျပာသည့္အတိုင္း စုပ္လိုက္သည္။ လွေဇာ္၏လိင္တံထိပ္ဖူးက ဆုပိုင္ေဆြ၏ပါးစပ္အျပည့္ ေနရာယူထားသည္။
‘လွ်ာနဲ႔လည္း လ်က္ေလ…’
ဆုပိုင္ေဆြ လွ်ာနဲ႔လ်က္ေပးသည္။ လွ်ာထိပ္ႏွင့္ပါ ထိုးေပးလိုက္ေသးသည္။ လွေဇာ္မွာ ဆုပိုင္ေဆြ၏
အစုပ္ကိုခံရင္း လက္တစ္ဖက္မွလည္း ပိပိေလးကို ဆြေပးထားရာ ပိပိေလးမွ အရည္မ်ား ျပန္လည္စိုရြဲလာေတာ့သည္။
အစုပ္ကိုခံရင္း လက္တစ္ဖက္မွလည္း ပိပိေလးကို ဆြေပးထားရာ ပိပိေလးမွ အရည္မ်ား ျပန္လည္စိုရြဲလာေတာ့သည္။
ဆုပိုင္ေဆြကို လိင္တံစုပ္ေနရာမွ ရပ္ခိုင္းလိုက္ၿပီး လွေဇာ္ႏွင့္အတူ ေဘးခ်င္းယွဥ္လွဲခိုင္းလိုက္သည္။ ၿပီးမွ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ႏႈတ္ခမ္းအား မိမိႏႈတ္ခမ္းျဖင့္စုပ္ယူၿပီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းနမ္းေပးလိုက္ရာ ဆုပိုင္ေဆြခမ်ာ
ေကာ့တက္လာသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအား နမ္းရင္းျဖင့္ မိမိ၏လိင္တံကို ပိပိေလးႏွင့္ ထိကပ္ထားလိုက္သည္။ လိင္တံျဖင့္ပင္ ပိပိေလးကို ပြတ္ပြတ္ဆြဲေပးသည္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေျခေထာက္ေလးကို ကားလိုက္ၿပီး အလယ္တြင္ ေနရာ၀င္ယူလိုက္သည္။ လွေဇာ္ ဘာလုပ္ေတာ့မည္ကို ဆုပိုင္ေဆြသိသည္။ အရသာသစ္ခံစားရေတာ့မည္မို႔ စမ္းၾကည့္ခ်င္စိတ္လည္းရွိသည္၊ ေၾကာက္လဲေၾကာက္သည္။
ေကာ့တက္လာသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအား နမ္းရင္းျဖင့္ မိမိ၏လိင္တံကို ပိပိေလးႏွင့္ ထိကပ္ထားလိုက္သည္။ လိင္တံျဖင့္ပင္ ပိပိေလးကို ပြတ္ပြတ္ဆြဲေပးသည္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေျခေထာက္ေလးကို ကားလိုက္ၿပီး အလယ္တြင္ ေနရာ၀င္ယူလိုက္သည္။ လွေဇာ္ ဘာလုပ္ေတာ့မည္ကို ဆုပိုင္ေဆြသိသည္။ အရသာသစ္ခံစားရေတာ့မည္မို႔ စမ္းၾကည့္ခ်င္စိတ္လည္းရွိသည္၊ ေၾကာက္လဲေၾကာက္သည္။
‘ဦးေဇာ္… ဆုပိုင္ဟာေလးနဲ႔ ဆန္႔ပါ့မလား… ဦးေဇာ္ဟာက အၾကီးၾကီးေနာ္…’
‘အင္းပါ… မဆန္႔ဘူးဆိုရင္ ဦးေဇာ္မလုပ္ပါဘူးေနာ…္ ’
လွေဇာ္ အခ်ိဳသပ္လိုက္သည္။ လိင္တံကို ခ်က္ခ်င္း ထိုးမထည့္ေသးပဲ ပိပိအ၀ေလးတြင္ ပြတ္ဆြဲေနလိုက္သည္။ ပိပိေလးတြင္ အရည္မ်ား ရဲႊနစ္လ်က္ရွိေခ်ၿပီ။ လိင္တံကို ပိပိအ၀တြင္ ေတ့လိုက္သည္။ ၿပီးမွ အသာအယာ ထိုးလိုက္သည္။ ထိပ္ဖ်ားပင္မ၀င္ေသး။
‘အား.. အ… ဦးေဇာ္ေရ… နာတယ္…’
ဆုပိုင္ေဆြ ျငီးျငဴရင္းျဖင္ ့လွေဇာ္၏ရင္ဘတ္ကို လက္ျဖင့္တြန္းထုတ္သည္။
‘အင္း အင္း.. နာရင္မလုပ္ေတာ့ဘူး….’
မလုပ္ေတာ့ဘူး ေျပာရင္းႏွင့္ပင္ အားနဲနဲထည့္ကာ ေညွာင့္လိုက္သည္။
‘အ..အား… ’
ဆုပိုင္ေဆြ၏လက္တစ္ဖက္က လွေဇာ္ ရင္ဘတ္ေပၚသို႔ ၀ုန္းခနဲ႔က်လာသည္။
‘အား… က်ပ္ေနတယ.္ . မရေလာက္ဘူးနာတယ္… ဦးေဇာ္ မလုပ္ေတာ့နဲ႔ေနာ္… ’
လွေဇာ္ လိင္တံကို ပိပိအ၀မွမခြာပဲ ခဏရပ္နားလိုက္သည္။ ရပ္နားေနဆဲမွာပင္
ဆုပိုင္ေဆြ၏အဆံေလးကို ပြတ္ေခ်ကစားေပးေနလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ေကာ့ေကာ့တက္လာသည္။ အေစာပိုင္းက နာသည္ကိုလည္း ေမ့သြားပံုရသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေကာ့အတက္ကိုေစာင့္ၿပီး အားထည့္ကာထိုးခ်လိုက္သည္။
ဆုပိုင္ေဆြ၏အဆံေလးကို ပြတ္ေခ်ကစားေပးေနလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ေကာ့ေကာ့တက္လာသည္။ အေစာပိုင္းက နာသည္ကိုလည္း ေမ့သြားပံုရသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ေကာ့အတက္ကိုေစာင့္ၿပီး အားထည့္ကာထိုးခ်လိုက္သည္။
‘အား… ေသပါၿပီ… ’
ဆုပိုင္ေဆြမ်က္လံုးေထာင့္စြန္းမွ မ်က္ရည္ေလးမ်ား လိမ့္ဆင္းလာသည္။ လွေဇာ္၏ ရင္ဘတ္ကိုလက္ျဖင့္ သံုးခ်က္ေလာက္ထုလိုက္သည္။ ရင္ဘတ္ကို အားျဖင့္ေဆာင့္တြန္းထားသည္။
‘အား… ေသၿပီဦးေဇာ္.. ေသပါၿပီ… အရမ္းနာတယ္… မဆန႔္ဘူး… ၾကပ္ေနၿပီ.. ျပန္ထုတ္လိုက္ပါ ဦးေဇာ္ရယ္…’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကို အတင္းစုပ္နမ္းသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ အတင္းရုန္းသည္။ လွေဇာ္ အားအခ်ိန္အဆ မွန္သြားသည္ေျပာရမည္။ ပိပိထဲသို႔ လိင္တံ၏ ဒစ္တစ္ခုလိုး၀င္သြားသည္။
‘ဦးေဇာ္ရယ္.. ဆုပိုင္ကို သနားရင္ ဦးေဇာ္ဟာၾကီး ျပန္ထုတ္ေပးပါေနာ္…’
‘အင္း အင္း… ဆုပိုင္နာရင္ ဦးေဇာ္ ျပန္ထုတ္ေပးပါမယ္… အခုေတာ့ ထုတ္လို႔မရဘူး… ထုတ္လိုက္ရင္ ဆုပိုင္ ပိုနာလိမ့္မယ္….’
‘ဦးေဇာ္ဟာရဲ႕ ထိပ္က အထစ္ၾကီးက ဆုပိုင္ဟာေလးထဲမွာ ခ်ိတ္ေနၿပီ… ဆဲြထုတ္လိုက္ရင္ ဆုပိုင္ဟာေလး ကြဲသြားလိမ့္မယ္…. မလႈပ္နဲ႔ ဦး ျငိမ္္ျငိမ္္ေန…’
လွေဇာ္ အတည္ေပါက္ႏွင့္ လွိမ့္လိုက္သည္။ ပိပိေလးကြဲသြားမည္စိုးသျဖင့္ လႈပ္လဲမလႈပ္ရဲေတာ့။
လွေဇာ္ ျငိမ္္ျငိမ္္ေလးထားရင္း ဆုပိုင္ေဆြ၏ ႏို႔ေလးမ်ားကို ေျခေပးေနလိုက္သည္။ အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ လွေဇာ္အားတြန္းထားေသာ လက္ကေလးမ်ား အားေပ်ာ့က်သြားသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို ဖိနမ္းသည္။ လွ်ာအား ဆုပိုင္ေဆြ၏ပါးစပ္ထဲထည့္ကာ ထိုးေမႊသည္။ ပါးစပ္ကေမႊသလို လက္က ႏို႔ေလးမ်ားကိုေခ်ေပးသည္။ လိင္တံက ပိပိေလးထဲတြင္ ၀င္သေလာက္ႏွဲ႔ေပးသည္။ ႏို႔ေလးမ်ားအား ေခ်ရင္းမွ ပိပိဆီသို႔ျပန္ကူးကာ အဆံေလးကိုဆြေပးသည္။ ခဏအၾကာ ဆုပိုင္ေဆြ၏လွ်ာက လွေဇာ္၏လွ်ာကို ျပန္ရစ္လာသည္။ ျငီးသံေလးမသဲမကြဲျပန္ထြက္လာသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ခံစားခ်က္ျပန္တက္လာၿပီျဖစ္သည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ပါးစပ္အတြင္းမွ မိမိလွ်ာကိုျပန္ထုတ္ကာ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကို တင္းၾကပ္စြာ စုပ္ထားလိုက္သည္။ စုပ္ထားရင္းမွ အားသံုးကာ လိင္တံကိုထပ္ဖိခ်လိုက္သည္။
‘အု……အာ၀ု…..အု… အင့္…’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအား ႏႈတ္ခမ္းအတင္းစုပ္ထားသျဖင့္ အသံမထြက္ႏိုင္။ ဗလံုးဗေထြးသာ ထြက္လာသည္။ လိင္တံလည္း တ၀က္နီးပါး ၀င္သြားေခ်ၿပီ။ ေရွ ႔တြင္ အေမွးပါးခံေနပံုရသည္။ အေမွးပါးအားျဖတ္သန္းရန္ ထပ္ၾကိဳးစားရဦးမည္။ အဲယားကြန္းခန္းထဲတြင္ လွေဇာ္ေရာ ဆုပိုင္ေဆြပါ ေခၽြးဒီးဒီးက်ေနသည္။
လွေဇာ္ ျငိမ္္ျငိမ္္ေလးထားရင္း ဆုပိုင္ေဆြ၏ ႏို႔ေလးမ်ားကို ေျခေပးေနလိုက္သည္။ အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ လွေဇာ္အားတြန္းထားေသာ လက္ကေလးမ်ား အားေပ်ာ့က်သြားသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို ဖိနမ္းသည္။ လွ်ာအား ဆုပိုင္ေဆြ၏ပါးစပ္ထဲထည့္ကာ ထိုးေမႊသည္။ ပါးစပ္ကေမႊသလို လက္က ႏို႔ေလးမ်ားကိုေခ်ေပးသည္။ လိင္တံက ပိပိေလးထဲတြင္ ၀င္သေလာက္ႏွဲ႔ေပးသည္။ ႏို႔ေလးမ်ားအား ေခ်ရင္းမွ ပိပိဆီသို႔ျပန္ကူးကာ အဆံေလးကိုဆြေပးသည္။ ခဏအၾကာ ဆုပိုင္ေဆြ၏လွ်ာက လွေဇာ္၏လွ်ာကို ျပန္ရစ္လာသည္။ ျငီးသံေလးမသဲမကြဲျပန္ထြက္လာသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ခံစားခ်က္ျပန္တက္လာၿပီျဖစ္သည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ပါးစပ္အတြင္းမွ မိမိလွ်ာကိုျပန္ထုတ္ကာ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကို တင္းၾကပ္စြာ စုပ္ထားလိုက္သည္။ စုပ္ထားရင္းမွ အားသံုးကာ လိင္တံကိုထပ္ဖိခ်လိုက္သည္။
‘အု……အာ၀ု…..အု… အင့္…’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအား ႏႈတ္ခမ္းအတင္းစုပ္ထားသျဖင့္ အသံမထြက္ႏိုင္။ ဗလံုးဗေထြးသာ ထြက္လာသည္။ လိင္တံလည္း တ၀က္နီးပါး ၀င္သြားေခ်ၿပီ။ ေရွ ႔တြင္ အေမွးပါးခံေနပံုရသည္။ အေမွးပါးအားျဖတ္သန္းရန္ ထပ္ၾကိဳးစားရဦးမည္။ အဲယားကြန္းခန္းထဲတြင္ လွေဇာ္ေရာ ဆုပိုင္ေဆြပါ ေခၽြးဒီးဒီးက်ေနသည္။
‘ဦးေဇာ္ရယ္ ေတာ္ပါေတာ့ေနာ္…. ဆုပိုင္ေသေတာ့မယ္…’
‘အင္းပါ.. ခုနက ဦးေဇာ္ဟာကို ျပန္ထုတ္တာေလ.. မရဘူး ညိေနေသးတုန္းပဲ…’
လွေဇာ္ ခပ္တည္တည္ျဖင့္ ထပ္လွိမ့္သည္။
‘ဦးေဇာ္ကသာ ထုတ္တယ္ေျပာေနတာ.. ဆုပိုင္ဟာထဲမွာေတာ့ ပိုၾကပ္လာသလိုပဲ….’
လွေဇာ္ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ပဲ ဆုပိုင္ေဆြအားျပန္ႏွဴးသည္။ အရင္အတိုင္း ႏႈတ္ခမ္းကို ျပန္နမ္းသည္။ ႏို႔ကို
ျပန္ေခ်သည္။ အေစ့ေလးကို ျပန္ဆြသည္။ လိင္တံကို ပိပိအတြင္းမသိမသာ ေမႊေမႊေပးသည္။ ဆုပိုင္ေဆြကလည္း လွေဇာ္၏အျပဳအစုတြင္ ျပန္ေမ်ာသြားျပန္သည္။ ပထမတစ္ခါလိုပင္ ဆုပိုင္ေဆြေကာ့အတက္တြင္ အားကုန္သံုး၍ လွေဇာ္ဖိခ်လိုက္သည္။ လိင္တံထိပ္တြင္ ‘ထုတ’္ ခနဲ ခံစားလိုက္ရသည္။ အေမွးပါးေပါက္သြားမွန္း လွေဇာ္သိလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ အားကုန္ရုန္းသည္။ လွေဇာ္အား ကုပ္ဖဲ့ဆြဲသည္။ လွေဇာ္ လိင္တံကို ျပန္မထုတ္ေတာ့။ ဆုပိုင္ေဆြအား မိမိအားျဖင့္ မလႈပ္သာေအာင္ ဖိထားလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏မ်က္ႏွာတြင္ မ်က္ရည္မ်ားရႊဲေနသည္။ လွေဇာ္ လိင္တံကိုမလႈပ္ပဲ ဆုပိုင္ေဆြအားနမ္းေပးသည္။ ပါးရလွ်င္ ပါးနမ္းသည္။ ႏႈတ္ခမ္းရလွ်င္ ႏႈတ္ခမး္ကိုနမ္းသည္။
လက္ကလည္း ႏို့ ့ေလးကို ျပန္ေခ်ေပးသည္။ အနည္းငယ္အၾကာတြင္ အနာသက္သာသြားသည္မို႔ ဆုပိုင္ေဆြ ျငိမ္သြားသည္။
ျပန္ေခ်သည္။ အေစ့ေလးကို ျပန္ဆြသည္။ လိင္တံကို ပိပိအတြင္းမသိမသာ ေမႊေမႊေပးသည္။ ဆုပိုင္ေဆြကလည္း လွေဇာ္၏အျပဳအစုတြင္ ျပန္ေမ်ာသြားျပန္သည္။ ပထမတစ္ခါလိုပင္ ဆုပိုင္ေဆြေကာ့အတက္တြင္ အားကုန္သံုး၍ လွေဇာ္ဖိခ်လိုက္သည္။ လိင္တံထိပ္တြင္ ‘ထုတ’္ ခနဲ ခံစားလိုက္ရသည္။ အေမွးပါးေပါက္သြားမွန္း လွေဇာ္သိလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ အားကုန္ရုန္းသည္။ လွေဇာ္အား ကုပ္ဖဲ့ဆြဲသည္။ လွေဇာ္ လိင္တံကို ျပန္မထုတ္ေတာ့။ ဆုပိုင္ေဆြအား မိမိအားျဖင့္ မလႈပ္သာေအာင္ ဖိထားလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏မ်က္ႏွာတြင္ မ်က္ရည္မ်ားရႊဲေနသည္။ လွေဇာ္ လိင္တံကိုမလႈပ္ပဲ ဆုပိုင္ေဆြအားနမ္းေပးသည္။ ပါးရလွ်င္ ပါးနမ္းသည္။ ႏႈတ္ခမ္းရလွ်င္ ႏႈတ္ခမး္ကိုနမ္းသည္။
လက္ကလည္း ႏို့ ့ေလးကို ျပန္ေခ်ေပးသည္။ အနည္းငယ္အၾကာတြင္ အနာသက္သာသြားသည္မို႔ ဆုပိုင္ေဆြ ျငိမ္သြားသည္။
လွေဇာ္အနမ္းမ်ားကို တခ်က္တခ်က္ ျပန္တုန္႔ျပန္လာသည္။ လိင္တံမွာ အဆံုးအထိမ၀င္ေသး။ သို႔ေသာ္ သံုးပံု
ႏွစ္ပံုခန္႔၀င္ထားၿပီးၿပီမို႔ လွေဇာ္ဆက္မသြင္းေတာ့။ လွေဇာ္ လိင္တံကို အနည္းငယ္ၾကြလိုက္ေတာ့ စိုးရိပ္စိတ္ျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ ရင္ဘတ္ကိုလာတြန္းသည္။ လွေဇာ္ ျပန္ျငိမ္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ အသာအယာ ႏွဲ႔ႏွဲ႔ေပးသည္။ အစပိုင္း ဆုပိုင္ေဆြမွ ျပန္ျပန္တြန္းေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းမတြန္းေတာ့။ အနာသက္သာသြားသည့္ေနာက္ အရသာ တက္လာပံုရသည္။ လွေဇာ္ ၀င္သေလာက္ေလး ေရွ႔တိုးေနာက္ငင္ မသိမသာေလးလုပ္ေပးသည္။ ဆုပိုင္ေဆြအားလည္းအာရံုေျပာင္းေနေစရန္ ႏို႔ေလးေခ်လိုက္ ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းစုပ္နမ္းလိုက္ နားရြက္ဖ်ားေလးမ်ားအားနမ္းလိုက္ လုပ္ေနရသည္။ အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ လိင္တံမသိမသာ ၀င္ထြက္ေနသည္ကိုပင္ ဆုပိုင္အားမရေတာ့ ခါးေလးမွာအမွတ္တမဲ့ေကာ့ ေကာ့ေပးလာသည္။ လွေဇာ္လည္း မသိမသာမွ သိသိသာသာအ၀င္အထြက္လုပ္ေပးလိုက္သည္။ ၅ခ်က္ေလာက္ အ၀င္အထြက္လုပ္ရင္မွာ တခ်က္တေလ နဲနဲေလး ဖိဖိေဆာင့္သည္။ လွေဇာ္၏ ဖိေဆာင့္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ လိင္တံမွာ ၃ပံု၂ပံုမွ ၄ပံု၃ပံုေလာက္အထိ ၀င္လာသည္။ ေရွ႔လည္း ဆက္တိုးမရေတာ့။ သားအိမ္ခံေနပံုရသည္။ လွေဇာ္၏လိင္တံမွာလည္း ပိပိအတြင္း တင္းၾကပ္ေနသည္။ လိင္တံကို ၀င္သေလာက္ႏွင့္ပင္ အသာအယာ အသြင္းအထုတ္လုပ္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြထံမွ ျငီးသံေလးမ်ားထြက္လာသည္။
မ်က္လံုးကေလးပိတ္၊ ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုက္ရင္း ခါးကို အေပၚသို႔ေကာ ေကာ့ေပးလာသည္။ အသက္ရွဴသံေတြပါျပင္းလာသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ေနာက္တစ္ခ်ီၿပီးေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း လွေဇာ္ရိပ္မိလိုက္သည္။ ျမန္ျမန္ေလး အသြင္းအထုတ္လုပ္ေပးလိုက္သည္။
ႏွစ္ပံုခန္႔၀င္ထားၿပီးၿပီမို႔ လွေဇာ္ဆက္မသြင္းေတာ့။ လွေဇာ္ လိင္တံကို အနည္းငယ္ၾကြလိုက္ေတာ့ စိုးရိပ္စိတ္ျဖင့္ ဆုပိုင္ေဆြ ရင္ဘတ္ကိုလာတြန္းသည္။ လွေဇာ္ ျပန္ျငိမ္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ အသာအယာ ႏွဲ႔ႏွဲ႔ေပးသည္။ အစပိုင္း ဆုပိုင္ေဆြမွ ျပန္ျပန္တြန္းေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းမတြန္းေတာ့။ အနာသက္သာသြားသည့္ေနာက္ အရသာ တက္လာပံုရသည္။ လွေဇာ္ ၀င္သေလာက္ေလး ေရွ႔တိုးေနာက္ငင္ မသိမသာေလးလုပ္ေပးသည္။ ဆုပိုင္ေဆြအားလည္းအာရံုေျပာင္းေနေစရန္ ႏို႔ေလးေခ်လိုက္ ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းစုပ္နမ္းလိုက္ နားရြက္ဖ်ားေလးမ်ားအားနမ္းလိုက္ လုပ္ေနရသည္။ အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ လိင္တံမသိမသာ ၀င္ထြက္ေနသည္ကိုပင္ ဆုပိုင္အားမရေတာ့ ခါးေလးမွာအမွတ္တမဲ့ေကာ့ ေကာ့ေပးလာသည္။ လွေဇာ္လည္း မသိမသာမွ သိသိသာသာအ၀င္အထြက္လုပ္ေပးလိုက္သည္။ ၅ခ်က္ေလာက္ အ၀င္အထြက္လုပ္ရင္မွာ တခ်က္တေလ နဲနဲေလး ဖိဖိေဆာင့္သည္။ လွေဇာ္၏ ဖိေဆာင့္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ လိင္တံမွာ ၃ပံု၂ပံုမွ ၄ပံု၃ပံုေလာက္အထိ ၀င္လာသည္။ ေရွ႔လည္း ဆက္တိုးမရေတာ့။ သားအိမ္ခံေနပံုရသည္။ လွေဇာ္၏လိင္တံမွာလည္း ပိပိအတြင္း တင္းၾကပ္ေနသည္။ လိင္တံကို ၀င္သေလာက္ႏွင့္ပင္ အသာအယာ အသြင္းအထုတ္လုပ္ေပးလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြထံမွ ျငီးသံေလးမ်ားထြက္လာသည္။
မ်က္လံုးကေလးပိတ္၊ ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုက္ရင္း ခါးကို အေပၚသို႔ေကာ ေကာ့ေပးလာသည္။ အသက္ရွဴသံေတြပါျပင္းလာသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ေနာက္တစ္ခ်ီၿပီးေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း လွေဇာ္ရိပ္မိလိုက္သည္။ ျမန္ျမန္ေလး အသြင္းအထုတ္လုပ္ေပးလိုက္သည္။
‘အင့္.. အင့္… အင့္…’
အသြင္းအထုတ္ႏွင့္ စည္းခ်က္ညီညီ ဆုပိုင္ေဆြထံမွ အသံထြက္လွ်က္ရွိသည္။
ျမန္ျမန္ေလးေဆာင့္ေနဆဲမွာပင္ လွေဇာ္၏လက္ေကာက္၀တ္ကို ကိုင္ထားေသာ ဆုပိုင္ေဆြ၏လက္မ်ား တင္းၾကပ္သြားသည္။လက္ေကာက္၀တ္အတြင္းပင္လက္သည္းမ်ား ျမဳပ္သြားသည္။ ခႏၶာကိုယ္မွာ တဆတ္ဆတ္တုန္သြားသည္။
ျမန္ျမန္ေလးေဆာင့္ေနဆဲမွာပင္ လွေဇာ္၏လက္ေကာက္၀တ္ကို ကိုင္ထားေသာ ဆုပိုင္ေဆြ၏လက္မ်ား တင္းၾကပ္သြားသည္။လက္ေကာက္၀တ္အတြင္းပင္လက္သည္းမ်ား ျမဳပ္သြားသည္။ ခႏၶာကိုယ္မွာ တဆတ္ဆတ္တုန္သြားသည္။
‘အင့္…အား….. အ… အား….’
ခဏေနေတာ့ လက္မ်ားေျပက်သြားသည္။ တင္းထားေသာအေၾကာမ်ား ေလ်ာ့က်သြားသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ေနာက္တစ္ခ်ီၿပီးသြားေပၿပီ။ ဆုပိုင္ေဆြၿပီးသြားခါမွ မိမိလည္း ၿပီးခ်င္ခ်င္ျဖစ္လာသျဖင့္
လွေဇာ္ျမန္ျမန္ေလး ဆက္ေဆာင့္လိုက္သည္။ ဆယ္ခ်က္ပင္မျပည့္ လွေဇာ္ ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခ်က္ ေဆာင့္ထိုးလုိက္ရင္း တြန္႔သြားသည္။ လူမွာ တုန္ခနဲ တုန္ခနဲျဖစ္သြားသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေလးထဲမွာ ေႏြးကနဲျဖစ္သြားကာ သုတ္ရည္မ်ားအျပင္သို႔ပါ လွ်ံက်လာေတာ့သည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ကိုယ္ေပၚသို႔ ေမွာက္က်သြားသည္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အသက္ရွဴသံ ပံုမွန္ျပန္မျဖစ္ၾကေသး။ ေရခ်ိဳးထားသလို ေခၽြးမ်ားရႊဲနစ္ေနသည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာလႈပ္ပင္မလႈပ္ခ်င္ေတာ့။ ေျမာ့ေျမာ့ေလးျဖစ္သြားသည္။ အရမ္းနာသည္၊ အရမ္းေမာသည္၊ သို႔ေသာ္ အရမ္းလည္းေကာင္းသည္။ မ်က္လံုးပင္မဖြင့္ႏိုင္ပဲ မွိန္းေနလိုက္သည္။ လွေဇာ္ အေမာေျဖၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြ၏ပိပိေလးထဲမွ မိမိ၏လိင္တံကို ျပန္ထုတ္လိုက္သည္။ လိင္တံအထုတ္တြင္ သုတ္ရည္မ်ားက ပြက္ခနဲ ထပ္က်လာေသးသည္။ သုတ္ရည္မ်ားႏွင့္အတူ ေသြးစမ်ားလည္း ေရာေထြးပါလာသည္။ အိပ္ရာခင္းအျဖဴတြင္လည္း ေသြးစမ်ားေပက်ံေနသည္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအားေပြ႔ခ်ီကာ မိမိကုတင္ေပၚသို႔ ေျပာင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္လံုးမဖြင့္ပဲ လွေဇာ္ကိုေမးသည္။
လွေဇာ္ျမန္ျမန္ေလး ဆက္ေဆာင့္လိုက္သည္။ ဆယ္ခ်က္ပင္မျပည့္ လွေဇာ္ ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခ်က္ ေဆာင့္ထိုးလုိက္ရင္း တြန္႔သြားသည္။ လူမွာ တုန္ခနဲ တုန္ခနဲျဖစ္သြားသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ၏ ပိပိေလးထဲမွာ ေႏြးကနဲျဖစ္သြားကာ သုတ္ရည္မ်ားအျပင္သို႔ပါ လွ်ံက်လာေတာ့သည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြ၏ကိုယ္ေပၚသို႔ ေမွာက္က်သြားသည္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အသက္ရွဴသံ ပံုမွန္ျပန္မျဖစ္ၾကေသး။ ေရခ်ိဳးထားသလို ေခၽြးမ်ားရႊဲနစ္ေနသည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာလႈပ္ပင္မလႈပ္ခ်င္ေတာ့။ ေျမာ့ေျမာ့ေလးျဖစ္သြားသည္။ အရမ္းနာသည္၊ အရမ္းေမာသည္၊ သို႔ေသာ္ အရမ္းလည္းေကာင္းသည္။ မ်က္လံုးပင္မဖြင့္ႏိုင္ပဲ မွိန္းေနလိုက္သည္။ လွေဇာ္ အေမာေျဖၿပီးမွ ဆုပိုင္ေဆြ၏ပိပိေလးထဲမွ မိမိ၏လိင္တံကို ျပန္ထုတ္လိုက္သည္။ လိင္တံအထုတ္တြင္ သုတ္ရည္မ်ားက ပြက္ခနဲ ထပ္က်လာေသးသည္။ သုတ္ရည္မ်ားႏွင့္အတူ ေသြးစမ်ားလည္း ေရာေထြးပါလာသည္။ အိပ္ရာခင္းအျဖဴတြင္လည္း ေသြးစမ်ားေပက်ံေနသည္။
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအားေပြ႔ခ်ီကာ မိမိကုတင္ေပၚသို႔ ေျပာင္းလိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္လံုးမဖြင့္ပဲ လွေဇာ္ကိုေမးသည္။
‘ဘာလို့ေၿပာင္းတာလဲ.. ေမာရတဲ့အထဲ ဦးေဇာ္ရာ…’
‘ေအာ္.. အိပ္ရာခင္းက အရည္ေတြနဲ႔ ရြဲေနၿပီေလ… အဲဒါေၾကာင့္လဲမလို႔’
လွေဇာ္ အိပ္ရာခင္းကိုဆြဲယူၿပီး လံုးေထြးကာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲပစ္ထားလိုက္သည္။ အိပ္ရာခင္းေအာက္မွ
ေမြ႔ရာမွာ သားေရအုပ္ထားသျဖင့္ ေတာ္ေသးသည္။ ဘီဒိုထဲမွ ဟိုတယ္မွအရန္ထားေသာ အိပ္ရာခင္းကိုထုတ္ကာ ကုတင္ေပၚျပန္လႊမ္းထားလိုက္သည္။ လွေဇာ္ တစ္ရွဴးဘူးမွ တစ္ရွဴးမ်ားယူကာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ေပါင္ျခံကို သုတ္ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးမွ အိမ္သာခန္းမွ အမိႈက္ပံုးထဲ သြားပစ္ထည့္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ မ်က္လံုးေလးဖြင့္ကာ လွေဇာ္လုပ္သမွ် လိုက္ၾကည့္ေနသည္။
ေမြ႔ရာမွာ သားေရအုပ္ထားသျဖင့္ ေတာ္ေသးသည္။ ဘီဒိုထဲမွ ဟိုတယ္မွအရန္ထားေသာ အိပ္ရာခင္းကိုထုတ္ကာ ကုတင္ေပၚျပန္လႊမ္းထားလိုက္သည္။ လွေဇာ္ တစ္ရွဴးဘူးမွ တစ္ရွဴးမ်ားယူကာ ဆုပိုင္ေဆြ၏ေပါင္ျခံကို သုတ္ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးမွ အိမ္သာခန္းမွ အမိႈက္ပံုးထဲ သြားပစ္ထည့္လိုက္သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ မ်က္လံုးေလးဖြင့္ကာ လွေဇာ္လုပ္သမွ် လိုက္ၾကည့္ေနသည္။
‘ဦးေဇာ္ ဟာၾကီးက အခုက်ေတာ့လည္း ေပ်ာ့တြဲတဲြနဲ႔ ခ်စ္စရာၾကီးျဖစ္သြားေရာလား.. ခစ္ခစ္…
ခုနမ်ားကေတာ့ ေၾကာက္စရာၾကီး…. ဟိဟ…ိ ’
ခုနမ်ားကေတာ့ ေၾကာက္စရာၾကီး…. ဟိဟ…ိ ’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအား ျပန္လွည့္ကာ ျပံဳးျပရင္း အိပ္ထဲမွေဆးထုတ္ကာ ေရခြက္ထဲေရထည့္ၿပီး ဆုပိုင္ေဆြရွိရာကုတင္သို႔ျပန္လာလိုက္သည္။
‘ကဲ မမေလး.. ခဏေလးထ… ေဆးေလးေသာက္လိုက္ဦး…. ႏို႔မို႔ဆို နာေနလိမ့္မယ္…’
လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြအား တားေဆးအျပင္ အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးပါ တြဲတိုက္လိုက္သည္။
ေနာက္ရက္ လမ္းေလွ်ာက္လို႔ကြေနလွ်င္ ျပႆနာရွိႏိုင္သည္။
ေနာက္ရက္ လမ္းေလွ်ာက္လို႔ကြေနလွ်င္ ျပႆနာရွိႏိုင္သည္။
‘ဟြန္႔.. လုပ္တုန္းကက်ေတာ့ အေသလုပ္ၿပီး ခုမွေဆးလာတိုက္ေနတယ္…’
ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ကို မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ထိုးလိုက္ၿပီး ေဆးကို ေရႏွင့္ ေမ်ာခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။
ေနာက္တစ္ရက္မနက္ အားလံုး ေစာေစာထၾကရသည္။ မနက္ပိုင္းေလယာဥ္ျဖစ္သျဖင့္ check
inမီရန္ ေစာေစာထၾကရျခင္းျဖစ္သည္။ မနက္ပိုင္း ၄နာရီ alarm ေပးထားၿပီး လွေဇာ္ႏိုးႏိုးခ်င္း ဆုပိုင္ေဆြကိုႏႈိးရသည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္မထႏိုင္။ ၃ ခါေလာက္ႏိႈးလိုက္ရသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ တစ္ကိုယ္လံုး ကိုင္ရိုက္ထားသလို နာေနသည္ ဟုေျပာသည္။ ႏိုးႏိုးခ်င္း မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး မနက္စာကို အခန္းထဲပို႔ခိုင္းလိုက္သည္။
မနက္စာေစာင့္စဥ္ ဆုပိုင္ေဆြအထုပ္ျပင္ရသည္။ လွေဇာ္ပါကူညီၿပီး အ၀တ္ေတြထည့္ေပးလိုက္သည္။ မနက္စာစားေသာက္ၿပီး ဆုပိုင္ေဆြကို အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆး ထပ္တိုက္လိုက္သည္။ ျပန္ရေတာ့မည္မို႔ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္ႏွာမေကာင္း။ ေရခ်ိဳးေတာ့ အတူတူခ်ိဳးျဖစ္ၾကသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ပိပိမွာနာေနေသးသျဖင့္ လွေဇာ္ ထပ္မလုပ္ေတာ့။ ဆုပိုင္ေဆြကေတာ့ လွေဇာ္ကို လက္ႏွင့္ စိတ္ပါလက္ပါ လုပ္ေပးလိုက္ေသးသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြကိုယ္ေပၚတြင္ ျပီးလိုက္သည္။ ေရခ်ိဳးျပင္ဆင္ၿပီးမွ အထုပ္ဆြဲကာ ဟိုတယ္ check out လုပ္လိုက္သည္။ မေန႔ကေပသြားေသာ အိပ္ယာခင္းအတြက္ ေလ်ာ္လိုက္ရသည္။ မိမိကိစၥမ်ားၿပီးမွ ဘုန္းခန္႔တ႔ို လင္မယား အထုပ္ကိုယ္စီႏွင့္ ဆင္းလာသည္။ ၿပီးမွ taxi ျဖင့္ ေလဆိပ္သို႔ထြက္လာခဲ့သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္ႏွာမွာ ျပိဳေတာ့မည့္မိုးလို မိႈင္းအံု႕ေနသည္။
inမီရန္ ေစာေစာထၾကရျခင္းျဖစ္သည္။ မနက္ပိုင္း ၄နာရီ alarm ေပးထားၿပီး လွေဇာ္ႏိုးႏိုးခ်င္း ဆုပိုင္ေဆြကိုႏႈိးရသည္။ ဆုပိုင္ေဆြမွာ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္မထႏိုင္။ ၃ ခါေလာက္ႏိႈးလိုက္ရသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ တစ္ကိုယ္လံုး ကိုင္ရိုက္ထားသလို နာေနသည္ ဟုေျပာသည္။ ႏိုးႏိုးခ်င္း မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး မနက္စာကို အခန္းထဲပို႔ခိုင္းလိုက္သည္။
မနက္စာေစာင့္စဥ္ ဆုပိုင္ေဆြအထုပ္ျပင္ရသည္။ လွေဇာ္ပါကူညီၿပီး အ၀တ္ေတြထည့္ေပးလိုက္သည္။ မနက္စာစားေသာက္ၿပီး ဆုပိုင္ေဆြကို အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆး ထပ္တိုက္လိုက္သည္။ ျပန္ရေတာ့မည္မို႔ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္ႏွာမေကာင္း။ ေရခ်ိဳးေတာ့ အတူတူခ်ိဳးျဖစ္ၾကသည္။ ဆုပိုင္ေဆြ ပိပိမွာနာေနေသးသျဖင့္ လွေဇာ္ ထပ္မလုပ္ေတာ့။ ဆုပိုင္ေဆြကေတာ့ လွေဇာ္ကို လက္ႏွင့္ စိတ္ပါလက္ပါ လုပ္ေပးလိုက္ေသးသည္။ လွေဇာ္ ဆုပိုင္ေဆြကိုယ္ေပၚတြင္ ျပီးလိုက္သည္။ ေရခ်ိဳးျပင္ဆင္ၿပီးမွ အထုပ္ဆြဲကာ ဟိုတယ္ check out လုပ္လိုက္သည္။ မေန႔ကေပသြားေသာ အိပ္ယာခင္းအတြက္ ေလ်ာ္လိုက္ရသည္။ မိမိကိစၥမ်ားၿပီးမွ ဘုန္းခန္႔တ႔ို လင္မယား အထုပ္ကိုယ္စီႏွင့္ ဆင္းလာသည္။ ၿပီးမွ taxi ျဖင့္ ေလဆိပ္သို႔ထြက္လာခဲ့သည္။ ဆုပိုင္ေဆြမ်က္ႏွာမွာ ျပိဳေတာ့မည့္မိုးလို မိႈင္းအံု႕ေနသည္။
ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ ဆုပိုင္ေဆြ မ်က္ရည္၀ဲလာသည္။
‘ဦးေဇာ္ကို ဆုပိုင္ေတာ့ လြမ္းေနရေတာ့မွာပဲ….’
ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္၏ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းတိုး၀င္လာသည္။
‘တူမေလးရယ…္
၀မ္းနည္းမေနပါနဲ႔.. ဦးေဇာ္တို႔ ေနာက္လဲ ေတြ႔လ႔ရိုတာပဲကို….’
ဆုပိုင္ေဆြ ထံမွ ရိႈက္သံသဲ့သဲ့ေလး ထြက္လာသည္။
‘ေနာက္ႏွစ္ေႏြရာသီ လာခဲ့ေလ… တူမေလး မလာႏိုင္ရင္ ဦးေဇာ္ လာခဲ့မယ္ေလ…’
‘ဦးေဇာ္ မညာရဘူးေနာ…္ ’
‘ေအာ္… မညာပါဘူး ဆုပိုင္ရယ္… ၿပီးေတာ့ ဦးေဇာ္နဲ႔ ဆုပိုင္ အင္တာနက္ကေနတဆင့္ ေတြ႔ၾကမယ္ေလ.. ေနာ္..’
‘ဟုတ…္ ’
အလြမ္းသယ္တုန္း ဘုန္းခန္႔ေရာက္လာသည္။
‘ကဲက.ဲ . တ၀ူရီးေတြ အခုမွ အလြမ္းသင့္မေနၾကန႔…ဲ
အထဲ၀င္ၾကရေတာ့မယ္…’
ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္၏လက္ကို မလႊတ္ခ်င္လႊတ္ခ်င္ျဖင့္ လႊတ္လိုက္သည္။ ပါးေပၚမွာ
မ်က္ရည္စေလးမ်ားႏွင့္။ လွေဇာ္မ်က္ႏွာကို ျမန္ျမန္လႊဲလိုက္သည္။ မ်က္ရည္က က်လုနီးနီးျဖစ္ေနၿပီ။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ကိုၾကည့္ရင္းျဖင့္ အခန္းထဲ၀င္သြားသည္။ ေထာင္းခ်ိဳးေလး ေကြ႔ခါနီး လွေဇာ္ကို လက္လွမ္းျပသည္။ လွေဇာ္ၾကည့္ရင္းျဖင့္ မ်က္လံုးမ်ား ေ၀၀ါးလာသည္။ ပါးျပင္တြင္ စိုစိုစြတ္စြတ္ျဖင့္ ေႏြးခနဲျဖစ္သြားသည္။
‘သြားဦးေတာ့ တူမေလးရယ္… ေနာက္မ်ားမွ ေတြ႔ၾကဦးမွာေပါ့……..’
မ်က္ရည္စေလးမ်ားႏွင့္။ လွေဇာ္မ်က္ႏွာကို ျမန္ျမန္လႊဲလိုက္သည္။ မ်က္ရည္က က်လုနီးနီးျဖစ္ေနၿပီ။ ဆုပိုင္ေဆြ လွေဇာ္ကိုၾကည့္ရင္းျဖင့္ အခန္းထဲ၀င္သြားသည္။ ေထာင္းခ်ိဳးေလး ေကြ႔ခါနီး လွေဇာ္ကို လက္လွမ္းျပသည္။ လွေဇာ္ၾကည့္ရင္းျဖင့္ မ်က္လံုးမ်ား ေ၀၀ါးလာသည္။ ပါးျပင္တြင္ စိုစိုစြတ္စြတ္ျဖင့္ ေႏြးခနဲျဖစ္သြားသည္။
‘သြားဦးေတာ့ တူမေလးရယ္… ေနာက္မ်ားမွ ေတြ႔ၾကဦးမွာေပါ့……..’